Een dag van laatste dingen

Het ging snel deze week. Afgelopen vrijdag had ik, eigenlijk geheel onverwachts, een sollicitatiegesprek bij internetbureau Mangrove in Rotterdam, dat sinds jaar en dag tot een van m'n favoriete Nederlandse internet bureaus behoort en ik ook al even lang op de voet volg.
Dat pakte goed uit en afgelopen dinsdag kreeg ik te horen dat ze me graag in hun team wilden hebben.

Het besluit om daar ook daadwerkelijk voor te kiezen, was snel genomen, ook al zou ik er qua reistijd flink op achteruit gaan. Diezelfde dag lichtte ik de directie van Websites Nederland en iBoom in en die waren bereid om alle medewerking te verlenen om mijn vertrek te vergemakkelijken.

In goed overleg besloten we dan ook dat het meteen mijn laatste week zou zijn. Dat gaf geen problemen en eerlijk is eerlijk, als je met je hoofd al bij je nieuwe werkgever zit, heeft het weinig zin om nog te blijven (mits de planning het ook toelaat natuurlijk, maar dat deed ie).
Ik had nog een aantal vrije dagen staan en met dat gegeven in het achterhoofd werd dan ook besloten dat ik vandaag voor het laatst aan het werk zou zijn, zodat ik na een lekker weekje vrij, met frisse moed bij mijn nieuwe werkgever kon beginnen.

Het ging dus allemaal wel heel snel, zo ook voor mijn collega's. Donderdagochtend vertelde ik hen het nieuws, maar lang om daar aan te wennen kregen ze niet, want de volgende dag, vandaag dus, werkte ik voor het laatst aan hun zijde...

Het was vandaag dan ook 'een dag van laatste dingen'. Zo twitterde ik voor het laatst via de corporate accounts van Websites Nederland en iBoom, onthief ik mezelf van alle beheer functies van de verschillende Facebook accounts van klanten en om tien uur zorgde ik voor een aller laatste traktatie. Terwijl Bram nog een bord voor z'n kop had, trakteerde ik geheel in steil en vooruitlopend op morgen, oranje tompoezen. En die vonden gretig aftrek! Ook bij Bram (en mijzelf)...

De laatste e-mailtjes werden verstuurd, klanten waar ik veel contact mee had werden met een afscheidsmail op de hoogte gesteld. De laatste uren tikten weg en die laatste uren werden ook voor het laatst in ons systeem onder mijn naam geregistreerd. De laatste lunch brak aan en ging even snel voorbij.
De laatste klussen werden afgerond. Spullen uitgezocht, computer opgeschoond.
Ook de laatste vrijdagmiddag borrel stond voor de deur. Memorabel. Zelfs Pieter, die de afgelopen twee weken vakantie had, kwam speciaal langs met frikandellen, om afscheid te nemen.

Mijn laatste woord tot mijn collega's. Zelfs een laatste presentatie. Het laatste biertje. Alles had een laatste keer vandaag en dat voelde toch best raar en heel definitief. Zo ook ons laatste potje voetbal dat geheel in stijl werd afgesloten door een niet nader te noemen collega. Koen.

Dat was het dan. Websites Nederland en iBoom. Bedankt voor alles wat ik geleerd heb. Bedankt voor de fijne collega's. Bedankt voor het lachen. Bedankt.

Workshop social media bij P&D Light Rotterdam

Ook al huisvest Facebook wereldwijd zo’n 630 miljoen accounts, waarvan bijna 4 miljoen in Nederland en ook al heeft zelfs LinkedIn ruim 2 miljoen Nederlandse gebruikers, toch zijn er nog veel ondernemers die de stap naar social media nog niet hebben gemaakt. Enerzijds omdat zij daar sceptisch tegenover staan (“Waarom moet ik actief zijn op sociale netwerken, ik heb het al zo druk?”), anderzijds omdat het aan kennis ontbreekt.

Vanuit iBoom verzorgen we daarom speciale social media workshops, waarin we laten zien waarom bedrijven juist actief zouden moeten zijn op de netwerken waar hun doelgroep over hun merk of product praat en dat het echt geen ‘rocket science’ is.

Vandaag mocht ik een workshop verzorgen bij P&D Light in Rotterdam. De groep bestond uit 17 enthousiaste ondernemers, marketeers en andere geïnteresseerden vanuit verschillende bedrijven en velen staken hun enthousiastme bij binnenkomst al niet onder stoelen of banken. In de presentatie liet ik onder andere de belangrijkste feiten van een aantal grote sociale netwerken zien, zoals het aantal accounts, de (belangrijkste) leeftijdscategorieën en gaf ik een antwoord op de vraag “Wat kan ik er nu eigenlijk mee?”. Bekende netwerken als LinkedIn, Facebook, Youtube en natuurlijk ook Twitter kwamen uitgebreid aan bod, maar ook Foursquare en bloggen kregen de aandacht.

Na een korte pauze, waarin toch wel duidelijk werd dat de aanwezigen enthousiast geworden waren, liet ik de toehoorders zien hoe Twitter, LinkedIn en ook ook Facebook in de praktijk werkten. Vooral Twitter bleek voor veel aanwezigen interessant, maar ook het zakelijke netwerk LinkedIn opende bij veel mensen de ogen.

