Oma keek verlangend naar haar sorbet

Vorig jaar hadden we een vervelend jaar, onder andere door de plotselinge ziekte van oma Visser. We maakten er heel wat mee mee, maar gelukkig is oma nu weer aardig op de been en dus trakteerde opa en oma hun kinderen en kleinkinderen vanavond op een gezellig etentje.

Ik keek er al een paar weken naar uit, want wie heeft er nu nog het voorrecht om zulke leuke dingen met zijn grootouders te doen? Opa en oma genieten dan ook met volle teugen dit soort uitjes, wat z'n doorslag heeft op de rest van de familie.

Het was een flinke tafel die vanavond voor ons gereserveerd was in De Dolle Beer in Ouddorp, het lievelings-restaurant van opa en oma. Hoewel we elkaar op regelmatige basis zien of spreken, hadden we elkaar vanavond weer veel te vertellen, of zaten we gewoon lekker te kleuren (alleen ons kleine neefje Arjen dan!).
Het was eventjes wachten, maar daar verschenen onze hoofdgerechten. Oma genoot van haar garnalencocktail die ze zo graag lust en waarschijnlijk al weken naar uitkeek. Ook de rest smikkelde en smulde van zijn voorgerecht zoals bijvoorbeeld het pittig gehakt in bladerdeeg en ook bij Arjen gingen de frietjes en kip-nuggets zonder enige moeite naar binnen.

Toen we alweer een tijdje verder waren en het voorgerecht al redelijk ingedaald was, verscheen het hoofdgerecht ten tonele. Zelf nam ik deze keer iets anders dan biefstuk of schnitzel en koos ik voor een bordje overheerlijke ossehaaspuntjes. Een goed keuze zo bleek achteraf!

Als laatste gang was het tijd voor een overheerlijk toetje, want uiteraard hoort bij zo'n avond een goede afsluiter. Oma smikkelde in het verleden wel eens van een gigantische sorbet, maar deze keer hield ze het iets simpeler. Wel regelde Arjen nog wat vuurwerk op de toetjes van opa en oma en die vonden dat uiteraard schitterend. Op zijn beurt werd Arjen tot zijn grote verrassing ook nog even op een toetje met vuurwerk getrakteerd, terwijl oma al verlangend naar haar sorbet keek en niet veel later de eerste beetjes naar binnen slurpte.
Ook Janine en mijn neven en 'aangetrouwde' nicht hadden een goede keuze gemaakt wat betreft de toetjes. Het zal niemand verbazen dat ikzelf weer eens een Dame Blanche had uitgekozen en die bleek werkelijk overheerlijk! Een goeie voor in het archief dus...

Als blijk van dank werd er door de kinderen nog een mooie bos bloemen aan oma overhandigd en met dit gebaar kwam er helaas een einde aan ons overheerlijke en vooral ook gezellige avondje.

Vooral ook aangemoedigd door fietsfreak Bas

Sinds Janine voor haar verjaardag een schitterende fiets kreeg en ik mijn mountainbike ook al in geen tijden meer bereden heb, denk ik er steeds sterker aan een 'normale' fiets aan te schaffen. Op die manier kan ik eens relaxt een stukje samen met mijn meisje fietsen of naast haar fietsen als zij een rondje hardloopt.

Nu wil het geval dat ik eigenlijk altijd iets wil dat nèt afwijkt van het 'normale', ook al pakt dat niet altijd even goed uit moet ik eerlijkheidshalve bekennen. Toch viel mijn oog na enig speurwerk en vooral ook aangemoedigd door goede vriend en 'fietsfreak' Bas, op een niet geheel alledaagse fiets, maar wel een waar ik mezelf al op zie rijden.

De keuze viel namelijk op een model van "Electra" dat een kruising is tussen een zogenaamde 'cruiser' en 'chopper'en die luistert naar de naam "Straight Eight". Het idee was om de fiets in mijn vakantie eens in het wild te gaan spotten bij een winkel in Amsterdam, maar gezien zij deze week gesloten zijn, viel die optie al snel af. Gelukkig vond ik 'Cruise Control Bikes' in Den Haag en nadat ik een belletje had gepleegd, kon ik vanmiddag meteen nog even langskomen en dat terwijl de winkel eigenlijk ook gesloten was!

Samen met Bas, Noortje en Janine rezen we af naar het spekgladde Den Haag waar we in de Gentsestraat een niet al te grote, maar wel mooie fietswinkel aantroffen. De winkel stond vol met bijzondere cruisers en shoppers, maar er waren ook bijzonder veel accessoires aanwezig. Trappers, handvatten, zadels, bellen, lampen... Je kon het zo gek niet bedenken, maar alles was er in allerlei soorten en maten.

