Ongelooflijk veel leuke reacties

Ik kan er niet omheen, want ik kreeg in de afgelopen dagen ongelooflijk veel leuke reacties op het behalen van mijn motorrijbewijs. Via Hyves, Twitter, sms, telefoon en e-mail werd ik uit allerlei hoeken gefeliciteerd. Zelfs via de post ontving ik een aantal hele leuke kaartjes. Ontzettend bedankt daarvoor, want dat vind ik ongelooflijk leuk!

Als ik nog een tip mag geven aan mijn (al dan niet vrijgezelle) mannelijke lezers: probeer ook eens je motorrijbewijs te halen. Je wilt namelijk niet weten hoeveel dames mij de afgelopen dagen hebben gevraagd of ze een keer achterop mogen!

De examinator sprak de historische woorden...

Na maanden van oefenen in verschillende weersomstandigheden en het afleggen van al twee broodnodige examens, was het vandaag 'de dag des oordeels'. Nu moesten Richard en ik laten zien dat we écht motor konden rijden en dat vonden we beiden best wel spannend!

Moest er voor aanvang van het examen bijzondere verrichtingen nog een band van Richard's motor geplakt worden, zo moest vandaag mijn motor een handje geholpen worden alvorens we richting Roosendaal vertrokken. De vorige leerling had z'n handvat-verwarming aan laten staan en zodoende was de accu leeggelopen. Jaap leek al in geen tijden meer een sportschool van binnen te hebben gezien en liep zich het zweet op het voorhoofd, maar leek er uiteindelijk wel om te kunnen lachen. Helemaal toen ik 'm een handje hielp!

Nadat de motor liep en we nog even op de controlecheck 'BRAVOKK' (Banden, Remmen, Accu, Verlichting, Olie, Koelvloeistof en Ketting) waren geattendeerd, reden we met een lekker gangetje richting Roosendaal, terwijl Jaap zowel Richard als mij nog even fotografeerde.

Hoewel we dachten dat het precies andersom was, bleek Richard direct om 14:00 als eerste zijn examen af te moeten leggen en was er eigenlijk weinig tijd om zenuwachtig te worden. Hij stapte uiterst moedig op zijn motor en reed hopelijk zijn roze papiertje (of pasje tegenwoordig) tegemoet. Zelf was ik wél zenuwachtig. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor Ries en naar mate de tijd verstreek voelde ik de kriebel in de buik als maar meer opspelen. Ik had vandaag al een record aantal keren het toilet bezocht, maar ook dat hielp niet.

Na ruim een half uur zag ik Richard's hesje weer oplichten op de parkeerplaats en reed hij gevolgd door Jaap en de examinator de parkeerplaats op. Ik riep nog "En?" voordat hij een gezicht trok van "Nou... ik heb geen idee!" om vervolgens achter Jaap en de examinator aan te lopen, in afwachting van het oordeel.

Hoofdschuddend kwam hij even later de trap op naar boven en voelde ik de moed in mijn schoenen zakken. "Shit, Riz heeft het niet gehaald" dacht ik bij mezelf. Dat had ik absoluut niet verwacht! "Ik was te voorzichtig..." speelde hij mij duidelijk geïrriteerd toe en geef 'm eens ongelijk!

Om 14:55 was het mijn beurt en kreeg ik van Jaap en ook de examinator nog even op het hart gedrukt dat ik lekker door moest rijden. "Als je 80 mag, trap 'm dan maar lekker richting de 100" wist Jaap me nog toe te spelen en na een uitleg over de controle die ik zou moeten doen alvorens ik op de 'brommer' stap, kreeg ik van de examinator groen licht om te vertrekken.

Het zenuwachtige gevoel dat ik al de hele dag bij me droeg was opeens verdwenen en ik zat uiterst relaxt in het zadel. We reden over vele bochtige binnendoor weggetjes en een groot gedeelte door een bosrijke omgeving. Ik had er lekker het gas op zitten en daardoor zag ik ook die ene bocht nog nèt op tijd om adequaat te reageren. "Oeps, dat is een minpuntje" dacht ik nog, maar ach wat gaf het. Meer dan m'n best kon ik niet doen en al zou ik het niet halen, dan deed ik het gezellig samen met Ries nog een keer over.
De rest van de rit bleek ik lekker relaxt doorrijden en terug aangekomen bij de sporthal, deed ik nog een laatste ere rondje over de nabij gelegen rotonde alvorens ik mijn stalen ros op de daarvoor bestemde plaats parkeerde en vol verwachting naar de examinator liep.

De examinator ging mij en Jaap voor en die laatste spelde mij nog een goedkeurend knikje toe, waardoor ik bijna al zeker wist hoe laat het was. Zoals verwacht sprak de examinator niet veel later dan ook de historische woorden "Gefeliciteerd!".

Echt blij kon ik niet zijn, want ik vond het erg jammer dat we niet samen in één keer geslaagd waren. Zo lastig als het met mijn theorie examen verliep, zo makkelijk verliep het tijdens mijn praktijkexamens, maar had ik ook Richard vandaag zijn rijbewijs gegund.

Nog na-pratend over deze middag kleedden we ons weer aan om vervolgens weer huiswaards te keren. Nèt te laat arriveerden we weer bij Rijschool Verolme om nog langs het gemeentehuis te kunnen gaan. Die ambtenaren werken immers maar halve dagen zo lijkt het!

Thuis werd ik in ieder geval hartelijk door mijn eigen vriendinnetje ontvangen en kreeg ik een heerlijke pannenkoek met vanille ijs, chocolade saus en slagroom voorgeschoteld.
Het felbegeerde "Gefeliciteerd" was binnen, nu alleen het papiertje nog...

