Een workshop op mijn vrije zaterdag

Omdat ik tegenwoordig voor mijn werk weer regelmatig aan het fotograferen ben, wil ik toch wat meer technische kennis opdoen. Vandaar dat er vandaag voor mij een cursus productfotografie op het programma stond. Ik wilde graag wat dieper ingaan om de technische kant van productfotografie, zoals het aanlichten en andere "foefjes".

De workshop werd gegeven door Patrick Nagtegaal, die zich al lang bewezen heeft in het wereldje met zijn veelzijdige fotografie en vooral de eigenzinnige productfotografie.
We begonnen dan ook met een rondje door zijn werk en vergaapten ons aan de meest mooie beelden. Daarna gingen we echter direct aan de slag.
Zo liet hij ons zien wat je kan bereiken met een kleine spotlight en wat je allemaal niet kan doen met gekleurd of bewerkt papier dat je bij vrijwel iedere hobbyzaak wel kunt kopen, in combinatie met achtergrondlicht. We kregen ook de gelegenheid om zelf achter de camera te kruipen en een goede compositie en instelling te vinden. Dat bleek echter niet altijd even gemakkelijk en hij gaf ons dan ook vele tips en trucs mee.
Ook liet hij ons de kunst van het reflecteren zien, met onder andere goud papier, wit karton, zilver papier etc. En wat te denken van het effect dat je kunt bereiken, wanneer je verschillende vormpjes uit dik papier knipt en het vervolgens voor je lamp houdt? Er ontstaat dan heel mooi sfeerlicht, zoals je dat ook hebt wanneer de zon door de bladeren van de bomen schijnt.

De workshop werd overigens bezocht door allerlei verschillende persoonlijkheden. Mensen die de fotovakschool hadden afgerond maar toch iets dieper op dit onderwerp in wilden gaan, iemand die bezig was met een kookboek en tips wilde over het fotograferen van het eten, iemand die een bloemenzaak had en zijn bloemen mooi wilde fotograferen en zo kan ik nog even doorgaan. We waren overigens in totaal met 11 mensen.
Er was ook een dame die graag wat tips wilde bij een nieuwe klus die bij haar voor de deur stond. Ze moest sierraden gaan fotograferen, maar dat is erg moeilijk als je je bedenkt dat sierraden alles reflecteren en dus ook jouw met je camera en alle belichting die je gebruikt.
Daarom nam Patrick ook hier de tijd voor en we namen een gouden ring als voorbeeld. Deze werd gepositioneerd en uitgelicht met spots en reflectieschermen en werd verschillende keren en op verschillende manieren gefotografeerd. De resultaten van alles shots verschenen overigens direct op een groot scherm, zodat we goed konden zien waar we mee bezig waren.

De man met de bloemen kwam ook nog aan zijn trekken, toen Patrick liet zien wat de beste manier was om glazenobjecten te fotograferen. Deze man wilde namelijk zijn bloemen graag ook in een vaas fotograferen, maar dit moest er natuurlijk wel piekfijn uitzien.

Al met al een erg informatieve workshop en doordat iedereen ook veel informatie en ervaring met elkaar deelde was het een erg leerzame dag. Ookal moest ik er mijn vrije zaterdag voor opofferen, achteraf gezien ben ik blij dat ik het gedaan heb.
Binnenkort staat de volgende workshop alweer voor de deur, namelijk studiofotografie!

Een hele andere tak van sport

Erg leuk vind ik het dat ik tegenwoordig weer meer fotografeer. Zo kreeg ik ook vandaag weer een leuke, maar toch ook een lastige klus voor mijn kiezen. Het fotograferen van situaties of objecten is erg leuk om te doen en ook nog vrij "eenvoudig", maar productfotografie en dan van voedsel is een hele andere tak van sport. Toch kreeg ik vandaag de opdracht om een aantal voorverpakte producten te fotograferen voor een klant en dus deed ik mijn uiterste best om dit zo goed mogelijk vast te leggen.

Eten fotograferen is 1 ding, maar het er ook nog eens lekker uit laten zien is iets heel anders. Als je het ook maar iets verkeerd belicht, dan ziet het er al onsmakelijk uit. Een hele klus dus...

Ik begon dan ook met het maken van een goede opstelling in de (nu nog) lege en goed door het daglicht verlichte meetingroom. Al snel had ik een goede opstelling gevonden en na wat losse test-shots kwam de klant het eten brengen en kon ik de opstelling pas echt goed testen.
Het was een kwestie van goed kijken, de beelden controleren, nog eens kijken en daarna de camera af laten tellen tot de afdruk en zelf nog wat bijlichten door het bestaande licht te laten reflecteren. Oh ja en zorgen dat Joan (of een van mijn andere collega's) niet in hun enthousiastme en me hun hongerige ogen in mijn licht gingen staan...

