Van zo'n bekkie Fleur je toch helemaal op?

Ook Addie en Mirjam vonden het leuk nieuws toen we ze een aantal weken geleden kwamen vertellen dat Fleur er een speelkameraadje bij krijgt. Ze weten inmiddels goed hoe het is om zelf een kleintje te hebben, dus werden we , nadat we een bakkie koffie en een koek genuttigd hadden, met allerhande wijze raad weer heengezonden.

Om hun felicitaties kracht bij te zetten, kwamen ze vanmiddag even op bezoek en namen de kleine Fleur uiteraard gezellig mee. De kleine meid kan al goed staan en loopt al als een van de beste aan je hand of langs de tafel. Los lijkt ze vooralsnog even niet aan te durven, maar ik geloof vast en zeker dat dit kleine ondernemertje niet lang meer op zich laat wachten.

Ze kwam ons allerliefst een kadootje overhandigen. Het bleek een schitterend setje kleding voor de baby te zijn. Een shirtje, een broekje en ook een rompertje kregen we van de kleine meid (en natuurlijk haar vader en moeder) kado, maar het bleek nog niet alles!
Fleur had nog een pakketje en ze gaf het speciaal aan mij. We pakten het dan ook samen uit en tot mijn grote verrassing haalde ik een mooi beschilderd houten trommeltje, inclusief twee stokjes tevoorschijn! Hier gaat ons ukkie vast z'n eerste drumervaring mee opdoen en ik was er uiteraard dolblij mee.

Fleur was er zelf ook wel mee in haar nopjes, want hoewel ze er eerst wat onwennig naar keek toen ik het trommeltje even aan haar gaf, had ze er later, toen papa haar een handje hielp, op z'n zachts gezegd schik in!

Zeg nou zelf, van zo'n bekkie Fleur je toch helemaal op?

Ze werd door een stel ietwat slaperige oogjes eens goed bekeken

Nadat we nog even snel naar het winkelcentrum van Hellevoetsluis waren gereden vanwege koopzondag, besloten we nog even bij Addie, Mirjam en de kleine Fleur op de koffie te gaan. Sinds haar gezellige kraamfeest hadden we haar immers niet meer gezien en dus werd het wel weer eens tijd!

Bij binnenkomst lag ze nog lekker bij mama op haar arm te slapen, maar weldra mocht ze bij Janine op schoot, die daardoor met een stel ietwat slaperige oogjes eens goed bekeken werd.
Toen ze eenmaal wakker was begon ze echter te huilen en wat we ook deden, ze wilde niet stoppen. Ook papa Addie kreeg het niet voor elkaar, hoewel ze nu wel af en toe wat rustpauzes inlaste.

Een reisje door de kamer, richting de mobile hield haar eventjes stil en geïnteresseerd keek ze naar Knorretje en Ior, maar toen Poeh voorbij kwam vliegen begon het weer van voor af aan.
Wat een aandoenlijk gezicht, zo'n verdrietig meisje en jammer dat ze nog niet kan zeggen wat er scheelt. Addie en Mirjam besloten dan maar een rondje met haar in de auto te gaan rijden en dat leek een wijs besluit, want voordat ze Melissant waren uitgereden, belandde Fleurtje weer in dromenland.

Ze viel heerlijk op mama's schouder in slaap

Er stond voor vandaag een drukke dag gepland, want niet alleen hadden we vanavond een feestje waarop maar liefst vier mensen 30 jaar werden, maar ook vierden we vandaag het eerste feestje van Fleur!

Half in de middag kwamen we aan bij de feestlocatie die gehouden werd in een van de loodsen van
N. Mijnders in Melissant en het viel niet te missen. Buiten stond een heus springkussen voor de aanwezige kids opgesteld en binnen was het al een drukte vanjewelste. Trotse ouders Addie & Mirjam vonden we precies om de hoek en er leek voor het geen einde te komen aan het handje schudden. Hoewel we de kleine Fleur al eerder hadden mogen bewonderen, feliciteerden we hen opnieuw en namen nog een kleinigheidje voor mama mee.