Na afloop van de bijna vier uur durende presentatie, bleken de aanwezigen enthousiast en aan het denken te zijn gezet over hoe zij social media ook binnen hun organisatie kunnen toepassen. Er werd dan ook nog flink nagepraat in de showroom van P&D Light, waarbij leuke contacten werden gelegd.

Het heuse veldwerk

Mensen die denken dat ik hele dagen achter een computer op kantoor zit, komen vaak bedrogen uit. Althans, zo nu en dan kom ik met mijn fors gevormde kantoor-kont van mijn zachte, knal-oranje bureaustoel om wat anders te doen dan pixels te bewerken. Namelijk, het heuse 'veldwerk'...

Daar stond ik dan, met mijn kale kubus pal in de wind. Vandaag nam ik namelijk het werk van collega en cameraman Jeroen, van de video-afdeling, waar. We zijn momenteel onder andere bezig met een bedrijfsfilm voor Van Houte Systeembouw en vandaag filmde ik hoe een verdiepingsvloer van in een aanbouw zijnde woning in Hoogerheide werd gelegd. 's Morgens werden de wanden geplaatst en 's middags was de verdiepingsvloer aan de beurt. De mannen van Van Houte zetten bijna in één enkele dag een huis neer en dat moest uiteraard goed vastgelegd worden.

Ik situeerde de camera bovenop een berg grond en zo kon ik van minuut tot minuut vastleggen hoe de verdiepingsvloer in verschillende delen werd aangevoerd door een kraan en vervolgens werd vastgemaakt aan de eerder vandaag geplaatste wanden.
Dit alles voltrok zich met zinderende snelheid en binnen een paar uur leken de mannen klaar voor de volgende fase en werden de voorbereidingen getroffen om de eerste verdieping verder op te bouwen.

Daar wachtte ik uiteraard niet op, want mijn missie was voltooid. Later zullen we in de montage deze fase van de bouw versneld afspelen, waardoor het lijkt alsof de stoere mannen van Van Houte nóg harder werken. Maar dat dus later, nu eerst weer terug naar mijn zachte, knal-oranje bureaustoel!

'De toekomst van het internet'

Ongeveer zes keer per jaar organiseren we vanuit Websites Nederland en iBoom een zogenaamde IQ avond. Tijdens deze avond verteld een van onze collega’s iets over zijn of haar vakgebied, of een ander interessant onderwerp, waarmee we op deze manier ons gezamenlijke kennislevel op peil houden.

Vanavond had ik de eer eens een presentatie te verzorgen en ik besloot dat het niet direct te maken moest hebben met mijn eigen vakgebied(en), maar dat ik het vooral algemeen moest houden.
Ik wilde het daarnaast persoonlijk ook graag iets anders insteken dan voorgaande IQ avonden en dus betitelde ik mijn presentatie: 'De toekomst van het internet en ons vakgebied'.

Mijn bedoeling was om iedereen na te laten denken over de toekomst van zijn of haar vakgebied binnen Websites Nederland en iBoom. "Probeer eens vijf of tien jaar in de toekomst te kijken en mail mij dan hoe jij denkt dat die toekomst er uit ziet" mailde ik mijn collega's en de meest uiteenlopende reacties kreeg ik terug. De avond diende namelijk niet alleen om te informeren, maar vooral ook om te discussiëren over dit onderwerp, om zo voorop te lopen en op deze manier leidend op ons vakgebied te blijven.

De kreatine zat vanavond lekker vol en voordat ik mijn luisteraars een kijkje in de toekomst probeerde te gunnen, nam ik ze eerst mee terug de geschiedenis in, aan de hand van een tijdlijn waarin ik de meest interessante ontwikkelingen op het gebied van technologie en (mobiel)internet liet zien. Uiteindelijk kwamen we op de vraag hoe de toekomst (voor het gemak 2020) eruit zou kunnen zien en daar leek iedereen bijzonder in geïnteresseerd.
Ik nam een aantal visies van mijn collega's, aan de hand van een 'mindmap' met de gehele groep door en liet hen daar ook over discussiëren met elkaar. Het werd in feite één grote brainstormsessie en dit leverde uiteindelijk een aantal interessante ideeën voor de toekomst op!

Uiteraard gaf ik als laatste ook mijn eigen visie op de toekomst, maar we kwamen allemaal tot de conclusie dat het erg moeilijk en bijna ondoenlijk lijkt om al vijf jaar serieus vooruit te kijken.
Bedenk namelijk maar eens dat onder andere YouTube pas in 2005 gelanceerd werd (het allereerste filmpje al eens gezien?). Had je dat tien jaar geleden kunnen voorspellen?

De reacties na afloop van deze avond waren positief. Iedereen was overtuigd van het nut om onzelf constant te verbeteren en in te springen op de laatste technologische ontwikkelingen op ons vakgebied. Tijdens de borrel na afloop van de presentatie werd dan ook nog lang gediscussieerd over wat we in de toekomst allemaal zouden kunnen verwachten…

Het klonk als een scène uit een horrorfilm

Vorig jaar ontwierp ik nog hun nieuwe corporate website, maar eind vorig jaar kwamen ze met een nieuw vraagstuk. Ze bleken naarstig op zoek naar een aantal gedreven voormannen en uitvoerders en vroegen ons iets ludieks te bedenken. Tja, dan ben je bij ons wel op het goede adres!

