Door een andere bril

Koninginnedag was dit jaar toch anders dan anders. Gisteravond genoot ik met een paar vrienden van een optreden van coverband Buckle-Up in restaurant 't Anker in Dirksland, maar vanochtend moest ik toen al weer vroeg uit de veren. Leon, mijn gitarist bij 5th Suspect, had me zonder al te veel moeite weten over te halen om als vrijwilliger mee te helpen bij Oranjepop in Dirksland. Omdat ik daar toch altijd heen ga op deze dag, besloot ik het vandaag eens door een andere bril te bekijken dan gewoonlijk.

Ook bassist Kade voegde zich bij de organisatie, net als een heleboel andere vrijwilligers. De drank-tent werd opgebouwd (waarbij ik verrassend genoeg nog een hele goede oude bekende tegen het lijf liep!) en ook de caravan van waaruit de munten werden verkocht, werd in gereedheid gebracht. Na een tijdje was ook het podium klaar voor gebruik en niet veel later klonken de eerste blues rock ritmes van Bad Luck over de Kattewacht. Hoewel het nog redelijk vroeg was, kwam er toch al aardig wat publiek op af, maar de grootste golf moest nog komen.

Zelf had ik weinig tijd om naar de optredens te kijken of te luisteren. Ik was druk bezig om de bands te ontvangen, naar hun kleedkamer te brengen, zorgen dat hen aan niets ontbrak en daarnaast was ik druk doende met het opbouwen en afbreken van de acts die vanmiddag ten tonele verschenen.

Zo ook bijvoorbeeld Yasmin, een jonge rock-chick die wel weet hoe je een menigte moet laten rocken. Ten tijde van haar optreden stond de Kattewacht al bijna afgeladen en ze maakte er een goede show van.
De band die volgde was Mala Vita, die met hun zigeunermuziek de voetjes al aardig van de vloer kregen.

De laatste band die die middag het publiek entertainde luisterde naar de bijzondere naam: 30 Euro Live en die maakten het feest compleet. Hoewel ze maar met drie man op het podium stonden, was de crew er omheen niet mis. Met een vrachtwagen van 12 meter lang, vol spullen, kwamen ze aan in Dirksland en had het aardig wat voeten in de aarde voordat deze band eindelijk klaar was om van leer te trekken. Maar dan had je ook wat!
Met medley's van heel wat bekende meezingers at het publiek uit hun hand en het plein ging helemaal los! De afwezigheid van Fragment, die de afgelopen jaren Oranjepop met groot succes afsloot, werd ruimschoots gecompenseerd en dus hulde voor de programmeur die een aantal goede keuzes had gemaakt.

Tijd om 30 Euro Live af te kijken had ik niet, want ik had een afspraak met mijn vrienden op het programma staan. We vertrokken richting eetcafé De Tram in Nieuwe Tonge, waar we met een gezellige groep, heerlijk hebben gegeten (sommigen vonden de keuze van de andere wat minder geslaagd zo leek).
Uiteraard sloot ik dit gezellige etentje in stijl af, door mij op het gebruikelijke toetje te storten. Ook bij De Tram stond er namelijk een Dame Blanche op het menu en die verorberde ik met uiterste precisie. Ik kan dan ook melden dat dit weer een toppertje in mijn archief is!

Nadat we met nog een aantal vrienden bij mij thuis nog een afzakkertje hadden genomen, viel het grootste gedeelte van ons om van de slaap. Het was dus geen verkeerde keuze om redelijk op tijd naar bed te gaan. Ook voor mij, want ik was totaal gesloopt...

Een dag van laatste dingen

Het ging snel deze week. Afgelopen vrijdag had ik, eigenlijk geheel onverwachts, een sollicitatiegesprek bij internetbureau Mangrove in Rotterdam, dat sinds jaar en dag tot een van m'n favoriete Nederlandse internet bureaus behoort en ik ook al even lang op de voet volg.
Dat pakte goed uit en afgelopen dinsdag kreeg ik te horen dat ze me graag in hun team wilden hebben.

Het besluit om daar ook daadwerkelijk voor te kiezen, was snel genomen, ook al zou ik er qua reistijd flink op achteruit gaan. Diezelfde dag lichtte ik de directie van Websites Nederland en iBoom in en die waren bereid om alle medewerking te verlenen om mijn vertrek te vergemakkelijken.

