Om haar verjaardag te vieren besloot Ellen dit jaar een 'poolparty' te organiseren bij het vakantiehuis van haar ouders. Dus trokken we vandaag met een gezellige club vrienden richting Ouddorp om heerlijk aan het zwembad te zitten, te barbecueën én lekker te eten. Ook de kinderen vermaakten zich prima, hoewel het soms niet helemaal duidelijk was wie nu de kinderen en wie de volwassenen waren...
Vorig jaar hadden we een vervelend jaar, onder andere door de plotselinge ziekte van oma Visser. We maakten er heel wat mee mee, maar gelukkig is oma nu weer aardig op de been en dus trakteerde opa en oma hun kinderen en kleinkinderen vanavond op een gezellig etentje.
Ik keek er al een paar weken naar uit, want wie heeft er nu nog het voorrecht om zulke leuke dingen met zijn grootouders te doen? Opa en oma genieten dan ook met volle teugen dit soort uitjes, wat z'n doorslag heeft op de rest van de familie.
Het was een flinke tafel die vanavond voor ons gereserveerd was in De Dolle Beer in Ouddorp, het lievelings-restaurant van opa en oma. Hoewel we elkaar op regelmatige basis zien of spreken, hadden we elkaar vanavond weer veel te vertellen, of zaten we gewoon lekker te kleuren (alleen ons kleine neefje Arjen dan!). Het was eventjes wachten, maar daar verschenen onze hoofdgerechten. Oma genoot van haar garnalencocktail die ze zo graag lust en waarschijnlijk al weken naar uitkeek. Ook de rest smikkelde en smulde van zijn voorgerecht zoals bijvoorbeeld het pittig gehakt in bladerdeeg en ook bij Arjen gingen de frietjes en kip-nuggets zonder enige moeite naar binnen.
Toen we alweer een tijdje verder waren en het voorgerecht al redelijk ingedaald was, verscheen het hoofdgerecht ten tonele. Zelf nam ik deze keer iets anders dan biefstuk of schnitzel en koos ik voor een bordje overheerlijke ossehaaspuntjes. Een goed keuze zo bleek achteraf!
Als laatste gang was het tijd voor een overheerlijk toetje, want uiteraard hoort bij zo'n avond een goede afsluiter. Oma smikkelde in het verleden wel eens van een gigantische sorbet, maar deze keer hield ze het iets simpeler. Wel regelde Arjen nog wat vuurwerk op de toetjes van opa en oma en die vonden dat uiteraard schitterend. Op zijn beurt werd Arjen tot zijn grote verrassing ook nog even op een toetje met vuurwerk getrakteerd, terwijl oma al verlangend naar haar sorbet keek en niet veel later de eerste beetjes naar binnen slurpte. Ook Janine en mijn neven en 'aangetrouwde' nicht hadden een goede keuze gemaakt wat betreft de toetjes. Het zal niemand verbazen dat ikzelf weer eens een Dame Blanche had uitgekozen en die bleek werkelijk overheerlijk! Een goeie voor in het archief dus...
Als blijk van dank werd er door de kinderen nog een mooie bos bloemen aan oma overhandigd en met dit gebaar kwam er helaas een einde aan ons overheerlijke en vooral ook gezellige avondje.
Een paar maanden geleden had ik nog het genoegen om zelf een aantal nummertjes met hen mee te spelen, maar vanavond speelde een van mijn favoriete Flakkeese bands weer eens in, wat zij noemen hun stamcafé, de dorpstienden in Ouddorp. Gelukkig zijn mijn vrienden ook altijd wel te porren voor een avondje met Coverband Buckle-Up en dus rezen we vanavond af naar het dorp aan de kop van Goeree (Overflakkee).
Ik moet zeggen, mijn complimenten voor drummer Klaasjan. Die kwam meteen zeggen dat hij eindelijk zijn drumkit gepoetst had, nadat ik en vele anderen, herhaaldelijk ons beklag over de dikke laag stof hadden gedaan. "Hij klinkt toch fantastisch?" was het steevaste antwoord van Klaasjan dan en ja daar moesten we hem dan toch allemaal weer gelijk in geven. Toch had hij de uitspraak 'Het oog wil ook wat' vanavond gelukkig bijzonder serieus genomen en hij had er goed zijn best op gedaan om zijn Yamaha goed te laten glimmen! Uiteraard ook de complimenten voor de rest van de band, want die speelden gaandeweg de avond weer heerlijke meezingers en andere bekende pop- en rocksongs en deden ook nog eens leuk mee met het publiek!
Dat publiek was dan ook in grote getale op het optreden afgekomen, want velen kennen de band zo langzamerhand wel en weten dat het eigenlijk altijd een succesvolle en gezellige avond wordt. En gezellig was het bovenal! Onder zowel de mannen als uiteraard ook de vrouwen was het goed vertoeven en daarnaast vloeide het gouden sap weer rijkelijk.
