Nog ietwat onwennig over zijn eigen kunsten

De laatste tijd bemerk ik een gezellige trend binnen onze vriendengroep. Naast dat we regelmatig met wat vrienden, zo niet de gehele vriendengroep uit eten gaan, krijgen we om de paar weken wel iemand thuis te eten of worden we zelf uitgenodigd en dat blijkt altijd erg gezellig! Een prima ontwikkeling dus, die vanavond een nieuw hoofdstuk beleefde.

We werden door Marinus (Keuf) en Ellen uitgenodigd om te komen eten en dat sloegen Janine en ik uiteraard niet af. Vanavond om een uur of half 7 stapten we dan ook hun huis binnen en begonnen de avond vanaf de bank met een stokbroodje vooraf.
De koks bleken echter meer in hun mars te hebben, want de tafel bleek sierlijk gedekt en even later verscheen er carpaccio op tafel.

Nog ietwat onwennig over zijn eigen kunsten, proefde Keuf eerst even voor of het toch wel lekker geworden was, maar dat bleek achteraf niet nodig, want het voorgerecht bleek overheerlijk.
Dat stemde uiteraard iedereen goed en toen kwam de keukenprinses pas echt in hem los.
Hij werkte zich bijna letterlijk het zweet op zijn voorhoofd op het hoofdgerecht, want het was de eerste keer dat hij dit maakte. Erg gewaagd dus om mensen uit te nodigen terwijl je het nog nooit klaargemaakt hebt, maar we hadden alle vertrouwen dat het goed moest komen.

En dat deed het dan ook! Een heerlijke pasta vulde een tijdje later mijn bord en toen ik Keuf vol verwachting zag kijken hoe ik mijn eerste hap naar binnen werkte, kon ik het complimentje moeilijk voor me houden. En waarom zou ik? Hij had immers prima zijn best gedaan het was hem nog verdomd goed gelukt ook! Ik heb geen enkel idee hoe dit gerecht heet, maar lekker was het zéker!

Na een lekker ijsje als toetje, ploften we opnieuw op de bank en keken een romantische komedie. Normaal niet echt het genre dat ik als eerste uit zou kiezen, maar hé, er waren meisjes bij he! En, ik moet zeggen, het bleek eigenlijk best een leuke film te zijn.

Al met al een zeer geslaagde en gezellige avond dus in Huize Keuvelaar. Volgende keer bij ons. Wanneer? Nog geen flauw idee, want gezien de verwachtingen zal ik dan wellicht eerst moeten leren koken?!

"Hoe het feest compleet werd..."

Wat hadden we een lol met elkaar tijdens het maken van 'Hoe het feest compleet werd…', de film die op de avond van de bruiloft van Marinus en Ellen werd gedraaid. Samen met de vriendengroep en enkele andere mensen, inmiddels ook vrienden, realiseerden we in twee maanden tijd een fantastisch aandenken voor niet alleen het bruidspaar, maar ook alle vrienden!

Het idee ontstond tijdens een etentje bij Chris en Martha, maar toen het eenmaal vaste vormen begon te krijgen, waren we niet meer te stuiten.
Toch ging het niet zo gemakkelijk als we wellicht hoopten. Vooral de planning, het bij elkaar krijgen van alle mensen voor de juiste scène, bleek een behoorlijke opgave. Vakanties, verplichtingen, kinderen, het gooide allemaal wel eens een beetje roet in het eten en als alles dan in kannen en kruiken was, hadden we de weergoden weer niet helemaal mee.

Toch kwam alles zoals altijd weer op z'n pootjes terecht en draaiden we in verschillende weken, op verschillende locaties. Het was voor iedereen even spannend, want hoewel ik het verhaal en de scènes al helemaal in mijn hoofd voor me zag, moest ik het de rest van de acteurs ook duidelijk zien te maken. Dat bleek af en toe een hele opgave, want ik ben niet bepaald in het bezit van zogenaamd 'engelen geduld'. Toch deden alle vrienden ontzettend hun best en hebben ze uiteindelijk geweldig werk geleverd.

