Hij neemt zijn taken als 'grote broer' uiterst serieus

We blijven nog even in de kindersferen, want afgelopen maandag mochten we een nieuweling in de vriendengroep verwelkomen. Evenals Paco en Ineke onlangs, kregen ook Chris en Martha nu een dochter. Met enige geplande hulp kwam het meisje maandagochtend op de wereld en na een nachtje in het ziekenhuis mochten moeder en dochter lekker mee naar huis, waar de kleine Levi stond te springen om met zijn zusje Lot te kroelen...

Het was overduidelijk toen we vanavond eventjes stiekem om een hoekje gingen kijken. Hier was iets bijzonders aan de hand! Lotte Noa, of 'Lot' zoals haar roepnaam luidt, groette ons al direct bij binnenkomst. Toen ik daarna omkeek en mijn hoofd opnieuw omdraaide, zag ik nog nèt dat ze haar tong naar me uit stak! Om vervolgens net te doen alsof ze van niks wist... De kleine schurk!

Zelf mocht ik ook eventjes met Lot kroelen en haar broertje Levi vond het schitterend. Die week overigens geen moment van haar zijde, want toen ook Janine het kleine meisje nog even van dichtbij mocht bewonderen, hield hij alles nauwlettend in de gaten. Hij neemt zijn taken als 'grote broer' dus uiterst serieus en dat is een goed teken, want als het een échte Looy wordt, dan moet hij straks nog vele vriendjes bij haar vandaan gaan houden!

Een verkoelende duik

Na een hele dag druk bezig te zijn geweest, terwijl het zonnetje fel aan de streeploze hemel stond te blinken, kwam er opeens een erg welkom smsje binnen. Het was Chris, of we ook nog even kwamen dobberen in Levi's zwembad...

Afgelopen zaterdag schreef ik al over Levi's verjaardagskado(otje) en dit weekend had zijn papa al de moeite genomen om het zwembad maar meteen in te lijven. De kraan had maar liefst 8 uren aangestaan en nu was het blauwe gevaarte dan eindelijk gevuld met zo'n 6.000 liter water, wist hij ons telefonisch mede te delen. Nou, ik hoefde niet lang na te denken, want ik kon wel een verkoelende duik gebruiken en ik was reuze benieuwd hoe het zwembad er bij zou staan!

Aangekomen in de achtertuin van Chris en Martha, kon je er niet meer omheen. Op het terras bleek opeens een groot, blauw, tot aan de rand toe gevuld gevaarte te zijn verrezen en het geluid van een spartelende peuter was aan het begin van de straat al te horen.
Levi keek nog wel wat onwennig om zich heen in die grote blauwe zee, maar misschien kwam dat wel door mijn blinkende hoofd en dito zonnebril. Even later kwam hij gelukkig los, maar eenmaal eruit, wilde hij niet opnieuw in zijn eigen zwembad rond spartelen.

Daarop nam ik het initiatief en genoot ook van het heerlijk verkoelende water, waarna ook Chris en Martha zich er nog bij voegden. Het water was zo'n 30 graden en dus de ideale temperatuur om na een dag noeste arbeid even bij te komen.

Eenmaal weer op 'de kant' liet Levi mij zien dat je niet alleen drumsticks nodig hebt om te kunnen drummen en dat hij na zijn laatste drum-avontuur bij mij thuis het krijgen van zijn eigen drumkitje, al flink geoefend had.

Wat een heerlijke dag...

Het zonnetje liet zich van zijn beste kant zien

De strategisch opgestelde taart liet er geen twijfel over bestaan waar wij vanmiddag allemaal voor gekomen waren. Mijn grote kleine drum-vriend werd vandaag alweer twee jaar en had voor de gelegenheid zelfs een eigen drumkit gekregen!

Uiteraard werd hij overladen met vele andere leuke kadootjes en bij ieder pakje wat hij te zien kreeg, werd hij opnieuw enthousiast. Ook bij het zien van het kado dat wij 'm met alle vrienden gaven, stond hij even met zijn ogen te knipperen. "Dit is wel heel groot!" moet hij gedacht hebben en samen met Ellen en de andere kinderen, scheurde hij het papier eraf.
Bij het zien van zijn kado moest hij even bedenken wat het eigenlijk was, maar toen we het hem stiekem toch maar toefluisterden, kwam er een brede glimlach op zijn gezicht. Eindelijk een eigen zwembad en wat voor een!

