Ook mosselen passeerden de revue

Na een lekker ritje op de motor vanmiddag met neef Richard en een gezellig onder onsje bij Keuf en Ellen in de achtertuin, besloten we vanavond met wat vrienden aan de haven van Middelharnis te gaan eten. Samen met Jurien en Sjoerd, Janine en Ellen (Keuf moest helaas werken en Jozien was een gezellig weekendje met haar moeder en zus op stap) en ook Marieke, kozen we voor een tafeltje bij Het Genot, een tentje waar ikzelf nog nooit gegeten had.

Na een goed te versmaden voorgerecht, waarbij we nog nieuwe vrienden maakten, besloten we echter binnen het etentje voort te zetten, want het koelde snel af. Daar was dan ook gelukkig prima plek voor ons en we genoten dus binnen verder van een heerlijk hoofdgerecht. Snitzel, vis en ook mosselen passeerden de revue en ondertussen werd er uiteraard heel wat af gekletst.

Uiteraard mocht dit etentje niet afgesloten worden zonder een heerlijke Dame Blanche, die ik overgoot met buitengewoon goede en lekker warme chocoladesaus. Dit was weer een hele goede voor in mijn 'Dame Blanche Archief'!

Al met al dus een zeer geslaagde avond, want het blijft altijd leuk om met goede vrienden gezellig uit eten te gaan. Dat zouden we eigenlijk wel eens vaker moeten doen!

De zon leek recht op oma te schijnen

In het toch al drukke (lange) weekend stond ook vandaag weer volgepland. Ik viel van het ene in het andere en dat begon vanochtend al met het kiezen tussen klussen of motorrijden. Het werd het laatste...

Samen met neef Richard reed ik rond een uur of 11:00 op de motor naar Hellevoetsluis, waar we een bezoekje brachten aan onze gezamenlijke nicht Sylvana en haar man André. Richard was er nog nooit in huis geweest en kreeg een rondleiding. Buiten zat de kleine Tequise in haar eigen huisje. Wat wordt die kleine meid al groot en wat lijkt ze veel op haar moeder als ze lacht!

Met z'n vijven reden we (André, Sylvana en Tequise per fiets) richting Sylvana's moeder, onze tante Janneke. Zij wordt namelijk komende dinsdag 59 jaar en we besloten haar alvast te feliciteren.
Bij oom Jan & tante Janneke was het een gezellig drukke boel. Tequise kroop waar ze maar kon komen en oma De Gans genoot zichtbaar van haar achterkleindochter. Ook tante Els was aanwezig evenals mijn nichtje Claudia met haar Arjan. Lang konden Ries en ik echter niet blijven, want Richard moest weldra aan een middagdienst beginnen en mijn volgende bezoekje stond ook al weer gepland!

Bij thuiskomst had ik precies 5 minuten de tijd om mezelf om te kleden en me klaar te maken voor een bezoekje aan oma die nog steeds in de Geestelijke GezondheidsZorg Noord West Brabant verblijft. Tezamen met mijn vader, opa, Bethina en Janine reden we dus al snel weer richting Bergen op Zoom.

Daar trof ik een compleet andere oma dan een week geleden. Ze leek iets van haar oude glans terug te hebben gevonden. Ze herkende ons meteen, was geïnteresseerd, grappig en zelfs heel gewillig. Het deed me flink wat toen ik oma en opa gearmd door de gangen van de instelling zag lopen en buiten leek de zon wel recht op oma te schijnen. Voor het eerst in maanden zag ik weer een echte glimlach op haar gezicht verschijnen en ze genoot zichtbaar van de wandeling rondom de 'kinderboerderij'. Daar zagen we mooie herten en kangoeroes die flink in de buidel moesten tasten...

