We hoorden nog nèt het gekletter van paardenhoefjes wegebben...

Het was vanavond na werktijd lekker druk, maar vooral ook erg gezellig in de 'creatine' van Websites Nederland. Terwijl de kadootjes geduldig lagen te wachten, werd er eerst gezamenlijk genoten van een veelheid aan verschillende pizza's. Echter, toen de laatste punt naar binnen geschoven was, kon Sinterklaas avond beginnen!

Jaap mocht als eerste moeite doen om zijn gedicht voor te lezen en dat bleek 'm nog niet gemakkelijk te zijn gemaakt. Zijn kado kwam na het gedicht echter een stuk sneller uit de verpakking en hij was er maar wat blij mee.
Vervolgens vulden de vele voorgedragen gedichten de ruimte van de creatine en klonk er vervolgens hevig geknisper toen het inpakpapier vakkundig van de presentjes werd verwijderd, met vele blije gezichten tot gevolg.

Ook ikzelf werd blij verrast met een grappig gedicht, dat volledig op mij was toegespitst. Erg leuk hoe sommigen creatief zijn in hun teksten en de lachers op de hand weten te krijgen. Uiteraard mocht mijn kadootje ook niet ontbreken en toen ik het inpakpapier verwijderd had, had ik het nieuwe album van Kings Of Leon 'Come Around Sundown' in mijn handen. Precies zoals ik gevraagd had.

Voordat iedereen naar huis ging, klonk er een luid 'Dank u Sinterklaasje!' waarna we nog nèt het gekletter van paardenhoefjes hoorden wegebben...

'Fire To Inspire'

Nadat ik de vorige clinic bij Feedback, van niemand minder dan Virgil Donati, aan me voorbij had laten gaan vanwege verplichtingen aan de band (de band gaat voor hè!), besloot ik deze clinic zéker mee te pakken! Niemand minder dan Oscar Kraal, als drummer bekend van onder andere Anouk en Candy Dulfer, was vanavond te gast bij Feedback Rotterdam, met zijn 'Fire To Inspire Tour'.

Met endorsements op zak van onder andere Yamaha drums, Vic Firth (bekend van de drumsticks) en Seinheiser (microfoons en hoofdtelefoons), gaf Oscar samen met zijn partner in crime een demonstratie van Steinberg's 'Cubase', dé opname software uit de muziekwereld. Helaas was het vanavond echter erg druk rondom Rotterdam en kwam ik zo'n 20 minuten later binnen dan de aanvangstijd van 19:00. De presentatie was dan ook al in volle gang en moest dus noodgedwongen half in invallen.

Bij binnenkomst hoorde ik dan ook een vriendelijk ogende meneer, vol passie vertellen over de mogelijkheden van 'Cubase'. Hij liet wat loopjes horen en wat opnames die Oscar net live ingespeeld bleek te hebben. Nou daar wilde ik dan wel meer van horen!

Oscar zelf was ook veel aan het woord. Zo vertelde hij onder andere over zijn studio ervaring, waarin je als zogenaamde sessie-drummer uiteraard speelt in 'dienst' van de producer. Een tikje nèt voor of na de tel blijkt echter in de studio geen enkel probleem te zijn, want met Cubase trek je dat allemaal recht in de post-production. Terwijl de drummer dus het liefst nog een extra take zou willen doen, blijkt hij echter niet verder nodig, want de heren achter de knoppen doen de rest! Op de vraag of Oscar zijn zin wel eens door dreef tijdens zo'n opname, antwoordde hij vrij resoluut: "Als drummer dien je te luisteren naar de producer. Dat is de opdrachtgever en hij weet precies hoe hij het wil hebben" en daarmee was het duidelijk.

Ook vertelde hij over zijn ervaring op het podium, met onder andere Anouk. Zo hoort hij (en vaak ook de andere bandleden) eigenlijk vrijwel altijd een 'clicktrack' over zijn in-ear-monitoren. Hierdoor weet iedereen op welke tel hij in moet vallen en zo blijft de hele band dus lekker strak spelen.

