Een dubbele ovewinning

Vandaag was het dan eindelijk zo ver, nadat we twee dagen eerder ook weer eens een keer gelest hadden. Vanwege het winterweer was het onverantwoord om eerder motor-rijles te nemen en ook het beoogde examen ging toen om de reden een paar weken geleden niet door.

Om twee uur stonden neef Richard en ik bij Jaap Verolme voor de deur en maakten ons klaar op een ritje naar Etten-Leur. Nog niet eerder hadden we de snelweg getrotseerd en hoewel ik zin had om geslaagd terug te komen, verheugde ik me vooral op de rit naar het examen toe.
Helaas was het nog even stressen toen bleek dat de achterband van Richard's motor plat stond en dus moest Ries nagelbijtend en gespannen wachten op wat 'dokter Jaap' nog voor de patiënt kon doen. Jaap bleek echter uiterst vakkundig in het repareren van een band en dus reden we een tijdje later alweer bij Fijnaart richting ons examen. Ikzelf voorop en Ries erachter.

Nadat ik nog een afslag voorbij gereden was en ik nog terug moest draaien, kwamen we aan op een industrieterreintje met alleen een keet. Ik had het me toch iets 'romantischer' voorgesteld!
Helaas, we moesten het er mee doen, want toen we eenmaal een klein beetje warm geworden waren (het was behoorlijk koud op de motor!), werden we beiden in een klein hokje geroepen.
"Meneer de Gans" riepen beide examinatoren in koor. "Tja, dat zijn we allebei!" zeiden Ries en ik bijna in koor. "Arend de Gans dan..." riepen zij op hun beurt ook weer bijna gelijktijdig en er kwam een glimlach op het gezicht van beiden. "Ook dat zijn we allebei!" riep ik en ik begreep dat ze een spelletje met ons speelden.
"Ik wil graag A.C. hebben" zei de ene examinator en dus was het de beurt aan Ries om bij deze beste man aan het tafeltje aan te schuiven. Ikzelf, A.J.M., schoof aan bij de andere meneer.

Tijdens een korte introductie, vertelden de mannen ons dat we 7 proeven moesten doen. Daarvan mochten er hooguit 2 proeven fout zijn. Deed je een proef verkeerd, dan mocht je hem nog een keer over doen. Deed je hem dan nog steeds fout, dan was je op dat onderdeel gezakt.

Daar gingen we en enigszins gespannen deed ik mijn eerste slalomproef. Na de proef werd ik gelijk teruggeroepen. "Je liet je gas los aan het einde van de proef, terwijl je nog 2 pionnen moest" zei de examinator. "Je moet met 30 kilometer per uur in de derde versnelling aan komen rijden en je gas constant houden" verbeterde hij me. "Doe 'm nog maar een keer...".
En dus begon ik opnieuw aan de slalomproef en met succes. "Deze was beter he?" vroeg hij me na afloop en ik knikte met 'm mee...
Daarna deed ik zonder fouten nog een remproef, een uitwijk-manoeuvre, achteruit inparkeren en vanuit stilstand wegrijden. Voordat ik het goed en wel in de gaten had wat ik nu eigenlijk allemaal aan het doen was, kwam de examinator op me aflopen en strekte zijn hand uit.
"Gefeliciteerd, u bent geslaagd. Succes met de rest van de opleiding" en terwijl ik zijn woorden nog even op me in liet werken, had hij alweer rechtsomkeert gemaakt richting de warme keet.

"Aha!" bedacht ik me toen, "ik ben geslaagd!". Dat was nog eens mooi en wat stelde het nu uiteindelijk voor? Eigenlijk helemaal niets, maar dat kwam natuurlijk omdat we zo'n goede leermeester hadden gehad!
Ik keek nog even naar de laatste meters van Richard's examen, tijdens het maken van de '8' en zag toen dat ook hij de hand toegereikt kreeg. Fantastisch! Beiden in één keer geslaagd!

De terugreis reed dan ook een stuk relaxter en ik liet mijn neef leiden en bleef op gepaste afstand achter 'm rijden. Hoewel we het flink koud hadden kwamen we voldaan weer aan bij de 'thuisbasis' en schoot Jaap nog even een foto van ons samen.

