Een extra dagje vrij en tja, wat doe je dan in ons geval? Dan zoek je een leuke babyzaak (of zaken) om alvast wat inspiratie op te doen en misschien wel iets leuks mee naar huis te nemen...
We besloten naar Breda te gaan en daar troffen we op een kleine vierkante kilometer wel minstens drie verschillende zaken aan. We zagen heel veel mooie spullen, van een hele stoere lederen Recaro autostoel (met ingebouwde speakers waar je je iPod op kunt aansluiten!), tot aan deze ongelooflijk ruige houten bike. Sommige zaken leken een oneindige keuze aan kinderkamertjes te hebben (er waren wel 41 modellen!), met af en toe wel hele bijzondere exemplaren, maar ook bedstedes die ieder kind wel zou willen hebben volgens mij. Althans, zo'n toffe hut had ik vroeger wel in m'n slaapkamer willen hebben!
En tja, dan die kinderwagens. We werden stiekem toch wel een beetje verliefd op die ene. Hij oogde zo stoer, hij reed lekker en was lekker stevig en hoog. Nog maar eens uit elkaar halen en weer in elkaar zetten dan en vooruit, nóg maar een keertje! Uiteindelijk zat er maar één ding op. Deze moest mee naar huis, was Janine (en ik stiekem ook hoor) was er niet meer bij weg te slaan...
De Joolz kinderwagen moest overigens besteld worden en zal naar alle waarschijnlijkheid over tien weken de straat in rijden...
Vroeger gebeurde het vaker. Janine's werkgever heeft de naam dat als hij een feestje geeft, het ook echt goed is, maar het was al een tijd geleden dat de partners mee mochten. Dat is ook wel begrijpelijk na de fusie, want als de partner nu mee mogen, dan loopt het opeens flink in de papieren. Gelukkig werd er een aantal maanden geleden een groots feest op het strand van Rockanje aangekondigd en de partners mochten weer mee! Eindelijk weer een feestje van de Rabobank!
Vanmiddag pikten we Janine's collega Arna en haar man Peter thuis op en reden naar Rockanje. Aangekomen bij het strand werden we naar het vervoersmiddel geleid die ons over het strand (vanwege afgesloten wegen i.v.m. historische motorraces) naar de volledig afgehuurde Salsa Beach Club zou brengen. Daar aangekomen was het vanaf de eerste minuut gezellig, met onder andere tante Els die al in de rest van het feestgedruis was opgegaan. Binnen was de workshop salsa dansen al in volle gang en buiten was men al flink aan het 'bar-hangen'.
Na een tijdje werd het buffet geopend en smullen dat dat was! Het was ook het enige moment van de dag dat alle 'Rabo'ers' even wat stiller waren en rustig genoten van het prachtige weer, het eten of de dames om hun heen. Na het eten barstte het feest namelijk pas echt los. Een leuke band speelde vele bekende covers, veelal op aanvraag en omdat onze favoriete muziekinstrumenten goed vertegenwoordigd waren, hadden Janine en ik er beiden erg veel lol in. Hoewel veel Rabo'ers zich aan het begin van de avond wat twijfelachtig richting de dansvloer begaven, was daar later toen de zon steeds verder in het water zakte en de touwtjes steeds verder los gingen, weinig meer van te merken. De dansvloer werd overspoelt met gezellige en feestende mensen en tot ieders verbazing maakte de band opeens plaats voor niemand minder dan Edsilia Rombley die een daverend optreden verzorgde! De klassiekers werden uit volle borst meegezongen, maar er werd ook (en niet alleen door de artiesten zelf) flink gedanst!
Rond de klok van elf uur stond ons een volgende verrassing te wachten. Op het strand werd een waar vuurwerkspektakel ontstoken en ook daar was geenszins op beknibbeld! Wat show!
Daarna ging het feest in alle hevigheid door en bleef het nog lang gezellig. Ook toen de vermoeidheid van een hele dag begon toe te slaan, werd er nog flink wat af gelachen en meegezongen. Toch kwam er aan dit fantastische feest helaas ook weer een einde en lieten we de Salsa Beach Club al ver na middennacht met schitterende herinneringen achter ons!
De handjes op elkaar voor Rabobank Goeree Overflakkee die dit schitterende feest mogelijk maakte!
Als bonus hét bewijs dat het Rabobank personeel én partners wel weten hoe ze een feestje moeten bouwen. Helaas had de DJ daarentegen een minder scherpe avond...
We blijven nog even in de kindersferen, want afgelopen maandag mochten we een nieuweling in de vriendengroep verwelkomen. Evenals Paco en Ineke onlangs, kregen ook Chris en Martha nu een dochter. Met enige geplande hulp kwam het meisje maandagochtend op de wereld en na een nachtje in het ziekenhuis mochten moeder en dochter lekker mee naar huis, waar de kleine Levi stond te springen om met zijn zusje Lot te kroelen...