Gelukkig werd er niet alleen gesproken (al was dat enorm interessant), maar sloeg Oscar er verschillende keren lekker op los. Uiteraard werd dat tegelijkertijd opgenomen en vervolgens nogmaals afgespeeld. Daarbij werd veel verteld over de verschillende en ogenschijnlijk eindeloze mogelijkheden van Cubase. Ook de ruime keuze aan effecten werd gedemonstreerd en dat leverde af en toe verrassende resultaten op.

Als laatste beantwoorde Oscar vragen als "Welke vellen gebruik je?" of "Speel je wel eens op een elektronische drumkit? Dan hoef je ook niet met al die microfoons te slepen." De drummer nam voor iedereen de tijd en zelfs na afloop van de clinic was het geen enkel probleem om hem een aantal vragen te stellen.

Helaas was het al met al wel wat kort, want toen ik net een uurtje binnen was, bleek de clinic al afgelopen. Desalniettemin ging ik met een voldaan gevoel en geïnspireerd door de meester zelf, met vele nieuwe ideeën terug naar huis.

Uiteraard zijn alle foto's van deze clinic terug te vinden in mijn speciale Flickr album. Als bonus een compilatie van een aantal inspirerende momenten van de 'Fire To Inspire Tour'...

Een ware proeverij en een genot voor de smaakpapillen

Na een avondje doorzakken, waar ik vandaag overdag dan weer de vruchten van plukte, spraken Janine en ik vanavond af met Bas en Noortje, om het weekend gezellig en relaxt af te sluiten.
Bij binnenkomst stond de keukenprinses uit de Molenzicht van Dirksland zich al flink uit te sloven, tot genoegen van Bas en mij, want wij stonden al te watertanden bij de pizza in wording...

De tafel was al gedekt en het was wachten op de heerlijke geuren van versgebakken pizza en dat duurde dan ook gelukkig niet lang! Alsof ze een rasechte Italiaanse was, sneed Noortje de uiterst verse pizza vakkundig in stukken. Daarna vielen we met z'n vieren als een stel hongerige wolven over al het lekkers en genoten we van de verschillende soorten stukken pizza. Ham-kaas, tonijn en salami, het zat er allemaal tussen en dus was het een ware proeverij en een genot voor de smaakpapillen geworden!

Uiteraard dronken Bas en Janine daarop nog een koffie Amaretto, maar niet voor mij, want naast dat ik geen koffiedrinker ben, had ik mijn portie alcohol voor dit weekend toch al wel weer gehad...

'Het oog wil ook wat' had hij vanavond bijzonder serieus genomen

Een paar maanden geleden had ik nog het genoegen om zelf een aantal nummertjes met hen mee te spelen, maar vanavond speelde een van mijn favoriete Flakkeese bands weer eens in, wat zij noemen hun stamcafé, de dorpstienden in Ouddorp. Gelukkig zijn mijn vrienden ook altijd wel te porren voor een avondje met Coverband Buckle-Up en dus rezen we vanavond af naar het dorp aan de kop van Goeree (Overflakkee).

Ik moet zeggen, mijn complimenten voor drummer Klaasjan. Die kwam meteen zeggen dat hij eindelijk zijn drumkit gepoetst had, nadat ik en vele anderen, herhaaldelijk ons beklag over de dikke laag stof hadden gedaan. "Hij klinkt toch fantastisch?" was het steevaste antwoord van Klaasjan dan en ja daar moesten we hem dan toch allemaal weer gelijk in geven. Toch had hij de uitspraak 'Het oog wil ook wat' vanavond gelukkig bijzonder serieus genomen en hij had er goed zijn best op gedaan om zijn Yamaha goed te laten glimmen!
Uiteraard ook de complimenten voor de rest van de band, want die speelden gaandeweg de avond weer heerlijke meezingers en andere bekende pop- en rocksongs en deden ook nog eens leuk mee met het publiek!

Dat publiek was dan ook in grote getale op het optreden afgekomen, want velen kennen de band zo langzamerhand wel en weten dat het eigenlijk altijd een succesvolle en gezellige avond wordt.
En gezellig was het bovenal! Onder zowel de mannen als uiteraard ook de vrouwen was het goed vertoeven en daarnaast vloeide het gouden sap weer rijkelijk.