De vriendelijke verkoper pakte meteen de Electra Straight Eight van tussen de dikke rij fietsen en in het echt was hij nog stoerder dan op het plaatje. Een mat zwart frame met rode velgen en uiterst dikke rubbere sloffen. Drie versnellingen en een hand- en terugtraprem maakten deze fiets helemaal compleet.
De verkoper stelde het zadel wat bij en ik mocht meteen even plaatsnemen. Ook Bas besteeg graag even het zadel, waarna ook Janine nog even moest keuren zodat ze weet wat er straks naast haar fietst. De fiets werd door ons alle vier goedgekeurd en hoewel we de winkel echter zonder fiets weer verlieten, was iedereen het er over eens dat dit 'm toch wel moest worden.

Nadat we eerst even door het nabijgelegen winkelcentrum gekuierd hadden, liepen we vervolgens de besneeuwde Scheveningse boulevard op en dronken een drankje bij een van de vele tentjes.
Daarop besloten we terug te gaan naar Rotterdam om daar een hapje te eten bij Benny Beer en aansluitend de bioscoop te pakken. Bas en ik naar 'New Kids Turbo' en Janine en Noortje gingen voor 'Loft'.
Het pakte echter allemaal anders uit dan we gepland hadden, want ten eerste bleek 'Loft' uitverkocht te zijn toen de kaartjes door de dames werden gehaald en stonden Bas en ik in een fikse rij voor een vier-persoons-tafeltje bij Benny Beer. Toch hoefden we gelukkig niet heel lang te wachten tot we plaats konden nemen, maar vervolgens ging daar ook niet alles van een leien dakje.

Hoewel we het voorgerecht al snel voor onze neuzen hadden staan, liet het hoofdgerecht lang op zich wachten. Het was 19:45 toen dat op tafel kwam, maar aangezien de film (of de reclame beter gezegd) om 19:50 begon, was het dus een kwestie van schuiven!
Binnen tien minuten hadden Bas en ik ons bord leeg, kusten onze vrouwen vaarwel en haastten ons naar zaal 7.

Na anderhalf uur stonden we weer buiten en troffen we de meiden bij de uitgang van de bioscoop aan. Zij hadden op hun gemakkie nog een theetje gedronken en lekker zitten keuvelen terwijl wij dikke lol hadden in een stampvolle bioscoopzaal.

Een mooie vakantiedag kwam dus ten einde, maar de eerste stap voor een nieuwe fiets is gemaakt. Van't voorjaar hoop ik lekker samen te kunnen fietsen, maar nu eerst sparen...

Ook mosselen passeerden de revue

Na een lekker ritje op de motor vanmiddag met neef Richard en een gezellig onder onsje bij Keuf en Ellen in de achtertuin, besloten we vanavond met wat vrienden aan de haven van Middelharnis te gaan eten. Samen met Jurien en Sjoerd, Janine en Ellen (Keuf moest helaas werken en Jozien was een gezellig weekendje met haar moeder en zus op stap) en ook Marieke, kozen we voor een tafeltje bij Het Genot, een tentje waar ikzelf nog nooit gegeten had.

Na een goed te versmaden voorgerecht, waarbij we nog nieuwe vrienden maakten, besloten we echter binnen het etentje voort te zetten, want het koelde snel af. Daar was dan ook gelukkig prima plek voor ons en we genoten dus binnen verder van een heerlijk hoofdgerecht. Snitzel, vis en ook mosselen passeerden de revue en ondertussen werd er uiteraard heel wat af gekletst.

Uiteraard mocht dit etentje niet afgesloten worden zonder een heerlijke Dame Blanche, die ik overgoot met buitengewoon goede en lekker warme chocoladesaus. Dit was weer een hele goede voor in mijn 'Dame Blanche Archief'!

Al met al dus een zeer geslaagde avond, want het blijft altijd leuk om met goede vrienden gezellig uit eten te gaan. Dat zouden we eigenlijk wel eens vaker moeten doen!

Er zou een prijs voor gegeven moeten worden

Ik vind het altijd een feestje als we uit eten gaan. Niet dat ik thuis niet lekker eet, integendeel, maar voor een avondje uit ben ik altijd wel te porren. Het liefst eet ik dan gewoon een grote schnitzel of biefstuk en houd ik niet van chique restaurants waar ik mezelf na de maaltijd de vraag moet stellen: "Wat heb ik nou eigenlijk gegeten?...".

Vanavond vierde Annette haar verjaardag zoals altijd, met een etentje voor de familie. Ze werd deze week, een dag voordat haar moeder 63 werd, alweer 39 jaar. Deze verjaardag zou gevierd worden bij eetcafé Huijsman in Rotterdam, zo ongeveer bij Annette om de hoek. Waarom daar? Nou gewoon, omdat ze precies daar de lekkerste Dame Blanche hebben die ik tot nu toe ooit geproefd heb!

Uiteraard begonnen we eerst met een voorgerecht. Zo smulde ik van mijn garnalen in hete olie terwijl de rest van de familie een lekker soepje naar binnen slurpte.
Ook op het hoofdgerecht was het prima kauwen! Zo had ik net als Janine's vader een overheerlijke schnitzel met een bedje van lekkere gebakken champignons.

