Om haar verjaardag te vieren besloot Ellen dit jaar een 'poolparty' te organiseren bij het vakantiehuis van haar ouders. Dus trokken we vandaag met een gezellige club vrienden richting Ouddorp om heerlijk aan het zwembad te zitten, te barbecueën én lekker te eten. Ook de kinderen vermaakten zich prima, hoewel het soms niet helemaal duidelijk was wie nu de kinderen en wie de volwassenen waren...
De strategisch opgestelde taart liet er geen twijfel over bestaan waar wij vanmiddag allemaal voor gekomen waren. Mijn grote kleine drum-vriend werd vandaag alweer twee jaar en had voor de gelegenheid zelfs een eigen drumkit gekregen!
Uiteraard werd hij overladen met vele andere leuke kadootjes en bij ieder pakje wat hij te zien kreeg, werd hij opnieuw enthousiast. Ook bij het zien van het kado dat wij 'm met alle vrienden gaven, stond hij even met zijn ogen te knipperen. "Dit is wel heel groot!" moet hij gedacht hebben en samen met Ellen en de andere kinderen, scheurde hij het papier eraf. Bij het zien van zijn kado moest hij even bedenken wat het eigenlijk was, maar toen we het hem stiekem toch maar toefluisterden, kwam er een brede glimlach op zijn gezicht. Eindelijk een eigen zwembad en wat voor een!
Uiteindelijk werd ook Levi's taart aangesneden door zijn hoog zwangere mama en dat bleek lekker smullen van kleurige stukken taart! Het was daarnaast erg gezellig met z'n allen terwijl het zonnetje zich van zijn beste kant liet zien in de feestelijke achtertuin van Chris en Martha. Heerlijk chillen met vrienden is sowieso iets wat ik graag doe, maar sommigen bleken vandaag wel erg relaxt.
Na Levi's verjaardag, belandde ik nog met Janine en Jozien bij Bas en Noortje thuis, waar we genoten van een bescheiden maar erg lekkere barbeque. Ook Fellow genoot van alle heerlijke geurtjes die barbeque-koning Bas de tuin in stuurde en toen het uiteindelijk donker werd, liet Bas zich opnieuw van zijn beste kant zien, door een lekker warm vuurtje te stoken. Het bleef dan ook nog lang gezellig in de Dirkslandse achtertuin. Totdat de laatste er letterlijk bij neerviel...
Ja hoor, het was weer zo ver! Mijn levenskalender wees vandaag een nieuw jaar aan en dat betekend onder andere: trakteren! Zo maakte Janine als traktatie voor mijn collega's, een overheerlijke 'Arretjescake', een van haar (vele) specialiteiten. Die werd dan ook uiterst goed en gretig ontvangen bij Websites Nederland! Omdat ik nogal wat stukken had, kon ik zowel 's ochtends als 's middags trakteren en sommigen presteerden het zelfs om maar liefst drie stukken van deze calorieën-bom te verorberen.
Bij thuiskomst viel ik met mijn neus in de boter, want naast dat ik een flink aantal kaarten had ontvangen, was ik nog maar net binnen of Janine vroeg mij eens achterin de auto te gaan kijken. Daar trof ik tot mijn grote verbazing een wel hele mooie en bijzondere verjaardagstaart aan! De taart, die mij exact vertelde hoeveel jaren ik inmiddels onderweg ben en voorzien van het welbekende logo, werd vanavond met enige voorzichtigheid, nauwkeurig in gelijke stukken gesneden en gedeeld met de aanwezige ooms, tantes, opa, oma's, ouders, schoonouders neven en nichtje.
Er werd flink gesnoept van de stukken taart met 'bokkenpootjes-vulling' en bleek ongelooflijk lekker, maar het kon niet op tegen de gezelligheid die de gehele avond de huiskamer vulde. Overigens werd ik enorm verwend, want mijn hele familie droeg een steentje (lees gerust: een flinke steen) bij aan het verjaardagskado, waar ik een paar dagen geleden alvast een deel van heb gekregen.
