Legendarisch voordat de eerste noten geklonken hadden

Enkele weken geleden kreeg ik al een mailtje doorgestuurd over een op handen zijnde 'jamsessie' en daar was ik wel in geïnteresseerd. Niet zozeer om zelf te spelen, maar om gewoon eens te zien hoe dat in z'n werk gaat als verschillende muzikanten 'zomaar' een beetje gaan jammen en iedereen gewoon lekker mee mag doen...

Vanavond reden Janine en ik daarom naar café De Tram in Nieuwe Tonge waar het allemaal zou moeten gebeuren, maar toen mij meteen bij binnenkomst "Hé, kun jij je drumkit niet even gaan halen?" werd toegeroepen, bekroop me meteen een ietwat onbehaaglijk gevoel. De drummer die vanavond sowieso aanwezig zou zijn met zijn drumkit, had het kort voor de avond laten afweten en dus ontstond er redelijke paniek in de tent.

Omdat mijn drumkit net nieuw is, ik nog geen goed materiaal heb om hem mee te vervoeren en hij ook nog eens helemaal netjes opgetuigd in de oefenruimte staat, had ik weinig trek om mijn kit van stal te halen. Ook andere aanwezige drummers waren niet direct te porren om de stoute schoenen aan te trekken, of hadden daar niet de gelegenheid toe, maar toen de avond uiteindelijk in het water leek te vallen streek grote vriend Klaasjan van Buckle-Up toch over zijn hart.

Samen reden we een rondje langs Battenoord en Sommelsdijk en pikten daar de onderdelen van KJ's oude drumkit op en bouwden die bij terugkomst razendsnel op. Het was geen super-deluxe variant en het was zelfs zo primitief dat de enige (crash)bekken op de standaard niet eens vastgeschroefd zat, maar het hinderde niet. De avond kon in ieder geval eindelijk beginnen!

Zo was de avond dan ook al legendarisch voordat de eerste noten geklonken hadden, maar toen dat probleem dan eindelijk verholpen was, zat de sfeer er lekker in. Tussen de bordjes met "koffie met appeltaart voor €3,50" en de "sliptong voor €16,50, waren enkele enthousiastelingen lekker aan het spelen.
Hoewel het er bij zo'n jamsessie behoorlijk chaotisch aan toe kan gaan, zat de sfeer er in ieder geval lekker in, maar had men af en toe de neiging om voor de gemakkelijkste weg te kiezen en zodoende in eindeloze 'blues-rifjes' te vervallen. Gelukkig hadden we Klaasjan en Arno van Buckle-Up onder ons, die het zaakje weer even recht trokken en zo bleef het sfeertje lekker swingend.

Opeens wenkte Klaasjan me en dacht ik dat hij me iets wilde zeggen, maar voordat ik het wist had ik de drumstokken in mijn handen en moest ik plaats nemen ander de 'pannenset'. Zodoende speelde ik ook nog een nummertje mee en dat beviel me best goed, al werd ik er wel erg mee verrast.
Ook Leon Stoutjesdijk nam even later plaats op de kruk en tot mijn grote verrassing nam 'buurman Jan' ook nog even de microfoon ter hand en gooide er even een paar goeie zanglijnen uit!

Het was voor mij dan ook weer met recht een geslaagd en een voor herhaling vatbaar avondje, waarin ik genoten heb van mijn collega muzikanten en ik dus ook zelf nog even heb mogen spelen! Alle foto's van deze avond zijn terug te vinden in mijn speciale Flickr album of hieronder aan deze blog.

In de komende weken nog wat bijschaven

Vanavond dook ik voor de derde keer met het bijna voltallige Buckle-Up en enkle 'Friends' de oefenruimte in Battenoord in. Vaste drummer Klaasjan toert heerlijk door de Verenigde Staten en Canada, dus hij was vanavond helaas niet aanwezig om wat aanwijzingen te kunnen geven.

Zoals iedere keer had ik er ook vanavond weer ontzettend veel zin in. Niet alleen het samenspel is heerlijk, maar ook het ontmoeten van nieuwe mensen is erg leuk. Zo ontmoette ik vanavond gitarist Henk, waarmee ik een aantal nummers mag spelen tijdens het optreden op 11 september. Ook drummer Hans was een onbekende voor mij en hoewel ik daar dus niet samen mee zal spelen, was het erg leuk om beiden eens te zien en horen knallen.

Het ging er weer lekker ruig aan toe in de oefenruimte en het liep als een trein. Ik had mijn partijen lekker onder controle, al liet ik naar mijn mening hier en daar nog een steekje vallen dat ik in de komende weken moet bijschaven.
Zowel Arno als broer Rudi stonden beiden ook weer het zweet op de rug te spelen, evenals zangeres Julia en bassiste Petra trouwens, allemaal lid van de vaste 'Buckle-Up Club'.

Ik kijk erg uit naar het optreden zelf. De volgorde van playlist voor de avond is in grote lijnen al bekend en zo komt het allemaal steeds dichter bij. Binnenkort zal er een generale repetitie gehouden worden en ook dit is uiteraard erg spannend.
Leuke tijden komen er aan, met nog iets meer dan een maand voordat het werkelijke optreden voor de deur staat. Informatie over kaartjes heb ik helaas nog niet, maar zodra ik hier meer van weet, zal ik het mijn lezers zéker niet onthouden!

Als bonus een opname van deze avond, tijdens het spelen van een nummer van Janis Joplin; Piece of my Heart (excuus voor de donkere opname!).