Maar het was uiteraard het toetje waar ik vooral naar uitkeek. Veel keuze hebben ze niet bij Huijsman, maar dat is ook absoluut niet nodig! Zo stonden er dus opeens vijf overheerlijke Dame Blanches op tafel te prijken en bleek Huijsman zijn titel 'De beste Dame Blanche' te prolongeren met deze verrukkelijke calorieën-bom. Ze zouden er een officiële prijs voor moeten ontvangen!

Ik zat dan ook zichtbaar te genieten, maar niet alleen ik want ook de rest van de familie schoof deze lekkernij met gemak naar binnen. Smullen maar!

Tussen de happen door was het ook nog eens erg gezellig

Hoewel het alweer bijna 2 maanden geleden was dat oma De Gans 89 werd, vierden we vanwege familieomstandigheden haar verjaardag iets later. Met het overlijden van ome Leen nog vers in ons geheugen, probeerden we er toch een gezellige avond van te maken.

We vierden haar verjaardag in De Dolle Beer in Ouddorp, waar iedereen, nadat we compleet waren, al snel de menukaarten in dook en ze aandachtig bestudeerden, opzoek naar iets lekkers.

We waren er allemaal snel uit en omdat we de enige gasten van die avond waren, stond het voorgerecht al snel op tafel.

Ook het hoofdgerecht liet niet lang op zich wachten en zo genoot onder andere Richard van een (schijnbaar) overheerlijke struisvogelbiefstuk, had Janine een hele kluif aan de gevulde kip en likte ik net als oma mijn vingers af na het eten van de overheerlijke Wienerschnitzel.
De gehele familie genoot zichtbaar van het lekkere eten en tussen de happen door was het ook nog eens erg gezellig.

Met het toetje werd oma erg verrast en hoewel ze eerst een beetje schrok van het knetterende vuurwerk vond ze het even later toch wel mooi en speciaal.
De rest van de toetjes hadden geen kans om te smelten, want hoewel we al flink hadden zitten bunkeren tijdens het voor- en hoofdgerecht, gleed het ijs bij een ieder van ons met het grootste gemak naar binnen.
Uiteraard had ik zelf, net als Richard, een heerlijke Dame Blanche uitgekozen die even later met de grootste zorgvuldigheid werd overgoten met heerlijk warme chocoladesaus. Dat is er dus weer eentje voor de verzameling!

Met een bakje koffie of een Colaatje sloten we de gezellige familieavond af en werd oma ook weer naar huis gereden. Daar zal ze vast alweer over haar volgende verjaardagsfeestje hebben gedroomd...

Weer een voor de verzameling

Terwijl Gijsje vandaag op een (eigenlijk illegale) bijzondere plek, heerlijk van het zonnetje lag te genieten en daar waarschijnlijk voorlopig ook niet meer vandaan zou komen, besloten Janine en ik om samen met Bas en Noortje een frisse neus te gaan halen in het pitoreske Willemstad.

Toch was het al laat in de middag voordat we daar aankwamen, want met een bakkie koffie erbij verlul je zo je tijd en dus streken we eerst even neer bij Van Bellen om even tussen de kleding en sportspullen te snuffelen.
Daarna liepen we het stadje in en begon onze maag toch wel een beetje te knorren. Daarom kwamen we niet veel later uit bij 'De Rosmolen', waar we na een enkele 'natte, al dan niet alcohol houdende, versnapering' besloten om ook een hapje te eten.

Het voorgerecht lieten we voor wat het was, want we hadden wel zin in de heerlijke stukken vlees die op de menukaart stonden beschreven. Het duurde dan ook niet lang voordat een en ander werd geserveerd en smullen dat dat was (of niet dan Bas?)! Mijn ossenhaas-spies ging er daarom ook in als koek en hoewel hij niet op de kaart stond, kreeg ik het toch voor elkaar om bij het toetje een 'Dame Blanche' voor elkaar te boxen. Zo had ik dus opnieuw een foto voor bij verzameling 'Dame Blanches'. Binnenkort misschien toch maar eens wat met mijn onlangs geclaimde domeinnaam: www.blankedame.nl gaan doen...

Een prima afsluiter van een gezellig weekend

Na de gezellige avond van gisteren, was ik vanochtend voor mijn doen niet bepaald vroeg wakker. Ik stapte eveneens niet alleen uit het bed, want de kater liep gelijk mee. Het was dus iets te wild gegaan gisteravond, zo bemerkte ik, maar ik werd meteen vrolijk toen ik de olijke maar duffe gezichtjes van onze twee 'slapies' zag.

Bas en Noortje waren namelijk blijven slapen. Dan konden ze allebei wat drinken en hoefde ze niet met de taxi mee. Prima geregeld dus!
Bas werd echter pas echt een beetje wakker toen hij op de bank zat en Gijs even lekker warm tegen 'm aan kwam liggen. Een schattig gezicht om de twee al kroelend op de bank te zien hangen en zo constateerde ik dat Bas nog niet van een kater verlost was. Wel kwamen we een beetje bij toen we aan konden schuiven aan de ontbijttafel, waar de meisjes flink hun best op hadden gedaan. We verorberden de warme croissants en harde broodjes alsof we al weken niet gegeten hadden en waagden ons daarna aan een potje boogschieten op de Wii.

