Tussen de overwegend Surinaamse medemens

We moesten wachten totdat we naar binnen konden. Daar zaten we dan in, wat leek, een oude controlekamer van een fabriek, die nu dienst deed als gezellige bar. Het was wel een beetje wennen, als enige blanken tussen de overwegend Surinaamse medemens en ik was maar wat benieuwd naar wat komen ging.

Schoonzus Annette nodige ons enkele maanden geleden al uit om naar de tv-opnames van Zo: Raymann, van Nederlands-Surinaams cabaretier/stand-upcomedian en presentator Jörgen Raymann te gaan. Zelf moet ik eerlijk toegeven nooit naar het programma te kijken, maar het leek me wel leuk om die opnames eens van dicht bij te zien.

De studio zag er een stuk kleiner uit dan ik me had voorgesteld en uiteraard was ik bijzonder geïnteresseerd in de technische kant van de opnames.
Opeens vroeg Janine me of ik al naast me gekeken had en daar zag ik opeens onze eigen blonde porno-koningin Kim Holland naast me staan. Zij werd dan ook later geïnterviewd, evenals rapper Kleine Viezerik en visagist annex hairstylist Mari van de Ven.
Erg leuk om dit alles eens van dichtbij mee te maken, want mijn laatste aanwezigheid bij tv-opnames in de studio was toch alweer zo'n 20 jaar geleden, toen nog bij Telekids in de RTL studio's van Aalsmeer. Overigens een pluim voor Raymann die alles in rap tempo aan elkaar praat en het tempo er flink in houdt.

Na de opnames belandden we (spreekwoordelijk) onder de rook van de Euromast, waar we een plekje op de Spiesen Boot hadden gereserveerd. De binnenkant had ik me lang niet zo mooi voorgesteld dus dat viel me gelijk bij binnenkomst al op en alles mee.
Uiteraard genoten we met z'n drieën van de heerlijke vlees spiesen die op tafel kwamen en hoewel de dames voor het dessert nog even op de kaart moesten kijken, had ik mijn keuze uiteraard allang gemaakt. De geserveerde Dame Blanche deed niet veel onder voor de 'Moeder alle Dame Blanches' tot nu toe, dus dat ik nog even heerlijk heb zitten smikkelen moge duidelijk zijn!

Nog ietwat onwennig over zijn eigen kunsten

De laatste tijd bemerk ik een gezellige trend binnen onze vriendengroep. Naast dat we regelmatig met wat vrienden, zo niet de gehele vriendengroep uit eten gaan, krijgen we om de paar weken wel iemand thuis te eten of worden we zelf uitgenodigd en dat blijkt altijd erg gezellig! Een prima ontwikkeling dus, die vanavond een nieuw hoofdstuk beleefde.

We werden door Marinus (Keuf) en Ellen uitgenodigd om te komen eten en dat sloegen Janine en ik uiteraard niet af. Vanavond om een uur of half 7 stapten we dan ook hun huis binnen en begonnen de avond vanaf de bank met een stokbroodje vooraf.
De koks bleken echter meer in hun mars te hebben, want de tafel bleek sierlijk gedekt en even later verscheen er carpaccio op tafel.

Nog ietwat onwennig over zijn eigen kunsten, proefde Keuf eerst even voor of het toch wel lekker geworden was, maar dat bleek achteraf niet nodig, want het voorgerecht bleek overheerlijk.
Dat stemde uiteraard iedereen goed en toen kwam de keukenprinses pas echt in hem los.
Hij werkte zich bijna letterlijk het zweet op zijn voorhoofd op het hoofdgerecht, want het was de eerste keer dat hij dit maakte. Erg gewaagd dus om mensen uit te nodigen terwijl je het nog nooit klaargemaakt hebt, maar we hadden alle vertrouwen dat het goed moest komen.

En dat deed het dan ook! Een heerlijke pasta vulde een tijdje later mijn bord en toen ik Keuf vol verwachting zag kijken hoe ik mijn eerste hap naar binnen werkte, kon ik het complimentje moeilijk voor me houden. En waarom zou ik? Hij had immers prima zijn best gedaan het was hem nog verdomd goed gelukt ook! Ik heb geen enkel idee hoe dit gerecht heet, maar lekker was het zéker!

Na een lekker ijsje als toetje, ploften we opnieuw op de bank en keken een romantische komedie. Normaal niet echt het genre dat ik als eerste uit zou kiezen, maar hé, er waren meisjes bij he! En, ik moet zeggen, het bleek eigenlijk best een leuke film te zijn.

Al met al een zeer geslaagde en gezellige avond dus in Huize Keuvelaar. Volgende keer bij ons. Wanneer? Nog geen flauw idee, want gezien de verwachtingen zal ik dan wellicht eerst moeten leren koken?!

Zijn oh-zo-befaamde knoflooksaus...