Ik kan dus weer terug kijken op een bijzonder geslaagd en gezellig verjaardagsfeestje. De overige stukken taart gaan morgen weer mee naar de zaak, dus over een tijdje zijn een groot deel van mijn collega's vast en zeker weer aan de lijn. Ik voorlopig nog even niet, want aanstaande zaterdag doe ik mijn verjaardag nog eens dunnetjes over met mijn allerbeste vrienden!
Toen we gisterochtend wakker werden, op de dag dat ze écht jarig was, had de postbode al een aardig stapeltje kaarten op de deurmat gelegd. Gretig maakte ze ze open en vulde de reeds eerder bezorgde verjaardagskaartjes aan, zodat het uiteindelijk een dolle boel werd in de kast.
Vanmiddag vierden we Janine's 33e verjaardag voor familie en hoewel we al een tijdje van het kado van haar zus af wisten, was Janine uiteraard toch apetrots met haar nieuwe fiets. Annette had een oude, Engelse opoe-fiets, om weten te toveren van een bijna wrak van misschien wel dertig jaar oud, tot een schitterend en gloednieuw ogend exemplaar. Alles zat er op en er aan, zoals een handig rekje met bijpassend mandje voorop de fiets en een fietstas met bloemetjesmotief achterop. Het zadel was vernieuwd, de banden, handvaten en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Het leek er zelfs even op dat Annette er moeite mee had om afscheid te nemen van haar project, maar nu ze zelfs een heuse 'cursus fietsenmaker' in haar vrije tijd volgt, staat een volgend project alweer te trappelen.
Ook mijn vader vond het een interessant kado en stond er versteld van dat de fiets eigenlijk al zo oud was. Zo zag hij er niet uit! Uiteraard is een fiets niet om er naar te kijken en dus werd er meteen een proefritje gemaakt. Als een kind zo blij reed ze een paar rondjes door de straat, getuige ook het filmpje onderaan deze blog. Overigens sprong opeens het spreekwoord "op een oude fiets moet je het leren" in mijn gedachten, maar dat liet ik maar weer snel varen..!
Terwijl Janine de fiets weer parkeerde en Gijs inmiddels ook visite had, zat onze woonkamer gezellig vol met familie en kletsten we over van alles en nog wat en toonden we vol trots onder andere ons fotoboek van onze reis door de Verenigde Staten. Ook oma De Gans was van de partij en ondanks haar hoge leeftijd, keuvelde ze gezellig mee. Al schrok ze af en toe even op vanuit haar middagdutje...
Als bonus een filmpje (wel kijken met geluid aan!) waarin Janine de eerste meters op haar nieuwe fiets maakt!
Er waren weinig data meer over om een feestje te vieren. In de zomermaanden zitten we met onze vriendengroep eigenlijk altijd stampvol met verjaardagen, schuurfeesten, en andere feestjes. Toch wist Sjoerd zijn verjaardag nog tussen de overvolle agenda te wurmen en om die reden kwamen we vandaag weer bij elkaar in het Ouddorpse 'Poldersbos'...
's Middags, toen er nog bijna niemand was, liep ik al met Sjoerd door de duinen naar het strand en lieten we de meiden lekker achter in de tuin liggen. Even later zagen we Keuf snel over de duinen naar ons toe komen rennen en dat bleek niet van weelde, want het zand leek bijna te koken van de hitte. Ook de dames voegden zich aan het einde van de middag bij ons na een lange wandeling op het strand en zo belandden we met een grotere club weer terug bij het 'Casa Del Jager' in het Poldersbos.
Daar troffen we opnieuw een aantal extra vrienden aan, die netjes in de tuin lagen te wachten op onze terugkomst en vanwege de open deur al een paar biertjes te pakken hadden. Ook Levi bleek van de partij en ook Bas voegde zich ietwat later bij de groep. Die hield Levi wel even bezig op het gras en zo moest zijn vader lijdzaam moest toekijken.