Uiteindelijk werd ook Levi's taart aangesneden door zijn hoog zwangere mama en dat bleek lekker smullen van kleurige stukken taart! Het was daarnaast erg gezellig met z'n allen terwijl het zonnetje zich van zijn beste kant liet zien in de feestelijke achtertuin van Chris en Martha.
Heerlijk chillen met vrienden is sowieso iets wat ik graag doe, maar sommigen bleken vandaag wel erg relaxt.

Na Levi's verjaardag, belandde ik nog met Janine en Jozien bij Bas en Noortje thuis, waar we genoten van een bescheiden maar erg lekkere barbeque. Ook Fellow genoot van alle heerlijke geurtjes die barbeque-koning Bas de tuin in stuurde en toen het uiteindelijk donker werd, liet Bas zich opnieuw van zijn beste kant zien, door een lekker warm vuurtje te stoken.
Het bleef dan ook nog lang gezellig in de Dirkslandse achtertuin. Totdat de laatste er letterlijk bij neerviel...

Een rondje boven de kerk

Nadat we vanmorgen al druk in de weer waren geweest om de rommel van het uitermate geslaagde feestje van gisteren op te ruimen, besloten we aan het einde van de middag nog wat ontspanning op te zoeken. Nou ja, ontspanning...

Met Chris, Martha en de kleine Levi, trokken Janine en ik richting het Zeeuwse Renesse waar we 's zomers wel vaker vertoeven in het weekend. Daar was juist dit weekend een leuke kermis aan de gang en we liepen langs de draaimolen, grijp-automaten en het spookhuis. Er was zelfs een achtbaan aanwezig die wel héél dicht langs de kerk geparkeerd was en een adembenemende attractie waar ik al eens in Assen ingezeten had. Chris waagde nog een gokje, maar terwijl zijn vader en moeder niets in de gaten leken te hebben, viel het oog van de kleine Levi plotseling op de draaimolen die zich hoog boven Renesse uittorende.
Martha en ik leken het wel wat, maar Chris en Janine bleven liever veilig met beide benen op de grond staan. Niet veel later zat ik dan ook in een van de tweepersoons stoeltjes en bleven Chris, Levi en Janine achter toen ik samen met Martha de hoogte in ging.

We gingen hoger en hoger en voordat we het wisten deden we een wel heel hoog rondje boven de kerk. Samen genoten we van de prachtige vergezichten over het Zeeuwse landschap en konden af en toe de achterblijvers onder ons nog net onderscheiden.
Toch was Levi weer erg blij toen hij na tien bloedstollende minuten weer met zijn moeder herenigd werd en met een drankje besloten we ons gezellige en ruige middagje Renesse.

Dertig, maakt de buurt (on)prettig!

Als je er over nadenkt, is het best apart. Ongeveer dertig jaar geleden kwamen er vlak na elkaar vier mensen ter wereld, die precies dertig jaar later ook weer bij elkaar zouden komen. Dat gebeurde dus vandaag met Chris, Martha, Ralph en Lenny en om dit gedenkwaardige moment eens goed te vieren, gaven ze een feest(tje)...

De tuin loog er niet om, het thema voor vanavond was Hawaii en toen Janine en ik arriveerden was het al gezellig druk aan de Joost van den Vondel in Middelharnis. Ook de zitkuil zat vol enthousiaste mensen en er werd al menig biertje geproost. Het feest was dus al in volle gang toen wij arriveerden en binnen zocht ik direct Ralph eventjes op, die net een cocktail uit een semi-kokosnoot stond te drinken.

Uiteraard was het lachen, gieren en brullen geslagen en ging iedereen lekker los en net toen de muziek om precies 0:00 even uit was om de Chineese wens-lampionnen de lucht in te laten, arriveerde daar de striptease act. Of wacht... het was écht politie!
We werden gesommeerd minder herrie te maken en de muziek zachter te zetten, ondanks protest van Martha, dat bijna de gehele buurt bij haar achter in de tuin zat en er dus weinig mensen hun beklag gedaan konden hebben.