Terwijl wij aan het feestvieren waren, speelden de bandleden lekker door en vermaakten zich, ondanks een weigerende versterker in het begin, prima! Lekkere ruige rocknummers, afgewisseld met een wat rustiger repertoire en die kenmerkende insteek was natuurlijk waar veel fans voor gekomen waren. Diezelfde fans kwamen overigens naarmate de avond vorderde (en de biervoorraad alsmaar verder slonk), aardig op dreef. We zagen van alles om ons heen gebeuren en het werd alsmaar gekker. Er werd uiteraard ook flink gedanst en meegezongen en sommige fans waanden zich spontaan een van de bandleden zelf en namen daarop de luchtgitaar ter hand en voegden zichzelf in gedachten toe als toetsenist (misschien een tippie voor de band?).
Afijn, het kan allemaal bij een optreden van Buckle-Up en dat is dan ook wat ze zo geliefd maakt. Een avondje met de band staat garant voor een feestje en dat maakten ze vanavond dan ook weer bijzonder waar!
Alle foto's van deze avond zijn terug te vinden in mijn speciale Flickr album. Met dank ook aan Klaasjan die mij zijn (beruchte) camera uitleende en waardoor ik bijzonder veel (al dan niet historische) momenten heb vast kunnen leggen!
De laatste keer was alweer een tijdje geleden en ik betrapte me er op dat ik er zelfs niet over geblogd heb toen. Omdat we overdag nauwelijks van onze stoel komen, behalve tussen de middag als er een potje ge(tafel)voetbald wordt, was het vanavond weer eens tijd om de beentjes te strekken en direct onze voetbalkunsten aan elkaar af te meten.
Het begon allemaal bij de snackbar van 't Wapen van Stellendam, waar we met de voetbalploeg van Websites Nederland (helaas deed niet iedereen mee) eerst de nodige vetten naar binnen werkten (je moet toch iets hebben om te verbranden niewaar!?). Daarna vertrokken we richting Ouddorp, waar tijdens de warming-up in de sporthal van Dorpstienden de eerste zweetparels op ons voorhoofd verschenen. Daarna verdeelden we de aanwezigen in gelijke teams en het geluk wilde dat we ook twee goede keepers bij ons hadden, die mooi over de twee teams verdeeld konden worden.
Kort na de aftrap kwamen de acties al op gang. Iedereen deed zijn uiterste best om maar niet van het collega-team te hoeven verliezen. Alle beste beentjes werden voor gezet en soms zelfs iets te enthousiast, want nadat we nog geen kwartier gespeeld hadden, klonk een schreeuw van pijn al door de sporthal. Collega én bejubeld keeper Jan kreeg last van een oude blessure en verzwikte zijn enkel waardoor hij zich genoodzaakt zag om de rest van de wedstrijd vanaf de bank toe te kijken.
Het bleek een zwaar verlies voor beide kanten, want nu er nog maar één goede keeper over was, was ook hij genoodzaakt de handschoenen door te geven aan een minder ervaren speler en zelf in het veld zijn mannetje te staan. Door dit voorval kakte het spel wel een beetje in, maar we hadden er zeker niet minder plezier om! Nog steeds werden er schitterende acties gemaakt en was iedereen er op gebrand om vanavond met zijn team te winnen.
Na twee uren heen en weer rennen, zweten en lol hebben, hielden we het voor gezien en sloten deze sportieve avond uiteraard af met een biertje in het aangrenzende café, waar de sterke verhalen zoals gewoonlijk, alsmaar sterker werden...
Als bonus een filmpje, waarbij de opzet van de goal wellicht wat voeten in de aarde heeft, maar die daarna koelbloedig afgemaakt wordt door collega Jaap...
Er waren weinig data meer over om een feestje te vieren. In de zomermaanden zitten we met onze vriendengroep eigenlijk altijd stampvol met verjaardagen, schuurfeesten, en andere feestjes. Toch wist Sjoerd zijn verjaardag nog tussen de overvolle agenda te wurmen en om die reden kwamen we vandaag weer bij elkaar in het Ouddorpse 'Poldersbos'...
's Middags, toen er nog bijna niemand was, liep ik al met Sjoerd door de duinen naar het strand en lieten we de meiden lekker achter in de tuin liggen. Even later zagen we Keuf snel over de duinen naar ons toe komen rennen en dat bleek niet van weelde, want het zand leek bijna te koken van de hitte. Ook de dames voegden zich aan het einde van de middag bij ons na een lange wandeling op het strand en zo belandden we met een grotere club weer terug bij het 'Casa Del Jager' in het Poldersbos.
Daar troffen we opnieuw een aantal extra vrienden aan, die netjes in de tuin lagen te wachten op onze terugkomst en vanwege de open deur al een paar biertjes te pakken hadden. Ook Levi bleek van de partij en ook Bas voegde zich ietwat later bij de groep. Die hield Levi wel even bezig op het gras en zo moest zijn vader lijdzaam moest toekijken.
Het als vanouds relaxt in de achtertuin van het huisje van Sjoerd's vader en moeder en we gebruikten ook de trampoline om eens lekker 'fai' te doen. Waarom zou je immers gaan zitten als je ook kunt liggen?! De meiden kropen uiteraard ook gezellig bij elkaar en bespraken waarschijnlijk 'vrouwen-dingen', maar later op de middag kropen we weer langzaam naar de meiden toe en werd, nadat het eerst eventjes een beetje had geregend, de barbeque aangeslingerd. Wie mijn blog vaker leest kan gemakkelijk raden wie het vlees bereidde, want het was uiteraard Bas die weer met de knijper in zijn handen zat. Jurien ervoer dit later ook, toen Bas een stukje vlees met Jurien's teen verwarde, waardoor Jurien op z'n zachts gezegd een ietwat onbehaaglijk gevoel ervoer...
