De vijfde verdachte

Nadat ik één keer eerder een aantal foto's schoot en een blog schreef over onze band, is het nu tijd voor een vervolg. Zéker nu we eindelijk een bandnaam en een duidelijk doel voor ogen hebben. Hoewel de concurrentie niet misselijk is (vanwege het grote aantal aanmeldingen zullen we helaas eest nog uitgekozen moeten worden), is het de bedoeling om tijdens de Flakkeese Dagen 2011 ons debuut op het podium te maken en wel onder de naam "5th Suspect". Daarvoor moet er echter nog flink geoefend worden en bij dat woord voegden we vanavond de daad.

Ik pikte voor aanvang eerst bassist Kade op en zijn buurman en collega drummer Klaasjan besloot daarop ook mee te gaan.
Nadat we in voorgaande weken de oefenruimte al stevig onder handen hadden genomen, bleek gitarist Leon de verlichting ook nog even vernieuwd te hebben, waardoor mijn drumkit ongelooflijk mooi tot z'n recht kwam. Hij blonk als een malle, maar terwijl ik me vergaapte aan mijn eigen instrument, sloot Kade zijn nieuwe bas-versterker aan en liet de oefenruimte op z'n grondvesten trillen. Al snel kwam ook Leon binnengestormd en pakte snel zijn koffer vol effectpedalen uit, om vervolgens op de basdreunen van Kade mee te spelen.
Zelfs de iPad werd vanavond aangesloten en toen even later ook gitarist Henk en onze zanger Robin de oefenruimte betraden, waren we compleet en kon het spelen beginnen.

Er werden nog even wat teksten uitgezocht en instrumenten gestemd, alsmede enkele stoere plaatjes geschoten, maar daarna ging de 'show' van start.
Er werd vanavond heerlijk gespeeld en ook Robin leek in z'n element. Toch was er na een tijdje hard werken ook tijd voor een rustpauze voor onszelf en de instrumenten en discussieerden we ondertussen over alles wat maar enigszins met muziek te maken had. Uiteraard kwamen ook de nodige dorstlessers weer boven tafel, maar we gunden onszelf die rustpauze niet al te lang, want we kwamen vooral om muziek te maken!
En zo knalden al snel de eerste noten weer door de ruimte en speelden we alsof het een lieve lust was.

Na een paar uren oefenen hielden we het echter voor gezien. We borgen daarop onze dierbare instrumenten netjes op en het 'natafelen' kon beginnen. Dit ontaard meestal in het nuttigen van de nodige (al dan niet) alcoholische versnaperingen en het vertellen van sterke verhalen (beiden érg rock-'n-roll), maar is desalniettemin een even belangrijk onderdeel van een oefenavond, want de muziek kan nóg zo goed zijn, als de gezelligheid ver te zoeken is zal het echter nooit een succes worden.

5th Suspect is dus eindelijk een feit. De band is compleet, heeft een naam en zelfs een eigen website. Overigens heb ik als social-media-verslaafde uiteraard meteen het een en ander aan sociale netwerken opgezet. Zo hebben we nu een Twitter account, beschikken we over een eigen Facebook en ook een eigen Hyves pagina, hebben we een eigen video kanaal op YouTube en zijn de foto's van vanavond (overigens met grote dank aan Klaasjan die ook nog veel foto's geschoten heeft) zelfs al op Flickr beschikbaar.
Als je 5th Suspect dan ook op de voet wil blijven volgen, is het wijselijk om je op minimaal één van deze kanalen te abonneren, zodat je als een van de eersten het laatste nieuws over de band te weten komt.

Als bonus deze keer een van de filmpjes die ik vanavond van onze oefensessie maakte. In het filmpje spelen we een cover van The Cult getiteld: 'Lil' Devil'.
De overige filmpjes van vanavond zijn uiteraard terug te vinden op ons YouTube kanaal of op onze website.

Vooral ook aangemoedigd door fietsfreak Bas

Sinds Janine voor haar verjaardag een schitterende fiets kreeg en ik mijn mountainbike ook al in geen tijden meer bereden heb, denk ik er steeds sterker aan een 'normale' fiets aan te schaffen. Op die manier kan ik eens relaxt een stukje samen met mijn meisje fietsen of naast haar fietsen als zij een rondje hardloopt.