Als absoluut groentje tussen mijn 'local heroes'

Ik heb het inmiddels al een aantal keren genoemd, maar zaterdag 11 september heb ik de eer om met coverband Buckle-Up & Friends mee te mogen spelen in het nieuwe jeugdcentrum van Middelharnis (lees op de site van Popstichting Jailhouse waarom). Vorige maand dook ik met deze doorgewinterde muzikanten voor het eerst de oefenruimte in en had ik vanwege de korte tijd nog maar één nummer ingestudeerd. Tijd voor een revanche!

Met nog 52 dagen op de klok repeteerden we vanavond weer in de oefenruimte te Battenoord en speelde ik niet alleen samen met een drietal leden van Buckle-Up zelf, maar ook met een van de vrienden 'Kade', die zelf regelmatig als bassist van een van mijn andere favoriete lokale bands, de Black Jack Blues Band op het podium te vinden is. Opnieuw zat ik daar dus als absoluut groentje tussen een aantal uitmuntende muzikanten, maar toen ik eenmaal achter de drumkit zat, voelde het bijzonder goed.

Ik beschouw het als een eer om met mijn 'local heroes' te mogen spelen en hoewel ik opnieuw weinig tijd voor het oefenen heb kunnen vrijmaken, maakte ik gisteren nog eventjes alles goed (wat ten koste ging van de aardappelen!). Ik moest vanavond immers goed voor de dag komen en kon niet komen aanzetten met maar één nummer dat ik goed kon spelen.

Vaste drummer van de band Klaasjan liet me nog even zien hoe hij de nummers achter zijn drumkit speelde, maar daarna kreeg ik de eer om opnieuw plaats te nemen op de 'troon'. Ik speelde "You can say" van Krezip en die zat er al helemaal goed in. Dit nummer liep dus als een zonnetje. Het nummer "Born to be Wild" van Steppenwolf had ik iets minder goed ingestudeerd, maar ook dit liep boven verwachting lekker. Uiteraard waren er nog wat opmerkingen van de kant van Klaasjan, maar na een paar keer oefenen met de band, zat het nummer er bijna helemaal goed in. Het derde nummer dat we oefenden en wat ik ook op 11 september zal spelen, is "Start me Up" van de Rolling Stones. Voor de drummer is dit nummer niet zo heel erg moeilijk dus ook deze zat er na een paar keer in.

Drie van de vijf is een mooie score met nog bijna 2 maanden de tijd. De komende tijd zal ik mij gaan concentreren op "Elevation" van U2 en "Smell's like teen spirit" van Nirvana, zodat ik bij de derde oefensessie alle nummers kan spelen.
In het optreden zelf heb ik ongelooflijk veel zin en wie wil komen kijken kan het beste zorgen dat hij op tijd zijn kaartjes heeft geregeld. Ik begreep dat er plaats is voor 200 mensen in het nieuwe JAC (Jeugd Activiteiten Centrum) en gezien het feit dat er 20 'Friends' met Buckle-Up meespelen die wellicht ook weer allemaal 'fans' meenemen, is het te verwachten dat het een drukke boel wordt. Kaarten zijn op dit moment nog niet beschikbaar, maar houd daarvoor de website van Popstichting Jailhouse even goed in de gaten.

Ik beloof in ieder geval de komende tijd hard te gaan oefenen, om goed voor de dag te kunnen komen op 11 september. Dat gaat een flinke knalfuif worden in het JAC!

Twee uren lang scoren en 'bodychecks' uitdelen

Ben ik even blij dat ik afgelopen zaterdag schaatsen gekocht heb! Op de, door de buurjongens en kornuiten, geprepareerde ijsbaan achter ons huis, was er vanavond namelijk een heuse ijshockeywedstrijd!

Daarom stond ik vanavond al op tijd op het ijs, om er geen minuut van te missen. De strijd was hevig en iedereen proefde de smaak van de overwinning in z'n mond. Af en toe hielden we daarom even pauze en spoelden we die smaak weg met een biertje, om er daarna weer vol tegen aan te gaan!

Na ruim twee uren lang scoren en 'bodychecks' uitdelen hielden we het echter voor gezien en werden er nog wat 'bruine rakkers' opengetrokken. Als laatste werd ook nog even de baan schoongeveegd en opnieuw geprepareerd met alles wat voorhanden was. Dan hebben we er hopelijk de rest van de week ook nog plezier van!

Op het nippertje, toch nog de ijzers ondergebonden

Wie had dat gedacht! Zo'n beetje vlak voordat het 2009 wordt, heb ik nog even de ijzers onder gebonden!

Addie was zo vriendelijk om z'n "ijshockey's" even uit te lenen en nadat ik tussen de middag even bij buurtgenoot Leen gegeten had besloot ik het gokje toch te wagen.
Het was ietwat onwennig maar toch ging het zo slecht nog niet. Ik denk dat het toch minstens al een jaar of 10 geleden is sinds de laatste keer dat ik over bevroren water ben gegleden.

We hebben een klein potje ijshockey gedaan, bij ons achter het huis in de havenkom, maar ik moest helaas al snel afhaken want de schaatsen waren toch nèt iets te klein voor mijn voeten.
Janine vond het ook tijd worden om de ijzers uit het vet te trekken, dus toen ze thuis kwam begaf zij zich ook nog even op glad ijs. Dat leverde overigens deze leuke foto van ons tweeën op.

Als bonus onderstaand filmpje waar ik (zij het wat onwennig) met hockeystick en al voorbij kom zoeven...




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.