Het als vanouds relaxt in de achtertuin van het huisje van Sjoerd's vader en moeder en we gebruikten ook de trampoline om eens lekker 'fai' te doen. Waarom zou je immers gaan zitten als je ook kunt liggen?! De meiden kropen uiteraard ook gezellig bij elkaar en bespraken waarschijnlijk 'vrouwen-dingen', maar later op de middag kropen we weer langzaam naar de meiden toe en werd, nadat het eerst eventjes een beetje had geregend, de barbeque aangeslingerd. Wie mijn blog vaker leest kan gemakkelijk raden wie het vlees bereidde, want het was uiteraard Bas die weer met de knijper in zijn handen zat. Jurien ervoer dit later ook, toen Bas een stukje vlees met Jurien's teen verwarde, waardoor Jurien op z'n zachts gezegd een ietwat onbehaaglijk gevoel ervoer...
Na de voortreffelijke maaltijd, probeerden enkelen de trampoline te bedwingen, maar dat bleek met een volle maag toch wat tegen te vallen. De rest van de avond buikten we daarom met elkaar uit en kropen we dicht bij elkaar onder het afdakje, omdat het water met bakken uit de hemel viel, maar de grote ellende van de storm die over de rest van het land raasde, bleef ons gelukkig bespaard. Rond de klok van elf uur besloten Bas, Keuf, Sjoerd en ik nog even naar het strand te gaan, maar Sjoerd besloot nog voor we op de helft waren en nadat hij letterlijk een 'kikker in de bil' cadeau kreeg, terug te keren en dus ondernamen we de reis met z'n drieën.
Hoewel de temperatuur van het water niet bijzonder koud was, ging alleen Bas kopje onder, maar hij was dan ook de enige die vandaag nog niet in het water gezeten had nadat hij de hele middag gewoon had moeten werken.
Na ook dit avontuur weer achter de rug te hebben, keerden we terug naar het huisje, waar het nog een tijdje gezellig bleef onder het genot van koffie, bier of Cola, maar ook aan deze verjaardag kwam weer een eind. Hoewel we vaak genoeg in het huis blijven slapen, keerden we nu allemaal terug naar ons eigen huis, want voor morgen staat er opnieuw een feestje ingepland! Dit keer het examenfeest van Jozien en uiteraard de WK finale met Nederland tegen Spanje! Op nieuw een drukke, maar (hopelijk) leuke dag...
Als extra hieronder de foto's van dit feestje, die ook terug te vinden zijn op mijn Flickr account.
Toevallig, toen ik onlangs op mijn blog keek wat er vorig jaar april zoal gebeurde, kwam ik de blog tegen over de pas geboren Levi. Op bijgaande foto's zag ik het eerste kind van Chris en Martha, met de donshaartjes nog op z'n rug, liggend in de couveuse. Prompt viel er uitnodiging op de deurmat. Levi vierde zijn allereerste verjaardagsfeestje!
Hoewel hij eerder deze week al jarig was, was het vandaag de dag waarop vrienden langs mochten komen om onze kleine vriend te feliciteren. Janine en ik waren redelijk vroeg van de partij en bij aankomst was er nog niet zoveel visite. Iedereen zat heerlijk in de tuin en hoopte dat het zonnetje zich zou laten zien, dat nog achter de wolken verstopt zat.
Janine kroop meteen naast de kleine Looy en toen ze Levi wat van haar tompouce trakteerde leken ze samen de grootste lol te hebben. Ondertussen stroomde de achtertuin gezellig vol en kreeg Levi steeds meer kadootjes. Hij en z'n vader hadden het maar druk met uitpakken, terwijl de rest van onze kleine vrienden zich stortten op het voorhanden zijnde speelgoed. Zo leek Stijn een 'aardje naar z'n vaartje' en inspecteerde de felrode Ferrari eerst goed voordat hij plaats nam. Net z'n vader toch?
