Klein maar Stijn

Vanmiddag kwamen Paco en Ineke gezellig op de koffie, maar zij mochten natuurlijk niet binnenkomen zonder dat Stijn er ook bij was, die zich wonderbaarlijk genoeg al snel thuis voelde...

Voor hem was het natuurlijk een grote onbekende speeltuin dus geef 'm eens ongelijk! Hij klom lekker op de bank, liep soms als een dolle door de woonkamer, kroop zelfs áchter de bank en onder de tafel door, drukte zijn neus eens even lekker tegen de ruit aan om naar buiten te kunnen kijken en deed tussendoor nog even een 'power-nap'.

Uiteraard moest hij ook nog even mee naar zolder en kropen we samen achter de drumkit om een paar rake klappen uit te delen. Hij vond het nog wat onwennig, maar dat zit 'm misschien in de leeftijd. Over een jaar of 2 als hij nog eens mee naar boven gaat, is ie er waarschijnlijk niet meer weg te slaan!

Tussen de happen door was het ook nog eens erg gezellig

Hoewel het alweer bijna 2 maanden geleden was dat oma De Gans 89 werd, vierden we vanwege familieomstandigheden haar verjaardag iets later. Met het overlijden van ome Leen nog vers in ons geheugen, probeerden we er toch een gezellige avond van te maken.

We vierden haar verjaardag in De Dolle Beer in Ouddorp, waar iedereen, nadat we compleet waren, al snel de menukaarten in dook en ze aandachtig bestudeerden, opzoek naar iets lekkers.

We waren er allemaal snel uit en omdat we de enige gasten van die avond waren, stond het voorgerecht al snel op tafel.

Ook het hoofdgerecht liet niet lang op zich wachten en zo genoot onder andere Richard van een (schijnbaar) overheerlijke struisvogelbiefstuk, had Janine een hele kluif aan de gevulde kip en likte ik net als oma mijn vingers af na het eten van de overheerlijke Wienerschnitzel.
De gehele familie genoot zichtbaar van het lekkere eten en tussen de happen door was het ook nog eens erg gezellig.

Met het toetje werd oma erg verrast en hoewel ze eerst een beetje schrok van het knetterende vuurwerk vond ze het even later toch wel mooi en speciaal.
De rest van de toetjes hadden geen kans om te smelten, want hoewel we al flink hadden zitten bunkeren tijdens het voor- en hoofdgerecht, gleed het ijs bij een ieder van ons met het grootste gemak naar binnen.
Uiteraard had ik zelf, net als Richard, een heerlijke Dame Blanche uitgekozen die even later met de grootste zorgvuldigheid werd overgoten met heerlijk warme chocoladesaus. Dat is er dus weer eentje voor de verzameling!

Met een bakje koffie of een Colaatje sloten we de gezellige familieavond af en werd oma ook weer naar huis gereden. Daar zal ze vast alweer over haar volgende verjaardagsfeestje hebben gedroomd...

Een lust voor het oog

Nadat mijn collega Jan hem vorig weekend nog net voor ging, brak vandaag na maanden van wachten ook voor Koen de grote dag aan. Al de gehele ochtend zat hij te wippen op zijn stoel, maar zijn wachten werd pas 's middags beloond. Dit keer geen nieuwe schoenen, maar vanmiddag mocht hij dan eindelijk zijn nieuwe auto op gaan halen.

Een interessant lease aanbod deed hem kiezen voor een schitterende en stoere Volkswagen Polo met de nodige opties. Uiteraard moesten de WN'ers (Websites Nederlanders) de wagen met eigen ogen van dichtbij bekijken en 'de Koenoe' of 'MC Koenoe' zoals hij in de volksmond wordt genoemd, was er maar wat trots op (voor diegene die mijn blog weinig leest laat het zich makkelijk raden wie Koen is, het gaat om de kerel met die blinkende Nike's!)!

Na een grondige inspectie aan de buitenkant, werd ook het interieur even gechecked. Ook dat bleek dik in orde en bleek deze wagen zelfs van een mooi navigatiesysteem te zijn voorzien.
De auto leverde dan ook een dikke duim op van 'Dubmeister' en VW-freak Joan, die onlangs zelf het project MijnBlueMotion.nl startte, waar het niet gaat om de mooiste of snelste auto, maar juist om de meest zuinige!

Hoe dan ook, de nieuwe wagen van Koen is een lust voor het oog en hoewel ik er nog niet in heb mogen rijden, geloof ik maar wat graag dat deze auto ook in beweging zijn mannetje staat.