Na de voortreffelijke maaltijd, probeerden enkelen de trampoline te bedwingen, maar dat bleek met een volle maag toch wat tegen te vallen. De rest van de avond buikten we daarom met elkaar uit en kropen we dicht bij elkaar onder het afdakje, omdat het water met bakken uit de hemel viel, maar de grote ellende van de storm die over de rest van het land raasde, bleef ons gelukkig bespaard. Rond de klok van elf uur besloten Bas, Keuf, Sjoerd en ik nog even naar het strand te gaan, maar Sjoerd besloot nog voor we op de helft waren en nadat hij letterlijk een 'kikker in de bil' cadeau kreeg, terug te keren en dus ondernamen we de reis met z'n drieën.
Hoewel de temperatuur van het water niet bijzonder koud was, ging alleen Bas kopje onder, maar hij was dan ook de enige die vandaag nog niet in het water gezeten had nadat hij de hele middag gewoon had moeten werken.
Na ook dit avontuur weer achter de rug te hebben, keerden we terug naar het huisje, waar het nog een tijdje gezellig bleef onder het genot van koffie, bier of Cola, maar ook aan deze verjaardag kwam weer een eind. Hoewel we vaak genoeg in het huis blijven slapen, keerden we nu allemaal terug naar ons eigen huis, want voor morgen staat er opnieuw een feestje ingepland! Dit keer het examenfeest van Jozien en uiteraard de WK finale met Nederland tegen Spanje! Op nieuw een drukke, maar (hopelijk) leuke dag...
Als extra hieronder de foto's van dit feestje, die ook terug te vinden zijn op mijn Flickr account.
Het was schitterend weer vandaag en het motor-bloed kroop waar het niet gaan kon. Al vroeg maakte ik een afspraak met Richard en reed weldra naar Stad aan't Haringvliet (nadat ik eerst Jozien uit bed gebeld had omdat ik mezelf had buitengesloten!) waar zijn motor en 'bimmer' al in het zonnetje stonden te blinken. Tijd om daar van te profiteren!
Zo reden we via allerlei omwegen naar Goedereede, waar we over de haven wilde rijden, maar wat niet kon omdat daar een grote markt gaande was. We parkeerden daarom onze motoren en liepen wat rond over de markt, kochten een ijsje en peuzelden dat lekker in het zonnetje op.
Nadat we een nieuwsgierige voorbijganger hadden uitgelegd wat een Yamaha MT01 nu precies was, vervolgden we onze weg naar Ouddorp, waar Richard graag bij de tentoonstelling van oude legervoertuigen en voorwerpen wilde kijken. Hij kon z'n hart ophalen want we zagen inderdaad veel authentieke voertuigen, waanden ons op de set van Band of Brothers, dachten een wel heel vreemde motorrijder te zien en vonden tussen alle Jeeps en vrachtwagens ook nog een klassieke tweewieler die de Duitsers nog had overleefd. Toch keerden we al vrij snel terug, want de opkomende zeemist zorgde er voor dat de vliegtuigen en parachutisten die over zouden komen, werden afgelast en het werd ook snel een stuk kouder. Gek genoeg was het ter hoogte van Stellendam weer schitterend weer, maar we waren toen al zo goed als op weg naar huis.
Ons middagje motorrijden eindigde zowat bij ons thuis achter de Playstation 3, waar we een potje 'Split Second' speelden en nadat ik meegereden was naar Richard thuis, besloot ik de motor weer bij mijn ouders in Nieuwe Tonge in te leveren. Echter, vlak voordat ik thuis kwam reed ik nog even langs het huis van Marc, waar ik constateerde dat ze nu flink opschoten en waar het een drukte vanjewelste was met bezoekers en helpers. Ook Keuf reed nog even langs, die zelf moegestreden was van een hele dag klussen. Als laatste voegde Marc's moeder zich aan de stoet belangstellenden toe. Ook zij had gebruik gemaakt van het mooie weer om even alle stress van de dagelijkse sleur eruit te scheuren.
Een lekker dagje motorrijden dus, ik hoop dat er nog velen zullen volgen!
Hoewel het alweer bijna 2 maanden geleden was dat oma De Gans 89 werd, vierden we vanwege familieomstandigheden haar verjaardag iets later. Met het overlijden van ome Leen nog vers in ons geheugen, probeerden we er toch een gezellige avond van te maken.
We vierden haar verjaardag in De Dolle Beer in Ouddorp, waar iedereen, nadat we compleet waren, al snel de menukaarten in dook en ze aandachtig bestudeerden, opzoek naar iets lekkers.
We waren er allemaal snel uit en omdat we de enige gasten van die avond waren, stond het voorgerecht al snel op tafel.
