zaterdag 29 november 2008

Op de pannenkoekenboot

Eigenlijk was mijn moeder half oktober al jarig, maar vanwege de nieuwe keuken van mijn ouders kwam het niet van een feestje.

Daar bedacht haar zus(je) (en mijn tante) Bethina iets op door haar een dagje en een nachtje in een kuuroord aan te bieden tezamen met haarzelf en mijn tante Wilma. Als afsluiting zou er nog een verrassing plaats vinden en zo geschiedde vandaag.

Althans, verrassing, ik begreep dat mijn kleine neefje Arjen al via de telefoon aan "Tante Net" had doorgegeven dat we naar de "Tannentoetenboot" zouden gaan dus mijn moeder was al van alles op de hoogte.

We verzamelden vanmiddag dan ook zoals gezegd bij de Pannenkoekenboot in Rotterdam die recht onder de Euromast zijn vaste aanlegplaats heeft.
Al snel hadden Opa en Arjen elkaar gevonden, evenals de rest van de familie. Na niet al te lang in de kou gestaan te hebben, arriveerden ook mijn moeder, Bethina en tante Wilma.
We moesten nog even wachten maar toen konden we gelukkig de boot op want het was toch nog aardig fris! Op gezelligheid hoefden we echter absoluut niet lang te wachten en zo trok opa al snel een biertje open en keek Arjen zijn ogen uit toen we uiteindelijk gingen varen.

Nadat het personeel van de pannenkoekenboot het buffet hadden geopend, ging onze gehele familie op de stapel pannenkoeken af zoals opa die hier de ingrediënten uitzoekt. Of wat te denken van oma en ome Johan of de rest van de hele familie.
Het werd dan ook snel stil op de boot en we hoorden links en rechts alleen nog maar gesmikkel en gesmak. Zoals bij mijn neef Jeroen die er een vreemde combinatie aan ingrediënten op zijn pannenkoek op nahield.

Ondertussen voeren we door de Rotterdamse havens en keek Arjen weer zijn ogen uit naar de vele kranen die op de kade stonden te laden en te lossen. Mijn vader smikkelde echter ondertussen vrolijk door, maar toen was het tijd voor een kadootje want Janine en ik hadden nog een wat leuks voor mijn moeder gekocht.
En terwijl zowel neef Jan-Willem en Christa als de rest van de familie toekeek, pakte mijn moeder haar kadootje uit.

Bethina beleefde op haar beurt nog veel lol in de ballenbak in het ruim van het schip maar het was natuurlijk de bedoeling dat Arjen er veel lol zou beleven. Dat deden ze dan nu maar samen en nadat ze beiden na een tijdje weer uit de ballenbak geklauterd waren, werd het speciale verjaardagstoetje voor mijn moeder gebracht en werd ze door de gehele boot luid toegezongen. Ze was natuurlijk blij verrast en mocht als eerste van de gehele boot aan haar toetje beginnen.
De rest van de boot mocht om de beurt een ijsje samenstellen en zo kwam het dat Jeroen wederom voor de smarties ging. Arend voorzag op zijn beurt mijn oom Johan nog even van een flinke dot slagroom en zo zaten Arjen en Jan-Willem (en ik natuurlijk ook) een tijdje later lekker van ons ijsje te smullen.

Na het ijs eten besloot ik nog even met Arjen in de ballenbak te gaan. Ja u leest het goed, niet alleen Arjen had het naar zijn zin tussen de duizenden gekleurden plastic ballen, maar ook ik vermaakte me wel!

Helaas kwam er aan al dit leuks toch ook weer een eind, maar niet voordat oom Johan (Uncle Johnny voor intimi) zich nog even de "Capo di tuti Capi" van de Maffia waande (zo leek het tenminste).
Nadat we het ruime sop, weer verruilden voor vaste grond onder onze voeten, nam Arjen afscheid van zowel oma als van opa en volgde de rest van de familie zijn voorbeeld en zo ging ieder zijn eigen weg huiswaards.

Al met al was het een heel gezellige middag! Iedereen bedankt en dit zouden we vaker moeten doen!

zondag 23 november 2008

Een witte wereld

Ik hou van de sneeuw. Behalve in eigen land dan, want dat levert eigenlijk alleen maar problemen op. Files, ongelukken, rotzooi in huis, enzovoorts. Toch levert het naast al die problemen ook mooie vergezichten op.

Zo zag ik vandaag voor het eerst ons huis in de sneeuw en ook de achtertuin deed gezellig winters aan. En wat dan te denken van mijn uitzicht vanaf mijn bureau op zolder? Mooi hè, zo'n witte wereld...

Slasaus in de benen

Zoals de afgelopen 2 weken was het ook vandaag weer vroeg op voor Janine's snowboardles. Voor mij was het al redelijk vroeg, laat staan voor Janine die gisteravond nogal was doorgezakt! Haar dag begon dan ook met kreunen en steunen en was eigenlijk weinig fit, maar ze had gewoonweg geen keus.