Oma leefde weer op en had weer erg in een hoop dingen die om haar heen gebeurde. Ze maakte weer grapjes en wist zoals vanouds de meest creatieve spreekwoorden toe te passen. Een fijn gezicht hoe opa weer wat lol beleefde aan zijn lieve vrouw, waar hij de afgelopen maanden toch heel wat mee meegemaakt heeft. Ik betrap mijzelf erop dat ik al een aantal keren over oma heb geblogd, maar eigenlijk nog nooit gezegd heb hoe groot respect mijn opa eigenlijk verdiend. Maanden lang maakte hij 24 uur per dag een hoop vervelende dingen mee, maar hij bleef oma onvoorwaardelijk steunen en zette zich voor de volle honderd procent in om zijn lieverd weer terug te krijgen. Hij oversteeg in die maanden zichzelf en deed dingen die hij eigenlijk nooit voor mogelijk had gehouden. Ik ben dus ongelooflijk trots op mijn pittige opa die ook in moeilijke situaties zéker zijn mannetje staat!

Het lange maar drukke weekend sloten we direct na het bezoekje aan oma, af met Bas & Noortje, waarmee we heerlijk gegeten hebben bij Rosali, aan de haven van Middelharnis. Zo at ik bijvoorbeeld als hoofdgerecht 'Gegrilde kip Piri Piri' en de trouwe lezers kunnen inmiddels wel raden wat ik als toetje koos.
Met een heerlijke Dame Blanche sloot ik dan ook dit weekend écht af. Een weekend waarin we veel hebben gedaan, maar waar ik zéker na het bezoekje aan oma vanmiddag, toch een stuk vrolijker van geworden ben...

Een bijzondere Dame Blanche

Het zal geen geheim meer zijn dat ik verzot ben op een Dame Blanche en daarom nam Janine vandaag wel een heel bijzonder toetje mee voor de vrijdagavond...

Het bleek een Dame Blanche pudding te zijn en dit keer dus geen ijs zoals ik gewend ben. Normaal gesproken eten we nooit pudding, maar het leek ons een fluitje van een cent toen ik onderop de verpakking keek. Gewoon een kwestie van een stickertje wegtrekken en smullen maar!

Toch kostte het Janine nog enige moeite de pudding uit zijn jasje te laten glijden, maar uiteindelijk lukte dat toch leek het bijna zonde om er van te eten.
Terwijl ik nog wat foto's nam van dit smakelijk ogende toetje, zag ik dat Janine al de restjes uit de verpakking aan het verorberen was en dus begon ik ook maar snel te proeven.

De beelden daarna zeggen genoeg. Een overheerlijk toetje dat wel aan mij besteed is! Verrukkelijk om op deze manier mijn 550e blog te schrijven!

Tussen de happen door was het ook nog eens erg gezellig

Hoewel het alweer bijna 2 maanden geleden was dat oma De Gans 89 werd, vierden we vanwege familieomstandigheden haar verjaardag iets later. Met het overlijden van ome Leen nog vers in ons geheugen, probeerden we er toch een gezellige avond van te maken.

We vierden haar verjaardag in De Dolle Beer in Ouddorp, waar iedereen, nadat we compleet waren, al snel de menukaarten in dook en ze aandachtig bestudeerden, opzoek naar iets lekkers.

We waren er allemaal snel uit en omdat we de enige gasten van die avond waren, stond het voorgerecht al snel op tafel.

Ook het hoofdgerecht liet niet lang op zich wachten en zo genoot onder andere Richard van een (schijnbaar) overheerlijke struisvogelbiefstuk, had Janine een hele kluif aan de gevulde kip en likte ik net als oma mijn vingers af na het eten van de overheerlijke Wienerschnitzel.
De gehele familie genoot zichtbaar van het lekkere eten en tussen de happen door was het ook nog eens erg gezellig.