Vanavond vierden we onze dubbele overwinning met een tripje naar de bioscoop en keken we naar Avatar in 3D waar we na afloop ook nog even een leuke foto van ons beiden maakten...

Als bonus een filmpje waarin Richard de laatste meters van zijn examen aflegt tijdens het rijden van de '8'.
Overigens deze blog met dank aan Jaap Verolme die zo tof was om deze leuke foto's van ons te maken tijdens het rijden!

Als echte ridders op ons ijzeren paard

Hoewel mijn vader me wist te vertellen dat ik niet zomaar van mijn motor geblazen zou worden vanwege mijn postuur, ging onze geplande motorrijles van afgelopen dinsdag toch niet door vanwege de flinke windstoten. Normale slalom- en uitwijkmanoeuvres zouden nog wel te doen zijn, maar de langzame slalom, die Ries en ik nu juist allebei zo lastig vinden, was net iets te riskant bij dit weer.

De les die voor vandaag gepland stond ging gelukkig wel door, al knepen we 'm wel een beetje. Het was al de heel dag slecht weer, maar toen wij tegen 15:00 uur bij Verolme aankwamen begon het zonnetje te schijnen. Tot grote jaloezie van de voorgaande rijders, want die waren tot op hun onderbroek natgeregend.

Dat bleef ons gelukkig bespaard en hoewel we eerst wat huiverig waren voor het natte wegdek, maar Jaap ons verzekerde dat we grip genoeg hadden, vlogen we als echte ridders op ons ijzeren paard, door de verschillende proeven heen.

Zo kregen we weer de uitwijkmanoeuvre voor onze kiezen, zoals Richard hier ook even demonstreert en moesten we deze aan het einde van de middag zelfs met één hand doen! Ook de slalom ging lekker zoals Richard laat zien en reden ook nog gebroederlijk de halve draai.
Verder uiteraard alle oefeningen die we iedere les krijgen en die iedere les steeds beter gaan, zoals achtjes-draaien, de remproeven slalom etc. Wat ook stukken beter ging dan de vorige en eerste keer dat we deze oefening deden, was het stapvoets slalommen. Koppeling in de eerste versnelling laten slippen, tussen de 2.000 en de 3.000 toeren maken en stapvoets en al bijremmend met de voetrem een slalom maken.
Vorige keer bleek dit dus als gezegd nog niet de gemakkelijkste opgave, maar deze week ging hij al een stuk beter.

Ook mijn vader kwam nog eventjes kijken naar onze vorderingen en keek hoe wij met de laatste oefening de pionnen ophaalden, al rijdend vanaf onze motor en deze op onze tank stapelden.

Erg leuk om eens een keer bij daglicht te rijden, iets wat we tot nu toe nog niet hadden gedaan. Nu kriebelt het echt om straks met het roze papiertje op zak, lekker te gaan toeren en te genieten van de vrijheid die je op een motor hebt. Echter, eerst moet ik op 30 december mijn theorie zien te halen (Richard op de 18e) en kunnen we 7 januari op voor ons examen voor de bijzondere verrichtingen. Spannend dus!

Voor de leukste filmpjes van vandaag, verwijs ik naar mijn speciaal daarvoor aangemaakte Motorrijden-video-album op Vimeo. Als bonus een filmpje in deze blog, waarin ik, gevolgd door Richard, het bekende 8-patroon rijd. Dit doen we door in de eerste versnelling aan te komen rijden, de voetrem te gebruiken en goed te kijken waar we naartoe willen (Jaap zou het zo gezegd kunnen hebben!).

Ries' PRS SE Custom

Dat is nog geen eenvoudige titel en de nietsvermoedende lezer zal het dan ook weinig zeggen. Het betreft hier namelijk de nieuwe aanwinst van neef Richard, die vandaag een nieuwe (voor hem nieuw, het is een tweedehands in bijzonder goede staat) gitaar kocht.

Via Marktplaats gevonden en er voor naar Zoetermeer gereden, maar het was de moeite waard! Een schitterend ogende gitaar, met een schitterende finish en een mooie kop.