Het was overduidelijk toen we vanavond eventjes stiekem om een hoekje gingen kijken. Hier was iets bijzonders aan de hand! Lotte Noa, of 'Lot' zoals haar roepnaam luidt, groette ons al direct bij binnenkomst. Toen ik daarna omkeek en mijn hoofd opnieuw omdraaide, zag ik nog nèt dat ze haar tong naar me uit stak! Om vervolgens net te doen alsof ze van niks wist... De kleine schurk!
Zelf mocht ik ook eventjes met Lot kroelen en haar broertje Levi vond het schitterend. Die week overigens geen moment van haar zijde, want toen ook Janine het kleine meisje nog even van dichtbij mocht bewonderen, hield hij alles nauwlettend in de gaten. Hij neemt zijn taken als 'grote broer' dus uiterst serieus en dat is een goed teken, want als het een échte Looy wordt, dan moet hij straks nog vele vriendjes bij haar vandaan gaan houden!
Ook Addie en Mirjam vonden het leuk nieuws toen we ze een aantal weken geleden kwamen vertellen dat Fleur er een speelkameraadje bij krijgt. Ze weten inmiddels goed hoe het is om zelf een kleintje te hebben, dus werden we , nadat we een bakkie koffie en een koek genuttigd hadden, met allerhande wijze raad weer heengezonden.
Om hun felicitaties kracht bij te zetten, kwamen ze vanmiddag even op bezoek en namen de kleine Fleur uiteraard gezellig mee. De kleine meid kan al goed staan en loopt al als een van de beste aan je hand of langs de tafel. Los lijkt ze vooralsnog even niet aan te durven, maar ik geloof vast en zeker dat dit kleine ondernemertje niet lang meer op zich laat wachten.
Ze kwam ons allerliefst een kadootje overhandigen. Het bleek een schitterend setje kleding voor de baby te zijn. Een shirtje, een broekje en ook een rompertje kregen we van de kleine meid (en natuurlijk haar vader en moeder) kado, maar het bleek nog niet alles! Fleur had nog een pakketje en ze gaf het speciaal aan mij. We pakten het dan ook samen uit en tot mijn grote verrassing haalde ik een mooi beschilderd houten trommeltje, inclusief twee stokjes tevoorschijn! Hier gaat ons ukkie vast z'n eerste drumervaring mee opdoen en ik was er uiteraard dolblij mee.
Fleur was er zelf ook wel mee in haar nopjes, want hoewel ze er eerst wat onwennig naar keek toen ik het trommeltje even aan haar gaf, had ze er later, toen papa haar een handje hielp, op z'n zachts gezegd schik in!
Zeg nou zelf, van zo'n bekkie Fleur je toch helemaal op?
Onze vriendengroep is de laatste jaren flink vergroot doordat er allemaal kleine vriendjes en vriendinnetjes geboren werden. Ook Janine en ik dragen hier, als alles goed gaat, aan het einde van dit jaar ons steentje aan bij. Binnenkort hopen ook Chris en Martha weer 'een duit in het zakje' te doen, maar afgelopen week was het de beurt aan Paco en Ineke, want die werden opnieuw papa en mama van een prachtige dochter: Charlotte!
Meteen toen we zondag vertelden dat ook wij papa en mama gaan worden, werden we uitgenodigd om de kleine Charlotte te komen bewonderen. Er moest immers alvast een beetje geoefend worden!
Omdat ik deze week toch van een korte vakantie geniet, mochten we vandaag al even bij het kleine meisje om een hoekje komen kijken. Verbazingwekkend genoeg deed Ineke zelf open. Ze voelde zich al best fit en toegegeven, zo zag ze er uit ook. Charlotte werd bij binnenkomst net aangekleed door de kraamverzorgster en terwijl ik samen met Stijn zijn kadootje in elkaar zette (waar hij overigens daarna niet meer vandaan te krijgen was), mocht Janine alvast even met haar kroelen. Ik moet daarbij ook eerlijk bekennen dat het haar wel erg goed staat, zo'n kleintje!
Charlotte sliep ondertussen lekker door, terwijl wij cake met slagroom en muisjes voorgeschoteld kregen. Stijn leefde ondertussen in zijn eigen wereldje met zijn nieuwe garage, auto's en de helikopter, terwijl het nu mijn beurt was om Charlotte een knuffel te geven. De kleine meid merkte het echter niet eens op, want ze sliep door alles heen. Zelfs toen ik haar even onderaan haar voetjes kietelde gaf ze geen kick, maar ik werd wel nauwlettend in de gaten gehouden door Dodge, die haar zo nodig met hand en tand zal verdedigen, zo lijkt...
Het zou een titel van een leuk boek voor aanstaande vaders kunnen zijn, maar niets is minder waar. Als alles goed gaat word ik namelijk aan het begin van de laatste maand van dit jaar nog papa! En Janine is uiteraard de moeder...
Hoewel we het al een tijdje graag willen, kreeg ik het toch wel even warm toen Janine me eind maart een zwangerschapstest onder m'n neus hield. "Euh... Wat betekend dat streepje?" hoorde ik mezelf vanaf een afstandje stamelen. "Wat denk je?!" vroeg Janine op haar beurt en een historisch moment was daar.