Ook het hoofdgerecht liet niet lang op zich wachten en zo genoot onder andere Richard van een (schijnbaar) overheerlijke struisvogelbiefstuk, had Janine een hele kluif aan de gevulde kip en likte ik net als oma mijn vingers af na het eten van de overheerlijke Wienerschnitzel. De gehele familie genoot zichtbaar van het lekkere eten en tussen de happen door was het ook nog eens erg gezellig.
Met het toetje werd oma erg verrast en hoewel ze eerst een beetje schrok van het knetterende vuurwerk vond ze het even later toch wel mooi en speciaal. De rest van de toetjes hadden geen kans om te smelten, want hoewel we al flink hadden zitten bunkeren tijdens het voor- en hoofdgerecht, gleed het ijs bij een ieder van ons met het grootste gemak naar binnen. Uiteraard had ik zelf, net als Richard, een heerlijke Dame Blanche uitgekozen die even later met de grootste zorgvuldigheid werd overgoten met heerlijk warme chocoladesaus. Dat is er dus weer eentje voor de verzameling!
Met een bakje koffie of een Colaatje sloten we de gezellige familieavond af en werd oma ook weer naar huis gereden. Daar zal ze vast alweer over haar volgende verjaardagsfeestje hebben gedroomd...
Hoewel we nog vol zaten van de vorige dag, brak vandaag de tweede kerstdag aan. Deze besloten we dit jaar bij mijn schoonouders te vieren en dus toog ik vanmiddag samen met Janine en mijn eigen ouders richting Ouddorp.
Daar binnen gekomen bleek de voet van de gezellig verlichte kerstboom, bezaaid te zijn met kadootjes en hoewel dat geen verrassing was (we hadden immers een paar weken van tevoren lootjes getrokken) verbaasde ik mij toch over de hoeveelheid en de afmetingen. Door dat laatste, zo had ik met Sinterklaas wel geleerd, moet je jezelf niet laten misleiden. Vaak hebben de 'inpakkers' slim gehandeld om jou op een zijspoor te brengen en is niet alles wat het lijkt.
Janine's zus Annette kreeg als eerste de eer om een kadootje uit te pakken en kreeg als eerste kadootje een magazine dat te maken had met haar hardloop perikelen. Daarna kreeg Janine een kado en die werd al direct misleid door de omvang van het pakketje. De inhoud was er echter niet minder om en ze haalde er maar liefst 3 kadootjes uit, waaronder een kookboek voor pannenkoeken (daar ben ik zelf ook heel blij mee!) en Wii Fit Plus, een nieuw spelletje voor de Nintendo Wii. Ook voor mij werd goed gezorgd en ik kreeg de nieuwe dubbel cd van Rammstein in luxe verpakking en een bon voor Bol.com die bij mij altijd wel van pas komt. Later kwamen ook mijn moeder, mijn schoonmoeder, mijn vader en ook Janine's vader aan bod. Die laatste kreeg een kado wat hem op zijn lijf geschreven is en ik maakte dan ook een bijzondere, typerende foto.
Als klap op de vuurpijl kregen zowel Janine als ik nog een extra kadootje uitgereikt waar we niet alleen verrast, maar ook erg blij mee waren! Een bon van Vive en een bon van VJ Motorsport was aan ons beiden wel besteed!
Toen was het tijd om aan tafel aan te schuiven en die lag inmiddels bezaaid met een, zo bleek wat later, een heerlijk door Annette bereidde amuse met zalm of ham. Het hoofdgerecht bestond uit een pan overheerlijk suddervlees, met aardappeltjes, spruitjes met spek en zelfgemaakte appelmoes, maar het zag er zo lekker uit dat ik helaas vergeten ben een foto te nemen.
Het toetje daarentegen heb ik wel vastgelegd. De zusjes bereidden 'gezusterlijk' de door Janine gemaakte crème brûlée door nog wat extra's toe te voegen, wat het overheerlijke toetje alleen maar ten goede kwam. Iedereen zat dan ook tijdens de laatste gang te smullen en te smekken en de bakjes en borden werden bijna afgelikt zo lekker was het!
Met een bakkie koffie na eindigde onze tweede en laatste kerstdag alweer. Een dag die wederom als geslaagd kan worden beschouwd. Nu nog even de bergen oliebollen doorstaan met oud & nieuw en dan gaan we maar weer eens op de weegschaal staan en kijken we hoeveel er af moet. Een voornemen voor het nieuwe jaar is in ieder geval afvallen, iets wat ik me altijd na de feestdagen voorneem. Dit keer is het me echter wel serieus, want anders ben ik straks te zwaar om in 2010 te gaan parachutespringen...
Al in de zomer troffen we de voorbereidingen voor deze dag en dus moesten we nog lang onze mond houden. Soms moesten we zelfs eventjes voordat ze langskwamen nog eventjes snel wat dingetjes wegmoffelen, anders zou de verrassing er al af zijn...
Vandaag was het dan zo ver. Op deze dag, veertig jaar geleden, gaven pa en ma Ihrman elkaar het 'ja-woord'. Voor ons is dat een lange zit, maar voor de beide Ihrmannetjes was het voorbij gevlogen!
