Ze wilden maar één ding...

Het was Jurien's tweede week vakantie en ook Wilfred genoot van zijn welverdiende vrije dagen. De broers besloten na een lange tijd weer eens wat met hun motorrijbewijs te doen en dus huurden ze twee dikke motoren bij Van Meel Motoren in Made en pikten mij 's avonds op om een rondje mee te rijden.

Een donker gebrul door de straat deed al verklappen dat ze gearriveerd waren en toen ik naar achteren liep zag ik daar twee schitterende motoren staan. Wilfred had gekozen voor één van mijn favoriete motoren, de Yamaha FZ1 terwijl Jurien, verrassend genoeg, had gekozen voor een hele mooie witte Yamaha Fazer. Beiden 1.000 cc, tegen de 150 pk en uit 2010. De heren hadden dus goede keuzes gemaakt!

Nu stonden er opeens drie dikke fietsen te glimmen in de Havenkom van Sommelsdijk en weldra vertrok ik met de twee broers om een rondje te rijden. Ik stelde voor om richting Renesse te rijden en zo reden we een lekker stukje binnendoor over het eiland en reden vanaf Ouddorp langs de kustlijn, waar Wilfred en ik nog even wisselden van motor, richting het Zeeuwse Renesse. De heren voelden er echter niets voor om iets te gaan drinken, want ze wilden maar één ding... rijden! Daarom zette we koers naar Zierikzee en bereikten we deze stad via snelle dijkjes en binnenwegen.

Eenmaal bij Zierikzee moesten de stalen rossen worden bijgetankt, want met onze rijstijl lusten ze wel een slokje! Ik gaf daarbij de FZ1 weer aan Wilfred en nam de Fazer terug in ontvangst en waren het er beiden over eens dat beide motoren hun plus én minpunten hebben.
Daarna reden we over Schouwen-Duiveland, langs Nieuwerkerk, Oosterland en Bruinisse, terug naar ons eigen eiland en streken neer in Nieuwe Tonge, bij Wilfred in de achtertuin, voor een verkoelend glas drinken.
Onze motoren parkeerden we trots op de oprit en maakten nog enkele foto's van die oh-zo dikke motoren en ook de kleine Vince kroop nog even met papa op de motor voordat we, na een allerlaatste rondje, koers zetten richting huis.

Vanavond eenzelfde rondje als gisteren dus, alleen dan de andere kant op. De mannen hebben morgen nog een dag de mogelijkheden om vele kilometers asfalt te bedwingen en hebben gelukkig een goede keuze gemaakt gezien het weer!

Een lekker blokje om

Het was weer schitterend weer vandaag en dus een mooi moment om weer eens een rondje met neef Richard op de motor te gaan rijden. Het was er al eventjes niet van gekomen door drukte van beide kanten, maar vandaag hadden we allebei een vrije planning.

Samen reden we via Middelharnis, Nieuwe Tonge, Oude Tonge en over Schouwen-Duiveland (langs Bruinisse, Oosterland, Nieuwerkerk enz.) richting Zierikzee. Daar parkeerden we onze motoren op een pleintje, midden in de pittoreske stad en zochten een plekje bij een van de Café-Restaurants daar.
We bestelden beiden een overheerlijke pannenkoek die met veel gemak naar binnen gewerkt werd, waarna we ons weer klaar maakten voor de terugreis.

Vanaf Zierikzee was het de bedoeling om via een aantal binnenweggetjes in Ouddorp te geraken en zo over Goeree Overflakkee terug naar huis te rijden, maar omdat we de weg daar niet goed kenden zagen we allerlei dorpen als Schuddebeurs, Serooskerke en Brouwershaven, maar vonden we niet direct de terugweg. Gelukkig vonden we die uiteindelijk toch nog en reden via Ouddorp, langs Goedereede, binnendoor naar Stellendam en zo via Dirksland weer terug naar Sommelsdijk. Een lekker blokje om dus!

Daar maakte Janine zich klaar voor een ritje achterop, want ze had nog nooit met me meegereden. Sterker nog, ik had nog nooit iemand bij me achterop gehad en het was dus voor beiden even wennen! Toch stapte ze dapper achterop en reden we samen weer terug naar Ouddorp voor een bezoekje aan mijn schoonouders.

Wat is het toch heerlijk, dat motorrijden...

Een lang weekend relaxen en feestvieren in Assen

Enkele maanden wachten gingen er aan vooraf en als je dan de teller op 'nog 70 dagen' ziet staan, dan denk je bij jezelf "dat gaat nog lang duren!". Toch ben je er sneller dan je denkt en bleek het eerder donderdag de 24e dan dat ik had gedacht...

Donderdagmiddag rond de klok van half 3 klonk er geronk achter ons huis. De camper met daarin Bas en Cornelis stond te draaien en de spullen moesten ingeladen worden. Buiten was het niet te harden van de hitte, maar niemand van ons scheen dat te deren. Wij maakten ons namelijk op voor een lang weekendje Assen met als hoogtepunt uiteraard de MotoGP op het TT circuit. Of was het juist 'De Nacht van Assen' die ons aantrok?