Het bedierf het feestje echter niet en toen 'de snor' het hazenpad gekozen had, werden de Chineese wens-lampionnen de lucht in gelaten en werden ze meegevoerd het donker in, totdat we ze niet meer konden zien...

Daarna ging het feestje in alle hevigheid door en lieten we ons weinig op stang jagen door de politie. Je wordt tenslotte ook maar één keer dertig niet waar?!
Er werd lekker gedanst, gek gedaan, nóg gekker gedaan en de muziek ging stiekem iedere keer weer iets harder. Uiteraard werd het ook later en later en kwam er aan dit uitermate gezellige feestje helaas ook een einde.
De laatste noten werden (mee)gezongen en de mensen vertrokken naar huis. Sommigen gedesillusioneerd achtergelaten omdat ze eigenlijk nog helemaal niet wilden stoppen...

Zoals gezegd dus weer een geslaagd feestje en als extra hieronder alle foto's van deze avond, die ook terug te vinden zijn op mijn Flickr account.

Het dak ging er af bij Quartier

De spanning hing al dagen in de lucht, maar vandaag was het eindelijk zo ver. Na de heerlijke overwinning op Brazilië (waar ik helaas geen foto's van heb omdat ik mijn camera niet bij me had!), was het vandaag de bedoeling de winst te pakken van Uruguay en zo in de WK finale te geraken.

Collega Koen had zich vandaag goed voorbereidt. Hij was niet alleen uitgedost in een shirt met de alom bekende kleur, maar ook zijn schoenen had hij er op afgestemd. Zelfs speciale polsbandjes mochten niet ontbreken bij de goedlachse MC Koenoe zoals hij bij zijn collega's bekend staat.

's Avonds stonden Jurien en Jozien al op tijd bij ons voor de deur en niet veel later parkeerden zij hun fietsen aan de haven van Middelharnis, terwijl wij ondertussen de auto parkeerden. Keuf en Ellen kwamen toevallig ook net aanlopen en toen ten slotte ook Chris en Martha zich nog lieten zien was het feestje compleet.

De stemming zat er bij Quartier al goed in en hoewel het ongelooflijk druk was, bleek het toch wel erg gezellig zo knus op elkaar! Van ellende moest ik de wedstrijd, staand vanaf een stoel volgen op een van de beschikbare schermen.
Vanwege de drukte was het dan ook alleen mogelijk om op je plek te blijven staan, zitten of springen en wat waren Jurien en ik opgelucht toen het fluitsignaal voor de rust klonk. Vanwege de grote drukte voor het toilet waren renden we naar buiten en zochten een plekkie uit om het bezinksel van alcohol te lozen.

Toen we terugkwamen konden we gelukkig nog onze plekken van tijdens de eerste helft terug innemen en ik aanschouwde een zenuwachtig publiek dat op het begin van de laatste 45 minuten zat te wachten.

Het bleek een ontzettend spannende wedstrijd te worden, die evenals de vorige wedstrijd tot op de laatste minuut voor het zweet in de handen zorgde. Toch kwam Nederland ook nu weer op voorsprong en hoewel de Uruguayanen in het allerlaatste gedeelte van de wedstrijd nog een tweede doelpunt wisten te scoren, konden ze het niet voorkomen dat Oranje zichzelf met 3 doelpunten naar de finale schoot. Drie tegen twee, een mooie score dacht ik zo en daar dachten meer mensen over!

Het dak ging er af bij Quartier en ook buiten bleef het nog lang gezellig met alle feestende mensen. Hoewel menigeen flink van de alcoholische versnaperingen had gelurkt en van tevoren al wist dat de volgende werk-ochtend een flinke opgave ging worden, leek het niet op te wegen tegen het geluksgevoel van vanavond. Nederland in de finale, dat wordt misschien wel een historische laatste wedstrijd!

De wind door onze haren

Hoewel vandaag de Tour-karavaan over ons eiland trok, had ik gezien het weer niet echt trek om me tussen al die drukte te wurmen. Op de vraag of Chris, Martha en Levi soms zin hadden in een middagje strand, stelden zij de wedervraag of we soms zin hadden om mee te gaan varen. Dat was uiteraard niet tegen dovemansoren gezegd!

