Posts tonen met het label george kooymans. Alle posts tonen
Posts tonen met het label george kooymans. Alle posts tonen

zaterdag 20 februari 2010

Je bent nooit te oud om stevig te rocken

Ik kan me de laatste keer dat ik ze in vol ornaat live heb zien spelen nog goed herinneren. Ik greep nèt mis toen Cesar z'n stokken het publiek in smeet en dacht dat ik deze kans niet meer zou krijgen. Een jaar later kwam ik 'm echter opnieuw tegen en signeerde hij een paar stokken en nog niet zo heel lang geleden zat ik zelfs bij 'm thuis in de drumkelder!

Vanavond speelde de Earring weer in Ahoy en ik was blij verrast met het voorprogramma. Ik had nog nooit van 'The New Shining' gehoord, maar na vanavond vergeet ik ze niet gauw meer. Het leek af en toe een mix van U2 en Nickleback en ik moet zeggen dat ik zelden zo'n goed voorprogramma heb gezien. De mannen speelden heerlijke rock en hoewel de meningen over deze band in onze vriendengroep een beetje verdeeld waren, vond ik het erg prettig om naar te luisteren!

Daarna was het eventjes wachten op de mannen van Golden Earring. Zo stond Cesar's kit al de gehele tijd onder een doek op het podium, maar opeens gloeiden er twee bijzondere cirkels op in het donker...

De Earring kwam op en Cesar begroette ons staand vanaf zijn drumstel. Vanaf dat moment gaven de mannen zich voor de volle honderd procent en vlogen de vonken om ons heen. Dat je nooit te oud bent om stevig te rocken, dat werd vanavond maar weer eens bewezen!

Gitarist George Kooymans gaf nog een heerlijke solo prijs en gaf zich helemaal terwijl Cesar er een lekker ritme onder tikte. Bassist Rinus Gerritsen deed even later precies hetzelfde en ook Barry Hay leek niet te stopen als hij de microfoon of zijn gitaar in handen had. Hij pakte er zelfs af en toe een dwarsfluit bij, wat het geheel wel een leuke draai gaf.
Zo werd de Earring zelfs regelmatig bijgestaan door een saxofonist die zorgde voor net dat beetje extra kleur. Janine en Noortje (beiden saxofoon-fan), konden hierdoor hun geluk niet op!
Uiteraard vergeet ik drummer Cesar Zuiderwijk niet. Ook hij sloeg bijna letterlijk de vonken van zijn drumkit af en zoals altijd heb ik heerlijk genoten van zijn energieke doch relaxt ogende drumsalvo's.

Helaas gaat zo'n leuke avond snel voorbij en moesten na in totaal iets minder dan 3 uurtjes rocken alweer de koude buitenlucht in. En tja... wie ze lief heeft laat ze dan krabben!

Als bonus, hoe kan het ook anders, de solo van Cesar!




vrijdag 31 oktober 2008

Oorbellen van goud en vissen achter het net

Ik verheugde me er al weken op. Heerlijk zo'n avondje vermaak en al helemaal als een van mijn favoriete drummers speelt. Vanavond speelde namelijk de Golden Earring in de Dorpstienden te Ouddorp en al maanden van tevoren hadden we besloten er met een groepje vrienden naartoe te gaan en kaartjes geregeld.

Om half 8 ging de zaal open, maar zo vroeg hoefde ik er nou ook weer niet te zijn. Nee, ik dacht tegen een uur of half 9, dat zitten we wel safe. Dat bleek dus ook zo te zijn, want het optreden begon pas tegen 10 uur, maar dat maakte echter niet uit want het was hartstikke gezellig zo met de jongens (Addie, Keuf en Jurien) en de meisjes (Wendy, Janine, Ellen en Jozien).
Nadat we ruim anderhalf uur naar een donker podium hadden staan staren (Jurien en ik vergaapten ons aan alle apparatuur die we konden ontdekken), begonnen ze dan eindelijk te spelen.

