Vandaag was het dan eindelijk zo ver, nadat we twee dagen eerder ook weer eens een keer gelest hadden. Vanwege het winterweer was het onverantwoord om eerder motor-rijles te nemen en ook het beoogde examen ging toen om de reden een paar weken geleden niet door.Om twee uur stonden neef Richard en ik bij Jaap Verolme voor de deur en maakten ons klaar op een ritje naar Etten-Leur. Nog niet eerder hadden we de snelweg getrotseerd en hoewel ik zin had om geslaagd terug te komen, verheugde ik me vooral op de rit naar het examen toe.
Helaas was het nog even stressen toen bleek dat de achterband van Richard's motor plat stond en dus moest Ries nagelbijtend en gespannen wachten op wat 'dokter Jaap' nog voor de patiënt kon doen. Jaap bleek echter uiterst vakkundig in het repareren van een band en dus reden we een tijdje later alweer bij Fijnaart richting ons examen. Ikzelf voorop en Ries erachter.
Nadat ik nog een afslag voorbij gereden was en ik nog terug moest draaien, kwamen we aan op een industrieterreintje met alleen een keet. Ik had het me toch iets 'romantischer' voorgesteld!
Helaas, we moesten het er mee doen, want toen we eenmaal een klein beetje warm geworden waren (het was behoorlijk koud op de motor!), werden we beiden in een klein hokje geroepen.
"Meneer de Gans" riepen beide examinatoren in koor. "Tja, dat zijn we allebei!" zeiden Ries en ik bijna in koor. "Arend de Gans dan..." riepen zij op hun beurt ook weer bijna gelijktijdig en er kwam een glimlach op het gezicht van beiden. "Ook dat zijn we allebei!" riep ik en ik begreep dat ze een spelletje met ons speelden.
"Ik wil graag A.C. hebben" zei de ene examinator en dus was het de beurt aan Ries om bij deze beste man aan het tafeltje aan te schuiven. Ikzelf, A.J.M., schoof aan bij de andere meneer.
Tijdens een korte introductie, vertelden de mannen ons dat we 7 proeven moesten doen. Daarvan mochten er hooguit 2 proeven fout zijn. Deed je een proef verkeerd, dan mocht je hem nog een keer over doen. Deed je hem dan nog steeds fout, dan was je op dat onderdeel gezakt.
Daar gingen we en enigszins gespannen deed ik mijn eerste slalomproef. Na de proef werd ik gelijk teruggeroepen. "Je liet je gas los aan het einde van de proef, terwijl je nog 2 pionnen moest" zei de examinator. "Je moet met 30 kilometer per uur in de derde versnelling aan komen rijden en je gas constant houden" verbeterde hij me. "Doe 'm nog maar een keer...".
En dus begon ik opnieuw aan de slalomproef en met succes. "Deze was beter he?" vroeg hij me na afloop en ik knikte met 'm mee...
Daarna deed ik zonder fouten nog een remproef, een uitwijk-manoeuvre, achteruit inparkeren en vanuit stilstand wegrijden. Voordat ik het goed en wel in de gaten had wat ik nu eigenlijk allemaal aan het doen was, kwam de examinator op me aflopen en strekte zijn hand uit.
"Gefeliciteerd, u bent geslaagd. Succes met de rest van de opleiding" en terwijl ik zijn woorden nog even op me in liet werken, had hij alweer rechtsomkeert gemaakt richting de warme keet.
"Aha!" bedacht ik me toen, "ik ben geslaagd!". Dat was nog eens mooi en wat stelde het nu uiteindelijk voor? Eigenlijk helemaal niets, maar dat kwam natuurlijk omdat we zo'n goede leermeester hadden gehad!
Ik keek nog even naar de laatste meters van Richard's examen, tijdens het maken van de '8' en zag toen dat ook hij de hand toegereikt kreeg. Fantastisch! Beiden in één keer geslaagd!
De terugreis reed dan ook een stuk relaxter en ik liet mijn neef leiden en bleef op gepaste afstand achter 'm rijden. Hoewel we het flink koud hadden kwamen we voldaan weer aan bij de 'thuisbasis' en schoot Jaap nog even een foto van ons samen.
Vanavond vierden we onze dubbele overwinning met een tripje naar de bioscoop en keken we naar Avatar in 3D waar we na afloop ook nog even een leuke foto van ons beiden maakten...
Als bonus een filmpje waarin Richard de laatste meters van zijn examen aflegt tijdens het rijden van de '8'.
Overigens deze blog met dank aan Jaap Verolme die zo tof was om deze leuke foto's van ons te maken tijdens het rijden!