Ik wens zowel Koen als Jan dan ook veel veilige en vooral plezierige kilometers toe!

Ik herkende de aroma meteen

Toen ik vandaag weer eens in mijn studiootje achter de computer en de drumkit bezig was, snoof ik na verloop van tijd opeens een heerlijke geur op. Ik herkende de aroma meteen, dat moesten pannenkoeken zijn!

Janine bleek flink haar best te hebben gedaan want vanavond kwamen Chris, Martha en de kleine Levi gezellig pannenkoeken eten. Spek, appel en naturel, het was allemaal voorhanden en de kleine Levi? Die vermaakte zich ook prima!

Op de 2e plaats...

Toen Richard en ik al redelijk laat het Diekhuus van Middelharnis binnenstapten, omdat daar om 22:00 de band '2nd Place Driver' zou spelen, was het verbazingwekkend rustig in het toch al kleine zaaltje. Alle instrumenten stonden al te glimmen in het sfeerlicht, maar zou er nu zo weinig publiek op deze band (die al bekendheid genoot bij MTV en TMF, speelde op festivals als Lowlands, Eurosonic en Parkpop, en optrad in Paradiso, 013 en de Melkweg) zijn afgekomen?

Gelukkig zwol het publiek alsnog aan en trapte de band rond een uur of kwart over tien af met een solo van de bassist van de band (die voor de verandering niet op een bas, maar op een gitaar speelde). Toen uiteindelijk de voltallige band het podium beklom en ik om me heen keek, zag ik dat de zaal alsnog lekker vol gelopen was en kon '2nd Place Driver' lekker van start gaan.

Tijdens het goede optreden van deze band, die veel energie nummers met meer dan eens een dikke vette electrobeat eronder ten gehore bracht, stond 'collega' drummer Klaasjan van coverband 'Buckle-Up', een gat in de ozonlaag te flitsen met zijn toestel en legde met groot plezier de avond op de gevoelige plaat vast, wat waarschijnlijk wel allemaal in het fotoboek van Stichting Jailhouse terug te vinden zal zijn.

Hoewel het publiek, inclusief ikzelf, de nummers niet kende en veelal voor het eerst hoorde, ging de zaal toch aardig los op de springerige electro-rock. De gitarist sprong ook het vuur uit z'n sloffen op het podium en wisselde zijn gitaar af en toe in voor de synthesizer.
Ook de drummer zat een flink potje te zweten achter zijn drumkit, maar kon de snelle ritmes prima bijhouden en bleek een aardig potje te kunnen rammen!
Voor zangeres Roos leek het wel lente te zijn en leek zij het dartelende lammetje in de weide, maar wel eentje met een hele goede stem! Hoewel het pas haar tweede optreden was met de band, bracht ze menig mannelijk toeschouwer in extase en rockte ze zo hard dat de drummer af en toe de onderdelen van zijn drumkit weer wat dichter bij elkaar moest schuiven.

Een erg leuke band die zeker de moeite waard is om een keertje live te gaan bekijken. Zo staan ze onder andere in maart in de Tilburgse 013, maar kijk voor hun actuele 'gigs' eens op hun Myspace of Hyves pagina.

Na afloop doken we nog Quartier in, waar veel vrienden en vriendinnen al wat zaten te drinken. Ook daar was het gezellig en werd het nog gezelliger toen we tegen de klok van 1:00 Le Bateau binnen stapten, samen met onder andere Keuf, Cor, Ellen (waar Keuf weer niet van af kon blijven, maar ja ze gaan toch trouwen!), Ralph en Antoinette. Erg leuk en bij toeval kwam ik ook weer eens een oude bekende tegen, die ik al lang niet gezien of gesproken had. Net op tijd, want over 2 dagen vertrekt ze naar Azië en Australië om daar een jaar rond te gaan toeren. Spannend!

Als bonus een filmpje van '2nd Place Driver' met het nummer 'Waiting Game', live in 't Diekhuus...

Een dubbele ovewinning

Vandaag was het dan eindelijk zo ver, nadat we twee dagen eerder ook weer eens een keer gelest hadden. Vanwege het winterweer was het onverantwoord om eerder motor-rijles te nemen en ook het beoogde examen ging toen om de reden een paar weken geleden niet door.