Toch moesten ze nog eventjes op het presentje wachten, want hoewel Janine en Annette 's middags al gekomen waren, kwam ik wat later vanwege mijn motorrijles. Eindelijk kon het kadootje dan uitgepakt worden en de jubilarissen wachtten met spanning af wat er onder het papiertje schuil ging. Eenmaal het papier eraf verscheen gelijk een glimlach op het gezicht van beiden en ze bekeken het eens goed. Het bleek een foto van ons drieën, Janine, Annette en ik, gemaakt in Ouddorp, op de rotonde waar de gigantische strandstoel met bijbehorende strandbal staat te prijken. Ze vonden 'm prachtig en het duurde dan ook niet lang voordat de foto aan de muur hing.
Dat moest gevierd worden en daar kwamen we tenslotte ook voor. Er was voor ons vijven een tafeltje gereserveerd bij Akershoek in de ring van Ouddorp. Daar waren pa en ma Ihrman veertig jaar geleden ook op een bijzondere wijze getrouwd, zo bleek uit een anekdote. Met een weddenschap kreeg pa Ihrman het namelijk voor elkaar om gratis zijn bruiloft bij Akershoek te mogen houden. Geen huur van het pand, geen kosten voor de bediening en het eten en drinken tegen inkoopsprijs. Wie zou dat heden ten dagen nog voor elkaar krijgen?!
Het voorgerecht zag er lekker uit en we hoefden er ook niet lang op te wachten. Zelf had ik een pannetje Scampi's die ik met veel smaak naar binnen liet glijden. Ook het hoofdgerecht werd precies op de goede tijd geserveerd en dat was bovendien nog lekker ook! Ter gelegenheid maakte de ober nog even een fotootje van ons allemaal.
Dan het toetje, voor mij doorgaans de belangrijkste gang van het hele 'uit-eten-gaan-ritueel'. De toetjes werden voor de gelegenheid met vuurwerk geserveerd en hoewel Janine's 'flensjes' er behoorlijk lekker uit zagen, smaakte mijn Dame Blanche (hoe kan het ook anders!) alsof er een engeltje op mijn tong pieste.
Een gezellig avondje uit dus en ook nog eens lekker gegeten. Wat wil je dan nog meer?...
Vorig jaar stonden we op nagenoeg dezelfde datum en op dezelfde plaats naar een optreden van Golden Earring te kijken, maar dit jaar was het de beurt aan De Dijk om in het Ouddorpse 'Dorpstienden' het podium te betreden.
Samen met een klein groepje vrienden waren ook Janine en ik ook dit jaar weer van de partij. We haastten ons om op de beoogde aanvangstijd van 20:30 aanwezig te zijn, want we wilden natuurlijk niks missen, maar toen bleek dat De Dijk pas om 22:30 zou beginnen. Erg jammer, want dit was natuurlijk pure kas-spekking. We moesten nog twee uren wachten totdat het feestje zou losbarsten en we wilden natuurlijk geen dorst krijgen. Dus wat doe je dan? Dan nuttig je al enkele biertjes en sta je nog voordat dat de band het podium bestijgt al enigszins te knikken op je knieën.
Enfin, De Dijk deed tenminste wat ze beloofden en verschenen rond half 11 ten tonele. De band breidde zich daarna vrij vlot al uit met een blazerssectie naast de drummer. Ach wat maakte ons het eigenlijk uit hoeveel mensen er op het podium stonden, want wij hadden het prima naar ons zin! En dat bleef ook de rest van de avond duren, hoewel ik het grootste deel van hun repertoire niet eens mee kan zingen!
Samen met Janine's collega Arna en haar man Peter, bekeken we de band nog even van een hele andere kant en ook Bas voegde zich hierbij, die het opeens wel héél gezellig had met mijn Janine! Ach, ik had het ook gezellig met zíjn Noortje!
Opnieuw een fantastische avond met live muziek! Volgend jaar weer? Maar dan wel mét voorprogramma en geen après-ski muziek van tevoren alsjeblieft!
Hoe gek het ook voelt, maar droefenis kan niet altijd de boventoon blijven voeren op mijn blog. We moeten verder met genieten van het leven, er uit halen wat erin zit. Met de laatste woorden die ome Leen sprak, 'geniet van elke dag, want de toekomst is vandaag' in ons achterhoofd geprent, proberen we de draad weer op te pakken.
Zo besloten Janine en ik, nadat we eerst bij het vernieuwde Van Bellen in Willemstad waren geweest, eventjes lekker uit te waaien op het Ouddorpse strand. Daar belandden we al gauw bij strandtent Paal 10, waar ik eigenlijk nog nooit was geweest, maar wat een relaxte indruk op ons maakte. We gleden weg in de heerlijk zachte bank aldaar en bestelden wat te eten.
Ook Chris, Martha en de kleine Levi kwamen om een hoekje kijken. Het kleine ventje stal natuurlijk de show en hij nam daar dankbaar gebruik van door zijn eerste tandje (en een tweede in opkomst) eens lekker in Janine's vingers te zetten! Uiteraard konden wij ook niet van hem afblijven en hij moest het ontgelden met Martha's zonnebril.
Wat een schatje hè, dan geniet je toch weer van zo'n dag?