Zoals gezegd moesten ze vele ontberingen doorstaan, want vele shots moesten meerdere keren opnieuw geschoten worden, terwijl de rest van de crew geduldig moest wachten totdat zij weer in actie mochten komen.
De acteurs werden één voor één zorgvuldig gekleed en anderen moesten hun ego tijdelijk opzij zetten wanneer zij een rol toebedeeld kregen. Dat was overigens geen enkel probleem, want de rollen bleken iedereen op het lijf geschreven. Keer op keer deden ze gehoorzaam wat de regisseur ze opdroeg terwijl de anderen opnieuw eventjes stil moesten zijn en rustig op hun beurt moesten blijven wachten.

Ook de mensen van Restaurant Grevelingen hadden flink wat met ons te stellen, want het grootste gedeelte van alle scènes werd vlak voor hun deur opgenomen en dat ging er af en toe wild aan toe. Ik hoef denk ik niet uit te leggen waarom sommige deuren naar het restaurant, soms zelfs afgesloten werden?

Marinus & Ellen zijn, net als velen in de vriendengroep, beiden groot fan van de Amerikaanse rockband 'Greenday' en dus besloten we daar ons verhaal omheen te bouwen. De film verteld dan ook het verhaal van de beperkte oplage concertkaartjes die nog te krijgen zijn, voor optreden op het bruiloftsfeest van een bijzonder bruidspaar.

Op de avond van de bruiloft zelf werd de film dan ook aan het aanwezige publiek getoond, die tot ieders verbazing opeens over bleek te gaan in de werkelijkheid en ook daar hebben we flink voor geoefend. In de oefenruimte oefenden we een flink aantal keren onze partijen, die uiteindelijk geplaybackt werden, maar het moest er natuurlijk zo echt mogelijk uitzien. Het leek zelfs alsof de zanger van Greenday hoogst persoonlijk aan dit festijn deel nam, maar het bleek onze Chris die bijna eng tot in detail op de echte Billy Joe Armstrong leek. Overigens deden zelfs de allerkleinsten gezellig met ons mee!

Alle vrienden hebben een fantastische bijdrage geleverd aan het uiteindelijke resultaat en ook al was ik zelf verantwoordelijk voor de regie, het camerawerk en de montage, zonder alle vrienden hadden we nooit zoiets moois kunnen maken. Er werd dan ook niet alleen geacteerd, maar iedereen dacht mee, zorgden voor de nodige spullen en verzette afspraken om maar tot het gewenste eindresultaat te komen. That's were friends are for!

Vandaag is de film eindelijk afgrond, nu ook de beelden van het optreden van tijdens de bruiloft zelf zijn toegevoegd. Als bonus dan ook het uiteindelijke resultaat van twee maanden flink buffelen. Hang lekker achterover (hij duurt zo'n 14 minuten!) en geniet van "Hoe het feest compleet werd..."

Bruiloft Marinus & Ellen: "Dé dag..."

Maanden lang keken we met z'n allen hier naar uit en zij al helemaal! De afgelopen maanden hadden we het met de vriendengroep maar wat druk met de voorbereidingen en werden de personen waar het vandaag om draaide, steeds zenuwachtiger...

Voor mij begon deze dag al op tijd, want al ruim voor acht uur stond ik bij Ellen's ouderlijk huis aan de versierde deur om mijn het begin van mijn belofte om op deze bijzondere dag het een en ander te filmen, in te wisselen. Ik zag hoe ze werd opgemaakt en uit de tijd liep en dat is iets wat bij Ellen eigenlijk niet kan en mag gebeuren!

Ondertussen arriveerde Marinus (Keuf) en ging met zijn vader en moeder alvast op de foto. Eindelijk mocht hij aanbellen en kwam ook zijn aanstaande naar buiten en dus ik wist niet hoe gauw ik met haar op de foto moest.
Daarna vertrokken de twee tortelduifjes voor de fotoshoot met Arjo van der Graaff en hadden wij als vrienden van het paar iets heel anders te doen!

Rond de klok van half 12 verzamelden we weer met z'n allen bij Ellen's ouders thuis en deed Martha nog even een schietgebedje om de op handen zijnde regen tegen te houden. Dat werkte, want het zonnetje begon feller te schijnen en na een overheerlijke maaltijd en een balkonscène waarin Ellen haar bloemetje nog eens aan een hevige inspectie onderwierp, kwam het paar naar buiten en ging op weg naar voor de ceremonie.
De Audi A5 Quattro werd met enige perfectie precies voor het Raadhuis van Middelharnis geparkeerd en nadat iedereen plaatsgenomen had, kwam het bruidspaar onder de door hun uitgekozen muziek naar binnen. Daar namen ze plaats bij het raam, waar de zon prachtig naar binnen scheen.
De twee leken wel licht te geven, maar ik zag aan Keuf's gezicht dat hij het erg warm had. Niet verwonderlijk ook, want het was flink warm vandaag en zo in het zonnetje was het bijna niet uit te houden. Serieuze gezichten richtten zich dan ook tot de ambtenaar, die een heel leuk verhaaltje geschreven had en waar meer dan eens om gelachen of gegniffeld werd.