Om twee uur stonden neef Richard en ik bij Jaap Verolme voor de deur en maakten ons klaar op een ritje naar Etten-Leur. Nog niet eerder hadden we de snelweg getrotseerd en hoewel ik zin had om geslaagd terug te komen, verheugde ik me vooral op de rit naar het examen toe.
Helaas was het nog even stressen toen bleek dat de achterband van Richard's motor plat stond en dus moest Ries nagelbijtend en gespannen wachten op wat 'dokter Jaap' nog voor de patiënt kon doen. Jaap bleek echter uiterst vakkundig in het repareren van een band en dus reden we een tijdje later alweer bij Fijnaart richting ons examen. Ikzelf voorop en Ries erachter.

Nadat ik nog een afslag voorbij gereden was en ik nog terug moest draaien, kwamen we aan op een industrieterreintje met alleen een keet. Ik had het me toch iets 'romantischer' voorgesteld!
Helaas, we moesten het er mee doen, want toen we eenmaal een klein beetje warm geworden waren (het was behoorlijk koud op de motor!), werden we beiden in een klein hokje geroepen.
"Meneer de Gans" riepen beide examinatoren in koor. "Tja, dat zijn we allebei!" zeiden Ries en ik bijna in koor. "Arend de Gans dan..." riepen zij op hun beurt ook weer bijna gelijktijdig en er kwam een glimlach op het gezicht van beiden. "Ook dat zijn we allebei!" riep ik en ik begreep dat ze een spelletje met ons speelden.
"Ik wil graag A.C. hebben" zei de ene examinator en dus was het de beurt aan Ries om bij deze beste man aan het tafeltje aan te schuiven. Ikzelf, A.J.M., schoof aan bij de andere meneer.

Tijdens een korte introductie, vertelden de mannen ons dat we 7 proeven moesten doen. Daarvan mochten er hooguit 2 proeven fout zijn. Deed je een proef verkeerd, dan mocht je hem nog een keer over doen. Deed je hem dan nog steeds fout, dan was je op dat onderdeel gezakt.

Daar gingen we en enigszins gespannen deed ik mijn eerste slalomproef. Na de proef werd ik gelijk teruggeroepen. "Je liet je gas los aan het einde van de proef, terwijl je nog 2 pionnen moest" zei de examinator. "Je moet met 30 kilometer per uur in de derde versnelling aan komen rijden en je gas constant houden" verbeterde hij me. "Doe 'm nog maar een keer...".
En dus begon ik opnieuw aan de slalomproef en met succes. "Deze was beter he?" vroeg hij me na afloop en ik knikte met 'm mee...
Daarna deed ik zonder fouten nog een remproef, een uitwijk-manoeuvre, achteruit inparkeren en vanuit stilstand wegrijden. Voordat ik het goed en wel in de gaten had wat ik nu eigenlijk allemaal aan het doen was, kwam de examinator op me aflopen en strekte zijn hand uit.
"Gefeliciteerd, u bent geslaagd. Succes met de rest van de opleiding" en terwijl ik zijn woorden nog even op me in liet werken, had hij alweer rechtsomkeert gemaakt richting de warme keet.

"Aha!" bedacht ik me toen, "ik ben geslaagd!". Dat was nog eens mooi en wat stelde het nu uiteindelijk voor? Eigenlijk helemaal niets, maar dat kwam natuurlijk omdat we zo'n goede leermeester hadden gehad!
Ik keek nog even naar de laatste meters van Richard's examen, tijdens het maken van de '8' en zag toen dat ook hij de hand toegereikt kreeg. Fantastisch! Beiden in één keer geslaagd!

De terugreis reed dan ook een stuk relaxter en ik liet mijn neef leiden en bleef op gepaste afstand achter 'm rijden. Hoewel we het flink koud hadden kwamen we voldaan weer aan bij de 'thuisbasis' en schoot Jaap nog even een foto van ons samen.

Vanavond vierden we onze dubbele overwinning met een tripje naar de bioscoop en keken we naar Avatar in 3D waar we na afloop ook nog even een leuke foto van ons beiden maakten...

Als bonus een filmpje waarin Richard de laatste meters van zijn examen aflegt tijdens het rijden van de '8'.
Overigens deze blog met dank aan Jaap Verolme die zo tof was om deze leuke foto's van ons te maken tijdens het rijden!

Weer een voor de verzameling

Terwijl Gijsje vandaag op een (eigenlijk illegale) bijzondere plek, heerlijk van het zonnetje lag te genieten en daar waarschijnlijk voorlopig ook niet meer vandaan zou komen, besloten Janine en ik om samen met Bas en Noortje een frisse neus te gaan halen in het pitoreske Willemstad.