Nu wil het geval dat ik eigenlijk altijd iets wil dat nèt afwijkt van het 'normale', ook al pakt dat niet altijd even goed uit moet ik eerlijkheidshalve bekennen. Toch viel mijn oog na enig speurwerk en vooral ook aangemoedigd door goede vriend en 'fietsfreak' Bas, op een niet geheel alledaagse fiets, maar wel een waar ik mezelf al op zie rijden.

De keuze viel namelijk op een model van "Electra" dat een kruising is tussen een zogenaamde 'cruiser' en 'chopper'en die luistert naar de naam "Straight Eight". Het idee was om de fiets in mijn vakantie eens in het wild te gaan spotten bij een winkel in Amsterdam, maar gezien zij deze week gesloten zijn, viel die optie al snel af. Gelukkig vond ik 'Cruise Control Bikes' in Den Haag en nadat ik een belletje had gepleegd, kon ik vanmiddag meteen nog even langskomen en dat terwijl de winkel eigenlijk ook gesloten was!

Samen met Bas, Noortje en Janine rezen we af naar het spekgladde Den Haag waar we in de Gentsestraat een niet al te grote, maar wel mooie fietswinkel aantroffen. De winkel stond vol met bijzondere cruisers en shoppers, maar er waren ook bijzonder veel accessoires aanwezig. Trappers, handvatten, zadels, bellen, lampen... Je kon het zo gek niet bedenken, maar alles was er in allerlei soorten en maten.

De vriendelijke verkoper pakte meteen de Electra Straight Eight van tussen de dikke rij fietsen en in het echt was hij nog stoerder dan op het plaatje. Een mat zwart frame met rode velgen en uiterst dikke rubbere sloffen. Drie versnellingen en een hand- en terugtraprem maakten deze fiets helemaal compleet.
De verkoper stelde het zadel wat bij en ik mocht meteen even plaatsnemen. Ook Bas besteeg graag even het zadel, waarna ook Janine nog even moest keuren zodat ze weet wat er straks naast haar fietst. De fiets werd door ons alle vier goedgekeurd en hoewel we de winkel echter zonder fiets weer verlieten, was iedereen het er over eens dat dit 'm toch wel moest worden.

Nadat we eerst even door het nabijgelegen winkelcentrum gekuierd hadden, liepen we vervolgens de besneeuwde Scheveningse boulevard op en dronken een drankje bij een van de vele tentjes.
Daarop besloten we terug te gaan naar Rotterdam om daar een hapje te eten bij Benny Beer en aansluitend de bioscoop te pakken. Bas en ik naar 'New Kids Turbo' en Janine en Noortje gingen voor 'Loft'.
Het pakte echter allemaal anders uit dan we gepland hadden, want ten eerste bleek 'Loft' uitverkocht te zijn toen de kaartjes door de dames werden gehaald en stonden Bas en ik in een fikse rij voor een vier-persoons-tafeltje bij Benny Beer. Toch hoefden we gelukkig niet heel lang te wachten tot we plaats konden nemen, maar vervolgens ging daar ook niet alles van een leien dakje.

Hoewel we het voorgerecht al snel voor onze neuzen hadden staan, liet het hoofdgerecht lang op zich wachten. Het was 19:45 toen dat op tafel kwam, maar aangezien de film (of de reclame beter gezegd) om 19:50 begon, was het dus een kwestie van schuiven!
Binnen tien minuten hadden Bas en ik ons bord leeg, kusten onze vrouwen vaarwel en haastten ons naar zaal 7.

Na anderhalf uur stonden we weer buiten en troffen we de meiden bij de uitgang van de bioscoop aan. Zij hadden op hun gemakkie nog een theetje gedronken en lekker zitten keuvelen terwijl wij dikke lol hadden in een stampvolle bioscoopzaal.

Een mooie vakantiedag kwam dus ten einde, maar de eerste stap voor een nieuwe fiets is gemaakt. Van't voorjaar hoop ik lekker samen te kunnen fietsen, maar nu eerst sparen...

Nu was ik geen eBay-maagd meer!

Ik weet het nog goed. Zo'n dertien jaar geleden kregen wij thuis voor het eerst internet, op de computer die ik toen van mijn eigen zuur verdiende centjes gekocht had. Eerst een inbelverbinding en later kabel, toen dat bij ons op het eiland als een van de laatste regio's van Nederland (zo voelde het tenminste) beschikbaar kwam. Zelf ontwerp en maak ik nu alweer zo'n twaalf jaar websites, maar toch kent het internet ook voor mij nog steeds een aantal 'donkere geheime uithoeken'.