Eindelijk mochten ze elkaar het 'ja-woord' geven en werden de ringen uitgedeeld. Nu was het officeel, Keuf & Ellen waren eindelijk man en vrouw...
Buiten werden de ringen door iedereen eens goed bekeken en werden er ondertussen de nodige foto's met familie en vrienden genomen. Onder de mannen was het intussen erg gezellig aan het worden en hadden allen trek in een biertje, maar dat moest nog even wachten.
Eerst werd het huwelijk nog kerkelijk ingezegend en precies tijdens de kerkdienst viel de stroom uit. Dat werd dus a capella verder!

Gelukkig werd alles goed opgelost en na de kerkdienst kwamen we aan bij de feestlokatie. Voordat het paar echter de trouwzaal van Restaurant Grevelingen binnenliep, werden ze eerst door de menigte toegezongen met een eigen geschreven liedje, maar daarna was het écht tijd voor een feestje. Echter, de bruidstaart bleek helemaal verkeerd te zijn en even was er lichte paniek, maar daar kwam vlug verandering in. Ellen's vader bracht een toost uit op het bruidspaar en iedereen deed vrolijk mee. Daarna sneden Keuf en Ellen de taart aan en hoewel dat misschien niet de goede was, smaakte hij verrukkelijk!

Nadat we gezellig met z'n allen buiten gezeten hadden en we de tijd hadden gehad om lekker met elkaar te kletsen over de gebeurtenissen en outfits van deze dag, was het tijd om aan tafel te gaan en te smullen van al het lekkers dat ons werd voorgeschoteld. De kleintjes waren intussen aardig ondeugend geworden en tussen de gangen door luisterden we naar gedichten van beide ouders, die veelal ondersteund werden door foto's uit het verleden. Uiteraard volgden daarna de kado's die met veel belangstelling bekeken werden, maar ook het eigen publiek werd door het bruidspaar niet vergeten. Zo werd Ralph ook nog even in het zonnetje gezet omdat hij precies vandaag jarig was en kreeg ik zelf ook nog een leuk presentje omdat ik vandaag zo dapper aan het filmen was en onder andere ook de foto voor de trouwkaart had gemaakt.

Na alle officiële gedeelten en andere gekkigheid, was het tijd voor het feest. Daar kwamen we oude bekenden tegen en praatten honderduit. Ook gingen we de dansvloer op en wilde ik natuurlijk ook nog eventjes met de bruid op de foto. De DJ's draaiden lekkere plaatjes, maar toen brak het gedeelte aan waar we met de vrienden zo ongeveer al maanden naar uitkeken.
We maakten in twee maanden tijd een hele leuke film en stopten daar veel tijd en energie in. Gelukkig dan maar dat we de lachers op de hand kregen en toen de film overging in realiteit en de uitzinnige dames de zaal instormden, wist het bruidspaar genoeg. Dit werd genieten!

Als Greenday verkleed stormde ik met drie vrienden het podium op en zetten het nummer 'Boulevard of Broken Dreams in, waarbij Chris voor zanger en gitarist speelde (hij leek precies Billy Joe Armstrong van de echte band), Jurien lekker stond te rocken met zijn letterlijk fonkel nieuwe gitaar, Sjoerd uit z'n dak ging met de baspartijen en ik uiteraard een lekker heftig ritme aan het geheel toevoegde. Gelukkig werden we als band beveiligd door heuse bodyguards, want we werden overspoeld door uitzinnige fans die ons bedolven onder de knuffelberen en bustehouders.
Het bleek een groot succes en had allemaal werkelijk niet beter kunnen lopen. Een zeer geslaagd optreden dus en mede door deze gebeurtenis kwam iedereen daarna lekker los en ging het feest pas echt van start.

Er werd lekker gedanst en gefeest en uiteraard werd het kersverse echtpaar op de schouders genomen bij het sluitingslied. Als laatste werden er nog wat puntzakjes patat uitgedeeld die door enkele dames zonder al te veel schaamte naar binnen gewerkt werden.