Het spelen heb ik alleen nog maar over een klein versterkertje gehoord en is dus nog even moeilijk te beoordelen, maar de gitarist kennende zal hij er wel een mooi geluid uit halen als het er op aan komt. Binnenkort dus maar eens knallen in de oefenruimte, dan komt het vast en zeker helemaal goed!

Als kinderen in de ballenbak

Hoewel ik twee dagen geleden nog met Janine naar Feedback Rotterdam was geweest en zo'n über gave fifties-look microfoon had gekocht, besloot ik toch ook vandaag weer naar Feedback te gaan, op aandringen van Jurien en neef Richard (hoewel aandringen niet echt nodig was!). Niets leukers dan op zaterdagmiddag met wat vrienden bij je favoriete snoepwinkeltje langs te gaan en dus gingen we op pad.

Helaas kwamen we vlak voor de afslag Den Haag in de file terecht en liep de temperatuur van Jurien's auto, door een technisch mankement, snel op. Hij vatte het idee om de kachel aan te zetten en zo de hitte van de motor af te wenden. Het werkte wel, want de temperatuur liep snel terug naar een acceptabel niveau, maar binnen was het niet te harden! De buitentemperatuur was al aardig warm en er stond geen wind, maar toen de kachel ook nog eens vol stond te loeien, zweetten we bijna de auto uit!

Gelukkig kwamen we nog op het idee een andere route te nemen, zodat de auto op een normale manier kon afkoelen wij op een fatsoenlijke tijd bij Feedback aan zouden komen.
Daar doken we als kinderen in de ballenbak direct in de (akoestische) gitaar-afdeling en hoewel ik zelf nog even op de drum-afdeling te vinden was, zocht ik de jongens snel weer op, die verschillende mooie gitaren aan het uitproberen waren.
Ook de sectie met basgitaren werd niet onaangeroerd gelaten en zelf probeerde ik nog wel een hele bijzondere bas uit!

Toch keerden we die middag bijna onverrichte zaken weer terug naar huis. Niemand had iets gekocht, op een ipodsnoertje van €3,50 na dan...

Koninginnen uit het stenentijdperk

Het was weer erg gezellig vanavond tijdens de oefenavond, die dit keer een dag eerder plaats vond dan normaal, van onze nog naamloze band. Iemand misschien een idee?

Helaas moesten we wel onze bassist Barry missen omdat hij andere verplichtingen had en het niet zou gaan redden om met ons mee te spelen. We misten hem dan ook niet alleen vanwege zijn gezellige persoontje, maar ook vanwege zijn muzikale talenten. We moesten het dus vanavond zónder de zware bas-dreunen van ons 'Brie' doen...

Ik had flink geoefend deze week, omdat er een aantal snelle partijen in het nummer 'No One Knows' van Queens of the Stoneage voorkomen en kon hem dan ook nog niet volledig spelen. Niels en Richard waren toch al een stukje verder maar dat kon ik helaas nog niet bijbenen.
Ik had trouwens sowieso de grootste moeite met spelen vanavond. Het ging van mijn kant niet echt lekker, vooral ook omdat ik mijn partijen op een andere drumkit heb geoefend en dan is het toch wel wennen om het op de drumkit in de oefenruimte te spelen!

Enfin, we hebben het beste ervan gemaakt en wat vooral erg belangrijk is, is dat we weer ontzettend gelachen hebben met elkaar. Zo schoten er verschillende lachsalvo's de lucht in wanneer Niels of Richard een bizarre gitaarsolo ten gehore brachten en speelde Niels zichzelf nog het zweet op zijn hoofd op de drumkit!

Als bonus dit keer een filmpje (de beste van de verschillende takes...) waarin we de eerste 3 minuten van het nummer aardig kunnen spelen. Je mist echter meteen de zware basklanken van Barry. We hopen binnen een paar weken met een gelikt filmpje te komen (dan ook met zang eronder?), maar deze keer dus alleen een 'oefen-versie'. Ik zal daarom komende week opnieuw hard moeten oefenen en het nummer proberen nog verder te spelen. Dat wordt weer lange avonden op zolder 'studeren'!





Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.