Enfin, we vertrokken alvast uitgedost voor de wedstrijd Nederland - Kameroen van die avond en met een volgeladen camper (Bas deed eerst een dutje en later scheen ik er ook schattig bij gelegen te hebben) richting Assen. Na ruim 4 uren rijden arriveerden we eindelijk bij 'TT Camping Noord', dat vlak bij het circuit ligt. We zochten een plekje op het toen nog niet zo druk bevolkte grasveld en begonnen meteen met uitladen. Niet lang daarna stond het vuur al hoog boven de ton en leek Cornelis zich te ontpoppen tot een heuse pyromaan.
Zoals altijd was Bas ook nu weer de aangewezen persoon om de barbecue te beheren en nèt toen we besloten hadden geef fut meer te hebben om de voetbalwedstrijd in de stad te gaan kijken, bleken onze buren in het bezit te zijn van een TV en enorme speakers. Het "Mogen we meekijken?" was snel geregeld en dus zagen we alsnog de wedstrijd, die vol overtuiging gewonnen werd.

Die avond bleef iedere campinggast maar stoken, harde muziek draaien en brandden de aanwezige motoren om ons heen nog wat rubber op. Ook de Dixie zo'n 20 meter verderop werd letterlijk onder vuur genomen en het duurde niet lang of hij zakte in elkaar en werd verzwolgen door een flinke vlammenzee die hem tot de grond toe deed afbranden.
Ook wij stookten intussen vrolijk verder en dronken enkele pilsjes met Nick en Roy die zojuist ook gearriveerd waren.

Het werd laat die avond en dat was de volgende ochtend goed te zien! Stille getuigen spraken boekdelen en na het ontwaken kwamen we met de zon in ons gezicht, langzaam op gang.
We deden een rondje over de camping omdat we ons toch op wilden frissen en ontdekten campinggasten die zelfs een complete kermis meegenomen leken te hebben. Een apparaat waarin je wel misselijk moest worden en een karretje waar je op het eerste gezicht relaxt op kon gaan liggen maar wanneer je het gas open draaiden moest je je toch verdomd goed vasthouden. En wat te denken van deze 'kart' met een heus biervat als zitting?
Uiteraard zagen we ook prachtige motoren van de gasten staan. Wat te denken van deze speciale Ducati 1098 of deze super stoere Suzuki BKing?

Na een opfrisbeurt verlieten we de camping. Ook vandaag werd er immers geracet op het TT circuit. De verschillende klassen dienden zich nog te kwalificeren voor de wedstrijd op zaterdag en onder weg naar het circuit bleken we niet de enigen te zijn die ook deze dag niet wilden missen.
Na zo'n 20 minuten lopen (en Bas op de fiets vanwege gescheurde enkelbanden) kwam het circuit in zicht en zochten we snel een mooi plekje op de hoofdtribune. Het zicht op start-finish was super, maar misschien wat saai en dus zochten we een plekje verderop waar we nog een aantal bochten zagen liggen. Daar zaten we de rest van de middag met de zon brandend op onze blanke pitten en we genoten dan ook met volle teugen.

Terug bij de camping werd er algauw weer een koud biertje opengetrokken en draaide de 'stookton' weer overuren voor de op handen zijnde barbecue. Nick en Roy deden even een dutje, maar midden op de dag in de zon gaan liggen meuren is niets voor mij en dus deed ik opnieuw een rondje over de camping, waar ik op een grote groep mensen aan de andere kant van de sloot stuitte, die kennelijk op iets stonden te wachten. Er was een meneer op een wel heel onorthodoxe wijze zijn tand- en achterwiel aan het vervangen en beide stond hij enkele ogenblikken later zonder pardon op te roken (zie filmpje onderaan deze blog).
Toen ik terugkwam bij de camper bleek niet alleen het jonge publiek van een gekkigheidje te houden, maar kwamen 'opa en oma' ook als een stel malloten over de camping sjezen.

Er waren inmiddels nog enkele gasten gearriveerd en zo draaide de stookton nog steeds op volle toeren. Na het eten maakten we ons echter op voor de nacht van Assen en vertrokken met een leuke club richting de stad.
Daar genoten we van het 'Red Bull Dance' podium, waar vele vriendengroepen uit onze buurt bleken te zijn neergestreken. Herkingen, Middelharnis, Dirksland, Oude Tonge, ze bleken allemaal aanwezig te zijn en het werd dan ook een dolle boel!
Hoewel ik meestal niet van deze muziek houd, kon het me vanavond niet gek genoeg zijn en toen we met z'n allen nog wat sjans hadden met de 'lokale Tuksters' was het feest compleet.

Zaterdagochtend was het dan ook alweer vroeg dag en omdat ik meestal als eerste wakker ben, zag ik mijn vrienden langzaam uit hun roes ontwaken. De avond had ingeslagen als een bom en dat was aan alle gezichten van de aanwezigen duidelijk af te lezen. We hadden echter geen tijd om te treuzelen, want de wedstrijd stond op het programma, getuige ook de kilometers lange motorfile die langs de camping was ontstaan.

