"Sjaan, wiele gaen binnenkort thuus oak pannekoeken bakke!"

Opa en oma Visser waren voor Janine's verjaardagsfeestje helaas verhinderd, maar we besloten revanche te nemen. We nodigden hen uit om gezellig pannenkoeken te komen eten en dat hebben we geweten!

Beiden arriveerden tegen de klok van zes en deden een gezellig glaasje cola en een cassis voor oma vooraf. Ondertussen was Janine nog bezig met de pannenkoeken, maar die waren vrij snel nadat opa en oma binnengekomen waren, klaar om gegeten te worden.
Meteen na het 'startsein' vielen ze aan als leeuwen en doseerden zowel opa als oma een lekkere laag suiker op de naturel pannenkoek, terwijl Janine het even bij de stroop hield.
Er werd heerlijk gesmikkeld door ons vieren en ondertussen vlogen de verhalen over tafel, zoals we dat bij opa en oma gewend zijn.

Niet alleen de naturel, maar ook de spek-pannenkoeken vonden gretig aftrek en oma had ze zelfs nog nooit gegeten en ontdekte vanavond dus een nieuwe smaaksensatie. Het spek werd zelfs gecombineerd met suiker en ook stroop en opa besloot een van zijn laatste pannenkoeken met "Sjaan, wiele gaen binnenkort thuus oak pannekoeken bakke!" en nam hij zelfs de verpakking van de pannenkoekmix in ontvangst, terwijl hij nog een naturelletje met suiker bestrooide.

Opa zat op een gegeven moment vol, maar oma at nog eventjes lekker door en was bijna niet te stoppen! Zelfs toen we haar, nadat het bestek met rust gelaten werd, aanboden om de overige twee pannenkoeken mee naar huis te nemen om morgen uit de magnetron lekker op te peuzelen, zei ze geen nee en nam ze ze dankbaar in ontvangst.

Na deze overheerlijke en vooral ook er gezellige maaltijd, besloot ik opa en oma nog over onze avonturen tijdens de reis door de VS te vertellen, ondersteund met het schitterende fotoboek dat Janine samenstelde. Vol interesse volgden ze onze reis in beeld en gingen vervolgens na nog een 'bakkie koffie', met een voldaan gevoel naar huis. Altijd weer fantastisch, zo'n gezellig avondje met opa en oma!

Fleur was inmiddels al aan mama's vinger begonnen

Naarmate je ouder wordt, kan het wel eens voorkomen dat je sommige vrienden niet zo vaak meer ziet zoals je dat wel zou willen. Iedereen heeft het wel druk en wanneer er dan ook nog eens leuke kindjes in het spel komen, zie je elkaar gewoonweg wat minder vaak. Dat betekend echter niet dat je elkaar vergeet!

Het was vandaag schitterend weer en Janine en ik besloten even gezellig naar Renesse te gaan om een broodje te eten. Het plan was om op de terugweg eventjes langs Addie, Mirjam en Fleur te rijden, omdat het weer al een tijdje geleden was dat we ze hadden gezien.
Eenmaal aangekomen in Renesse zag ik een glimmende BMW staan met ongelooflijk dikke BBS velgen. Dat kon maar één ding betekenen... De familie Vroegindeweij was in de buurt!

Na een belletje troffen we onze vrienden aan in het pannenkoekenhuis en Fleurtje zat heerlijk rustig bij mama op schoot. Wat was ze weer gegroeid sinds de laatste keer dat we haar zagen!
Addie en Mirjam hadden keurig gewacht met het bestellen totdat wij ook aan tafel zaten, maar Fleur was inmiddels aan mama's vinger begonnen zo te zien. De kleine meid werd uiteraard flink vertroeteld, maar toen de overheerlijke pannenkoeken arriveerden, ging ze zonder morren toch eventjes lekker in haar wagentje, zodat ook papa en mama even rustig konden eten.

Opeens zagen we een aantal bekenden langs de raam schuifelen. Het bleken opa en oma Vroegindeweij te zijn en toen ook zij eenmaal op de hoogte waren van het feit dat wij, maar vooral ook Fleur hier binnen zaten, was het feestje compleet. Oma bleek niet meer bij haar weg te slaan en de kleine werd eens flink geknuffeld!

De korte, maar gezellige middag eindigde met een ijsje uit de ijssalon. Zo zie je maar, ook al zie je elkaar soms (veel te) weinig, met een weerzien is het altijd weer gezellig!

Zonder aarzelen, sprong ik in het zadel

Het zonnetje gaf al vroeg flink wat warmte af vandaag en nadat ik wat rond het huis geklust had, was het bijna ondenkbaar om met dit weer niet even op de motor te klimmen. Een belletje richting Richard was snel gemaakt en om een uur of half 1 stond ik bij 'm voor de deur.