Zo had ik bijvoorbeeld nog nooit iets via het immens populaire eBay besteld. Gewoon omdat de site in mijn ogen sowieso niet echt gebruiksvriendelijk is maar vooral omdat ik het tot nu toe niet nodig had gehad. Toch moest en zou ik nu een aantal cd's van The Cult hebben (verplichte kost nu ik in een band zit met The Cult liefhebbers) en die waren onmogelijk via een site als Bol.com te bestellen. Daarom heb ik deze keer toch de stoute schoenen aangetrokken en begon mijn zoektocht op eBay. Met resultaat, want al snel nadat ik een account aangemaakt had, vond ik wat ik wilde hebben.

Het duurde zo'n twee dagen, maar toen kreeg ik een mailtje dat ik de bieding gewonnen had. Voor $2,25 had ik 'The Cult' uit 1994 gekocht en werd hij mijn kant op gestuurd. Schitterend! Nu was ik geen eBay-maagd meer!

Vandaag kwam er een 'First class mail international' pakketje binnen, regelrecht vanuit het Amerikaanse Murfreesboro in Tennessee en het was zonder problemen door de Amerikaanse douane gekomen. Het bleek ook wel een beetje spannend om het pakketje open te maken, want zat er nu eigenlijk in wat ik besteld had? Misschien was het wel een gekopieerde versie? Een gevoel van pessimisme stak heel even de kop op, maar dat was van korte duur, want toen ik de cd eenmaal in mijn handen had bleek het een in bijna perfecte staat verkerend origineel exemplaar te zijn. Alleen het hoesje was niet kras-vrij, maar wat wil je na 16 jaar?!

Nog zo'n spannend moment. Zit er wel een cd in? En ja hoor, ook die zat netjes origineel in het doosje en zelfs het bijbehorende boekje was nog in hele goede staat.

Mijn eerste bestelling via eBay is dus een feit en het zal vooral ook niet de laatste zijn! Ik heb nog een paar mooie exemplaren gezien en heb ook nog het een en ander besteld, dus ik verwacht op korte termijn nog meer van zulke pakketjes in de bus. Ik ben benieuwd!

Zijn oh-zo-befaamde knoflooksaus...

Er werd weer heel wat af gegeten en gezellig gedaan de afgelopen twee dagen. Kerst is een jaarlijks terugkerend 'vreet-festijn' en ook nu deed het zijn naam eer aan.

Gisteren, op eerste kerstdag, lagen de gevulde kippen al lekker op te warmen toen ik samen met Janine's vader, moeder, zus en uiteraard Janine zelf, kadootjes uitpakte. Ook zo'n traditie. Onder andere lekkere geurtjes, een rijstkoker, een regenmeter een muziekboek voor de saxofoon en een puzzel werden uitgedeeld. Zelf werd ik verblijd met 'Mothership', een dubbel cd en dvd van Led Zeppelin en een hele stoere boxershort.

Nadat alle kadootjes uitgedeeld waren, was het aanvallen geblazen toen de geur van gevulde kip en andere lekkernijen ons al in de kamer bereikten. Het was een heerlijk maal, om over de door Janine vervaardigde pudding nog maar te zwijgen! Die werd dan ook door iedereen zeer gewaardeerd!

Vandaag dekten we de tafel bij tante Els thuis, waar we na het overlijden van ome Leen (gelukkig) gewoon de traditie voortzetten en tijdens de kerstdagen nog steeds met elkaar gezellig aan tafel zitten.
Terwijl oma De Gans eigenlijk de gehele middag de binnenkant van haar ogen bekeek, waren de dames druk in de keuken bezig met de voorbereiding voor het feestmaal. Althans, niet alleen dames, want zo was 'zwager-neef' Arjan druk bezig met zijn oh-zo-befaamde knoflooksaus, die zo'n beetje onder luid applaus ontvangen werd.

Na alle voorbereidingen was het ook hier vandaag weer heerlijk eten en een gezellig samenzijn en zat ook omaatje uiteindelijk lekker te smikkelen.
Echter, toen iedereen zijn buik al zo'n beetje rond gegeten had, was het de beurt aan Janine en mij om nog een toetje te maken, dat uit allerlei verschillende lekkernijen bestond. Ook dit werd goed ontvangen en er werd lekker van gesmikkeld, maar ook hier kwam uiteraard een einde aan.