Eenmaal in de boot in de haven van Middelharnis, zette Chris koers richting de Haringvlietdam om zo wellicht nog iets van de Tour De France mee te krijgen. Het was echter onbegonnen werk, want voordat ik het huis verliet, zag ik via de tv de kopgroep al aanzetten om de dam op te fietsen en gezien de afstand tussen de haven en de dam gingen we het 'never-nooit-niet' redden... De kleine Levi interesseerde het niet zoveel, zo lang hij maar bij zijn stoere papa op schoot en achter het stuur mocht zitten.

Nadat we teruggevaren waren vanaf de dam bij Stellendam, voeren we de haven van Hellevoetsluis binnen, waar Chris even later behendig de boot vastlegde en we de dames in de boot lieten zitten. Wij mannen (inclusief Levi) gingen aan wal voor de jacht op een lekker ijsje.
Die vonden we vrij snel, wat geen verrassing was met deze temperaturen en kregen dan ook een warm onthaal van de dames toen we met deze lekkernijen terugkeerden bij de boot.
Het was voor iedereen een welkome verkoeling en Levi speelde ondertussen lekker door en vond alles prima.

Na een tijdje besloten we verder te varen en terwijl zijn papa weer voor kapitein speelde, kroelde Levi even lekker met zijn mama en genoten Janine en ik van de wind door onze haren (ja ik heb me al enkele dagen niet geschoren!) en uiteraard de heerlijk warme zonnestralen.
Bij het strand van Middelharnis gingen we echter voor anker, sloegen ons kampement aan de vaste wal op en keken onze ogen uit naar de andere speedboten die ook voor anker lagen en af en toe een rondje waagden, achtervolgd door enkele wakeboarders en waterskiërs.

Levi hebben we bijna de gehele middag niet gehoord, want dat ventje is werkelijk met alles wat los en vast zit bezig te houden. Het was dus puur genieten op het kleine strandje bij 't Hoofd van Middelharnis.

Aan het einde van de middag, terwijl Chris en ik op de achtergrond de boot weer klaar maakten voor vertrek, namen Janine, Martha en Levi weer afscheid van het strand en zo kwam er een einde aan heerlijk weekendje!

De overtuiging droop er vanaf

Nadat de eerste wedstrijd zich midden op de dag afspeelde en we noodgedwongen op de zaak moesten kijken, was het ten tijde van deze wedstrijd gelukkig weekend en dus konden we met een groep vrienden de WK wedstrijd Nederland - Japan aanschouwen.

Chris en Marta waren zo aardig om hun woonkamer beschikbaar te stellen en hadden daar bij binnenkomst duidelijk aandacht aan besteed, zo getuigde ook de eettafel. Er waren genoeg versnaperingen om de gezelligheid kracht bij te zetten en toen de 'gasten' even later arriveerden was het feestje compleet.
Iedereen had z'n best gedaan om onze nationale kleur, vol overtuiging te dragen en zelfs de kleine Levi kwam in vol ornaat naar beneden om de wedstrijd mee te kijken. Hij kleurde perfect bij zijn eigen stoel en hoewel Marten de tegenstander leek te steunen, droop bij de rest de overtuiging er vanaf.

Helaas was het spel niet veel spannender dan de eerste wedstrijd en terwijl Levi en Milow zich kostelijk lieten vermaken door de meiden, leken de heren een beetje in te kakken. Toch stonden we opeens op scherp toen de 1-0 gescoord werd, maar dat was dan ook een van de zeldzame actie-momenten die het scherm ons liet zien.

Ach, het maakte ook eigenlijk niet uit. Ze hadden gewonnen en daar ging het tenslotte toch ook om. Laat ze hun krachten maar sparen voor de volgende rondes, dan hoop ik dat we het weer net zo gezellig kunnen maken als vandaag en dat we aan het einde van de wedstrijd alleen maar hartstikke tevreden kunnen zijn...

Geharde lopers en een bruisend Oranjepop

Koninginnendag is toch wel één van die dagen in het jaar waar ik naar uitkijk en ik hoopte al weken dat het vandaag schitterend weer zou worden. Daarom was de teleurstelling des te groter toen ik vanochtend bij het ontwaken uit het raam keek en zag dat het knetter hard regende...