Je wilt niet weten hoe moeilijk het was om de afgelopen weken m'n kaken stijf op elkaar te houden. Het liefst was ik op het dak geklommen om het er van af te schreeuwen, maar ik moest nog even netjes mijn geduld bewaren. Afgelopen woensdag waren we getuige van ons kleine wondertje, toen we de eerste afspraak voor een echo bij de verloskundige praktijk in Dirksland hadden. Terwijl Janine op de tafel lag en een vernuftig apparaat op haar buik gedrukt kreeg, stond ik met open mond en ongelooflijk brede glimlach naar het beeldscherm te kijken.
Daar zag ik een drummertje in spé. Het lag heerlijk in het vruchtwater te spartelen en had het klaarblijkelijk goed naar de zin. Een wezentje van 2,6 centimeter ontwikkeld zich langzaam in Janine's buik en op het moment van schrijven is het al weer ruim tien weken oud. Als de mensen het bij verloskundige praktijk Nathalia goed uitgerekend hebben, dan zouden we voor het eerst op 27 november 2011 kennis mogen maken met ons kindje en daar heb ik nu al ongelooflijk veel zin in!
Trots ben ik op Janine die, ondanks dat ze zo'n beetje de hele dag door misselijk is en een innige relatie met de wc pot heeft, zich er dapper doorheen slaat. Hopelijk verdwijnt de misselijkheid over een paar weken en gaat ze (of we) een mooie zwangerschap tegemoet.
Vanaf nu mag iedereen het dus weten: IK WORD PAPA! Nu hopen dat alles goed blijft gaan en uitkijken naar de tweede kennismaking met ons ukkie. Die vindt over enkele weken plaatst bij de tweede echo...
Na een hele dag druk bezig te zijn geweest, terwijl het zonnetje fel aan de streeploze hemel stond te blinken, kwam er opeens een erg welkom smsje binnen. Het was Chris, of we ook nog even kwamen dobberen in Levi's zwembad...
Afgelopen zaterdag schreef ik al over Levi's verjaardagskado(otje) en dit weekend had zijn papa al de moeite genomen om het zwembad maar meteen in te lijven. De kraan had maar liefst 8 uren aangestaan en nu was het blauwe gevaarte dan eindelijk gevuld met zo'n 6.000 liter water, wist hij ons telefonisch mede te delen. Nou, ik hoefde niet lang na te denken, want ik kon wel een verkoelende duik gebruiken en ik was reuze benieuwd hoe het zwembad er bij zou staan!
Aangekomen in de achtertuin van Chris en Martha, kon je er niet meer omheen. Op het terras bleek opeens een groot, blauw, tot aan de rand toe gevuld gevaarte te zijn verrezen en het geluid van een spartelende peuter was aan het begin van de straat al te horen. Levi keek nog wel wat onwennig om zich heen in die grote blauwe zee, maar misschien kwam dat wel door mijn blinkende hoofd en dito zonnebril. Even later kwam hij gelukkig los, maar eenmaal eruit, wilde hij niet opnieuw in zijn eigen zwembad rond spartelen.
Daarop nam ik het initiatief en genoot ook van het heerlijk verkoelende water, waarna ook Chris en Martha zich er nog bij voegden. Het water was zo'n 30 graden en dus de ideale temperatuur om na een dag noeste arbeid even bij te komen.
Eenmaal weer op 'de kant' liet Levi mij zien dat je niet alleen drumsticks nodig hebt om te kunnen drummen en dat hij na zijn laatste drum-avontuur bij mij thuis het krijgen van zijn eigen drumkitje, al flink geoefend had.
De strategisch opgestelde taart liet er geen twijfel over bestaan waar wij vanmiddag allemaal voor gekomen waren. Mijn grote kleine drum-vriend werd vandaag alweer twee jaar en had voor de gelegenheid zelfs een eigen drumkit gekregen!
Uiteraard werd hij overladen met vele andere leuke kadootjes en bij ieder pakje wat hij te zien kreeg, werd hij opnieuw enthousiast. Ook bij het zien van het kado dat wij 'm met alle vrienden gaven, stond hij even met zijn ogen te knipperen. "Dit is wel heel groot!" moet hij gedacht hebben en samen met Ellen en de andere kinderen, scheurde hij het papier eraf. Bij het zien van zijn kado moest hij even bedenken wat het eigenlijk was, maar toen we het hem stiekem toch maar toefluisterden, kwam er een brede glimlach op zijn gezicht. Eindelijk een eigen zwembad en wat voor een!
Uiteindelijk werd ook Levi's taart aangesneden door zijn hoog zwangere mama en dat bleek lekker smullen van kleurige stukken taart! Het was daarnaast erg gezellig met z'n allen terwijl het zonnetje zich van zijn beste kant liet zien in de feestelijke achtertuin van Chris en Martha. Heerlijk chillen met vrienden is sowieso iets wat ik graag doe, maar sommigen bleken vandaag wel erg relaxt.