Vandaag zouden ook mijn vader en moeder meegaan naar Zoetermeer om te kijken hoe het Janine verging en hoe ik op mijn snowboard naar beneden kwam. Ik kon vandaag namelijk mijn fonkel nieuwe board en schoenen uitproberen, iets waarvoor ik nog niet eerder de kans voor had gehad omdat ik ze nog maar sinds vrijdagavond in mijn bezit heb. We reden dan ook met mijn vader en moeder, om een uur of half 10 weg vanuit Nieuwe Tonge en Janine... daar hadden we geen kind aan!

Hoewel ze waarschijnlijk het gevoel had slasaus in haar benen te hebben, kwam ze toch vrij vlot naar beneden, ookal was het eigenlijk veel te druk. Ze had nauwelijks bewegingsruimte en ik weet nog dat ik dat, toen ik nog maar net kon boarden, ook verschrikkelijk lastig vond. Je moet zoveel dingen tegelijk in de gaten houden, dat je soms je houding vergeet en sneeuw hapt met je board, met alle gevolgen van dien. Bij Janine bleven echter grote crashes, gelukkig, achterwege.

Bij mij ging het boarden heerlijk. Ik had veel contact met mijn nieuwe board en het voelde ontzettend goed. Ook mijn softboots zaten geweldig en ik ben er van overtuigd dat ik met deze setting de Italiaanse bergen met gemak kan bedwingen.

Op de terugweg, toen Janine alweer lag te slapen, begon het opeens hard te sneeuwen! Hadden we dus net zo goed thuis kunnen blijven!

Als bonus een filmpje van Janine in de sneeuw, tijdens haar derde snowboardles in Zoetermeer.






Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

zaterdag 22 november 2008

Met beide voeten

Addie attendeerde me vanmiddag op het bandje 'Met beide voeten' dat vanavond zou optreden in
restaurant / kroeg 'Old Village' in Ouddorp. Na wat speurwerk op hun website, zag ik al snel dat dit om een leuk en gezellig bandje moest gaan. De keuze om vanavond een biertje te doen in 'Old Village' was dan ook snel gemaakt.

En dus werden Janine en ik vanavond door Addie en Mirjam opgehaald voor een avondje uit. Later voegden Cor, Annemarie en Annette zich ook bij ons vieren.
Veel bekende waren eveneens naar Old Village gekomen om naar de band te luisteren en vooral Janine kwam in haar 'thuisdorp' veel bekenden tegen die ze allang niet gezien of gesproken had.

Het was dan ook erg gezellig. Zelf deed ik een paar biertjes maar ging algauw weer aan de Cola ter compensatie. Zo leerde ik van Keuf ooit de spreuk "Een frisje tussendoor, houd je op het rechte spoor!" en dat blijkt ook echt te werken.
De dames gingen echter onverstoord door met het drinken van glazen Rosé en hoe later het op de avond werd, des te spraakzamer werden de dames!
De mannen daarentegen, zoals Addie en Cor hier, deden het rustig aan. Addie was zelfs BOB want hij had besloten om morgenochtend al vroeg uit bed te stappen om te gaan mountainbiken.
Cor had geen verplichtingen en dronk dus gezellig een biertje mee en genoot van de gezelligheid.

Dan even over de band, want daar kwam ik vooral voor. 'Met beide voeten' is met recht vanaf vandaag een van mijn favoriete kroeg-bandjes. Ze hebben enorm uitgebreid en divers repertoir. Ze speelden nummers van onder andere Neil Young, De Dijk, U2, Bon Jovi, Beatles, Pearl Jam, Johnny Cash, Boudewijn de Groot, Guns and Roses en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ze begonnen om 22:00 met spelen en na 3 pauzes ingelast te hebben waren ze om 1:30 nog steeds niet uitgespeeld.
De voetjes kwamen naarmate de tijd verder verstreek, steeds losser op de dansvloer en tegen de tijd dat wij vertrokken, ging het dak er zo'n beetje af en kwam zelfs de eigenaar van de tent op het podium om te vertellen dat iedereen vanaf dat moment gewoon lekker binnen mocht roken! Direct stegen grote stoomwolken naar het plafond en lieten de rokers een luid gejuich horen.

Al met al een erg leuke band die er voor ons een hele leuke avond van maakte. Helaas heb ik het einde gemist, want ik had gehoopt dat ze Greenday met Time of your Life nog zouden spelen, maar dat zal ik dus waarschijnlijk nooit te weten komen.

'Met beide voeten' is een band om in de gaten te houden en zéker de moeite waard om naar te gaan luisteren! Voor meer informatie over deze band aangaande optredens, biografie of foto's van hun optredens, is er een website.

Geldboompje

Het is al bijna 2 dagen vies weer. Het regent, het hagelt en het waait hard. Onze achtertuin schijnt een verzamelplaats te zijn voor de blaadjes van de bomen uit de buurt, want aan onze bomen en planten zitten allang geen bladeren meer. Ik denk zelfs dat iemand bij ons in de buurt, een geldboompje in de tuin heeft staan. Toen ik daarnet naar buiten liep en naar de hoop met bladeren in onze achtertuin keek, zag ik er ook een briefje van 5 euro tussen liggen.