Gelukkig maar, want na twee dagen van zoveel eten en gezelligheid is het nu tijd voor een weekje luieren. Althans, alleen voor mij, want Janine heeft geen vakantie maar slechts twee vrije dagen. Desalniettemin denk ik de komende week prima door te komen en overweeg zelfs om op rantsoen te gaan, want hoewel de afgelopen dagen enorm gezellig waren, zal de weegschaal waarschijnlijk iets minder blij met me zijn...

Aandachtig keek iedereen terug op wat er in 2010 passeerde

Ook 2010 loopt al weer op z'n einde en dat betekend bij Websites Nederland dat we het nieuwe jaar inluiden met een kerstborrel en een welverdiende vakantie. Echter, voordat die vakantie begint, dient het jaar zoals gezegd eerst even goed afgesloten te worden en dat begint traditiegetrouw altijd met een 'grote schoonmaak'.

Van tevoren werden er briefjes getrokken en daarna ging iedereen aan de slag. Beeldschermen werden uiterst professioneel afgenomen, evenals de Luxaflex (ja Paul, dat is nu een stoffer!). Ook de vele lades werden eens goed uitgemest en de inhoud daarvan gesorteerd, om nog maar te zwijgen van de overuren die de stofzuiger maakte en werkelijk alle hoeken van de studio zag.

Daarna sloten we het 'WN-jaar' af met een korte presentatie in de creatine, waarin vele foto's, projecten en andere gebeurtenissen aan bod kwamen. Aandachtig keek iedereen terug wat er ook alweer gepasseerd was in 2010, want wat gaat zo'n jaar toch hard!

Vervolgens reden we met het hele team naar Middelburg, voor een échte afsluiter samen met de mensen van men@work. Vele WN'ers waren nog niet in het pand geweest en keken hun ogen uit bij binnenkomst. Vooral ook in de studio die helemaal op zolder gevestigd is en waar de lampjes in de kerstboom gezellig hingen te fonkelen.
Toen iedereen plaatsgenomen had, begon Pieter zijn korte speech en deelde daarna geheel volgens traditie, kadootjes uit. Iedereen werd blij verrast met een heerlijk luchtje en een 'waarde-pas' voor de juwelier met een wel heel mooi bedrag erop!
Echter, Pieter en Micha werden zelf ook nog even in het zonnetje gezet en kregen van het personeel een helikoptervlucht aangeboden, zodat ze de panden ook een van bovenaf kunnen bekijken.

Na alle 'officiële' gedeelten trokken we gezamenlijk richting café-restaurant 'De Vriendschap' in het centrum van Middelburg, waar we met z'n allen plaats namen en aller eerst genoten van een lekker biertje, wijntje, colaatje of vruchtensapje.
Daarna werd er heerlijke soep geserveerd, die gretig naar binnen geslobberd werd. Het brood met makreel, salade, kroten en mayonaise én de verschillende sandwiches die daarna op tafel kwamen werden, gingen er in als koek en met gevulde magen en een gezellige middag achter de rug, kon de vakantie pas echt beginnen.

Een mooie afsluiter van het eerste decennium dus. Ik ben benieuwd wat het komende jaar weer gaat brengen!

Een schuurfeest voor chique geklede mensen

Een jaarlijks terugkerend fenomeen, dat er eigenlijk gewoon ieder jaar bij hoort, de Kerstparty in de Staver. Met de vriendengroep gaan we al zo lang ik me kan heugen en we slaan eigenlijk nooit over. Nu we al weer een aantal weken in adventtijd verkeren dient het feest, dat meer weg heeft van een schuurfeest voor chique geklede mensen, zich weer aan en dus hesen we ons vanavond in ons aller beste kloffie...

We verzamelden gedeeltelijk bij ons thuis en terwijl de dames zich mooi maakten in onze badkamer, leefden de mannen en ik ons een verdieping hoger nog effe uit.
Daarna vertrokken we richting 'De Keufjes' om daar de rest van de groep te treffen, alvorens we gezamenlijk richting De Staver vertrokken.

Eenmaal binnen was het bier snel gevonden en was het tijd voor wat portretten, voordat we badend in het zweet en beneveld van de drank daar niet meer toe in staat zouden zijn.
In de grote zaal was het 'Crazy Pianos' die de menigte de gehele avond met de voeten van de vloer kreeg maar ook in het aangrenzende 'Prieel', waar enkele DJ's denderende beats door de zaal heen pompten, was het zwingen geblazen.
De gehele avond werden er trouwens weer als vanouds gezellige en minder serieuze foto's genomen en werd er vooral ook veel meegezongen (of iets wat daar op lijkt) met de bekende nummers die de 'Crazy Pianos' voor een uiterst enthousiast publiek speelden.