In goed overleg besloten we dan ook dat het meteen mijn laatste week zou zijn. Dat gaf geen problemen en eerlijk is eerlijk, als je met je hoofd al bij je nieuwe werkgever zit, heeft het weinig zin om nog te blijven (mits de planning het ook toelaat natuurlijk, maar dat deed ie).
Ik had nog een aantal vrije dagen staan en met dat gegeven in het achterhoofd werd dan ook besloten dat ik vandaag voor het laatst aan het werk zou zijn, zodat ik na een lekker weekje vrij, met frisse moed bij mijn nieuwe werkgever kon beginnen.

Het ging dus allemaal wel heel snel, zo ook voor mijn collega's. Donderdagochtend vertelde ik hen het nieuws, maar lang om daar aan te wennen kregen ze niet, want de volgende dag, vandaag dus, werkte ik voor het laatst aan hun zijde...

Het was vandaag dan ook 'een dag van laatste dingen'. Zo twitterde ik voor het laatst via de corporate accounts van Websites Nederland en iBoom, onthief ik mezelf van alle beheer functies van de verschillende Facebook accounts van klanten en om tien uur zorgde ik voor een aller laatste traktatie. Terwijl Bram nog een bord voor z'n kop had, trakteerde ik geheel in steil en vooruitlopend op morgen, oranje tompoezen. En die vonden gretig aftrek! Ook bij Bram (en mijzelf)...

De laatste e-mailtjes werden verstuurd, klanten waar ik veel contact mee had werden met een afscheidsmail op de hoogte gesteld. De laatste uren tikten weg en die laatste uren werden ook voor het laatst in ons systeem onder mijn naam geregistreerd. De laatste lunch brak aan en ging even snel voorbij.
De laatste klussen werden afgerond. Spullen uitgezocht, computer opgeschoond.
Ook de laatste vrijdagmiddag borrel stond voor de deur. Memorabel. Zelfs Pieter, die de afgelopen twee weken vakantie had, kwam speciaal langs met frikandellen, om afscheid te nemen.

Mijn laatste woord tot mijn collega's. Zelfs een laatste presentatie. Het laatste biertje. Alles had een laatste keer vandaag en dat voelde toch best raar en heel definitief. Zo ook ons laatste potje voetbal dat geheel in stijl werd afgesloten door een niet nader te noemen collega. Koen.

Dat was het dan. Websites Nederland en iBoom. Bedankt voor alles wat ik geleerd heb. Bedankt voor de fijne collega's. Bedankt voor het lachen. Bedankt.

Een verkoelende duik

Na een hele dag druk bezig te zijn geweest, terwijl het zonnetje fel aan de streeploze hemel stond te blinken, kwam er opeens een erg welkom smsje binnen. Het was Chris, of we ook nog even kwamen dobberen in Levi's zwembad...

Afgelopen zaterdag schreef ik al over Levi's verjaardagskado(otje) en dit weekend had zijn papa al de moeite genomen om het zwembad maar meteen in te lijven. De kraan had maar liefst 8 uren aangestaan en nu was het blauwe gevaarte dan eindelijk gevuld met zo'n 6.000 liter water, wist hij ons telefonisch mede te delen. Nou, ik hoefde niet lang na te denken, want ik kon wel een verkoelende duik gebruiken en ik was reuze benieuwd hoe het zwembad er bij zou staan!

Aangekomen in de achtertuin van Chris en Martha, kon je er niet meer omheen. Op het terras bleek opeens een groot, blauw, tot aan de rand toe gevuld gevaarte te zijn verrezen en het geluid van een spartelende peuter was aan het begin van de straat al te horen.
Levi keek nog wel wat onwennig om zich heen in die grote blauwe zee, maar misschien kwam dat wel door mijn blinkende hoofd en dito zonnebril. Even later kwam hij gelukkig los, maar eenmaal eruit, wilde hij niet opnieuw in zijn eigen zwembad rond spartelen.

Daarop nam ik het initiatief en genoot ook van het heerlijk verkoelende water, waarna ook Chris en Martha zich er nog bij voegden. Het water was zo'n 30 graden en dus de ideale temperatuur om na een dag noeste arbeid even bij te komen.

Eenmaal weer op 'de kant' liet Levi mij zien dat je niet alleen drumsticks nodig hebt om te kunnen drummen en dat hij na zijn laatste drum-avontuur bij mij thuis het krijgen van zijn eigen drumkitje, al flink geoefend had.