Toch maar eens kijken wie dat geldboompje heeft geplant en of ik er een stekje van kan krijgen...

vrijdag 21 november 2008

Softboots als pantoffeltjes

Onze eerste wintersportvakantie samen, komt steeds dichterbij. Nadat Janine alweer 2 lessen heeft gehad en de derde al over 2 dagen voor de deur staat, besloten we vanavond maar eens spijkers met koppen te slaan. Afgelopen zondag was ik namelijk gek gemaakt met een eigen snowboard, een Burton Mayhem om precies te zijn, maar besloot toen om er nog even over na te denken.
Tóch heb ik deze week de knoop doorgehakt en besloten het board alsnog te kopen. Hij was helemaal naar mijn zin en ik had het dan ook niet kunnen verkroppen als hij straks aan mijn neus voorbij gegaan was.

Bij Van Bellen in Willemstad aangekomen te zijn, lag mijn board, gemonteerd met de bindingen en zelfs compleet gewaxt, al klaar om opgehaald te worden. Ik had het board nog niet eerder in deze hoedanigheid gezien met de bindingen die ik uitgekozen had, maar het stond echt super! Ook het detail op de achterkant van mijn high-back vind ik erg leuk en apart.

Toen ik nog wat uitleg kreeg en Arie van Van Bellen mijn board in een boardbag stopte, was Janine nergens meer te bekennen. Die bleek snel een pashokje ingedoken te zijn met een aantal broeken en jassen om te passen. Ze moest immers nog goede kleding kopen en na een tijdje had ze een leuke combinatie uitgezocht, die nog erg lekker zat ook.
Ze vond zelfs nog een paar eigen snowboardschoenen of ik moet eigenlijk "softboots" zeggen, die als pantoffeltje bleken te zitten en dat is érg belangrijk. Verder bleven een paar wanten ook niet veilig voor de koopdrift van Janine. De goggle die ze nog even pastte legde ze toch maar weer terug. Die onthouden we nog even voor wat later, we hebben immers nog 63 dagen te gaan.

Nu kan Janine dus komende zondag in haar eigen pak en met haar eigen schoenen de piste te lijf. Zelf ga ik zondag m'n nieuwe board uitproberen, dus nieuwe foto's volgen!

donderdag 20 november 2008

Michael Schack in Klein Theater Erato

Nog niet zo heel lang geleden bezocht ik een drumclinic met Dom Famularo in Klein Theater Erato in Roosendaal, welke was verzorgd door Tierolff Muziekcentrale waar ik mijn drumkit kocht. Ook deze keer kreeg ik netjes een uitnodiging via e-mail voor de volgende drumclinic op dezelfde lokatie, maar dit keer met Michael Schack die een demonstratie zou geven van de Roland Digital Drums serie.

Eigenlijk ben ik niet echt 'pro digital drums' maar ik vind het wel interessant en dus besloot ik om vanavond samen met mijn twee ex-collega's Keesjan en Ton, weer richting Roosendaal af te reizen.

Laat ik eerst eens wat "inside information" geven over deze drummer en ik citeer dan ook uit de mailing van Tierolff. Michael Schack is op 11-jarige leeftijd begonnen met drummen en zijn energieke drumspel (enkele van zijn voorbeelden zijn Dennis Chambers en Travis Barker!) leidde daarna tot het spelen bij Blue Blot, Camden en Clouseau. Een paar jaar geleden startte hij een nieuw project, Dynamo, met Thomas Lang en Candy Dulfer. Momenteel speelt hij bij Ozark Henry, Kate Ryan en Milk Inc. (waaronder al hun grote Sportpaleisconcerten).

Naast het actief drummen en lesgeven (Schack heeft zijn eigen Antwerpse drumschool: Drumburo), is hij sinds eind jaren 90 actief betrokken bij de productontwikkeling bij Roland. Namens Rolands V-Topia reist hij dan ook frequent de hele wereld over en hij bekleedt met veel enthousiasme de rol van Sound Consultant for the Electronic Percussion division of Roland Musical Instruments Corp, Japan.

Toen we binnen kwamen zagen we het podium vol staan met 3 verschillende electronische Roland drumkits. Een beginnersset, een set voor gevorderden (de TD-9KX) en de set voor de echte professionals en tevens het vlaggenschip, de TD-20K V-Pro. Ik had de sets al eens zien staan bij Feedback in Rotterdam, maar zo op het podium waren ze (en vooral de TD-20K) erg imposant.