Ergens tussen het feestgedruis zaten mijn 'matties' verstopt en ook mijn 'kleine matties' Stijn en Levi waren gezellig meegekomen. Trotse opa Wim leek geen moment te willen missen, maar wat ik zelf vooral ook leuk vond is dat ik weer eens vrienden sprak die ik niet zo vaak meer zie. Zo maakte ik weer eens een praatje met Marc en Gaby en kwamen ook Alex en Marsha langs die nog niet zo heel lang geleden de gelukkig ouders van 'Fenna' werden.
Een erg gezellige bijeenkomst dus, die uiteraard snel voorbij was, want "Time flies when..." juist.

En Fleurtje zelf? Die was nog te klein om er wat van mee te krijgen, want na een flesje van mama viel ze heerlijk op haar schouder in slaap...

Als bonus alle foto's van dit kraamfeest, die ook terug te vinden zijn op mijn Flickr account.

Deze dame is niet voor de poes!

Al snel na haar geboorte ontving ik de eerste foto van haar trotse vader en ook het geboortekaartje (met een heel leuk gedichtje) bleef niet lang uit. Vlak voordat ze een week oud werd, mocht ik haar in levende lijve komen bekijken.

Het was duidelijk dat er in Melissant iets bijzonders gebeurd was. De voortuin van Addie en Mirjam loog er niet om en stond vol met volkswagen vedetten, gescandeerd met de naam van hun pasgeboren prinsesje. Die naam laat zich dan ook niet raden en dus is het voor iedere voorbijganger zo klaar als een klontje, vanaf vorige week maandag woont naast Addie en Mirjam ook Fleur in de Julianaweg.

De woonkamer hing vol met kaarten. Meer dan 115 hadden ze er inmiddels ontvangen en nu ze niet meer aan het touwtje passen, gaan ze vrolijk verder op de deur, zo simpel is dat.
Na een inleidend praatje over het verloop van de bevalling, ontmoetten Janine en ik voor het eerst de kleine Fleur. Trotse moeder Mirjam was niet weg te slaan bij haar kleine meisje, maar eerlijk is eerlijk, het is moeilijk je ogen van haar af te houden. Ze gaapte heel wat af, maar ik werd nu stiekem al een beetje verliefd op deze kleine kanjer. Een bekkie om op te vreten, daar zullen we de jongens over een jaar of 15 nog flink vanaf moeten houden!

We gaven de kersverse Vroegindeweij-telg een paar leuke roze slippers, die ze pas volgend jaar kan dragen, maar kleren voor de komende tijd heeft ze al genoeg gekregen! Alles roze en met leuke opdrukken en iedere dag worden er weer nieuwe exemplaren aan toegevoegd. Haar tante Annemarie schijnt zelfs niets meer te kunnen laten liggen in de winkel!

Addie en Mirjam lijken zelf ook nog maar net te bevatten dat ze nu een kleintje hebben en foto's worden dan ook in overvloed geschoten. Over-groot-opa kwam op de valreep ook nog even om een hoekje kijken en dus was het feestje compleet.

Ik hoop dat de ouders en alle vrienden nog heel veel plezier aan deze kleine meid mogen gaan beleven en als ik zo eens naar dat koppie kijk gaat dat helemaal goed komen! Levi, Stijn en Milow, maak jullie borst maar nat, want deze dame is niet voor de poes!

Eindelijk, ze is er!

Wachten duurt altijd lang, maar 9 maanden op iets moois wachten duurt wel érg lang. Toch werd het wachten vandaag op de valreep beloond want 5 minuten voordat de nieuwe dag zou starten, kwam Fleur Vroegindeweij ter wereld.

Papa Addie en mama Mirjam zijn uiteraard apetrots en van de kersverse vader stuurde mij al deze schattige foto van zijn eerste dochter en de eerste kleine meid in onze vriendengroep.
Ik hoop haar snel vast te mogen houden, maar eerst moeten de jonge ouders eventjes rust nemen.

Wordt dus binnenkort vervolgd met meer schattige foto's!

Compleet ondergescheten...

Omdat er veel mensen benieuwd waren naar onze nieuwe auto, besloten we vandaag een rondje langs vrienden en familie te rijden. Uiteraard niet voordat ik de Volvo nog eventjes goed gewassen had en zo stond hij dus al vroeg op de parkeerplaats te blinken.