Meer dan eens was ik ontevreden over het resultaat en dan begon het ritueel (van scherpstellen, positioneren etc.) opnieuw, maar toch kon ik uiteindelijk na veel gezwoeg, met een tevreden gevoel het laatste shot maken.

De resultaten van een hele middag zwoegen mogen er eerlijk gezegd echt wezen. Zo zien de maaltijden er toch best smakelijk uit zo met z'n allen op een rijtje?

Blauw Hotel

Nadat ik gisteren bij Rock Palace nog wat ideeën had opgedaan, besloot ik om samen met Richard nog even wat te jammen en we experimenteerden wat met instellingen en hoe we samen via de koptelefoon konden spelen (dan hoort verder niemand iets!) of hoe we beiden via de versterkers konden spelen. Dat ging overigens helemaal niet slecht en het was erg prettig spelen. Vooral omdat we nu elkaar beter kunnen horen en we het geluid makkelijker op elkaar kunnen afstemmen nu ik ook een digitaal drumstel heb.

Wat helemaal leuk was, was dat we onze jamsessie nu ook heel gemakkelijk konden opnemen en dus experimenteerden we ook hier mee. Daar kwam nog net voor het eten een heel leuk stukje muziek uit voort...

Als bonus een filmpje (eigenlijk meer een geluidsfragment, opgeleukt met wat plaatjes) waarin we een stuk uit het nummer Blue Hotel uit 1987 van Chris Isaak spelen, dat Richard onlangs op de radio hoorde. Zelf ben ik erg blij met het resultaat, als is het alleen maar dat we nu de mogelijkheid hebben om onze muziek ook daadwerkelijk in vrij goede kwaliteit op te kunnen nemen. Oordeel zelf...





Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

Carnaval 2009

Zoals we de afgelopen paar jaar eigenlijk ieder jaar doen, gingen we ook dit jaar met de bus van de Euro Delta Jongeren mee naar Roosendaal. Daar belandden we uiteindelijk in de Dakota waar we een geweldige avond beleefden. Ik zou er een heel verhaal over kunnen schrijven, maar ik denk dat de foto's (bedankt nog daarvoor Ellen!) eigenlijk al genoeg zeggen.

Het was ongelooflijk gezellig en ook erg warm. De alcohol kreeg niet echt de kans om zijn werk te doen, want dan had je het allang al uitgezweten. Ook de broodjes Döner ging er in als... euh... broodjes Döner! Overheerlijk! Het enige nadeel was dat we in de frisse nacht nog heel Middelharnis door moesten lopen om thuis te komen, omdat niemand het meer verantwoord vond om van de Staver naar de Sommelsdijkse Haven te rijden.

Ach, we hebben het overleefd en ook hier geldt: gelukkig hebben we de foto's nog! Kijk daarom op mijn speciale Carnaval map op mijn Flickr account.

Beleven de buren tóch nog lol aan mijn hobby...

Geld voor mijn verjaardag krijgen is doorgaans erg goed aan mij besteed. Zelf nog voordat ik het in mijn handen heb, weet ik al waar ik het aan uit ga geven. Zo ook deze keer, want ik wist al precies wat ik met mijn gekregen centjes zou gaan doen.

Al een tijdje hadden Jurien en ik het plan om eens naar Rock Palace in Den Haag te gaan, de muziekwinkel waar ook veel bekende Nederlandse bands hun spullen vandaan halen (zoals Krezip, Bløf, Anouk, Di-rect enz.). Als twee ambitieuze beginnende muzikanten, moesten wij daar natuurlijk ook eens geweest zijn en voor vandaag planden we dan ook een dagje Den Haag in. De dames wilden echter ook mee, zodat zij lekker hun gang konden gaan in het centrum van de stad, opzoek naar dat ene leuke truitje of tasje...

Hoewel ik gisteravond pas laat op bed lag vanwege mijn verjaardagsfeestje, was ik toch al vroeg op, want we zouden zo rond half 11 richting Den Haag vertrekken. Dat gebeurde dan uiteindelijk ook en doordat het niet echt druk was op de weg, waren we er al na een klein uurtje rijden.
De vrouwen afzetten was ook zo gepiept, evenals het vinden van een geschikte parkeerplaats, want naast Rock Palace bleek een parkeergarage te zijn. Ideaal dus!