Het bleef echter niet bij een potje en dus was het al half de middag toen we besloten ons eerst maar eens fatsoenlijk aan te kleden.
Nadat we een rondje buiten hadden gelopen en we bij het terug in huis komen bijna inkakten omdat het daar zo lekker warm was, besloten we ons geluk te beproeven bij de Hoezemoos en sloten de gezellig dag af met een heerlijk etentje.

We aten ons buikje (meer dan) vol en terwijl Noortje, Bas en Janine afsloten met een theetje of een Amaretto koffie, kon ik het uiteraard niet laten om mij aan de Dame Blanche te wagen.
Ik kon zelf de chocoladesaus uitgieten en in combinatie met de overheerlijke slagroom en het zachte vanille ijs, was het toetje weer puur genieten. Een prima afsluiter van een gezellig weekend!

Al 40 jaar een paar

Al in de zomer troffen we de voorbereidingen voor deze dag en dus moesten we nog lang onze mond houden. Soms moesten we zelfs eventjes voordat ze langskwamen nog eventjes snel wat dingetjes wegmoffelen, anders zou de verrassing er al af zijn...

Vandaag was het dan zo ver. Op deze dag, veertig jaar geleden, gaven pa en ma Ihrman elkaar het 'ja-woord'. Voor ons is dat een lange zit, maar voor de beide Ihrmannetjes was het voorbij gevlogen!

Toch moesten ze nog eventjes op het presentje wachten, want hoewel Janine en Annette 's middags al gekomen waren, kwam ik wat later vanwege mijn motorrijles.
Eindelijk kon het kadootje dan uitgepakt worden en de jubilarissen wachtten met spanning af wat er onder het papiertje schuil ging. Eenmaal het papier eraf verscheen gelijk een glimlach op het gezicht van beiden en ze bekeken het eens goed.
Het bleek een foto van ons drieën, Janine, Annette en ik, gemaakt in Ouddorp, op de rotonde waar de gigantische strandstoel met bijbehorende strandbal staat te prijken.
Ze vonden 'm prachtig en het duurde dan ook niet lang voordat de foto aan de muur hing.

Dat moest gevierd worden en daar kwamen we tenslotte ook voor. Er was voor ons vijven een tafeltje gereserveerd bij Akershoek in de ring van Ouddorp. Daar waren pa en ma Ihrman veertig jaar geleden ook op een bijzondere wijze getrouwd, zo bleek uit een anekdote. Met een weddenschap kreeg pa Ihrman het namelijk voor elkaar om gratis zijn bruiloft bij Akershoek te mogen houden. Geen huur van het pand, geen kosten voor de bediening en het eten en drinken tegen inkoopsprijs.
Wie zou dat heden ten dagen nog voor elkaar krijgen?!

Het voorgerecht zag er lekker uit en we hoefden er ook niet lang op te wachten. Zelf had ik een pannetje Scampi's die ik met veel smaak naar binnen liet glijden.
Ook het hoofdgerecht werd precies op de goede tijd geserveerd en dat was bovendien nog lekker ook! Ter gelegenheid maakte de ober nog even een fotootje van ons allemaal.

Dan het toetje, voor mij doorgaans de belangrijkste gang van het hele 'uit-eten-gaan-ritueel'. De toetjes werden voor de gelegenheid met vuurwerk geserveerd en hoewel Janine's 'flensjes' er behoorlijk lekker uit zagen, smaakte mijn Dame Blanche (hoe kan het ook anders!) alsof er een engeltje op mijn tong pieste.

Een gezellig avondje uit dus en ook nog eens lekker gegeten. Wat wil je dan nog meer?...

Oma hief euforisch haar mega sorbet de lucht in

Een tijdje terug hadden we de 'generale repetitie', maar vandaag was het pas echt tijd voor de 50 jarige bruiloft van opa & oma Visser. Bijna alle kinderen, kleinkinderen, broers, zussen, neven en nichten waren in de Dolle Beer in Ouddorp neergestreken voor een gezellige samenkomst en natuurlijk om lekker te eten!

Eerst was er gelegenheid tot bijpraten met familie, die zien we ook niet dagelijks namelijk. Daarna kregen we een menu voorgeschoteld waar we konden kiezen uit verschillende voor-, na- en hoofdgerechten. Nou dat is aan deze jongen wel besteed!

Of dat de tijd nu zo snel ging, of de mensen in de keuken het vuur uit hun sloffen liepen, maar het eten stond ook vrij snel op tafel en het werd meteen een stuk stiller aan tafel...
Iedereen genoot van wat er op zijn bord lag! Zo zag ik opa & oma lekker smullen en ook Arjen, die een speciaal menuutje kreeg, zat lekker van z'n kipnuggets te peuzelen!

Mijn vaste blog-lezers raden inmiddels met gemak mijn dessert, want zo deed ik mij (net als mijn vader deze keer) zoals altijd tegoed aan een Dame Blanche (sorry op de foto had ik er al van gegeten, ik kon er niet van afblijven!).