Over foto's gesproken, die werden naarmate de avond vorderde steeds gekker en uitbundiger en omdat het dan zo gezellig en leuk is, tikt de klok sneller minuten weg dan je eigenlijk zou willen.
Toen de lichten aangingen was dat voor velen weer een tegenvaller en wilden we eigenlijk nog helemaal niet naar huis, maar wat moet dat moet.

Overigens was de terugweg absoluut geen straf, ook al had het die avond gortig gesneeuwd. Zo slim als we waren hadden we allemaal extra (warme) schoenen meegenomen en die werden dus, soms tegelijk met een aantal andere kledingstukken, bij de auto aangetrokken.
Daarna was het een paar kilometer terug naar huis lopen, maar oh wat hadden we een lol met al die sneeuw. Bas kon het zelfs niet laten om met pak en al even lekker met de witte massa te kroelen, dit tot groot vermaak van ons allen.

Het was half vier toen Janine, Bas, Noortje en ik binnenstapte en nog een afzakkertje namen. Een uur later was Bas al lekker vertrokken op z'n luchtbedje en droomde misschien wel over al die mooie vrouwen die hij vanavond gezien had, want eerlijk is eerlijk en ik blijf het zeggen, met de Kerstparty zijn alle vrouwen die avond op z'n mooist!

Uiteraard zijn alle foto's van deze fantastische avond weer terug te vinden in mijn speciale Flickr album of hieronder aan deze blog.

De lichtflitsen vlogen door de ruimte

Aan haar gezicht te zien schrok ze een beetje, toen ze zich gisteren pardoes "Er ligt een kadootje onder de kerstboom he schat..." liet ontglippen. Nog niet van de schrik bekomen voegde ze er zelfs nog heel 'onschuldig' "Voor wie zou die zijn?" aan toe, maar het kwaad was al geschied.

Het was me nog niet eens opgevallen en het is dat ze het gisteravond in een vlaag van verstandsverbijstering uit haar mond liet vallen, anders had ik wellicht pas over enkele dagen in de gaten gekregen. Er lag inderdaad een pakketje onder de boom en ik werd natuurlijk wel erg nieuwsgierig. Toch mocht ik het pas met kerst uitpakken, maar toen we vanochtend wakker werden, ging ze tóch overstag. Ik hoefde er zelfs niet eens iet voor te doen, want opnieuw kon ze zich niet inhouden en vroeg uit het niets "Zal ik kadootje maar geven?"... En zo geschiedde.

Met de slapers nog in mijn ogen schudde ik het pakketje heen en weer en voelde aan het inpakpapier wat het eventueel kon zijn. De hint van gisteravond dat het iets was waar je lekker warm van werd, deed ik al snel af als pertinente 'om-de-tuin-leider' en aan de contouren van het pakketje te voelen, had ik al een goed idee wat dit zou moeten zijn.
Spannend was het toch toen ik het pakketje van het schattige sterretjes-papier ontdeed en weldra werd mijn vermoeden bevestigd. De schat had een paar drumsticks voor me gekocht en wat voor een paar! Het waren doorzichtige kunststof drumsticks die bij elke slag een lichtsignaal afgaven. Te gek dus!

Nadat ik haar getrakteerd had op een dikke pakkerd, sprintte ik naar de studio en draaide de Luxaflex dicht. Het effect bleek verbluffend! Tot groot plezier van Janine timmerde ik er lustig op los en de lichtflitsen vlogen door de ruimte. Een schitterend gezicht dat zéker hoge ogen zal gooien tijdens een dikke vette drumsolo op het podium van een bom-vol Ahoy.
Dat laatste zal echter nog wel even op zich laten wachten, maar een spetterend effect is het zéker! Eens kijken of ik dat ooit eens bij een optreden kan inzetten...

Als bonus de bewegende waarheid van de 'luminous drumsticks'. Hoe ga ik dit kadootje overtreffen?

Het vierkantje dat er eigenlijk niet was

Tegenwoordig maken we bij Websites Nederland nogal wat online video's. Deze worden door klanten vaak genoeg niet alleen op de website geplaatst, maar zijn ook uitstekend geschikt om op een scherm in bijvoorbeeld de showroom te tonen. In dat geval valt het dan eigenlijk weer onder de noemer 'narrowcasting', maar details hierover zal ik mijn lezers besparen.

