Drumbonen & Kaneelstokken

Zijn vorige solo show was erg goed bevallen en smaakte naar meer. Hoewel we hem vorige week nog met zijn Earring-broeders op het podium hadden zien rocken, was het vanavond alweer tijd voor zijn volgende solo. Ditmaal in theater 'Het Kruispunt' in Barendrecht.

Voordat we dus naar Ceasar's solo theatervoorstelling zouden gaan kijken, konden we mooi even een hapje eten bij Barend Beer, dat daar niet zover vandaag ligt. Hoewel de trouwe lezer misschien anders vermoed, was het Janine die het voorstelde en uiteraard kon ik daar geen nee tegen zeggen! We kozen samen voor de mixed-grill, waar we heerlijk van hebben zitten smullen. Uiteraard mocht het toetje niet ontbreken en wist ik al precies ik zou nemen. Dat had ik natuurlijk al even op internet gechecked en dus schoof ik aan het einde van dit (vr)eetfestijn een heerlijke Dame Blanche naar binnen!

Zoals gezegd viel Earring drummer Cesar's eerste solo theatervoorstelling 'Slagdroom' erg bij ons in de smaak. Wat ik heb veel gelachen en geluisterd naar de heerlijke drumsolo's die voorbij vlogen. Ik was daarom maar was benieuwd wat een van mijn grootste drumhelden van zijn tweede show 'Drumbonen & Kaneelstokken' zou bakken...

Hoewel ik erg tegen Cesar en zijn drumwerk opkijk, moet ik deze keer toch ook erg kritisch zijn. Zijn nieuwe show maakte namelijk onze verwachtingen niet waar. Zet me met deze man in één en dezelfde kamer, geef 'm een dikke drumkit en laat 'm uren spelen. Ik luister en zal blijven luisteren. Heerlijk! Daar valt niks op af te dingen...

Gelukkig gooide hij er aardig wat dikke solo's doorheen maar de rest van de show vond ik tegenvallen. Grappen kwamen niet over, vaak was de timing verkeerd (hij kwam als typetje het podium op terwijl daar nog een intro-filmpje bij hoorde wat pas veel later begon te spelen) en hij vergat enkele stukken en moest zich daardoor soms even excuseren en iets terug gaan in zijn verhaal. Wat ik daarnaast nog jammer vond is dat hij, terwijl hij meedrumde op muziek van de Earring, af en toe zijn snelheid aan moest passen. Hij bleek soms sneller en soms wat langzamer dan de rest van de muziek te spelen, maar goed, dat is niet zo gek als je bedenkt dat de band normaal gesproken anticipeert op de snelheid van de drummer en niet andersom!

Toch gun ik Cesar het voordeel van de twijfel, want het was waarschijnlijk de tweede uitvoering van deze show. Die begon namelijk op 13 februari en aangezien we hem de 20e nog bij de Earring zagen, kan hij dus onmogelijk al vaker deze show hebben opgevoerd. Daarnaast wist hij ons te vertellen dat de show in beginsel was geschreven voor 12 jaar en ouder, maar bleek een groot gedeelte van zijn publiek bij de eerste voorstelling die norm lang niet altijd te halen. Daarom moesten er hals over kop aanpassingen gedaan worden en was de inmiddels 62 jarige rocker af en toe een klein beetje de weg kwijt.

Erg leuk om te zien was ook dat Cesar na de show even de tijd nam voor zijn fans en zelfs de aller jongsten op hun wenken bediende. Zo zag ik een de vaders met zijn kroost op de 'grote Earring drummer' afstormen met de vraag of hij een handtekening voor zijn zoontje wilde zetten. Oh ja en dan wilde hij er zelf ook wel een... Natuurlijk!

Ik geloof vast dat wanneer 'Cees' een aantal shows verder is, de foutjes wel grotendeels zijn verdwenen. Gaandeweg wordt er aan zo'n show toch het een en ander bijgeschaafd en is het vooral in het begin een kwestie van uitproberen.