Terwijl wij aan het feestvieren waren, speelden de bandleden lekker door en vermaakten zich, ondanks een weigerende versterker in het begin, prima! Lekkere ruige rocknummers, afgewisseld met een wat rustiger repertoire en die kenmerkende insteek was natuurlijk waar veel fans voor gekomen waren.
Diezelfde fans kwamen overigens naarmate de avond vorderde (en de biervoorraad alsmaar verder slonk), aardig op dreef. We zagen van alles om ons heen gebeuren en het werd alsmaar gekker. Er werd uiteraard ook flink gedanst en meegezongen en sommige fans waanden zich spontaan een van de bandleden zelf en namen daarop de luchtgitaar ter hand en voegden zichzelf in gedachten toe als toetsenist (misschien een tippie voor de band?).

Afijn, het kan allemaal bij een optreden van Buckle-Up en dat is dan ook wat ze zo geliefd maakt. Een avondje met de band staat garant voor een feestje en dat maakten ze vanavond dan ook weer bijzonder waar!

Alle foto's van deze avond zijn terug te vinden in mijn speciale Flickr album. Met dank ook aan Klaasjan die mij zijn (beruchte) camera uitleende en waardoor ik bijzonder veel (al dan niet historische) momenten heb vast kunnen leggen!

Rare jongens, die creatieven...

Het was 8:00 uur toen Peter en ik gisterenmorgen al bij de klant in Middelburg zaten. Een spoedklus en wat voor een! Wat normaal een week werk zou zijn voor één man, moest nu vandaag om 11:00 klaar zijn en dus hadden we precies 27 uur om de klus te fixen. Alle hens aan dek dus!

We namen daarop onze intrek in de design-studio anex zolder bij onze collega's van Men@Work, Lieve en Christèl en vertrouwd als altijd zat Peter tegenover me.
Het bleek een gruwelijke race tegen de klok en ook al hielpen Lieve en Christèl ook nog een handje mee, de deadline bleek niet realistisch. We werkten zo hard we konden en rondden het project voor de klok van 11:00 zo ver mogelijk af, overigens naar alle tevredenheid van de klant.

De deadline verschoof na 11:00 uur nog wat en we kregen daardoor gelukkig iets meer speling om ons project zo ver mogelijk af te ronden.
Aan het einde van de middag en na het verstrijken van de meest uiterlijke deadline, was de klant tevreden en waren wij een beetje doorgedraaid. We waren echter maar wat blij dat de klus er op zat en van vreugde sprong ik pardoes uit m'n schoenen en zocht een ongewoon plekje uit om even alle overgebleven frustraties eruit te gooien.

Zo begon ons weekend dan ook. Rare jongens, die creatieven...

Met recht een 'Ouwe Tonge-naer'

Hoewel haar huisje op Stad nog nagenoeg vol met spulletjes staat, is oma De Gans eindelijk van haar tijdelijke onderkomen in De Samaritaan, naar haar huisje in Ebbe en Vloed verhuisd. Zelfstandig thuiswonen ging niet meer en dat is ook niet zo vreemd na 90 jaar. Haar hele leven woonde ze in Stad aan't Haringvliet, maar na 90 jaar is ze nu officieel en met recht een 'Ouwe Tonge-naer'.

Vandaag zochten we haar op in haar nieuwe huisje en troffen haar in de stoel waar ze al jaren lekker in zit. Ze zag er goed uit en was vrolijk en opgewekt. Het viel ons meteen op dat ze vanuit haar kamertje een mooi uitzicht op de ingang van het verzorgingstehuis en de parkeerplaats had. Zo kon ze iedereen prima in de gaten houden, zoals oude mensjes dat altijd graag doen...

Een groot voordeel is dat ze nu alles dicht bij haar heeft en er goed voor haar gezorgd wordt. Vorige week was ze even de weg kwijt en wist ze niet hoe ze van de slaapkamer in de woonkamer moest komen, maar toen haar uitgelegd werd dat dat nu bij elkaar hoort, grinnikte zoals alleen oma dat kan.