Met (ik schat) zo'n tienduizenden tegelijk liepen we richting het circuit en zochten een plekje in het gebied waar onze kaarten ons toegang toe verschaften. Dat bleken helaas toch wat mindere plaatsen te zijn en we keken uit op een saai recht stuk en zagen in de verte nog de 'Ruskenhoek' waar je prima uitzicht op hebt vanaf de 'Stekkenwal' waar ik enkele jaren geleden zat. Helaas beschikte het gedeelte waar wij zaten dan ook niet over een scherm waarop we de wedstrijden konden volgen en was het dus alleen snel voorbij rijdende motoren kijken én fotograferen.
De wedstrijd der wedstrijden, de MotoGP, was ook weinig spannend want Lorenzo die vanaf pole-position startte gaf de wedstrijd ook niet meer uit handen en werd dus overtuigd eerste. Pedrosa eindigde als tweede, gevolgd door Stoner die beiden niet eens in de buurt kwamen van de winnaar.

Velen wachtten de klassen die nog volgden niet af en met ongelooflijk veel mensen tegelijk verlieten we het circuit en liepen terug naar de camping. Daar pakten we vrijwel meteen onze spullen in en reden door de mensenmassa richting Hooghalen, waar enkele vrienden en bekenden van ons in twee bungalows bivakkeerden. Ook al zaten ze hier al jaren, ze hadden het circuit nog nooit gezien, want zij gingen puur voor het feest rondom dit evenement.
Ook hier beschikte men over voldoende lekkernijen en dus draaide de stookton ook hier weer overuren. Het bleek ongelooflijk gezellig en het bier was lekker koud, maar wat ik nog beter vond, is dat wij vannacht gewoon een tweepersoonsbed per persoon hadden! Gezien het kleine krappe stukje waar ik de afgelopen dagen op had moeten slapen, was dit een droombed en dus durfde ik het wel aan om ook vanavond weer te gaan stappen in de stad.

Het was wel vele malen minder druk dan in de beruchte 'Nacht van Assen' maar toen we het centrum inliepen getuigde de lange slinger van in elkaar gezette bekertjes van opnieuw een mooi feestje. Dat werd het dan ook zeker! Ik heb me werkelijk scheel gelachen om de mee-feestende Dirkslanders, maar dat had ik van tevoren dan ook al aan zien komen.
Ik vroeg om meerdere Colaatjes want "Een frisje tussendoor houd je op het rechte spoor" maar er zat meer dan eens Bacardi of Malibu doorheen gemixt.

Vanochtend was dan ook het woord 'brak' een flinke understatement maar we moesten inpakken want het weekendje zat er helaas weer op. We reden echter na een omleiding een flinke file in en Bas had zo'n hoge nood dat een onorthodoxe aanpak niet meer dan noodzakelijk was. Vol trots toonde hij het resultaat en nadat hij het bezinksel van dit weekend, netjes teruggaf aan moeder natuur bleek hij zelfs nog niet klaar!

Opnieuw veel lachen en gezelligheid dus, ook al raakten we in een flinke file verstrikt. Opnieuw bijna 5 uren later, kwam ik thuis, maar het deerde niet, want dit was weer een weekend om nooit te vergeten!

Uiteraard heb ik vele foto's van dit weekend gemaakt en de camping- en feestfoto's, maar ook de foto's van de races en het circuit, zijn terug te vinden op mijn Flickr account.
Een aantal filmpjes van dit weekend zijn terug te vinden in mijn Vimeo album van de TT Assen 2010 en als bonus bij deze blog een filmpje waarin een van de vele camping bezoekers op een wel heel relaxte wijze een stuk rubber laat verdampen...

Zonder aarzelen, sprong ik in het zadel

Het zonnetje gaf al vroeg flink wat warmte af vandaag en nadat ik wat rond het huis geklust had, was het bijna ondenkbaar om met dit weer niet even op de motor te klimmen. Een belletje richting Richard was snel gemaakt en om een uur of half 1 stond ik bij 'm voor de deur.

Daar trof ik 'm aan met de tot 'Erik' gedoopte vogel op z'n hand. De Kauw die hij onlangs redde uit een nestje met dode jonkies, blijkt goed te groeien en is al lekker tam. Hij krijgt natte hondenbrokken te eten en daar lijkt hij wel pap van te lusten! Zelf kreeg ik 'm ook even op m'n arm en het beestje was erg nieuwsgierig en ik probeerde net zo te kijken zoals hij dat deed.

