"Speuluh!" werd er in onvervalst Flakkees geroepen...

Zoals iedere maand was er ook deze keer weer een optreden in 't Diekhuus van Middelharnis, georganiseerd door Popstichting Jailhouse. Deze maand zelfs een dubbel optreden en omdat ik van tevoren al eventjes op de Myspace's van de betreffende bands had zitten koekeloeren en luisteren, besloot ik samen met Janine en Noortje te gaan luisteren.

De eerste band trapte om 22:00 af en het podium bleek 'All On Black' niet vreemd gelet op de amicale ontvangst die hun zanger ons gaf. Een klein kalend mannetje, ik had het zelf kunnen zijn, kwam qua lengte niet boven de rest van zijn bandleden uit, maar ook qua stem leek dat vanavond niet te gaan lukken.

Hij moest werkelijk alles uit de kast halen om bij de soms hoge noten te kunnen en het leek alsof hij de avond daarvoor al flink uit zijn dak gegaan was. Zonde, want hoewel het geluid knoerthard afgestemd stond, kon ik vaak zijn teksten niet verstaan.
De muziek van de band stond me wel aardig aan en uiteraard lette ik nog eventjes goed op de drummer die over een flinke dosis energie beschikte. Hij sloeg erg hard op z'n drumkit en net als de zanger leek ook hij werkelijk alles uit te kast te willen halen.

Toch leek All On Black de zaal niet echt helemaal plat te krijgen en leken de eerste woorden van de zanger "Jullie wachten vast allemaal op de hoofdact..." bewaarheid te gaan worden.

Na een uur stapte de volgende band op het podium, daar waar iedereen op leek te wachten. Hoewel ze al eens eerder in 't Diekhuus op het podium hadden gestaan, kon ik ze niet en wist ik dus niet echt wat ik moest verwachten (behalve dan dat wat ik 's middags op internet had gehoord).

De flink getatoeëerde bandleden van 'KinKobra' trapten af met een energiek nummer en de snelle punkrock vloog opzwepend door het kleine zaaltje. Het leek het publiek direct te pakken want opeens was iedereen enthousiast en leek men bevangen door het bijzondere geluid van deze band. Zo veel moeite als de eerste zanger moest doen om iets uit z'n strot te krijgen, zo makkelijk leek het de zanger en gitarist van KinKobra af te gaan. Bijna zonder zijn gezicht noemenswaardig te vertrekken, haalde hij een grote variatie aan toonhoogtes en bleek zijn stemgeluid erg aangenaam.

Meteen werd ook duidelijk dat deze band veel meer uren in het circuit gedraaid had dan de eerste band. Zo speelde de drummer bijvoorbeeld uiterst strak en leek geen slag te missen. Overigens sloeg hij ook nog eens fantastische ritmes en was niet vies van een lickje hier en een lickje daar.

De band speelde lekker verder en wilde zo rond twaalf uur stoppen toen het publiek begon te morren. "Speuluh!" werd er door het publiek in onvervalst Flakkees geroepen en de band kon dan ook niet anders dan gehoor geven.
KinKobra speelde daarop nog zo'n 20 minuten door en leek daar zelf ook wel erg mee in de nopjes. Zelfs toen een of andere halve zool met z'n dronken toeter het podium beklom en de luchtgitaar ter hand nam, leken de mannen nog meer geamuseerd!

Het kan allemaal in't Diekhuus van Middelharnis. Daarom was ook dit weer een zeer geslaagde avond!

Als bonus een filmpje waarin KinKobra een van hun nummer speelt...

Op de 2e plaats...

Toen Richard en ik al redelijk laat het Diekhuus van Middelharnis binnenstapten, omdat daar om 22:00 de band '2nd Place Driver' zou spelen, was het verbazingwekkend rustig in het toch al kleine zaaltje. Alle instrumenten stonden al te glimmen in het sfeerlicht, maar zou er nu zo weinig publiek op deze band (die al bekendheid genoot bij MTV en TMF, speelde op festivals als Lowlands, Eurosonic en Parkpop, en optrad in Paradiso, 013 en de Melkweg) zijn afgekomen?