Na wat brainstormen met onder andere mijn collega van de video-afdeling Jeroen, nodigden we de klant opnieuw uit in de 'creatine' van Websites Nederland, om daar ons plan door te spreken. Echter, nog voordat de klant het pand verliet, ontdekten we aan de grote glimlach dat we op het goede spoor zaten...

Er ging een tijdje voorbereidend werk aan vooraf, maar een aantal weken geleden was het tijd voor twee bijzonder leuke, maar vooral ook intensieve draaidagen voor twee interactieve wervingsvideo's die onderdeel uitmaakten van de personeelswervingscampagne.
Voor Verheij Integrale Groenzorg uit Sliedrecht bedachten we namelijk 'De Week Van Verheij', waarin je als aanstaande werknemer alvast een week met je toekomstige collega's op stap kunt.

Voor zowel de voorman als voor de uitvoerder moest een script geschreven worden om de kijker, of beter gezegd, de 'belever' het gevoel te geven dat hij al met zijn nieuwe collega's aan het werk was. Door vóór het bekijken van de video je naam en de naam van je partner of vriend(in) in te vullen, moest de film uiteindelijk nóg persoonlijker worden, maar dat zou in een later stadium technisch opgelost worden.

Zoals gezegd gingen Jeroen en ik onlangs twee dagen met de échte groenverzorgers van Verheij Integrale Groenzorg op pad en ervoer ik zelf hoe het is om voorman of uitvoerder te zijn. Ik moest in deze productie namelijk de rol van de kijker op me nemen, om het gehele plan goed ten uitvoer te kunnen brengen.

Zo moest ik onder andere, gehuld in Verheij-kledij, samen met Jeroen een hoogwerker in. Hij gewapend met camera, ik met een kettingzaag. Op grote hoogte namen we de 'kettingzaag-scène' op, dat wel erg klinkt als een scène uit horrorfilm, maar dat het zéker niet was.
Vervolgens stuurde ik de afgezaagde takken door de versnipperaar, uiteraard met de hete adem van cameraman Jeroen in mijn nek, die alles zorgvuldig vastlegde.
Ik speelde zelfs de rol van blad-blazer en blies het parkeerterrein als een volleerd groenverzorger, behendig schoon (al bleek dat nog stukken lastiger dan ik dacht!).

Beide draaidagen kregen we overigens bijzonder goede steun van een groot aantal medewerkers van zowel de buiten- als van de binnendienst van Verheij, die zich erg bereidwillig toonden om mee te werken aan deze ludieke productie.

Vandaag ging de campagne 'Beleef de week van Verheij' pas echt van start met de lancering van de 'Werken Bij Verheij' website, waar naast de interactieve wervingsvideo's voor voorman en uitvoerder, ook alle andere vacatures terug te vinden zijn. Daarnaast is mogelijk de actiesite te delen met je sociale netwerk, door de integratie van de 'I like' butten van Facebook, de 'Share' button van LinkedIn en de button voor het posten van een tweet die linkt naar de wervingssite.

Nieuwsgierig geworden naar het resultaat? Kijk dan snel op www.werkenbijverheij.nl!

Als bonus hieronder het uiteindelijke filmpje waarin ik zelf, als kijker, mijn nieuwe baan als voorman beleef...

Aandachtig keek iedereen terug op wat er in 2010 passeerde

Ook 2010 loopt al weer op z'n einde en dat betekend bij Websites Nederland dat we het nieuwe jaar inluiden met een kerstborrel en een welverdiende vakantie. Echter, voordat die vakantie begint, dient het jaar zoals gezegd eerst even goed afgesloten te worden en dat begint traditiegetrouw altijd met een 'grote schoonmaak'.

Van tevoren werden er briefjes getrokken en daarna ging iedereen aan de slag. Beeldschermen werden uiterst professioneel afgenomen, evenals de Luxaflex (ja Paul, dat is nu een stoffer!). Ook de vele lades werden eens goed uitgemest en de inhoud daarvan gesorteerd, om nog maar te zwijgen van de overuren die de stofzuiger maakte en werkelijk alle hoeken van de studio zag.

Daarna sloten we het 'WN-jaar' af met een korte presentatie in de creatine, waarin vele foto's, projecten en andere gebeurtenissen aan bod kwamen. Aandachtig keek iedereen terug wat er ook alweer gepasseerd was in 2010, want wat gaat zo'n jaar toch hard!

Vervolgens reden we met het hele team naar Middelburg, voor een échte afsluiter samen met de mensen van men@work. Vele WN'ers waren nog niet in het pand geweest en keken hun ogen uit bij binnenkomst. Vooral ook in de studio die helemaal op zolder gevestigd is en waar de lampjes in de kerstboom gezellig hingen te fonkelen.
Toen iedereen plaatsgenomen had, begon Pieter zijn korte speech en deelde daarna geheel volgens traditie, kadootjes uit. Iedereen werd blij verrast met een heerlijk luchtje en een 'waarde-pas' voor de juwelier met een wel heel mooi bedrag erop!
Echter, Pieter en Micha werden zelf ook nog even in het zonnetje gezet en kregen van het personeel een helikoptervlucht aangeboden, zodat ze de panden ook een van bovenaf kunnen bekijken.