Wat een heerlijke dag...

Het was weer tweede Paasdag...

...en dat betekende dus dat de tuin weer zomer-klaar gemaakt moest worden. Dat begon vanmorgen al met het eens goed reinigen van de terrastegels en het verplaatsen van ons tuinmeubel, waardoor we heel wat extra ruimte in de tuin creëerden. Niet lang daarna vertrokken we, net als de rest van Nederland, richting de Intratuin voor wat frisse aankopen.

Gelukkig hadden we alle ingrediënten snel gevonden en met een volgeladen karretje sjeesden we door Nederlands grootste 'bloemenwinkel' richting de kassa. Daar kwamen we uiteraard in de rij te staan, maar gelukkig had iedereen in de rij voor ons, minder meegenomen dan wij zelf en dus waren we vrij snel aan de beurt. Na afgerekend te hebben bewees de Volvo ons opnieuw een fantastische dienst. Wat gaat er veel in zo'n station en dus weer hulde voor die Zweedse tank van ons.

Eenmaal thuis gekomen stond de eerste échte klus voor de deur. De Prunus Eminens Umbraculifera's die zo'n 2,5 jaar geleden gepland werd, kwam nooit echt goed tot bloei en was meer een 'pain in the ass' dan dat we er echt plezier van hadden. Daarbij komt nog dat ze te hoog zijn voor het zonnescherm dat we willen aanschaffen en dus werden ze vandaag geruimd.
Dat ging overigens vrij gemakkelijk, want zoveel wortel hadden ze nog niet geschoten en ik zaagde ze dan ook met veel plezier in handzame stukken en mikte ze in de bruine container.
Ze werden daarop netjes vervangen door de nieuwe rozen op stam en dat hadden we eigenlijk veel eerder moeten doen. Schitterend! Ook Janine was er flink mee in haar nopjes, maar we moesten snel verder, want er was nog meer werk aan de winkel!
Zo werden de potten voorzien van vers groen en kreeg de rest van ons bescheiden tuintje ook een lekkere opfrisbeurt.

Het resultaat van een dagje zweten bleek verbluffend. Hier deden we het tenslotte voor. Eigenlijk hadden we dit veel eerder moeten doen, maar zo'n dag als vandaag blijkt maar weer de ideale gelegenheid te zijn voor dit soort praktische zaken. Het enige dat nu nog moet gebeuren is het aanschaffen van een mooi zonnescherm, zodat we ook wat schaduw hebben, want met een tuin op het zuiden is het zomers toch wel érg warm.

En Gijs? Die leek ook erg in zijn nopjes met de veranderingen, want zodra we klaar waren, had hij alweer een lekker plekje in de schaduw verovert...

Het zonnetje liet zich van zijn beste kant zien

De strategisch opgestelde taart liet er geen twijfel over bestaan waar wij vanmiddag allemaal voor gekomen waren. Mijn grote kleine drum-vriend werd vandaag alweer twee jaar en had voor de gelegenheid zelfs een eigen drumkit gekregen!

Uiteraard werd hij overladen met vele andere leuke kadootjes en bij ieder pakje wat hij te zien kreeg, werd hij opnieuw enthousiast. Ook bij het zien van het kado dat wij 'm met alle vrienden gaven, stond hij even met zijn ogen te knipperen. "Dit is wel heel groot!" moet hij gedacht hebben en samen met Ellen en de andere kinderen, scheurde hij het papier eraf.
Bij het zien van zijn kado moest hij even bedenken wat het eigenlijk was, maar toen we het hem stiekem toch maar toefluisterden, kwam er een brede glimlach op zijn gezicht. Eindelijk een eigen zwembad en wat voor een!

Uiteindelijk werd ook Levi's taart aangesneden door zijn hoog zwangere mama en dat bleek lekker smullen van kleurige stukken taart! Het was daarnaast erg gezellig met z'n allen terwijl het zonnetje zich van zijn beste kant liet zien in de feestelijke achtertuin van Chris en Martha.
Heerlijk chillen met vrienden is sowieso iets wat ik graag doe, maar sommigen bleken vandaag wel erg relaxt.