Het drummen zal hij in ieder geval nooit verleren en dus blijf Cesar, ondanks deze tegenvallende avond, nog steeds mijn drumheld...

Je bent nooit te oud om stevig te rocken

Ik kan me de laatste keer dat ik ze in vol ornaat live heb zien spelen nog goed herinneren. Ik greep nèt mis toen Cesar z'n stokken het publiek in smeet en dacht dat ik deze kans niet meer zou krijgen. Een jaar later kwam ik 'm echter opnieuw tegen en signeerde hij een paar stokken en nog niet zo heel lang geleden zat ik zelfs bij 'm thuis in de drumkelder!

Vanavond speelde de Earring weer in Ahoy en ik was blij verrast met het voorprogramma. Ik had nog nooit van 'The New Shining' gehoord, maar na vanavond vergeet ik ze niet gauw meer. Het leek af en toe een mix van U2 en Nickleback en ik moet zeggen dat ik zelden zo'n goed voorprogramma heb gezien. De mannen speelden heerlijke rock en hoewel de meningen over deze band in onze vriendengroep een beetje verdeeld waren, vond ik het erg prettig om naar te luisteren!

Daarna was het eventjes wachten op de mannen van Golden Earring. Zo stond Cesar's kit al de gehele tijd onder een doek op het podium, maar opeens gloeiden er twee bijzondere cirkels op in het donker...

De Earring kwam op en Cesar begroette ons staand vanaf zijn drumstel. Vanaf dat moment gaven de mannen zich voor de volle honderd procent en vlogen de vonken om ons heen. Dat je nooit te oud bent om stevig te rocken, dat werd vanavond maar weer eens bewezen!

Gitarist George Kooymans gaf nog een heerlijke solo prijs en gaf zich helemaal terwijl Cesar er een lekker ritme onder tikte. Bassist Rinus Gerritsen deed even later precies hetzelfde en ook Barry Hay leek niet te stopen als hij de microfoon of zijn gitaar in handen had. Hij pakte er zelfs af en toe een dwarsfluit bij, wat het geheel wel een leuke draai gaf.
Zo werd de Earring zelfs regelmatig bijgestaan door een saxofonist die zorgde voor net dat beetje extra kleur. Janine en Noortje (beiden saxofoon-fan), konden hierdoor hun geluk niet op!
Uiteraard vergeet ik drummer Cesar Zuiderwijk niet. Ook hij sloeg bijna letterlijk de vonken van zijn drumkit af en zoals altijd heb ik heerlijk genoten van zijn energieke doch relaxt ogende drumsalvo's.

Helaas gaat zo'n leuke avond snel voorbij en moesten na in totaal iets minder dan 3 uurtjes rocken alweer de koude buitenlucht in. En tja... wie ze lief heeft laat ze dan krabben!

Als bonus, hoe kan het ook anders, de solo van Cesar!

Een verlaat kerstkadootje

Toen het kerst was en ik haar een lekker luchtje kado had gedaan, voelde ze zich al schuldig. "Nu heb ik voor jou geen kadootje, tenminste het is nog niet binnen, dus je moet niet denken dat je niks van me krijgt hoor...". Daarna bleef het stil, tot deze week.

Ik was voornemens om de nieuwe theatershow van Cesar Zuiderwijk te bezoeken, in het Kruispunt Theater in Barendrecht op 27 februari. Ik vroeg Jurien of hij ook zin had om mee te gaan, want ik wist dat hem dat ook wel leuk leek. Echter, nog voordat we een afspraak konden maken, begon Janine te giechelen en wist ik eigenlijk al hoe laat het was!