Met het toetje werd oma erg verrast en hoewel ze eerst een beetje schrok van het knetterende vuurwerk vond ze het even later toch wel mooi en speciaal.
De rest van de toetjes hadden geen kans om te smelten, want hoewel we al flink hadden zitten bunkeren tijdens het voor- en hoofdgerecht, gleed het ijs bij een ieder van ons met het grootste gemak naar binnen.
Uiteraard had ik zelf, net als Richard, een heerlijke Dame Blanche uitgekozen die even later met de grootste zorgvuldigheid werd overgoten met heerlijk warme chocoladesaus. Dat is er dus weer eentje voor de verzameling!

Met een bakje koffie of een Colaatje sloten we de gezellige familieavond af en werd oma ook weer naar huis gereden. Daar zal ze vast alweer over haar volgende verjaardagsfeestje hebben gedroomd...

Een gezellig middagje schaatsen

Vorig jaar januari stond ik ook al op de ijzers, maar die waren geleend. Omdat ik steeds zoiets had "het zal nu wel snel gaan dooien", waren alle schaatsen vorig jaar al uitverkocht toen ik er eindelijk om wilde gaan. Dat zou mij dit jaar niet gebeuren!

Daarom schafte ik gisteren al een paar snelle 'ijshockey's' aan en probeerde ze vanmiddag uit op de oude haven achter ons huis. Ook Janine gleed gezellig met me mee en hoewel het ijs niet overal even strak was, bleek de door de buurjongens geprepareerde ijshockey-baan een prima plek om de eerste meters met de ijzers te maken. Die van mij gleden als een mes door de boter en ik was maar wat blij met mijn nieuwe aanwinsten. Kijk maar eens naar het overstappen!

Hoewel het even uitproberen was en het wel eens mislukte (hier was ik nèt te laat), lukte het me toch om een leuke foto van ons samen te maken, voordat we ons geluk op de Singelkade besloten te beproeven. Daar gleden we opnieuw samen over moeilijk en makkelijker begaanbaar ijs en kwamen tot onze grote verrassing ook mijn vader en moeder even kijken.
Eerst genoemde leek het zelfs niet eens koud te hebben ondanks zijn gladde hoofd en het leverde een leuk plaatje op van twee-generaties-Gans.

Uiteindelijk besloten we na een tijdje toch de kou te verruilen voor een warme huiskamer met iets lekkers voor bij de koffie en keken nog een keer achter ons naar het prachtige schouwspel dat zich aan de Singelkade in Middelharnis voltrok. Daarbij maakte ik ook nog even een leuke foto Leen en Anneke die toevallig passeerden!

Een prima afsluiter van een gezellig weekend

Na de gezellige avond van gisteren, was ik vanochtend voor mijn doen niet bepaald vroeg wakker. Ik stapte eveneens niet alleen uit het bed, want de kater liep gelijk mee. Het was dus iets te wild gegaan gisteravond, zo bemerkte ik, maar ik werd meteen vrolijk toen ik de olijke maar duffe gezichtjes van onze twee 'slapies' zag.

Bas en Noortje waren namelijk blijven slapen. Dan konden ze allebei wat drinken en hoefde ze niet met de taxi mee. Prima geregeld dus!
Bas werd echter pas echt een beetje wakker toen hij op de bank zat en Gijs even lekker warm tegen 'm aan kwam liggen. Een schattig gezicht om de twee al kroelend op de bank te zien hangen en zo constateerde ik dat Bas nog niet van een kater verlost was. Wel kwamen we een beetje bij toen we aan konden schuiven aan de ontbijttafel, waar de meisjes flink hun best op hadden gedaan. We verorberden de warme croissants en harde broodjes alsof we al weken niet gegeten hadden en waagden ons daarna aan een potje boogschieten op de Wii.

Het bleef echter niet bij een potje en dus was het al half de middag toen we besloten ons eerst maar eens fatsoenlijk aan te kleden.
Nadat we een rondje buiten hadden gelopen en we bij het terug in huis komen bijna inkakten omdat het daar zo lekker warm was, besloten we ons geluk te beproeven bij de Hoezemoos en sloten de gezellig dag af met een heerlijk etentje.