Na alle 'officiële' gedeelten trokken we gezamenlijk richting café-restaurant 'De Vriendschap' in het centrum van Middelburg, waar we met z'n allen plaats namen en aller eerst genoten van een lekker biertje, wijntje, colaatje of vruchtensapje.
Daarna werd er heerlijke soep geserveerd, die gretig naar binnen geslobberd werd. Het brood met makreel, salade, kroten en mayonaise én de verschillende sandwiches die daarna op tafel kwamen werden, gingen er in als koek en met gevulde magen en een gezellige middag achter de rug, kon de vakantie pas echt beginnen.

Een mooie afsluiter van het eerste decennium dus. Ik ben benieuwd wat het komende jaar weer gaat brengen!

Het vierkantje dat er eigenlijk niet was

Tegenwoordig maken we bij Websites Nederland nogal wat online video's. Deze worden door klanten vaak genoeg niet alleen op de website geplaatst, maar zijn ook uitstekend geschikt om op een scherm in bijvoorbeeld de showroom te tonen. In dat geval valt het dan eigenlijk weer onder de noemer 'narrowcasting', maar details hierover zal ik mijn lezers besparen.

Voor een nieuw online video project bedachten we een wel heel apart concept en daarvoor moesten de nodige tests worden uitgevoerd. Uiteraard was ik het slachtoffer dat voor de lens plaats moest nemen...

Collega Jeroen legde het plan uit en ik putte diep uit mijn acteer aspiraties om Jeroen's test enigszins te doen slagen. Nu klinkt het allemaal heel bijzonder, maar binnen twee minuten was de test klaar en kon Jeroen terug naar de montage set om te kijken of zijn plannetje werkte.
Even later riep hij mij enthousiast en met een grote glimlach naar zijn bureau en ik wist al genoeg. De test was geslaagd...

We hoorden nog nèt het gekletter van paardenhoefjes wegebben...

Het was vanavond na werktijd lekker druk, maar vooral ook erg gezellig in de 'creatine' van Websites Nederland. Terwijl de kadootjes geduldig lagen te wachten, werd er eerst gezamenlijk genoten van een veelheid aan verschillende pizza's. Echter, toen de laatste punt naar binnen geschoven was, kon Sinterklaas avond beginnen!

Jaap mocht als eerste moeite doen om zijn gedicht voor te lezen en dat bleek 'm nog niet gemakkelijk te zijn gemaakt. Zijn kado kwam na het gedicht echter een stuk sneller uit de verpakking en hij was er maar wat blij mee.
Vervolgens vulden de vele voorgedragen gedichten de ruimte van de creatine en klonk er vervolgens hevig geknisper toen het inpakpapier vakkundig van de presentjes werd verwijderd, met vele blije gezichten tot gevolg.

Ook ikzelf werd blij verrast met een grappig gedicht, dat volledig op mij was toegespitst. Erg leuk hoe sommigen creatief zijn in hun teksten en de lachers op de hand weten te krijgen. Uiteraard mocht mijn kadootje ook niet ontbreken en toen ik het inpakpapier verwijderd had, had ik het nieuwe album van Kings Of Leon 'Come Around Sundown' in mijn handen. Precies zoals ik gevraagd had.

Voordat iedereen naar huis ging, klonk er een luid 'Dank u Sinterklaasje!' waarna we nog nèt het gekletter van paardenhoefjes hoorden wegebben...

Rare jongens, die creatieven...

Het was 8:00 uur toen Peter en ik gisterenmorgen al bij de klant in Middelburg zaten. Een spoedklus en wat voor een! Wat normaal een week werk zou zijn voor één man, moest nu vandaag om 11:00 klaar zijn en dus hadden we precies 27 uur om de klus te fixen. Alle hens aan dek dus!

We namen daarop onze intrek in de design-studio anex zolder bij onze collega's van Men@Work, Lieve en Christèl en vertrouwd als altijd zat Peter tegenover me.
Het bleek een gruwelijke race tegen de klok en ook al hielpen Lieve en Christèl ook nog een handje mee, de deadline bleek niet realistisch. We werkten zo hard we konden en rondden het project voor de klok van 11:00 zo ver mogelijk af, overigens naar alle tevredenheid van de klant.

De deadline verschoof na 11:00 uur nog wat en we kregen daardoor gelukkig iets meer speling om ons project zo ver mogelijk af te ronden.
Aan het einde van de middag en na het verstrijken van de meest uiterlijke deadline, was de klant tevreden en waren wij een beetje doorgedraaid. We waren echter maar wat blij dat de klus er op zat en van vreugde sprong ik pardoes uit m'n schoenen en zocht een ongewoon plekje uit om even alle overgebleven frustraties eruit te gooien.

Zo begon ons weekend dan ook. Rare jongens, die creatieven...

Creatief netwerken

We leefden er al enkele weken naar toe en er gingen heel wat creatieve brainstorm- en designsessies aan vooraf, maar het resultaat mocht er dan ook zijn! Goed voorbereid waren we dan ook gisteren, vandaag en zullen we ook morgen aanwezig zijn op dé netwerkbeurs voor Zuid-West Nederland en Vlaanderen: Contacta, in de Zeeland Hallen in Goes.