Omdat Ries nog aan moest kleden, stelde hij voor dat ik een rondje op de MT01 ging doen. Dat sloeg ik uiteraard niet af, want hoewel de motor nog van ome Leen geweest is, heb ik er nog nooit mee meegereden, laat staan zelf op gereden. De ronkende motor maakt de kwajongen in iedereen los en dus sprong ik zonder aarzelen in het zadel.
De motor doet op het eerste gezicht groot en zwaar aan, maar zo rijdt hij geenszins! Het is een grote explosie van het moment dat het gas open gaat en de twee-cilinder schudt je bijna letterlijk door elkaar als hij de sporen krijgt. Je voelt alles op deze motor, maar daarentegen rijdt hij wel enorm soepel. Een lekker korte zithouding en hij glijdt soepel door de bochten. Het enige waar ik enorm aan moest wennen was het toerental. De Fazer 1000 van mijn vader kun je rustig door trekken tot 12.000 toeren en verder, maar bij deze Yamaha MT01 is het bij de 5500 toeren al een eind gebeurd. De kracht-explosie vindt dus plaats in het lage toeren gebied en dat is dus best eventjes opletten tijdens het rijden. Er moet veel eerder geschakeld worden, maar als je 'm dan ook eenmaal naar de volgende versnelling trapt, dan glijdt hij daar bijna ongemerkt in over.

Toen ome Leen te horen kreeg dat hij ongeneeslijk ziek was, kocht hij deze motor, maar daar hoef ik nu verder geen uitleg bij. Zijn motto 'Probeer bewust te leven en geniet van elke dag' heeft hij waarschijnlijk met deze motor zonder pardon waargemaakt. Wat moet hij genoten hebben op deze blote fiets als hij samen met mijn vader een rondje reed, zoals ik nu met Richard de rondjes rijd. Hij had nog veel langer van zijn grootste hobby moeten kunnen genieten, maar zo is het leven nu eenmaal en daar moeten we mee om leren gaan.

De MT01 vond ik dus zwaar oké en nadat we eventjes langs mijn huis waren gereden, vervolgden we onze weg richting Steenbergen, waar we iets na De Heense Molen de afslag naar De Heen namen. Daar stopten we bij een pannenkoekenboerderij, waar Richard deze week al eens in de buurt was geweest tijdens een klassieke rally met zijn collega waar we eerder al eens bij de testrit van zijn klassieke motor aanwezig waren.
We bestelden een lekker biertje en een pannenkoek, die niet veel later opgediend werd. Zo genoot ik van een overheerlijk spek-pannenkoek, terwijl Ries zich tegoed deed aan een wel erg lekker uitziende pannenkoek met chocoladesaus en slagroombolletjes!

Aansluitend besloten we nog even langs oma De Gans in het ziekenhuis te rijden, die daar bijkomt van haar herseninfarct. Na een lekker ritje terug vanaf De Heen, parkeerden we onze stalen rossen gezamenlijk in de schaduw bij het Van Weel Bethesda Ziekenhuis in Dirksland.
Daar troffen we onze oma wat slaperig en zonder gehoorapparaat aan en maakten met enige moeite een praatje. Ze klaagde wat over de man die naast haar lag en die nogal herrie maakte en daar moesten we haar groot gelijk in geven.
Na een praatje pot zegden we oma weer gedag en reden we terug naar huis, waar onze wegen scheidden.

Een perfect ritje vandaag en een memorabele, want wat was het lekker om een rondje op die MT01 te doen. Een motor die ik zéker zal onthouden wanneer ik er aan toe ben om zelf een motor te kopen!

De zon leek recht op oma te schijnen

In het toch al drukke (lange) weekend stond ook vandaag weer volgepland. Ik viel van het ene in het andere en dat begon vanochtend al met het kiezen tussen klussen of motorrijden. Het werd het laatste...

Samen met neef Richard reed ik rond een uur of 11:00 op de motor naar Hellevoetsluis, waar we een bezoekje brachten aan onze gezamenlijke nicht Sylvana en haar man André. Richard was er nog nooit in huis geweest en kreeg een rondleiding. Buiten zat de kleine Tequise in haar eigen huisje. Wat wordt die kleine meid al groot en wat lijkt ze veel op haar moeder als ze lacht!

Met z'n vijven reden we (André, Sylvana en Tequise per fiets) richting Sylvana's moeder, onze tante Janneke. Zij wordt namelijk komende dinsdag 59 jaar en we besloten haar alvast te feliciteren.
Bij oom Jan & tante Janneke was het een gezellig drukke boel. Tequise kroop waar ze maar kon komen en oma De Gans genoot zichtbaar van haar achterkleindochter. Ook tante Els was aanwezig evenals mijn nichtje Claudia met haar Arjan. Lang konden Ries en ik echter niet blijven, want Richard moest weldra aan een middagdienst beginnen en mijn volgende bezoekje stond ook al weer gepland!

Bij thuiskomst had ik precies 5 minuten de tijd om mezelf om te kleden en me klaar te maken voor een bezoekje aan oma die nog steeds in de Geestelijke GezondheidsZorg Noord West Brabant verblijft. Tezamen met mijn vader, opa, Bethina en Janine reden we dus al snel weer richting Bergen op Zoom.