We aten ons buikje (meer dan) vol en terwijl Noortje, Bas en Janine afsloten met een theetje of een Amaretto koffie, kon ik het uiteraard niet laten om mij aan de Dame Blanche te wagen.
Ik kon zelf de chocoladesaus uitgieten en in combinatie met de overheerlijke slagroom en het zachte vanille ijs, was het toetje weer puur genieten. Een prima afsluiter van een gezellig weekend!

Moeder en schoondochter op het ijs

Het was voor mijn moeder toch al zo'n 15 jaar geleden dat ze op de ijzers had gestaan, maar nu het zo vroor wilde ze het tóch nog eens proberen. Je weet tenslotte maar niet of het ooit nog kan zo met de opwarming van de aarde...

Daarom trok ze vanmiddag de stoute schoenen uit en verruilde ze voor een paar kunstschaatsen, terwijl mijn vader gespannen toekeek.
Janine stond als eerste op het ijs en na een tijdje ploeteren was ook ma klaar voor de start. Beiden vertrokken ze dan ook vol goede moed en vooral ma bleek onwennig en met knikkende knieën te vertrekken. Toch kwam ze op de terug weg een stuk beter "beslagen ten ijs" maar na twee rondjes hielden ze het beiden, vanwege de kou en zere voeten, toch voor gezien.

Als bonus een filmpje waarin beide schaatsers voorbij zoeven...




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

De overeenkomst tussen ijs en een drumvel...

Het is een overeenkomst waar je waarschijnlijk alleen ten nadele me geconfronteerd kunt worden. Althans niet helemaal dan.

Vanmiddag reed ik namelijk even langs de muziekwinkel in Roosendaal om een zogenaamde Tension Watch van Tama te kopen. Een watte? Een spanningsmeter in het gewoon Nederlandsch om de velspanning van mijn trommels te meten en gelijkmatig af te stellen. Op die manier zou ik dan een mooi gestemd en gelijkmatig geluid uit alle trommels krijgen.
Nog voor het eten ging ik er mee aan de slag en ik dacht dat het een "kat-in't-bakkie-karweitje" zou zijn, maar dat had ik mooi mis! Ik was namelijk heel enthousiast aan de spanbouten van mijn snaredrum aan het draaien toen er iets begon te kraken. Nog voordat ik goed en wel in de gaten had wat er gebeurde sprong mijn ondervel (dat een stuk dunner is dan mijn slagvel) kapot onder de hoge druk die de spanrand nu op het vel uitoefende. En zo keek ik dus recht in mijn snaredrum. Dat wordt dus even niet drummen of morgen nog even voor het nieuwe jaar een nieuw ondervelltje zien te scoren...

Wat er ook kraakte (daar hebben we de overeenkomst) was het ijs! Vanmiddag stond ik al even met "buurjongen" Arno op het ijs achter ons huis om te kijken of het al "schaats-waardig" was, maar het kraakte zo hard dat we niet wisten hoe snel we weer op de kant moesten komen.
Vanavond daarentegen was het een drukte vanjewelste aan de Singelkade met een paar honderd mensen die al schaatsend en sleeënd, veel plezier maakten.

Ook "buurjongens" en gebroeders Leen en Arno waren van de partij, want zij hadden zich vanmiddag beiden een paar gloednieuwe ijzers kado gedaan. Ook een van Janine's collega's stond met haar dochtertje op de ijzers en hoewel Janine haar kunstschaatsen nog even in het vet liet staan stond ze toch gezellig mee te doen.

Zo zie je maar dat de meest uiteenlopende objecten, toch een overeenkomst kunnen hebben. Gelukkig bleef het bij het ijs alleen bij kraken en verdween er niemand in het koude water. Liever een gescheurd velletje, dan een nat en ijskoud pak...