Na Levi's verjaardag, belandde ik nog met Janine en Jozien bij Bas en Noortje thuis, waar we genoten van een bescheiden maar erg lekkere barbeque. Ook Fellow genoot van alle heerlijke geurtjes die barbeque-koning Bas de tuin in stuurde en toen het uiteindelijk donker werd, liet Bas zich opnieuw van zijn beste kant zien, door een lekker warm vuurtje te stoken.
Het bleef dan ook nog lang gezellig in de Dirkslandse achtertuin. Totdat de laatste er letterlijk bij neerviel...

Aan de goede kant van de dranghekken

Ik kan het me nog goed herinneren. Toen ik vorig jaar popfestival Flakkeese Dagen bezocht, dacht ik nog: "Ik zou toch ooit ook eens op dat podium willen zitten, aan de goede kant van de dranghekken". Als iemand mij toen had verteld wat er zich in dat komende jaar af zou spelen, had ik hem ter plekke compleet voor gek verklaard. Hoe had ik dat ook ooit kunnen weten...

In juni vorig jaar oefende ik voor het eerst mee met mijn 'local heroes', nadat ik was gevraagd om deel te nemen aan het Buckle-Up & Friends concert ter ere van de opening van het Jeugd Activiteiten Centrum in Middelharnis. Mijn allereerste podiumervaring beleefde ik een paar maanden later, op 11 september 2010, toen ik vijf nummers meespeelde tijdens dat speciale concert. In de pauze werd ik aangesproken door een voor mij toen nog volstrekt onbekend persoon, of ik niet eens met zijn nieuwe band kennis wilde komen maken en wellicht daar wilde gaan drummen.
Net zoals ik me bedacht bij het Buckle-Up & Friends concert, zei ook nu weer iets in me: "Ach, waarom ook niet! Ik heb immers niks te verliezen!". De rest is historie, want begin oktober vorig jaar kwamen we voor het eerst bij elkaar en dat bleek meteen te klikken. Rockband 5th Suspect bleek geboren.
We oefenden zo vaak we konden en we stelden onszelf een duidelijk doel. Een super vet debuut optreden op Flakkeese Dagen 2011. We regelden zelfs een professionele photoshoot om de 'marketingmachine' kracht bij te zetten. Ging het er dan toch al zo snel van komen?

Ja, want onze aanvraag om op te treden werd goedgekeurd en we kregen een prachtige tijd voorgeschoteld. Beter hadden we ons niet kunnen wensen. De weken daarna oefenden we net zo lang totdat alles tot in de puntjes klopte en vandaag was het dus D-Day...

Eerst de vrijdagavond, want gisteravond ging het tweedaagse Flakkeese popfestival al van start.
Hoewel ik toch wel een beetje zenuwachtig was voor ons eigen optreden, had ik het gisteravond ontzettend naar m'n zin. Ik genoot van de optredens van onder andere Mozes en uiteraard Note To Amy, één van mijn Flakkeese favorieten.

Afgelopen nacht sliep ik niet veel en kon alleen nog maar aan ons optreden van vanavond denken. De hele dag was ik er zoet mee. Sowieso, want een optreden vergt nog flink wat voorbereiding, zeker voor mij, de drummer. Alles moet ingepakt en vervoerd worden en dat blijkt toch altijd weer een niet alledaagse klus.

Het was 20:30. Tijd om back stage te gaan. Ik vroeg bekenden voor mij te duimen en het moment van optreden kwam snel dichterbij.
Na het opbouwen en bij aanvang van de soundcheck gebeurde het. Ik besteeg mijn drumtroon en vanaf dat moment wist ik dat het goed zat. De zenuwen waren verdwenen en maakten plaats voor een ongelooflijke constante stroom adrenaline. Dit was waar ik zo lang naar uitgekeken had!

Voordat we echter konden beginnen, werd het geluid getest en waar nodig bijgesteld. Een ander belangrijk onderdeel was het positioneren van de camera's. We hadden namelijk zelfs een dvd registratie van ons debuut optreden weten te regelen. Niemand minder dan mijn immer gerespecteerde collega bij Websites Nederland, online video specialist Jeroen Abel, nam deze klus op zich en ik wist dat ik alles in zijn handen kon leggen en mijzelf daar niet druk over hoefde te maken.
Vanachter mijn drumkit zag ik een groot deel van mijn vrienden in de steeds voller stromende zaal staan en zelfs mijn vader en moeder waren aanwezig om het debuut optreden van hun zoon te aanschouwen.