Toch kwam er ook een einde aan dit alles en hoewel we maanden naar deze dag toegeleefd hadden, stonden voor we het wisten Keuf en Ellen beiden op het podium om ons en vele anderen te bedanken voor hun inzet en aanwezigheid. Daarna verlieten ze onder begeleiding van een sterren-regen het feest en ging de muziek binnen nog eventjes door.
Zo eindigde rond de klok van 01:00 uur het feest aan de Grevelingen en hadden wij nog wat napret vanwege onze actie eerder deze dag...

Er zijn nog twee films van deze prachtige dag in de maak, maar tot die tijd zal iedereen het met de foto's moeten doen! Daarom hieronder de foto's van de bruiloft die ook op mijn Flickr account terug te vinden zijn.

Bruiloft Marinus & Ellen: "De voorpret..."

Het was vandaag de grote dag voor onze vrienden Marinus (Keuf) & Ellen. Zij stapten vandaag in het huwelijksbootje en dat betekend dus dat we traditiegetrouw nog een 'geintje' uit moesten halen.
Hoewel we geen sleutel voor hun huis wisten te bemachtigen, borrelden gisteravond tijdens de 'filmpremière' van de bruiloftfilm die we met onze vriendengroep maakten, de wildste ideeën op, waarbij we onder andere de schitterende actie voorafgaand aan de bruiloft van Addie & Mirjam ook nog ophaalden.

Vanochtend, direct na het vertrekken van de bruid en bruidegom voor de fotoshoot, was er dus werk aan de winkel en vertrokken we met een clubje vrienden naar Auto Bakker Dirksland, waar we met een flinke aanhanger van Fleuren het nodige werk te verzetten hadden. We hadden immers niet erg veel tijd, gezien het feit dat we om 11:30 weer aanwezig moesten zijn als dag-gasten van deze bruiloft.

Meteen na aankomst werden handen flink uit de mouwen gestoken en vulden we vliegensvlug een kar met autobanden. Terwijl het net al over de lading werd getrokken, vulde Bas nog de laatste ruimte met extra rubber en vertrokken we weer naar Middelharnis.
Daar aangekomen werden de banden uitgeladen en werd er begonnen met het stapelen tegen de achtergevel.

Dat bleek overigens nog een aardig klusje, maar toen we de eerste kar hadden uitgeladen, konden we het niet laten om nóg een lading te halen en ook die werd vliegensvlug gevuld.
Daarnaast scoorden we nog een ludiek affiche voor op de deurmat, die het pasgetrouwde stel vanavond bij binnenkomst (waar ze flink wat moeite voor moesten doen) zou vinden.
Terug in Middelharnis werd de aanvoer van rubber dus hervat en moesten we steeds hoger rijken om de stapel compleet te maken. Ook aan details werd gedacht en het resultaat was ronduit verbluffend! We konden het bijna niet geloven, maar wat hebben we genoten van deze aanblik.

Ook het slot van de voordeur werd afgekit en de ramen werden met kleurrijke verf beschilderd. Wat zullen meneer en mevrouw Keuvelaar vanavond verrast worden bij thuiskomst!

Als bonus een filmpje van onze voorpret op de bruiloft...

Het dak ging er af bij Quartier

De spanning hing al dagen in de lucht, maar vandaag was het eindelijk zo ver. Na de heerlijke overwinning op Brazilië (waar ik helaas geen foto's van heb omdat ik mijn camera niet bij me had!), was het vandaag de bedoeling de winst te pakken van Uruguay en zo in de WK finale te geraken.

Collega Koen had zich vandaag goed voorbereidt. Hij was niet alleen uitgedost in een shirt met de alom bekende kleur, maar ook zijn schoenen had hij er op afgestemd. Zelfs speciale polsbandjes mochten niet ontbreken bij de goedlachse MC Koenoe zoals hij bij zijn collega's bekend staat.

's Avonds stonden Jurien en Jozien al op tijd bij ons voor de deur en niet veel later parkeerden zij hun fietsen aan de haven van Middelharnis, terwijl wij ondertussen de auto parkeerden. Keuf en Ellen kwamen toevallig ook net aanlopen en toen ten slotte ook Chris en Martha zich nog lieten zien was het feestje compleet.

