Een lust voor het oog

Nadat mijn collega Jan hem vorig weekend nog net voor ging, brak vandaag na maanden van wachten ook voor Koen de grote dag aan. Al de gehele ochtend zat hij te wippen op zijn stoel, maar zijn wachten werd pas 's middags beloond. Dit keer geen nieuwe schoenen, maar vanmiddag mocht hij dan eindelijk zijn nieuwe auto op gaan halen.

Een interessant lease aanbod deed hem kiezen voor een schitterende en stoere Volkswagen Polo met de nodige opties. Uiteraard moesten de WN'ers (Websites Nederlanders) de wagen met eigen ogen van dichtbij bekijken en 'de Koenoe' of 'MC Koenoe' zoals hij in de volksmond wordt genoemd, was er maar wat trots op (voor diegene die mijn blog weinig leest laat het zich makkelijk raden wie Koen is, het gaat om de kerel met die blinkende Nike's!)!

Na een grondige inspectie aan de buitenkant, werd ook het interieur even gechecked. Ook dat bleek dik in orde en bleek deze wagen zelfs van een mooi navigatiesysteem te zijn voorzien.
De auto leverde dan ook een dikke duim op van 'Dubmeister' en VW-freak Joan, die onlangs zelf het project MijnBlueMotion.nl startte, waar het niet gaat om de mooiste of snelste auto, maar juist om de meest zuinige!

Hoe dan ook, de nieuwe wagen van Koen is een lust voor het oog en hoewel ik er nog niet in heb mogen rijden, geloof ik maar wat graag dat deze auto ook in beweging zijn mannetje staat.

Ik wens zowel Koen als Jan dan ook veel veilige en vooral plezierige kilometers toe!

Zo uitgekookt is ie altijd al geweest!

Door de economische crisis bezuinigen niet alleen bedrijven, maar ook de consument houdt de hand op de knip. Autodealers vallen niet voor niks bij bosjes en Keuf draagt daar vrolijk zijn steentje aan bij...

Hij verkocht vorige week plotseling zijn auto omdat een of andere gek er genoeg voor gaf. Keuf's motto "alles is te koop" wordt regelmatig in de praktijk ten uitvoer gebracht, maar daardoor zat hij dan nu opeens zonder auto.

Hij vond wel een nieuwe liefde via Marktplaats.nl en kocht voor iets meer dan een scheet en een knikker een oude Honda Concerto uit 1993 die de volgende keuring waarschijnlijk niet meer haalt. Keuf kennende knapt hij'm op en verkoopt hij 'm weer met winst. Zo uitgekookt is ie altijd al geweest!

Natuurlijk mochten op zijn nieuwe aanwinst ook de tuningstickers niet ontbreken en hoewel hij er een flink stuk op achteruit gegaan is nu hij die dat witte monster verkocht heeft (hier op archiefbeeld, waar hij nog niet die dikke mat zwarte velgen heeft), maar toch rijdt hij er weer met veel plezier in. Ik reed een stukje met 'm mee naar de Staver om te gaan zaalvoetballen en zowel Janine als Gijs keken lachend hoe we in deze bijna prehistorische auto wegreden...

"Ik heb niks hoor!..."

Vanochtend reed ik nog even langs Best Trucks in Oude Tonge, waar Addie druk aan het werk was. Althans, druk met zijn eigen auto, want gisteren mocht hij zijn nieuwe auto ophalen.

Een BMW 318 Touring, uit 2002. Erg burgerlijk voor Addie's doen, maar een schitterende wagen. Er mankeerde eigenlijk niks aan de auto. Goed, hij moest nog gepoetst worden, want Addie rijdt niet graag met een vieze auto rond (moet je lezen wie het zegt!), maar daar was hij nou juist druk mee bezig.

Nadat ik geconstateerd had dat de stoelen prima zaten en er een zee van ruimte aanwezig was, ging ik weer huiswaards en liet ik Addie lekker poetsen. Vanmiddag moest hij natuurlijk met zijn slee op het kraamfeest van Levi verschijnen en dan moest hij wel blinken in het zonnetje.

Zojuist kreeg ik een sms. Dat gebeurd wel vaker, maar deze keer was hij ietwat onaangenamer van aard. Het was Addie, die mij het volgende berichtje stuurde:

"Zo BMW kan naar Bosman en Kalis, valt net een ventje met fiets op rechter voorspatbord! Gaat lekker..."

Uiteraard vond ik het enorm sneu dat dit nu al moest gebeuren, zo precies nadat hij 'm koud 24 uur in z'n bezit had. Het bleek om een klein ventje op een voor hem 2 maten te grote fiets te gaan. Mirjam stond in de achtertuin, hoorde een blikkige "knal" en hield haar hart vast. Meteen rende ze naar de zijkant van het huis waar de auto geparkeerd stond (langs de stoep en niet op de oprit). Daar zag ze een klein ventje vanachter de auto komen die Mirjam meteen "gerust" stelde met de woorden "Ik heb niks hoor!.."

Nu zit er dus al een lelijke deuk en dikke kras op het voorspatbord van de BMW, maar gelukkig gaat de verzekering van de andere partij het allemaal regelen (als alles goed is natuurlijk).
Hoewel het een wat valse start was, wens ik Addie veel veilige kilometers toe in zijn nieuwe burgerlijk heilige koe. Nu nog een aantal koters achterin en gekleurde dieren-stickers op de zijruiten en het is helemaal compleet!

Zijn trouwe Honda staat geduldig en aan de kant geschoven te wachten op de nieuwe eigenaar, die 'm donderdag komt ophalen en er al verschillende plannen mee heeft (zoals striping, bumpers etc.). We houden ons hart vast!

Nog een nieuw scheurijzer op de oprit

Kwamen onze klanten vaak in mooie auto's de oprit bij de zaak oprijden, nu is ook "ons eigen wagenpark" (zoals we dat vaak onder elkaar op de zaak een beetje noemen) aardig interessant aan het worden. Zo ben ik sinds een maand de gelukkige bezitter van een geweldige en sportieve auto, maar heeft ook mijn compagnon zich afgelopen weekend eens lekker verwend. Hij kocht namelijk deze Mazda MX5 uit 2002. Een special edition wel te verstaan, waarvan er ongeveer 40 in Nederland rondrijden.

Echter, zoals de MX5 van Marco is er maar eentje. Normaal gesproken vind ik een MX5 geen mooie auto, maar ik heb mijn mening bij moeten stellen. Marco kocht de auto van een echte liefhebber die er dan ook zichtbaar goed voor gezorgd heeft. Mooie grote lichtmetalen velgen, heel mooi Aston Martin grilletje in de voorkant, mooie kop en mistlapen erin verwerkt, spiegels met knipperlichten, andere achterlichten, spoilertje erop etc. Ook het interieur is niet misselijk. Prachtige bruin lederen gestoelte zorgt ervoor dat je in deze tweezitter nog lekker comfortabel zit en ja, dan het gevoel van een cabrio. Heerlijk, het is gewoon genieten in zo'n open autootje.

Ik had dan ook zondag al de eer om er even een rondje mee te rijden, maar ik moet zeggen dat Marco dat goed voor elkaar heeft. Een prima karretje! En de kleur? Ja super natuurlijk...