Maar met alleen de looks kom ik er natuurlijk nooit...

Vorige week zette ik met enige moeite mijn nieuwe drumkit in onze 'studio' in huis, maar omdat ik het de buren écht niet aan kan doen om even lekker los te gaan op mijn nieuwe 'slag-ijzer', besloot ik 'm toch zo snel mogelijk naar de oefenruimte over te brengen. Ik moet er immers ook aan kunnen wennen en op deze manier kon ik 'm mooi in mijn nieuwe band uitproberen...

Onze gitarist Leon was zo vriendelijk me vandaag een handje bij de verhuizing te helpen en binnen no-time stond de Superstar Hyperdrive van Tama, netjes opgesteld in de oefenruimte.
De totale aanblik in de oefenruimte was schitterend, maar met alleen de looks kom ik er natuurlijk nooit, dus hoog tijd om er nog eventjes achter te kruipen en flink te oefenen!

Een verbluffende kleurschakering

Mijn trouwe Yamaha Gigmaker, mijn aller eerste drumkit, bleek aan vervanging toe. Niet dat hij oud en versleten was, maar omdat hij niet meer kon voldoen aan mijn wensen. De beginners set die ik aan het begin van mijn drum-hobby kocht, klonk niet zoals ik nu vind dat een drumkit moet klinken en omdat het oog 'ook wat wil' voldeed hij ook aan deze eis niet meer. Hard sparen voor een nieuw exemplaar dus!

Twee weken geleden probeerde ik daarom de Tama Superstar Hyperdrive bij MusicAllin te Harderwijk en die beviel bijzonder goed! Na eventjes nadenken gaf ik groen licht en tuigde ik deze week mijn Yamaha uit, omdat ik 'm tegen mijn nieuwe drumkit zou inruilen en legde hem daarom alvast in delen op de grond, zodat ik 'm snel de auto in kon schuiven. Ik zette echter ook nog enkele onderdelen op Marktplaats.nl en die bleken érg in trek, want binnen een week had ik vier van de vijf aangeboden artikelen al verkocht!

Vanmorgen was het dan zo ver, Janine en ik zouden opnieuw naar Noordwijk afreizen, maar nu zouden we terug komen met een fonkel nieuwe Tama. De Gigmaker lag daarom al vroeg in de kamer en zou weldra ingeladen worden.
Onderweg naar Noordwijk, in Den Haag om precies te zijn, verkocht ik nog even mijn bekkenset voor een mooie prijs en dat was uiteraard mooi meegenomen. Daarnaast was het in Noordwijk trouwens snel geregeld en keerden we al snel weer terug in Sommelsdijk, want ik had vanmiddag nog genoeg te doen.

Het waren flinke dozen waar de Tama in geleverd werd en dat betekende dan ook flink sjouwen, want alles moest uiteraard weer naar de tweede verdieping. Het leverde veel gekreun, gesteun en hilarische plaatjes op, maar toen alles boven stond, kon het uitpakken beginnen.
Uiteraard deed ik dat met de grootste zorgvuldigheid en na een tijdje uitpakken lagen alle onderdelen netjes verspreid over de vloer. Van de grote, gelakte ketels tot alle andere onderdelen en de kleinste schroefjes, moertjes en dingetjes aan toe. Aan de andere kant van de zolder bleef een grote bende achter, maar het was voor het goede doel!

Uiteraard was ik goed voorbereid en mijn gereedschap, bestaande uit een drumsleutel, een spanningsmeter en steeksleutel nr. 8, lag al in de aanslag en ik ging meteen aan de slag.
De bassdrum stond als eerste in elkaar en dat is natuurlijk ook niet vreemd als basis van ieder drumstel. Ik was bijzonder gecharmeerd van de schitterende 'brushed platinum grey finish', de kleur van het drumstel zogezegd. De ene keer leek het grijs, de andere keer lag er weer een gouden gloed overheen en soms leek hij zelf naar het paars te neigen. Een verbluffende kleurschakering dus. Schitterend!