De stemming zat er bij Quartier al goed in en hoewel het ongelooflijk druk was, bleek het toch wel erg gezellig zo knus op elkaar! Van ellende moest ik de wedstrijd, staand vanaf een stoel volgen op een van de beschikbare schermen.
Vanwege de drukte was het dan ook alleen mogelijk om op je plek te blijven staan, zitten of springen en wat waren Jurien en ik opgelucht toen het fluitsignaal voor de rust klonk. Vanwege de grote drukte voor het toilet waren renden we naar buiten en zochten een plekkie uit om het bezinksel van alcohol te lozen.

Toen we terugkwamen konden we gelukkig nog onze plekken van tijdens de eerste helft terug innemen en ik aanschouwde een zenuwachtig publiek dat op het begin van de laatste 45 minuten zat te wachten.

Het bleek een ontzettend spannende wedstrijd te worden, die evenals de vorige wedstrijd tot op de laatste minuut voor het zweet in de handen zorgde. Toch kwam Nederland ook nu weer op voorsprong en hoewel de Uruguayanen in het allerlaatste gedeelte van de wedstrijd nog een tweede doelpunt wisten te scoren, konden ze het niet voorkomen dat Oranje zichzelf met 3 doelpunten naar de finale schoot. Drie tegen twee, een mooie score dacht ik zo en daar dachten meer mensen over!

Het dak ging er af bij Quartier en ook buiten bleef het nog lang gezellig met alle feestende mensen. Hoewel menigeen flink van de alcoholische versnaperingen had gelurkt en van tevoren al wist dat de volgende werk-ochtend een flinke opgave ging worden, leek het niet op te wegen tegen het geluksgevoel van vanavond. Nederland in de finale, dat wordt misschien wel een historische laatste wedstrijd!

Goed met de golf mee leunen bleek een advies van cruciaal belang

We keken er allemaal al een tijdje naar uit, maar die ene persoon waar het om draaide niet. Of, tenminste, misschien ook wel, maar hij wist niet wáár hij naar uit moest kijken en wanneer en dat was nu juist de bedoeling...

Onlangs berichtte ik nog van de bruiloft van Keuf en Ellen en die grote dag komt steeds dichterbij. Geheel volgens de traditie hoort daar natuurlijk een vrijgezellenfeest aan vooraf te gaan en dat er zo'n feest ging komen, wisten beiden aanstaanden wel, maar de precieze datum werd uiterst geheim gehouden.

Vanmorgen verzamelden alle mannen zich rond het middaguur bij ons thuis in de achtertuin en omdat het zonnetje al lekker scheen was het bij ons achter goed toeven.
Gezamenlijk trokken we richting het huis van Keuf en Ellen, waar Chris aan het klussen was en zo een oogje in het zeil kon houden en Keuf dus niet weg zou gaan. Eenmaal in de tuin was Keuf dan ook nog druk bezig en had hij niets in de gaten toen we achter 'm stonden, maar toen we met een aantal 'vuvuzela's' langs zijn gehoorbescherming bliezen, wist hij meteen hoe laat het was. Ook Chris kwam meteen de tuin in en zag er uit alsof hij wel een middagje ontspanning kon gebruiken!

Onder luid gejoel werd Keuf gesommeerd zijn spullen op te ruimen en met ons mee te gaan en nadat hij nog een steenstrip op de goede plaats had vastgelijmd en wij ondertussen de eerste biertjes te pakken hadden, mocht Keuf zich in zijn outfit voor vandaag gaan hijsen. Dat bleek echter nog een hele klus en dan met name een 'klus' want zijn 'klus' zat wel erg klem als hij het broekje in vol ornaat zou moeten dragen! Hij kreeg dus vrijstelling en zo vertrokken we richting Chris zodat hij zich als eerste even op kon frissen.
Daar was het ook al druk, want het vrijgezellenfeest van Ellen was daar al van start gegaan met de meiden. De twee aanstaanden gingen maar al te graag samen nog eventjes op de foto, voordat ze hun spreekwoordelijke laatste vrijgezellen-dag te gemoed zouden gaan.
De volgende stop maakten we in Nieuwe Tonge, bij Keuf's ouders en niet veel later reden we richting Zoetermeer en wist Keuf nog steeds niet wat we zouden gaan doen.