Als eerste stonden Janine's ouders op het programma. Op de vraag "Rijd jij of rijd ik?" hoefde Janine niet lang na te denken en kroop meteen achter het stuur. Het was haar aller eerste rondje in onze nieuwe bolide en dus straalde ze als kleuter die het eerste rondje op z'n nieuwe driewieler doet.

Ze parkeerde 'm keurig bij haar ouders achter en daarna begon de inspectieronde die in alle nauwkeurigheid door de familie Ihrman werd uitgevoerd. De wagen werd gelukkig goed bevonden en na nog een bakkie leut en een zelf gemaakt koekje, vertrokken we richting Stad aan't Haringvliet, om even bij opa en oma Visser langs te gaan.
Uiteraard pikten we nog even een stop in Melissant mee, waar ook Addie en Mirjam even konden koekeloeren. Addie deed zelfs en proefritje en gaf ruiterlijk toe dat hij wel érg lekker reed. Stiekem zelfs beter dan z'n eigen BMW 3 Touring!

Ook opa en oma vonden het een prachtige wagen en opa beeldde zich zelfs al een achter-kleinkind in een kinderzitje in. "Nou, opa" stelde ik 'm misschien zelfs wat te leur "dat gaat nog wel even duren hoor!".

Onze laatste stop van de dag en gelijk het hoofddoel van deze zondag, was in Den Bommel. Vorige maand was neef Jan-Willem jarig, maar we waren nog niet eerder in de gelegenheid geweest even op bezoek te gaan.
Na ruim 2 gezellige uren besloten terug naar huis te gaan en terwijl we naar de auto liepen en werden uitgezwaaid door de familie Visser, vanachter het keukenraam, begon Janine opeens te proesten en bleef ik met mijn hand voor mijn mond als een standbeeld op de stoep staan...

Niet ver van mij verwijderd zag ik onze eens zo blinkende Volvo staan. Ik kan er vrij kort over zijn, de auto bleek namelijk compleet ondergescheten. Ik dacht zelfs nog eventjes de daders hoog boven in de boom zachtjes te horen grinniken.
Het was ook geen moeilijk doelwit, want die grote zwarte wagen was de enige op de gehele parkeerstrook. Nu heb ik al eens vaker stront op de auto gehad en dat verwijderde ik uiteraard meteen. Als er iets funest is voor je lak dan is het wel vogelstront.
Echter, de hoeveelheid die nu op de auto was achtergelaten sloeg werkelijk alles. Dit was in één keer meer stront dan alle vogelstront die in de afgelopen jaren mijn auto('s) hadden geraakt.
Het was werkelijk bizar. Er leek geen enkel stukje overgeslagen te zijn en zelfs Janine leek er, na eerst hard te hebben gelachen om mijn verwrongen gezicht, ook wat verloren bij te staan.

Neef Jan-Willem aarzelde echter niet en kwam meteen met een emmer sop aanlopen. En dus begonnen we samen, terwijl ome Johan met zijn handen nog op zijn knieën stond te staan van het lachen, met het afpoetsen van de vogelstront.
Het bleek nog een flinke klus want de Volvo was aan werkelijk alle kanten bescheten. Na een tijdje poetsen hadden we zo'n beetje alles gehad en toen droeg ook Christa haar steentje nog bij door de auto nog eventjes met regenwater af te spoelen.

Uiteraard was dit alles een noodoplossing, want vanuit Den Bommel ben ik vrijwel direct doorgereden naar de pomp alwaar de Zweedse tank aan zijn derde wasbeurt van de dag werd onderworpen. De laatste dit keer, want toen hij na afloop opnieuw op de parkeerplaats stond te blinken, vond ik het wel welletjes voor vandaag.

Een wijze les voor een ieder die in Den Bommel op bezoek gaat, parkeert uw auto geenszins onder deze boom!

Als bonus dit keer Janine en haar aller eerste rit achter het stuur van de Volvo!

Vol verwachting

Hij vertelde het me het blijde grote nieuws al een weekje geleden, maar sinds dit weekend mag ik er pas echt publiekelijk over praten. Toevallig kwam Sinterklaas ook nog eens lang dit weekend en leverde een pakje voor Addie & Mirjam af. Tijd om dat eventjes af te geven.