Nadat ook het 'Iron Cobra' bassdrum-pedaal was geïnstalleerd, klonken de eerste zware dreunen door het huis en wat was dat een verschil met de Gigmaker! Prachtige, volle, ronde klanken vulden de bovenste verdieping van ons huis en ik haastte me om ook de rest in elkaar te zetten. Ik was sowieso onder de indruk van de kwaliteit van de onderdelen en zoiets mag je dan ook wel verwachten van Tama.
Na een tijdje uitpakken en opbouwen, werden de contouren van het uiteindelijke drumstel steeds duidelijker, en toen ook de bekken-stands opgesteld stonden, kon eindelijk de doos met de glimmende Zildjian ZHT bekkenset opengemaakt worden. Ook nu was het even passen, meten en vooral de standaarden een aantal keren verzetten voordat ze stonden zoals ik ze graag wilden hebben, maar toen dat eenmaal achter de rug was en de zolder inmiddels in een vuilnisbelt veranderd leek te zijn, kon ik eindelijk plaatsnemen op mijn drum-troon en klonken de eerste ritmes door de straat.
Wat een verbluffend gaaf geluid zit er in! Wat een volume! Hier kan ik bij mijn nieuwe band, waarin we rocknummers uit de jaren '80 spelen, zéker mee voor de dag komen en ik kijk er dan ook naar uit om mijn nieuwe aanwinst snel met de rest van de band uit te proberen.

Komende week zal ik mij echter vooral vergapen aan het uiterlijk van mijn drumkit, want de term 'oogstrelend' is hier bijna een understatement. Er moet echter op gespeeld worden, maar omdat ik dat de buren niet aan durf te doen, zal hij waarschijnlijk volgend weekend al naar de oefenruimte verhuisd worden, zodat ik lekker los kan. Wel jammer, want hij is schitterend om naar te kijken, maar daar draait het uiteraard niet om!

Als bonus een filmpje waarin ik de opbouw van de Tama Superstar Hyperdrive laat zien, maar omdat ik hier wel een paar uur mee zoet geweest ben, heb ik het in dit filmpje tot minder dan twee minuten weten te beperken...

Een enerverend dagje in Noordwijk

Nu bijna drie jaar geleden kocht ik mijn eerste echte akoestische drumkit, de Yamaha Gigmaker, en hoewel ik er het eerste jaar met heel veel plezier op gespeeld heb, speel ik tegenwoordig eigenlijk alleen nog maar op mijn elektronische Roland TD9KX. In de eerste plaats omdat de Yamaha een flinke bak herrie maakt en ik me voor kan stellen dat de buren daar minder gecharmeerd van zijn als ikzelf van mijn hobby. Toch gaat mijn elektronische kit straks eenzaam verder...

Althans, hij zal niet snel meer in het gezelschap verkeren van een akoestische set, want mijn Yamaha gaat wellicht het veld ruimen en de nieuwe aanwinst zal dan in een oefenruimte komen te staan, zodat ik 'm ook echt ten volle kan benutten. Let wel, de Yamaha Gigmaker is een leuke kit als je net met drummen start, maar naarmate je referentiekader qua klanken uitbreidt, kom je er al snel achter dat deze kit niet echt aan de eisen voldoet. Nu volgende week de eerste oefensessie met een nieuwe band in de planning staat, wordt het dus tijd om een al tijden gekoesterde wens uit te laten komen. De wens zelf? Oh, een mooie Tama met een dikke vette rocksound!

Via Twitter (oh wat hou ik toch van 'sociale media'!) raakte ik in een interessant gesprek met een muziekwinkel met maar liefst vier vestigingen, maar de vestiging waar ik zijn moest zat in Noordwijk. Ze deden mij een interessant voorstel en hoewel ze niet de goede kleur hadden staan die ik graag zou willen hebben, besloot ik vandaag toch om samen met Janine naar Noordwijk af te reizen.