Haar bedje stond dus netjes gespreid in de woonkamer en ook haar nieuwe LCD-TV was al geïnstalleerd. We praatten ondertussen wat over koetjes en kalfjes en na een tijdje besloten we weer naar huis te gaan. Het deed ons goed om te zien dat oma's nieuwe onderkomen prima geregeld was en dus konden we met een gerust hart weer terugkeren naar Sommelsdijk.

Uiteraard niet voordat oma en kleinzoon nog eventjes samen op de foto waren gegaan.
Ze zwaaide ons uit tot in de auto uit. "Dag oma, tot de volgende keer!"...

Een sympathiek 'Volbeat' in de Amsterdamse HMH

Door een flinke file parkeerden we, na dik tweeënhalf uur in de auto te hebben gezeten, op een aangewezen parkeerplaats vlak bij de Heineken Music Hall. Na nog een klein stukje lopen stonden we daarna binnen en waren we érg benieuwd wat de avond ons zou brengen.

Nadat we de jassen boven in de garderobe hadden afgegeven, kwamen we na twee zware deuren de grote zaal binnen en hadden we vanaf het balkon perfect zicht op het podium. Na luttele seconden startte daar de Zweedse 'death metal' band 'Entombed' als tweede voorprogramma van de avond. De eerste, 'The Kandidate', hadden we gemist door de files onderweg, maar het deerde niet, want Richard, Jurien, Cor, Gerard en ik kwamen maar voor één ding. De Deense heavy metal band 'Volbeat'!

De band van frontman Michael Poulsen en zijn vrienden, die zich voornamelijk laten beïnvloeden door Elvis Presley, Johnny Cash en Metallica, liet eventjes op zich wachten. De stampvolle zaal wachtte echter geduldig tot het volledige podium was opgebouwd voor de hoofdact van vanavond en staarde intussen naar een zwart doek dat de vorderingen daarvan aan het oog onttrok.

Toen, na een korte intro, bulderden de zware gitaren door de zaal ondersteund door enkele zwierende lichtbundels die over onze hoofden scheerden. Even later barstte het pas écht los, toen ook het doek eindelijk naar beneden viel en het publiek de mannen in de schijnwerpers kon zien staan. Volbeat was begonnen!

De band trapte af met het nummer: 'The Mirror and the Ripper' van hun laatste album 'Beyond Hell Above Heaven' en hoewel het album pas twee maanden oud is, leek de gehele zaal dit nummer mee te kunnen zingen.
Zelf had ik uiteraard vooral ook oog voor de glimmende drumkit van drummer Jon Larsen en zijn fantastische dubbel-bass-spel dat hem zo kenmerkt. Ondertussen genoot ik van het uitzicht over de zaal, waar de eerste 'mosh-pits' al tussen het publiek opdoemden.
Naast het werkelijk schitterende decor, was ook de lichtshow erg goed. Af en toe werden we wat verblind door het vele licht dat van achter de band de zaal in schoot, maar het was vooral puur genieten!

De band kwam live goed uit de verf, ook al moest zanger Michael Poulsen af en toe bepaalde zang-lijntjes hier en daar wat aanpassen omdat hij niet volledig bij stem leek.
De mannen speelden de meest bekende nummers van alle vier de albums die ze vanaf 2007 produceerden. Dat was dan ook goed te merken in de bomvolle zaal, die volledig uit hun dak leek te gaan. Vooral toen de band, tijdens een van de laatste nummers, een tiental fans tot het podium toeliet, zorgde hun overwegend sympathieke karakter tot een hoop plezier in de zaal. Sommige fans waanden zich een echte rockster, maar die werden na buitensporig gedrag vakkundig door de beveiliging verwittigd en netjes van het podium afgeholpen.

Een dikke pluim voor Volbeat en de crew, want het was een fantastische show en de file op de heenweg méér dan waard. Met mijn gezelschap keek ik nog even geamuseerd toe hoe de gitaristen zich ontdeden van hun plectrums en ze toewierpen aan het uitzinnige publiek. Lichtelijk jaloers was ik wel op diegenen die de drumsticks en later zelfs een drumvel van drummer Joh Larsen mochten vangen, maar wie weet krijg ik zelf ook nog eens deze kans...