En wat te denken van opa & oma! Beiden namen zij zoals verwacht een sorbet, maar speciaal voor oma lieten we, net als vorige keer, een mega sorbet aanrukken, die beiden met vuurwerk werden geserveerd (zie filmpje).
Oma (gek op ijs!) was er maar wat blij mee, schaterde, en hief euforisch haar mega sorbet de lucht in zodat iedereen hem kon zien. De dolle pret was van haar gezicht af te lezen en weldra begon zij aan haar (in onze ogen) zware missie, want hij móést op! Dat hoef je echter geen 2x tegen oma (kampioen ijs-eter) te zeggen!
Opa genoot overigens, net als de rest van de aanwezigen, ook erg van zijn ijsje, maar had hem iets eerder op dan oma...

Iedereen zat met spanning toe te kijken hoe oma de laatste druppel ijs uit de 'emmer' schepte en vol trots hief ze opnieuw het glas om te laten zien dat ze 'm toch écht 'burgemeester' gemaakt had!

Het was een gezellige middag en avond en ik prijs me gelukkig dat ik nog zo'n lieve en vitale opa en oma heb. Ik hoop dat de 60 jarige bruiloft nét zo gezellig wordt...

Als bonus een filmpje waarop de met vuurwerk versierde toetjes van opa & oma worden binnen gebracht!

50 Jarige bruiloft opa & oma Visser from Sander de Gans on Vimeo.

Al 50 jaar een paar!

Het was eigenlijk al de hele dag een beetje feest op het Dijkhof van Stad aan't Haringvliet, want opa Jan en oma Sjaan waren vandaag precies 50 jaar getrouwd!
's Ochtends verzamelden de kinderen zich al in huis om het onder het genot van koffie met gebak al een klein beetje te vieren en zelfs de wethouder van de gemeente Middelharnis streek neer bij opa & oma Visser om de felicitaties over te brengen.

Ze hadden niets in de gaten toen mijn moeder en Bethina de avond daarvoor de lijst van de muur haalden waar al 5 jaar een foto van onze familie in zat, maar waar Arjen, Janine en Christa op ontbraken en waarop we allemaal een "flink stuk" jonger waren. Opa lag er 's nachts zelfs wakker van en bedacht zich "Wat gaan ze nu toch met die lijst doen?!? Als ie maar weer terug komt!"...

En terug komen deed ie zeker! In het diepste geheim maakten we afgelopen 25 april een paar mooie foto's onder leiding van Arjo van der Graaf en de uiteindelijke foto werd dan ook met veel genoegen door opa & oma aangenomen en krijgt een mooi plekje aan de muur.
Ook kregen ze een prachtig boek, waar (tante) Bethina, mijn moeder en oom Johan de afgelopen weken hard aan hebben gewerkt om 50 jaar in vogelvlucht in beeld te kunnen laten zien.

In afwachting van het echte feestje waar veel meer familie bij zal zijn, aten we vanavond met 13 man sterk uit de keuken van D'n Dolle Beer in Ouddorp, waar we gezellig wat dronken (of proefden van iets dat we nog nooit geproefd hadden...), waar oma en Arjen samen op het strand speelden en waar we uiteraard vooral érg genoten van het lekkere eten dat ons voorgeschoteld werd!

Het vuurwerk op opa's & oma's toetje mocht naturlijk niet ontbreken, maar van een toetje voor oma was geen sprake, want zij nam onder luid protest van opa tóch die overheerlijke Reuze Sorbet terwijl onder andere ik genoot van, hoe kan het ook anders, een Dame Blanche!

Na het overheerlijke etentje, babbelden we nog wat na, haalden oude verhalen op en trok ik samen met neefje Arjen een paar vreemde gezichten voor de camera.

En oma? Die verblikte over verbloosde niet terwijl ze de laatste restjes ijs uit het gigantische glas schepte!

De kustlijn, een informatieve rondvaart en lekker eten

Nadat we heerlijk geslapen hadden, bracht een prachtig gewelfde gang ons bij een sfeervolle kelder waar 's avonds ook de bar open schijnt te zijn. Met de slaap nog in onze ogen aten wij ook van de lekkernijen die uitgestald lagen en maakten ons op voor een nieuw dagje uit.

We besloten naar opnieuw naar Brugge te gaan, maar kwamen vlak bij de stadspoort het bordje "Kust" tegen en besloten dat maar te volgen. Opeens waren we de richting naar de kust kwijt, maar zagen even later wel het bordje "Knokke-Heist" en besloten dat maar te volgen.
We reden wat rond door de stad en probeerden ergens bij een leefbaar gedeelte uit te komen maar tot dusver zagen we alleen maar opengebroken wegen, afzettingen en omleidingen.
Opeens zaten we op de goede weg en roken we de zee en dus parkeerden we de auto snel in de parkeergarage in volgden onze neus naar de kustlijn.