Daar trof ik een compleet andere oma dan een week geleden. Ze leek iets van haar oude glans terug te hebben gevonden. Ze herkende ons meteen, was geïnteresseerd, grappig en zelfs heel gewillig. Het deed me flink wat toen ik oma en opa gearmd door de gangen van de instelling zag lopen en buiten leek de zon wel recht op oma te schijnen. Voor het eerst in maanden zag ik weer een echte glimlach op haar gezicht verschijnen en ze genoot zichtbaar van de wandeling rondom de 'kinderboerderij'. Daar zagen we mooie herten en kangoeroes die flink in de buidel moesten tasten...

Oma leefde weer op en had weer erg in een hoop dingen die om haar heen gebeurde. Ze maakte weer grapjes en wist zoals vanouds de meest creatieve spreekwoorden toe te passen. Een fijn gezicht hoe opa weer wat lol beleefde aan zijn lieve vrouw, waar hij de afgelopen maanden toch heel wat mee meegemaakt heeft. Ik betrap mijzelf erop dat ik al een aantal keren over oma heb geblogd, maar eigenlijk nog nooit gezegd heb hoe groot respect mijn opa eigenlijk verdiend. Maanden lang maakte hij 24 uur per dag een hoop vervelende dingen mee, maar hij bleef oma onvoorwaardelijk steunen en zette zich voor de volle honderd procent in om zijn lieverd weer terug te krijgen. Hij oversteeg in die maanden zichzelf en deed dingen die hij eigenlijk nooit voor mogelijk had gehouden. Ik ben dus ongelooflijk trots op mijn pittige opa die ook in moeilijke situaties zéker zijn mannetje staat!

Het lange maar drukke weekend sloten we direct na het bezoekje aan oma, af met Bas & Noortje, waarmee we heerlijk gegeten hebben bij Rosali, aan de haven van Middelharnis. Zo at ik bijvoorbeeld als hoofdgerecht 'Gegrilde kip Piri Piri' en de trouwe lezers kunnen inmiddels wel raden wat ik als toetje koos.
Met een heerlijke Dame Blanche sloot ik dan ook dit weekend écht af. Een weekend waarin we veel hebben gedaan, maar waar ik zéker na het bezoekje aan oma vanmiddag, toch een stuk vrolijker van geworden ben...

In de bandensporen van onze vaders

Ik herinner met nog goed dat ik ome Leen voor het eerst zijn nieuwe motor hoorde starten. Ik heb er zelfs nog over geblogd. Voor mij was het meteen duidelijk dat dit niet zomaar een motor was, maar een van een wel heel extreem kaliber. Helaas kan hij er zelf nu niet meer van genieten, maar heeft hij het stokje noodgedwongen over moeten geven.

De gedachte dat er eigenlijk iemand anders op die brute Yamaha MT01 had moeten rijden, spookte de hele dag al door mijn hoofd, maar ik moest me er bij neer zien te leggen. Dit is het leven en met ome Leen's laatste wijze les "Probeer bewust te leven en iet van elke dag, want de toekomst is vandaag!" besloot ik met volle teugen van het eerste motorritje samen met neef Richard te genieten.

Afgelopen maandag haalde ook Ries zijn rijbewijs en het geluk wou dat het roze pasje donderdagavond al op het gemeentehuis op 'm lag te wachten.
Een prima plan dus om vanavond direct een ritje te plannen en dus schoof ik bij thuiskomst na het werk, snel wat eten naar binnen en reed ik op mijn vaders Fazer richting Stad.
Daar was Ries nog druk bezig met de laatste voorbereidingen en hoewel het wat onwennig aanvoelde, waren we er samen helemaal klaar voor.

Even later bulderde het startgeluid van de zware 1700cc twee-cilinder door de straten van Stad aan't Haringvliet, waarna Ries vol overruiging zijn ijzeren ros besteeg.
Daar stonden we dan, in de voet- (of banden-) sporen van onze vaders, klaar om samen onze eerste échte rit te gaan maken.

Uiteraard reden we ook eerst even langs de thuisgebleven Janine en ook tussen de huizen aan de Sommelsdijkse Haven bleken de Yamaha's lekker te klinken. Daarop reden we de zakkende zon tegemoet en dronken we een lekker Colaatje in Renesse, om vervolgens weer terug te keren naar huis.

Deze eerste motorrit was eigenlijk best nog fris, maar we hadden er niet minder lol om! Het schemerde al toen we samen deze eerste onwennige en misschien ook wel emotionele rit, eindigden waar we ook begonnen waren. "Geniet van elke dag..." dat zullen we zéker doen!

Als bonus een filmpje waarop Richard wegrijdt om zijn aller eerste échte motorrit te gaan maken.

Er klonk er flink wat gedonder in de Molenzicht

Het was vandaag prachtig weer en na twee dagen rocken op de Flakkeese Dagen was het tijd voor een lekker relaxt ritje op de motor. Met Bas, Cor en Leo maakte ik gisteravond laat nog een deal om vandaag te gaan rijden en dus moest ik voor de eerste keer de Fazer 1000 van mijn vader zien te charteren.