We parkeerden vlak bij de ingang van het gebouw op een industrieterrein even buiten Noordwijk. Bij binnenkomst viel mijn oog meteen op de uitgebreide drumafdeling, waar flink wat kitjes opgesteld stonden en terwijl Janine meteen de hoek met boeken in dook en ook nog wat vleugels bekeek, zocht ik naar mijn favoriete 'Tama Superstar Hyperdrive' en die had ik vrij snel gevonden. De uitvoering die ik tegen kwam was een bijzondere, volledig in chroom uitgevoerde versie en even verderop stond ook nog een wit-parelmoer uitvoering. Ook de naastgelegen muur met bekkens was interessant om eens doorheen te snuffelen en zelfs de elektronische drumkits waren goed vertegenwoordigd. Ik vermaakte me uiteraard prima en ondertussen vergaapte ik me ook nog even aan de gitaarafdeling en ik bedacht me dat Jurien het ook wel interessant zou vinden om hier eens te rond te kijken, zeker toen ik deze wel hele grote gitaar tegenkwam!

Gelukkig hadden ze bij MusicAllin niet stil gezeten en hadden na ons 'twitter-contact' ergens in een afgesloten kamertje, een mooie Hyperdrive in elkaar gezet. Het bleek een 'brushed metallic black' versie te zijn, een versie waar ik zelf niet voor zou kiezen, maar het gaat om de klank hè!
Wat meteen opviel was de mooie afwerking van deze honderd procent berken-houten kit, zoals de spanranden bijvoorbeeld, die gecoat leken te zijn in plaats van de standaard verchroomde uitvoeringen. Ook het 'Starcast' ophangsysteem van de toms bleek erg inventief en na een korte inspectieronde en nog even poseren, was het tijd om het geluid te testen.

Ik testte de kit mét en zónder dempringen (zonder ringen klinkt de toon langer door) en mocht ook in alle vrijheid verschillende bekkenseries uitproberen. Zo testte ik allereerst de Zildjian ZXT serie en de B8 van Sabian, maar uiteindelijk vond ik de iets dunnere variant van Zildjian, de ZHT-serie, de beste klank bevatten. Overigens sloeg Janine al die tijd netjes vanaf een krukje gade hoe ik tekeer ging op de mooie middenklasser.
Nadat ik in m'n hoofd had hoe ik het graag wilde hebben, maakte ik nog een interessant praatje met de verkoper en deed hij mij een uiterst scherpe en schappelijke aanbieding. Uiteraard wilde ik er nog even over nadenken en die tijd had ik sowieso wel, want de brushed platinum uitvoering komt over twee weken pas binnen.

Op de terugweg trakteerden Janine en ik onszelf nog op een portie overheerlijke 'twister fries' van de Burger King en werd de hamburger trouwens ook smakelijk naar binnen geschoven!

Als bonus een filmpje van mijn test met de Tama Superstar Hyperdrive, tijdens een enerverend dagje in Noordwijk!

Een wel heel bijzondere drumkit

We hadden elkaar er al eens vaker over gesproken, maar er was nooit eerder van gekomen. We deelden dezelfde passie, alleen zwakte het bij hem wel wat af met de jaren.

Nadat ik gisteravond een telefoontje van 'm kreeg, ging ik vanavond even langs bij een van mijn trouwste blog-lezers, een collega van Janine die een straat verderop woont. Jan wilde zijn drumspullen verkopen (eeuwig zonde!) en had ze alvast uitgestald zodat ik als eerste een kijkje kon komen nemen. Hij verkocht het liever aan een liefhebber dan aan iemand via Marktplaats!