Terug aangekomen op de parkeerplaats stapten we in de auto en reden we terug naar huis, maar kort na ons vertrek kwam ik er achter dat mijn rechter buitenspiegel mistte! Hoe dit ooit heeft kunnen gebeuren zal wel altijd een raadsel blijven, want er was niets beschadigd en ik stond bijna een meter geparkeerd van de bestuurder naast mij. Wellicht had iemand wat te snuiven maar geen spiegeltje?...

Al met al kon het de avond niet meer bederven en daarom ook deze keer als bonus uiteraard een filmpje (de 150e!) van het eerste nummer van de avond: 'The Mirror and the Ripper'! Kijk overigens voor meer foto's in mijn speciale Flickr album.

Maar met alleen de looks kom ik er natuurlijk nooit...

Vorige week zette ik met enige moeite mijn nieuwe drumkit in onze 'studio' in huis, maar omdat ik het de buren écht niet aan kan doen om even lekker los te gaan op mijn nieuwe 'slag-ijzer', besloot ik 'm toch zo snel mogelijk naar de oefenruimte over te brengen. Ik moet er immers ook aan kunnen wennen en op deze manier kon ik 'm mooi in mijn nieuwe band uitproberen...

Onze gitarist Leon was zo vriendelijk me vandaag een handje bij de verhuizing te helpen en binnen no-time stond de Superstar Hyperdrive van Tama, netjes opgesteld in de oefenruimte.
De totale aanblik in de oefenruimte was schitterend, maar met alleen de looks kom ik er natuurlijk nooit, dus hoog tijd om er nog eventjes achter te kruipen en flink te oefenen!

Creatief netwerken

We leefden er al enkele weken naar toe en er gingen heel wat creatieve brainstorm- en designsessies aan vooraf, maar het resultaat mocht er dan ook zijn! Goed voorbereid waren we dan ook gisteren, vandaag en zullen we ook morgen aanwezig zijn op dé netwerkbeurs voor Zuid-West Nederland en Vlaanderen: Contacta, in de Zeeland Hallen in Goes.

De uitvoering van de stand was goed gelukt en hoewel we hier vooral uit naam van het in Middelburg gevestigde men@work stonden, waren alle drie de bedrijven goed vertegenwoordigd op één enkele stand. men@work voor creatieve communicatie, Websites Nederland voor online oplossingen en iBoom voor online marketing.

We lieten 5.000 blikjes vol creatieve energie aanrukken en voorzagen ze van ons eigen label. We deelden ze uit in ruil voor contactgegevens en iedereen die meedeed met onze actie, maakte ook nog eens kans een online video te winnen. Dat velen hier wel voor te porren waren, bleek wel toen we na bijna twee dagen al bijna 500 ingevulde kaartjes telden! Dat was nog eens motiverend!

Onze stand trok vele leuke en geïnteresseerde bezoekers en we werden zelfs verrast door een bezoekje van onze ex-premier Jan Peter Balkenende!
De creatieve prisma in het midden van de stand deed goed z'n werk, want zo presenteerde men@work enkele prestigieuze projecten uit het verleden, toonde Websites Nederland enkele gerealiseerde online video's en webprojecten en gooide iBoom hoge ogen met steekwoorden die iedere internet marketeer op het lijf geschreven zijn.

De afgelopen weken had ik het zelf ook nog even druk met het bedenken en ontwerpen van een heuse iPad app, waarmee we op de beurs op een wel heel opvallende manier een greep uit onze portfolio konden tonen. En zeg nou zelf, het staat toch ook best stoer zo'n ding?
Over stoer gesproken, ik mocht ook nog even een harnasje passen, waaraan een ongelooflijk soepel gelagerd statief was gevestigd die voor een wel erg stabiel shot met de camera zorgde.

Afijn, naast dat de beurs nu al succesvol is gebleken, was het vanavond ook érg gezellig! Vooral ook tijdens het na-borrelen werd er vreselijk gelachen en bleef het nog tot laat gezellig in de 'Goesse' Zeeland Hallen!

Alle leuke foto's van deze netwerkbeurs zijn terug te vinden in mijn speciale Contacta Flickr album (met dank aan collega Jan voor vele foto's!).