Er werd weer heel wat af gegeten en gezellig gedaan de afgelopen twee dagen. Kerst is een jaarlijks terugkerend 'vreet-festijn' en ook nu deed het zijn naam eer aan.

Gisteren, op eerste kerstdag, lagen de gevulde kippen al lekker op te warmen toen ik samen met Janine's vader, moeder, zus en uiteraard Janine zelf, kadootjes uitpakte. Ook zo'n traditie. Onder andere lekkere geurtjes, een rijstkoker, een regenmeter een muziekboek voor de saxofoon en een puzzel werden uitgedeeld. Zelf werd ik verblijd met 'Mothership', een dubbel cd en dvd van Led Zeppelin en een hele stoere boxershort.

Nadat alle kadootjes uitgedeeld waren, was het aanvallen geblazen toen de geur van gevulde kip en andere lekkernijen ons al in de kamer bereikten. Het was een heerlijk maal, om over de door Janine vervaardigde pudding nog maar te zwijgen! Die werd dan ook door iedereen zeer gewaardeerd!

Vandaag dekten we de tafel bij tante Els thuis, waar we na het overlijden van ome Leen (gelukkig) gewoon de traditie voortzetten en tijdens de kerstdagen nog steeds met elkaar gezellig aan tafel zitten.
Terwijl oma De Gans eigenlijk de gehele middag de binnenkant van haar ogen bekeek, waren de dames druk in de keuken bezig met de voorbereiding voor het feestmaal. Althans, niet alleen dames, want zo was 'zwager-neef' Arjan druk bezig met zijn oh-zo-befaamde knoflooksaus, die zo'n beetje onder luid applaus ontvangen werd.

Na alle voorbereidingen was het ook hier vandaag weer heerlijk eten en een gezellig samenzijn en zat ook omaatje uiteindelijk lekker te smikkelen.
Echter, toen iedereen zijn buik al zo'n beetje rond gegeten had, was het de beurt aan Janine en mij om nog een toetje te maken, dat uit allerlei verschillende lekkernijen bestond. Ook dit werd goed ontvangen en er werd lekker van gesmikkeld, maar ook hier kwam uiteraard een einde aan.

Gelukkig maar, want na twee dagen van zoveel eten en gezelligheid is het nu tijd voor een weekje luieren. Althans, alleen voor mij, want Janine heeft geen vakantie maar slechts twee vrije dagen. Desalniettemin denk ik de komende week prima door te komen en overweeg zelfs om op rantsoen te gaan, want hoewel de afgelopen dagen enorm gezellig waren, zal de weegschaal waarschijnlijk iets minder blij met me zijn...

Aandachtig keek iedereen terug op wat er in 2010 passeerde

Ook 2010 loopt al weer op z'n einde en dat betekend bij Websites Nederland dat we het nieuwe jaar inluiden met een kerstborrel en een welverdiende vakantie. Echter, voordat die vakantie begint, dient het jaar zoals gezegd eerst even goed afgesloten te worden en dat begint traditiegetrouw altijd met een 'grote schoonmaak'.

Van tevoren werden er briefjes getrokken en daarna ging iedereen aan de slag. Beeldschermen werden uiterst professioneel afgenomen, evenals de Luxaflex (ja Paul, dat is nu een stoffer!). Ook de vele lades werden eens goed uitgemest en de inhoud daarvan gesorteerd, om nog maar te zwijgen van de overuren die de stofzuiger maakte en werkelijk alle hoeken van de studio zag.

Daarna sloten we het 'WN-jaar' af met een korte presentatie in de creatine, waarin vele foto's, projecten en andere gebeurtenissen aan bod kwamen. Aandachtig keek iedereen terug wat er ook alweer gepasseerd was in 2010, want wat gaat zo'n jaar toch hard!

Vervolgens reden we met het hele team naar Middelburg, voor een échte afsluiter samen met de mensen van men@work. Vele WN'ers waren nog niet in het pand geweest en keken hun ogen uit bij binnenkomst. Vooral ook in de studio die helemaal op zolder gevestigd is en waar de lampjes in de kerstboom gezellig hingen te fonkelen.
Toen iedereen plaatsgenomen had, begon Pieter zijn korte speech en deelde daarna geheel volgens traditie, kadootjes uit. Iedereen werd blij verrast met een heerlijk luchtje en een 'waarde-pas' voor de juwelier met een wel heel mooi bedrag erop!
Echter, Pieter en Micha werden zelf ook nog even in het zonnetje gezet en kregen van het personeel een helikoptervlucht aangeboden, zodat ze de panden ook een van bovenaf kunnen bekijken.