Daar liepen we het strand op, dolden we een beetje met elkaar en maakten nog eens een leuke foto van ons samen.
We vervolgden onze weg langs de boulevard van Knokke, terwijl het weer niet echt mee zat. Het was grauw en vochtig maar gelukkig regende het niet echt en begon het zonnetje zelfs te schijnen toen we even later een van de sombere maar chique winkelstraten inliepen.
Daar liepen we de Chill-out binnen en vonden allebei een paar leuke fleurige shirtjes en vestjes (ik ben dol op vestjes!) en konden het niet laten om ze af te rekenen.

Eenmaal buiten constateerden we dat we echt opvielen in de Honda, want een Porsche 911 Turbo, een BMW 7-serie of gruwelijk dikke Audi's waren hier meer regel dan uitzondering onder de high-society. Sommigen leken zelf "straight from the golfcourse" te komen!
Knokke is dan ook een stad waar menig miljonair graag laat zien dat ie geld heeft en daar ben ik een klein beetje alergisch voor en dus reden we algauw weer de stad uit richting Brugge.

Daar kwamen we zo'n beetje uitgehongerd aan en besloten daar eerst wat aan te doen, waarna we weer over de markt liepen waar we nog overwogen om een rondrit met paard en wagen te doen, maar uiteindelijk toch besloten naar de rondvaartbootjes te lopen en een kaartje te kopen.
Daarna voeren we over de smalle watertjes die ons langs indrukwekkend oude gebouwen leidde (met bijvoorbeeld het kleinste raampje ter wereld in gotische stijl), onder oude en bijzonder lage bruggen door (waar de kapitein van ons bootje bij deze brug, de laagste in de stad, zijn haar verloren schijnt te hebben zo gaat het verhaal), terwijl we ondertussen getrakteerd werden op een puik staaltje geschiedenisles.

Na de rondvaart vonden we het tijd worden om even terug te gaan naar het hotel om ons daar wat op te frissen en wat uit te rusten en dus reden we Brugge weer uit, langs het reuzenrad waar we gisteren al plezier in hadden beleefd.

Uitgeluierd en opgefrist kwamen we rond een uur of 20:00 weer terug in Brugge om daar opnieuw uitgehongerd een tentje op te zoeken aan het marktplein. Daar zaten we heerlijk op het verwarmde terras en keken naar de toeristen die overal foto's van maakten (het was alsof ik naar mezelf keek!).
Het voorgerecht werd niet lang nadat we hadden besteld al geserveerd bij De Carré en mijn garnaalkroketten met gefrituurde peterselie en Janine's carpaccio van ossenhaas met parmezaan kaas en balsamico créme, smaakten dan ook voortreffelijk!
Helaas begon het na ons voorgerecht opeens keihard te regenen en hoewel het wel iets had om zo lekker onder de warmte lamp, bijna buiten te zitten, schoven we toch een plekje op toen de regen vat kreeg op ons tafeltje. Dat was gelukkig geen probleem en niet lang daarna waren we alweer toe aan het hoofdgerecht. We hadden allebei de reuze vleesspies met salade en frietjes besteld en ook deze gang smaakte dan ook verrukkelijk!
Bij de derde gang koos Janine voor de Crème Brulee en liet ik mezelf (hoe verrassend voor de mensen die mij kennen) een Dame Blanche serveren die erg makkelijk naar binnen gleed!

We wisten dat er nog een bioscoop in de buurt zat en dus liepen we met de plattegrond van Brugge in ons hand richting Lumière maar zagen we bij binnenkomst niemand achter iets dat op een kassa leek en ook de films die er draaiden kwamen ons niet bekend voor en dus keerden we resoluut weer om.

Het liep al tegen half 11 en omdat het ging onweren besloten we terug te rijden naar het hotel, om daar vanaf ons bed nog wat tv te kijken voordat we zouden gaan slapen.
We troffen het Euro Visie Songfestival en hoewel Janine al gauw in slaap dommelde, zag ik hoe Noorwegen een gigantische voorsprong nam op de rest van de landen en hoe gortig sommige landen elkaar de handen boven het hoofd hielden.
Slot conclusie van de uitzending was voor mij dan ook dat we moeten stoppen met deze poppenkast en volgend jaar lekker thuis moeten blijven, maar dat zal waarschijnlijk niet gebeuren want ik las op Nu.nl dat Frans Bauer naar het festival van 2010 lonkt.

Een gezellig avondje met collega's

In het kader van teambuilding werd besloten om vanavond weer eens met alle collega's een hapje te gaan eten en wat te ontspannen. Na het een en ander afgebeld te hebben, kwamen we uiteindelijk terecht bij Port Zélande in Ouddorp, waar we begonnen met een lekker buffet.

We deden onze magen tegoed aan al het lekkers dat onbeperkt voor handen was. Ja, dat "onbeperkt" was natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd! Proost, trouwens!
Ik zei net al dat het lekker was, want dat was het toch? Vraag bijvoorbeeld Peter, die ook meer dan eens zijn bord wist vol te scheppen, maar na een aantal keren heen en weer lopen zaten we toch echt vol (zoals Jaap hier demonstreert).