De regen trotserend en tussen de buien door, stonden we om half 11 onderaan de dijk bij 't Diekhuus van Middelharnis, waar ook Levi al lekker wakker bleek te zijn. Samen met Janine, Martha, Ellen en de kleine Levi, stonden we aan de start van de omloop van Middelharnis, een jaarlijks terugkerend evenement voor fervente hardlopers. Uiteraard niet voor niets, want zo deed onder andere Chris en ook Keuf mee en dan mogen we Antoinette natuurlijk ook niet vergeten!

Niet lang nadat we aangekomen waren, klonk het startschot en daar gingen de ruim 200 hardlopers van start.
Nadat wij als supporters een half uurtje bij Croissy binnen gezeten hadden, onder het genot van een warme chocomel, koffie of een Cola, kwam Keuf als eerste bekende in het visier. Triomfantelijk maar met de laatste restjes energie sprintte hij de laatste meters naar de finish. Zo'n tien seconden achter 'm kwam Chris met grote stappen aangelopen en beiden werden na de finishlijn door de fans opgevangen.
Toen we nog op Antoinette stonden te wachten, passeerde ook mijn moeders oom Teun (met ruim 70 jaar!) de finishlijn. Overigens kwam ook Antoinette op een mooie tijd, maar ietwat op haar tandvlees binnen. Gelukkig kon ze eventjes later al weer lachen zoals we van haar gewend zijn!

's Middags was het niet zo heel vroeg meer toen we op het Dirksland's 'Oranjepop' arriveerden, waar ik als een van de eerste mensen mijn collega Jan aantrof. Die bleek daar al de hele middag te staan en had het maar wat gezellig met mijn andere collega Paul. De twee hadden samen met hun vrienden al de nodige alcoholische versnaperingen weggewerkt en ik ontdekte tot mijn verbazing dat Jan rookte!

Ook Addie en de hoogzwangere Mirjam, die hier alleen even de biertjes vasthoudt, waren gezellig van de partij en tezamen met heel veel andere mensen vermaakte ik me prima met onder andere Barry (die sinds kort ook blogt)!
Er werden redelijk veel gekke bekken voor de camera getrokken en dat leverde een aantal bijzondere foto's op, maar he allerbelangrijkste was nog wel dat het ongelooflijk gezellig was!
Zéker tijdens het optreden van de Ierse band 'Fragment' die vorig jaar ook optrad, donderde de 'Kattewacht' in Dirksland op z'n grondvesten van de hossende mensenmassa.

Terug bij Bas & Noortje, moest iedereen eerst eventjes bijkomen en de foto's van die middag bekijken. De dames stonden echter vrijwel meteen in de keuken hun kunsten te vertonen en toen ook de kleine Levi weer van de partij was genoten we met z'n allen van een heerlijk bord nasi of macaroni en dat ging er bij een ieder wel in!

Er werd veel gelachen en het bleef dan ook nog lang gezellig in de Molenzicht. Helaas vliegt de tijd als het zo gezellig is en voor we het wisten wees de klok de volgende dag alweer aan. Jammer, maar wat een fantastische en vooral memorabele dag hebben we weer beleefd met z'n allen!

Als bonus een filmpje van de oh-zo-gezellige Ierse feestband 'Fragment'. Hopelijk zijn ze volgend jaar opnieuw van de partij!

Levi's eerste verjaardagsfeestje

Toevallig, toen ik onlangs op mijn blog keek wat er vorig jaar april zoal gebeurde, kwam ik de blog tegen over de pas geboren Levi. Op bijgaande foto's zag ik het eerste kind van Chris en Martha, met de donshaartjes nog op z'n rug, liggend in de couveuse. Prompt viel er uitnodiging op de deurmat. Levi vierde zijn allereerste verjaardagsfeestje!

Hoewel hij eerder deze week al jarig was, was het vandaag de dag waarop vrienden langs mochten komen om onze kleine vriend te feliciteren. Janine en ik waren redelijk vroeg van de partij en bij aankomst was er nog niet zoveel visite. Iedereen zat heerlijk in de tuin en hoopte dat het zonnetje zich zou laten zien, dat nog achter de wolken verstopt zat.