Na een korte (begrijpelijke) toespraak in de vorm van "Kijk je uit? Doe je voorzichtig? Het is 145 pk he, vergeet dat niet!" van zijn kant, kreeg ik 'm toch wonderbaarlijk eenvoudig mee. "Ach ja, kleintjes worden groot en wellicht verstandiger" moet hij gedacht hebben...

Dankbaar voor het feit dat ik mijn vaders tweede liefde meekreeg, reed ik na uitgezwaaid te zijn door beide ouders, over een aantal dijkjes richting Dirksland, waar ik de Yamaha even later bij Bas & Noortje op de oprit parkeerde.
Achter gekomen, stond Bas' R6 al gepoetst en wel in het zonnetje, klaar om gestart te worden.
Ook zijn 'bepantsering' hing volledig ingevet in het zonnetje te drogen en Bas glunderde als een klein kind die op het punt staat zijn zojuist gekregen driewieler te berijden. Dat schijnen overigens dood normale afkickverschijnselen te zijn als je al een half jaar geen motor hebt gereden...

Ik ging nog eventjes terug naar huis en zou een uur later opnieuw in Dirksland verschijnen waar ook Leo inmiddels op zijn Honda Shadow bij Bas thuis was gearriveerd. Niet veel later voegde Cor met zijn Suzuki GSX-R en Annemarie als medepassagier zich ook bij de club en stonden we na een laatste glaasje Cola, klaar om te vertrekken.

Kort daarop bestegen we als hedendaagse cowboys onze ijzeren paarden en klonk er flink wat gedonder van motoren in de Molenzicht van Dirksland. Niet veel later reden we met vier motoren via de achterkant van Dirksland, ons eerste heerlijke motor-ritje van 2010 tegemoet.

Uiteraard neem je bij een dergelijke rit niet de snelste weg en kwamen we dus via talloze slingerdijkjes, dorpenskernen en de Brouwersdam in Renesse waar we op het bekende plein onze tweewielers parkeerden. Zo'n beetje de voltallige 'crew' had daarop direct even zijn verplichtingen, maar toen de drie musketiers weer terug kwamen, liepen we regelrecht naar een zonnig terrasje. Daar genoten we van een Colaatje en een bittergarnituurtje, om vervolgens weer op het gemakkie terug te rijden.

De terugweg bracht ons opnieuw over de Brouwersdam en we stonden even stil in een van de inhammen, waar we de aswolk van de Eyjafjallajökull-vulkaan in de lucht dachten te zien drijven maar waar ook een aantal nieuwsgierigen bij het horen van ons donkere gebrom, hun koppie uit het water staken. De zeehondjes leken maar wat geïnteresseerd in het onheilspellende geluid van onze motoren en wij keken net zo geïnteresseerd naar de zeehondjes terug.
Nadat we maar liefst 6 zeehondjes als toeschouwer bleken te hebben besloten we gebroederlijk terug te rijden naar huis en zo eindigde onze eerste groeps-rit van 2010.

Hopelijk volgen er nog velen, want dít is waar ik mijn rijbewijs voor heb gehaald! Bedankt mannen!

Als een kind zo blij met 2 schone bougies

Het was een dag van klassiekers vandaag. De tourtocht van Parijs - Roubaix, de Marathon van Rotterdam, maar Richard en ik waren te gast bij een klassieker van een heel ander kaliber.
Richard's collega Jos had de gehele winter aan zijn grote liefde gesleuteld en het was vandaag de dag dat hij toe was aan de eerste, historische testrit van zijn 'klassieke' Triumph. En wij waren daar bij...

Vanmiddag reden we naar Moerdijk en eenmaal in de buurt van de 'testbaan' reden we toevallig vlak achter Jos. We sloten dus mooi aan toen hij zijn Chevrolet parkeerde, tezamen met nog wat vrienden en belangstellenden van Jos. Al tijdens het uitladen van de motor werden de eerste verliefde blikken geworpen en dat was nog maar het begin van deze middag!

Weldra stond de motor klaar naast de bus die met behulp van wat vrienden binnen een mum van tijd werd omgetoverd tot een heuse 'paddock'.
Inmiddels was er uit de andere bus nóg een klassieker uitgeladen die in de verste verte niet leek op de versie van Jos. Overigens vonden Ries en ik de nabij staande Ducati 916 ook erg interessant en dan vooral het geluid!

Ondertussen werden er steeds meer voorbereidingen getroffen voordat de motor echt in beweging zou komen. Zo werd met een speciaal elementje alvast de olie verwarmd en zagen we dat Jos zelf ook deze eerste rit op een bijzondere manier wilde vastleggen. Ook de luchtgekoelde trommelremmen in het voorwiel vielen ons op. Ries en ik kennen eigenlijk alleen de hedendaagse schijfremmen dus dit was in dat opzicht wel even wennen.

Terwijl Jos zijn pak aantrok, startte zijn maatje zijn eigen motor, maar ging daar nog niet de weg mee op. Jos deed dat echter wel, nadat hij met een speciale startmotor zijn Triumph zonder enige problemen aan de gang kreeg.