Michael Schack, een Belg in hart en nieren, vulde de drumclinic niet alleen met geweldige, erg uiteenlopende drumpartijen, maar schoot er ook nog aardig wat echte Belgische grappen tussendoor. Helaas was het publiek niet echt meegaand en had ik het idee dat niemand echt durfde te reageren, omdat ze anders flink in de zeik zouden worden genomen. Dat bleek ook wel toen Michael de ober in de gaten kreeg die de hele avond door de zaal liep en stond mee te bewegen op de muziek. Die jongen werd vrijwel direct in de schijnwerpers gezet.

Enfin, Michael speelde fantastisch en daar ging het uiteindelijk om. Je kon het zo gek niet bedenken of hij speelde het. Rock, Funk, Punk, R&B, Blues, Jazz, Jungle en zo kan ik nog even doorgaan. Zijn energieke spel, in combinatie met de heerlijke samples die hij tussen zijn spel gooide, maakten het een echte leuke avond. En vooral ook een leerzame avond, want tussen zijn drumpartijen door, gaf hij veel informatie over wat er allemaal mogelijk was met zo'n electronische drumkit.

Ik heb er in iedergeval dus weer flink wat van opgestoken en heb het daarnaast weer goed naar m'n zin gehad vanavond! Als bonus dan ook weer een kleine compilatie van wat ik deze avond gezien heb. Met dank aan Keesjan voor de foto's want ik heb mijn eigen fotocamera thuis gelaten!




Kijk voor meer filmpjes (of een grotere versie van bovenstaande) ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

zondag 16 november 2008

Een heerlijke kleurencombinatie

Het wekkertje ging weer vroeg vandaag. Voor de zondag dan, want vandaag zou Janine haar tweede snowboard les in Zoetermeer krijgen.
Terwijl ik dan ook in het uiterst gezellig ingerichte en goed gevulde restaurant wat op mijn laptop zat uit te werken en tegelijkertijd de piste(s) in de gaten kon houden vanachter de ramen of via het videoscherm, kwam Janine alweer een stuk beter van de (0verigens drukke) piste dan vorige week. Logisch ook, want het zou niet zo fraai zijn als ze geen vooruitgang zou boeken.

Aansluitend reden we op de terugweg nog even langs Van Bellen in Willemstad. Daar haalde ik tot een paar jaar terug (ik ga nu voor het eerst in 4 jaar weer op wintersport!) ieder jaar mijn (huur) snowboard en andere spullen en omdat het aardige mensen zijn en redelijk in de buurt zit, mag ik er graag komen.

Vandaag kwam ik er om weer een board te huren voor komende wintersport, maar ik verliet bíjna de winkel met een spik-spliter-nieuw heftig gekleurd board, inclusief bindingen en schoenen, maar ik hield me in. Het is namelijk geen kattepis om even een board te kopen en in deze economisch barre tijden moet je eerst goed nadenken voor je een stuiver omdraait.

Het board (Burton Mayhem - All Mountain Freestyle) viel meteen bij me in de smaak vanwege zijn heerlijke kleurencombinatie en ik probeerde dan ook allerlei verschillende bindingen om het compleet te maken. Mijn uiteindelijke beslissing viel op een paar goede en stevige zwarte bindingen en een paar heerlijk passende en goed ondersteunende softboots (beiden van Burton, maar ik heb er helaas geen foto's van).

Zoals gezegd heb ik hem nog niet gekocht, maar ga ik daar eerst eens even goed over nadenken voor ik er 'ja' tegen zeg. Waarschijnlijk gaat dat niet al te lang duren, mezelf een beetje kennende :-) en kan ik 'm misschien aanstaande zondag al uitproberen tijdens Janine's derde les?
De tijd zal het leren!

Als bonus weer een nieuwe filmpje waarop Janine laat zien dat ze weer een stukje beter naar beneden komt dan vorige week!
Straks kan ze het allebei, want ik heb al eens een filmpje gepost waarop ze met ski's van de piste in Zoetermeer kwam!




Kijk voor meer filmpjes (of een grotere versie van bovenstaande) ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

zaterdag 15 november 2008

Een aimabele oude baas

Afgelopen woensdag, na het zien van een geweldig filmpje, schreef ik al openlijk over mijn bedenkingen of Sinterklaas dit jaar wel in het land zou komen.
Nou vandaag ben ik gerust gesteld. Nadat ik een nieuwe wintersport jas gekocht had in Hellevoetsluis en ik naar huis wilde rijden, stond ik bij de rotonde achter niemand minder dan Heilige Nico zelf! En dat nog wel in een uiterst ongebruikelijk voertuig, want zelf was ik van mening dat hij zich nog altijd op zijn wit beschimmelde viervoeter over de daken begaf. Nu vond ik het altijd al vreemd dat Sinterklaas met zijn paard het dak op kon (als kind fantaseerde ik me suf hoe dat paard in godsnaam op het dak terecht kwam), maar dat hij met dit vervoersmiddel bij de schoorstenen kan komen lijkt me toch totaal uitgesloten...
Of zou deze aimabele oude baas nog iets anders in petto hebben? We wachten het nog maar even rustig af...

donderdag 13 november 2008

Een bijzonder exemplaar... en dat is ie...