Vol verwachting pakte Mirjam het kadootje uit en de glimlach verscheen op haar gezicht toen daar een lekker zachte knuffelbeer uit tevoorschijn kwam. Daar kan het kleine Vroegindeweijtje straks lekker mee kroelen!

Tot aan zo'n beetje 13 juni 2010 staat deze knuffelbeer echter nog eventjes lekker warm bij de kachel en gaan papa en mama (in spé) Vroegindeweij zich in allerijl voorbereiden op dat wat komen gaat. Ik ben in ieder geval hartstikke blij voor ze en zoals iedereen om hen heen kan ook ik niet wachten tot die kleine er is!

Één ding heb ik ze al beloof, de eerste drumles voor de kleine dreumes is al geregeld!

"Ik heb niks hoor!..."

Vanochtend reed ik nog even langs Best Trucks in Oude Tonge, waar Addie druk aan het werk was. Althans, druk met zijn eigen auto, want gisteren mocht hij zijn nieuwe auto ophalen.

Een BMW 318 Touring, uit 2002. Erg burgerlijk voor Addie's doen, maar een schitterende wagen. Er mankeerde eigenlijk niks aan de auto. Goed, hij moest nog gepoetst worden, want Addie rijdt niet graag met een vieze auto rond (moet je lezen wie het zegt!), maar daar was hij nou juist druk mee bezig.

Nadat ik geconstateerd had dat de stoelen prima zaten en er een zee van ruimte aanwezig was, ging ik weer huiswaards en liet ik Addie lekker poetsen. Vanmiddag moest hij natuurlijk met zijn slee op het kraamfeest van Levi verschijnen en dan moest hij wel blinken in het zonnetje.

Zojuist kreeg ik een sms. Dat gebeurd wel vaker, maar deze keer was hij ietwat onaangenamer van aard. Het was Addie, die mij het volgende berichtje stuurde:

"Zo BMW kan naar Bosman en Kalis, valt net een ventje met fiets op rechter voorspatbord! Gaat lekker..."

Uiteraard vond ik het enorm sneu dat dit nu al moest gebeuren, zo precies nadat hij 'm koud 24 uur in z'n bezit had. Het bleek om een klein ventje op een voor hem 2 maten te grote fiets te gaan. Mirjam stond in de achtertuin, hoorde een blikkige "knal" en hield haar hart vast. Meteen rende ze naar de zijkant van het huis waar de auto geparkeerd stond (langs de stoep en niet op de oprit). Daar zag ze een klein ventje vanachter de auto komen die Mirjam meteen "gerust" stelde met de woorden "Ik heb niks hoor!.."

Nu zit er dus al een lelijke deuk en dikke kras op het voorspatbord van de BMW, maar gelukkig gaat de verzekering van de andere partij het allemaal regelen (als alles goed is natuurlijk).
Hoewel het een wat valse start was, wens ik Addie veel veilige kilometers toe in zijn nieuwe burgerlijk heilige koe. Nu nog een aantal koters achterin en gekleurde dieren-stickers op de zijruiten en het is helemaal compleet!

Zijn trouwe Honda staat geduldig en aan de kant geschoven te wachten op de nieuwe eigenaar, die 'm donderdag komt ophalen en er al verschillende plannen mee heeft (zoals striping, bumpers etc.). We houden ons hart vast!

Werk in de paleistuin

Vanochtend kreeg ik al vrij vroeg een smsje van Addie met het verzoek dat als ik me eventueel zou vervelen vandaag, ik dan wel welkom zou zijn bij Addie in de tuin, want daar was men druk aan't graven en rommelen. Omdat mijn afspraak met Richard om naar de Feedback te gaan, niet meer haalbaar leek, besloot ik op Addie's verzoek in te gaan en ik hees mij na het ontbijt in mijn oude kloffie.

Toen ik in Melissant aan kwam, was Addie al hard aan het werk. Niet alleen Addie trouwens, maar ook zijn vader en zijn 2 zwagers. Ze waren al om half 8 begonnen en dus was bijna al het overtollige grond uit de "paleistuin" reeds verwijderd en restte er nog anderhalf uur werk voor deze klus.