Hij had me al eens over zijn bijzondere drumkit verteld, die je schijnbaar als klein pakketje, makkelijk in de achterbak van je auto kon leggen. Ik kon me er toen niet zoveel bij voorstellen, maar toen ik de kit vanavond eenmaal zag staan, wist ik precies wat hij bedoelde.
Hoewel mijn mond al open viel toen ik recht op de kit keek, wist ik helemaal niet wat ik zag toen ik dichterbij kwam. De kit bestond uit niet meer dan een paar vellen met een span-rand en de standaarden voor de bekkens maakten het nog een beetje tot een echt ogend drumstel.
Uiteraard moest ook het belangrijkste even getest worden, de klank! Daarom kroop ik achter de 'zwevende vellen' en sloeg een paar toms aan. Helaas kon ik niet helemaal m'n gang gaan vanwege de slapende buurman, maar hoe ver mijn mond ook nog steeds open stond, hij ging nóg verder.

Ik snapte niet hoe dit kon, maar het geluid was eigenlijk nog best goed! Normaal gesproken wordt de klank van een drumkit gevormd door de ketels waar de vellen op gespannen zijn en hoe dieper de ketel, des te lager het geluid. Je zou daarom verwachten dat deze drumkit een uitzonderlijk hoog geluid moet voortbrengen, maar niets was minder waar.
De kit deed niet veel onder voor een normale versie en dus had ik weer wat geleerd! Een erg bijzonder instrument, waar er volgens Jan maar twee van in Nederland circuleren.

Echter, het was niets voor mij om te kopen. Wel bijzonder om te horen en te zien, maar zelf zou ik er niet zo snel voor kiezen, al is het alleen maar omdat ik dan ruzie thuis heb! Er staan immers al twee drumkits op zolder!

Jan liet me nog meer zien en daar zaten een aantal erg interessante stukken tussen. Zoals deze Premier snaredrum met een wel erg mooie finish en een erg bijzonder boven-vel.
Ook de 'piccolo' van Pearl was een interessant stuk uit Jan's verzameling en was ik eveneens geïnteresseerd in de kleinere 'timbalen'.
Een erg mooie verzameling dus, waarvan ik misschien binnenkort een aantal leuke stukken van kan overnemen. Jan gaat ondertussen eens nadenken wat hij er voor wil hebben en tot die tijd zal ik het even met de foto's moeten doen.

Oh ja, voor de échte race-fans, Jan heeft ook nog een heuse 'Play Seat' te koop die is aan te sluiten op de PlayStation 2 (die ik dan weer te koop heb)!

De overeenkomst tussen ijs en een drumvel...

Het is een overeenkomst waar je waarschijnlijk alleen ten nadele me geconfronteerd kunt worden. Althans niet helemaal dan.

Vanmiddag reed ik namelijk even langs de muziekwinkel in Roosendaal om een zogenaamde Tension Watch van Tama te kopen. Een watte? Een spanningsmeter in het gewoon Nederlandsch om de velspanning van mijn trommels te meten en gelijkmatig af te stellen. Op die manier zou ik dan een mooi gestemd en gelijkmatig geluid uit alle trommels krijgen.
Nog voor het eten ging ik er mee aan de slag en ik dacht dat het een "kat-in't-bakkie-karweitje" zou zijn, maar dat had ik mooi mis! Ik was namelijk heel enthousiast aan de spanbouten van mijn snaredrum aan het draaien toen er iets begon te kraken. Nog voordat ik goed en wel in de gaten had wat er gebeurde sprong mijn ondervel (dat een stuk dunner is dan mijn slagvel) kapot onder de hoge druk die de spanrand nu op het vel uitoefende. En zo keek ik dus recht in mijn snaredrum. Dat wordt dus even niet drummen of morgen nog even voor het nieuwe jaar een nieuw ondervelltje zien te scoren...

Wat er ook kraakte (daar hebben we de overeenkomst) was het ijs! Vanmiddag stond ik al even met "buurjongen" Arno op het ijs achter ons huis om te kijken of het al "schaats-waardig" was, maar het kraakte zo hard dat we niet wisten hoe snel we weer op de kant moesten komen.
Vanavond daarentegen was het een drukte vanjewelste aan de Singelkade met een paar honderd mensen die al schaatsend en sleeënd, veel plezier maakten.