Na Levi's verjaardag, belandde ik nog met Janine en Jozien bij Bas en Noortje thuis, waar we genoten van een bescheiden maar erg lekkere barbeque. Ook Fellow genoot van alle heerlijke geurtjes die barbeque-koning Bas de tuin in stuurde en toen het uiteindelijk donker werd, liet Bas zich opnieuw van zijn beste kant zien, door een lekker warm vuurtje te stoken. Het bleef dan ook nog lang gezellig in de Dirkslandse achtertuin. Totdat de laatste er letterlijk bij neerviel...
We hadden het al jaren eerder willen doen, maar er was tot nog toe steeds niet van gekomen. Eind vorig jaar voegden we de daad bij het woord en boekten een hotel in de buurt, maar pas vandaag kwam er een einde aan het lange wachten.
Vrijdagmiddag reden we met z'n vieren in een lekker comfortabele BMW richting zuidelijk Duitsland. Jurien had deze week al aardig wat kilometers asfalt met de vrachtwagen gevreten, maar ook nu kroop hij weer zonder morren achter het stuur.
Na iets langer dan vier uren rijden kwamen we aan in ons hotel in Wiesbaden. We bleken over een mooie, schone en ruime hotelkamer te beschikken, die van allerlei gemakken was voorzien. Voor het slapen gaan dronken we echter nog even een 'biertje', want erg laat zouden we het niet maken. De volgende morgen zou de wekker voor Jurien en mij al vroeg klinken, want de Musik Messe in Frankfurt stond immers voor de deur!
Bij het ontwaken bleek de hotelkamer van Janine en mij een perfect uitzicht op het centrum van Wiesbaden te bieden, daar waar de dames zich deze dag zouden vermaken, terwijl Jurien en ik een immens grote muziekbeurs afstruinden. We bleken daarnaast in een keurig nette ontbijtzaal te kunnen ontbijten, waarna we vervolgens met de auto naar Frankfurt vertrokken. Daar parkeerden we de auto op de voor de Messe bestemde parkeerplaatsen en werden per bus naar de beurshallen vervoerd. Omdat we vrij vroeg waren, mochten we nog niet naar binnen, maar na een kwartiertje naast vele mede-beursgangers te hebben gewacht, vlogen de poortjes eindelijk open. Het plezier kon beginnen!
Een van de eerste stops maakten we bij mijn favoriete drumbouwer Tama. Daar probeerde ik verschillende snaredrums, zoals de signature snare van Metallica's drummer Lars Ulrich. Verderop, bij drumbouwer Pearl, stond ik dan weer oog in oog met de drumkit van Nicko McBrain, van Iron Maiden. Uiteraard keek ik mijn ogen uit tussen de grote verscheidenheid aan drumkits, zoals acrylic-kits, mooie akoestische of de nieuwste elektronische zoals de E-Pro van Pearl. Uiteraard kwam ik ook nog schitterend spul tegen voor de aller kleinste drummers!
Ook Jurien kwam flink aan zijn trekken, onder andere in de grote maar bijzonder drukke Gibson stand, waar ook hij uiteindelijk een aantal exemplaren uitprobeerde. Eigenlijk overal waar Jurien iets interessants zag, nam hij het instrument ter hand en speelde een lekker rifje. Overigens hield hij het niet alleen bij een gitaar maar speelde hij op ook op allerhande snaarinstrumenten, zoals ook viool of contrabas. Uiteraard kwam ook de ruime keus aan versterkers aan bod, zoals de signature versie van voormalig Guns 'n Roses gitarist Slash, maar ook Orange bleek flink uitgepakt te hebben!
Op het beursterrein waren ook verschillende podia gebouwd, zoals de 'Angora Stage', waar we onder andere de drummers JoJo Mayer en de excentrieke metaldrummer Mike Terrana luisterden en keken. Ook enkele uitzonderlijke gitaristen beklommen de bühne en gave een geweldige show!
Na bijna 8 uren rondslenteren, en een halve centimeter van onze schoenzolen te hebben gelopen, besloten we terug te gaan naar onze hotelkamer, om na een opfrisbeurt weer richting het centrum van Wiesbaden te gaan. Daar gingen we op zoek naar het eettentje dat de dames die middag voor ons hadden uitgezocht en genoten daar gezellig met z'n vieren, van heerlijke Duitse schnitzels en andere lekkernijen. Pas toen het bijna donker was, verlieten we het pittoresk aandoende eettentje en liepen nog een stukje door de stad, maar onze benen wilden niet meer en we besloten ons bed op te zoeken.
Vanmorgen verschenen we met een ietwat slaperig hoofd aan het ontbijt en we realiseerden ons dat het weekendje waar we zo lang naar hadden uitgekeken, alweer bijna ten einde was. We lieten het NH Aukamm hotel in Wiesbaden achter ons en zetten koers richting Nederlandse bodem. Bij thuiskomst bleek ook daar het zonnetje nog heerlijk te schijnen en dus genoten we in de achtertuin van de laatste zonnestralen die dit fantastische weekend ons nog te bieden hadden...
