Net als
vorig jaar was er ook vandaag weer een zogenaamd Kantine Toernooi bij de Dirkslandse Voetbal Vereniging. Inhoudelijk betekend dit dat er teams zijn die bestaan uit vrienden en kennissen en die strijden om één en hetzelfde doel: het halen van de finale en die ook uiteindelijk winnen.
Evenals de vorige keer besloten we er ook dit jaar weer een feestje van te maken en ik had dan ook al vroeg de Volvo
volgeladen met de barbeque en wat afvalhout van de verbouwing om op te stoken tijdens een gezellige afterparty bij Bas & Noortje.
Een aantal
mannen van 'Het Kantine Team' stonden al lekker in het ietwat tegenvallende zonnetje en hadden zojuist hun eerste wedstrijd met glans gewonnen. Nu moesten ze opnieuw in actie komen en aan deze tegenstander hadden ze een veel grotere kluif dan de vorige. De 'bankzitters' keken gespannen toe en leken het zelfs een beetje in de
broek te doen voor de vijand.
De wedstrijd verloren ze dan ook jammerlijk, maar ze lieten de moed niet zakken en keken al uit naar een vervolg.
Dat zou echter even op zich laten wachten en dus besloot ik wat rond te lopen en kwam daar ook grote vriend
Brie tegen, die zijn eigen samengestelde team stond te supporten en te coachen.
Even later kwam Het Kantine Team opnieuw in actie en ze speelden een voortreffelijk wedstrijd. Terwijl Bas
toekeek en zijn longen vanaf de zijlijn uit zijn lijf schreeuwde om aan te moedigen,
speelden de mannen alsof hun leven er vanaf hing. Behalve de altijd
koele Paco, want zijn team genoten waren vaker aan de andere kant van het veld te bekennen en dus had hij tijd zat om zich vooral niet al te
druk te maken!
Opnieuw een aantal wedstrijden tussendoor waarin 'mijn team' niet hoefde te
spelen maar de sfeer op dit toernooi was uitermate
gezellig en dus vermaakten we ons prima tussen de (in)spanningen door.
Helaas verloor mijn cluppie de laatste wedstrijd, maar er kon ze weinig verweten worden, want ze hadden er hard voor gestreden. Ze kwamen dus jammerlijk niet in de finale, maar
stortten zich als uitgedroogde leeuwen op het krat bier en de in mindere mate aanwezige frisdrank. Dit alles uiteraard onder het toeziend oog van menig vrouwelijk supporter, die voor de gelegenheid ook waren afgereisd naar het sportpark naast de Gooye.
Helaas betrok het weer en kwam het weldra met bakken uit de hemel. Het barbequen was dus uitgesloten, maar we maakten van de nood een deugd en dus besloten we het gewoon binnen gezellig te maken.
De heren zaten toch wel een klein beetje voor oud vuil op de bank,
moegestreden te staren naar hun '
award' voor deze dag, maar het was Bas die weer als vanouds actief bleef. Als een echter
meester stond hij achter de barbeque die voor de gelegenheid maar binnen geïnstalleerd was en iedereen, waaronder ook de
dames, genoten met volle
teugen van zijn kookkunsten.
Op verzoek van diezelfde dames werd er later afgestemd op de finale van X-Factor en zo bleef het nog lang
gezellig in de Molenzicht. Echter, opeens waren we Bas al een tijdje kwijt en toen ik eens goed ging zoeken, ontdekte ik daar in het
donker een lekker snurkende tijger die even behoefte had een een 'power-nap'. Volledig
uitgeteld lag hij even bij te tanken. Het is 'm vergeven, want met de hele dag het zonnetje op de bol, de grote inspanning en een uitermate gezellig avondje met vrienden, hakt er gewoon in!
Na een aantal hectische maanden, met veel zwaar weer, lijkt het zonnetje nu toch echt doorgekomen bij oma Visser. Het ging zelfs zo goed, dat ze vandaag een middagje naar huis mocht en daar moest ik haar uiteraard even een bezoekje brengen.