De uitvoering van de stand was goed gelukt en hoewel we hier vooral uit naam van het in Middelburg gevestigde men@work stonden, waren alle drie de bedrijven goed vertegenwoordigd op één enkele stand. men@work voor creatieve communicatie, Websites Nederland voor online oplossingen en iBoom voor online marketing.

We lieten 5.000 blikjes vol creatieve energie aanrukken en voorzagen ze van ons eigen label. We deelden ze uit in ruil voor contactgegevens en iedereen die meedeed met onze actie, maakte ook nog eens kans een online video te winnen. Dat velen hier wel voor te porren waren, bleek wel toen we na bijna twee dagen al bijna 500 ingevulde kaartjes telden! Dat was nog eens motiverend!

Onze stand trok vele leuke en geïnteresseerde bezoekers en we werden zelfs verrast door een bezoekje van onze ex-premier Jan Peter Balkenende!
De creatieve prisma in het midden van de stand deed goed z'n werk, want zo presenteerde men@work enkele prestigieuze projecten uit het verleden, toonde Websites Nederland enkele gerealiseerde online video's en webprojecten en gooide iBoom hoge ogen met steekwoorden die iedere internet marketeer op het lijf geschreven zijn.

De afgelopen weken had ik het zelf ook nog even druk met het bedenken en ontwerpen van een heuse iPad app, waarmee we op de beurs op een wel heel opvallende manier een greep uit onze portfolio konden tonen. En zeg nou zelf, het staat toch ook best stoer zo'n ding?
Over stoer gesproken, ik mocht ook nog even een harnasje passen, waaraan een ongelooflijk soepel gelagerd statief was gevestigd die voor een wel erg stabiel shot met de camera zorgde.

Afijn, naast dat de beurs nu al succesvol is gebleken, was het vanavond ook érg gezellig! Vooral ook tijdens het na-borrelen werd er vreselijk gelachen en bleef het nog tot laat gezellig in de 'Goesse' Zeeland Hallen!

Alle leuke foto's van deze netwerkbeurs zijn terug te vinden in mijn speciale Contacta Flickr album (met dank aan collega Jan voor vele foto's!).

Opnieuw nam ik de pen ter hand

Omdat ik al jaren verhaaltjes schrijf, werd ik voor de eerste editie van hét lifestyle magazine van Goeree Overflakkee gevraagd om een stuk over Goedereede te schrijven. Erg leuk om te doen, want schrijven is nu eenmaal een van mijn hobbies. Nu was het echter tijd voor een vervolg, voor het herfstnummer van 'Flakkee Wonen'.

We zijn er maar druk mee bij Websites Nederland. De eerste editie was ongelooflijk veel werk, maar gelukkig bleef ons dat bij de tweede editie enigszins bespaard omdat het format al stond. Ook nu weer werd ik gevraagd de (digitale) pen ter hand te nemen en uiteraard was ik daar wel voor te porren!

In 'Flakkee Wonen' proberen we iedere editie een dorp op Goeree Overflakkee uit te lichten en proberen ook iets te vertellen wat vele mensen niet weten. In navolging van mijn blog over Sommelsdijk, was de keuze voor het dorp in deze editie snel gemaakt en ik ging aan de slag.
Uiteraard putte ik veel inspiratie uit mijn blog en gebruikte ook wat van de foto's die ik destijds van de folder-bezorger toegestopt kreeg.

Vanaf vandaag ligt de tweede editie van 'Flakkee Wonen' op ieders deurmat en ik ben tevreden met mijn bijdrage. Het stuk is mooi opgemaakt door mijn collega Peter, die nog eens lekker heeft zitten 'photoshoppen' met mijn oude foto's en daarbij ook nog wat nieuwe foto's gebruikt heeft die mijn andere collega Jan dan weer heeft gemaakt van de bestaande situatie van het dorp.

Zoals gezegd hebben we het er maar druk mee en de eerste brainstormsessie voor de derde editie van het magazine is al achter de rug. Ook in de volgende editie zal ik hoogstwaarschijnlijk weer een bijdrage doen, maar waarover houd ik nog even geheim!

"Is het al kwart over biertje?..."

Het is een vraag die bijna iedere vrijdag wel gesteld wordt in de studio van Websites Nederland. Door de weeks werken we met zo'n achttien internet-professionals met volle overgave aan de meest uiteenlopende projecten, van websites en webshops tot complete back-office systemen en zelfs iPhone en iPad applicaties. We proberen altijd 'leading in ons vakgebied' te zijn, maar als de klok op vrijdagmiddag de half vijf nadert, gooien we (indien mogelijk) ons werk naast ons neer.

Dan is het namelijk tijd voor welverdiende ontspanning en begint de week-afsluiting als terugkomend ritueel. Vaak wordt door middel van een korte presentatie aan het hele team duidelijk gemaakt welke projecten deze week weer succesvol zijn afgerond of welke projecten er deze week zijn binnengehaald en dus op stapel staan. Vaak genoeg gaat dit gepaard met de nodige glazen bier, chips en knakworsten of andere lekkernijen!