Hij reed een aantal zeer snelle rondjes en leek af en toe als een raket voorbij de kruising te scheuren. Even later voegde een van zijn vrienden zich bij 'm en zo reed Jos een aantal rondjes samen met de Ducati 916 voordat beiden terug reden naar de 'pits'. Daar aangekomen was Jos uitzinnig van vreugde. Woorden als "Wauw!" en "Fantastisch!" vlogen de eerste minuten opeenvolgend door de lucht, maar meteen daarna werd de monteur in Jos weer wakker.

Meteen werden de nodige checks uitgevoerd en verwijderde hij meteen de brandstoftank waarna er meer details van dit klassieke monster werden blootgesteld. Jos was niet half te werk gegaan want hij had zelfs nog de moeite genomen om zijn naam in de deksels te frezen.
Daarna zag ik iets dat ik van mijn leven nog niet gezien had. Vol spanning bekeek Jos samen met zijn maat de twee bougies van de zojuist geteste motor. Als een kind zo blij was Jos met twee schone bougies en dus was er maar een conclusie van deze middag mogelijk, de Triumph had de testrit met vlag en wimpel doorstaan!

Met een bakkie koffie en een koekje ter vervanging van de gebruikelijke champagne, werd de overwinning gevierd, terwijl er nog heftig nagediscussieerd werd over deze geslaagde middag.

Als bonus een filmpje dat ik met beelden van deze 'historische' middag eventjes in elkaar geknutseld heb...

De eerste échte motorrit

Toen ik afgelopen donderdag voor de grap mijn vader een mailtje stuurde met "He Pa, zullen we zaterdag een proefritje gaan maken bij Motoport?" belde mijn vader toch onverwacht wel erg enthousiast terug. "Tja" dacht ik, "Je past ook eerst schoenen voor je ze koopt, dus waarom eigenlijk niet?". Dit jaar komt er waarschijnlijk geen motor, maar wie weet volgend jaar wel en dan moet je jezelf toch een beetje oriënteren. Na een kort telefoontje naar Motoport Rockanje, met de vraag of we een Kawasaki Z1000 en een Yamaha Fz1, stond de proefrit vast. Samen met mijn vader.

Vanochtend was ik toch al een beetje zenuwachtig, want dit zou eigenlijk de eerste échte motorrit worden. Om 13:00 stond ik dan ook al bij mijn ouders voor de deur en pikte mijn vader op om naar Rockanje te rijden.

Het weer was ons zeer gunstig gezind en niet alleen wij tweeën waren op het idee gekomen om naar Motoport af te reizen. He was een gezellige drukte in en rond de showroom en bij binnenkomst liepen we al gelijk een speciale Kawasaki Z1000 aan, die we ook al tegen kwamen op de Motorbeurs Utrecht. Dit zou echter niet de Z1000 zijn waar we op zouden gaan rijden, maar dat mocht de pret zéker niet drukken.
Buiten stond de Yamaha FZ1 (waar we al eens eerder bij hadden staan kwijlen) ons al in het felle zonnetje op te wachten en toen er even later ook een Z1000 voor ons gereed stond, konden we gaan knallen.

Via bochtige dijkjes reden we uiteindelijk via Goeree naar Stellendam, waar mijn vader en ik op de carpoolplaats afstapten en van motor wisselden. Uiteraard niet voordat we beide monsters eens goed onder de loep hadden genomen en we maakten dan ook van alle mogelijk kanten foto's om deze bijzondere eerste rit vast te leggen. Wat een schitterende 'naked bikes' waren dit, de een nog mooier dan de andere. Vooral de FZ1 maakte met zijn korte en ongedempte uitlaat een wel heel gaaf race-geluid.
Na een laatste blik op de motoren, wisselden we de sleutels uit en reden (nadat we eerst een paar auto's voorbij gevlogen waren), richting Melissant.

Daar parkeerden we de twee blote fietsen naast elkaar op het terrein van touringcarbedrijf Mijnders, waar Cor ons wat onwennig gedag zei. Toen mijn vader en ik ons eenmaal van ons hoofddeksel ontdeden, zag Cor wie we daadwerkelijk waren en begon meteen te kwijlen. Zijn race-bloed begon sneller te stromen en voor hij het goed en wel zelf in de gaten had, had hij het stuur van de Z1000 al in zijn timmermanshanden geklemd.
Niet veel later arriveerde ook Addie, die net klaar was met het 'aflikken' van zijn twee oldtimers. Ook hij vond het wel wat en kon het net als Cor niet laten om even de gashendel open te draaien.

Na een gezellig gesprekje besloten mijn vader en ik terug te keren naar Motoport en deze twee geweldige tweewielers weer in te leveren.
Dat pakte echter anders uit, want bij terugkomst vroeg een van de verkopers mijn vader of hij ook niet eens een ritje op de nieuwe Z1000 wilde maken. Dat sloeg 'Pietje Pedrosa' dan ook niet af en stapte opnieuw op de motor, gevolgd door mij op de FZ1.
Het werd echter een klein rondje, maar net lang genoeg om nog heel even opnieuw plezier te beleven.