Voor een nieuw online video project bedachten we een wel heel apart concept en daarvoor moesten de nodige tests worden uitgevoerd. Uiteraard was ik het slachtoffer dat voor de lens plaats moest nemen...

Collega Jeroen legde het plan uit en ik putte diep uit mijn acteer aspiraties om Jeroen's test enigszins te doen slagen. Nu klinkt het allemaal heel bijzonder, maar binnen twee minuten was de test klaar en kon Jeroen terug naar de montage set om te kijken of zijn plannetje werkte.
Even later riep hij mij enthousiast en met een grote glimlach naar zijn bureau en ik wist al genoeg. De test was geslaagd...

Legendarisch voordat de eerste noten geklonken hadden

Enkele weken geleden kreeg ik al een mailtje doorgestuurd over een op handen zijnde 'jamsessie' en daar was ik wel in geïnteresseerd. Niet zozeer om zelf te spelen, maar om gewoon eens te zien hoe dat in z'n werk gaat als verschillende muzikanten 'zomaar' een beetje gaan jammen en iedereen gewoon lekker mee mag doen...

Vanavond reden Janine en ik daarom naar café De Tram in Nieuwe Tonge waar het allemaal zou moeten gebeuren, maar toen mij meteen bij binnenkomst "Hé, kun jij je drumkit niet even gaan halen?" werd toegeroepen, bekroop me meteen een ietwat onbehaaglijk gevoel. De drummer die vanavond sowieso aanwezig zou zijn met zijn drumkit, had het kort voor de avond laten afweten en dus ontstond er redelijke paniek in de tent.

Omdat mijn drumkit net nieuw is, ik nog geen goed materiaal heb om hem mee te vervoeren en hij ook nog eens helemaal netjes opgetuigd in de oefenruimte staat, had ik weinig trek om mijn kit van stal te halen. Ook andere aanwezige drummers waren niet direct te porren om de stoute schoenen aan te trekken, of hadden daar niet de gelegenheid toe, maar toen de avond uiteindelijk in het water leek te vallen streek grote vriend Klaasjan van Buckle-Up toch over zijn hart.

Samen reden we een rondje langs Battenoord en Sommelsdijk en pikten daar de onderdelen van KJ's oude drumkit op en bouwden die bij terugkomst razendsnel op. Het was geen super-deluxe variant en het was zelfs zo primitief dat de enige (crash)bekken op de standaard niet eens vastgeschroefd zat, maar het hinderde niet. De avond kon in ieder geval eindelijk beginnen!

Zo was de avond dan ook al legendarisch voordat de eerste noten geklonken hadden, maar toen dat probleem dan eindelijk verholpen was, zat de sfeer er lekker in. Tussen de bordjes met "koffie met appeltaart voor €3,50" en de "sliptong voor €16,50, waren enkele enthousiastelingen lekker aan het spelen.
Hoewel het er bij zo'n jamsessie behoorlijk chaotisch aan toe kan gaan, zat de sfeer er in ieder geval lekker in, maar had men af en toe de neiging om voor de gemakkelijkste weg te kiezen en zodoende in eindeloze 'blues-rifjes' te vervallen. Gelukkig hadden we Klaasjan en Arno van Buckle-Up onder ons, die het zaakje weer even recht trokken en zo bleef het sfeertje lekker swingend.

Opeens wenkte Klaasjan me en dacht ik dat hij me iets wilde zeggen, maar voordat ik het wist had ik de drumstokken in mijn handen en moest ik plaats nemen ander de 'pannenset'. Zodoende speelde ik ook nog een nummertje mee en dat beviel me best goed, al werd ik er wel erg mee verrast.
Ook Leon Stoutjesdijk nam even later plaats op de kruk en tot mijn grote verrassing nam 'buurman Jan' ook nog even de microfoon ter hand en gooide er even een paar goeie zanglijnen uit!

Het was voor mij dan ook weer met recht een geslaagd en een voor herhaling vatbaar avondje, waarin ik genoten heb van mijn collega muzikanten en ik dus ook zelf nog even heb mogen spelen! Alle foto's van deze avond zijn terug te vinden in mijn speciale Flickr album of hieronder aan deze blog.

'Meng-ongelukje'

Al een paar keer eerder constateerden we een vervelende lekkage in de oefenruimte en hoewel Leon en ik de vorige keer al het dek op geklommen waren om het probleem te verhelpen, bleek dat onlangs toch niet voldoende te zijn geweest. Sowieso waren er een aantal puntjes die we even moesten bijwerken en dus was een zaterdagje klussen in de oefenruimte onontkoombaar...