Toch was het al laat in de middag voordat we daar aankwamen, want met een bakkie koffie erbij verlul je zo je tijd en dus streken we eerst even neer bij Van Bellen om even tussen de kleding en sportspullen te snuffelen.
Daarna liepen we het stadje in en begon onze maag toch wel een beetje te knorren. Daarom kwamen we niet veel later uit bij 'De Rosmolen', waar we na een enkele 'natte, al dan niet alcohol houdende, versnapering' besloten om ook een hapje te eten.

Het voorgerecht lieten we voor wat het was, want we hadden wel zin in de heerlijke stukken vlees die op de menukaart stonden beschreven. Het duurde dan ook niet lang voordat een en ander werd geserveerd en smullen dat dat was (of niet dan Bas?)! Mijn ossenhaas-spies ging er daarom ook in als koek en hoewel hij niet op de kaart stond, kreeg ik het toch voor elkaar om bij het toetje een 'Dame Blanche' voor elkaar te boxen. Zo had ik dus opnieuw een foto voor bij verzameling 'Dame Blanches'. Binnenkort misschien toch maar eens wat met mijn onlangs geclaimde domeinnaam: www.blankedame.nl gaan doen...

Een wel heel bijzondere drumkit

We hadden elkaar er al eens vaker over gesproken, maar er was nooit eerder van gekomen. We deelden dezelfde passie, alleen zwakte het bij hem wel wat af met de jaren.

Nadat ik gisteravond een telefoontje van 'm kreeg, ging ik vanavond even langs bij een van mijn trouwste blog-lezers, een collega van Janine die een straat verderop woont. Jan wilde zijn drumspullen verkopen (eeuwig zonde!) en had ze alvast uitgestald zodat ik als eerste een kijkje kon komen nemen. Hij verkocht het liever aan een liefhebber dan aan iemand via Marktplaats!

Hij had me al eens over zijn bijzondere drumkit verteld, die je schijnbaar als klein pakketje, makkelijk in de achterbak van je auto kon leggen. Ik kon me er toen niet zoveel bij voorstellen, maar toen ik de kit vanavond eenmaal zag staan, wist ik precies wat hij bedoelde.
Hoewel mijn mond al open viel toen ik recht op de kit keek, wist ik helemaal niet wat ik zag toen ik dichterbij kwam. De kit bestond uit niet meer dan een paar vellen met een span-rand en de standaarden voor de bekkens maakten het nog een beetje tot een echt ogend drumstel.
Uiteraard moest ook het belangrijkste even getest worden, de klank! Daarom kroop ik achter de 'zwevende vellen' en sloeg een paar toms aan. Helaas kon ik niet helemaal m'n gang gaan vanwege de slapende buurman, maar hoe ver mijn mond ook nog steeds open stond, hij ging nóg verder.

Ik snapte niet hoe dit kon, maar het geluid was eigenlijk nog best goed! Normaal gesproken wordt de klank van een drumkit gevormd door de ketels waar de vellen op gespannen zijn en hoe dieper de ketel, des te lager het geluid. Je zou daarom verwachten dat deze drumkit een uitzonderlijk hoog geluid moet voortbrengen, maar niets was minder waar.
De kit deed niet veel onder voor een normale versie en dus had ik weer wat geleerd! Een erg bijzonder instrument, waar er volgens Jan maar twee van in Nederland circuleren.

Echter, het was niets voor mij om te kopen. Wel bijzonder om te horen en te zien, maar zelf zou ik er niet zo snel voor kiezen, al is het alleen maar omdat ik dan ruzie thuis heb! Er staan immers al twee drumkits op zolder!

Jan liet me nog meer zien en daar zaten een aantal erg interessante stukken tussen. Zoals deze Premier snaredrum met een wel erg mooie finish en een erg bijzonder boven-vel.
Ook de 'piccolo' van Pearl was een interessant stuk uit Jan's verzameling en was ik eveneens geïnteresseerd in de kleinere 'timbalen'.
Een erg mooie verzameling dus, waarvan ik misschien binnenkort een aantal leuke stukken van kan overnemen. Jan gaat ondertussen eens nadenken wat hij er voor wil hebben en tot die tijd zal ik het even met de foto's moeten doen.

Oh ja, voor de échte race-fans, Jan heeft ook nog een heuse 'Play Seat' te koop die is aan te sluiten op de PlayStation 2 (die ik dan weer te koop heb)!