Ook van de, voor de gelegenheid gecreëerde, speelbak had gretig aftrek, maar even later leken de grote kinderen deze speelplaats over te nemen. Sommigen van hen waren nog wat beneveld van het schuurfeest van de avond daarvoor, maar anderen stortten zich vol overgave in de moederrol. Een aantal kleine mensjes werden voor het eerst echt aan elkaar voorgesteld zo leek het en de verbazing was daarom af en toe wat groot. Anderen kwamen wat later die middag los en speelden gezellig mee met 'de grote jongens'.
Ook oma kwam nog even poolshoogte nemen en zo bleef het nog lang gezellig in die kindvriendelijke achtertuin in Middelharnis. Levi's eerste feestje was een succes. Ik hoop dat er nog vele mogen volgen!
Hoewel ik afgelopen vrijdag mijn verjaardag al vierde voor vrienden, was ik pas vandaag écht jarig. Niet dat ik het merkte toen ik vanochtend uit bed stapte, want het is maar een cijfertje, maar pas deze dag was het echt feest. Daarom trakteerde ik mijn collega's op overheerlijke verse gebakjes en er werden zelfs vingers bij afgelikt!
Eindelijk mag ik dan ook bloggen over mijn verjaardagskadootje dat ik van Janine, haar ouders en haar zus kreeg. Het moet zo'n beetje begin januari geweest zijn dat ik het kadootje al aangeboden kreeg en ik heb het al gebruikt ook!
Een mooie bijpassende en beschermende case doet al een klein beetje vermoeden wat er in zit, en wanneer ik 'm open rits moet het toch helemaal duidelijk zijn! Ik kreeg een schitterende motorhelm, omdat ik er daarvoor nog een van mijn vader in bruikleen had. Toen ik vorig jaar, samen met mijn vader, eens bij VP Motorsport binnenliep, viel mijn oog direct op de schitterende mat-zwarte helm van Scorpion, met verchroomde details. Een prima helm die overal bij past qua kleding en motor. Daarbij had hij ook nog enkele interessante technische snufjes. Zo kan uiteraard het vizier lekker open, maar mocht het nu een zonnige dag zijn dan hoef ik niet eens meer een zonnebril op.
Een zonnebril zit altijd wat vervelend in een helm en wanneer het zonnetje opeens achter de wolken verdwijnt, of wanneer je een tunnel inrijdt, wordt het opeens wel erg donker. Met deze helm is dat verleden tijd, want als ik aan de zijkant van de helm een klein hendeltje overhaal, valt er een zonnenvizier aan de binnenkant van de helm naar beneden en kan ik deze net zo makkelijk weer omhoog schuiven wanneer de zon verdwijnt! Maar dat is nog niet alles! Met behulp van een ingenieus pompsysteem, kan ik de binnenkant (de wangen) van de helm oppompen, zodat de helm nog wat beter afsluit tegen wind en geluid!
Vanavond vierde ik mijn verjaardag voor (schoon) vaders en moeders, opa, oma's, ooms en tantes en neven en nichten. Omdat ik erg gesteld ben op mijn familie hou ik dit er nog steeds in en vind ik het heerlijk om mijn ooms, tantes, neven en nichten nog regelmatig zo te mogen ontvangen. Een gezellige drukte dus in onze bescheiden huiskamer en wat kreeg ik weer leuke kadootjes. Zo kreeg ik onder andere nog een aantal flinke kadobonnen die ik kan inleveren de motorsportzaak en die komen heel goed van pas voor bijvoorbeeld een stoere leren jas voor deze zomer! Vandaag kreeg ik overigens ook een flink aantal leuke kaarten. De ene met een nog gekkere print dan de ander!
Een geslaagde 26e verjaardag dus, op naar de 27e lente, want ik ben toe aan heerlijk (motor)weer!
Hoewel ik aanstaande maandag pas echt jarig ben, vierden we vanavond mijn 26e verjaardag alvast met vrienden. De woonkamer zat stampvol (we wonen niet zo bijzonder groot) en ik ontving een flink aantal leuke kado's!