Samen met gitarist Leon deed ik vanmorgen al de nodige inkopen bij de Gamma en vervolgens sloot bassist 'Kade' (Ton) zich bij het clubje klussers aan. Als eerste namen we het lekkage-probleem onder handen en kropen tussen kieren en gaten en zaten uiteindelijk van top tot teen onder het hooi en stof. Heldhaftig als hij is, klom Leon met gevaar voor eigen leven nog even het dak van de hooischuur op om een aantal pannen goed te leggen en verbazingwekkend (ik stond al te filmen) verliep dat allemaal zonder problemen.

Hopelijk blijft het vocht nu buiten, maar veel tijd om daar bij stil te staan namen we niet, want de volgende klus kwam al weer om de hoek. De, lang geleden, door een 'meng-ongelukje' gecreëerde baby-roze & -blauwe muren, pasten niet echt bij het rock imago van de band en dus trokken we een aantal verse blikken verf open en gingen aan de slag.
Het baby-blauw werd vervangen door spier-wit en het roze maakte plaats voor een strakke antraciete kleur.

Na een dagje klussen hadden we duidelijk eer van ons werk en als het straks opgedroogd is en we de details nog hebben bijgewerkt, kunnen we ons volledig op de muziek richten en zullen de felle kleuren ons niet meer afleiden!

Een voorproefje op Prinsjesdag

Hoewel oma De Gans al lang en breed lekker warm in Eb en Vloed bij de kachel zit, stond haar huisje in Stad aan't Haringvliet nog steeds vol met spulletjes. Een aantal familieleden werkten de afgelopen tijd koortsachtig door om alle spulletjes vóór 15 december te ordenen, te bewaren of weg te gooien, maar het echt grove werk was toen nog steeds niet gedaan...

Afgelopen zaterdagmiddag sloopte ik samen met mijn vader alle vloerbedekking en gordijnen uit het huisje en dat bleek nog een hele klus. Gelukkig waren we samen en was het in een middagje geklaard, maar daardoor oogde oma's oude huisje wel heel erg leeg toen we vanavond opnieuw de gang in stapten. Al het afval moest vanavond aan de straat worden gezet, zodat dat morgen opgehaald kan worden en dus staken we vanavond opnieuw de handen uit de mouwen.

Samen met neef Richard en mijn vader, sjouwden we alle spullen zoals de kast en de bank het huis uit en werden alle rollen vloerbedekking ook aan de straat gezet. Richard en ik namen ook alvast een voorproefje op Prinsjesdag 2011 en probeerden de laatste hoeden mode uit, en beleefden veel plezier aan oma's oude lamp.

Na een uur sjouwen stonden alle spulletjes buiten in de vrieskou en voelde het toch wel een beetje vreemd om door oma's lege keukentje of slaapkamer te lopen.
Bijna negentig jaar woonde ze in Stad aan't Haringvliet en dit was haar laatste plekje op 'haar' dorpje.

Terwijl pa nog even vakkundig de gordijnrails en het stoeltje uit de douche verwijderde, namen Ries en ik afscheid van oma's laatste Stadse optrekje. Met weemoed dachten we misschien samen in gedachten wel terug aan die jaren met opa en oma 'op Stad' en beseften we dat we weer een hoofdstuk verder waren.

Niet getreurd, want het hoofdstuk gaat verder in Oude Tonge en we hopen dat we daar nog lang van oma mogen genieten!

Vele meters inpakpapier werden deskundig verwijderd

Terwijl Gijs zich nergens druk om maakte, waren Janine en ik eerder deze week al druk bezig met de voorbereidingen op 'het heerlijk avondje'. We waren beiden de gehele avond lekker aan het knutselen en daarbij werd natuurlijk veel geknipt, geplakt, gemeten en nog eens uitgeprobeerd, maar toen de klok zo'n beetje bedtijd aanwees en we moegestreden waren van een avondje de 'Crea Bea' uithangen, waren we toch wel erg trots op het uiteindelijke resultaat.

Het was vanavond erg gezellig bij ome Johan en tante Wilma in Den Bommel, waar we met de gehele familie Visser, ietwat ongeduldig zat te wachten op Sinterklaas en zijn Pieten. Opeens klonk daar de deurbel en neefje Arjen sprintte naar de voordeur. Toen hij die open trok slaakte hij een kreet van opwinding. De Sint had kadootjes gebracht!