Ik schrijf bijna dagelijks over mezelf, over mijn 'gezinnetje', over iemand anders of ander soort geneuzel. Mijn grote vriend en huistijger Gijs, passeert ook meer dan eens de revu, maar het was juist hij die mij vroeg nu eens iets over zijn leven te schrijven.

Vandaag besloot ik, na het zien van deze prachtige regenboog en bij gebrek aan beter, gehoor te geven aan zijn verzoek, maar het was niet makkelijk. Ik heb wel eens het idee dat Gijs weinig spanning beleefd in zijn (luxe) leventje. Bijna altijd als ik hem zie, slaapt hij of ligt hij lekker te relaxen, zoals hier, hier, hier of hier. Meer dan eens wens ik eens een week van leven te ruilen, beseffend dat dat helaas nooit mogelijk zal zijn.

Vriendjes heeft Gijs, in tegenstelling tot in Dirksland, volgens mij nu ook in overvloed. In Dirksland had hij altijd ruzie met Binkie, de vechtersbaas van een deur verder, maar hier heeft hij volgens mij een hecht band met de rest van de 'poezen buurt'.
Terwijl Gijs binnen weer eens op het kleed lag te slapen, stond ik namelijk opeens oog in oog met een van zijn vrienden, die zijn neus plat tegen het achterraam aangedrukt had. Ik dacht nog "hier moet ik een foto van maken" maar voordat ik goed en wel met mijn lens gereed zat, was hij alweer boven op de tuintafel gesprongen om van hoger naar binnen te kunnen kijken.

's Avonds kwam Joep van hiernaast ook nog even buurten en toen ik de achterdeur open deed zodat ze samen konden spelen, verdwenen ze in het donker en besefte ik dat ik Gijs pas morgenochtend weer terug zal zien als hij weer voor het raam staat en me met zijn blikken en geluidjes duidelijk laat merken dat hij honger heeft.

Een bijzonder exemplaar... en dat is ie...

woensdag 12 november 2008

Komt de goede Sint nu toch wel?

Wie zat er vroeger als klein kind niet al weken of misschien wel maanden van tevoren door de boeken van Bart Smit, Intertoys of de Wigwam te bladeren op zoek naar kadootjes? Sinterklaas was immers weer bijna in aantocht en dus was het tijd om de verlanglijstjes op te maken.

Tegenwoordig ben ik er niet meer zo mee bezig. Helaas, want het was altijd spannend als klein jongetje wat je nu weer eens zou krijgen. Ik verlang nog wel eens terug naar die tijd dat ik zo goed gelovig was.

Eens per jaar speelt zelfs mijn moeder nog wel eens Hoofd Piet in het dorp, en daar schreef ik dan vorig jaar ook al eens over. Vandaag vond ik echter een filmpje op internet dat onlangs op TV werd uitgezonden, waar ik bijzonder hard om heb moeten lachen. Het was ook echt geen gniffelen te noemen wat ik deed op het moment dat het filmpje zich voor mijn neus afspeelde.
Normaal post ik op mijn blog nooit een filmpje dat niet van mijzelf is, maar omdat ik dit filmpje graag met mijn lezers wil delen, heb ik hieronder het YouTube filmpje geplaatst, dat een fragment laat zien uit de uitzending van Koefnoen en een prachtige persiflage op Sinterklaas laat zien... Vooral de "dikke doei" op het eind, fantastisch!




Kijk voor meer filmpjes (of een grotere versie van bovenstaande) ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

maandag 10 november 2008

Geen regels, geen stress, maar gewoon lekker spelen

Vorige week probeerden we het ook al maar toen heb ik jammer genoeg maar één foto genomen (ja daar stond ik zelf ook van te kijken!). Ja op mijn mobiel probeerde ik de sound vast te leggen maar het microfoontje van mijn Nokia begon zoals gewoonlijk weer te flippen.

Vanavond probeerden we het opnieuw en dus sloten Barry, Niels en ik ons weer op in de oefenruimte om daar eens lekker te jammen. Geen regels, geen stress, maar gewoon lekker spelen was dan ook het motto.
We speelden zo'n anderhalf uur lang (helaas had ik later op de avond nog een afspraak anders had het waarschijnlijk aardig laat geworden) en speelden van alles door elkaar. Zo kwamen verschillende nummers van Metallica voorbij maar ook Anouk kwam aan bod of andere Jazz en Blues achtige rifjes en melodiën.

Als bonus een filmpje waarbij Niels en ik ons gevoel de vrije loop laten en er even lekker op los jammen zoals dat hoort. Barry was op dat moment zijn basgitaar aan het stemmen dus die is helaas niet te horen in het filmpje. Dit stukje muziek is overigens gebaseerd op de bas-string van Anouk met Nobody's Wife (zoals Niels aan het einde van het filmpje ook verklapt). Ik heb daarnaast ook nog wat nieuwe truckjes uitgeprobeerd tijdens het videobewerken, dus ik sla 2 vliegen in 1 klap!