's Middags zat ik opeens weer in een vrachtwagen met Addie en z'n vader opweg naar tuincentrum Graka in Dirksland waar Addie's zus Elza werkt en ons begeleidde met het uitzoeken van de schuttingpalen.
Met 20 stuks in de laadbak reden we terug naar Melissant waar we aan een zware klus begonnen. Natuurlijk hoop je dat alles van een leiendakje gaat, maar dat bleek helaas niet het geval. Bij verschillende boringen met de grondboor, stuitten we op stukken beton, steen of hout en bleek het een hele klus om alleen al de eerste paal in de grond te zetten.
Na minimaal 1,5 uur graven, breken, zweten en vloeken was de eerste paal dan toch een feit en legde Addie met uiterste precisie de laatste hand aan de eerste schuttingpaal.

We herhaalden het kunstje nog 2 keer en het eindresultaat mocht dan enigszins onbevredigend zijn (het liefst hadden we wat meer palen gezet), de palen díe er eenmaal in stonden, stonden perfect recht en zo stevig als een huis.

Overigens waren wij niet de enige vandaag die zich het zweet op de rug hebben gewerkt in de tuin. Ook Janine's groene vingers begonnen te jeuken en dus heeft ze de tuin op orde gemaakt en voorjaarskleuring aangebracht met deze leuke en mooie viooltjes...

Met beide voeten

Addie attendeerde me vanmiddag op het bandje 'Met beide voeten' dat vanavond zou optreden in
restaurant / kroeg 'Old Village' in Ouddorp. Na wat speurwerk op hun website, zag ik al snel dat dit om een leuk en gezellig bandje moest gaan. De keuze om vanavond een biertje te doen in 'Old Village' was dan ook snel gemaakt.

En dus werden Janine en ik vanavond door Addie en Mirjam opgehaald voor een avondje uit. Later voegden Cor, Annemarie en Annette zich ook bij ons vieren.
Veel bekende waren eveneens naar Old Village gekomen om naar de band te luisteren en vooral Janine kwam in haar 'thuisdorp' veel bekenden tegen die ze allang niet gezien of gesproken had.

Het was dan ook erg gezellig. Zelf deed ik een paar biertjes maar ging algauw weer aan de Cola ter compensatie. Zo leerde ik van Keuf ooit de spreuk "Een frisje tussendoor, houd je op het rechte spoor!" en dat blijkt ook echt te werken.
De dames gingen echter onverstoord door met het drinken van glazen Rosé en hoe later het op de avond werd, des te spraakzamer werden de dames!
De mannen daarentegen, zoals Addie en Cor hier, deden het rustig aan. Addie was zelfs BOB want hij had besloten om morgenochtend al vroeg uit bed te stappen om te gaan mountainbiken.
Cor had geen verplichtingen en dronk dus gezellig een biertje mee en genoot van de gezelligheid.

Dan even over de band, want daar kwam ik vooral voor. 'Met beide voeten' is met recht vanaf vandaag een van mijn favoriete kroeg-bandjes. Ze hebben enorm uitgebreid en divers repertoir. Ze speelden nummers van onder andere Neil Young, De Dijk, U2, Bon Jovi, Beatles, Pearl Jam, Johnny Cash, Boudewijn de Groot, Guns and Roses en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ze begonnen om 22:00 met spelen en na 3 pauzes ingelast te hebben waren ze om 1:30 nog steeds niet uitgespeeld.
De voetjes kwamen naarmate de tijd verder verstreek, steeds losser op de dansvloer en tegen de tijd dat wij vertrokken, ging het dak er zo'n beetje af en kwam zelfs de eigenaar van de tent op het podium om te vertellen dat iedereen vanaf dat moment gewoon lekker binnen mocht roken! Direct stegen grote stoomwolken naar het plafond en lieten de rokers een luid gejuich horen.

Al met al een erg leuke band die er voor ons een hele leuke avond van maakte. Helaas heb ik het einde gemist, want ik had gehoopt dat ze Greenday met Time of your Life nog zouden spelen, maar dat zal ik dus waarschijnlijk nooit te weten komen.