Totdat we eindelijk bij Dutch Water Dreams arriveerden en we het woelige water en de rafts al voorbij zagen drijven. We keken naar de lopende band die alle dappere waterratten naar boven vervoerden en de naastgelegen pijpen, die maar liefst 17 kuub water per seconde omhoog pompten.
Met een bruggetje staken we het woelige water over en kwamen bij het 'Beach House' waar we werden ontvangen met koffie, bier en muffins. Het zonnetje scheen heerlijk op onze blanke pitten en omdat we nog even tijd hadden om te 'chillen' namen we het er goed van, terwijl we angstvallig naar de voorbij hobbelende bootjes keken.

Nadat we wat moed ingedronken hadden, staken we opnieuw het water over, op weg naar de kleedkamers, waar we niet veel later in vol ornaat naar buiten kwamen. Voordat we te water gelaten werden, werd er eerst nog een groepsfoto gemaakt maar direct daarna kregen we instructies en moesten ons half in de baan in het water laten zakken om te wennen aan de stroming. Dat viel echter nog wel een beetje tegen! Het zag er vanaf de kant milder uit dan het in werkelijkheid was, maar we hadden het er maar mee te doen.
Als eerste onderdeel was het 'hydrospeeden' aan de beurt. Met een schuimrubberen bootje en flippers om de schoenen, klommen de eersten op de lopende band en werden vanzelf naar boven getransporteerd. Daarna volgden enkele ruige afdalingen naar beneden en hoewel ik wel van wild water houd en wat gewend ben, bleek dit alles nog best pittig! Goed met de golf mee leunen bleek een advies van cruciaal belang maar toen we het goed en wel onder de knie hadden, stond het volgende onderdeel alweer op het programma.

Met zes deelnemers tegelijk namen we plaats in een raft, die werd aangestuurd door een ervaren rafter. We werden vriendelijk verzocht om de commando's die deze 'rot-in-het-vak' ons toe spitste, direct op te volgen, maar uiteraard bleek ik gaandeweg de ritten wat commando's te missen en kreeg ik zelfs een keer een roeispaan op mijn hoofd en het verzoek om op te letten.
Ach we konden er allemaal om lachen en toen we een rondje precies deden wat ons werd opgedragen, gingen we als een raket naar beneden!
Enkelen vielen halverwege of zelfs bovenaan al uit de boot en die moesten dan boven zien te blijven in het woelige water. Gelukkig werden ze op tijd gered door 'safeties' die langs de kant stonden en te hulp schoten als je op het punt stond te verzuipen. Zo zag ik Jurien hoestend en proestend zijn weg zónder boot vervolgen en sprong een 'safety' hem gelukkig achterna, want we hadden het idee dat we hem nooit meer terug zouden zien.

Enfin, het was in ieder geval erg leuk om te doen en na deze heldhaftige inspanningen namen we opnieuw plaats bij het Beach House om te genieten van de barbeque en de onbeperkte drank toestroom. Dat beviel overigens allemaal erg goed en toen het eten op was, besloten we binnen in het Beach House nog wat verder te drinken en daar kreeg Keuf een wel heel pittig pilsje voor de kiezen (zie filmpje onderaan de blog).

Het werd al laat en we vervolgende onze weg naar Scheveningen, waar we in Crazy Piano's belandden. Daar was het in het begin even wennen, maar toen we eenmaal een goed plekje hadden gevonden, was het daar bere-gezellig! Er werd meer dan eens hard meegezongen en gezellig een biertje gedronken, maar we hebben ook ontzettend gelachen met een aantal 'oudere' dames die we aan een pittige enquête onderwierpen, wat we met ons nuchtere verstand waarschijnlijk nooit gedurfd zouden hebben!
Toen het al bijna licht begon te worden liepen we over de boulevard, terug naar de auto, maar stopten we om onze honger te stillen bij een Egyptische 'vreetschuur'. Daar werd nog eventjes voor het naar huis gaan een flinke 'kapsalon' naar binnen gewerkt!

De terugreis hadden een aantal van ons waarschijnlijk iets anders voorgesteld, want vanwege wat geschuif met auto's werd de achterbank bij ons door maar liefst vier heren bezet. Dat is vanaf Zoetermeer toch best pittig kan ik u vertellen, maar omdat de kleinste billen achterin moesten, zat ik gelukkig safe op de bijrijdersstoel!