Zo kreeg ik bijvoorbeeld van Addie, Mirjam, Cor en Annemarie een geheimzinnig pakketje overhandigd, met een schattig papiertje van Pocahontas. Toen ik, onder het gegrijns van Mirjam en Annemarie, het pakket van z'n papiertje had ontdaan, bleek daar een heus 'Dame-Blanche-doe-het-zelf-pakket' onder te zitten! Het pakket bestond onder andere uit een flinke bak met vanille roomijs, chocoladesaus, slagroom, dubbel vla en appelsap. Precies de dingen die ik zo graag lust!
Verder kreeg ik vanavond nog een handige nek-warmer voor als ik op de motor rijd, een lekker luchtje, een boek over muziektheorie en als klap op de vuurpijl een verzamelbox met maar liefst 4 dvd's van Urbanus! En dan heb ik zelfs nóg niet alle kadootjes genoemd...
De uitnodiging loog er niet om. Op de voorkant prijkte een legendarische foto van één van onze eveneens legendarische feestjes uit het verleden. Aan de binnenkant stonden de 'voorwaarden'. Eten en drinken was er genoeg, je hoefde je alleen zo gek mogelijk aan te kleden. Basje "De Spaeke" werd immers 30 jaar!
De mannen (hier niet allemaal op 1 foto) hadden er flink wat aandacht aan besteed, inclusief de kleine Levi, die als Zwarte Pietje meegegaan was, maar eigenlijk geen notie had van de feestelijkheden. En wat te denken van (enkele van) onze meisjes? Die hadden hun kleding zelfs op elkaar afgestemd!
Bas is altijd in voor een geintje en de verkleedpartij kwam dan ook niet zomaar uit de lucht vallen. Een schitterend gezicht en wat zag iedereen er schitterend uit. Zoals Teon & Marianne, die perfect bij elkaar pasten. Of wat te denken van Keuf & Ellen, Marten & Lenny, Chris & Martha of Antoinette & Ralph, waarbij Ralph de meest rechtse op de foto is.
Zelf was ik als rock-drummer en nam Sjoerd gelukkig nog een schitterende pruik voor me mee, want dat haar heb ik helaas niet van mezelf. Ook Sjoerd zelf verruilde zijn altijd rossige kop met haar om voor een blonde rocker-coup en wie had ons zo herkend?
Bas kreeg nog een schitterend kado van Noortje, dan kon hij eindelijk ook eens koffie drinken in plaats van alleen maar bier. De meisjes deden er nog een schepje bovenop en verzonnen een leuke quiz, waar Bas met sommige antwoorden toch nog wel moeite scheen te hebben.
Oh oh, wat was het gezellig en wat hebben we gelachen. Als echte rocker werd ik overigens nog verslonden door echte groupies, want ja, een echte rocker kan natuurlijk niet zonder vrouwelijke fans! Alles bij elkaar opgeteld, mag dit feestje dan ook weer met recht als legendarisch betiteld worden...
Als bonus alle foto's van deze avond die ook terug te vinden zijn op mijn Flickr account.
Vanavond vierden we met een gezellig clubje, de verjaardag van Martha bij haar en Chris (en natuurlijk ook bij Levi!) in de achtertuin. Wat zag de kleine Levi er weer stoer uit vanavond en vooral met z'n nieuwe stoere Nike's stal hij de harten van alle aanwezige dames.
In de heerlijke zitkuil in de tuin van Chris & Martha ontbrak het ons overigens aan niks. Nou ja, het weer was dan niet wat we gehoopt hadden voor een zomers feestje, maar de terrasverwarmer maakte een hoop goed. Ook de overvloed en variatie aan cocktails, versierd met van die grappige parasolletjes, suikkerrandjes en sappige vruchten, gaven het toch een zomers gevoel en ook de lekkere hapjes ontbraken niet! Zelfs ík deed mij tegoed aan een cocktail, wat toch vrij uniek is omdat ik me meestal niet aan de sterke drank waag!
Het bleef dan ook tot na middernacht érg gezellig in de tuin, waar de meeste wilde en sappige verhalen de revu passeerden...
Ellen vierde vanavond haar 24e verjaardag en dat was dan ook erg gezellig. Zo'n beetje iedereen was van de partij, ook de kleintjes!