Binnengekomen liepen we direct naar de gitaarafdeling. Jurien was namelijk van plan een nieuwe gitaar te kopen (en dat terwijl hij er al 5 heeft!) en dit keer moest het dan ook een hele goeie zijn. Electrische gitaren hadden ze er overigens genoeg, evenals akoestische. Niet zoveel als we gewend zijn om bij Feedback Rotterdam tegen te komen, maar het is dan ook niet eerlijk deze twee winkels met elkaar te vergelijken.
Jurien ging voor een Gibson SG, een dijk van een gitaar en nadat ik 'm met een gerust hart bij een ervaren medewerker kon achterlaten, liep ik zelf naar de andere kant van de zaak, naar de drumafdeling.

Ook deze was goed gevuld, met zowel akoestische (waar ze zelfs mijn favoriete akoestische kit hadden staan, de Tama Superstar Hyperdrive, helaas niet in mat zwart maar deze kleur was ook prima!) als met digitale drumkits. Zelf was ik vandaag van plan een drummonitor voor mijn digitale drumstel te kopen, zodat ik de buren thuis toch van mijn spel mee kan laten genieten als ik dat zou willen.
Een uiterst behulpzame medewerker schoot me te hulp maar de monitor die ik wilde hebben, was niet meer op voorraad. Hij had wel een alternatief van Roland, maar die was zo duur dat Janine me gelijk met monitor en al op straat had gezet waarschijnlijk.
Hij kwam overigens wel met een goed alternatief, een die beter was als de monitor die ik eigenlijk wilde hebben en eentje die net iets minder was dan die hele dure set.

Dat wilde ik met eigen oren horen en dus werd de set, die bestond uit een subwoofer en twee kleinere speakers, uitgepakt en aangesloten op een digitale drumkit. Helaas hadden ze mijn TD9KX niet staan, maar moest ik genoegen nemen met zijn kleinere broertje, de TD9K. Ook prima overigens, om uit te proberen dan...

De set klonk fantastisch en dus vroeg ik de verkoper om de set, na enig aarzelen, in te pakken en bij de kassa te zetten. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd en de verkoper ging direct aan de slag. Zo kon ik ondertussen teruglopen naar Jurien, want die had in de geluidsdichte cabine zijn nieuwe gitaar uitgeprobeerd, maar kon het nog niet met zichzelf eens worden over de kleur.
Toen ik dan ook bij de gitaarafdeling aankwam, stond hij op het podium (dat zie ik graag!) en de verkoper van de gitaarafdeling had de 2 gitaren netjes neergezet en Jurien voor de keuze gesteld. Word het zwart of rood...

Om een lang verhaal kort te maken, het werd zwart en nadat we alles afgerekend en ingeladen hadden, zochten we de dames in de stad op. Die hadden we overigens zo gevonden en toen we nog wat gegeten en geshopt hadden, keerden we terug naar huis.

Thuis aangekomen droeg ik de loodzware doos naar zolder, naar mijn "studiootje". Na wat gepiel met stekkers en snoeren, kon ik dan uiteindelijk voor het eerst zelf mijn nieuwe set op mijn eigen drumkit uitproberen. De subwoofer en de kleinere speakers pasten prima bij de rest van de kit en het geluid was fantastisch.
Mijn nieuwe kit gaat er overigens naar mijn idee steeds indrukwekkender uitzien, maar uiteindelijk draait het natuurlijk om het geluid. Geloof me, het geluid is prima en het volume wat uit deze nieuwe set komt is méér dan genoeg. Vooral als ik de volume knop helemaal open draai, want bijna niet te doen is. Hoewel, zo beleven de buren toch ook nog lol aan mijn hobby...

Een gezellige avond met vrienden

Vanavond heb ik een ongelooflijk gezellige avond beleefd met mijn vrienden. Mijn 25e verjaardag die ik vorige week al met familie vierde, moest natuurlijk ook nog met mijn beste vrienden worden gevierd en hoe! Ik ben ongelooflijk verwend met onder andere hele goede cd's (Kings of Leon, Novastar, The Killers, Jason Mraz en Franz Ferdinant) en de nodige envelopjes met inhoud, waar ik morgen al een hele goede bestemming voor weet!

Iedereen nogmaals ontzettend bedankt voor de gezellige en leuke avond en nog meer bedankt voor de leuke kadootjes!

Fit op het werk

In het kader van "fit op het werk" werden vandaag alvast 2 apparaten geleverd voor onze nieuwe fitnessruimte die in de afgelopen tijd met de verbouwing is gerealiseerd.