'Met beide voeten' is een band om in de gaten te houden en zéker de moeite waard om naar te gaan luisteren! Voor meer informatie over deze band aangaande optredens, biografie of foto's van hun optredens, is er een website.

Kan een vakantie nog beter beginnen?

Hoe kon mijn vakantie vandaag beter beginnen met het prachtige weer. Janine en ik mogen nu lekker gaan genieten van twee weken vakantie, waarin niets moet en alles mag. De eerste week blijven we lekker thuis en maken we wat uitstapjes, maar genieten we verder van ons nieuwe stekkie. Voor de tweede week staat Hagesteijn ingepland, een plaatsje dicht bij Utrecht waar we midden in een 5000 vierkante meter grote tuin, een blokhut met een hottub hebben gehuurd. Lekker rustig!

We besloten onze vakantie vandaag goed te beginnen. Nu het weer perfect en onze tuin ook eindelijk af was, leek het ons tijd om de barbeque (BBQ) eens uit de doos te halen. Helaas hadden we de BBQ nog nooit kunnen gebruiken terwijl ik hem op mijn verjaardag in februari al van mijn schoonouders en schoonzus had gekregen. Vandaag zagen we dan eindelijk onze kans en grepen 'm met beide handen beet.

Net voordat ik met Jurien naar onze oh zo geliefde Feedback zou gaan, hielp ik Janine nog even een handje met het in elkaar zetten van de BBQ. Het bleek niet zo heel moeilijk, gewoon even in het boekje kijken, je gezonde verstand gebruiken en met de juiste spullen voor de dag komen. Het duurde dan ook niet lang voordat hij in elkaar stond en Janine hem voor de eerste keer uitprobeerde.

Later op de dag, het was al avond, kwamen Jurien en ik terug van de muziekwinkel en was Jozien al bij ons neergestreken. De tafel was al gedekt en we konden dan ook direct aanschuiven. Niet lang daarna gingen dan ook de allereerste stukken vlees op de splinter nieuwe BBQ en ik moet zeggen dat het echt een heerlijk apparaat is. Hij bakt heerlijk en er is plaats genoeg om alle spullen neer te zetten of attributen op te hangen.
Ook Jozien probeerde hem eigenhandig nog eventjes uit, terwijl de rest ietwat hongerig toe leek te kijken.

Later die avond, toen alles zo'n beetje op was, speelden Jurien en ik nog wat met de gitaar en bijbehorende gadgets die die middag gekocht waren. Heerlijk in het donker met de tuinverlichting aan. Janine en Jozien keken foto's van hun vakantie in Noorwegen.
Niet veel later kwamen Addie, Mirjam, De Deugd, Corinda en Lianne neergestreken in onze tuin en deden we met z'n allen nog een biertje en een wijntje in Quartier.

Kan een vakantie nog beter beginnen?

De een rust, de ander klust

Vanmiddag onze nieuwe bedrijfsstempel uitgeprobeerd. Op onze Keesjan welteverstaan! Hij bood zich zo spontaan aan als vrijwilliger dat ik het niet kon laten ;-). Het is maar een kleine afdruk maar op papier is ie nog precies goed leesbaar. En daar gaat het dan ook om bij zo'n stempel. Of niet dan? Enfin, dit terzijde.
Addie belde me vanavond nog even op of ik met 'm mee ging naar zijn in aanbouw zijnde huis. Ik was er al vaker langs gereden en had al eens tegen Addie losgelaten dat ik wel een keertje binnen wilde kijken als hij ook ging. Vanavond was het dan zo ver...

Zoals de titel al doet vermoeden heb ik wel gezien dat er 2 soorten mensen zijn als het gaat "klussers". De een klust graag met z'n handen in z'n zakken, de ander komt daar niet eens aan toe omdat hij het te druk heeft met het echte werk!

Eerlijk toegegeven en dat wil ik dan van mezelf wel weten ook, ik ben van de eerste categorie die ik hierboven beschrijf, oftewel een "ruster". Mijn smoes is dan ook steevast: "Mijn handen staan de verkeerde kant op" en dat is ook echt niet gejokt. Het is gewoon een feit. Ik kan er dagen over nadenken hoe ik iets op ga hangen, want ik wil nu eenmaal dat het perfect wordt en ben bang dat ik brokken maak die niet meer te herstellen zijn, of geld kost.