Zo'n gezellige avond gaat snel en ging naar mijn mening iedereen véél te vroeg naar huis. Komt het omdat we allemaal ouder worden en de feestjes van nu niet meer zo kunnen zijn als vroeger? Er zit denk ik een kern van waarheid in, maar wat nog vervelender is, is dat ik het dit weekend zonder mijn Janine moet stellen en vooral daarom had ik nog geen zin om naar bed te gaan...
Gelukkig belde Barry me nog rond een uur of half 1 of ik ook naar het Diekhuus kwam, want daar speelde een jazz / blues band. Daar was ik wel voor te porren! Maar voordat ik bij het Diekhuus arriveerde, speelde de band zijn laatste nummer al en dus kwam ik helaas te laat.
Barry vroeg me om mee te gaan naar Rens' huis, om nog even een afzakkertje te nemen en een potje te pokeren. Ik had geen idee waar Rens woonde en pokeren kon ik ook al niet, maar goed, ik had de tijd tenslotte aan mezelf!
Bij Rens aangekomen, die zelfs heel dicht bij ons bleek te wonen, kwamen al snel de Cubaanse likeur en de Cubaanse sigaren op tafel! Op een gegeven moment zat iedereen dan ook met een dikke sigaar, flinke rookpluimen uit te blazen en hoewel we af en toe opnieuw de brand erin moesten zetten, ontnam de enorme rookproductie ons af en toe bijna het zicht op de fishes. Voor sommingen kwam dat goed uit, dan hoefden zij hun pokerface niet op te zetten, anderen waren daar al op voorbereid.
Trouwens, in de fles van dat Cubaanse goedje waarvan me verteld is dat dat Cuba Libre moet heten, vonden we nog een niet alledaagse toevoeging. Nu ben ik sowieso niet echt een "man van de sterke drank", doe mij maar een biertje, maar volgens Barry zou het een of andere bes moeten zijn, die de smaak van het drankje ten goede moest komen. Wat ons overigens ook ten goede kwam, waren de loempiaatjes, die de dames met veel liefde voor ons klaar maakten en die wij ons goed lieten smaken!
Het bleef dan ook nog een tijdje erg gezellig maar zo rond de klok van 3 uur namen we afscheid van elkaar. Iedereen was bekaf en dus keerde ik in mijn eentje terug naar huis en kroop ik zielig en alleen mijn koude bed in...
Afgelopen zondag schreef ik nog over mijn Opa Visser, dat hij met veel toeters en bellen vanuit de kerk richting het ziekenhuis van Dirksland werd gereden omdat hij tijdens de dienst onwel werd. Gelukkig was het niets ernstigs en mocht hij dezelfde avond alweer naar huis, maar de schrik zat er bij mij en de rest van de familie, goed in.
Des te gelukkiger was ik dan ook toen ik 'm vanavond zo gezond als een Vis(ser) en met veel praatjes zoals altijd weer op Oom Johan's verjaardag zag zitten en hij in geuren en kleuren vertelde over het voorval van afgelopen zondag. Zo ken ik mijn Opa weer, lekker druk, veel praatjes, leuke verhaaltjes, en uitgekookt als een échte vissepoot zoals hij zelf altijd zegt.
Iets anders dan vissen waren de prachtige vogeltjes van mijn neef Jeroen, die alle kleuren van de regenboog hebben en waar hij trots wat jonkies van toonde. Waar vind je een nog duidelijker verschil tussen een jongetje en een meisje?
Het is vandaag alweer precies 25 jaar geleden dat ik geboren werd. Een kwart eeuw dus en volledig volgens traditie vierde ik ook mijn verjaardag.
Dat begon vanochtend al leuk toen ik uit bed kwam en blij verrast was toen ik de kamer in keek. Er hing een heuse slinger! Toen ik wat verder liep had Janine zelfs de moeite genomen om een opblaasbare versie van mijn levensjaren ten toon te stellen en ik kon een lach niet meer onderdrukken. Erg leuk vond ik het, zo voelde het écht als een echte verjaardag en dat was het tenslotte ook.