Peter hielp netjes mee met uitladen en weldra stonden ze in de daarvoor bestemde ruimte. Natuurlijk werden ze vrijwel direct door het voltallige team met argusogen bekeken en klom Joan zelfs als eerste op de crosstrainer. Peter beproefde zijn geluk op de hometrainer en toen Joan eenmaal klaar was, waagde ik ook een rondje op de crosstrainer. Alleen bekroop me het idee dat ik iets verkeerd deed. Gelukkig snapte ik later hoe het wél moest en constateerde dat dit apparaat goed was om de nodige calorieën te verbranden.

En werken? Dat doen we natuurlijk ook. De apparaten zullen of vóór de werkdag of erna gebruikt gaan worden. Hoe zal het team van Websites Nederland er over een half jaar bijlopen? Zoiets?...

Sponsored by familie Ihrman

Gisteren was ik er stik chagrijnig van. UPS had mijn iPod geprobeerd te bezorgen en logisch dat ik niet thuis was. Dat is normaal ook geen probleem, want de TNT gooit dan netjes een briefje door de bus dat ze aan de deur zijn geweest, maar het pakketje op een ander adres in de straat hebben afgegeven, omdat ze ons niet thuis aantroffen.

De bezorger van UPS is hier helaas niet voor bevoegd en liet een briefje achter dat ie het morgen weer zou proberen, woensdag voor de 3e keer en dan het pakketje mee terug zou nemen.

En dus belde ik gisteren direct bij thuiskomst (ik was natuurlijk ook nog speciaal snel naar huis gereden) naar het nummer dat op het kaartje van de UPS bezorger stond en probeerde het bezorg adres te wijzigen. De meneer aan de telefoon kon me alleen niet verzekeren dat dit voor morgen dan al doorgegeven zou zijn en hoewel ik redelijk verbaasd of zelfs verbolgen was over dit feit, legde ik me er toch met enige tegenzin bij neer.

Uit voorzorg hing ik vanochtend nog een briefje aan de deur, met zoiets als "Beste pakket bezorger, wilt u even contact opnemen via..." en dan mijn mobiele telefoonnummer. Als ie gebeld had, had ik 'm gevraagd om eventjes te wachten, dan was ik als een dolle naar huis gereden om mijn pakketje alsnog aan te nemen.
Gelukkig was het niet nodig, want toen ik net weg was gelopen bij m'n bureau, riep mijn collega Peter dat UPS voor de deur stond. Eerst dacht ik dat ie me in de maling stond te nemen (dat vind ie altijd leuk om te doen), maar toen ik naar buiten keek, zag ik dat ie het deze keer ook echt meende.

Daar werd m'n pakketje binnengebracht en met alle gretigheid die ik bezat, scheurde het doosje open. Daarin vond ik 2 andere kleine pakketjes. Eentje met een lederen hoesje en eentje met het fel begeerde Apple logo erop.
Het hoesje liet ik even voor wat het was, maar ik ontfermde me natuurlijk direct over het andere doosje. Daarbij zat overigens een piepklein envelopje met daarin een boodschap. Janine en haar familie hadden me dus ook nog een extra, lieve boodschap achtergelaten...

Met spanning bekeken mijn collega's en ik de inhoud van het doosje en toen ik door het plastic al zag wat er op de achterkant van mijn gloednieuwe iPod Touch gegraveerd stond, moesten we allemaal even lachen. Janine (en haar ouders en zus) waren zo bijdehand geweest om achter op mijn iPod de volgende tekst te graveren:


Sander de Gans
Sponsored by familie Ihrman


Nadat we uitgelachen waren, probeerde ik mijn iPod snel van zijn plastic jasje te ontdoen en zelfs Joan keek gespannen toe terwijl ik daar mee bezig was. Toen ie uiteindelijk in vol ornaat tevoorschijn kwam, kon ik een "Ooooooh" niet onderdrukken.
Niet lang daarna startte ik 'm op en vroeg ie om een connectie met iTunes. Gelukkig had ik mijn laptop bij en het duurde dus niet al te lang of mijn gloednieuwe iPod was al aan mijn muziekvoorraad gekoppeld.

Mijn nieuwe speeltje is vandaag dus toch nog binnengekomen. Een fantastisch apparaatje, dat heb ik nu al wel ontdekt. Ik heb 'm ondertussen al overladen met muziek en 'm zelfs al verbonden met mijn nieuwe drumstel zodat ik gemakkelijk mee kan spelen. Een prima verjaardagskadootje dus, dat wel besteed is aan een persoon als ik!