Ook "buurjongens" en gebroeders Leen en Arno waren van de partij, want zij hadden zich vanmiddag beiden een paar gloednieuwe ijzers kado gedaan. Ook een van Janine's collega's stond met haar dochtertje op de ijzers en hoewel Janine haar kunstschaatsen nog even in het vet liet staan stond ze toch gezellig mee te doen.

Zo zie je maar dat de meest uiteenlopende objecten, toch een overeenkomst kunnen hebben. Gelukkig bleef het bij het ijs alleen bij kraken en verdween er niemand in het koude water. Liever een gescheurd velletje, dan een nat en ijskoud pak...

Likkebaarden in Roosendaal

Ik zeur er al een tijdje over maar vandaag besloten we het dan toch eens te wagen. Ik ken namelijk een leuke muziekwinkel in Roosendaal, waar ik mijn drumkit kocht, maar sinds ik een aantal keren bij een drumclinic ben wezen kijken, weet ik dat er vlakbij nóg een muziekwinkel zit, die nog een aantal malen groter is. Echter, daar was ik nog nooit geweest en omdat Jurien en ik vaak naar de Feedback gaan om te likkebaarden op zaterdag, wilde ik graag een keertje in Roosendaal kijken.

Zo gezegd zo gedaan. Het zou eerst niet doorgaan, maar Jurien moest gelukkig toch morgenochtend pas weer op pad met de vrachtwagen en dus stond ons niets in de weg voor een muzikale middag.

We belandden als eerste bij Muziekcentrum Van Gorp, waar we ongeveer voor de deur de auto parkeerden. Bij binnenkomst zagen we wel direct dat dit een vrij forse winkel was! Direct maar even doorlopen naar de gitaarafdeling dacht Jurien, want hij vond gelijk de goede weg.
Ergens in een vertakking van de winkel, vonden we een mooi ingerichte gitaarafdeling, met een duidelijke scheiding tussen akoestische- en elektrische gitaren. De echt dure exemplaren hingen achter het glas, want daar mocht niet iedereen zomaar met z'n vette vingers aankomen denk ik.

We liepen de trap op naar boven, want daar zou een drumafdeling moeten zijn. En die was er! Er stond genoeg leuk speelgoed voor me tussen en ik merkte het straaltje kwijl in mijn rechtermondhoek nèt iets te laat op.
Ik kwam een aantal prachtige exemplaren tegen om bij te kwijlen. Die waren mooi "gefnished" (afgelakt) en hadden een "vette sound" zoals dat in vakjargon schijnt te heten.

Terug beneden bleken ze in een uiterste uithoek van het pand over nóg een drumafdeling te beschikken die schijnbaar iets te maken had met het North Sea Jazz festival. Wat het precies inhield werd me echter niet duidelijk. Ook hier heb ik trouwens nog even vanalles uitgeprobeerd en zo deed ook Jurien, zoals in onderstaand filmpje te zien is.

In wéér een andere hoek (het pand leek van buiten af kleiner dan het in werkelijkheid was), vond ik de blaasinstrumenten terug en daar hadden ze er niet zomaar een paar staan! Zo ontdekte ik een hele wand vól met Janine's favoriete muziekinstrument, de saxofoon. Ook kwam ik ontzachelijk grote "toeters" tegen, van die dingen die altijd in de fanfare meespelen als ze door het dorp trekken.

Ook bleek deze winkel over een uitgebreid assortiment aan piano's te beschikken, met een paar hele dikke vette vleugels, waar Jurien er graag eentje van zou willen hebben mocht hij ooit nog eens (veel) groter gaan wonen.
Nadat Jurien een gitaarband van Elvis gekocht had, besloten we nog naar Tierolff te gaan dat er eigenlijk op loopafstand vandaan zat. Hier zagen Jurien en ik ook weer leuk speelgoed en we vermaakten ons beiden prima op de gitaar- en drumafdeling.