De toch wel grote huiskamer stond al snel vol en Arjen wist niet waar hij moest kijken. De jute zak leek echter speciaal voor hem te zijn en weldra had hij het eerst kadootje te pakken en volgenden er in rap tempo steeds meer.

Gelukkig was er ook genoeg voor de rest van de familie en werden er vanavond vele grappige en vooral ook goede gedichten voorgelezen, waar iedereen dan ook aandachtig naar luisterde.
Ook de kadoos waren overvloedig aanwezig en zo werden er vanavond vele meters inpakpapier deskundig verwijderd, al ging dat af en toe niet helemaal van een leien dakje en moest soms de gereedschapskist van ome Johan er aan te pas komen!
Overigens was er ook veel aandacht besteed aan de surprises. Waar sommigen de kadoos wel heel goed verpakt hadden, hadden anderen er soms hele kunstwerken van gemaakt.

Al met al was het dus erg gezellig vanavond en kreeg iedereen leuke kadootjes die vaak goed van pas kwamen. Het enige nadeel is dat zo'n 'heerlijk avondje' dan altijd weer veel rotzooi geeft, maar dankzij de deskundigheid van neef Jeroen was dat ook al snel weer opgelost.

Tot volgend jaar Sinterklaas, nu snel naar verder naar de Kerstman!

Tijd om de oefenruimte op z'n grondvesten te laten schudden

Ik lul al een tijdje de oren van ieders kop over het feit dat ik na Buckle Up & Friends nu eindelijk plaats heb mogen nemen op de drumkruk van een heuse eigen band. Althans, band in oprichting, want we zijn momenteel druk bezig met het opbouwen van het repertoire.
Met de band, die nu overigens nog geen naam kent, zullen we voornamelijk covers van de populaire rockband uit de jaren '80 / '90 'The Cult' en eigen nummers spelen. Vanavond was alweer de derde avond dat we bij elkaar kwamen...

Gitarist Leon was vanavond, nog voordat de eerste noten door de oefenruimte klonken, druk bezig met zijn batterij aan effect-pedalen, die hij onlangs keurig netjes in een handige koffer verwerkte. Ook bassist Ton moest nog even het een en ander instellen en uitproberen, want zijn nieuwe basgitaar maakte vanavond zijn debuut.

Voor zanger Robin en ik als drummer, zat er dus niets anders op dan even geduldig te wachten totdat de rest klaar was om de oefenruimte op z'n grondvesten te laten schudden.
Gelukkig hoefden we niet heel lang te wachten en even later stonden (of zaten) we hard te rocken en hadden we er, terwijl er ondertussen al wat bier en boterletter genuttigd was, bovenal ook veel plezier in!

De 'drive' is er, het klikt en de contouren van de band worden na drie avonden nu al duidelijk zichtbaar. De mannen zijn allen een stuk 'ervarener' dan ik, maar uiteraard doe ik mijn stinkende best ze bij te kunnen benen! Binnenkort maar eens een opname maken en op YouTube knallen?

Een verslag van vorderingen, vlijt en gedrag

Het was vanavond gezellig druk bij oma De Gans in haar nieuwe huiskamer. Oma werd namelijk vandaag precies 90 jaar, getuige ook de leuke verjaardagskaarten die ze onder andere van haar, al 80 jaar, beste vriendin kreeg (ik wist niet dat die kaarten bestonden!).

Ook al was oma niet echt in feeststemming, omdat ze het afgelopen jaar veel meegemaakt en ook het verdriet om ome Leen uiteraard nog niet verwerkt heeft, werd het gelukkig toch gezellig toen we op onderzoek gingen naar de trouwakte van opa en oma. In de oude doos die uit de kast tevoorschijn kwam, vonden we vele 'relikwieën'. Zo vonden Janine en Claudia oma's rapport (een verslag van vorderingen, vlijt en gedrag) uit 1936, dat nog in een uitzonderlijk goede staat verkeerde, maar waar uit bleek dat ze toch menig keer 'verzuimd' had...
Er kwam ook een advertentie naar boven, van opa en oma's 45-jarig huwelijksjubilieum en we vonden zelfs nog een een aankondiging van de verloving van oma's vader en moeder, mijn overgroot-oma. Het kaartje zag er nog bijna puntgaaf uit en dateerde zelfs uit 1908!

Claudia vond daarom nog wat foto's uit mijn jeugdige jaren, waarin ik zelfs nog een keer model heb gestaan bij Arjo van der Graaff. Dat is toch wel een heel verschil met tegenwoordig!