Kijk voor meer filmpjes (of een grotere versie van bovenstaande) ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.



Update (12-11-2008):

Ondertussen wordt ik al vanaf 9 november genoemd op de website van Golden Earring Record Research in verband met het optreden in Ouddorp waar ik vorige maand over schreef. Er komen dan ook flink wat bezoekers van die website naar mijn weblog en vandaar dat ik ze bij deze hartelijk bedank en een linkje naar hun website terug gooi.

zondag 9 november 2008

Ze verkiest de plank boven de lange latten

Met nog precies 75 dagen te gaan, tot aan onze wintersport vakantie in Italië (eind januari 2009, waar ik al eerder over schreef), was het vandaag tijd voor Janine's eerste snowboardles. Ze kon al aardig skiën, maar verkiest toch de plank boven de lange latten en wil dus graag in januari per snowboard van de Italiaanse pistes afrazen.

Vandaag startte de eerste in de reeks van 4 lessen die zij eens per week op zondag zal volgen in Snow World Zoetermeer.
We waren van plan om 8 uur op te staan vanochtend zodat we ons op ons gemak konden voorbereiden en rond een uur of kwart over 9 op het gemakkie richting Zoetermeer konden tuffen. Helaas bleek de op mijn telefoon ingestelde wekker niet te functioneren als de batterij leeg is, dus schrok ik om kwart voor 9 pas wakker. Direct stelden we alles in het werk om zo snel mogelijk op pad te gaan en wat wil het geval? Binnen een half uur waren we helemaal klaar! Dat is nog nooit gebeurdt!

Eenmaal bij Snow World bleken we lang in de rij te moeten staan bij de kassa, maar daarna verliep alles vrij vlot. Haar lessen waren vantevoren al vastgelegd en mijn uurtje vrij snowboarden was ook binnen no time geregeld.
Daarna volgde voor Janine de kennismaking en warming-up in met haar groep. De boards werden geïnspecteerd en ze kregen wat praktische uitleg over het snowboard zelf.

Toen ik na een tijdje weer even bij de groep ging kijken (zelf was ik ook lekker aan't boarden), kwam ze al glijdend naar beneden (dit was ze dus niet)! Ze had er gewoon blosjes van op haar wangen.
Wat wel fijn was is dat ze voor het klasje waar Janine deel van uit maakte, een stukje piste hadden afgezet zodat ze in alle rust en zonder vervelend verkeer konden oefenen.

Na afloop gaf ze te kennen, afgezien van de opgelopen blauwe plekken, de les erg leuk te vinden en de groep mensen ook erg leuk en gezellig was. Ze vond het leuker dan skiën en kijk, dat vind ik dan weer mooi om te horen!

Als bonus dit keer een filmpje van één van haar áller eerste afdalingen per plank, ooit. Inclusief een klein sadistisch lachje aan het eind :-)




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.


zaterdag 8 november 2008

Eindelijk de voortuin een beetje op orde...

Vanochtend was ik nog maar net uit bed, toen Janine me erop attendeerde dat de tuinmannen gearriveerd waren. Ik had al zo'n vermoeden omdat ik die dikke 8 cilinder van De Leeuw & Ko al aan had horen komen. Echter, toen ik naar buiten tuurde vanuit de woonkamer door het keukenraam, dacht ik dat Sinterklaas voor de deur stond, met zijn staf in de hand.

Toen ik de voordeur openmaakte en polshoogte kwam nemen, bleek het buurman Sjaak te zijn, met één van de leilindes die vandaag dan eindelijk in zijn en onze voortuin gepland zouden worden. Later kwam hij met een meters lange paal aanzetten om de hele zaak te ondersteunen en de draden te kunnen spannen om de lindes te leiden.
Gerard en Leendert van de Leeuw & Ko werkten koortsachtig om de voortuinen in orde te krijgen. Ze verwijderden zelfs mijn onkruid! Gelukkig maar, want ik had al meerdere malen van mijn moeder te horen gekregen dat ik nu eindelijk mijn voortuin eens moest omspitten. Ik geef ook toe, wij hadden het meest verwilderde voortuintje uit de buurt...

Na een tijdje ploeteren begon er zicht op het eindresultaat te komen, maar dat wachtte ik niet af. Ik liet de mannen en hun werk achter, om samen met Paco bij het 1e van DES'67 te kijken op de voetbalwei van Dirksland.

Nadat ik daar van teruggekeerd was (ze hadden op deze koude middag nipt met 2-0 gewonnen), bleek het eindresultaat verbluffend. Het is in onze optiek een prachtig gezicht en ben erg benieuwd hoe het wordt als er blaadjes aan de takken komen. Zeker 's avonds, met een beetje sfeerverlichting, is het dan straks helemaal een leuk gezicht als het wat meer dicht gegroeid is.