Jurien kon het echter weer niet laten en kocht nog een kleine Marshal versterker en ook ik kocht nog een kleinigheidje, namelijk een heel stil oefenpad (dan worden de buren niet meer krankjorem als ik 30 minuten achterelkaar in hetzelfde ritme op de snaredrum sla).
Verder kreeg ik nog een goede en behulpzame uitleg over het stemmen van een drumstel en eventuele hulpmiddelen daarbij.

Jurien wilde echter nog een kadootje kopen voor Jozien en dus liepen we nog even de stad in opzoek naar iets leuks. Loop je daar met zo'n versterker in je handen! En Jurien kreeg dan ook al snel lamme armen. Gelukkig bracht Janine uitkomst met het zoeken naar een kadootje, want toen ik haar belde wist ze direct iets op te noemen dat bij Jozien wel in de smaak zou vallen.
Nadat we de weg naar ICI Paris XL aan een willekeurige mevrouw hadden gevraagd werd er uiteindelijk een leuk kadootje voor Jozien ingepakt in een prachtig gouden papiertje.

De buit was weer binnen en we hadden weer aardig wat inspiratie opgedaan. Na zo'n middag heb ik direct een heel nieuw verlanglijstje in mijn hoofd wat ik allemaal graag zou willen hebben. Het is maar goed dat we het geld er niet voor hadden, anders waren we vandaag met een vrachtwagen vol naar huis gegaan! Gelukkig had ik een goeie chauffeur bij me...

Als bonus een filmpje waarin Jurien bij Muziekcentrum van Gorp, op de drumafdeling, even een spontane solo op de Xylofoon geeft!





Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

Een muzikale zaterdag

Het was weer eens tijd om samen met Jurien een muziekwinkel te bezoeken. We hadden namelijk allebei nog wat op ons verlanglijstje staan en we besloten naar een winkel te gaan waar we nog nooit waren geweest. De keuze viel dan ook op Peter Verspuy in Rotterdam die ik bij toeval op internet tegenkwam als zijnde een webshop.

De drumafdeling was rijkelijk gevuld met drumstellen en andere accessoires. Jurien verdiepte zich echter in versterkers, want hij wilde graag een klein versterkertje voor in de vrachtwagen. Nadat we er een aantal dingen hadden gekocht wilde Jurien graag nog even naar de Feedback aan de andere kant van Rotterdam, want hij had nog niet echt gevonden wat hij zocht.

Toen we bij de Feedback waren, duurde het niet lang voordat Jurien weer een gitaar ter hand nam. Zelf zocht ik natuurlijk de drumafdeling op waar ik eerlijk gezegd weer bij vanalles heb staan kwijlen, maar helaas is het nogal kostbaar spul.

Jurien vond bij de Feedback wél wat hij zocht en we mochten nog nèt betalen bij de kassa, want de sluitingstijd van 17:00 was al bereikt en dus gingen we weer met een goed gevulde auto huiswaards.

Daar was het even snel eten bij mijn ouders in Nieuwe Tonge, want direct daarna liep ik samen met Janine naar "Ons Dorpshuis" waar mijn drumleraar Gert Zweerus een voorjaarsconcert gaf met zijn slagwerkgroep. Hij zou het eerste half uur vullen, waarna de Blue Stocking Singers nog een optreden zouden geven. Ik had me echter van tevoren voorgesteld om alleen het eerste half uur te blijven.

Het podium was tot mijn grote verbazing volledig gevuld met slagwerk (ik wist echt niet wat ik er van moest verwachten). Er werden leuke, vrolijke stukken gespeeld, soms met 10 slagwerkers tegelijk. Voor mij persoonlijk was het hoogtepunt een 7 minuten durend optreden van Gert met 2 leerlingen, waar zij een drumsolo van Phil Collins naspeelden. Deze drumsolo wordt op de DVD "The First Farewell Tour" uitgevoerd door Phil en 2 andere drummers.
Gert had voor de gelegenheid het stuk íéts herschreven en het klonk erg lekker kan ik vertellen!