Helaas bleef het dus geen verrassing meer en moest Janine me noodgedwongen meedelen dat mijn verlate kerstkadootje twee kaartjes voor die ene voorstelling betrof. Doordat de kassa van het theater tussen kerst en oud & nieuw dicht was, bleek het niet meer mogelijk om de kaartjes op tijd te leveren en toen ook het bezorgadres nog op ons oude huis in Dirksland bleek te staan, vertraagde het nog wat meer. Gelukkig was de nieuwe bewoner van Kaai 3 zo aardig om de verkeerd bezorgde kaartjes alsnog bij ons door de bus te gooien en kon ik vanavond eindelijk mijn kerstkadootje in ontvangst nemen!

Een erg leuk kadootje, waar ik erg blij en verrast mee ben! 27 Februari is het dan zo ver en als klap op de vuurpijl zit er voorafgaand aan de voorstelling, ook nog een workshop bij!

Bij Cesar in de kelder

Kun je een nieuw jaar nóg beter beginnen dan met een gezellige en intieme workshop van één van je drumhelden? Ik denk het niet en na vanavond weet ik dat wel zeker!

Begin oktober van het vorige jaar, werd ik op een vrijdagavond om half 9 plotseling gebeld. Er verscheen een voor mij volstrekt onbekend 06-nummer in mijn schermpje en toen ik opnam viel mijn mond open van verbazing. Aan de andere kant van de lijn bleek ik Golden Earring drummer Cesar Zuiderwijk te hebben, die mij terug belde vanwege mijn mailtje. "Ja sorry dat ik nog zo laat bel en dat ik dat ook niet gelijk gedaan heb na je mailtje, maar ik wilde je uitnodigen voor de workshop waar je je begin deze week voor ingeschreven hebt..." vertelde hij mij doodleuk.

Nadat ik hem 's zondags nog bij Feedback de hand had geschud, besloot ik mij in te schrijven voor een workshop van hem, waarvan hij er een paar tegen het einde van het oude en het begin van het nieuwe jaar geeft. Ik wist niet of ik nog op tijd was, maar dat bleek dus zéker het geval.
Zo maakten we dus die vrijdagavond een afspraak en moest ik nog heel lang m'n geduld bewaren...

Tot vandaag, want hoewel ik een flink pak sneeuw en opgevroren wegen moest doorstaan, ik moest en zou die workshop krijgen van Cesar, dat liet ik me niet aan mijn neus voorbij gaan!
Zoals afgesproken stond ik om 19:00 aan de deur bij Cesar in de Prinsestraat in Den Haag, waar ik bij binnenkomst meteen een aantal attributen uit Cesar's theatershow 'Slagdroom' herkende, die ik in 2008 al eens samen met Janine in Den Haag bezocht.

Omdat we nog moesten wachten op een enkeling die door het slechte weer te laat was, keken we gezamenlijk (we waren met een man of 10, 12) naar een DVD waarop drummers en komieken van weleer (zoals Buddy Rich met Jerry Lewis) hun kunsten vertoonden. Meteen werd mij ook duidelijk waar Cesar zijn inspiratie uit putte voor zijn eigen theatervoorstellingen!
Op een gegeven moment had 'Cees' lang genoeg gewacht en liet hij ons de trap af gaan naar beneden, zijn 'drumkelder' in. De kelder bleek goed geïsoleerd en we sloten dan ook met een dubbele deur de ruimte af.

Daar beneden in zijn zelf met de hand uitgegraven kelder, op het hoogste puntje van Den Haag zoals hij vertelde, begon hij met zijn workshop. Iedereen zat in een kring rond 'de meester' heen en je mocht hem altijd in de rede vallen als je een vraag of opmerking had. Erg relaxt en informeel!

In het begin leek 'Cees' bijna net zo zenuwachtig als de rest van de club, die hier toch wel met Gouden Oorbel drummer in één ruimte zat. Later werd de sfeer wat ontspannender en leek iedereen goed aan elkaar te wennen en durfde iedereen ook steeds meer te vragen.