Twee uren lang scoren en 'bodychecks' uitdelen

Ben ik even blij dat ik afgelopen zaterdag schaatsen gekocht heb! Op de, door de buurjongens en kornuiten, geprepareerde ijsbaan achter ons huis, was er vanavond namelijk een heuse ijshockeywedstrijd!

Daarom stond ik vanavond al op tijd op het ijs, om er geen minuut van te missen. De strijd was hevig en iedereen proefde de smaak van de overwinning in z'n mond. Af en toe hielden we daarom even pauze en spoelden we die smaak weg met een biertje, om er daarna weer vol tegen aan te gaan!

Na ruim twee uren lang scoren en 'bodychecks' uitdelen hielden we het echter voor gezien en werden er nog wat 'bruine rakkers' opengetrokken. Als laatste werd ook nog even de baan schoongeveegd en opnieuw geprepareerd met alles wat voorhanden was. Dan hebben we er hopelijk de rest van de week ook nog plezier van!

Een gezellig middagje schaatsen

Vorig jaar januari stond ik ook al op de ijzers, maar die waren geleend. Omdat ik steeds zoiets had "het zal nu wel snel gaan dooien", waren alle schaatsen vorig jaar al uitverkocht toen ik er eindelijk om wilde gaan. Dat zou mij dit jaar niet gebeuren!

Daarom schafte ik gisteren al een paar snelle 'ijshockey's' aan en probeerde ze vanmiddag uit op de oude haven achter ons huis. Ook Janine gleed gezellig met me mee en hoewel het ijs niet overal even strak was, bleek de door de buurjongens geprepareerde ijshockey-baan een prima plek om de eerste meters met de ijzers te maken. Die van mij gleden als een mes door de boter en ik was maar wat blij met mijn nieuwe aanwinsten. Kijk maar eens naar het overstappen!

Hoewel het even uitproberen was en het wel eens mislukte (hier was ik nèt te laat), lukte het me toch om een leuke foto van ons samen te maken, voordat we ons geluk op de Singelkade besloten te beproeven. Daar gleden we opnieuw samen over moeilijk en makkelijker begaanbaar ijs en kwamen tot onze grote verrassing ook mijn vader en moeder even kijken.
Eerst genoemde leek het zelfs niet eens koud te hebben ondanks zijn gladde hoofd en het leverde een leuk plaatje op van twee-generaties-Gans.

Uiteindelijk besloten we na een tijdje toch de kou te verruilen voor een warme huiskamer met iets lekkers voor bij de koffie en keken nog een keer achter ons naar het prachtige schouwspel dat zich aan de Singelkade in Middelharnis voltrok. Daarbij maakte ik ook nog even een leuke foto Leen en Anneke die toevallig passeerden!

Een verlaat kerstkadootje

Toen het kerst was en ik haar een lekker luchtje kado had gedaan, voelde ze zich al schuldig. "Nu heb ik voor jou geen kadootje, tenminste het is nog niet binnen, dus je moet niet denken dat je niks van me krijgt hoor...". Daarna bleef het stil, tot deze week.

Ik was voornemens om de nieuwe theatershow van Cesar Zuiderwijk te bezoeken, in het Kruispunt Theater in Barendrecht op 27 februari. Ik vroeg Jurien of hij ook zin had om mee te gaan, want ik wist dat hem dat ook wel leuk leek. Echter, nog voordat we een afspraak konden maken, begon Janine te giechelen en wist ik eigenlijk al hoe laat het was!

Helaas bleef het dus geen verrassing meer en moest Janine me noodgedwongen meedelen dat mijn verlate kerstkadootje twee kaartjes voor die ene voorstelling betrof. Doordat de kassa van het theater tussen kerst en oud & nieuw dicht was, bleek het niet meer mogelijk om de kaartjes op tijd te leveren en toen ook het bezorgadres nog op ons oude huis in Dirksland bleek te staan, vertraagde het nog wat meer. Gelukkig was de nieuwe bewoner van Kaai 3 zo aardig om de verkeerd bezorgde kaartjes alsnog bij ons door de bus te gooien en kon ik vanavond eindelijk mijn kerstkadootje in ontvangst nemen!

Een erg leuk kadootje, waar ik erg blij en verrast mee ben! 27 Februari is het dan zo ver en als klap op de vuurpijl zit er voorafgaand aan de voorstelling, ook nog een workshop bij!

Hij is weer terug en strak!