Janine kroop meteen naast de kleine Looy en toen ze Levi wat van haar tompouce trakteerde leken ze samen de grootste lol te hebben.
Ondertussen stroomde de achtertuin gezellig vol en kreeg Levi steeds meer kadootjes. Hij en z'n vader hadden het maar druk met uitpakken, terwijl de rest van onze kleine vrienden zich stortten op het voorhanden zijnde speelgoed.
Zo leek Stijn een 'aardje naar z'n vaartje' en inspecteerde de felrode Ferrari eerst goed voordat hij plaats nam. Net z'n vader toch?

Ook van de, voor de gelegenheid gecreëerde, speelbak had gretig aftrek, maar even later leken de grote kinderen deze speelplaats over te nemen. Sommigen van hen waren nog wat beneveld van het schuurfeest van de avond daarvoor, maar anderen stortten zich vol overgave in de moederrol.
Een aantal kleine mensjes werden voor het eerst echt aan elkaar voorgesteld zo leek het en de verbazing was daarom af en toe wat groot. Anderen kwamen wat later die middag los en speelden gezellig mee met 'de grote jongens'.

Ook oma kwam nog even poolshoogte nemen en zo bleef het nog lang gezellig in die kindvriendelijke achtertuin in Middelharnis.
Levi's eerste feestje was een succes. Ik hoop dat er nog vele mogen volgen!

Ik herkende de aroma meteen

Toen ik vandaag weer eens in mijn studiootje achter de computer en de drumkit bezig was, snoof ik na verloop van tijd opeens een heerlijke geur op. Ik herkende de aroma meteen, dat moesten pannenkoeken zijn!

Janine bleek flink haar best te hebben gedaan want vanavond kwamen Chris, Martha en de kleine Levi gezellig pannenkoeken eten. Spek, appel en naturel, het was allemaal voorhanden en de kleine Levi? Die vermaakte zich ook prima!

Sneeuwpret en iets minder pret

Terwijl de sneeuwpoppen her en der als paddenstoelen uit de grond schoten, de ene nog groter dan de andere, zat ik boven op zolder achter mijn computer, toen ik opeens een doffe klap hoorde. Ik dacht nog "Janine laat vast iets vallen", maar op dat zelfde moment hoorde ik van beneden Janine roepen "Ben jij dat?"... Toch maar even uit het raam kijken dachten we precies op datzelfde moment!

Er bleek een auto op de stoep te staan, die nèt voor onze voortuin stil stond. Ik snapte er even niets van, maar toen ik beter keek, wist ik wat er aan de hand moest zijn. De auto bleek op een van de betonnen bulten, die bij ons op de stoep liggen, gereden te zijn. Die bulten liggen er zodat vrachtwagens die bij ons de straat in draaien, niet de stoep aan diggelen rijden (wat al twee keer eerder gebeurde).
Een aantal jongens uit de buurt hadden grote sneeuwballen over de gehele breedte van de weg gelegd en de chauffeur van de auto probeerde ze te ontwijken door bij ons over stoep te rijden. Helaas zag hij door de sneeuw, de bulten niet meer liggen en reed zijn Renault Senic tot half op zo'n bult.

Ik trok de voordeur open, nog steeds in mijn 'net-uit-bed-pak' en vroeg de meneer "Gaat het?". "Nee natuurlijk niet!" antwoordde hij zichtbaar geïrriteerd. Tot overmaat van ramp kreeg ik direct daarna zijn nog geïrriteerdere (is dat een woord) vrouw over me heen: "Had je die jongens die dit gedaan hebben niet even kunnen waarschuwen?!?! Had je die sneeuwballen niet even weg kunnen halen?!?! Je had er wat van moeten zeggen!"...

Ik wist niet wat me overkwam. De mevrouw in kwestie begon een potje oud Hollandsch tegen me te schelden, waar de honden geen brood van lusten. Voordat ik de deur (nu ook ik) geïrriteerd dicht smeet, zei ik nog met een gemaakte glimlach "Ja maar mevrouw, ik zit boven in mijn pyjama, dan gelooft u toch zeker niet dat ik naar buiten ga om 'bal-dadige jeugd' terecht te wijzen?" Waarop de chauffeur me op de valreep nog merkbaar bijgedraaid en uiterst beleefd vroeg om de ANWB te bellen. "Ik zal kijken wat ik kan doen" antwoordde ik terug en deed toen de voordeur lekker dicht.