Naarmate we dichter bij huis geraakten werd het stiller op de achterbank en toen ik achterom keek lagen de heren schattig tegen elkaar aangeschoven. De meest vreemde poses werden aangenomen om het comfort enigszins te verhogen, maar het maakte hen allemaal niet meer uit. Uitgeteld waren ze en dat was niet verwonderlijk ook, want het zonnetje klom al langs de horizon omhoog!

Als een lange, vermoeiende, maar fantastische dag zal ik me dit vrijgezellenfeest herinneren. Nu op naar de grote dag voor Keuf en Ellen. Heeft deze dag ook nog iets onverwachts in petto?...

De bonus dit keer is een filmpje waarin Keuf probeert in één keer een halve liter koud bier naar binnen te werken...

Zeer vereerd

Toen ik een tijd geleden bij Keuf (Marinus) en Ellen in hun nieuwe huis was en met mijn handen in mijn zakken stond toe te kijken hoe zij daar de handen uit de mouwen staken, was ik zeer vereerd toen mij de vraag werd gesteld of ik de foto voor hun trouwkaart voor mijn rekening wilde nemen. Ellen gaf te kennen het leuk te vinden als ik de foto zou maken en hoewel ik tegenwoordig niet meer zo vaak fotografeer (alleen voor mijn blog, maar geen bijzondere foto's dus), nam ik de 'klus' maar al te graag aan. Wat is mooier dan zoiets te kunnen doen voor je vrienden?

Op een zaterdagochtend nam ik ze beiden mee naar het strand van Ouddorp, waar we een rustig plekje in de duinen opzochten en ik waar ik na minder dan een uur met ruim 250 foto's naar huis ging. De moeilijkste klus moest dus nog komen, het uitzoeken, maar dat was niet voor mijn rekening. Ze zochten zelf een foto uit en het was dus voor mij, net als voor de rest van de vrienden, een verrassing welke kaart en met welke foto er eerdaags door de bus zou vallen.

Wel, de kaart is inmiddels binnen en hoewel ik deze foto niet verwacht had, prijkt er toch een erg mooi exemplaar op de voorkant van hun eveneens schitterende trouwkaart.

Nu komt het aller belangrijkste nog van het hele gebeuren, de trouwdag zelf! Op 23 juli aanstaande, zullen Marinus Keuvelaar en Ellen Margaretha van den Bos, in bijzijn van familie en vrienden, elkaar het jawoord geven en daar kijken we met z'n allen erg naar uit! Op naar het feestje dan maar!

Een puik voorproefje op de bruiloft

Met de gehele vriendengroep kijken we uit naar de op handen zijnde bruiloft van Keuf (Marinus) & Ellen en als dag-gasten waren we vanavond uitgenodigd om onder het genot van een biertje of een wijntje, te genieten van een barbeque in Ellen's ouderlijk huis.

Bijna iedereen was vanavond aanwezig en er werden drankjes gedronken, met de kinderen gespeeld en uiteraard ook heerlijk gegeten van het eten dat 'prof-barbequers' Bas en kornuit Ralph met de grootste zorg klaar maakten. Ook de ouders van beide kanten waren uiteraard aanwezig en aten gezellig een hapje mee.

Het bleef dan ook nog tot laat in de avond gezellig en al helemaal toen de fles wodka op tafel kwam en we ervoeren dat sommigen er eigenlijk niet tegen konden en anderen er alleen maar vrolijker van werden!

Een puik voorproefje op de bruiloft die in de laatste week van Juli gepland staat. Ik kijk er nu al naar uit!

Geharde lopers en een bruisend Oranjepop

Koninginnendag is toch wel één van die dagen in het jaar waar ik naar uitkijk en ik hoopte al weken dat het vandaag schitterend weer zou worden. Daarom was de teleurstelling des te groter toen ik vanochtend bij het ontwaken uit het raam keek en zag dat het knetter hard regende...

De regen trotserend en tussen de buien door, stonden we om half 11 onderaan de dijk bij 't Diekhuus van Middelharnis, waar ook Levi al lekker wakker bleek te zijn. Samen met Janine, Martha, Ellen en de kleine Levi, stonden we aan de start van de omloop van Middelharnis, een jaarlijks terugkerend evenement voor fervente hardlopers. Uiteraard niet voor niets, want zo deed onder andere Chris en ook Keuf mee en dan mogen we Antoinette natuurlijk ook niet vergeten!