'Cees' vertelde leuke annekdotes over de dingen die hij meegemaakt had met Earring optredens of andere levenservaringen. Ook gaf hij ons verschillende handige en bruikbare tips (zoals "kijk nooit zuur wanneer je een fout hebt begaan, want het publiek merkt het pas als jij zo zuur kijkt!") en deed wat gezamenlijke oefeningen met ons.
Uiteraard liet hij zichzelf af en toe helemaal gaan achter zijn oefen-kit, dat zeer gewaardeerd werd door het selecte groepje luisteraars.

Na zo'n 2 uren vond Cesar het tijd voor koffie met gebak en sneed hij boven, terwijl ik mijn ogen uitkeek naar de vele Earring posters, drum-attributen, vergeelde aanplakbiljetten en awards, de taart aan die gulzig door de aanwezigen naar binnen werd geschoven.
Omdat iedereen op dat moment met elkaar stond te praten, kreeg ik eens de kans om even samen met Cesar te kletsen en zo kwam het gesprek al gauw op de stokken die ik bij het concert in Ouddorp nèt niet gevangen had, de voorstelling 'Slagdroom' waar ik zo van genoten had en de vraag wat ik kon verwachten van zijn nieuwe show die in februari in première gaat: 'Drumbonen en Kaneelstokken'. Een erg leuk en relaxt gesprek, waarin Cesar me wel erg nieuwsgierig maakte naar zijn nieuwe theatervoorstelling. Na het succes van 'Slagdroom' weet ik dan ook wel zeker dat ik 'Drumbonen en Kaneelstokken' ga bekijken.

Even later dirigeerde Cesar ons opnieuw de kelder in en ging verder waar hij gebleven was. In de laatste twee uur vertelde hij nog meer anekdotes en gaf hij nog meer praktische tips, maar vond ik het meest interessante toch de uitleg van Moeller-methode. Daar had ik ook een beetje op gehoopt, want Cesar is toch wel een beetje de Nederlandse ambassadeur van de door Jim Chapin ontwikkelde methode. Jim Chapin, die onlangs op bijna 90 jarige leeftijd in Florida overleed en een goede vriend was van Cesar, ontwikkelde deze methode om langer een snel ritme te kunnen spelen. Het principe is doodsimpel, een beweging maken die het mogelijk maakt om steeds weer opnieuw vers bloed naar de spieren te pompen.
Uiteraard kon Cesar in de vrij korte tijd die we bij elkaar waren, niet zomaar iedereen de methode aanleren maar gaf hij ons wel handvatten om het thuis onder de knie te krijgen. Gewoon een kwestie van veel oefenen!

Rond een uur of 23:00 hield Cesar het voor gezien en klom ik zelf nog even achter Cees' oefen-kit, want in deze kelder kom je nu eenmaal niet vaak!
Boven signeerde Cesar met plezier, alles wat los en vast zat en omdat ik toevallig als laatste over bleef nadat hij mijn drumvel signeerde, maakte ik nog een gezellig praatje met 'm voordat ik terug keerde naar huis. Misschien ga ik binnenkort opnieuw bij 'm langs voor een vervolg op deze gezellige, leuke en leerzame workshop!

Als bonus een filmpje waarin Cesar de laatste vraag van een van de 'mede-workshoppers' beantwoorde: "Kunt u nog even een solootje doen?"...

Cesar Zuiderwijk & Michael Schack bij Feedback Rotterdam

Bijna een jaar geleden greep ik net mis toen Cesar zijn drumsticks het publiek in gooide na de laatste slagen van het Golden Earring concert in Ouddorp. Balen! Die had ik namelijk graag willen hebben, maar nu bleken de sticks in handen te zijn gevallen van mensen die er helemaal niks mee hebben en zag ik dat persoon 1 de stick liet signeren door Barry Hay en begreep ik later dat persoon 2 zijn drumstick alweer argeloos achtergelaten had in de taxi die 'm naar huis bracht...