Vanmiddag kwamen veel van mijn familieleden gezellig om een stukje taart en een kop koffie of een biertje. Janine had zich gisteren al uitgesloofd in de keuken door zelf boterkoek en Cheese Cake te maken en met succes! Beiden vonden gretig aftrek, terwijl ik me meer op de Vanille vlaai van de Hema concentreerde... Het kadootje dat ik van Janine en van mijn schoonouders en schoonzus kreeg, liet alleen helaas nog op zich wachten doordat het niet op tijd geleverd kon worden. Tot die tijd moet ik het doen met het plaatje wat ik dan wél kreeg van mijn aankomende iPod Touch, waar ik veel muzikaal vermaak en plezier mee ga beleven als het goed is! Hij schijnt morgen te worden bezorgd, dus nog even afwachten...
Als afsluiter van mijn verjaardag, had ik eerder deze week al een tafeltje bij Happerij 't Schouwtje gereserveerd, waar zowel Janine als ikzelf, heerlijk hebben gegeten.
Enkele weken geleden vierden we het eigenlijk al een klein beetje, toen ik haar verjaardagskado niet langer achterwege kon laten en haar toch de Wii maar uitreikte. Die heeft al weken achter elkaar voor veel plezier gezorgd en nog steeds trouwens. Vandaag is ze dan echt jarig en restte mij alleen nog een liedje voor haar te zingen toen we wakker werden. Dat deed ik dan ook, voor zover mijn ochtend-stem dat toelaat. Vandaag vieren we dus ook met trots, het feit dat het al weer 6 jaar geleden is dat Janine 25 werd (reken maar uit!).
Vanavond hielden we dan ook gelijk haar verjaardag voor familie, zoals ooms en tantes, opa's en oma's, neven en nichten en vaders en moeders. Ik had op de valreep nog een leuk kado verzonnen en dat kon ik nog net regelen met mijn moeder. Janine wilde graag, nadat ze 'm een tijdje terug eens mocht lenen van de buurman, een Wii Fit.
Met de Wii Fit, die er uitziet als een plank, is het mogelijk om je gewicht en BMI waarde in de gaten te houden middels grafieken en een kalender en zitten er ook allerlei behendigheidsspelletjes bij. Zo kun je skiën, waarbij je je gewicht moet verplaatsten, schanspringen waar je je evenwicht moet bewaren, je kunt yoga lessen volgen, aerobics, fitness en zo kan ik nog even doorgaan. De Wii Fit houdt alles bij en ziet of je fit bent voor je leeftijd of niet. Zo geeft hij ook aan de hand van je gewicht en je lengte, aan of je overgewicht hebt of dat je een mooi gewicht hebt. Dat zie je dan ook aan je poppetje, want die van mij heeft een buikje en die van Janine niet! Dus dan wil je wel aan de slag om dat weg te werken! Hij geeft ook op basis van je gewicht en je behendigheid (na het doen van een aantal tests), je Wii Fit leeftijd aan. Die is bij velen iets hoger dan hun echte leeftijd en dus ook erg confronterend! Helaas was de Wii Fit overal uitverkocht maar toen we van de week een rondje over de dijk liepen, zagen we 'm bij Bart Smit in de etalage staan en dus belde ik mijn moeder op, dat ik dat wel een leuk kado vond.
En zo geschiedde, want Janine kreeg van mijn vader en moeder en mijn opa en oma, de Wii Fit kado en daar was ze maar wat blij mee! Ook mijn neef Jeroen probeerde hem nog even uit met een potje tennis, terwijl zijn moeder angstig haar hand voor haar ogen sloeg. Ook Tante Els probeerde de Wii Fit even uit en zag vol trots dat ze een ideaal gewicht had en haar Wii Fit age 13 jonger was dan ze in werkelijkheid is! Die moet een goede avond gehad hebben!