Niet lang nadat we aangekomen waren, klonk het startschot en daar gingen de ruim 200 hardlopers van start.
Nadat wij als supporters een half uurtje bij Croissy binnen gezeten hadden, onder het genot van een warme chocomel, koffie of een Cola, kwam Keuf als eerste bekende in het visier. Triomfantelijk maar met de laatste restjes energie sprintte hij de laatste meters naar de finish. Zo'n tien seconden achter 'm kwam Chris met grote stappen aangelopen en beiden werden na de finishlijn door de fans opgevangen.
Toen we nog op Antoinette stonden te wachten, passeerde ook mijn moeders oom Teun (met ruim 70 jaar!) de finishlijn. Overigens kwam ook Antoinette op een mooie tijd, maar ietwat op haar tandvlees binnen. Gelukkig kon ze eventjes later al weer lachen zoals we van haar gewend zijn!

's Middags was het niet zo heel vroeg meer toen we op het Dirksland's 'Oranjepop' arriveerden, waar ik als een van de eerste mensen mijn collega Jan aantrof. Die bleek daar al de hele middag te staan en had het maar wat gezellig met mijn andere collega Paul. De twee hadden samen met hun vrienden al de nodige alcoholische versnaperingen weggewerkt en ik ontdekte tot mijn verbazing dat Jan rookte!

Ook Addie en de hoogzwangere Mirjam, die hier alleen even de biertjes vasthoudt, waren gezellig van de partij en tezamen met heel veel andere mensen vermaakte ik me prima met onder andere Barry (die sinds kort ook blogt)!
Er werden redelijk veel gekke bekken voor de camera getrokken en dat leverde een aantal bijzondere foto's op, maar he allerbelangrijkste was nog wel dat het ongelooflijk gezellig was!
Zéker tijdens het optreden van de Ierse band 'Fragment' die vorig jaar ook optrad, donderde de 'Kattewacht' in Dirksland op z'n grondvesten van de hossende mensenmassa.

Terug bij Bas & Noortje, moest iedereen eerst eventjes bijkomen en de foto's van die middag bekijken. De dames stonden echter vrijwel meteen in de keuken hun kunsten te vertonen en toen ook de kleine Levi weer van de partij was genoten we met z'n allen van een heerlijk bord nasi of macaroni en dat ging er bij een ieder wel in!

Er werd veel gelachen en het bleef dan ook nog lang gezellig in de Molenzicht. Helaas vliegt de tijd als het zo gezellig is en voor we het wisten wees de klok de volgende dag alweer aan. Jammer, maar wat een fantastische en vooral memorabele dag hebben we weer beleefd met z'n allen!

Als bonus een filmpje van de oh-zo-gezellige Ierse feestband 'Fragment'. Hopelijk zijn ze volgend jaar opnieuw van de partij!

Een eigen stekkie

Janine en ik weten nog precies hoe we ons voelden toen wij bijna twee jaar geleden op die toch wel bijzondere dag, de sleutel van ons huis ontvingen. Het geeft een euforisch gevoel, je eigen stekkie. Vandaag mochten Keuf en Ellen dat bijzondere gevoel ervaren...

Ze gaven het ruiterlijk toe, het was allemaal nog wat onwennig, toen Janine en ik vanavond hun huis binnen stapten. Ik had al eerder stiekem een blik naar binnen geworpen, want het huis aan de Singelkade van Middelharnis stond al een weekje leeg. Een leeg huis geeft dan ook een heel vreemd gevoel en het wordt ook eigenlijk pas echt een huis wanneer het ingericht is. Dat duurt nog even bij deze twee aanstaanden, want er moet eerst nog wat geklust worden!

Uiteraard kregen we een rondleiding door het huis. Zo bekeken we de verschillende slaapkamers en besprak ik samen met Keuf en Chris de indeling van de 'master bedroom' terwijl Janine met Ellen de details voor de heerlijk lichte badkamer doorsprak.
Ook de zolder ziet er mijns inziens, zo met de bijzondere schuine delen, gaaf uit en is het uitermate prettig dat diezelfde zolder al in 2 aparte delen is opgedeeld.

Een mooi huis, waar de twee alvast jaren mee vooruit kunnen. In juli hopen ze te trouwen dus tot die tijd hebben ze de tijd om hun paleisje op orde te krijgen. Dat moet dan ook best lukken, want zo verschrikkelijk veel hoeft er eigenlijk niet te gebeuren.

Wij wensen Keuf en Ellen in ieder geval veel plezier en heel veel geluk in hun nieuwe, eigen huis!