Als bonus een dit keer een humoristisch optreden van metaldrummer Mike Terrana die op wel heel eigen wijze een klassiek stuk muziek van zijn razendsnelle drumspel voorziet!
We moesten wachten totdat we naar binnen konden. Daar zaten we dan in, wat leek, een oude controlekamer van een fabriek, die nu dienst deed als gezellige bar. Het was wel een beetje wennen, als enige blanken tussen de overwegend Surinaamse medemens en ik was maar wat benieuwd naar wat komen ging.
Schoonzus Annette nodige ons enkele maanden geleden al uit om naar de tv-opnames van Zo: Raymann, van Nederlands-Surinaams cabaretier/stand-upcomedian en presentator Jörgen Raymann te gaan. Zelf moet ik eerlijk toegeven nooit naar het programma te kijken, maar het leek me wel leuk om die opnames eens van dicht bij te zien.
De studio zag er een stuk kleiner uit dan ik me had voorgesteld en uiteraard was ik bijzonder geïnteresseerd in de technische kant van de opnames. Opeens vroeg Janine me of ik al naast me gekeken had en daar zag ik opeens onze eigen blonde porno-koningin Kim Holland naast me staan. Zij werd dan ook later geïnterviewd, evenals rapper Kleine Viezerik en visagist annex hairstylist Mari van de Ven. Erg leuk om dit alles eens van dichtbij mee te maken, want mijn laatste aanwezigheid bij tv-opnames in de studio was toch alweer zo'n 20 jaar geleden, toen nog bij Telekids in de RTL studio's van Aalsmeer. Overigens een pluim voor Raymann die alles in rap tempo aan elkaar praat en het tempo er flink in houdt.
Na de opnames belandden we (spreekwoordelijk) onder de rook van de Euromast, waar we een plekje op de Spiesen Boot hadden gereserveerd. De binnenkant had ik me lang niet zo mooi voorgesteld dus dat viel me gelijk bij binnenkomst al op en alles mee. Uiteraard genoten we met z'n drieën van de heerlijke vlees spiesen die op tafel kwamen en hoewel de dames voor het dessert nog even op de kaart moesten kijken, had ik mijn keuze uiteraard allang gemaakt. De geserveerde Dame Blanche deed niet veel onder voor de 'Moeder alle Dame Blanches' tot nu toe, dus dat ik nog even heerlijk heb zitten smikkelen moge duidelijk zijn!
De lente leek vandaag echt ontketend, want een heerlijk zonnetje scheen op onze winters-witte gezichten. Een mooie dag dus om een aantal feestjes te vieren!
Zo werd schoonzus Annette eerder deze week al precies veertig jaar en dat vierden we vandaag tijdens een gezellige brunch met Janine, schoonmoeders en een aantal goede vriendinnen van de jarige. Dit alles vond plaats in pannenkoekenhuis "De Oude Maas" in Barendrecht, direct aan het water gelegen. Ik was er persoonlijk nog nooit geweest, maar ik heb na vandaag in dit gezellige restaurantje een prima tussenstop voor een mooie zomerse motorrit gevonden!
Na de heerlijke brunch, die onder andere bestond uit pannenkoeken, harde broodjes en laten we vooral het overheerlijke toetje niet vergeten, spoedden we ons naar huis om vervolgens bij mijn eigen ouders aan te belanden. Vandaag was het namelijk ook de verjaardag van mijn vader en terwijl Arjen gebiologeerd met een spelletje op de laptop van tante Jeanet bezig was, verrasten wij mijn vader met een aantal welkome kadootjes. Dat bleek echter nog wat lastiger dan gedacht, want we konden kiezen tussen een door mijn vader zogenoemde 'papier-prikkateur' (gewoon een ordinaire perforator, maar dan voor vier gaatjes) of een nieuwe motor.... Het werd uiteraard het eerste, maar vergezeld van nog een aantal andere aardigheidjes, die zoals gezegd een warm welkom genoten.
Ook oma De Gans was van de partij en prikte lekker een vorkje mee van de (hoe ironisch) 'oma frieten', die bij iedereen zonder enige moeite naar binnen gleden. Een gezellige avond met familie en vrienden volgde, waar moppen en sterke verhalen weer de boventoon voerden. Ach ja, daar zijn verjaardagen toch ook voor...
De laatste tijd bemerk ik een gezellige trend binnen onze vriendengroep. Naast dat we regelmatig met wat vrienden, zo niet de gehele vriendengroep uit eten gaan, krijgen we om de paar weken wel iemand thuis te eten of worden we zelf uitgenodigd en dat blijkt altijd erg gezellig! Een prima ontwikkeling dus, die vanavond een nieuw hoofdstuk beleefde.
We werden door Marinus (Keuf) en Ellen uitgenodigd om te komen eten en dat sloegen Janine en ik uiteraard niet af. Vanavond om een uur of half 7 stapten we dan ook hun huis binnen en begonnen de avond vanaf de bank met een stokbroodje vooraf. De koks bleken echter meer in hun mars te hebben, want de tafel bleek sierlijk gedekt en even later verscheen er carpaccio op tafel.