Vanille vlaai van de Hema

Het is vandaag alweer precies 25 jaar geleden dat ik geboren werd. Een kwart eeuw dus en volledig volgens traditie vierde ik ook mijn verjaardag.

Dat begon vanochtend al leuk toen ik uit bed kwam en blij verrast was toen ik de kamer in keek. Er hing een heuse slinger! Toen ik wat verder liep had Janine zelfs de moeite genomen om een opblaasbare versie van mijn levensjaren ten toon te stellen en ik kon een lach niet meer onderdrukken. Erg leuk vond ik het, zo voelde het écht als een echte verjaardag en dat was het tenslotte ook.

Vanmiddag kwamen veel van mijn familieleden gezellig om een stukje taart en een kop koffie of een biertje. Janine had zich gisteren al uitgesloofd in de keuken door zelf boterkoek en Cheese Cake te maken en met succes! Beiden vonden gretig aftrek, terwijl ik me meer op de Vanille vlaai van de Hema concentreerde...
Het kadootje dat ik van Janine en van mijn schoonouders en schoonzus kreeg, liet alleen helaas nog op zich wachten doordat het niet op tijd geleverd kon worden. Tot die tijd moet ik het doen met het plaatje wat ik dan wél kreeg van mijn aankomende iPod Touch, waar ik veel muzikaal vermaak en plezier mee ga beleven als het goed is! Hij schijnt morgen te worden bezorgd, dus nog even afwachten...

Als afsluiter van mijn verjaardag, had ik eerder deze week al een tafeltje bij Happerij 't Schouwtje gereserveerd, waar zowel Janine als ikzelf, heerlijk hebben gegeten.

Bowlen

"Wat zullen we vanavond eens gaan doen..." stelden we ons vanmiddag de vraag toen ik samen met Keuf, Ellen, Sjoerd en Janine een glaasje Cola bij ons thuis op de bank dronk. "Laten we gaan bowlen!" was een opmerking van een van hen en tja, waarom ook niet en dus belde Sjoerd verschillende bowlingbanen af, maar pas bij de 4e hadden we succes.

Vanavond verzamelden we dan ook in Dirksland en reden toen naar Hellevoetsluis om een balletje te werpen.

Na een lange gang kwamen we uiteindelijk ook echt bij de bowlingbanen uit en ging Sjoerd aan de slag met het invoeren van de namen, terwijl de rest al wat zenuwachtig op zijn of haar stoel zat te wippen. Sjoerd ging heel zorgvuldig te werk en koos de juiste bal met grootse zorg uit, waarna hij 'm subtiel maar met uiterste precisie over de baan smeet. Met succes overigens!
Ook Janine bowlde niet geheel onverdienstelijk, zeker het laatste potje niet en zo keken Keuf en Sjoerd, beiden zeer fanatiek, met argusogen naar het scorebord.
Keuf zelf gooide overigens ook niet geheel onverdienstelijk en deed zijn uiterste best om een hoge score te behalen terwijl de rest met veel belangstelling toekeek.
We waren eigenlijk allemaal wel erg fanatiek, zo ook Marieke en ikzelf natuurlijk ook. Aan het einde van het eerste potje was ik dan ook dik tevreden met m'n score want óf ik was eerste, óf tweede, daar kwamen we eigenlijk niet uit omdat het op het laatst een beetje rommelig verliep, maar vooral het tweede potje was bij mij een drama en kwam ik niet meer echt aan een goede score toe.

Na 1,5 uur bowlen besloten we terug naar Middelharnis te rijden en nog een biertje te pakken in Quartier. Al met al een hele gezellige avond!

"Nie fokke met me Nike's"

Je hebt van die dagen dat je meer bezig bent de bal te halen dan daadwerkelijk te voetballen. Zo ook vandaag en gisteren, want gisteren presteerde Koen het om de bal over een hek, midden in een modderpoel te trappen en stond daar beteuterd bij de rand van het hek naar te kijken.
Hij deed nog een verwoede poging om over het hek te klimmen maar op aanraden van ons liep hij toch maar om.

Wij keken daarop uiteraard vrolijk en geamuseerd toe hoe Koen zijn Nike's op het spel zette door met gevaar voor eigen vieze schoenen, het modderige terrein op te lopen. Koen en z'n Nike's zijn onafscheidelijk en hoewel hij vele paren in allerlei bonte kleuren bezit, is hij er maar wat zuinig op. Zijn lijfspreuk luidt dan ook "Nie fokke met me Nike's" dat is natuurlijk allesomvattend.
Uiteindelijk kwam Koen er dan ook niet zonder 'kleerscheuren' vanaf en bleken zijn Nike's na dit avontuur bijna onherkenbaar verminkt.