Na alle 'officiële' gedeelten trokken we gezamenlijk richting café-restaurant 'De Vriendschap' in het centrum van Middelburg, waar we met z'n allen plaats namen en aller eerst genoten van een lekker biertje, wijntje, colaatje of vruchtensapje.
Daarna werd er heerlijke soep geserveerd, die gretig naar binnen geslobberd werd. Het brood met makreel, salade, kroten en mayonaise én de verschillende sandwiches die daarna op tafel kwamen werden, gingen er in als koek en met gevulde magen en een gezellige middag achter de rug, kon de vakantie pas echt beginnen.

Een mooie afsluiter van het eerste decennium dus. Ik ben benieuwd wat het komende jaar weer gaat brengen!

Een ware proeverij en een genot voor de smaakpapillen

Na een avondje doorzakken, waar ik vandaag overdag dan weer de vruchten van plukte, spraken Janine en ik vanavond af met Bas en Noortje, om het weekend gezellig en relaxt af te sluiten.
Bij binnenkomst stond de keukenprinses uit de Molenzicht van Dirksland zich al flink uit te sloven, tot genoegen van Bas en mij, want wij stonden al te watertanden bij de pizza in wording...

De tafel was al gedekt en het was wachten op de heerlijke geuren van versgebakken pizza en dat duurde dan ook gelukkig niet lang! Alsof ze een rasechte Italiaanse was, sneed Noortje de uiterst verse pizza vakkundig in stukken. Daarna vielen we met z'n vieren als een stel hongerige wolven over al het lekkers en genoten we van de verschillende soorten stukken pizza. Ham-kaas, tonijn en salami, het zat er allemaal tussen en dus was het een ware proeverij en een genot voor de smaakpapillen geworden!

Uiteraard dronken Bas en Janine daarop nog een koffie Amaretto, maar niet voor mij, want naast dat ik geen koffiedrinker ben, had ik mijn portie alcohol voor dit weekend toch al wel weer gehad...

"Maar ik heb nog wel plek voor een ijsje hoor tante Jeanet!"

Bijna wekelijks eten Janine en ik op zaterdagavond frietjes bij mijn ouders en zo ook vandaag weer. Al was er nu één kleine wijziging in de vorm van mijn kleine neefje Arjen, want ook hij prikte vanavond een vorkje mee!

Hij sneed zijn patatjes al zelf en ze gingen er in als koek. Uiteraard at hij niet zoveel als ons en ook zijn frikandel sloeg hij beleefd af. "Mijn buik is vol" sprak hij ons wijselijk toe, "maar ik heb nog wel plek voor een ijsje hoor tante Jeanet!" voegde hij er nog eventjes ondeugend aan toe.
Toen we nogmaals opschepten werd hij ietwat ongeduldig en riep hij met een vertrekkend bekkie "Zijn jullie nu nog niet klaar? Ik heb trek in ijs!" waarop ik uiteraard een bulderlach niet kon onderdrukken.

Zelfs zijn Lego kwam op tafel om hem geduldig aan tafel te laten zitten, maar toen het ijs eenmaal op tafel kwam, had hij geen oog meer voor de kleine bouwsteentjes. Het ijs was immers veel interessanter! Helemaal toen mijn moeder hem nog wat slagroom gaf en meteen daarna niet meer te stuiten was. Het kleine ventje genoot van de heerlijke slagroom en dito aandacht en toen bleek er geen houden meer aan. "Ome Piet ook!" schaterde het ventje en ja hoor, daar moest 'ome' Piet er ook aan geloven. Hij slurpte de hoeveelheid slagroom behendig naar binnen en morste geen druppel.

Vervolgens was ik aan de beurt, maar nu wilde hij zelf bij zijn grote neef de slagroom naar binnen spuiten. Even aarzelde ik nog of dit wel een goed idee was, maar goed, de slagroom was heerlijk, dus waarom niet! Het leverde verschillende lachsalvo's op, sowieso toen ik nog even met mijn slagroom bleef spelen.

Alle gekheid op een stokje, we genoten allemaal van ons ijs én van de slagroom, behalve Janine, want zij begon helaas vanochtend de dag al vroeg met een pijnlijk spoed-bezoekje aan de tandarts...

Ook mosselen passeerden de revue

Na een lekker ritje op de motor vanmiddag met neef Richard en een gezellig onder onsje bij Keuf en Ellen in de achtertuin, besloten we vanavond met wat vrienden aan de haven van Middelharnis te gaan eten. Samen met Jurien en Sjoerd, Janine en Ellen (Keuf moest helaas werken en Jozien was een gezellig weekendje met haar moeder en zus op stap) en ook Marieke, kozen we voor een tafeltje bij Het Genot, een tentje waar ikzelf nog nooit gegeten had.

Na een goed te versmaden voorgerecht, waarbij we nog nieuwe vrienden maakten, besloten we echter binnen het etentje voort te zetten, want het koelde snel af. Daar was dan ook gelukkig prima plek voor ons en we genoten dus binnen verder van een heerlijk hoofdgerecht. Snitzel, vis en ook mosselen passeerden de revue en ondertussen werd er uiteraard heel wat af gekletst.

