Een gezellig middagje schaatsen

Vorig jaar januari stond ik ook al op de ijzers, maar die waren geleend. Omdat ik steeds zoiets had "het zal nu wel snel gaan dooien", waren alle schaatsen vorig jaar al uitverkocht toen ik er eindelijk om wilde gaan. Dat zou mij dit jaar niet gebeuren!

Daarom schafte ik gisteren al een paar snelle 'ijshockey's' aan en probeerde ze vanmiddag uit op de oude haven achter ons huis. Ook Janine gleed gezellig met me mee en hoewel het ijs niet overal even strak was, bleek de door de buurjongens geprepareerde ijshockey-baan een prima plek om de eerste meters met de ijzers te maken. Die van mij gleden als een mes door de boter en ik was maar wat blij met mijn nieuwe aanwinsten. Kijk maar eens naar het overstappen!

Hoewel het even uitproberen was en het wel eens mislukte (hier was ik nèt te laat), lukte het me toch om een leuke foto van ons samen te maken, voordat we ons geluk op de Singelkade besloten te beproeven. Daar gleden we opnieuw samen over moeilijk en makkelijker begaanbaar ijs en kwamen tot onze grote verrassing ook mijn vader en moeder even kijken.
Eerst genoemde leek het zelfs niet eens koud te hebben ondanks zijn gladde hoofd en het leverde een leuk plaatje op van twee-generaties-Gans.

Uiteindelijk besloten we na een tijdje toch de kou te verruilen voor een warme huiskamer met iets lekkers voor bij de koffie en keken nog een keer achter ons naar het prachtige schouwspel dat zich aan de Singelkade in Middelharnis voltrok. Daarbij maakte ik ook nog even een leuke foto Leen en Anneke die toevallig passeerden!

Op bevroren geboortegrond

Ik was vandaag weer eens even op mijn geboortegrond. Op bevroren geboortegrond welteverstaan.

Nadat ik samen met Janine nog even bij Van Bellen geweest was, reden we langs Stad aan't Haringvliet, waar ik van kleins af aan tot en zo'n beetje mijn 14e jaar heb gewoond. Mijn moeder had gebeld dat ze daar ging schaatsen en mijn vader ging mee.
Hier woont overigens nog steeds een behoorlijk deel van mijn familie en komt er dan ook nog regelmatig. Niet vreemd overigens, ik woon er maar 5 kilometer vandaan ook...

Voordat we naar de ijsbaan liepen, parkeerde ik de auto bij oom Leen en tante Els voor de deur. Oom Leen stak net zijn hoofd tussen de gordijnen door, dus liep ik even bij ze binnen.
Zij waren zich net klaar aan het maken om ook naar de ijsbaan te gaan en omdat ik geen schaatsen had kreeg ik de schaatsen van mijn neef aangeboden als alternatief.

Op de schaatsbaan aangekomen trok tante Els als eerste haar witte kunstijzers aan waarna ik snel volgde. De schaatsbaan lag er overigens prachtig bij en mijn moeder had er daarom ook al menig rondje op zitten. Mijn vader en overigens ook Janine, bleven lijdzaam toekijken vanaf de kant. Lijdzaam ja, want het was bere koud en ze trotseerden de bijna Siberische temperaturen om ons te blijven supporten.

Ondertussen vermaakte ik mezelf prima met oom Leen die ook de schaatsen ondergebonden had en ik kwam tijdens mijn rondjes ook vele oude bekende Stadtenaeren tegen. Leuk om iedereen weer eens te zien en dat in een niet alledaagse omgeving.

Als bonus een filmpje waar ik oom Leen achtervolg, terwijl hij een rondje over de ijsbaan doet...





Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.