Barry maakte nog wat leuke grapjes, dat ze altijd al eens in Ouddorp hadden willen spelen, maar dat eigenlijk nog nooit gedaan hadden. Zelf had ik vooral oog voor Cesar, die weer een heerlijk partijtje zat te drummen en ook nog een heerlijke drumsolo weggaf zoals in onderstaand filmpje te zien is. Jurien keek vooral goed naar de gitaristen en dan in het bijzonder naar de bassist, die zelf verder weinig uitbundigs deed op het podium en die het liefst ergens achter de coulissen had staan spelen volgens mij. Janine kwam ook nog aan haar trekken toen de saxofonist het podium beklom.
Wel erg leuk trouwens om de nummers die je altijd op de schuurfeesten door de speakers hoort knetteren en waar je zo'n beetje mee groot gebracht bent, nu eens live gespeeld te zien worden door de artiesten zelf!

Toch had het optreden net een klein beetje een zure nasmaak, want aan het einde van het optreden viste ik nèt achter het net toen Cesar z'n stokken in het publiek gooide en er 2 mensen met elk een stok vandoor gingen, ie 'm waarschijnlijk volgende week zó in de prullenbak gooien.
Ik wachtte Cesar dan ook nog even op voordat ie de kleedkamer in zou gaan en riep nog uit volle borst "Hé Cesar! Kom es! Ik wil je wat vragen!" maar Cesar lachte en zwaaide naar me en liep toen direct de kleedkamer binnen.

Dan maar op een andere manier proberen om aan wat stokken te komen en ik liep terug naar het podium waar Cesar's drumtech (de 2e van links) inmiddels was begonnen om zijn drumkit uit elkaar te halen. Ik riep 'm "Hé! Heb je voor mij 2 stokken van Cesar?!?". Hij keek me aan, schudde zijn hoofd en keek toen weer de andere kant op. Vloekend liep ik weg, om het vervolgens nóg een keer te proberen. De drumtech kwam mijn kant op gelopen toen ik nog wat foto's nam en gebaarde dat ik mijn cameraatje maar even moest geven. Toen bleek hij zo tof om Cesar's drumkit even van dichtbij voor me te fotograferen (waarvoor nog mijn grote dank!) en ook even een foto vanuit het perspectief van Cesar.
Zo had hij dus de hele avond de zaal in kunnen kijken. Lijkt me geweldig!
Bedankt drumtech! En ik vroeg hem toch nóg een keer "Heb je echt geen stokken voor me?". Verbaasd luisterde ik naar zijn antwoord, want hij zei "Nee, Cesar heeft nog 7 stokken en daar moet ie tot eind november mee doen. De nieuwe levering komt later dan verwacht". Ik snapte er niks van, Cesar heeft toch zijn eigen muziekwinkel? En dan moet ie zuinig met z'n stokken omgaan? Bizar!

En terwijl het podium verder afgebouwd werd en Jurien en ik nog een t-shirt kochten, druppelde de zaal leeg. Ook wij vertrokken niet veel later, maar niet voordat ik nog een kwartier aan de kop van dat ene meisje had staan zeuren, of ik toch alsjeblieft die drumstick mocht hebben.
Helaas, ze was onverbiddelijk, maar haar man was nog zo aardig om mijn telefoonnummer in zijn telefoon op te slaan, want ik drukte hem op het hart "Als je 'm weggooit, dan wil ik 'm hebben hoor! Het zou zonde zijn als ie verloren gaat!".

Helaas toonde ik vanavond dus iets te weinig overtuigingskracht, maar heb ik al met al toch een enorm leuke avond beleefd!

Als bonus dan ook een 7 minuten durend filmpje van een heftige gitaarsolo van George (Kooymans), gevolgd door een drumsolo van Cesar (deze begint bij 2 minuten).




Kijk voor meer filmpjes (of een grotere versie van bovenstaande) ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.


Update (12-11-2008):
Ondertussen wordt ik al vanaf 9 november genoemd op de website van Golden Earring Record Research in verband met dit optreden. Er komen dan ook flink wat bezoekers van die website naar mijn weblog en vandaar dat ik ze bij deze hartelijk bedank en een linkje naar hun website terug gooi.