Na een half uur begon de pauze en was het voor mij tijd om op te stappen. Als laatste nog even een kort filmpje van een samenspel van Gert Zweerus en Jasper Grootenboer.

Zonder rijbewijs, toch op een Yamaha

Vroeger was mijn moeder misschien wel gillend het huis uitgelopen als ik er eentje zou hebben gekocht, maar nu ik al 2,5 jaar samenwoon en we wat meer ruimte hebben, begon ik er toch over na te denken. Onlangs nog, liet ik het toch op het laatste moment nog even afweten, maar vandaag was er geen houden meer aan.

Nadat ik al een paar weken lang met de sticks, die ik nog niet zo lang geleden op een beurs kocht, op kussens aan het oefenen was en ik voor mijn verjaardag nog een ontzettend handig boek kreeg (ja er staat echt héél veel handige informatie in), vond ik het tijd worden voor het echte werk. Zeg nou zelf, van kussens komt geen geluid dus is het nog steeds moeilijk oefenen en hoewel ons nieuwe huis nog niet af is (dat duurt nog een week of 8) besloot ik toch alvast de stoute schoenen aan te trekken.

Op aanraden van verschillende mensen, trok ik vanmorgen al vroeg samen met Janine naar Tierolff Muziekcentrale in Roosendaal. Daar had ik namelijk via internet de Yamaha Gigmaker zien staan en die besloot ik uit te gaan proberen en / of te kopen.
Daar aangekomen bleken zij nèt 3 minuten open te zijn en stond het drumstel waar het om ging (ik had van tevoren al via e-mail contact gehad) nog niet in elkaar omdat deze gisteravond verkocht was. We moesten dus noodgedwongen nog even wachten tussen de vele andere drumsets, maar de mannen van Tierolff werkten het vuur uit hun sloffen om de set zo snel mogelijk in elkaar te zetten. Het resultaat volgde dan ook niet veel later.
Ondertussen keek ik rond in de winkel, waar aardig wat mooie setjes stonden, zoals deze parelmoer-kleurige. Ook zag ik dat Jurien zich hier wel tegoed kon doen aan de nodige modelletjes gitaren.

Nadat ik fantastisch geholpen was door de medewerkers van Tierolff en veel uitleg over verschillende onderdelen en uitbreidingen had gehad, besloot ik het op een akkoordje te gooien. En zo kwam het dat ik niet lang daarna, met een gevulde achterbank in de C-max van mijn vader weer naar huis reed (ik durfde het niet aan om met de Honda te gaan, want ik had geen idee hoe groot het pakket zou zijn).
Daar aangekomen en de auto uitgeladen te hebben, begon het puzzelen. Dat bleek makkelijker dan gedacht, want de set was heel snel in elkaar te zetten en het eindresultaat liet dan ook niet lang op zich wachten.

Alleen, na een paar keer goed rammen, constateerde ik dat voorbijlopend publiek wel erg pontificaal naar binnen koekeloerde, waardoor ik besloot alles naar een van de slaapkamers te verhuizen. Na veel geschuif met bedden en kasten kwam er uiteindelijk een mooi plekje vrij en de drumset stond daar dan ook weer voor ik het zelf goed en wel in de gaten had.
Nu ik niet afgeleid werd door vreemde blikken en ik ongestoord mijn gang kon gaan, was het tijd om eens écht los te gaan. Al snel bedacht ik me dat het wel leuk was om dat gelijk maar even vast te leggen en bouwde direct mijn eigen "studiootje". Na wat minuten rammen en een beetje videobewerking, resulteerde dat in onderstaand filmpje.