Als laatste wil ik nog eventjes van de gelegenheid gebruik maken om onder andere Jaap Verolme van Rijschool Verolme, hartelijk te bedanken voor de leuke en leerzame lessen die ik in de afgelopen maanden gekregen heb. Lessen bij Verolme heb ik als zeer prettig ervaren en ik vind het zelfs een beetje jammer dat het nu afgelopen is. Ik zal zijn opmerkingen als: "Over 't nekje van de pijl Richard!" en "Sander, niet te dicht dr'op" toch wel gaan missen!
Uiteraard wil ik ook vrienden en familie bedanken van wie ik vele gelukswensen kreeg toegespeeld via telefoon, sms, Twitter, Hyves en wat zoal niet meer!

Als bonus het laatste filmpje dat Jaap van Richard en mij geschoten heeft, op weg naar ons praktijk examen, vlak bij Roosendaal.

Een dubbele ovewinning

Vandaag was het dan eindelijk zo ver, nadat we twee dagen eerder ook weer eens een keer gelest hadden. Vanwege het winterweer was het onverantwoord om eerder motor-rijles te nemen en ook het beoogde examen ging toen om de reden een paar weken geleden niet door.

Om twee uur stonden neef Richard en ik bij Jaap Verolme voor de deur en maakten ons klaar op een ritje naar Etten-Leur. Nog niet eerder hadden we de snelweg getrotseerd en hoewel ik zin had om geslaagd terug te komen, verheugde ik me vooral op de rit naar het examen toe.
Helaas was het nog even stressen toen bleek dat de achterband van Richard's motor plat stond en dus moest Ries nagelbijtend en gespannen wachten op wat 'dokter Jaap' nog voor de patiënt kon doen. Jaap bleek echter uiterst vakkundig in het repareren van een band en dus reden we een tijdje later alweer bij Fijnaart richting ons examen. Ikzelf voorop en Ries erachter.

Nadat ik nog een afslag voorbij gereden was en ik nog terug moest draaien, kwamen we aan op een industrieterreintje met alleen een keet. Ik had het me toch iets 'romantischer' voorgesteld!
Helaas, we moesten het er mee doen, want toen we eenmaal een klein beetje warm geworden waren (het was behoorlijk koud op de motor!), werden we beiden in een klein hokje geroepen.
"Meneer de Gans" riepen beide examinatoren in koor. "Tja, dat zijn we allebei!" zeiden Ries en ik bijna in koor. "Arend de Gans dan..." riepen zij op hun beurt ook weer bijna gelijktijdig en er kwam een glimlach op het gezicht van beiden. "Ook dat zijn we allebei!" riep ik en ik begreep dat ze een spelletje met ons speelden.
"Ik wil graag A.C. hebben" zei de ene examinator en dus was het de beurt aan Ries om bij deze beste man aan het tafeltje aan te schuiven. Ikzelf, A.J.M., schoof aan bij de andere meneer.

Tijdens een korte introductie, vertelden de mannen ons dat we 7 proeven moesten doen. Daarvan mochten er hooguit 2 proeven fout zijn. Deed je een proef verkeerd, dan mocht je hem nog een keer over doen. Deed je hem dan nog steeds fout, dan was je op dat onderdeel gezakt.

Daar gingen we en enigszins gespannen deed ik mijn eerste slalomproef. Na de proef werd ik gelijk teruggeroepen. "Je liet je gas los aan het einde van de proef, terwijl je nog 2 pionnen moest" zei de examinator. "Je moet met 30 kilometer per uur in de derde versnelling aan komen rijden en je gas constant houden" verbeterde hij me. "Doe 'm nog maar een keer...".
En dus begon ik opnieuw aan de slalomproef en met succes. "Deze was beter he?" vroeg hij me na afloop en ik knikte met 'm mee...
Daarna deed ik zonder fouten nog een remproef, een uitwijk-manoeuvre, achteruit inparkeren en vanuit stilstand wegrijden. Voordat ik het goed en wel in de gaten had wat ik nu eigenlijk allemaal aan het doen was, kwam de examinator op me aflopen en strekte zijn hand uit.
"Gefeliciteerd, u bent geslaagd. Succes met de rest van de opleiding" en terwijl ik zijn woorden nog even op me in liet werken, had hij alweer rechtsomkeert gemaakt richting de warme keet.

"Aha!" bedacht ik me toen, "ik ben geslaagd!". Dat was nog eens mooi en wat stelde het nu uiteindelijk voor? Eigenlijk helemaal niets, maar dat kwam natuurlijk omdat we zo'n goede leermeester hadden gehad!
Ik keek nog even naar de laatste meters van Richard's examen, tijdens het maken van de '8' en zag toen dat ook hij de hand toegereikt kreeg. Fantastisch! Beiden in één keer geslaagd!

De terugreis reed dan ook een stuk relaxter en ik liet mijn neef leiden en bleef op gepaste afstand achter 'm rijden. Hoewel we het flink koud hadden kwamen we voldaan weer aan bij de 'thuisbasis' en schoot Jaap nog even een foto van ons samen.

Vanavond vierden we onze dubbele overwinning met een tripje naar de bioscoop en keken we naar Avatar in 3D waar we na afloop ook nog even een leuke foto van ons beiden maakten...

Als bonus een filmpje waarin Richard de laatste meters van zijn examen aflegt tijdens het rijden van de '8'.
Overigens deze blog met dank aan Jaap Verolme die zo tof was om deze leuke foto's van ons te maken tijdens het rijden!