Toch was ík het die zich niet in kon houden en ik schoot de bal na een mooie pass, recht de lucht in, maar een windvlaag nam 'm toch mee en zo belandde hij uiteindelijk op het dak. Spelletje afgelopen, terug naar de werkplek!

Zo kwam het dat ik vandaag bij Zielst (de buurman) om een ladder moest bietsen en eenmaal geïnstalleerd was het nog even slikken. Ik zei mijn collega's nog een keer vaarwel, want stel dat... en klom moedig naar boven, tot ik helemaal over de rand was. Daar keek ik naar beneden, naar mijn collega's die vol spanning onderaan de ladder stonden te wachten tot ik weer naar beneden zou komen. Of dan toch in ieder geval de bal!
Die bleek in het uiterste hoekje van het dak te liggen en toen ik 'm eenmaal in mijn handen had keek ik eens goed om me heen, want zo had ik het industrieterrein in Stellendam nog nooit bekeken. Ondertussen hoorde ik dat mijn collega's onrustig werden en graag wilden voetballen en dus maakte ik dat ik weer van het dak af kwam.

Gelukkig kunnen we nu weer voetballen, maar het zal waarschijnlijk niet erg lang duren voor we opnieuw de modder of het dak op moeten!

Een bolle(n)boer

Het was leuk om vandaag weer eens even bij mijn eerste echte baas op bezoek te gaan. Toen ik 9 jaar was liep ik er al rond tijdens het tulpenseizoen en de laatste keer dat ik in de schuur was dateert alweer van 20 juni vorig jaar, toen ik ook nog eventjes de eer had om weer op de heftruck te mogen kruipen.

Dit keer bezocht ik Laurens Maliepaard om te kijken of we bij Websites Nederland iets voor hem konden betekenen en hoewel ik hem vroeger al vaak had aangeraden een mooie website te laten maken, begon hij nu toch ook eindelijk het nut hier van in te zien.

Wat was er toch weer een hoop veranderd sinds ik op mijn 21e voor het laatste werkzaam voor hem was. Er liepen nu zelfs een paar fulltime medewerkers rond en ze waren een reusachtige machine aan het ontwikkelen, volledig naar eigen inzicht en naar eigen idee. Fantastisch vind ik het om dat te zien, die gedrevenheid en vindingrijkheid. Ik zou het me ook in kunnen beelden, maar zo in detail uitwerken, dan moet je van hele andere huizen komen als je nooit voor iets dergelijks gestudeerd hebt, maar het louter laat afhangen van je ervaring, gevoel en logisch nadenken...

Ook Laurens zelf was veranderd en wel weer in de Laurens die hij vroeger was. Al jaren kon ik hem als iemand die nog genoeg ruimte in zijn overall over had voor een 2e persoon, hoewel dit niet van weelde was maar van een groot ongenoegen in zijn afvalverwerkingssysteem. Gelukkig is hij daar nu inmiddels van verlost maar dat resulteert dus in de nodige extra kilootjes. Een bolle boer dus en de echte Laurens zoals ik 'm vóór z'n ongemakken kende.

Of er binnenkort iets online komt voor deze innovatieve en bijzondere bollenboer uit Stad laat ik nog even in het midden. Ik hoop het, want daar aan de Molendijk ligt nog altijd een stukje van mezelf...

Een niet alledaagse bezoeker

Toen ik vannacht van een gezellig verjaardagsfeestje thuis kwam en ik de achtertuin in liep om de buitenverlichting uit te doen, stuitte ik op een niet alledaagse bezoeker.
Achter de deur, in het hoekje, zat een kleine roofvogel die mij met zijn diep zwarte kraaloogjes recht aankeek.

"Snel!" zei ik tegen Janine, "pak 'm camera even!" en Janine begreep er niks van maar ging toch om de camera. Hier moest ik natuurlijk een foto van hebben, maar toen ik mijn camera op het beestje richtte, begon hij boos naar me te blazen. Zonder blikken of blozen drukte ik af...

Zo te zien was het nog een jonkie, maar wat zou er met het beestje aan de hand zijn? Dierenvriend als ik ben bedacht ik dat ik 'm misschien beter kon vangen en in het schuurtje tot rust moest laten komen, want stel je voor dat ie niks meer kon en een van de katten uit de buurt 'm vannacht te grazen zou nemen.
Gewapend met een kartonnen doosje, liep ik op de vogel af, maar opeens steeg hij op en vloog langs me heen, het hek in. Daar bleef hij hangen en hoewel ik me rot schrok van zijn actie, liep ik opnieuw op het beestje af, die op zijn beurt opnieuw opsteeg en nèt over de schutting naar de tuin van de buren verdween.