De soundcheck was achter de rug. We keerden terug back stage en het was wachten totdat het tijd was om te gaan knallen.
We werden op een bijzondere manier aangekondigd. Een geintje van onze zanger, die het nodig vond om mij apart in de aankondiging te laten vernoemen. De etter. Hij legde zodoende nog wat extra druk op mijn schouders, maar ik kon er wel om lachen. Typisch iets voor Robin. Heerlijk.

Onder luid applaus en gejuich kwamen we op. De zaal stampvol. De eerste noten schoten de zaal in en daarna mijn eerst klap. Bang! Het was begonnen!

De heren gitaristen gaven hun jank-ijzers de sporen en het publiek deed fantastisch mee. Vanaf mijn drumkruk keek ik over alles heen. Een drummer zit immers altijd eerste rang. Schitterend! "Damn what a rush!".

Het optreden dat volgde was fantastisch en we leken boven onszelf uit te stijgen. Zo'n debuut optreden hadden we ons nooit kunnen wensen! Het liep gesmeerd, ging (bijna) perfect en dat had effect op het publiek dat steeds verder uit z'n dak ging. Ook ikzelf zat heerlijk achter m'n drumkit en dat terwijl alles perfect werd vastgelegd door drie vaste camera's en onze cameraman Jeroen.
Ook zanger Robin had het enorm naar z'n zin en ging net als het publiek, volledig uit z'n dak. Bijna letterlijk zelfs, want half in het optreden klom Robin de lichtmast in, en belandde tot ieders verbazing in de nok van de tent. Het publiek werd uitzinnig!
Maar 'the show must go on' en dus drumde ik (bijna) ongestoord verder. Toch was ik hem aan het einde van 'Fire Woman' even kwijt, maar toen ik boven me keek vond ik onze zanger hoog boven me weer terug. Hij lachte.

Na nog een aantal nummers, waarbij het dak er bijna letterlijk af ging, kwam toch al snel een einde aan ons drie kwartier durende optreden. Je leeft er enorm naartoe, maar in bijna een oogwenk is het voorbij. Het smaakte vanzelfsprekend naar meer!

Het bleef na ons optreden nog lang gezellig op het festivalterrein. Nog twee bands volgden na ons, waarna twee schitterende Flakkeese Dagen, het festival jammerlijk ten einde kwam. Het duurt nu weer een jaar voordat we de 23e editie van dit schitterende popfestival weer gaan beleven. Of we dan weer optreden? Geen idee, maar we gaan de komende tijd ontzettend ons best doen om dit festivalseizoen nog een aantal leuke optredens te mogen geven. Blijf 5th Suspect dus volgen de komende tijd!

Bij deze wil ik van de gelegenheid gebruikmaken om Stichting Jailhouse te bedanken voor een perfect geregeld festival en de mogelijkheid om op te mogen treden op een fantastische tijd. Ook een dankjewel voor Websites Nederland is op z'n plaats, voor het lenen van de nodige apparatuur en vooral 'all hands up' voor Jeroen Abel, onze held, want hij heeft een schitterende dvd registratie van ons optreden mogelijk gemaakt! Als laatste ook een bedankje voor Klaasjan, die schitterende foto's van ons optreden aanleverde en natuurlijk een groot applaus voor alle fans en andere aanwezigen, die ons optreden onvergetelijk maakten!

De foto's van ons optreden zijn te vinden in mijn speciale Flickr album, maar nog mooier is de promofilm die gemaakt is om komende tijd nog wat extra optredens te kunnen regelen. Andere video's van ons debuut optreden zijn terug te vinden op het YouTube kanaal van 5th Suspect.

Workshop social media bij P&D Light Rotterdam

Ook al huisvest Facebook wereldwijd zo’n 630 miljoen accounts, waarvan bijna 4 miljoen in Nederland en ook al heeft zelfs LinkedIn ruim 2 miljoen Nederlandse gebruikers, toch zijn er nog veel ondernemers die de stap naar social media nog niet hebben gemaakt. Enerzijds omdat zij daar sceptisch tegenover staan (“Waarom moet ik actief zijn op sociale netwerken, ik heb het al zo druk?”), anderzijds omdat het aan kennis ontbreekt.