Hoewel ik juist ook kaartjes voor 20 februari 2010 heb gekocht voor het concert van Golden Earring in Ahoy, had ik vandaag misschien meer kans om een paar gesigneerde stokjes van 'Cees' (zo noemen ze hem vaker, begreep ik tijdens zijn theatershow 'Slagdroom') te kunnen bemachtigen. Vanmiddag gaf Michael Schack (waar ik al eens eerder een clinic van bijgewoond heb), bekend van onder andere Milk Inc. en Kate Ryan, namelijk samen met Cesar Zuiderwijk een Roland Drum Demo Dag in Feedback Rotterdam en werd daarbij muzikaal ondersteund door David Ahlund op de toetsen. Samen met Jurien woonde ik vandaag dan ook deze Drum Demo Dag bij.

Toen we door de winkel liepen en we Cees en Schack al langs zagen lopen, besloot ik eerst een paar drumsticks te kopen en een zwart stift te bemachtigen. Ik natuurlijk niet met lege handen thuiskomen dit keer!

Cesar vroeg ik als eerste om zijn handtekening en dat was dan ook geen probleem en liep een aantal seconden later zo trots als een pauw met een gesigneerd drumstokje naar Jurien. "Kijk eens!" riep ik glimlachend, "die heb ik binnen!"
Michael trof ik niet veel later en hoewel hij wat tegenstribbelde (hij is Belg, dus hij kan niet schrijven was zijn smoes) zette hij toch zijn handtekening op mijn andere stokje. Wel riep hij me nog even na, dat de meneer die na mij kwam het slimmer gedaan had. Hij had namelijk een drumvel gekocht en liet die signeren. "Kijk, daar kan ik tenminste mijn handtekening fatsoenlijk op kwijt!" lachte hij mij toe. Tja, dat zal ik zéker onthouden voor de volgende keer!

Samen met David Ahlund nam 'Schack' de aftrap en begon met een nummer wat me al bekend in de oren klonk en ook in mijn vorige filmpje van 'm voorbij komt. Na zijn eerste nummer vertelde hij iets over Roland's nieuwe vlaggenschip, de TD-20, waar onlangs weer een nieuwe versie van uitgekomen is.
Nadat ook David wat over zijn paradepaardjes had verteld, gingen de heren weer lekker verder en trakteerden ons op een aantal leuke en grappige muzikale versnaperingen.

Even later verscheen ook Cesar ten tonele en je merkte al direct dat het grootste gedeelte van de toeschouwers toch echt voor Cesar waren gekomen. Niet gek ook, want in België is Michael een stuk bekender door het succes van Milk Inc. en Kate Ryan, maar in Nederland ligt dat anders. Cesar is immers 'Neerlandsch trots' en internationaal bekend als drummer van Golden Earring.
Vroeger wilde hij echter clown worden en dat zie je vaak terug tijdens zijn optredens of zijn theatershows. Wat kan die man tijdens het drummen gekke bekken trekken (het filmpje onderaan deze blog als bewijs!).

Ik genoot ontzettend van het optreden van deze drie mannen en zo te zien hadden zij er ook veel plezier in. Cesar kon het ook weer niet later om met zijn stokken te gooien en zo te zien stond de rest van het publiek ook helemaal te genieten.
Helaas speelde Cesar niet zo lang en was het ook jammer om te zien dat mensen de zaal direct verlieten toen Cesar van het podium stapte. Jurien en ik genoten echter nog even van Michael en David, die het na ruim een uur ook voor gezien hielden.

Gelukkig trof ik Cesar na het optreden nog nèt voor hij wegging en kon zo dus nog even met hem op de foto. Ik voelde me een beetje zo'n opdringerige fan, die koste wat kost met zijn idool op de foto moet, maar vandaag had ik er allemaal poep aan. Hij is immers één van mijn favoriete drummers. Kom op zeg!