Gelukkig zwol het publiek alsnog aan en trapte de band rond een uur of kwart over tien af met een solo van de bassist van de band (die voor de verandering niet op een bas, maar op een gitaar speelde). Toen uiteindelijk de voltallige band het podium beklom en ik om me heen keek, zag ik dat de zaal alsnog lekker vol gelopen was en kon '2nd Place Driver' lekker van start gaan.

Tijdens het goede optreden van deze band, die veel energie nummers met meer dan eens een dikke vette electrobeat eronder ten gehore bracht, stond 'collega' drummer Klaasjan van coverband 'Buckle-Up', een gat in de ozonlaag te flitsen met zijn toestel en legde met groot plezier de avond op de gevoelige plaat vast, wat waarschijnlijk wel allemaal in het fotoboek van Stichting Jailhouse terug te vinden zal zijn.

Hoewel het publiek, inclusief ikzelf, de nummers niet kende en veelal voor het eerst hoorde, ging de zaal toch aardig los op de springerige electro-rock. De gitarist sprong ook het vuur uit z'n sloffen op het podium en wisselde zijn gitaar af en toe in voor de synthesizer.
Ook de drummer zat een flink potje te zweten achter zijn drumkit, maar kon de snelle ritmes prima bijhouden en bleek een aardig potje te kunnen rammen!
Voor zangeres Roos leek het wel lente te zijn en leek zij het dartelende lammetje in de weide, maar wel eentje met een hele goede stem! Hoewel het pas haar tweede optreden was met de band, bracht ze menig mannelijk toeschouwer in extase en rockte ze zo hard dat de drummer af en toe de onderdelen van zijn drumkit weer wat dichter bij elkaar moest schuiven.

Een erg leuke band die zeker de moeite waard is om een keertje live te gaan bekijken. Zo staan ze onder andere in maart in de Tilburgse 013, maar kijk voor hun actuele 'gigs' eens op hun Myspace of Hyves pagina.

Na afloop doken we nog Quartier in, waar veel vrienden en vriendinnen al wat zaten te drinken. Ook daar was het gezellig en werd het nog gezelliger toen we tegen de klok van 1:00 Le Bateau binnen stapten, samen met onder andere Keuf, Cor, Ellen (waar Keuf weer niet van af kon blijven, maar ja ze gaan toch trouwen!), Ralph en Antoinette. Erg leuk en bij toeval kwam ik ook weer eens een oude bekende tegen, die ik al lang niet gezien of gesproken had. Net op tijd, want over 2 dagen vertrekt ze naar Azië en Australië om daar een jaar rond te gaan toeren. Spannend!

Als bonus een filmpje van '2nd Place Driver' met het nummer 'Waiting Game', live in 't Diekhuus...

De girl-power droop er van af

Vanavond besloten we eindelijk weer eens wat bandjes te gaan bekijken, nadat dat (helaas) toch weer al een tijdje geleden was. Gelukkig werd ik door Jailhouse per post op de hoogte gehouden van wat er zoal speelde en zo zag ik dat vanavond de lokale band 'Midsum' zijn afscheidsconcert gaf. Tijd om daar maar eens even te gaan kijken!

De band speelde dit jaar nog de grote tent aan het einde van de Flakkeese Dagen '09 helemaal plat met een geweldige cover van Zombie (The Cranberries), die op aandringen van het publiek wel twee keer gespeeld werd. Daarom was ik dus uiterst benieuwd hoe de band, bestaande uit een groot aantal jonge leden, vanavond zou presteren.