Het was al weer lang geleden dat we af en toe een fantastisch weekendje Ouddorp beleefden, in het huisje van familie De Jager op het Poldersbos. Wat hebben we daar altijd veel lol gehad als we daar weer eens met onze vriendengroep bleven slapen of toen we er zelfs 2 weken in de zomervakantie verbleven. Sjoerd vond het tijd worden voor 're-visited-versie' en besloot om zijn verjaardag én zijn afstuderen eens goed en ouderwets te vieren.
Helaas werd ik gedwongen te kiezen tussen het bedrijfsuitje van Websites Nederland en een weekendje met vrienden uit. Het werd het laatste en gelukkig heb ik het eerste ook een klein beetje mee kunnen maken, dankzij de blog van collega Jan.
Vrijdagavond ging ik met Janine en Richard al even langs, maar bleven nog niet slapen. Zaterdag vertrokken we echter al op tijd richting Ouddorp, want het prachtige weer was aanlokkelijk. Ook Keuf, Ellen, Johan, Jirga, Chris, Martha en Levi streken al vroeg op de dag in het poldersbos neer en dus besloten we ook nog even de bijzondere wandeling naar het strand te maken.
's Avonds kwam ook de rest van de vriendengroep op visite en was er de gelegenheid om mee te eten van het overheerlijke vlees op de barbeque. Uiteraard gingen de biertjes met dit warme weer als eveneens warme broodjes over de toonbank en besloten we zelfs de avond, toen een groot deel helaas alweer naar huis was, met een aantal rondjes kaartje blazen. Dit leverde uiteraard hilarische momenten op en het werd alweer bijna licht toen we eindelijk op bed lagen.
Een geslaagd weekendje Ouddorp weer! Ookal zijn we wat rustiger geworden in de loop van de jaren, ik heb er weer ontzettend van genoten! Helaas ben ik door al die gezelligheid wel vergeten om meer foto's te maken, maar de foto's die beschikbaar zijn kunnen bekeken worden in mijn speciale Flickr album of onderaan deze blog.
Sjoerd en uiteraard ook Marieke, nogmaals ontzettend bedankt voor het gezellige weekendje! Moeten we toch weer vaker doen!
Het was eigenlijk al de hele dag een beetje feest op het Dijkhof van Stad aan't Haringvliet, want opa Jan en oma Sjaan waren vandaag precies 50 jaar getrouwd! 's Ochtends verzamelden de kinderen zich al in huis om het onder het genot van koffie met gebak al een klein beetje te vieren en zelfs de wethouder van de gemeente Middelharnis streek neer bij opa & oma Visser om de felicitaties over te brengen.
Ze hadden niets in de gaten toen mijn moeder en Bethina de avond daarvoor de lijst van de muur haalden waar al 5 jaar een foto van onze familie in zat, maar waar Arjen, Janine en Christa op ontbraken en waarop we allemaal een "flink stuk" jonger waren. Opa lag er 's nachts zelfs wakker van en bedacht zich "Wat gaan ze nu toch met die lijst doen?!? Als ie maar weer terug komt!"...
En terug komen deed ie zeker! In het diepste geheim maakten we afgelopen 25 april een paar mooie foto's onder leiding van Arjo van der Graaf en de uiteindelijke foto werd dan ook met veel genoegen door opa & oma aangenomen en krijgt een mooi plekje aan de muur. Ook kregen ze een prachtig boek, waar (tante) Bethina, mijn moeder en oom Johan de afgelopen weken hard aan hebben gewerkt om 50 jaar in vogelvlucht in beeld te kunnen laten zien.
In afwachting van het echte feestje waar veel meer familie bij zal zijn, aten we vanavond met 13 man sterk uit de keuken van D'n Dolle Beer in Ouddorp, waar we gezellig wat dronken (of proefden van iets dat we nog nooit geproefd hadden...), waar oma en Arjen samen op het strand speelden en waar we uiteraard vooral érg genoten van het lekkere eten dat ons voorgeschoteld werd!
Het vuurwerk op opa's & oma's toetje mocht naturlijk niet ontbreken, maar van een toetje voor oma was geen sprake, want zij nam onder luid protest van opa tóch die overheerlijke Reuze Sorbet terwijl onder andere ik genoot van, hoe kan het ook anders, een Dame Blanche!
Na het overheerlijke etentje, babbelden we nog wat na, haalden oude verhalen op en trok ik samen met neefje Arjen een paar vreemde gezichten voor de camera.
En oma? Die verblikte over verbloosde niet terwijl ze de laatste restjes ijs uit het gigantische glas schepte!
In het kader van teambuilding werd besloten om vanavond weer eens met alle collega's een hapje te gaan eten en wat te ontspannen. Na het een en ander afgebeld te hebben, kwamen we uiteindelijk terecht bij Port Zélande in Ouddorp, waar we begonnen met een lekker buffet.
We deden onze magen tegoed aan al het lekkers dat onbeperkt voor handen was. Ja, dat "onbeperkt" was natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd! Proost, trouwens! Ik zei net al dat het lekker was, want dat was het toch? Vraag bijvoorbeeld Peter, die ook meer dan eens zijn bord wist vol te scheppen, maar na een aantal keren heen en weer lopen zaten we toch echt vol (zoals Jaap hier demonstreert).