De buit was dus al binnen voor vandaag en voordat Schack aan zijn volgende clinic zou beginnen, probeerde Jurien nog wat gitaren en versterkers uit.
Een uur na het einde van de eerste clinic ging betrad Schack nog een keer het podium om een serie Meinl bekkens te schowen en te laten horen. Op deze clinic was echter beduidend minder publiek afgekomen en ook Jurien en ik moesten vanwege tijdgebrek vroegtijdig afhaken.

Al met al een fantastische dag, want zo genoten we niet alleen van de demo's die werden gegeven, maar ging ik dus ook met een van mijn drumhelden op de foto en kocht ik nog een zogenaamde 'Cajon' (spreek uit als Kagon), wat eigenlijk een akoestische drumkit is die je bespeelt met je handen en waar je bovenop kunt zitten.
Het mooiste waar ik mee thuiskwam waren echter de gesigneerde drumsticks, die mij voor altijd doen herinneren aan deze dag bij Feedback. Volgende keer ga ik echter ook maar twee drumvellen kopen om daar een handtekening op te kunnen laten zetten. Staat toch gaaf voor aan de muur?!?

Als bonus een compilatiefilmpje van het optreden van V-Topia featuring Zuiderschack, oftewel, Cesar Zuiderwijk, Michael Schack en David Ahlund op de Roland Drum Demo Dag bij Feedback Rotterdam!

Oorbellen van goud en vissen achter het net

Ik verheugde me er al weken op. Heerlijk zo'n avondje vermaak en al helemaal als een van mijn favoriete drummers speelt. Vanavond speelde namelijk de Golden Earring in de Dorpstienden te Ouddorp en al maanden van tevoren hadden we besloten er met een groepje vrienden naartoe te gaan en kaartjes geregeld.

Om half 8 ging de zaal open, maar zo vroeg hoefde ik er nou ook weer niet te zijn. Nee, ik dacht tegen een uur of half 9, dat zitten we wel safe. Dat bleek dus ook zo te zijn, want het optreden begon pas tegen 10 uur, maar dat maakte echter niet uit want het was hartstikke gezellig zo met de jongens (Addie, Keuf en Jurien) en de meisjes (Wendy, Janine, Ellen en Jozien).
Nadat we ruim anderhalf uur naar een donker podium hadden staan staren (Jurien en ik vergaapten ons aan alle apparatuur die we konden ontdekken), begonnen ze dan eindelijk te spelen.

Barry maakte nog wat leuke grapjes, dat ze altijd al eens in Ouddorp hadden willen spelen, maar dat eigenlijk nog nooit gedaan hadden. Zelf had ik vooral oog voor Cesar, die weer een heerlijk partijtje zat te drummen en ook nog een heerlijke drumsolo weggaf zoals in onderstaand filmpje te zien is. Jurien keek vooral goed naar de gitaristen en dan in het bijzonder naar de bassist, die zelf verder weinig uitbundigs deed op het podium en die het liefst ergens achter de coulissen had staan spelen volgens mij. Janine kwam ook nog aan haar trekken toen de saxofonist het podium beklom.
Wel erg leuk trouwens om de nummers die je altijd op de schuurfeesten door de speakers hoort knetteren en waar je zo'n beetje mee groot gebracht bent, nu eens live gespeeld te zien worden door de artiesten zelf!

Toch had het optreden net een klein beetje een zure nasmaak, want aan het einde van het optreden viste ik nèt achter het net toen Cesar z'n stokken in het publiek gooide en er 2 mensen met elk een stok vandoor gingen, ie 'm waarschijnlijk volgende week zó in de prullenbak gooien.
Ik wachtte Cesar dan ook nog even op voordat ie de kleedkamer in zou gaan en riep nog uit volle borst "Hé Cesar! Kom es! Ik wil je wat vragen!" maar Cesar lachte en zwaaide naar me en liep toen direct de kleedkamer binnen.