Nu maar hopen dat mijn huidige én toekomstige buren er net zo gelukkig mee zijn als ik...

Bijna een muzikaal kameraatje

Persoonlijk ben ik nogal gevoelig voor muziek. Het kan me opzwepen of emotioneel maken. Ben ik de enige die dat heeft of zijn er meer die, wanneer ze een geweldig nummer horen, een gitaar in hun handen bedenken en mee willen hengsten, of het ritme mee willen rammen op een drumstel. Zelf zit ik altijd te tikken met m'n vingers, m'n voeten of wat dan ook terwijl mijn omgeving daar wel eens afkeurend op reageert...

Sinds Jurien verslaafd is aan zijn gitaar en het hem boven mijn verwachting goed afgaat met dat ding, zie ik eigenlijk weinig redenen om mijn jongensdroom ook niet eens te verwezelijken, het bespelen van de drums. Alleen, de laatste keer dat ik een muziekinstrument bespeelde, was zo'n 17 à 18 jaar geleden denk ik, toen ik mijn blokfluitdiploma nog haalde bij Juf Agaath en noten ken ik alleen nog als die uit een zakje!

Erg knap vind ik het hoe Jurien het gitaar spelen zich de afgelopen weken / maanden zelf aangeleerd heeft d.m.v. wat boeken en DVD's. Toen ik weer bij hem in huis was, besloten we naar de Feedback te gaan, ff snuffelen tussen de gitaren of er nog wat voor 'm bij zat (hij heeft er inmiddels een stuk of 14, als ik de 9 miniaturen mee tel). Zelf was ik wel geïnteresseerd in een drumstel, daar lullen we namelijk al een tijdje over, is misschien wel leuk om samen af en toe wat te spelen.

Op naar de Feedback in Rotterdam dus, aan de Ceintuurbaan 191 en je verwacht het niet, maar we hebben 2 uren over de heenreis gedaan. File en hoe! Waarom weten we trouwens nog niet, want we hebben de oorzaak nooit kunnen ontdekken. Feit is wel dat ons het water nog eventjes tussen de billetjes liep, toen er de hele tijd rook over Jurien's motorkap "dreef". Je hoort wel eens van die verhalen van mensen die net op tijd hun auto hebben verlaten toen ze rook van onder de motorkap zagen komen. Gelukkig bleef een drama bij ons uit.

Na even door de afdeling drums van de Feedback te hebben gebanjerd, trok ik de stoute schoenen aan en vatte een van de medewerkers in de kraag om me eens van wat nuttige informatie te voorzien. Kijken naar die dingen leverde niet veel kennis op, evenals het tikken met je vingers op de verschillende drums (sommigen, zo kwamen we achter, mochten we eigenlijk niet eens bespelen omdat ze zo duur waren... wisten wij veel), dus moest er wel een professional bij komen. Nou die troffen we ook! Het vakjargon vloog door de lucht, maar ik ken alleen de termen "trommel" en "drumstel" (en dat zijn nog wel amateurkreten) dus het volgen van de uitleg was nog een hele klus.

Uiteindelijk kwamen we dan bij een aantal drumstellen die wel wat voor mij als beginner bleken te zijn. Drie verschillende prijsklassen strekten zich voor mij uit, en die verschillen waren nog best goed merkbaar qua materiaal en klank. Jurien jutte me op om er een te bestellen en toen hij nog even boven ging kijken bij de basgitaren "beval" hij mij min of meer om er eentje te bestellen voordat hij weer naar beneden kwam.
Zelf stond ik enorm te twijfelen en besloot nadat ik dat lang had staan doen om toch eerst eens een fatsoenlijke muziekschool te zoeken die het mij kon leren. Zelf denk ik dat ik zonder hulp al "aardig" op weg kom, maar als het moet, dan moet het goed is mijn ongeschreven motto.

Helaas voor Jurien, geen muzikaal kameraatje erbij. Wellicht over een poosje?