Uiteraard mocht dit etentje niet afgesloten worden zonder een heerlijke Dame Blanche, die ik overgoot met buitengewoon goede en lekker warme chocoladesaus. Dit was weer een hele goede voor in mijn 'Dame Blanche Archief'!

Al met al dus een zeer geslaagde avond, want het blijft altijd leuk om met goede vrienden gezellig uit eten te gaan. Dat zouden we eigenlijk wel eens vaker moeten doen!

Zonder aarzelen, sprong ik in het zadel

Het zonnetje gaf al vroeg flink wat warmte af vandaag en nadat ik wat rond het huis geklust had, was het bijna ondenkbaar om met dit weer niet even op de motor te klimmen. Een belletje richting Richard was snel gemaakt en om een uur of half 1 stond ik bij 'm voor de deur.

Daar trof ik 'm aan met de tot 'Erik' gedoopte vogel op z'n hand. De Kauw die hij onlangs redde uit een nestje met dode jonkies, blijkt goed te groeien en is al lekker tam. Hij krijgt natte hondenbrokken te eten en daar lijkt hij wel pap van te lusten! Zelf kreeg ik 'm ook even op m'n arm en het beestje was erg nieuwsgierig en ik probeerde net zo te kijken zoals hij dat deed.

Omdat Ries nog aan moest kleden, stelde hij voor dat ik een rondje op de MT01 ging doen. Dat sloeg ik uiteraard niet af, want hoewel de motor nog van ome Leen geweest is, heb ik er nog nooit mee meegereden, laat staan zelf op gereden. De ronkende motor maakt de kwajongen in iedereen los en dus sprong ik zonder aarzelen in het zadel.
De motor doet op het eerste gezicht groot en zwaar aan, maar zo rijdt hij geenszins! Het is een grote explosie van het moment dat het gas open gaat en de twee-cilinder schudt je bijna letterlijk door elkaar als hij de sporen krijgt. Je voelt alles op deze motor, maar daarentegen rijdt hij wel enorm soepel. Een lekker korte zithouding en hij glijdt soepel door de bochten. Het enige waar ik enorm aan moest wennen was het toerental. De Fazer 1000 van mijn vader kun je rustig door trekken tot 12.000 toeren en verder, maar bij deze Yamaha MT01 is het bij de 5500 toeren al een eind gebeurd. De kracht-explosie vindt dus plaats in het lage toeren gebied en dat is dus best eventjes opletten tijdens het rijden. Er moet veel eerder geschakeld worden, maar als je 'm dan ook eenmaal naar de volgende versnelling trapt, dan glijdt hij daar bijna ongemerkt in over.

Toen ome Leen te horen kreeg dat hij ongeneeslijk ziek was, kocht hij deze motor, maar daar hoef ik nu verder geen uitleg bij. Zijn motto 'Probeer bewust te leven en geniet van elke dag' heeft hij waarschijnlijk met deze motor zonder pardon waargemaakt. Wat moet hij genoten hebben op deze blote fiets als hij samen met mijn vader een rondje reed, zoals ik nu met Richard de rondjes rijd. Hij had nog veel langer van zijn grootste hobby moeten kunnen genieten, maar zo is het leven nu eenmaal en daar moeten we mee om leren gaan.

De MT01 vond ik dus zwaar oké en nadat we eventjes langs mijn huis waren gereden, vervolgden we onze weg richting Steenbergen, waar we iets na De Heense Molen de afslag naar De Heen namen. Daar stopten we bij een pannenkoekenboerderij, waar Richard deze week al eens in de buurt was geweest tijdens een klassieke rally met zijn collega waar we eerder al eens bij de testrit van zijn klassieke motor aanwezig waren.
We bestelden een lekker biertje en een pannenkoek, die niet veel later opgediend werd. Zo genoot ik van een overheerlijk spek-pannenkoek, terwijl Ries zich tegoed deed aan een wel erg lekker uitziende pannenkoek met chocoladesaus en slagroombolletjes!

Aansluitend besloten we nog even langs oma De Gans in het ziekenhuis te rijden, die daar bijkomt van haar herseninfarct. Na een lekker ritje terug vanaf De Heen, parkeerden we onze stalen rossen gezamenlijk in de schaduw bij het Van Weel Bethesda Ziekenhuis in Dirksland.
Daar troffen we onze oma wat slaperig en zonder gehoorapparaat aan en maakten met enige moeite een praatje. Ze klaagde wat over de man die naast haar lag en die nogal herrie maakte en daar moesten we haar groot gelijk in geven.
Na een praatje pot zegden we oma weer gedag en reden we terug naar huis, waar onze wegen scheidden.

Een perfect ritje vandaag en een memorabele, want wat was het lekker om een rondje op die MT01 te doen. Een motor die ik zéker zal onthouden wanneer ik er aan toe ben om zelf een motor te kopen!