Dan maar op een andere manier proberen om aan wat stokken te komen en ik liep terug naar het podium waar Cesar's drumtech (de 2e van links) inmiddels was begonnen om zijn drumkit uit elkaar te halen. Ik riep 'm "Hé! Heb je voor mij 2 stokken van Cesar?!?". Hij keek me aan, schudde zijn hoofd en keek toen weer de andere kant op. Vloekend liep ik weg, om het vervolgens nóg een keer te proberen. De drumtech kwam mijn kant op gelopen toen ik nog wat foto's nam en gebaarde dat ik mijn cameraatje maar even moest geven. Toen bleek hij zo tof om Cesar's drumkit even van dichtbij voor me te fotograferen (waarvoor nog mijn grote dank!) en ook even een foto vanuit het perspectief van Cesar.
Zo had hij dus de hele avond de zaal in kunnen kijken. Lijkt me geweldig!
Bedankt drumtech! En ik vroeg hem toch nóg een keer "Heb je echt geen stokken voor me?". Verbaasd luisterde ik naar zijn antwoord, want hij zei "Nee, Cesar heeft nog 7 stokken en daar moet ie tot eind november mee doen. De nieuwe levering komt later dan verwacht". Ik snapte er niks van, Cesar heeft toch zijn eigen muziekwinkel? En dan moet ie zuinig met z'n stokken omgaan? Bizar!

En terwijl het podium verder afgebouwd werd en Jurien en ik nog een t-shirt kochten, druppelde de zaal leeg. Ook wij vertrokken niet veel later, maar niet voordat ik nog een kwartier aan de kop van dat ene meisje had staan zeuren, of ik toch alsjeblieft die drumstick mocht hebben.
Helaas, ze was onverbiddelijk, maar haar man was nog zo aardig om mijn telefoonnummer in zijn telefoon op te slaan, want ik drukte hem op het hart "Als je 'm weggooit, dan wil ik 'm hebben hoor! Het zou zonde zijn als ie verloren gaat!".

Helaas toonde ik vanavond dus iets te weinig overtuigingskracht, maar heb ik al met al toch een enorm leuke avond beleefd!

Als bonus dan ook een 7 minuten durend filmpje van een heftige gitaarsolo van George (Kooymans), gevolgd door een drumsolo van Cesar (deze begint bij 2 minuten).




Kijk voor meer filmpjes (of een grotere versie van bovenstaande) ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.


Update (12-11-2008):
Ondertussen wordt ik al vanaf 9 november genoemd op de website van Golden Earring Record Research in verband met dit optreden. Er komen dan ook flink wat bezoekers van die website naar mijn weblog en vandaar dat ik ze bij deze hartelijk bedank en een linkje naar hun website terug gooi.

Een avondje uit met Cesar

Sinds ik geïnfecteerd ben met het "drumvirus" lees ik ook de nodige bijbehorende lectuur. Zoals bijvoorbeeld de Slagwerk krant. Hierin staan veel tests, interviews met drummers van bekende bands, tips etc. Ook een van Neerlands bekendste drummers stelt zich iedere keer weer beschikbaar om een paar uitgeschreven drumpartijen in deze krant te plempen. Ik heb het dan over Cesar Zuiderwijk, u weet wel van de Golden Earring.
Ooit zag ik hem al eens eerder toen hij een clinic gaf op het Grafisch Lyceum Rotterdam, maar toen had ik zelf nog geen drumstel en was ik er niet zo mee bezig als nu... helaas, want ik had het achteraf gezien al jaren eerder aan moeten beginnen.