Oom Johan durfde hem helaas niet te proberen. Het leek hem niet zo'n goed idee toen hij zag dat hij ook even je leeftijd berekend. Desalniettemin was het vanavond erg gezellig en hebben we met de Wii weer erg gelachen. Morgen een feestje voor de vrienden.
Dit jaar is het weer al het 3e achtereenvolgende jaar dat we haar verjaardag op die manier vieren. Dus mag je rustig spreken van een traditie. Mijn oma De Gans, geboren op 1 december 1920 werd vandaag alweer 87 jaar. Wat een leeftijd. Volgens mijn rekenmachine is dat 3,78 x mijn leeftijd en ik dacht dat ik al een heel leven achter me had...
Al jaren geeft ze hetzelfde antwoord op de vraag "Ha oma! Hoe is het?" en dat klinkt dan zoiets als "Jae, m'n bêênen ee, daer haak zo'n piene an", maar elke keer is ze weer van de partij. Als alleen je benen zeer doen op je 87e, dan gaat het wel, want verder woont ze nog helemaal op zichzelf. En dat vind ik op die leeftijd ontzettend knap! Zeker als je bedenkt dat ze dit jaar alweer 15 jaar alleen is...
Hoewel ze Janine goed kent, weet ze de ene keer haar naam wel in één keer en de andere keer heeft ze er wat meer moeite mee. Let wel, mijn oma is nog zéér goed bij de tijd, die maak je niet gauw zomaar iets wijs. Tijdens het voorlezen van de kaart, die bijgevoegd was bij het kadootje, moest Janine haar echter wel even een handje helpen met het voorlezen van de namen, maar ach, bij oma mag dat.
Dit maal aten we bij 't Wapen van Stellendam en vrijwel iedereen, op 2 neven van mij na (de ene kon niet om een of andere reden en mijn andere neef zit 9 van de 10 keer per jaar aan de andere kant van de wereld op het water), was van de partij. Zoals bijvoorbeeld mijn nicht(je) Claudia, of mijn tante Els en mijn andere nicht(je) Sylvana samen met haar aanstaande André (waar ik volgend jaar getuige mag spelen op hun huwelijk). Ook neef(je) Richard en Claudia's vriend Arjan zaten aan tafel, tezamen met nog vele andere familieleden (we waren in totaal met 16 man).
Na nog wat geneuzel, gepraat, gelach en een enkele foto, kwamen de menukaarten op tafel en waren sommigen van ons daar zeer van onder de indruk, of konden maar moeilijk een keuze maken. Gelukkig had iedereen na enige tijd wat lekkers uitgezocht en werd er heerlijk gegeten. Trouwens, al eens bijna 3 identieke Ganzen naast elkaar gezien? Voor qua kapsel dan. En nog zo'n vergelijking, de manier waarop moeder en zoon hun ijsje eten. Prachtig vind ik dat om te zien, die gelijkenissen binnen een familie.
Al met al kwam er na een diepe zucht van Oma, die haar ijsje echt niet meer wegkreeg en verlangde naar haar bed, een einde aan een gezellig avondje samen zijn. Zelf maakt ze op nieuwjaarsdag altijd dezelfde opmerking "Jae, tzal wel de leste keer weze", maar ik hoop dat we dit volgend jaar nog eens dunnetjes over kunnen doen. Oma, bedankt!
Sander de Gans zag het levenslicht in 1984 en houdt zich bezig met het bedenken en uitwerken van Concept, Productvisie en Design voor internet trajecten bij internetbureau Mangrove in Rotterdam. In zijn vrije tijd is hij drummer bij (hard)rockband 5th Suspect. Woont samen met zijn vriendin Janine en hun altijd luie huistijger Gijs. Houdt daarnaast van muziek(maken), reizen, motorrijden, snowboarden en zijn vrienden.
Om haar verjaardag te vieren besloot Ellen dit jaar een 'poolparty' te organiseren bij het vakantiehuis van haar ouders. Dus trokken we vandaag met een gezellige club vrienden richting Ouddorp om heerlijk aan het zwembad te zitten, te barbecueën én lekker te eten.