Nog ietwat onwennig over zijn eigen kunsten, proefde Keuf eerst even voor of het toch wel lekker geworden was, maar dat bleek achteraf niet nodig, want het voorgerecht bleek overheerlijk. Dat stemde uiteraard iedereen goed en toen kwam de keukenprinses pas echt in hem los. Hij werkte zich bijna letterlijk het zweet op zijn voorhoofd op het hoofdgerecht, want het was de eerste keer dat hij dit maakte. Erg gewaagd dus om mensen uit te nodigen terwijl je het nog nooit klaargemaakt hebt, maar we hadden alle vertrouwen dat het goed moest komen.
En dat deed het dan ook! Een heerlijke pasta vulde een tijdje later mijn bord en toen ik Keuf vol verwachting zag kijken hoe ik mijn eerste hap naar binnen werkte, kon ik het complimentje moeilijk voor me houden. En waarom zou ik? Hij had immers prima zijn best gedaan het was hem nog verdomd goed gelukt ook! Ik heb geen enkel idee hoe dit gerecht heet, maar lekker was het zéker!
Na een lekker ijsje als toetje, ploften we opnieuw op de bank en keken een romantische komedie. Normaal niet echt het genre dat ik als eerste uit zou kiezen, maar hé, er waren meisjes bij he! En, ik moet zeggen, het bleek eigenlijk best een leuke film te zijn.
Al met al een zeer geslaagde en gezellige avond dus in Huize Keuvelaar. Volgende keer bij ons. Wanneer? Nog geen flauw idee, want gezien de verwachtingen zal ik dan wellicht eerst moeten leren koken?!
Ja hoor, het was weer zo ver! Mijn levenskalender wees vandaag een nieuw jaar aan en dat betekend onder andere: trakteren! Zo maakte Janine als traktatie voor mijn collega's, een overheerlijke 'Arretjescake', een van haar (vele) specialiteiten. Die werd dan ook uiterst goed en gretig ontvangen bij Websites Nederland! Omdat ik nogal wat stukken had, kon ik zowel 's ochtends als 's middags trakteren en sommigen presteerden het zelfs om maar liefst drie stukken van deze calorieën-bom te verorberen.
Bij thuiskomst viel ik met mijn neus in de boter, want naast dat ik een flink aantal kaarten had ontvangen, was ik nog maar net binnen of Janine vroeg mij eens achterin de auto te gaan kijken. Daar trof ik tot mijn grote verbazing een wel hele mooie en bijzondere verjaardagstaart aan! De taart, die mij exact vertelde hoeveel jaren ik inmiddels onderweg ben en voorzien van het welbekende logo, werd vanavond met enige voorzichtigheid, nauwkeurig in gelijke stukken gesneden en gedeeld met de aanwezige ooms, tantes, opa, oma's, ouders, schoonouders neven en nichtje.
Er werd flink gesnoept van de stukken taart met 'bokkenpootjes-vulling' en bleek ongelooflijk lekker, maar het kon niet op tegen de gezelligheid die de gehele avond de huiskamer vulde. Overigens werd ik enorm verwend, want mijn hele familie droeg een steentje (lees gerust: een flinke steen) bij aan het verjaardagskado, waar ik een paar dagen geleden alvast een deel van heb gekregen.
Ik kan dus weer terug kijken op een bijzonder geslaagd en gezellig verjaardagsfeestje. De overige stukken taart gaan morgen weer mee naar de zaak, dus over een tijdje zijn een groot deel van mijn collega's vast en zeker weer aan de lijn. Ik voorlopig nog even niet, want aanstaande zaterdag doe ik mijn verjaardag nog eens dunnetjes over met mijn allerbeste vrienden!
Volgende week dinsdag mag ik weer een jaartje wegstrepen op mijn persoonlijke leeftijdskalender en hoewel de meesten het ouder worden misschien als minder prettig ervaren, ben ik blij dat ik weer een jaar met volle teugen van het leven heb genoten!
En bij jarig zijn, hoort uiteraard een verlanglijstje (toch wel een van dé hoogtepunten van een verjaardagspartijtje, nog steeds!). Vroeger koos je uiteraard voor de meest spannendste hebbedingetjes of de duurste doos Lego, maar die leeftijd ligt inmiddels alweer jaren achter me.
Nee ik ben meer van de praktische kadootjes en gelukkig doet mijn visite daar maar al te graag aan mee. Zo ben ik in de afgelopen jaren al verwend met onder andere een elektrische barbeque, velerlei klus-gerij, een schitterende iPod en diverse spullen voor het motorrijden.
Voor dit jaar stond er opnieuw een wel heel praktisch kado, of liever gezegd kado's, op mijn verlanglijstje, want nu we met onze band 5th Suspect op het punt staan ons eerste optreden te gaan geven, heb ik natuurlijk wel een mooie kofferset nodig om mijn drumkit veilig in te vervoeren. Van Janine mocht ik daarom een paar weken geleden al een deel van de 8-delige kofferset bestellen en het toeval wil dat we afgelopen week bericht kregen dat het een en ander al bij Feedback was afgeleverd.