Zo net voor kerst liep mijn auto nog wat schade op, de eerste ooit! Iemand gooide een ijsbal per ongeluk op de auto, wat resulteerde in zo'n €800,- schade.
Helaas, maar er was niks aan te doen. Daarom bracht ik 'm de eerste maandag van het nieuwe jaar maar meteen naar JD Repair om de achterklep uit te deuken en bij te spuiten.

Zo lang als de auto weg was, kreeg ik een leen-auto en wat kun je dan nog beter krijgen dan een Honda! Uiteraard vertrouwd, maar niet zo goed als mijn eigen racewagen uiteraard. Twee dagen lang sierde deze rode 1.4 de parkeerplaats achter ons huis, maar ik was maar wat blij toen ik vandaag mijn eigen grijze 2 liter weer achter zag staan!

Bij JD Repair hadden ze prima hun werk gedaan! Er was niets meer te zien van de eerder opgelopen schade en ze hadden zelfs wat andere kleine deukjes hersteld, die waarschijnlijk door onoplettende voorbijgangers met boodschappen-karren waren gemaakt (ik heb daar altijd zo'n schurft hekel aan!).

Heerlijk om nu mijn eigen en opnieuw strak gemaakte auto terug heb. Het lijkt alsof ik er opnieuw verliefd op ben. Ik zou 'm bijna uit de verkoop halen...

Gijs... de rockende huistijger

Ook al ligt hij negen van de tien keer, de gehele dag op de bank te maffen, toch rockt onze huistijger 'Gijs' graag een deuntje mee. Hij lijkt zelfs evenals zijn baasje, enige voorkeur uit te spreken voor bepaalde drummers!

Zo ontdekte ik vanavond toen ik met Gijs naast mij op de bank, een solo van Terry Bozzio (de voormalige drummer van Frank Zappa, die Janine en ik vorig jaar nog in Paradiso Amsterdam bezochten) uit 1988 via YouTube bekeek.

Gijs bleek er erg van onder de indruk te zijn en leek zelfs mee te willen drummen of misschien wel door het beeldscherm heen, in de huid van Terry Bozzio te willen kruipen.

Een grappig schouwspel wat enkele minuten duurde, maar waar ik 'm op het laatst toch even snel tot de orde moest roepen, voordat Terry voor eeuwig van mijn beeldscherm zou verdwijnen...

Bij Cesar in de kelder

Kun je een nieuw jaar nóg beter beginnen dan met een gezellige en intieme workshop van één van je drumhelden? Ik denk het niet en na vanavond weet ik dat wel zeker!

Begin oktober van het vorige jaar, werd ik op een vrijdagavond om half 9 plotseling gebeld. Er verscheen een voor mij volstrekt onbekend 06-nummer in mijn schermpje en toen ik opnam viel mijn mond open van verbazing. Aan de andere kant van de lijn bleek ik Golden Earring drummer Cesar Zuiderwijk te hebben, die mij terug belde vanwege mijn mailtje. "Ja sorry dat ik nog zo laat bel en dat ik dat ook niet gelijk gedaan heb na je mailtje, maar ik wilde je uitnodigen voor de workshop waar je je begin deze week voor ingeschreven hebt..." vertelde hij mij doodleuk.

Nadat ik hem 's zondags nog bij Feedback de hand had geschud, besloot ik mij in te schrijven voor een workshop van hem, waarvan hij er een paar tegen het einde van het oude en het begin van het nieuwe jaar geeft. Ik wist niet of ik nog op tijd was, maar dat bleek dus zéker het geval.
Zo maakten we dus die vrijdagavond een afspraak en moest ik nog heel lang m'n geduld bewaren...

Tot vandaag, want hoewel ik een flink pak sneeuw en opgevroren wegen moest doorstaan, ik moest en zou die workshop krijgen van Cesar, dat liet ik me niet aan mijn neus voorbij gaan!
Zoals afgesproken stond ik om 19:00 aan de deur bij Cesar in de Prinsestraat in Den Haag, waar ik bij binnenkomst meteen een aantal attributen uit Cesar's theatershow 'Slagdroom' herkende, die ik in 2008 al eens samen met Janine in Den Haag bezocht.

Omdat we nog moesten wachten op een enkeling die door het slechte weer te laat was, keken we gezamenlijk (we waren met een man of 10, 12) naar een DVD waarop drummers en komieken van weleer (zoals Buddy Rich met Jerry Lewis) hun kunsten vertoonden. Meteen werd mij ook duidelijk waar Cesar zijn inspiratie uit putte voor zijn eigen theatervoorstellingen!
Op een gegeven moment had 'Cees' lang genoeg gewacht en liet hij ons de trap af gaan naar beneden, zijn 'drumkelder' in. De kelder bleek goed geïsoleerd en we sloten dan ook met een dubbele deur de ruimte af.