Tot grote blijdschap bleek er ook een voorprogramma te zijn, met daarin de band She-May. De band, bestaande uit 3 dames en een heer, rockte de boel goed bij elkaar. Vooral de drumster had de slag goed te pakken en sloeg de gehele band naar een hoger niveau, om nog maar te zwijgen over de gitariste die aardig wat kekke solo's weggaf.
Om even bij de drumster te blijven, mijn hemel wat was die meid lang. Zelf ben ik wat klein van stuk en dus torende ze hoog boven mij uit en leek er geen eind aan te komen toen ze achter de drumkit plaats nam. Zoals gezegd stond ze heel goed haar mannetje, samen met de rest van de bandleden overigens. Enkele leuke covers kwamen voorbij zoals 'Open Your Eyes' van de Guano Apes, maar ook de eigen geschreven nummers waren erg leuk om naar te luisteren. Zoals bijvoorbeeld hun nummer 'Wallet', waar de girl-power van af droop!

Na de erg goede warming-up kwam uiteindelijk tegen 23:00 de hoofdact op het podium. Het was zoeken naar een plekje voor alle leden van Midsum, want ze waren in grote getale aanwezig. Direct veranderde ook het publiek en opeens stond het tot strak tegen het podium aan, vol met vrienden en familie, dat was duidelijk te zien. De mensen die bij het voorprogramma wat op de achtergrond bleven, drukten nu hun neus duidelijk vooraan.

Dat was het dan misschien ook wat het voor mij (en mijn meegekomen vrienden, die dezelfde mening delen) minder leuk maakte. De band speelde, waarschijnlijk mede door de jonge leeftijd van de bandleden, eigenlijk een beetje voor hun eigen publiek zo leek het. Familie en vrienden kenden hun nummers waarschijnlijk door en door, maar de door Midsum eigen geschreven nummers leken de rest van het publiek niet te raken. Ook de covers waren minder goed uitgevoerd dan verwacht en hoewel ik misschien wat hoge verwachtingen had van deze band, sloegen ze vanavond, juist bij hun afscheidsconcert, naar mijn mening de plank een beetje mis.
Een gemiste kans, want juist de allerlaatste indruk moet goed zijn om als goede herinnering te boek te komen staan , maar daar slaagden zij dus helaas vanavond niet in.

Toch hebben we een leuke avond gehad, want She-May wist ons wél te raken. Helaas voor Midsum, want nu de band uit elkaar is, is de kans voor de band in deze setting verkeken...

Als bonus een filmpje waarin She-May laat zien wat ze waard zijn. Een cover van het nummer 'Open Your Eyes' van Guano Apes.

Coverband 'Valium' in Diekhuus

Greenday, Pearl Jam, Anouk, Red Hot Chili Peppers, Alanis Morrisset, Amy Whinehouse en Franz Ferdinant. Ze kwamen vanavond allemaal voorbij tijdens een spetterend optreden van coverband 'Valium' in het Diekhuus van Middelharnis.

Samen met Janine en Ellen heb ik vanavond lekker staan rocken in het kleine zaaltje van het Diekhuus in Middelharnis. De zangeres van de band deed ons daar versteld staan van haar energieke optreden en prachtige stem. Ze zong dan ook haar longen uit haar lijf voor een klein maar enthousiast publiek.
Af en toe werd ze afgewisseld om even op adem te komen en liet de zanger van zich horen, maar dan stond ze even later toch weer volop te knallen op het podium, evenals een aantal bewonderaars die volledig uit hun dak gingen op de aanstekelijke ritmes.

Valium is dus officieel goedgekeurd en is dan ook zéker een bezoekje waard wanneer ze ergens in de buurt spelen. Je bent verzekerd van een lekker avondje rocken en het moet wel gek lopen als je de nummers niet mee kan zingen, want aan het repertoire ligt het zéker niet!

Als bonus dan een filmpje waarin Valium's zangeres Carola de rol van Anouk vertolkt met het nummer 'One Word'

Imitallica... Nèt echt!