Toch is er een kleine verandering aangebracht in de 'ontspanning' tijdens onze afsluiting, want hoewel we al weer een paar maanden zeer gelukkig zijn met een heuse professionele voetbaltafel, horen we nu vaak ijzige stilten van concentratie, die gepaard gaan met kreten van vreugde, opwinding óf het kletteren van toetsen.
Terwijl de klok bijna het weekend aanwijst worden de vinger- en duimspieren nog eenmaal op de proef gesteld en kijken een aantal geconcentreerde blikken dezelfde richting uit. Sinds deze week zijn we immers weer in het bezit van de nieuwste FIFA game die nu al voor het seizoen van 2011 uitgebracht is. Het spel wordt in verbluffende High Definition kwaliteit op een levensgroot scherm geprojecteerd en de WN'ers varen er wel bij.

De laatste strijd voor het weekend wordt dus sinds kort in opperste concentratie op de digitale groene zoden gestreden en terwijl iedereen na vijf uur langzaamaan de de 'creatine' verlaat blijven er altijd nog wel een paar hangen, voordat de rust volledig terugkeert aan de Deltageul in Stellendam.

Althans, tot aan de maandagochtend dan, want vanaf dan wordt daar weer flink werk verzet en begint het hele circus weer opnieuw, totdat er weer iemand opmerkt: "Hé! Is het al kwart over biertje?..."

Een must-have voor elke gadget freak

Als gadget en bovenal 'Apple fan' volg ik uiteraard de laatste ontwikkelingen op dat gebied en was ik ook zeer benieuwd naar de komst van Apple's 'iPad'. Een recordverkoop van dit hebbeding werd vanzelfsprekend een feit, maar wat moet je, naast het feit dat het een ongelooflijk gaaf apparaat is, er nu precies mee? Tot nu toe kon ik daar zelf nog niet over oordelen, maar daar kwam vandaag verandering in...

Vanmorgen legde collega Peter opeens een hoesje met een wel heel erg bekend logo op mijn bureau bij Websites Nederland. Met een kleine glimlach voegde hij er nog aan toe: "Jij krijgt de eer..." en meteen begon mijn hart sneller te kloppen. "Is dit 'm?" vroeg ik mezelf al starend naar het zwarte mapje met Apple logo bijna hardop af. Bij het openslaan voelde ik de stoot adrenaline door mijn lichaam stromen. Ik had hier een heuse iPad voor me liggen!

De iPad bleek gloedje nieuw en ik had de eer 'm te mogen activeren. Daarom sloot ik 'm direct aan op mijn Mac Pro en activeerde het chique ogende machientje in een handomdraai via iTunes. Daarna kon de pret beginnen en snuffelde ik eerst even door alle mogelijkheden en instellingen. Hij werkte boven verwachting lekker en het scherm bleek verbluffend. Meteen wist ik het, dit apparaat zet de toon voor de toekomst!

Het apparaat ligt erg fijn in de hand en het touchscreen reageert, zoals we dat van Apple wel gewend zijn, erg goed. Bij het draaien van de iPad, draait het scherm uiterst soepel in een oogwenk van 'landscape' naar 'portrait'. Ik had overigens niet anders verwacht.
Het enige nadeel vind ik echter het erg spiegelende scherm, want buiten in de zon nog wel eens voor problemen met de leesbaarheid zou kunnen zorgen.
Echter is de beleving van het apparaat ronduit verbluffend en is het een must-have voor elke gadget freak. Toch weet ik niet of het ook iets voor mij zou zijn. Gezien de hoge aanschafprijs vraag ik mij af of het het waard zou zijn om de iPad te kopen. Zo zit er bijvoorbeeld geen DVD-speler in verwerkt en kun je er ook niet zo makkelijk een USB-stick op aansluiten. Je zult 'm altijd moeten vullen in combinatie met een computer die beschikt over iTunes en dus blijft het alleen een ding waarmee je op de bank of aan tafel kunt zitten, om te internetten, mailen of foto's te kijken. Desalniettemin geloof ik dat het voor de niet veel eisende en ook vooral de zakelijk gebruiker best interessant zou kunnen zijn om de iPad aan te schaffen. Alleen al voor de looks en de beleving!

Overigens was ook collega Koen zwaar onder de indruk van dit technisch vernuft en even later kwam hij woorden te kort (een unicum bij Koen!) en was hij bijna onbereikbaar voor zijn collega's. Jaap kwam eveneens de iPad inspecteren en testte gelijk een aantal sites of zij ook iPad compatibel waren.

Zelf testte ik ook nog een aantal sites, zoals de website van Dailyflex, die vandaag online ging met een nieuw design en geïntegreerd extern back-office systeem (tja voor de leken is dit misschien toch abra-ka-dabra!?). Toch was er één ding het allermooiste, want zeg nu zelf, mijn eigen weblog op de iPad, is het geen plaatje?

'De eenzame designer'

Tijdens mijn vakantie nam Websites Nederland het in Middelburg gevestigde en failliet verklaarde reclamebureau Men@Work over. Een bedrijf met een schitterend klantenbestand en veel potentie, maar waar flink de bezem doorheen moest. Onder andere het twee-en-twintig koppige team moest daardoor inkrimpen en ging men ook naarstig opzoek naar een betere en vooral goedkopere locatie.