Helaas, ik hoop dat ie het goed maakt. Ik heb hem in ieder geval niet meer gezien. Iemand een idee welk soort dit is? Ik denk zelf dat het familie is van de Valk, maar wat voor een...?

Een heuse zolderkamerartiest

Ik ben gek op elektronica en gadgets en nadat ik een demo avond van Michael Schack, drummer van onder andere Kate Ryan en Milc Inc. (ja niet alles bij dit muziekgenre wordt door de computer gegenereerd!) had bijgewoond, was ik eigenlijk min of meer verkocht.
Toch was ik van plan het voorlopig bij mijn akoestische drumkit te houden, want er is eigenlijk niks mooiers dan een akoestische set waar de buren lekker van kunnen meegenieten als hij bespeeld wordt.

De afgelopen maanden heb ik toch enkele keren een Roland TD9KX uitgeprobeerd bij onder andere Tierolff in Roosendaal en Feedback in Rotterdam. Het ding speelde fantastisch en beschikte in tegenstelling tot de concurrent van Yamaha, over heuse gaasvellen in plaats van rubberpads, dat het speelgevoel duidelijk verbeterde.

Het voordeel van een V-Drum (zo worden ze in vakjargon genoemd) is dat je uit dezelfde kit wel honderden verschillende geluiden kan halen. Bij een akoestische drumkit komt het aan op het afstemmen van de vellen, merk vellen, diepte van de ketel, het hout waar de ketel van gemaakt is enz. Bij een V-Drum kun je alles naar hartelust instellen, zoals de sound van alle toms en bekkens, de omgeving waarin je speelt (badkamer, gymzaal, garage, huiskamer etc.), de muren van de omgeving waarin je speelt (hout, pleister of glas), tot zelfs de positie van de virtuele microfoons die je geluid opnemen (onder of boven).
Je begrijpt, er zijn weinig beperkingen bij een dergelijke drumkit. Ook kun je alles heel gemakkelijk opnemen door bijvoorbeeld gewoon je computer aan de V-Drum te hangen en het geluid op te nemen. Geen gezeur dus met microfoons die je bij een akoestische drumkit moet plaatsen.

Omdat ik graag verder wil met muziek (niet dat ik nu de ambitie heb om een groots artiest te worden, maar meer voor het plezier), dacht ik er goed aan te doen om over een tijdje ook zo'n V-Drum aan te schaffen. Ik zie Jurien en Richard immers met allerlei apparatuur sjouwen waarmee ze de meest bijzondere geluiden uit hun gitaar trekken en van alle apparatuur die beschikbaar is voor een elektrische gitaar kon ik alleen maar watertanden. Voor mijn tak van sport, zeker met een akoestische kit, bestonden dergelijke hebbedingetjes eigenlijk niet.

Afgelopen zondag keek ik nog eens op de site van Tierolff en zag tot mijn grote verbazing dat de prijs van de Roland TD9KX (die ik op het oog had), opeens aardig gestegen was. Ietwat verontwaardigd mailde ik hen om te vragen hoe dat nu toch mogelijk was dat alles opeens een stuk duurder was geworden. Ze hadden mij al eens verzekerd dat de prijs voor de TD9KX eigenlijk te laag was voor hetgeen er allemaal mogelijk was met de TD9 module (ook Michael Schack had mij dit verzekerd), maar nu was de prijs tóch omhoog gegaan!

Om een lang verhaal kort te maken, door de stijgende Yen en de dalende Dollar (Roland is van Japanse makelij, die sommige onderdelen via de Verenigde Staten invoert) waren de prijzen omhoog gegaan. Tierolff moest nu immers ook een hogere inkoopprijs neertellen en dan is het logisch dat ook de verkoopprijs omhoog gaat.
Toch was Tierolff breidt, zeker na het tonen van de prijs bij de concurrent die €250,- lager lag omdat zij nog voorraad hadden staan die tegen de oude prijs was ingekocht, mij tegemoed te komen. Ik besloot dan ook nu mijn slag bij Tierolff te slaan, want niet alleen gunde ik hen deze verkoop omdat ze mij altijd fantastisch van dienst zijn, ik bedacht me ook dat als ik het nu niet deed, ik over een paar maanden voor dezelfde kit €250,- extra zou moeten betalen. Dan was ik immers een dief van mijn eigen portemonnee!