Vanuit iBoom verzorgen we daarom speciale social media workshops, waarin we laten zien waarom bedrijven juist actief zouden moeten zijn op de netwerken waar hun doelgroep over hun merk of product praat en dat het echt geen ‘rocket science’ is.

Vandaag mocht ik een workshop verzorgen bij P&D Light in Rotterdam. De groep bestond uit 17 enthousiaste ondernemers, marketeers en andere geïnteresseerden vanuit verschillende bedrijven en velen staken hun enthousiastme bij binnenkomst al niet onder stoelen of banken. In de presentatie liet ik onder andere de belangrijkste feiten van een aantal grote sociale netwerken zien, zoals het aantal accounts, de (belangrijkste) leeftijdscategorieën en gaf ik een antwoord op de vraag “Wat kan ik er nu eigenlijk mee?”. Bekende netwerken als LinkedIn, Facebook, Youtube en natuurlijk ook Twitter kwamen uitgebreid aan bod, maar ook Foursquare en bloggen kregen de aandacht.

Na een korte pauze, waarin toch wel duidelijk werd dat de aanwezigen enthousiast geworden waren, liet ik de toehoorders zien hoe Twitter, LinkedIn en ook ook Facebook in de praktijk werkten. Vooral Twitter bleek voor veel aanwezigen interessant, maar ook het zakelijke netwerk LinkedIn opende bij veel mensen de ogen.

Na afloop van de bijna vier uur durende presentatie, bleken de aanwezigen enthousiast en aan het denken te zijn gezet over hoe zij social media ook binnen hun organisatie kunnen toepassen. Er werd dan ook nog flink nagepraat in de showroom van P&D Light, waarbij leuke contacten werden gelegd.

Een weekendje Musik Messe Frankfurt

We hadden het al jaren eerder willen doen, maar er was tot nog toe steeds niet van gekomen. Eind vorig jaar voegden we de daad bij het woord en boekten een hotel in de buurt, maar pas vandaag kwam er een einde aan het lange wachten.

Vrijdagmiddag reden we met z'n vieren in een lekker comfortabele BMW richting zuidelijk Duitsland. Jurien had deze week al aardig wat kilometers asfalt met de vrachtwagen gevreten, maar ook nu kroop hij weer zonder morren achter het stuur.

Na iets langer dan vier uren rijden kwamen we aan in ons hotel in Wiesbaden. We bleken over een mooie, schone en ruime hotelkamer te beschikken, die van allerlei gemakken was voorzien.
Voor het slapen gaan dronken we echter nog even een 'biertje', want erg laat zouden we het niet maken. De volgende morgen zou de wekker voor Jurien en mij al vroeg klinken, want de Musik Messe in Frankfurt stond immers voor de deur!

Bij het ontwaken bleek de hotelkamer van Janine en mij een perfect uitzicht op het centrum van Wiesbaden te bieden, daar waar de dames zich deze dag zouden vermaken, terwijl Jurien en ik een immens grote muziekbeurs afstruinden.
We bleken daarnaast in een keurig nette ontbijtzaal te kunnen ontbijten, waarna we vervolgens met de auto naar Frankfurt vertrokken. Daar parkeerden we de auto op de voor de Messe bestemde parkeerplaatsen en werden per bus naar de beurshallen vervoerd.
Omdat we vrij vroeg waren, mochten we nog niet naar binnen, maar na een kwartiertje naast vele mede-beursgangers te hebben gewacht, vlogen de poortjes eindelijk open. Het plezier kon beginnen!

Een van de eerste stops maakten we bij mijn favoriete drumbouwer Tama. Daar probeerde ik verschillende snaredrums, zoals de signature snare van Metallica's drummer Lars Ulrich. Verderop, bij drumbouwer Pearl, stond ik dan weer oog in oog met de drumkit van Nicko McBrain, van Iron Maiden.
Uiteraard keek ik mijn ogen uit tussen de grote verscheidenheid aan drumkits, zoals acrylic-kits, mooie akoestische of de nieuwste elektronische zoals de E-Pro van Pearl. Uiteraard kwam ik ook nog schitterend spul tegen voor de aller kleinste drummers!