Ik had al een paar keer gelezen over Cees' (zo schijnen zijn vrienden hem te noemen) jubileum voorstelling "Slagdroom". Hierin vertelt hij over zijn leven als drummer door middel van leuke sketches en cabaret (hij had ook eigenlijk clown willen worden). Toen ik deze week al surfend op internet hier ook weer op geattendeerd werd dacht ik, kom laat ik eens die voorstelling bezoeken. Nèt op tijd bleek, want de voorstelling draaide tot en met 18 mei! Gelukkig waren er nog kaartjes voor op de 3e rij en waren Janine en ik dus verzekerd van een leuke avond.

Vanavond reden we dus naar het theater Diligentia, aan de Lange Voorhout in Den Haag. Daar aangekomen was het eigenlijk nog veel te vroeg en was de kassa nog niet eens open en dus besloten we een rondje door Den Haag te wandelen. Het was vlak bij het binnenhof dus daar liepen we als eerste even overheen, Janine was hier immers nog nooit geweest. Daarna wilde ik graag aan de overkant van het binnenhof terug lopen, door een laantje van prachtige bomen.
Opeens ging echter mijn mannelijk instinkt opspelen want binnen luttele seconden voltrok zich vlak voor mijn neus een schouwspel waar veel mannen van dromen.

Opeens kwam er een blonde dame aanlopen die haar jas uitdeed en opeens poedeltje-naakt voor mijn neus stond! "Dat heb ik weer" dacht ik nog. Mijn instinkt vertelde verder dat ik vooral een foto moest maken. Ik moest zelfs wel lachen, want de fotograaf stond ook bijna naakt. Die had namelijk een gigantische bouwvakkersspleet boven zijn broek, wat het geheel dan weer een tikkeltje onsmakelijk maakte.

Nadat Janine me meetrok en ik de laatste restjes kwijl uit mijn mondhoeken veegde, kleedde de dame zich net zo snel weer aan als dat ze gekomen was en vertrokken zij met gezwinde spoed. Ook wij vervolgden onze weg want het was bijna tijd.

In de zaal aangekomen kon je de prachtige parelmoer-witte Pearl drumset niet over het hoofd zien. Daarbij zag ik gelijk dat Cees' drumset een heel stuk groter en uitgebreider is dan die van mij! Maar hé, verschil moet er zijn hè.

Wat kan die man een show maken zeg, ik zou er uren naar kunnen kijken en luisteren. Zo vertelde hij hoe hij vanaf kleins af aan op de drums begon en was vooral ook erg interactief met het publiek bezig. Ook speelde hij verschillde Earring nummers en klom hij zonder blikken of blozen boven op zijn prachtige drumset "die hij toch had gekregen" zo antwoordde hij toen een jongetje uit het publiek vroeg "meneer wat kost dat drumstel?" waarop Cees op zijn beurt met het schaamrood op zijn kaken moest vertellen dat hij dat niet wist. Verder liet hij ook zijn alter-ego "Corretje" de marionette, nog wat kunsten vertonen.

Na de pauze kwam Cesar onder andere nog een keertje terug als kok, waarin hij met behulp van verschillende keuken attributen weer verschillende melodiën wist te spelen. Ook liet hij het publiek wat melodiën spelen terwijl hij dirigeerde.

Ik heb écht genoten en het is dan ook echt een voorstelling voor jong en oud. Ik kan het dan ook iedereen aanbevelen die niet vies is van een avondje uit met muziek en cabaret. Die Cesar weet iedereen te vermaken en wat een energie heeft die man. Hij riep bij mij een gevoel op dat ik snel naar huis moest gaan om weer keihard te gaan oefenen, om net zo goed te worden als hij.
Ik hoop dan ook dat ik ooit zo goed mag kunnen spelen als Cees, maar tegelijkertijd realiseer ik me dat ik dan nog een lange weg te gaan heb...

Als bonus nog een stukje van het einde van de voorstelling waar Cesar niet wil stoppen met spelen maar zijn drumtech (dat is de drum technicus die bijvoorbeeld zijn drumkit stemt) naar huis wil, waarna hij de set alvast afbreekt als Cees nog aan het spelen is.