Een overheerlijke paasmaaltijd

Het is weer Pasen en dat betekend weer een reden tot een ongewoon uitgebreide maaltijd!

Vanmiddag schoven we dan ook aan bij mijn schoonouders, die met behulp van Janine en Annette, van alles op tafel hadden gezet. Heerlijke groenten, lekker Turks brood, verschillende soorten vlees, vis en zelfs overheerlijke garnalen stonden voor mijn neus te wachten om opgegeten te worden.

Het duurde dan ook niet lang voordat we druk aan het gourmetten waren en het vlees en de vis heerlijk in de kleine pannetjes lagen te sudderen. Er werd om me heen druk gesmikkeld en het ene na het andere stukje vlees werd vakkundig gebraden. De buiken waren al snel gevuld, maar er was uiteraard nog wel wat plek voor een zelf gemaakt toetje!

Wat kun je dan zelf beter maken dan een Dame Blanche? Heerlijk zacht vanille ijs, met geklopte room en wat chocolade saus zorgde voor een overheerlijke eigen creatie waar niet alleen ik lekker van heb zitten smullen!

Er zou een prijs voor gegeven moeten worden

Ik vind het altijd een feestje als we uit eten gaan. Niet dat ik thuis niet lekker eet, integendeel, maar voor een avondje uit ben ik altijd wel te porren. Het liefst eet ik dan gewoon een grote schnitzel of biefstuk en houd ik niet van chique restaurants waar ik mezelf na de maaltijd de vraag moet stellen: "Wat heb ik nou eigenlijk gegeten?...".

Vanavond vierde Annette haar verjaardag zoals altijd, met een etentje voor de familie. Ze werd deze week, een dag voordat haar moeder 63 werd, alweer 39 jaar. Deze verjaardag zou gevierd worden bij eetcafé Huijsman in Rotterdam, zo ongeveer bij Annette om de hoek. Waarom daar? Nou gewoon, omdat ze precies daar de lekkerste Dame Blanche hebben die ik tot nu toe ooit geproefd heb!

Uiteraard begonnen we eerst met een voorgerecht. Zo smulde ik van mijn garnalen in hete olie terwijl de rest van de familie een lekker soepje naar binnen slurpte.
Ook op het hoofdgerecht was het prima kauwen! Zo had ik net als Janine's vader een overheerlijke schnitzel met een bedje van lekkere gebakken champignons.

Maar het was uiteraard het toetje waar ik vooral naar uitkeek. Veel keuze hebben ze niet bij Huijsman, maar dat is ook absoluut niet nodig! Zo stonden er dus opeens vijf overheerlijke Dame Blanches op tafel te prijken en bleek Huijsman zijn titel 'De beste Dame Blanche' te prolongeren met deze verrukkelijke calorieën-bom. Ze zouden er een officiële prijs voor moeten ontvangen!

Ik zat dan ook zichtbaar te genieten, maar niet alleen ik want ook de rest van de familie schoof deze lekkernij met gemak naar binnen. Smullen maar!

Een bijzondere Dame Blanche

Het zal geen geheim meer zijn dat ik verzot ben op een Dame Blanche en daarom nam Janine vandaag wel een heel bijzonder toetje mee voor de vrijdagavond...

Het bleek een Dame Blanche pudding te zijn en dit keer dus geen ijs zoals ik gewend ben. Normaal gesproken eten we nooit pudding, maar het leek ons een fluitje van een cent toen ik onderop de verpakking keek. Gewoon een kwestie van een stickertje wegtrekken en smullen maar!

Toch kostte het Janine nog enige moeite de pudding uit zijn jasje te laten glijden, maar uiteindelijk lukte dat toch leek het bijna zonde om er van te eten.
Terwijl ik nog wat foto's nam van dit smakelijk ogende toetje, zag ik dat Janine al de restjes uit de verpakking aan het verorberen was en dus begon ik ook maar snel te proeven.

De beelden daarna zeggen genoeg. Een overheerlijk toetje dat wel aan mij besteed is! Verrukkelijk om op deze manier mijn 550e blog te schrijven!

Tussen de happen door was het ook nog eens erg gezellig

Hoewel het alweer bijna 2 maanden geleden was dat oma De Gans 89 werd, vierden we vanwege familieomstandigheden haar verjaardag iets later. Met het overlijden van ome Leen nog vers in ons geheugen, probeerden we er toch een gezellige avond van te maken.

We vierden haar verjaardag in De Dolle Beer in Ouddorp, waar iedereen, nadat we compleet waren, al snel de menukaarten in dook en ze aandachtig bestudeerden, opzoek naar iets lekkers.

We waren er allemaal snel uit en omdat we de enige gasten van die avond waren, stond het voorgerecht al snel op tafel.