Ook Jurien kwam flink aan zijn trekken, onder andere in de grote maar bijzonder drukke Gibson stand, waar ook hij uiteindelijk een aantal exemplaren uitprobeerde. Eigenlijk overal waar Jurien iets interessants zag, nam hij het instrument ter hand en speelde een lekker rifje. Overigens hield hij het niet alleen bij een gitaar maar speelde hij op ook op allerhande snaarinstrumenten, zoals ook viool of contrabas.
Uiteraard kwam ook de ruime keus aan versterkers aan bod, zoals de signature versie van voormalig Guns 'n Roses gitarist Slash, maar ook Orange bleek flink uitgepakt te hebben!

Op het beursterrein waren ook verschillende podia gebouwd, zoals de 'Angora Stage', waar we onder andere de drummers JoJo Mayer en de excentrieke metaldrummer Mike Terrana luisterden en keken. Ook enkele uitzonderlijke gitaristen beklommen de bühne en gave een geweldige show!

Na bijna 8 uren rondslenteren, en een halve centimeter van onze schoenzolen te hebben gelopen, besloten we terug te gaan naar onze hotelkamer, om na een opfrisbeurt weer richting het centrum van Wiesbaden te gaan.
Daar gingen we op zoek naar het eettentje dat de dames die middag voor ons hadden uitgezocht en genoten daar gezellig met z'n vieren, van heerlijke Duitse schnitzels en andere lekkernijen. Pas toen het bijna donker was, verlieten we het pittoresk aandoende eettentje en liepen nog een stukje door de stad, maar onze benen wilden niet meer en we besloten ons bed op te zoeken.

Vanmorgen verschenen we met een ietwat slaperig hoofd aan het ontbijt en we realiseerden ons dat het weekendje waar we zo lang naar hadden uitgekeken, alweer bijna ten einde was.
We lieten het NH Aukamm hotel in Wiesbaden achter ons en zetten koers richting Nederlandse bodem. Bij thuiskomst bleek ook daar het zonnetje nog heerlijk te schijnen en dus genoten we in de achtertuin van de laatste zonnestralen die dit fantastische weekend ons nog te bieden hadden...

Als bonus een dit keer een humoristisch optreden van metaldrummer Mike Terrana die op wel heel eigen wijze een klassiek stuk muziek van zijn razendsnelle drumspel voorziet!

Tussen de overwegend Surinaamse medemens

We moesten wachten totdat we naar binnen konden. Daar zaten we dan in, wat leek, een oude controlekamer van een fabriek, die nu dienst deed als gezellige bar. Het was wel een beetje wennen, als enige blanken tussen de overwegend Surinaamse medemens en ik was maar wat benieuwd naar wat komen ging.

Schoonzus Annette nodige ons enkele maanden geleden al uit om naar de tv-opnames van Zo: Raymann, van Nederlands-Surinaams cabaretier/stand-upcomedian en presentator Jörgen Raymann te gaan. Zelf moet ik eerlijk toegeven nooit naar het programma te kijken, maar het leek me wel leuk om die opnames eens van dicht bij te zien.

De studio zag er een stuk kleiner uit dan ik me had voorgesteld en uiteraard was ik bijzonder geïnteresseerd in de technische kant van de opnames.
Opeens vroeg Janine me of ik al naast me gekeken had en daar zag ik opeens onze eigen blonde porno-koningin Kim Holland naast me staan. Zij werd dan ook later geïnterviewd, evenals rapper Kleine Viezerik en visagist annex hairstylist Mari van de Ven.
Erg leuk om dit alles eens van dichtbij mee te maken, want mijn laatste aanwezigheid bij tv-opnames in de studio was toch alweer zo'n 20 jaar geleden, toen nog bij Telekids in de RTL studio's van Aalsmeer. Overigens een pluim voor Raymann die alles in rap tempo aan elkaar praat en het tempo er flink in houdt.

Na de opnames belandden we (spreekwoordelijk) onder de rook van de Euromast, waar we een plekje op de Spiesen Boot hadden gereserveerd. De binnenkant had ik me lang niet zo mooi voorgesteld dus dat viel me gelijk bij binnenkomst al op en alles mee.
Uiteraard genoten we met z'n drieën van de heerlijke vlees spiesen die op tafel kwamen en hoewel de dames voor het dessert nog even op de kaart moesten kijken, had ik mijn keuze uiteraard allang gemaakt. De geserveerde Dame Blanche deed niet veel onder voor de 'Moeder alle Dame Blanches' tot nu toe, dus dat ik nog even heerlijk heb zitten smikkelen moge duidelijk zijn!