Wat was ik kwaad. Mij een beetje uit lopen schelden terwijl ik nog de intentie had behulpzaam te zijn. Janine vroeg me wat er was en ik zei haar dat deze mensen lekker in de sneeuw konden zakken. Helpen ging ik ze niet...

Totdat ik even later eens over mijn hart streek en mijzelf aankleedde en naar buiten liep. De mevrouw keek niet naar me om, maar de meneer was uiterst aardig en sociaal geworden in de tussentijd en vroeg mij op een uiterst beleefde manier of ik de spullen die in de auto lagen, naar zijn huis wilde brengen met mijn auto. In de auto lagen namelijk een berg tassen en koffers van zijn gasten uit Afrika, die hij bij een kennis in Hellevoetsluis af zou gaan zetten, maar zo konden ze niet verder. De auto was met geen mogelijkheid in beweging te krijgen.
Ik gaf gehoor aan de man's 'smeekbede' en niet lang daarna zaten alle 'opvarenden' lekker warm bij de kachel, mét hun spullen. De auto werd even gelaten voor wat hij was en de meneer zou morgen wel even de Renault garage bellen. Ik vond het prima, ik was allang blij dat hij niet de voortuin ingereden, of nog erger, door de voorgevel gekomen was!

Janine en ik besloten daarop een rondje te gaan lopen. We trotseerden de kou en lieten de bewoonde wereld voor wat het was, totdat we bij de Vlietberg aankwamen, waar jong en oud aardig wat sneeuwpret beleefde met sleeën of sneeuwballen gooien.
Op de hoek van de straat kwamen we Chris, Martha en de kleine Levi tegen (de laatste lag heerlijk te slapen en had geen besef van het winterse weer), waarmee we wat dichter naar de berg toe liepen.
Daar herkenden we wat mensen die net een kite op lieten en waarachter druk gesnowboard werd. Een schitterend gezicht en het ging best aardig met de wind en de verse sneeuw. Er werden zelfs nog wat sprongen gemaakt, alleen bleek de landing wat lastiger dan verwacht...

Toch keerden we al snel weer huiswaarts, want zo midden in de polder was het aardig fris. We liepen met Chris en Martha mee en dronken nog wat lekkers bij het haardvuur en maakten er zodoende nog een gezellige middag van.

Naast een klein ongelukje was de sneeuwpret toch aardig compleet vandaag. De sneeuw mag dan ook wat mij betreft nog wel eventjes blijven liggen, maar of dat in ons land ook mogelijk is wordt de komende dagen vast duidelijk!

Als bonus een filmpje waarin Richard van der Welle het snowkiten even demonstreert. Toch leuk dat dit zo net buiten de deur kan!

Wat had het ventje er schik in

Vanavond aten we een frietje mee bij Chris en Martha en natuurlijk at de kleine Levi ook een hapje mee. Zij het wel een potje bonen, maar het ging met grote happen naar binnen.
Ook konden nog even zien hoe hij in zijn badje ging en dat scheen dat scheen die kleine cowboy helemaal niet vervelend te vinden. Hij spartelde alsof het een lieve lust was en het duurde dan ook niet lang of er lag meer water op de vloer van de badkamer, dan in het badje zelf.

Nog mooier was het toen hij afgedroogd en ingesmeerd werd op zijn kamertje. Hij liet zich heerlijk vertroetelen door zijn vader en zijn moeder en wat had het ventje er schik in!

Geniet van elke dag...

Hoe gek het ook voelt, maar droefenis kan niet altijd de boventoon blijven voeren op mijn blog. We moeten verder met genieten van het leven, er uit halen wat erin zit. Met de laatste woorden die ome Leen sprak, 'geniet van elke dag, want de toekomst is vandaag' in ons achterhoofd geprent, proberen we de draad weer op te pakken.