Na het eten (niet zonder dat we nog een ijsje als toetje hadden genomen natuurlijk) was het tijd om van die maffe schoenen aan te trekken, zoals Jacoba hier even laat zien (ze kan zo de catwalk op...) en stortten ons op het disco-bowlen!

We betraden de banen 5 & 6 (Joan, ga van voor de camera!) en gooiden de ballen (niet zo natuurlijk) vervolgens in opperste concentratie richting de kegels om niet voor elkaar onder te doen. Iedereen volgde dan ook vol spanning ieders vorderingen op de baan en er werd zelfs druk gediscussieerd over hoe de bal precies over de baan rolde (want de baan was zo krom als een hoepel) of er werd gewoon wat slap geouwehoerd (daar waren we altijd al het beste in!).

Na afloop van zóveel inspanning, dronken we nog een afzakkertje en beseften dat dit gezellig avondje alweer ten einde was. Helaas, maar gelukkig ik heb het weer reuze naar m'n zin gehad vanavond!

Als bonus een filmpje van hoe we het er op de bowlingbaan vanaf brachten. Met dank aan Jaap voor het filmpje!

Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

Familie Ihrman en de "aangetrouwde" Gans...

Hoewel mijn schoonvader ietwat slecht ter been is en we meestal mijn zíjn Xsara Picasso op pad gaan (vanwege de hoge instap), moest en zou hij vandaag persé mee met de Honda. Ik had hem nog gewaarschuwd voor de lage instap en voor het feit dat ik 'm graag de sporen geef, maar hij gaf geen kick toen we tegen de 200 kilometer per uur door tunnel reden (of was ie zo stil omdat ie z'n adem inhield?).

Enfin, we waren hoe dan ook opweg naar Rotterdam, naar mijn schoonzus Annette die (hoewel ze morgen pas echt jarig is) vandaag haar verjaardag met ons vierde, in de vorm van een lunch in Grand Café Koriander. Nadat we haar hadden opgehaald en mijn schoonvader uit de auto was geklommen, liepen we naar het pittoresk aandoende eettentje.
We kregen een tafel toegewezen en er werd alvast wat gedronken op Annette haar 37e verjaardag (en Janine maar denken dat het haar 38e was!). Schoonpa uiteraard een "kleintje" (ook vaak "jonkie" genoemd), de rest een fruitdrankje of een Colaatje en schoot ik ondertussen nog wat familiekiekjes.

We hoefden niet lang op ons eten te wachten, want dat stond eigenlijk vrij snel op tafel en zo kon ik aan de, door Annette aangeprezen, Korianderburger beginnen. Een Italiaanse bol, belegd met een hamburger, gebakken spek, gesmolten kaas en een gebakken ei, dit op een opgemaakt bedje van allerhande groenvoer.
Ik moet eerlijk bekennen, ik ben blij dat ik Annette's advies opgevolgd heb, want hij was overheerlijk! De rest, en dus ook Janine, genoot ook van het lekkere eten en zo werd het een hele lekkere en gezellige verjaardagslunch voor de familie Ihrman en de "aangetrouwde" Gans...

Lieve kleintjes en lekker eten

Vandaag stond er een drukke dag op het programma. Zo vertrokken we om half 12 richting Ouddorp om bij Janine's vriendin Antoinette een snowboard op te halen wat Janine komende wintersport mag lenen en die we dan even een beurt bij Snowshop Van Bellen zouden laten geven.
Bij Antoinette (en Jeroen) thuis, kwamen we natuurlijk ook kleine Xavi weer tegen, die ons harten weer deed smelten met zijn ondeugende blikken.

Nadat we ons bij Van Bellen in Willemstad weer hadden laten verleiden door het kopen van leuke en mooie spulletjes voor de wintersport (handschoenen, rugzak, thermoshirt etc.), gingen we direct door naar Paco en Ineke in Dirksland om daar een blik te werpen op hun kersverse zoon waar ik vorige week al een kort blogje over schreef, Stijn. Wat een liefie, zo klein! Dat zoiets uit Ineke's buik komt. Heel vreemd weer, maar zo schattig...
Natuurlijk werden we nog even getrakteerd op beschuit met muisjes en liet Paco zijn nieuwste aanwinst voor kleine Stijn nog even zien.

Direct daarna zijn we doorgereden naar Bas en Noortje want Ineke werd alweer moe en we hadden beloofd om nog even bij Bas en Noortje een bakkie koffie te komen drinken.
Dit resulteerde uiteindelijk in een paar potjes Mario Kart op de Wii en aansluitend een etentje in Roos Sali aan de haven van Middelharnis. Ik was al lang van plan daar eens te eten, want ik had van verschillende mensen gehoord dat het daar goed te pruimen was. En dat was het zeker!
Een echte aanrader, want met muziek uit het Middelandse Zee gebied op de achtergrond en een dito ambiance, had ik tezamen met het uitzicht op de haven die verlicht was door vele lichtjes, zelfs het echte zomer-vakantie-gevoel. En dat bij -3 graden!