Vandaag pikten we de drie geleverde koffers alvast op en dat bleek al bijna een auto vol! Want naast een 10 inch koffer voor mijn kleinste tom en een 14 inch koffer voor mijn snaredrum, had ik uiteraard ook een koffer voor mijn 22 inch bassdrum nodig! De stevige nylon kofferset vangt alle schokken die de ketels tijdens het vervoeren te verduren zouden kunnen krijgen netjes op en de binnenkant van de koffers is zelfs gevoerd met lekker zacht materiaal zodat de mooie 'Brushed Platinum Grey' finish van mijn Tama Superstar Hyperdrive goed beschermd wordt. Omdat mijn drumkit wat afwijkende maten toms heeft, was het nog even de vraag of alles goed zou passen, maar dat blijkt na wat uitproberen gelukkig geen enkel probleem.
Toch ontdekte ik nóg een voordeel van deze kofferset want toen ik, nadat ik de 10 inch en 14 inch koffer een boven had gebracht, weer beneden kwam, bleek mijn 22 inch koffer opeens tot aan de rand toe gevuld met... Janine! Mijn eigen meisje was in de bassdrumkoffer gekropen en ontdekte zo geheel op eigen initiatief (ik zweer dat ik haar niet gedwongen heb!) de ideale plaats voor mij om haar even op te bergen als ik haar zat ben.
Gelukkig kan ik nu al melden dat dat nooit voor zal komen, want het zou wel erg vreemd zijn als ik thuis met een bassdrum op de bank zou zitten en mijn vriendin netjes in de kast in een koffer opgeborgen zit!
Krap vier maanden geleden had ik nog nooit van hen gehoord. Ik herkende wel een aantal bekende grote hits, maar bij het horen van de bandnaam ging vooralsnog geen lichtje branden. Daar kwam verandering in toen ik bij 5th Suspect ging spelen. Toen moest ik hun muziek tot in den treuren draaien om mijn drumpartijen te kunnen spelen.
Voor vanavond stond daarom een bijzondere avond gepland. Hoewel de rockers al tegen de vijftig lopen, zou ik samen met Janine, The Cult voor het eerst in onze eigen geschiedenis, live zien optreden, in het mooie Paradiso in Amsterdam.
Onze avond begon in het door ons beiden geliefde Hard Rock Cafe. Geflankeerd door onder andere de bijzondere saxofoon van Herman Brood en de gitaar van Eddy van Halen, namen wij een aantal pittige kippenpoten als voorgerecht. Daarna bestelde ik een van mijn favoriete hoofdgerechten van het wereld beroemde café, 'Twisted Mac, Chicken & Cheese', terwijl Janine zich tegoed deed aan een 'Legendary 10 Oz. Burger'.
Hoewel onze magen al flink gevuld waren, mocht een toetje uiteraard niet ontbreken en bestelde ik mijn favoriete toetje, dat veel lijkt op een Dame Blanche, maar hier 'Sinful Hot Fudge Sundae' heet. Ondertussen kreeg ik een berichtje van onze zanger bij 5th Suspect, Robin, dat hij en zijn vriendin nog een tweetal kaarten hadden weten te scoren en eveneens onderweg waren naar Paradiso. Gezellig!
Nadat we afgerekend hadden liepen we naar buiten en gingen een klein stukje verderop Paradiso binnen. Een schitterende ambiance, dat vroeger als kerk gediend heeft en dat is nog goed te zien aan onder andere de glas-in-lood ramen boven het podium of de grote stenen plaquettes aan de muur waarop de voorgangers die in deze kerk gediend hebben, worden beschreven. Het duurde niet lang voordat het voorprogramma ten tonele verscheen en ook van hen had ik nog nooit gehoord. Desalniettemin vond ik 'Masters Of Reality' erg goed en had ik nog weinig zulke goede bands als voorprogramma gezien en gehoord. De zanger van de band bleek een grote verschijning en had wel iets weg van een grizzlybeer, maar ik was ook enigszins geïmponeerd door het voorkomen van de drummer, want die was ook flink groot en breed. Een filmpje van Masters Of Reality heb ik overigens op mijn YouTube kanaal geplaatst.
Nadat Masters Of Reality onder luid applaus en na ontvangst van een bos tulpen uit hand van The Cult zanger 'Ian Astbury het podium verlieten, werd het podium vliegensvlug geprepareerd voor de hoofdact en werd de drumkit van drummer John Tempesta onder een groot zwart doek vandaan getoverd.
Hoewel het programma al minstens 30 minuten uitgelopen was, lieten de heren van The Cult nog even op zich wachten, maar gelukkig niet 'vervelend lang'. Na een korte intro-tune betraden de heren het podium en kregen meteen al een warm onthaal. Het allereerste nummer kwam mij al niet bekend in de oren en dat is ook niet zo vreemd, want zo verschrikkelijk veel ken ik ook nog niet van The Cult. Gitarist Billy Duffy speelde al meteen de sterren van de hemel, maar Robin en ik vergaapten ons vooral aan zanger Ian Astburry die in vergelijking met het videomateriaal dat ik van The Cult in m'n bezig heb, een flinke pens gekregen had. Ach, het mag nu ook wel, de heren lopen inmiddels al krap tegen de vijftig!