Ook het hoofdgerecht liet niet lang op zich wachten en zo genoot onder andere Richard van een (schijnbaar) overheerlijke struisvogelbiefstuk, had Janine een hele kluif aan de gevulde kip en likte ik net als oma mijn vingers af na het eten van de overheerlijke Wienerschnitzel.
De gehele familie genoot zichtbaar van het lekkere eten en tussen de happen door was het ook nog eens erg gezellig.

Met het toetje werd oma erg verrast en hoewel ze eerst een beetje schrok van het knetterende vuurwerk vond ze het even later toch wel mooi en speciaal.
De rest van de toetjes hadden geen kans om te smelten, want hoewel we al flink hadden zitten bunkeren tijdens het voor- en hoofdgerecht, gleed het ijs bij een ieder van ons met het grootste gemak naar binnen.
Uiteraard had ik zelf, net als Richard, een heerlijke Dame Blanche uitgekozen die even later met de grootste zorgvuldigheid werd overgoten met heerlijk warme chocoladesaus. Dat is er dus weer eentje voor de verzameling!

Met een bakje koffie of een Colaatje sloten we de gezellige familieavond af en werd oma ook weer naar huis gereden. Daar zal ze vast alweer over haar volgende verjaardagsfeestje hebben gedroomd...

Ik herkende de aroma meteen

Toen ik vandaag weer eens in mijn studiootje achter de computer en de drumkit bezig was, snoof ik na verloop van tijd opeens een heerlijke geur op. Ik herkende de aroma meteen, dat moesten pannenkoeken zijn!

Janine bleek flink haar best te hebben gedaan want vanavond kwamen Chris, Martha en de kleine Levi gezellig pannenkoeken eten. Spek, appel en naturel, het was allemaal voorhanden en de kleine Levi? Die vermaakte zich ook prima!

Weer een voor de verzameling

Terwijl Gijsje vandaag op een (eigenlijk illegale) bijzondere plek, heerlijk van het zonnetje lag te genieten en daar waarschijnlijk voorlopig ook niet meer vandaan zou komen, besloten Janine en ik om samen met Bas en Noortje een frisse neus te gaan halen in het pitoreske Willemstad.

Toch was het al laat in de middag voordat we daar aankwamen, want met een bakkie koffie erbij verlul je zo je tijd en dus streken we eerst even neer bij Van Bellen om even tussen de kleding en sportspullen te snuffelen.
Daarna liepen we het stadje in en begon onze maag toch wel een beetje te knorren. Daarom kwamen we niet veel later uit bij 'De Rosmolen', waar we na een enkele 'natte, al dan niet alcohol houdende, versnapering' besloten om ook een hapje te eten.

Het voorgerecht lieten we voor wat het was, want we hadden wel zin in de heerlijke stukken vlees die op de menukaart stonden beschreven. Het duurde dan ook niet lang voordat een en ander werd geserveerd en smullen dat dat was (of niet dan Bas?)! Mijn ossenhaas-spies ging er daarom ook in als koek en hoewel hij niet op de kaart stond, kreeg ik het toch voor elkaar om bij het toetje een 'Dame Blanche' voor elkaar te boxen. Zo had ik dus opnieuw een foto voor bij verzameling 'Dame Blanches'. Binnenkort misschien toch maar eens wat met mijn onlangs geclaimde domeinnaam: www.blankedame.nl gaan doen...

Een prima afsluiter van een gezellig weekend

Na de gezellige avond van gisteren, was ik vanochtend voor mijn doen niet bepaald vroeg wakker. Ik stapte eveneens niet alleen uit het bed, want de kater liep gelijk mee. Het was dus iets te wild gegaan gisteravond, zo bemerkte ik, maar ik werd meteen vrolijk toen ik de olijke maar duffe gezichtjes van onze twee 'slapies' zag.

Bas en Noortje waren namelijk blijven slapen. Dan konden ze allebei wat drinken en hoefde ze niet met de taxi mee. Prima geregeld dus!
Bas werd echter pas echt een beetje wakker toen hij op de bank zat en Gijs even lekker warm tegen 'm aan kwam liggen. Een schattig gezicht om de twee al kroelend op de bank te zien hangen en zo constateerde ik dat Bas nog niet van een kater verlost was. Wel kwamen we een beetje bij toen we aan konden schuiven aan de ontbijttafel, waar de meisjes flink hun best op hadden gedaan. We verorberden de warme croissants en harde broodjes alsof we al weken niet gegeten hadden en waagden ons daarna aan een potje boogschieten op de Wii.

Het bleef echter niet bij een potje en dus was het al half de middag toen we besloten ons eerst maar eens fatsoenlijk aan te kleden.
Nadat we een rondje buiten hadden gelopen en we bij het terug in huis komen bijna inkakten omdat het daar zo lekker warm was, besloten we ons geluk te beproeven bij de Hoezemoos en sloten de gezellig dag af met een heerlijk etentje.