Vandaag ging ik dus wat eerder van mijn werk vandaan en besloot toch met mijn eigen auto richting Roosendaal te rijden, inplaats van met het "busje" van mijn vader. Het moest gek zijn wilde niet alles in mijn auto passen. Toch bleek het allemaal niet veel groter te moeten zijn! De achterbak was nokkie vol geladen en zelfs toen ik alles ons halletje had uitgestalt bleek het een aardig pakket te zijn.
Janine was niet thuis en dus kon ik ongestoord (niet dat ik dat normaal niet kan) mijn gang gaan en de hele avond aan mijn nieuwe drumkit besteden. Het zou immers nog een flinke klus zijn om alles in elkaar te krijgen dacht ik.
De plaats waar ie moest komen te staan had ik al bepaald en dus kon de opbouw snel beginnen nadat ik alles netjes had uitgepakt en het vele karton over de gehele zolder lag verspreid.

Na 2 uren van zweten en afstellen stond hij eindelijk in elkaar en was hij klaar voor gebruik. Ik kreeg trouwens van de mannen van Tierolff zelfs nog een heuse V-Drums Powerball kado om de onderarmen en polsen te trainen. Wim verzekerde me dan ook dat ik de volgende keer dat ik bij hen langs zou komen, 2 keer zo breed zou zijn. We zullen zien!

Mijn fonkel nieuwe Roland TD9KX staat nu dus tegenover mijn geliefde akoestische Yamaha Gigmaker waarvan ik weer al bijna 1 jaar de trotse eigenaar ben. Ik mag mijzelf nu dus met recht een heuse zolderkamerartiest noemen met mijn bescheiden "studiootje". Ik heb zelfs al geëxperimenteerd met het opnemen van de drums en dat is erg leuk om te doen! Wellicht dat ik in de toekomst meer van dat soort grappen ga uithalen.

Als laatste rest mij Wim en Koen van Tierolff Muziekcentrale nog publiekelijk te bedanken voor de wederom fantastische service en de goede afhandeling. Ik ben erg blij met mijn nieuwe drumkit!

Bløf in het nieuwe Luxor

Dat is pas snel handelen. Afgelopen zaterdagavond, toen ik nog in Italië was, zag ik een mailtje binnen komen van Bløf. Omdat ik hun album Oktober had gekocht en mezelf online had geregistreerd, had ik nu de mogelijkheid om kaartjes te bestellen voor de presentatie van hun nieuwe album 'April' in het nieuwe Luxor in Rotterdam. Zij zullen die avond zowel 'Oktober' als 'April' live ten gehore brengen voor een vrij klein publiek en ik ben er bij!

Want de dag er na, op zondag, bestelde ik de kaartjes en vandaag kreeg ik ze al binnen. Dat is dus snel handelen van de mensen bij Luxor.
13 April is het zover, dan zal ik samen met Janine, Addie en Mirjam gaan luisteren naar het nieuwe album van de Zeeuwse band. Natuurlijk heb ik het nieuwe album ook al besteld, dus even afwachten wanneer deze in de bus ligt. Het belooft een vrolijke plaat te worden, in tegenstelling tot 'Oktober' die meer donker van aard was.

Ik ben benieuwd!

Als vriendjes herenigd...

We zijn weer lekker thuis na een weekje wintersport in Italië. De busreis was lang maar ging eigenlijk bijzonder snel omdat ik, net zoals op de heenreis, best goed heb kunnen slapen. Ik vreesde nog voor een ramprit, omdat ik het binnen 5 minuten voor elkaar kreeg een flesje cola open te draaien die nèt geschud was en waardoor er flink wat cola op mijn broek belandde.

Vandaag rond een uur of 1 stopte de taxi, die we ongeveer een half uurtje daarvoor hadden vol geladen toen we bij de Capelse Brug vanuit de touringcar over moesten stappen, precies voor onze deur.
Ik zag m'n grote vriend al op de bank liggen en toen Janine de sleutel in het slot deed, sprong hij van de bank af. Alsof hij precies wist hoe laat het was, liep hij naar de voordeur, recht in de armen van Janine. Daar hebben we hem eerst eens een flinke knuffel gegeven en toen we alle spullen binnen gezet hadden, besloot ik het nog eens dunnetjes over te doen.

De vakantie was fantastisch, maar thuis zijn met Gijs en natuurlijk mijn drumstel, die ik vandaag ook al weer veelvuldig heb bespeeld, is dan toch ook weer érg lekker.

Home sweet home en morgen weer werken...