Om het optreden kort samen te vatten, het was fantastisch! Voor aanvang was ik nog een beetje bang dat vooral Astburry flink onder invloed zou zijn, nu hij al een paar dagen in Amsterdam verbleef, maar niets was minder waar. Ze speelden de sterren van de hemel en bleken in uitstekende (muzikale) vorm. Het hele optreden werd ook door de rest van het publiek zéér gewaardeerd, afgezien van de paar sukkels die moesten menen af en toe een biertje het podium op te gooien...
Erg leuk ook dat The Cult maar liefst zeven van de negen nummers speelden die wij met 5th Suspect óók spelen, zoals onder andere 'She Sells Sanctuary', 'Love Removal Machine', 'Rain' en 'Firewoman'. Al met al een zeer geslaagd 'studiereisje' dus, met als klap op de vuurpijl twee originele, door drummer John Tempesta gesigneerde én zelfs bespeelde drumsticks die ik bij de merchandise wist te bemachtigen. Dat is, na zo'n fantastische avond, nog eens een mooie aanvulling op mijn verzameling!
Alle foto's van Masters Of Reality en The Cult in Paradiso zijn uiteraard terug te vinden in mijn speciale Flickr album. Als bonus dan ook een opname van The Cult met 'She Sells Sanctuary' die wij overigens met 5th Suspect ook spelen!
Vorig jaar hadden we een vervelend jaar, onder andere door de plotselinge ziekte van oma Visser. We maakten er heel wat mee mee, maar gelukkig is oma nu weer aardig op de been en dus trakteerde opa en oma hun kinderen en kleinkinderen vanavond op een gezellig etentje.
Ik keek er al een paar weken naar uit, want wie heeft er nu nog het voorrecht om zulke leuke dingen met zijn grootouders te doen? Opa en oma genieten dan ook met volle teugen dit soort uitjes, wat z'n doorslag heeft op de rest van de familie.
Het was een flinke tafel die vanavond voor ons gereserveerd was in De Dolle Beer in Ouddorp, het lievelings-restaurant van opa en oma. Hoewel we elkaar op regelmatige basis zien of spreken, hadden we elkaar vanavond weer veel te vertellen, of zaten we gewoon lekker te kleuren (alleen ons kleine neefje Arjen dan!). Het was eventjes wachten, maar daar verschenen onze hoofdgerechten. Oma genoot van haar garnalencocktail die ze zo graag lust en waarschijnlijk al weken naar uitkeek. Ook de rest smikkelde en smulde van zijn voorgerecht zoals bijvoorbeeld het pittig gehakt in bladerdeeg en ook bij Arjen gingen de frietjes en kip-nuggets zonder enige moeite naar binnen.
Toen we alweer een tijdje verder waren en het voorgerecht al redelijk ingedaald was, verscheen het hoofdgerecht ten tonele. Zelf nam ik deze keer iets anders dan biefstuk of schnitzel en koos ik voor een bordje overheerlijke ossehaaspuntjes. Een goed keuze zo bleek achteraf!
Als laatste gang was het tijd voor een overheerlijk toetje, want uiteraard hoort bij zo'n avond een goede afsluiter. Oma smikkelde in het verleden wel eens van een gigantische sorbet, maar deze keer hield ze het iets simpeler. Wel regelde Arjen nog wat vuurwerk op de toetjes van opa en oma en die vonden dat uiteraard schitterend. Op zijn beurt werd Arjen tot zijn grote verrassing ook nog even op een toetje met vuurwerk getrakteerd, terwijl oma al verlangend naar haar sorbet keek en niet veel later de eerste beetjes naar binnen slurpte. Ook Janine en mijn neven en 'aangetrouwde' nicht hadden een goede keuze gemaakt wat betreft de toetjes. Het zal niemand verbazen dat ikzelf weer eens een Dame Blanche had uitgekozen en die bleek werkelijk overheerlijk! Een goeie voor in het archief dus...
Als blijk van dank werd er door de kinderen nog een mooie bos bloemen aan oma overhandigd en met dit gebaar kwam er helaas een einde aan ons overheerlijke en vooral ook gezellige avondje.
Sander de Gans zag het levenslicht in 1984 en houdt zich bezig met het bedenken en uitwerken van Concept, Productvisie en Design voor internet trajecten bij internetbureau Mangrove in Rotterdam. In zijn vrije tijd is hij drummer bij (hard)rockband 5th Suspect. Woont samen met zijn vriendin Janine en hun altijd luie huistijger Gijs. Houdt daarnaast van muziek(maken), reizen, motorrijden, snowboarden en zijn vrienden.
Een extra dagje vrij en tja, wat doe je dan in ons geval? Dan zoek je een leuke babyzaak (of zaken) om alvast wat inspiratie op te doen en misschien wel iets leuks mee naar huis te nemen...