Na het eten (niet zonder dat we nog een ijsje als toetje hadden genomen natuurlijk) was het tijd om van die maffe schoenen aan te trekken, zoals Jacoba hier even laat zien (ze kan zo de catwalk op...) en stortten ons op het disco-bowlen!
We betraden de banen 5 & 6 (Joan, ga van voor de camera!) en gooiden de ballen (niet zo natuurlijk) vervolgens in opperste concentratie richting de kegels om niet voor elkaar onder te doen. Iedereen volgde dan ook vol spanning ieders vorderingen op de baan en er werd zelfs druk gediscussieerd over hoe de bal precies over de baan rolde (want de baan was zo krom als een hoepel) of er werd gewoon wat slap geouwehoerd (daar waren we altijd al het beste in!).
Na afloop van zóveel inspanning, dronken we nog een afzakkertje en beseften dat dit gezellig avondje alweer ten einde was. Helaas, maar gelukkig ik heb het weer reuze naar m'n zin gehad vanavond!
Als bonus een filmpje van hoe we het er op de bowlingbaan vanaf brachten. Met dank aan Jaap voor het filmpje!
Terwijl Gijs weer eens lag te dromen waren Janine en ik vandaag te gast op de verjaardag van Xavi, het zoontje van Janine's vriendin Antoinette en haar vriend Jeroen uit Ouddorp. Xavi werd vandaag alweer 1 jaar en ik heb dan ook lekker van zijn taart zitten snoepen. De huiskamer zat vól met andere kinderen en het was dan ook een hele drukke bedoeling met al die gillende en spelende koters.
Hoe zou dat over een paar jaar in onze vriendenkring zijn tijdens een verjaardag?
Addie attendeerde me vanmiddag op het bandje 'Met beide voeten' dat vanavond zou optreden in restaurant / kroeg 'Old Village' in Ouddorp. Na wat speurwerk op hun website, zag ik al snel dat dit om een leuk en gezellig bandje moest gaan. De keuze om vanavond een biertje te doen in 'Old Village' was dan ook snel gemaakt.
En dus werden Janine en ik vanavond door Addie en Mirjam opgehaald voor een avondje uit. Later voegden Cor, Annemarie en Annette zich ook bij ons vieren. Veel bekende waren eveneens naar Old Village gekomen om naar de band te luisteren en vooral Janine kwam in haar 'thuisdorp' veel bekenden tegen die ze allang niet gezien of gesproken had.
Het was dan ook erg gezellig. Zelf deed ik een paar biertjes maar ging algauw weer aan de Cola ter compensatie. Zo leerde ik van Keuf ooit de spreuk "Een frisje tussendoor, houd je op het rechte spoor!" en dat blijkt ook echt te werken. De dames gingen echter onverstoord door met het drinken van glazen Rosé en hoe later het op de avond werd, des te spraakzamer werden de dames! De mannen daarentegen, zoals Addie en Cor hier, deden het rustig aan. Addie was zelfs BOB want hij had besloten om morgenochtend al vroeg uit bed te stappen om te gaan mountainbiken. Cor had geen verplichtingen en dronk dus gezellig een biertje mee en genoot van de gezelligheid.
Dan even over de band, want daar kwam ik vooral voor. 'Met beide voeten' is met recht vanaf vandaag een van mijn favoriete kroeg-bandjes. Ze hebben enorm uitgebreid en divers repertoir. Ze speelden nummers van onder andere Neil Young, De Dijk, U2, Bon Jovi, Beatles, Pearl Jam, Johnny Cash, Boudewijn de Groot, Guns and Roses en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ze begonnen om 22:00 met spelen en na 3 pauzes ingelast te hebben waren ze om 1:30 nog steeds niet uitgespeeld. De voetjes kwamen naarmate de tijd verder verstreek, steeds losser op de dansvloer en tegen de tijd dat wij vertrokken, ging het dak er zo'n beetje af en kwam zelfs de eigenaar van de tent op het podium om te vertellen dat iedereen vanaf dat moment gewoon lekker binnen mocht roken! Direct stegen grote stoomwolken naar het plafond en lieten de rokers een luid gejuich horen.
Al met al een erg leuke band die er voor ons een hele leuke avond van maakte. Helaas heb ik het einde gemist, want ik had gehoopt dat ze Greenday met Time of your Life nog zouden spelen, maar dat zal ik dus waarschijnlijk nooit te weten komen.
'Met beide voeten' is een band om in de gaten te houden en zéker de moeite waard om naar te gaan luisteren! Voor meer informatie over deze band aangaande optredens, biografie of foto's van hun optredens, is er een website.
Ik verheugde me er al weken op. Heerlijk zo'n avondje vermaak en al helemaal als een van mijn favoriete drummers speelt. Vanavond speelde namelijk de Golden Earring in de Dorpstienden te Ouddorp en al maanden van tevoren hadden we besloten er met een groepje vrienden naartoe te gaan en kaartjes geregeld.