Zo besloten Janine en ik, nadat we eerst bij het vernieuwde Van Bellen in Willemstad waren geweest, eventjes lekker uit te waaien op het Ouddorpse strand. Daar belandden we al gauw bij strandtent Paal 10, waar ik eigenlijk nog nooit was geweest, maar wat een relaxte indruk op ons maakte. We gleden weg in de heerlijk zachte bank aldaar en bestelden wat te eten.

Ook Chris, Martha en de kleine Levi kwamen om een hoekje kijken. Het kleine ventje stal natuurlijk de show en hij nam daar dankbaar gebruik van door zijn eerste tandje (en een tweede in opkomst) eens lekker in Janine's vingers te zetten!
Uiteraard konden wij ook niet van hem afblijven en hij moest het ontgelden met Martha's zonnebril.

Wat een schatje hè, dan geniet je toch weer van zo'n dag?

Kleine cowboys

Wat was het heerlijk weer vandaag, echt lekker strand weer. Toen Martha en Chris ons dan vroegen of we ook nog naar ''t Hoad' (havenhoofd van Middelharnis) kwamen, hoefden we daar dan ook niet lang over na te denken.

Op 't Hoofd troffen we echter de voltallige familie De Boed en voegden ons daar bij. Later werd de groep nog aangevuld door Marten, Lenny en diens zusje. Uiteraard waren de kleine cowboys er ook bij, waaronder Levi (die weer veel aandacht te verwerken had) en ook Milo (van Marten en Lenny), die op zijn beurt Levi weer een interessant verschijnsel vond, omdat die het zich wel érg gemakkelijk had gemaakt!

Erg leuk dus met die kleine gasten, want zeg nou zelf, bij een foto zoals deze kun je toch alleen maar glimlachen?

Waterpret

Het was vandaag eindelijk weer eens schitterend weer en was daarom ook blij dat Chris me gisteravond nog smste of we vandaag mee gingen varen. Natuurlijk wilden we graag mee en dus waren we voor de zaterdag al vrij vroeg paraat op het havenhoofd van Middelharnis.

We waren met een gezellig clubje, want naast Chris en Martha, waren Frank, Keuf en Ellen ook van de partij!
Na een tijdje varen en genieten van het heerlijke weer, hield ik het ter hoogte van Oud Beijerland niet meer uit en sprong het water in. Natuurlijk was het allemaal om het wakeboarden te doen en mocht ik aftrappen. Hoewel het alweer een jaar geleden was en de eerste meters wat onwennig waren, stond ik toch meteen op het board en ging het daarna zo'n beetje vanzelf. Alles werd natuurlijk vastgelegd op film, nu we gisteravond juist een nieuwe camera hadden gekocht.

Niet alleen ik maar ook Chris en Keuf genoten van het wakeboarden en waterskiën, terwijl de dames en Frank lekker lagen te zonnen.
Weinig foto's van dit uitje helaas, maar dat komt omdat er veel gefilmd is. Ik ben dan ook druk bezig met monteren en zal de film dan ook binnenkort op mijn weblog plaatsen. Hou het dus in de gaten!

Chris, Martha, Keuf, Ellen en Frank, bedankt voor de leuke en gezellige middag!

Een overvloed en variatie aan cocktails en lekkere hapjes

Vanavond vierden we met een gezellig clubje, de verjaardag van Martha bij haar en Chris (en natuurlijk ook bij Levi!) in de achtertuin. Wat zag de kleine Levi er weer stoer uit vanavond en vooral met z'n nieuwe stoere Nike's stal hij de harten van alle aanwezige dames.

In de heerlijke zitkuil in de tuin van Chris & Martha ontbrak het ons overigens aan niks. Nou ja, het weer was dan niet wat we gehoopt hadden voor een zomers feestje, maar de terrasverwarmer maakte een hoop goed. Ook de overvloed en variatie aan cocktails, versierd met van die grappige parasolletjes, suikkerrandjes en sappige vruchten, gaven het toch een zomers gevoel en ook de lekkere hapjes ontbraken niet! Zelfs ík deed mij tegoed aan een cocktail, wat toch vrij uniek is omdat ik me meestal niet aan de sterke drank waag!

Het bleef dan ook tot na middernacht érg gezellig in de tuin, waar de meeste wilde en sappige verhalen de revu passeerden...