We aten ons buikje (meer dan) vol en terwijl Noortje, Bas en Janine afsloten met een theetje of een Amaretto koffie, kon ik het uiteraard niet laten om mij aan de Dame Blanche te wagen.
Ik kon zelf de chocoladesaus uitgieten en in combinatie met de overheerlijke slagroom en het zachte vanille ijs, was het toetje weer puur genieten. Een prima afsluiter van een gezellig weekend!

"Wat doe jij donderdag met het eten?"

"Wat doe jij donderdag met het eten?" vroeg ze begin deze week. "Ik heb nog geen idee" antwoordde ik, "Janine is niet thuis, dus ik denk dat het een magnetronmaaltijd wordt...". "Mag ik dan misschien bij jou komen eten?" was haar wedervraag, die ik bijdehand beantwoordde met: "Ja leuk! Maar dan moet je wel zelf koken!".

Dat bleek dus geen probleem en zo stond mijn nichtje Claudia dan ook met al de boodschappen in de aanslag, toen ik thuis kwam van mijn werk. Die stalde ze direct bij binnenkomst uit op het aanrecht en hoewel het even zoeken was naar de juiste pan, stond ze al vrij snel te kokkerellen.
Ondertussen dekte ik de tafel en ruimde wat spulletjes op. Daardoor leek het eten binnen een mum van tijd op tafel te staan en waren we samen klaar om aan te vallen.

Een heerlijk bord gevuld met spinazie, gehakt, Boursin, spekjes, en Penne stond voor mijn neus te geuren. Haar vriend Arjan waarschuwde mij nog per sms dat ik mijn vork er niet bij op moest eten en die waarschuwing kwam goed van pas, want het was overheerlijk en we aten het met smaak tot aan de laatste restjes op.

Ik wist niet dat mijn nichtje zo lekker kon koken! Haar vader zou trots op haar zijn...

Wat had het ventje er schik in

Vanavond aten we een frietje mee bij Chris en Martha en natuurlijk at de kleine Levi ook een hapje mee. Zij het wel een potje bonen, maar het ging met grote happen naar binnen.
Ook konden nog even zien hoe hij in zijn badje ging en dat scheen dat scheen die kleine cowboy helemaal niet vervelend te vinden. Hij spartelde alsof het een lieve lust was en het duurde dan ook niet lang of er lag meer water op de vloer van de badkamer, dan in het badje zelf.

Nog mooier was het toen hij afgedroogd en ingesmeerd werd op zijn kamertje. Hij liet zich heerlijk vertroetelen door zijn vader en zijn moeder en wat had het ventje er schik in!

Kat en't bakkie

Vorig jaar zagen we heb al eens in zo'n design winkeltje staan, maar toen we de prijs zagen vonden we dat toch nèt iets te gortig. Ik bedoel, het ziet er enig uit, maar om er flink wat geld voor neer te tellen vonden we niet zo'n goed idee.

Onlangs zagen we toch onze kan schoon, toen we op de verpakking van Gijs' lievelingseten lazen dat je er ook voor kon sparen! Voor 200 streepjescodes kreeg je 'm gratis thuisgestuurd, dus dat werd sparen geblazen!

Maar toen ik eens even ging rekenen kwam ik er al gauw achter dat het wel even zou duren voor we ze alle 200 bij elkaar hadden gespaard. In een doos kattenvoer zitten namelijk 8 blikjes en Gijs eet er 2 per dag. Het zou dus 4 dagen kosten voordat er een doosje kattenvoer leeg was en dus zou het (4 x 200) 800 dagen duren voordat we alle streepjescodes verzameld hadden. En 800 dagen is gewoon dik 2 jaar!

Totdat een collega van Janine's zus uiteindelijk uitkomst bood. Zij had ook al eens gespaard, maar toen ze eindelijk veel streepjescodes gespaard had, kreeg je ze het artikel opeens kado en mochten wij nu haar (ruim) 200 streepjescodes hebben! Geweldig!

Vandaag werd hij dan ook bezorgd en uiteraard direct in gebruik genomen. Nu staat hij op het voor Gijs zo bekende plekje. En Gijs zelf? Die moest er heel eventjes aan snuffelen, maar eten is eten, dus het zal 'm spreekwoordelijke worst zijn waar het uit komt...

Koninginnedag met een oer-Hollands spelende Engelse band

Hoewel Koninginnedag 2009 overschaduwd werd door de actie van één volslagen idioot en ik flink onder de indruk ben van het feit dat zoiets toch ook in Nederland kan voorkomen, heb ik toch een erg leuke dag gehad met vrienden en kennissen.