Om half 8 ging de zaal open, maar zo vroeg hoefde ik er nou ook weer niet te zijn. Nee, ik dacht tegen een uur of half 9, dat zitten we wel safe. Dat bleek dus ook zo te zijn, want het optreden begon pas tegen 10 uur, maar dat maakte echter niet uit want het was hartstikke gezellig zo met de jongens (Addie, Keuf en Jurien) en de meisjes (Wendy, Janine, Ellen en Jozien). Nadat we ruim anderhalf uur naar een donker podium hadden staan staren (Jurien en ik vergaapten ons aan alle apparatuur die we konden ontdekken), begonnen ze dan eindelijk te spelen.
Barry maakte nog wat leuke grapjes, dat ze altijd al eens in Ouddorp hadden willen spelen, maar dat eigenlijk nog nooit gedaan hadden. Zelf had ik vooral oog voor Cesar, die weer een heerlijk partijtje zat te drummen en ook nog een heerlijke drumsolo weggaf zoals in onderstaand filmpje te zien is. Jurien keek vooral goed naar de gitaristen en dan in het bijzonder naar de bassist, die zelf verder weinig uitbundigs deed op het podium en die het liefst ergens achter de coulissen had staan spelen volgens mij. Janine kwam ook nog aan haar trekken toen de saxofonist het podium beklom. Wel erg leuk trouwens om de nummers die je altijd op de schuurfeesten door de speakers hoort knetteren en waar je zo'n beetje mee groot gebracht bent, nu eens live gespeeld te zien worden door de artiesten zelf!
Toch had het optreden net een klein beetje een zure nasmaak, want aan het einde van het optreden viste ik nèt achter het net toen Cesar z'n stokken in het publiek gooide en er 2 mensen met elk een stok vandoor gingen, ie 'm waarschijnlijk volgende week zó in de prullenbak gooien. Ik wachtte Cesar dan ook nog even op voordat ie de kleedkamer in zou gaan en riep nog uit volle borst "Hé Cesar! Kom es! Ik wil je wat vragen!" maar Cesar lachte en zwaaide naar me en liep toen direct de kleedkamer binnen.
Dan maar op een andere manier proberen om aan wat stokken te komen en ik liep terug naar het podium waar Cesar's drumtech (de 2e van links) inmiddels was begonnen om zijn drumkit uit elkaar te halen. Ik riep 'm "Hé! Heb je voor mij 2 stokken van Cesar?!?". Hij keek me aan, schudde zijn hoofd en keek toen weer de andere kant op. Vloekend liep ik weg, om het vervolgens nóg een keer te proberen. De drumtech kwam mijn kant op gelopen toen ik nog wat foto's nam en gebaarde dat ik mijn cameraatje maar even moest geven. Toen bleek hij zo tof om Cesar's drumkit even van dichtbij voor me te fotograferen (waarvoor nog mijn grote dank!) en ook even een foto vanuit het perspectief van Cesar. Zo had hij dus de hele avond de zaal in kunnen kijken. Lijkt me geweldig! Bedankt drumtech! En ik vroeg hem toch nóg een keer "Heb je echt geen stokken voor me?". Verbaasd luisterde ik naar zijn antwoord, want hij zei "Nee, Cesar heeft nog 7 stokken en daar moet ie tot eind november mee doen. De nieuwe levering komt later dan verwacht". Ik snapte er niks van, Cesar heeft toch zijn eigen muziekwinkel? En dan moet ie zuinig met z'n stokken omgaan? Bizar!
En terwijl het podium verder afgebouwd werd en Jurien en ik nog een t-shirt kochten, druppelde de zaal leeg. Ook wij vertrokken niet veel later, maar niet voordat ik nog een kwartier aan de kop van dat ene meisje had staan zeuren, of ik toch alsjeblieft die drumstick mocht hebben. Helaas, ze was onverbiddelijk, maar haar man was nog zo aardig om mijn telefoonnummer in zijn telefoon op te slaan, want ik drukte hem op het hart "Als je 'm weggooit, dan wil ik 'm hebben hoor! Het zou zonde zijn als ie verloren gaat!".
Helaas toonde ik vanavond dus iets te weinig overtuigingskracht, maar heb ik al met al toch een enorm leuke avond beleefd!
Als bonus dan ook een 7 minuten durend filmpje van een heftige gitaarsolo van George (Kooymans), gevolgd door een drumsolo van Cesar (deze begint bij 2 minuten).
Update (12-11-2008): Ondertussen wordt ik al vanaf 9 november genoemd op de website van Golden Earring Record Research in verband met dit optreden. Er komen dan ook flink wat bezoekers van die website naar mijn weblog en vandaar dat ik ze bij deze hartelijk bedank en een linkje naar hun website terug gooi.
Sander de Gans zag het levenslicht in 1984 en houdt zich bezig met het bedenken en uitwerken van Concept, Productvisie en Design voor internet trajecten bij internetbureau Mangrove in Rotterdam. In zijn vrije tijd is hij drummer bij (hard)rockband 5th Suspect. Woont samen met zijn vriendin Janine en hun altijd luie huistijger Gijs. Houdt daarnaast van muziek(maken), reizen, motorrijden, snowboarden en zijn vrienden.