Daar trof ik 'm aan met de tot 'Erik' gedoopte vogel op z'n hand. De Kauw die hij onlangs redde uit een nestje met dode jonkies, blijkt goed te groeien en is al lekker tam. Hij krijgt natte hondenbrokken te eten en daar lijkt hij wel pap van te lusten! Zelf kreeg ik 'm ook even op m'n arm en het beestje was erg nieuwsgierig en ik probeerde net zo te kijken zoals hij dat deed.

Omdat Ries nog aan moest kleden, stelde hij voor dat ik een rondje op de MT01 ging doen. Dat sloeg ik uiteraard niet af, want hoewel de motor nog van ome Leen geweest is, heb ik er nog nooit mee meegereden, laat staan zelf op gereden. De ronkende motor maakt de kwajongen in iedereen los en dus sprong ik zonder aarzelen in het zadel.
De motor doet op het eerste gezicht groot en zwaar aan, maar zo rijdt hij geenszins! Het is een grote explosie van het moment dat het gas open gaat en de twee-cilinder schudt je bijna letterlijk door elkaar als hij de sporen krijgt. Je voelt alles op deze motor, maar daarentegen rijdt hij wel enorm soepel. Een lekker korte zithouding en hij glijdt soepel door de bochten. Het enige waar ik enorm aan moest wennen was het toerental. De Fazer 1000 van mijn vader kun je rustig door trekken tot 12.000 toeren en verder, maar bij deze Yamaha MT01 is het bij de 5500 toeren al een eind gebeurd. De kracht-explosie vindt dus plaats in het lage toeren gebied en dat is dus best eventjes opletten tijdens het rijden. Er moet veel eerder geschakeld worden, maar als je 'm dan ook eenmaal naar de volgende versnelling trapt, dan glijdt hij daar bijna ongemerkt in over.

Toen ome Leen te horen kreeg dat hij ongeneeslijk ziek was, kocht hij deze motor, maar daar hoef ik nu verder geen uitleg bij. Zijn motto 'Probeer bewust te leven en geniet van elke dag' heeft hij waarschijnlijk met deze motor zonder pardon waargemaakt. Wat moet hij genoten hebben op deze blote fiets als hij samen met mijn vader een rondje reed, zoals ik nu met Richard de rondjes rijd. Hij had nog veel langer van zijn grootste hobby moeten kunnen genieten, maar zo is het leven nu eenmaal en daar moeten we mee om leren gaan.

De MT01 vond ik dus zwaar oké en nadat we eventjes langs mijn huis waren gereden, vervolgden we onze weg richting Steenbergen, waar we iets na De Heense Molen de afslag naar De Heen namen. Daar stopten we bij een pannenkoekenboerderij, waar Richard deze week al eens in de buurt was geweest tijdens een klassieke rally met zijn collega waar we eerder al eens bij de testrit van zijn klassieke motor aanwezig waren.
We bestelden een lekker biertje en een pannenkoek, die niet veel later opgediend werd. Zo genoot ik van een overheerlijk spek-pannenkoek, terwijl Ries zich tegoed deed aan een wel erg lekker uitziende pannenkoek met chocoladesaus en slagroombolletjes!

Aansluitend besloten we nog even langs oma De Gans in het ziekenhuis te rijden, die daar bijkomt van haar herseninfarct. Na een lekker ritje terug vanaf De Heen, parkeerden we onze stalen rossen gezamenlijk in de schaduw bij het Van Weel Bethesda Ziekenhuis in Dirksland.
Daar troffen we onze oma wat slaperig en zonder gehoorapparaat aan en maakten met enige moeite een praatje. Ze klaagde wat over de man die naast haar lag en die nogal herrie maakte en daar moesten we haar groot gelijk in geven.
Na een praatje pot zegden we oma weer gedag en reden we terug naar huis, waar onze wegen scheidden.

Een perfect ritje vandaag en een memorabele, want wat was het lekker om een rondje op die MT01 te doen. Een motor die ik zéker zal onthouden wanneer ik er aan toe ben om zelf een motor te kopen!

Ik herkende de aroma meteen

Toen ik vandaag weer eens in mijn studiootje achter de computer en de drumkit bezig was, snoof ik na verloop van tijd opeens een heerlijke geur op. Ik herkende de aroma meteen, dat moesten pannenkoeken zijn!

Janine bleek flink haar best te hebben gedaan want vanavond kwamen Chris, Martha en de kleine Levi gezellig pannenkoeken eten. Spek, appel en naturel, het was allemaal voorhanden en de kleine Levi? Die vermaakte zich ook prima!