Daar beneden in zijn zelf met de hand uitgegraven kelder, op het hoogste puntje van Den Haag zoals hij vertelde, begon hij met zijn workshop. Iedereen zat in een kring rond 'de meester' heen en je mocht hem altijd in de rede vallen als je een vraag of opmerking had. Erg relaxt en informeel!

In het begin leek 'Cees' bijna net zo zenuwachtig als de rest van de club, die hier toch wel met Gouden Oorbel drummer in één ruimte zat. Later werd de sfeer wat ontspannender en leek iedereen goed aan elkaar te wennen en durfde iedereen ook steeds meer te vragen.

'Cees' vertelde leuke annekdotes over de dingen die hij meegemaakt had met Earring optredens of andere levenservaringen. Ook gaf hij ons verschillende handige en bruikbare tips (zoals "kijk nooit zuur wanneer je een fout hebt begaan, want het publiek merkt het pas als jij zo zuur kijkt!") en deed wat gezamenlijke oefeningen met ons.
Uiteraard liet hij zichzelf af en toe helemaal gaan achter zijn oefen-kit, dat zeer gewaardeerd werd door het selecte groepje luisteraars.

Na zo'n 2 uren vond Cesar het tijd voor koffie met gebak en sneed hij boven, terwijl ik mijn ogen uitkeek naar de vele Earring posters, drum-attributen, vergeelde aanplakbiljetten en awards, de taart aan die gulzig door de aanwezigen naar binnen werd geschoven.
Omdat iedereen op dat moment met elkaar stond te praten, kreeg ik eens de kans om even samen met Cesar te kletsen en zo kwam het gesprek al gauw op de stokken die ik bij het concert in Ouddorp nèt niet gevangen had, de voorstelling 'Slagdroom' waar ik zo van genoten had en de vraag wat ik kon verwachten van zijn nieuwe show die in februari in première gaat: 'Drumbonen en Kaneelstokken'. Een erg leuk en relaxt gesprek, waarin Cesar me wel erg nieuwsgierig maakte naar zijn nieuwe theatervoorstelling. Na het succes van 'Slagdroom' weet ik dan ook wel zeker dat ik 'Drumbonen en Kaneelstokken' ga bekijken.

Even later dirigeerde Cesar ons opnieuw de kelder in en ging verder waar hij gebleven was. In de laatste twee uur vertelde hij nog meer anekdotes en gaf hij nog meer praktische tips, maar vond ik het meest interessante toch de uitleg van Moeller-methode. Daar had ik ook een beetje op gehoopt, want Cesar is toch wel een beetje de Nederlandse ambassadeur van de door Jim Chapin ontwikkelde methode. Jim Chapin, die onlangs op bijna 90 jarige leeftijd in Florida overleed en een goede vriend was van Cesar, ontwikkelde deze methode om langer een snel ritme te kunnen spelen. Het principe is doodsimpel, een beweging maken die het mogelijk maakt om steeds weer opnieuw vers bloed naar de spieren te pompen.
Uiteraard kon Cesar in de vrij korte tijd die we bij elkaar waren, niet zomaar iedereen de methode aanleren maar gaf hij ons wel handvatten om het thuis onder de knie te krijgen. Gewoon een kwestie van veel oefenen!

Rond een uur of 23:00 hield Cesar het voor gezien en klom ik zelf nog even achter Cees' oefen-kit, want in deze kelder kom je nu eenmaal niet vaak!
Boven signeerde Cesar met plezier, alles wat los en vast zat en omdat ik toevallig als laatste over bleef nadat hij mijn drumvel signeerde, maakte ik nog een gezellig praatje met 'm voordat ik terug keerde naar huis. Misschien ga ik binnenkort opnieuw bij 'm langs voor een vervolg op deze gezellige, leuke en leerzame workshop!

Als bonus een filmpje waarin Cesar de laatste vraag van een van de 'mede-workshoppers' beantwoorde: "Kunt u nog even een solootje doen?"...

Adembenemende besneeuwde vergezichten

Gisteren stond ik opnieuw met mijn mond open te kijken naar de hoeveelheid sneeuw die die nacht stiekem gevallen was en vandaag was het zelfs zulk lekker weer dat ik besloot om samen met Janine eens lekker door de frisse kou te banjeren.