Die werd vorige week gevonden en meteen werd de huur van het huidige pand opgezegd. Dat betekende echter wel dat er snel verhuisd moest worden en daarom bivakkeerde ik gisteren en vandaag met een aantal gezellige collega's van Websites Nederland, bij onze nieuwe collega's van Men@Work.

Gisterochtend vertrok ik dan ook met Leander en Jeroen richting Middelburg, waar we na ruim een uur aankwamen bij 'het paleis op de dam' zoals het huidige pand gekscherend wordt genoemd. Het bleek een schitterend karakteristiek oud pand, waar de houten vloer gezellig onder je voeten kraakt en de sfeer een knusse indruk op je achter laat. Ook de serre helemaal achterin het pand gaf een heerlijk sfeertje, met de mooie lichtinval en zicht op een kleine, maar gezellig ogend tuintje. En dan te bedenken dat er ook nog een gigantische kelder onder het pand huisde, waar je je af vraagt hoe ze dit enkele honderden jaren geleden toch zo hebben kunnen bouwen...

Veel tijd om rond te kijken hadden we echter niet, want de handen moesten flink uit de mouwen gestoken worden. We begonnen, ondersteund met de hulp van Peter en Lennart, met het uitmesten van de kelder en kwamen daarbij werkelijk alles tegen. Er werd flink gesjouwd en ook de rest van de verschillende kamers in het pand werden leeggehaald en ingeladen in de bus of aanhangwagen. Werkelijk alles ging mee en sommige stukken waren wat moeilijker dan de andere en dus moest er soms op miraculeuze wijze even een handje geholpen worden.

Terwijl Lieve en Cristèl gewoon doorwerkten aan de opdrachten die voor de klanten op stapel stonden, zaagde ik bijna letterlijk de poten onder hun vandaan, want alle bureaus (en dat waren er nogal wat!) moesten ook uit elkaar en verhuisd worden.
Voordat we echter de eerste vrachten overbrachten, deden we eerst een inspectieronde door het nieuwe pand dat zo'n 500 meter verderop gelegen is. Het was een schitterend pand, iets minder karakteristiek dan het huidige, maar wel veel beter ingericht en zeeën van ruimte.
Over ruimte gesproken, bij de wc's ontdekten we nog iets bijzonders. De ene wc was een stuk lager dan de andere en daar ondervond vooral onze grote vriendelijke reus Jeroen hinder van!

Enfin, de auto's werden voorgereden en uitgeladen en het merendeel ging direct richting de kelder om later nog een goed plekje te geven. Grotere stukken, zoals het nodige meubilair, mochten naar de tweede verdieping en dat bleek niet bepaald een eenvoudig klusje!
Vooral de grote zware metalen tafel met glasplaat bleek een hele opgave. Hij was ook nog eens te groot om in de kar te vervoeren en dus zat er niets anders op dan de tafel gewoon al rijdend over de weg naar het nieuwe pand te brengen (gelukkig zaten er wielen onder!).
Dat bleek echter nog een peulenschil vergeleken bij het naar boven krijgen van de tafel. De glazen plaat gleed snel uit je handen en was loodzwaar en toevallig ook nog eens nèt vijf centimeter langer dan het plafond hoog was. We moesten ook uiterst voorzichtig zijn, want voor je het weet ligt zo'n plaat in honderdduizenden stukjes op de grond.
Met veel moeite lukte het uiteindelijk om de glazen plaat én het stalen frame de smalle, bochtige trappen op te dragen en zonder kleerscheuren op zolder te zetten.

Na twee dagen sjouwen waren we dan ook bekaf, maar het resultaat mag er zéker zijn. Bijna alles is na twee dagen verhuisd, tot op de kleinste dingen na. Het gaf een beetje droevige indruk en ik maakte nog even een foto die de sfeer van 'de eenzame designer' goed weer gaf.

Morgen verhuizen de laatste twee bureaus en apparatuur van Lieve en Cristèl naar het nieuwe pand en maakt Men@Work officieel een nieuwe start!

Zweetparels en sterke verhalen

De laatste keer was alweer een tijdje geleden en ik betrapte me er op dat ik er zelfs niet over geblogd heb toen. Omdat we overdag nauwelijks van onze stoel komen, behalve tussen de middag als er een potje ge(tafel)voetbald wordt, was het vanavond weer eens tijd om de beentjes te strekken en direct onze voetbalkunsten aan elkaar af te meten.

Het begon allemaal bij de snackbar van 't Wapen van Stellendam, waar we met de voetbalploeg van Websites Nederland (helaas deed niet iedereen mee) eerst de nodige vetten naar binnen werkten (je moet toch iets hebben om te verbranden niewaar!?). Daarna vertrokken we richting Ouddorp, waar tijdens de warming-up in de sporthal van Dorpstienden de eerste zweetparels op ons voorhoofd verschenen.
Daarna verdeelden we de aanwezigen in gelijke teams en het geluk wilde dat we ook twee goede keepers bij ons hadden, die mooi over de twee teams verdeeld konden worden.