Het weer zat vandaag ook wel mee en de motoren waren super. De keuze voor mij is simpel, want als ik zou moeten kiezen, ging ik toch voor de Yamaha FZ1 (lichtblauw met rode motor). Voor mijn gevoel zat hij lekkerder en was hij wendbaarder in de bochten, maar vooral ook het verschil in vermogen was goed te voelen. De Kawasaki Z1000 beschikte over 125 pk, de Yamaha FZ1 bleek over zo'n 150 pk te beschikken. Ook het geluid zou mij overhalen tot de aankoop van de FZ1, want hoewel het na lang rijden wat te veel wordt voor de oren, was ik er tot over mijn over verliefd op...

Als eerste echte motorrit met mijn vader heb ik een fantastische middag beleefd. Hopelijk kan Richard zich snel bij ons voegen. We duimen voor 'm!

Twee geheimzinnige motormuizen

Mijn blog van vorige week over de felicitaties naar aanleiding van het behalen van mijn motorrijbewijs, moet nog een aantal mensen op een idee gebracht hebben.

Vandaag ontving ik namelijk tot mijn grote verrassing alsnog een hele leuke kaart met een geheimzinnige afzender...

Wie zouden toch die twee geheimzinnige motormuizen zijn? Ik tast vooralsnog volledig in het duister...

Dikke motoren in de Jaarbeurs Utrecht

Wat had hij graag mee gegaan vandaag, maar dat mocht helaas niet zo zijn. Voor het eerst en met enige aarzeling ging mijn vader vandaag zonder zijn broertje en Richard zonder zijn vader, naar de Motorbeurs in de Utrechtse Jaarbeurs. Als er één fanatiek was, was ome Leen het wel, maar met mooie herinneringen op zak, besloten we dit jaar toch te gaan...

Het was voor mij al zo'n 3 jaar geleden dat ik voor het laatst meegegaan was en dus had ik er, nu ik zelf ook bijna mijn motorrijbewijs op zak heb, enorm veel zin in.

Nadat ik samen met mijn vader, Richard opgehaald had, reden we naar het station van Barendrecht. Daar namen we de trein, die ons via Rotterdam Centraal op Utrecht Centraal bracht. Ideaal, want na 5 minuten lopen kwamen daarna aan bij de Jaarbeurs en daar bleek het inmiddels, zo rond een uur of half 11, al behoorlijk bedrijvig.

Bij binnenkomst werden we al hartelijk ontvangen en werden we meteen getrakteerd op een aantal schitterende V-Max'en, die allemaal beschikten over een lekkere dikke kont!

Tja, de beurs zelf, te veel om op te noemen. Zo 'bereed' ik een aantal stoere Harley's, zagen we ook vooral veel mooie en snelle racers, maar bleef mijn voorkeur toch uitgaan naar de 'naked bike' en deel die mening met mijn vader. In het bijzonder de Kawasaki Z1000, want wat is dat een schitterende machine en wat zit ie lekker!
Wat ook lekker zit is deze Honda chopper en dan vooral wanneer er een aantal leuke dames bij komen zitten, zo ervoer ook Richard! Over mooie dames gesproken, daar zagen we er vandaag ook heel wat van. Was het niet bij de grootste motor ter wereld, of op de rest van de beursvloer dan was het wel op een uitdagende poster...

Richard had zich vandaag nog een doel gesteld en paste daarom vele soorten helmen, terwijl ik gezellig mee deed. Vele Shoei's, Arai's en weet ik het allemaal niet meer welke merken er voorbij kwamen, maar uiteindelijk koos hij toch voor schitterend exemplaar van 'Shark'. Net als in mijn helm, met een handig zonnevizier, dus laten we hopen dat we deze zomer veel zon krijgen!
Uiteraard werd er nog een gezellig pilsje gescoord en hebben we vooral ook veel gelachen tijdens een aantal hilarische momenten.

Nadat we een plaatjes-draaiende Dennis van der Geest waren gepasseerd vond mijn vader nog een interessante motor. Het leek wel een sneeuwscooter met wielen en hoewel ik, nadat ik er ook even op had plaats genomen, moet constateren dat hij wel erg comfortabel zit, hoop ik toch dat deze Yamaha FZ1 zijn volgende motor wordt (wat die vind ik zelf ook wel erg mooi!)...

Wat hebben we vandaag snelle en vooral mooie motoren gezien. Zo heb ik ongelooflijk veel ideeën opgedaan voor wat er ooit bij ons in het schuurtje moet komen te staan, maar voorlopig moet ik eerst mijn rijbewijs nog halen. Morgenmiddag mag ik weer oefenen, dus wees gewaarschuwd medeweggebruikers!...

Wie (nog) meer foto's wil zien van de Motorbeurs 2010, kan een kijkje nemen in mijn speciale album op Flickr!