Addie behoort echter niet tot de categorie "rusters" maar eerder tot de "klussers" hoewel hij bij de bouw van dit huis, zijn handen spreekwoordelijk gezien nog niet uit zijn zakken heeft gehaald. Geeft ook niet, want we kunnen niet allemaal zoal Chris en Martha ons eigen huis bouwen, daar moet je gewoon het lef, tijd en de handigheid voor bezitten.
Addie & Mirjam láten hun huis dus ook lekker bouwen en ik geef ze groot gelijk, ik kan het namelijk weten!

Zoals gezegd reed ik er al vaker langs maar vanavond kwam Addie me ophalen om naar Melissant te gaan en stond hij opeens tot mijn grote schrik in de keuken (ik had 'm echt niet binnen horen komen!).
Aangekomen bij de villa, zag ik dat de bouw erg snel vorderde. Iets wat ik dan weer juist niet gewend was, want bij ons duurde de bouw voor mijn gevoel een eeuwigheid. De voordeur stond er ook al in! Evenals alle kozijnen (met daarop een bekende Lambert sticker die bij ons op de zaak gemaakt is) en ramen trouwens.
Binnengekomen strekten de ruimtes voor ons uit. Lekker ruim! Ook de trap stond er al in en Addie liet me vol trots de indeling van het huis zien. "Waar komt de TV dan?" was natuurlijk weer een typische vraag van mij. "Ja dat weet ik niet hoor, dat moet je aan Mirjam vragen, die is van de inrichting" antwoordde hij met een grijns.
Met onze oude bouwsleutel (die we maar aan Addie en Mirjam gegeven hebben nu we een echte sleutel hebben), showde hij mij nog de werking van de draai-kiep ramen, zoals wij die thuis ook hebben.

De binnenmuren stonden echter, tot enige teleurstelling van Addie, nog niet. Dat zou echter niet zo lang meer kunnen duren want de gipsblokken stonden al door het hele huis klaar om opgestapeld te worden.
Ook in de badkamer werd zichtbaar waar alles zo'n beetje zou komen en gelukkig weet ik nu dat je je in dit stadium nog steeds geen voorstelling van de ware grootte en indeling kan maken en kon ik Addie gerust stellen dat zijn badkamer helemaal niet zo klein was als hij dacht!

Ook het veluxraam op zolder werd nog even aan een inspectie onderworpen, evenals het voegwerk buiten. Waar mijn oog direct opviel en wat ik ook openlijk tegen Addie heb moeten toegeven, is dat ik jaloers ben op zijn achtertuin. Mijn hemel wat een ruimte! "Met hoeveel man zou je daar wel niet kunnen barbequen?" vroeg ik me gelijk hardop af.

Na deze bezichtiging, reden we een straat verder waar De Deugd ook bezig was aan zijn huis. Hij is dan weer duidelijk van de categorie "Klusser" en het mag gezegd worden, dan wel met een hoofdletter K! Hij durfde het namelijk aan om een oud huis, om te toveren tot een splinternieuw paleisje en hoewel hij zich ongelooflijk verkeken heeft (hij dacht er 5 weken over te doen maar het duurt nu al bijna 5 maanden en hoopt nog dit jaar klaar te zijn), ga je nu eindelijk vorderingen zien. De kamer zag er al een stuk groter uit nu hij wit geverfd was en met het houten balken plafond zal het denk ik ook goedkomen als ik het zo zie en aanhoor.

Boven was hij al een stuk verder. Daar waren ze zelfs al aan het behangen geslagen en onder het genot van een sjekkie vertelde De Deugd nog even in geuren en kleuren hoe het er straks uit kwam te zien en wat er nog moest gebeuren, alvorens Addie en ik weer richting huis vertrokken.
Daar trof ik overigens nóg een klusser aan, maar hierover meer in mijn volgende blog.

Ik hoop dat ik de scheiding tussen de "ruster" en de "klusser" een beetje duidelijk uit heb kunnen maken. Al met al hoop ik dat beiden straks ontzettend veel geluk, plezier en gemak mogen beleven in hun nieuwe villa's!