Zo begon het gisteravond al, toen ik samen met Bas en Noortje naar het Anker in Dirksland ging om naar het bandje Way Beyond te kijken. De band had ik op de Flakkeese Dagen ook al zien spelen, maar kwam toen niet helemaal uit de verf. Gisteravond ging het al stukken beter, al kregen ze het volledige publiek nog niet echt op hun hand. Gezellig was het wel! Uiteraard waren mijn muzikale vrienden Barry en Niels ook van de partij en dronken we samen een pilsje zodat ik door Noortje in m'n eigen auto thuisgebracht moest worden en de Honda dus noodgedwongen een nachtje in Dirksland moest overnachten...

Koninginnennacht verliep erg rustig in Sommelsdijk en op een enkele luchthoorn na, die mij om 4:00 's nachts aan het plafond deed hangen van schrik, hebben we verder niets gehoord of gezien.
Toen ik nèt voordat we naar Dirksland vertrokken, zo tegen half 1 even het op internet surfde, zag ik het drama dat zich in Apeldoorn had voltrokken. Ik zag geen bewegende beelden, maar moest het uit een nieuwsbericht op nu.nl vernemen. Enigszins verbouwereerd vertelde ik het aan Janine, maar we wilden om 13:00 op de Kattewacht in Dirksland staan voor Oranjepop dus besteedden we er toen weinig aandacht aan.

Iets na 13:00 stonden Janine en ik dan ook op de Kattewacht naar het allereerste bandje van die dag en één van onze favoriete lokale bandjes te kijken. Helaas had "Met Beide Voeten" nog niet zoveel publiek omdat het nog vroeg in de middag was, maar speelden ze weer heerlijk zoals altijd. Hoewel country niet echt mijn genre is, geniet ik toch altijd van hun energieke spel en de heerlijke droge opmerkingen die gitarist Michael Lokker tussen de nummers door maakt.
Ze speelden weer fantastisch, maar verdienden meer en een uitbundig publiek!

Even later voegden onder andere Addie (met super snelle zonnebril) en Mirjam zich bij ons en kwamen we Bas en Noortje ook onze kant op. Ook Niels was weer van de partij en had voor de gelegenheid ook zijn vader en moeder meegenomen!
Keuf en Ellen kwamen later, want Keuf moest eerst nog even werken en ook Barry stond te rocken op de Kattewacht samen met de rest van de Dirkslanders. Wat te denken trouwens van Cornelis die ons ook nog vergezelde op deze bijzonder gezellige middag?

Na de band Broot (een Herman Brood tribute-band) en De Juf gezien te hebben (van die laatste heb ik eerlijk gezegd weinig gezien en de eerste vond ik persoonlijk niet zo spectaculair), kwam de band waar iedereen zo'n beetje op gewacht zo. Zo voelde ik dat tenminste.
Als laatste was namelijk de band Fragment aan de beurt, waar 3 ongelooflijk plat-Engels-sprekende bandleden de Kattewacht op hun hand wisten te spelen. Het was ongelooflijk druk geworden op het plein en iedereen had al de nodige alcoholische versnaperingen genuttigd en het was dus een kwestie van de goede nummers spelen en gaan!

Dat gebeurde dan ook zoals Niels' en Barry's vaders hier demonstreren tijdens het nummer "Van voor naar achter, van links..." etc. Een Engelse band die oer-Hollandse nummers speelt? Ja zeker! En dat deden de pretty good!

Helaas kon ik de toegift van deze band niet meer afzien, want we werden immers met een grote groep in het Kofjekokertje aan de haven van Middelharnis verwacht. Hier zouden we onze hongerige magen gaan vullen maar dat duurde behoorlijk lang! Zo lang zelfs dat Cornelis en Marco (beiden zelf kok) en op een gegeven moment schoon genoeg van kregen. Iedereen trouwens, want we hadden allemaal honger, maar gelukkig was het rete gezellig zoals Ellen en Antoinette hier ook even demonstreren. Als echte rocker hield ik m'n zonnebril zo lang mogelijk op (m'n ogen waren ook wat klein geworden van het feesten van vanmiddag) en ik graag met Ellen op de foto. Ook Keuf had nog rockbloed door z'n aderen stromen zo te zien, maar zocht het even later hogerop toen het hoofdgerecht wel érg lang op zich liet wachten! Bas voegde zich daar niet veel later ook bij en zelfs de rest van de groep kwam naar buiten om een luchtje te scheppen totdat het eten ten tonele zou verschijnen.

Het eten was toch wel erg lekker, maar iedereen was zowat uitgehongerd toen we na 3 uren aan tafel eindelijk ons hoofdgerecht voorgeschoteld kregen. Om 19:00 gingen we aan tafel om er vervolgens rond 23:30 vanachter te kruipen toen we ook ons toetje nog verorberd hadden.
Redelijk vroeg naa bed dus, want velen moeten morgen weer vroeg op om te gaan werken. Zelf heb ik morgen nog een vrije dag en ga dus eerst de beelden van Apeldoorn eens uitpluizen...