Over 2 weken is het zo ver, dan ben ik een van de gelukkigen die het concert van Metallica in Ahoy mag bijwonen. Tot die tijd probeer ik mijn honger te stillen met de muziek van de 11 albums die ze in de afgelopen decennia hebben gemaakt of, zoals vanavond, door naar een optreden van een extreem goede Metallica coverband te gaan.

De band Imitallica (geweldige naam ook!) omschrijft zichzelf op de eigen website als volgt:

Imitallica is een Metallica-tributeband uit de omgeving van Bakel-Deurne (Zuid-Oost Brabant). Liefde en respect voor de muziek van Metallica staan bij deze mannen voorop.

Sedert het najaar van 2003 trakteert Imitallica het publiek op een selectie van nummers uit het omvangrijke repertoire van deze legendarische Amerikaanse Metalband. Het zwaartepunt ligt echter bij de eerste vier albums, te weten: 'Kill 'Em All', 'Ride The Lightning', 'Master Of Puppets' en 'And Justice For All'. Er is speciaal voor deze albums gekozen omdat voornamelijk hier de kracht van de muziek van Metallica in terug is te vinden.

Imitallica garandeert een 1,5 uur durende, dampende en energieke set met enkel klassiekers, en tracht met de uitvoering daarvan het originele en identieke geluid van Metallica zo dicht mogelijk te benaderen.

Nou, die dampende en energieke set hebben ze gisteren zéker neergezet! Imitallica deed het kleine zaaltje in het Diekhuus in Middelharnis, op z'n grondvesten schudden!
Aan het begin van het optreden moest het publiek nog een beetje op gang komen, maar de energie van de band sloeg later op de avond duidelijk over.

Cor had een kaartje voor me gehaald en helaas zat Jurien nog in Engeland en moest hij het optreden missen, maar Bas wilde maar al te graag zijn kaartje overnemen.
De sfeer was in ieder geval erg gezellig. Zo kwam ik onder andere Barry en Niels tegen, met wie ik beiden af en toe het oefenhok in duik om wat te jammen. Bas had het overigens ook erg naar z'n zin. Het mooiste was nog wel dat de biertjes maar €1,75 kostten en daarvoor kreeg je het zelfs in de fles!

Het zaaltje waar het optreden plaats vond was met recht een zaaltje te noemen. Officeel mogen er op last van de brandweer ongeveer 80 mensen in, vanavond waren het er zo'n 100, maar het zaaltje oogde zelfs nog wat leeg.

Zoals gezegd sloeg de energie van de band na een tijdje over naar het publiek en ging men behoorlijk los op de voor iedereen welbekende nummers als Master Of Puppets, The Memory Remains, For Whom The Bell Tolls en de klassieker One. Ook ik heb nog wild met m'n hoofd staan zwaaien bij het podium en verbeeldde me dat ik ook lang en vooral veel haar had zoals bijvoorbeeld de basgitarist.
Mede door de warmte vloeiden de bruine rakkers ook rijkelijk en moest ik zelfs oppassen dat ik het flesje ook niet mee naar binnen goot!

Helaas kwam aan al dat fantastische geweld, ook een einde. De mannen van Imitallica hadden immers ook wel een lekker biertje verdiend! Niels en Barry gaven bij het wegsterven van de laatste noten nog even aan hoe ze het vanavond hadden ervaren en enkele luttele seconden later, stond het podium er helaas weer verlaten bij...

Al met al dus weer een fantastische avond, met een spetterend optreden. Ik ben in ieder geval aardig warm gedraaid voor de échte mannen die ik op 30 maart in Ahoy hoop te zien (het is niet te hopen dat er een idioot is met een bommelding, zoals bij het optreden van The Killers afgelopen week in de Heineken Music Hall)!

Als bonus een filmpje van het optreden van vanavond, waarbij een van mijn favoriete nummers, The Memory Remains, perfect vertolkt wordt door de mannen van Imitallica. Als je overigens wilt zien waar je deze band kunt gaan bekijken, kijk dan even op de website van Imitallica!




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.