Zo kwamen we al snel uit bij de Vlietberg, gelegen in het nog aan te leggen Vliedpark. Een kijkje tegen de zon in gaf een prachtig gezicht van toeschouwers die keken naar het vele plezier van jong en oud, die vaak met duizelingwekkende snelheden van de besneeuwde berghelling af suisden.

Ook wij waagden de klim naar de top en bovenaan gekomen genoten we samen van de adembenemende besneeuwde vergezichten over de polders, dijken of 'het nieuwe Middelharnis-Sommelsdijk'...

Een voorspoedig en gezond 2010!

De overgang van het oude in het nieuwe jaar is toch altijd iets aparts. Hoewel het iedere dag een keer een nieuwe dag wordt en je feitelijk gezien maar een minuut verder bent, zit je theoretisch in een nieuw jaar. Op zo'n eerste dag van het nieuwe jaar en zelfs van het nieuwe decennium is er altijd plaats voor bezinning. Terug denkend aan wat er in het afgelopen jaar allemaal gebeurde, hoop ik op een voorspoedig en gezond 2010 voor iedereen!

2009 Was een veel bewogen jaar en zal ik niet gauw gaan vergeten. Vrienden gingen samen wonen (zo werd er op de eerste dag van 2009 al direct een huis gekocht door Marc en Gaby!) of verlieten hun huiselijke plekje en wisselden dat in voor een aantal maanden Afrika of maakten een droomreis door de Verenigde Staten.
Ook werden er een aantal kleine vriendjes geboren en kwam er een leuke aankondiging van een nieuwe kleine vriend of vriendin die verwacht wordt voor het nieuwe jaar.

Feestjes waren er te over en menig concert of festival werd bezocht. Ik maakte zelf ook aardig wat leuke muziek dit jaar en heb daar erg van genoten! Ik begon zelfs samen met Richard aan mijn motorrijbewijs en hoop dat in 2010 te mogen halen...

Toch werd dit jaar voor het grootste gedeelte overschaduwd door het ziekbed en overlijden van ome Leen. Een man die mij en vele anderen erg dierbaar was en is, maar die we in 2010 helaas niet meer mogen meemaken. Vreemd, een nieuw jaar ingaan zonder diegene waarmee je juist zo graag het nieuwe jaar in had willen gaan...
Hoewel er ook veel mooie en leuke dingen gebeurd zijn dit jaar, zal het geschiedenisboek van 2009 een aantal donkere bladzijden kennen.

Iedereen een voorspoedig 2010 wensen vond ik dan ook wat moeilijk gezien de omstandigheden, maar ik hoop van harte dat 2010 een prachtig jaar wordt voor iedereen en dat we nog maar lang en veel van elkaar mogen genieten!

Om dat laatste te vieren, kwamen we vandaag op nieuwjaarsdag bij alle familie over de vloer om elkaar het beste voor het nieuwe jaar te wensen. Zo gingen we even bij oma De Gans langs die dit keer alweer haar 89e jaarwisseling meemaakte en liepen we ook tante Els en Richard tegen het lijf en konden ze alleen maar al het goede voor 2010 wensen.
Daarna sjeesden we door naar Ouddorp waar Janine's vader, moeder en zus ons onder het genot van een bakkie koffie de beste wensen toezegden.

Als laatste arriveerden we in Nieuwe Tonge, waar we een traditie van de laatste jaren in ere hielden. Op nieuwjaarsdag komen we met de Visser-kant bij elkaar om gezamenlijk het nieuwe jaar in te luiden en dit keer deden we dat in de huiskamer van Arend, Bethina en Arjen waar we allen het glas hieven op 2010.

Onder het genot van heerlijke lekkernijen, vertelden opa en oma en de rest van de familie elkaar hoe ze de jaarwisseling hadden meegemaakt en schonk Bethina ondertussen het door haar gemaakte, feestelijke drankje.
Vele verhalen over domme vernielingen of prachtig vuurwerk vulden de kamer en zo bleef het dan ook nog lang gezellig in Nieuwe Tonge en al helemaal toen tot onze grote verrassing Arjen uit opdracht van opa en oma ook nog eens wat gevulde envelopjes uitdeelde!...

Hierbij wil ik al mijn (trouwe) bloglezers een voorspoedig en gezond 2010 wensen en zal ik ook in dit nieuwe jaar proberen weer de leukste, sappigste, grappigste, en bijzondere anekdotes uit de doeken te doen!