Min 3 of niet, ik heb me uiteraard weer heerlijk tegoed gedaan aan lekker eten en, niet geheel onbelangrijk, het toetje! Ook bij Roos Sali serveren ze namelijk een Dame Blanche (het heet daar een Dame Blanca) en wie mij een beetje kent, weet ook dat ik pas goed gegeten heb met een Dame Blache als afsluiter!

Een drukke dag dus maar wel een hele gezellige! Ik zit nog vol van het eten, dus dat wordt na 31 december weer flink op de kilo's letten!

Groeten vanuit de hottub...

Toen we vanmorgen wakker werden wisten we het meteen. Vandaag gingen we écht lekker op vakantie! Dat was dan ook vooral te wijten aan het prachtige weer dat al vroeg door de gordijnen naar binnen scheen.
Beneden gekomen lag Gijsje nog lekker uit te slapen, op een ongelooflijk relaxte manier, zoals alleen onze Gijs dat kan.

Nadat Janine nog even haar nagels had laten doen en ik nog even wat had zitten drummen en computeren, pakten we onze tassen in en vergaten ook vooral de eerste zak pepernoten van 2008 niet mee te nemen. Die had ik gisteren al bij mijn moeder in de bakkerij gespot en kon ik dus onmogelijk laten staan!

Na dik een uur rijden kwamen we aan in Hagestein, bij Piet & Henny van Bed & Breakfast Nijenstein. Piet en Henny bleken uiterst aardige mensen en vanaf de eerste seconde voelden we ons hier ontzettend thuis. We werden uitgenodigd om iets bij hen in de woonkamer te komen drinken, maar we hadden in de auto al genoeg genuttigd en dus begonnen Piet en Henny aan hun kennismakingsronde langs de blokhut en door de tuin.

Als eerste bekeken we dan ook de blokhut, die uitzicht had over een mooie vijver en een aansluitende prachtige tuin, die naast veel ruimte, ook leuke zitplekjes herbergde. Ook de hottub kwam aan bod en Piet vroeg zich meteen af hoe laat we daar ongeveer in wilden, want dan zorgde hij dat het water lekker warm was.
Over die vraag waren we nog niet helemaal uit, dus besloten we dat “na het eten” te doen en dan wist Piet wel genoeg.
Ook maakten we direct kennis met George, die dag en nacht zorgt voor het gras en lekker zijn eigen gang gaat, zonder zich te storen aan alles en iedereen.
Ik bekeek ook even de Green, want Piet had zelfs een set golfclubs en balletjes paraat staan om een potje golf te spelen in de tuin.
Ook probeerde ik de hangmat even uit, terwijl George (Sjors voor intimi) ongestoord zijn ronde deed.

Daarna besloten we om even in Vianen te kijken, dat hier zo’n 5 kilometer vandaan ligt. We wilden nog even wat boodschappen doen bij de supermarkt en even kijken of er wat te beleven viel in het dorp. We troffen er een gezellige Voorstraat aan met verschillende winkeltjes en restaurantjes. We bespraken dan ook de Italiaan, mede op aanraden van Piet en Henny. Het terras zag er dan ook gezellig uit en na het bestuderen van de menukaart, waagden we het er op.

Klokslag 18:00 uur (ik hou er van op tijd te zijn), zaten we aan een tafeltje, vlak onder de kerktoren en dicht bij een watertje met dezelfde boompjes zoals wij die in de tuin hebben. Deze waren echter al wat ouder dan de jonkies die wij hebben en zo konden we dan ook een beetje inschatten hoe ze bij ons zouden worden.
We hoefden niet lang te wachten op ons eten. Zo had ik een Waardse Haasbiefstuk en had Janine iets met kip. Het zag er niet alleen ongelooflijk lekker uit, het was het nog ook! Trouwens, het dessert was ook erg lekker!

Nadat we onze buik er letterlijk van vol hadden, keerden we terug naar ons hutje en daar stond de hottub al stoom af te blazen. Slechts gehuld in badjas kwamen we dan niet veel later bij de hottub aan, die je, zoals het een echte hottub betaamd, lekker op moet stoken door regelmatig vers hout op het vuur te gooien en de temperatuur in het water te controleren. Met een lekker koud biertje genoot ik met volle teugen van het warme water en de rust om ons heen. We genoten natuurlijk ook van elkaar, ondersteund door muziek dat zachtjes door mijn laptop ten gehore werd gebracht.

Toen het ging regenen konden gewoon nog even blijven zitten maar niet lang na het begin van de regen besloten we toch om lekker naar binnen te gaan. Daar heb ik nog een film liggen kijken en ben daarna lekker onder de dekens gekropen. De eerste dag zit er weer op, maar ik voel me ontzettend relaxt. Dit is pas vakantie…

Het allerleukste van de hele dag was nog wel dat mijn nichtje Sylvana, waarvan ik onlangs getuige mocht zijn op haar bruiloft, ons belde met de mededeling dat ze zwanger is! Dat vonden we natuurlijk erg leuk om te horen en bij deze (ik weet dat ze mijn blog leest) wil ik haar nogmaals van harte feliciteren en kijk uit naar eind maart 2009, want dan is ze uitgerekend!