Het enige dat nu nog in ons voortuintje moet gebeuren, is het aanleggen van een nieuw straatje naar de voordeur en voor de ramen langs. Dat zal echter niet lang op zich laten wachten want de jongens van De Leeuw & Ko beloofden er snel mee aan de slag te gaan. Daarna nog wat plantjes ter opvulling en ook ons voortuintje staat er dan levendig bij!

vrijdag 7 november 2008

Mijn eerste culinaire hoogtepunt...

Het leven van een thuiszittende werkzoekende gaat niet over rozen. Ik heb er opeens heel veel huishoudelijke klussen bij gekregen en dat bevalt me eerlijk gezegd helemaal niks. Tóch zag ik vandaag een voordeeltje in het boodschappen doen met het door Janine doorgemailde boodschappenlijstje.
Waarom zou ik me strikt aan het boodschappenlijstje houden? Ik vond dat ik door alle onrust van afgelopen weken mezelf wel eens wat meer mocht trakteren! Daarom kon ik het pak dubbelvla en het bekertje slagroom ook niet in de koeling laten staan en griste het uit het schap, voordat iemand me voor kon zijn.

Toen ik vanavond aan tafel zat en Janine bij thuiskomst de koelkast open trok, hoorde ik haar achter me opeens lachen. "Dacht je dat je slagroom meegenomen had?" vroeg ze me. "Euh, ja, hoezo? Is dat geen slagroom dan?". "Nee" antwoordde ze nog steeds lachend, "dat is gepasteuriseerde slagroom. Die moet je nog opkloppen en suiker toevoegen!".

Daar zag ik mijn kans! Iedereen weet dat ik geen keukenprins ben en er alleen kom om eten te pakken maar niet om te koken. Zou dit dan mijn eerste culinaire hoogtepunt worden? Ik twijfelde dan ook geen seconde toen het moment aanbrak dat het toetje op tafel moest komen.
Op aanwijzen van Janine pakte ik de staafmixer uit de lade (in mijn eentje had ik 'm nooit gevonden!) en goot het bakje slagroom-prut leeg in een grotere bak. Daarna voegde ik veel meer suiker toe dan de voorgeschreven twee afgemeten eetlepels. Een beetje zoetigheid kan geen kwaad.

Daar stond ik dan te ploeteren in de keuken met de staafmixer. Ik voelde me dan niet direct een keukenprins, maar wel trots dat ik hier de moeite voor nam.
Na een tijdje opkloppen (en nóg wat suiker toevoegen), was de slagroom lekker stevig geworden en durfde ik het aan om het op mijn toetje te serveren. Ook daar oogde het prima op en wat nog mooier was... het smaakte voortreffelijk! Heerlijk zoet en lekker stevig!

Gelukkig heb ik genoeg gemaakt voor vanavond, morgenavond en zondagavond. Ik ben voorlopig dus nog niet uitgesnoept!

woensdag 5 november 2008

Change is coming...

Ik zal er niet omheen draaien, mijn favoriet heeft vanochtend vroeg (Nederlandse tijd) de Amerikaanse verkiezingen gewonnen. "Change is coming" is zijn slogan en ik hoop ook echt dat hij dat gaat waarmaken.

Als kleine jongen keek ik met grote ogen naar de United States (het was überhaubt al kick als je dat op jongen leeftijd kon uitspreken). Daar gebeurde het, daar moest je zijn, in dat land kon alles en ze waren in mijn kleine kraalogen het meest fantastische land op aarde. Die mening hield stand tot en met Bill Clinton, maar toen Bush aan de macht kwam had ik niets meer met Amerika. Hij liet mij namelijk een heel ander Amerika zien, arrogant en vol met cowboys en zelfverheerlijking. Het patriottistische gekots van George (Dabbeljoew) hing me binnen de kortste keren de keel uit. Wat een patjakker die vent. Een echte cowboy die graag met z'n revolver staat te zwaaien en de wereld wel eens even laat zien wie hij en zijn land dan wel niet zijn. Daar hou ik gewoon niet van, die arrogante houding.

Bush voerde liever oorlog dan dat hij een oplossing zocht voor de ruim 40 miljoen Amerikanen die zonder ziektekostenverzekering zitten. Onlangs zag ik op Nova nog een reportage van een 'evenement' waarbij honderden vrijwillige doktoren, tandartsen en verplegers, duizenden mensen ontvingen in tentenkampen, omdat ze geen geld hadden voor een tandartsbehandeling of een ziekenhuisbezoek en zelfs niet voor een bril. Janine en ik vroegen ons toen af waarom de mensen dan geen verzekering hadden, maar toen men later in het programma vertelde dat een verzekering, zonder tandartsdekking al ruim €450,- per maand (!) kostte en dat de kosten inclusief tandartsverzekering opliepen tot meer dan €700,- per maand, schrokken we ons rot.
Gek hoor dat de mensen dat niet kunnen betalen! Das toch belachelijk! En wij maar klagen dat we €140,- per maand betalen hiervoor. Nou, graag als het zo moet.
Bush had beter in zijn eigen volk kunnen investeren, dan in die onzinnige oorlogen die hij voert. Die oorlogen kosten hem 10 miljard dollar per maand ($10.000.000.000,-)! Ter vergelijking, daar kun je een hele mooie jas voor kopen en dan hou je nog geld over...