Kort na de aftrap kwamen de acties al op gang. Iedereen deed zijn uiterste best om maar niet van het collega-team te hoeven verliezen. Alle beste beentjes werden voor gezet en soms zelfs iets te enthousiast, want nadat we nog geen kwartier gespeeld hadden, klonk een schreeuw van pijn al door de sporthal. Collega én bejubeld keeper Jan kreeg last van een oude blessure en verzwikte zijn enkel waardoor hij zich genoodzaakt zag om de rest van de wedstrijd vanaf de bank toe te kijken.

Het bleek een zwaar verlies voor beide kanten, want nu er nog maar één goede keeper over was, was ook hij genoodzaakt de handschoenen door te geven aan een minder ervaren speler en zelf in het veld zijn mannetje te staan. Door dit voorval kakte het spel wel een beetje in, maar we hadden er zeker niet minder plezier om!
Nog steeds werden er schitterende acties gemaakt en was iedereen er op gebrand om vanavond met zijn team te winnen.

Na twee uren heen en weer rennen, zweten en lol hebben, hielden we het voor gezien en sloten deze sportieve avond uiteraard af met een biertje in het aangrenzende café, waar de sterke verhalen zoals gewoonlijk, alsmaar sterker werden...

Als bonus een filmpje, waarbij de opzet van de goal wellicht wat voeten in de aarde heeft, maar die daarna koelbloedig afgemaakt wordt door collega Jaap...

Het dak ging er af bij Quartier

De spanning hing al dagen in de lucht, maar vandaag was het eindelijk zo ver. Na de heerlijke overwinning op Brazilië (waar ik helaas geen foto's van heb omdat ik mijn camera niet bij me had!), was het vandaag de bedoeling de winst te pakken van Uruguay en zo in de WK finale te geraken.

Collega Koen had zich vandaag goed voorbereidt. Hij was niet alleen uitgedost in een shirt met de alom bekende kleur, maar ook zijn schoenen had hij er op afgestemd. Zelfs speciale polsbandjes mochten niet ontbreken bij de goedlachse MC Koenoe zoals hij bij zijn collega's bekend staat.

's Avonds stonden Jurien en Jozien al op tijd bij ons voor de deur en niet veel later parkeerden zij hun fietsen aan de haven van Middelharnis, terwijl wij ondertussen de auto parkeerden. Keuf en Ellen kwamen toevallig ook net aanlopen en toen ten slotte ook Chris en Martha zich nog lieten zien was het feestje compleet.

De stemming zat er bij Quartier al goed in en hoewel het ongelooflijk druk was, bleek het toch wel erg gezellig zo knus op elkaar! Van ellende moest ik de wedstrijd, staand vanaf een stoel volgen op een van de beschikbare schermen.
Vanwege de drukte was het dan ook alleen mogelijk om op je plek te blijven staan, zitten of springen en wat waren Jurien en ik opgelucht toen het fluitsignaal voor de rust klonk. Vanwege de grote drukte voor het toilet waren renden we naar buiten en zochten een plekkie uit om het bezinksel van alcohol te lozen.

Toen we terugkwamen konden we gelukkig nog onze plekken van tijdens de eerste helft terug innemen en ik aanschouwde een zenuwachtig publiek dat op het begin van de laatste 45 minuten zat te wachten.

Het bleek een ontzettend spannende wedstrijd te worden, die evenals de vorige wedstrijd tot op de laatste minuut voor het zweet in de handen zorgde. Toch kwam Nederland ook nu weer op voorsprong en hoewel de Uruguayanen in het allerlaatste gedeelte van de wedstrijd nog een tweede doelpunt wisten te scoren, konden ze het niet voorkomen dat Oranje zichzelf met 3 doelpunten naar de finale schoot. Drie tegen twee, een mooie score dacht ik zo en daar dachten meer mensen over!

Het dak ging er af bij Quartier en ook buiten bleef het nog lang gezellig met alle feestende mensen. Hoewel menigeen flink van de alcoholische versnaperingen had gelurkt en van tevoren al wist dat de volgende werk-ochtend een flinke opgave ging worden, leek het niet op te wegen tegen het geluksgevoel van vanavond. Nederland in de finale, dat wordt misschien wel een historische laatste wedstrijd!

Zeg maar 'dag' met je handje Joan!

Het was een memorabele dag voor hemzelf en voor ons. Vorige week gaf collega Joan Lindhout te kennen bij het Rotterdamse internetbureau Mangrove zijn carrière voort te zetten en vandaag was het al zijn laatste dag als 'WN'er'.

Uiteraard mocht dat niet geheel ongemerkt voorbij gaan en werd er aan het einde van de ochtend door de zaak getrakteerd op tompoezen. Om maar in de voetbal-sferen te blijven, bleek het een knal oranje uitvoering. Vol overtuiging begon Joan aan de eerste hap die zou leiden tot de laatste, bij Websites Nederland. Hij proefde en liet 't hem goed smaken!

Zeg maar 'dag' met je handje Joan, want dit is de laatste keer dat ik over je zal bloggen in 'WN-verband'. Ik gun je alle goeds bij je nieuwe werkgever en maak ze maar eens gek met je 'zuunige verhaelen' over je project! In ieder geval ontzettend bedankt voor de plezierige samenwerking van de afgelopen jaren!