De staatsschuld van Amerika is opgelopen tot 10 biljoen dollar, dat is tienduizend miljard ($10.000.000.000.000,-) en groeit nog steeds met de seconde! Dat is toch bizar? In New York hangt zelfs een klok (The National Debt Clock) die op deze foto al bijna te klein was, maar waar ze nu het dollar teken hebben moeten vervangen door een cijfer omdat het er anders niet meer op pastte! And the clock is still counting!

De Verenigde Staten hadden dus een andere leider nodig en ik denk dat ze die nu gevonden hebben in de persoon van Barack Obama. Ik heb me inhoudelijk niet bijzonder verdiept in de details van de standpunten van Obama, maar ik weet wel dat hij een beter persoon is dan 'Cowboy' McCain. Als hij gekozen was, was de huidige koers aangehouden of was het misschien zelfs nog wel slechter geworden. Ze hebben daar geen cowboy nodig, maar iemand die van mensen houdt. Iemand die in de eerste plaats 100% voor zijn eigen volk gaat en geen arrogante houding aanneemt tegenover de rest van de wereld.

'The Change' zal nog wel even duren, want de erfenis die Bush voor Obama heeft achtergelaten is niet zomaar vergeten of opgelost. Toch heb ik het volste vertrouwen in de eerste zwarte president van de Verenigde Staten. Ook dat cliché vind ik trouwens onnodig, want zwart of blank het gaat erom welke persoonlijkheid er onder zijn huidskleur schuilgaat...
Ik hoop door deze stap, dat de wereld weer een stukje beter wordt en dat we de afgelopen decennia langzamerhand kunnen gaan vergeten en alles de goede kant weer op kunnen gaan leiden.

We wachten de naderende veranderingen af...

zondag 2 november 2008

Zonder enig aggressief competitiegedrag

Vroeger hadden we eens per jaar een heuse sportdag op de basisschool. Die voltrok zich dan altijd op het terrein van voetbalvereniging S.N.S. in Stad aan't Haringvliet, waar ik zelf tot aan de D-tjes aan verbonden bleef. Zo'n dag zat altijd vol met leuke (en ook minder leuke) spelletjes. Potjes voetbal, ringsteken, zorgen dat je met een dienblad vol bekertjes water de overkant haalt zonder te morsen om ondertussen nog wat hindernissen te nemen, zo lang mogelijk aan de lat van de goal blijven hangen zonder te vallen, zaklopen en zo waren er nog ontelbare onderdelen.

Vandaag leek het een klein beetje op die ene dag in het jaar van de basisschool. Althans, de vergelijking is misschien wat overdreven, maar het gaat natuurlijk vooral om het idee.
Zo kwam Addie vanmiddag voor een potje tennis op de Wii. Dat bleef echter niet alleen bij een potje tennis, want naast een paar potjes honkbal (waar Addie zich kranig weerde!) speelden we ook nog wat potjes golf. Ook ontdekte ik dankzij Addie een trainingsonderdeel waar je alle sporten die Wii Sports rijk is, op verschillende punten kan oefenen. Zo oefende ik me suf op het slaan van een homerun met het honkballen of het gericht terugslaan tijdens een potje tennis.
Terwijl Gijs de gehele dag weer eens zo lui als een varkentje bleek te zijn en uiterst charmante poses aannam, wrong Addie zich dus op zijn beurt in allerlei bochten tijdens een potje honkbal, die door Janine uiterst relaxt werd gevolgd.

's Avonds kwamen Keuf en Ellen om een theetje en natuurlijk moest ook toen de Wii nog even aangeslingerd worden. Keuf is groot fan van een potje tennis en sinds hij het niet meer van me kan winnen is hij gebrand op wraak.
Dat bleef echter ook vanavond weer uit en hij stampte een paar keer bijna de vloerverwarming uit de vloer van frustratie, maar de dames daarentegen, vermaakten zich prima zonder enig aggressief competetiegedrag (ok, zelf moest ik me ook wel eens verbijten als ik de bal weer nèt buiten de lijnen sloeg). Ellen had overigens de avond daarvoor al aangegeven ook wel een Wii te willen hebben maar dat het vooral leuk was als je er een kreeg (terwijl ze dit zei keek ze schuin weg naar Keuf, die op zijn beurt uit alle macht probeerde zijn gezicht niet te laten vertrekken en vooral niet terug te kijken).

In tegenstelling tot mijn voorspelling die ik deed toen ik de Wii voor Janine's verjaardag kado deed, maakt hij dus nog steeds overuren. Morgen staat er ook al een sportieve middag gepland, dan komen Keuf en Bas langs voor een paar potjes tennis en dan zal ik me dus opnieuw moeten bewijzen, want het schijnt dat Bas nogal goed is!