'Het oog wil ook wat' had hij vanavond bijzonder serieus genomen

Een paar maanden geleden had ik nog het genoegen om zelf een aantal nummertjes met hen mee te spelen, maar vanavond speelde een van mijn favoriete Flakkeese bands weer eens in, wat zij noemen hun stamcafé, de dorpstienden in Ouddorp. Gelukkig zijn mijn vrienden ook altijd wel te porren voor een avondje met Coverband Buckle-Up en dus rezen we vanavond af naar het dorp aan de kop van Goeree (Overflakkee).

Ik moet zeggen, mijn complimenten voor drummer Klaasjan. Die kwam meteen zeggen dat hij eindelijk zijn drumkit gepoetst had, nadat ik en vele anderen, herhaaldelijk ons beklag over de dikke laag stof hadden gedaan. "Hij klinkt toch fantastisch?" was het steevaste antwoord van Klaasjan dan en ja daar moesten we hem dan toch allemaal weer gelijk in geven. Toch had hij de uitspraak 'Het oog wil ook wat' vanavond gelukkig bijzonder serieus genomen en hij had er goed zijn best op gedaan om zijn Yamaha goed te laten glimmen!
Uiteraard ook de complimenten voor de rest van de band, want die speelden gaandeweg de avond weer heerlijke meezingers en andere bekende pop- en rocksongs en deden ook nog eens leuk mee met het publiek!

Dat publiek was dan ook in grote getale op het optreden afgekomen, want velen kennen de band zo langzamerhand wel en weten dat het eigenlijk altijd een succesvolle en gezellige avond wordt.
En gezellig was het bovenal! Onder zowel de mannen als uiteraard ook de vrouwen was het goed vertoeven en daarnaast vloeide het gouden sap weer rijkelijk.

Terwijl wij aan het feestvieren waren, speelden de bandleden lekker door en vermaakten zich, ondanks een weigerende versterker in het begin, prima! Lekkere ruige rocknummers, afgewisseld met een wat rustiger repertoire en die kenmerkende insteek was natuurlijk waar veel fans voor gekomen waren.
Diezelfde fans kwamen overigens naarmate de avond vorderde (en de biervoorraad alsmaar verder slonk), aardig op dreef. We zagen van alles om ons heen gebeuren en het werd alsmaar gekker. Er werd uiteraard ook flink gedanst en meegezongen en sommige fans waanden zich spontaan een van de bandleden zelf en namen daarop de luchtgitaar ter hand en voegden zichzelf in gedachten toe als toetsenist (misschien een tippie voor de band?).

Afijn, het kan allemaal bij een optreden van Buckle-Up en dat is dan ook wat ze zo geliefd maakt. Een avondje met de band staat garant voor een feestje en dat maakten ze vanavond dan ook weer bijzonder waar!

Alle foto's van deze avond zijn terug te vinden in mijn speciale Flickr album. Met dank ook aan Klaasjan die mij zijn (beruchte) camera uitleende en waardoor ik bijzonder veel (al dan niet historische) momenten heb vast kunnen leggen!

Een lang weekend relaxen en feestvieren in Assen

Enkele maanden wachten gingen er aan vooraf en als je dan de teller op 'nog 70 dagen' ziet staan, dan denk je bij jezelf "dat gaat nog lang duren!". Toch ben je er sneller dan je denkt en bleek het eerder donderdag de 24e dan dat ik had gedacht...

Donderdagmiddag rond de klok van half 3 klonk er geronk achter ons huis. De camper met daarin Bas en Cornelis stond te draaien en de spullen moesten ingeladen worden. Buiten was het niet te harden van de hitte, maar niemand van ons scheen dat te deren. Wij maakten ons namelijk op voor een lang weekendje Assen met als hoogtepunt uiteraard de MotoGP op het TT circuit. Of was het juist 'De Nacht van Assen' die ons aantrok?

Enfin, we vertrokken alvast uitgedost voor de wedstrijd Nederland - Kameroen van die avond en met een volgeladen camper (Bas deed eerst een dutje en later scheen ik er ook schattig bij gelegen te hebben) richting Assen. Na ruim 4 uren rijden arriveerden we eindelijk bij 'TT Camping Noord', dat vlak bij het circuit ligt. We zochten een plekje op het toen nog niet zo druk bevolkte grasveld en begonnen meteen met uitladen. Niet lang daarna stond het vuur al hoog boven de ton en leek Cornelis zich te ontpoppen tot een heuse pyromaan.
Zoals altijd was Bas ook nu weer de aangewezen persoon om de barbecue te beheren en nèt toen we besloten hadden geef fut meer te hebben om de voetbalwedstrijd in de stad te gaan kijken, bleken onze buren in het bezit te zijn van een TV en enorme speakers. Het "Mogen we meekijken?" was snel geregeld en dus zagen we alsnog de wedstrijd, die vol overtuiging gewonnen werd.

Die avond bleef iedere campinggast maar stoken, harde muziek draaien en brandden de aanwezige motoren om ons heen nog wat rubber op. Ook de Dixie zo'n 20 meter verderop werd letterlijk onder vuur genomen en het duurde niet lang of hij zakte in elkaar en werd verzwolgen door een flinke vlammenzee die hem tot de grond toe deed afbranden.
Ook wij stookten intussen vrolijk verder en dronken enkele pilsjes met Nick en Roy die zojuist ook gearriveerd waren.

Het werd laat die avond en dat was de volgende ochtend goed te zien! Stille getuigen spraken boekdelen en na het ontwaken kwamen we met de zon in ons gezicht, langzaam op gang.
We deden een rondje over de camping omdat we ons toch op wilden frissen en ontdekten campinggasten die zelfs een complete kermis meegenomen leken te hebben. Een apparaat waarin je wel misselijk moest worden en een karretje waar je op het eerste gezicht relaxt op kon gaan liggen maar wanneer je het gas open draaiden moest je je toch verdomd goed vasthouden. En wat te denken van deze 'kart' met een heus biervat als zitting?
Uiteraard zagen we ook prachtige motoren van de gasten staan. Wat te denken van deze speciale Ducati 1098 of deze super stoere Suzuki BKing?

Na een opfrisbeurt verlieten we de camping. Ook vandaag werd er immers geracet op het TT circuit. De verschillende klassen dienden zich nog te kwalificeren voor de wedstrijd op zaterdag en onder weg naar het circuit bleken we niet de enigen te zijn die ook deze dag niet wilden missen.
Na zo'n 20 minuten lopen (en Bas op de fiets vanwege gescheurde enkelbanden) kwam het circuit in zicht en zochten we snel een mooi plekje op de hoofdtribune. Het zicht op start-finish was super, maar misschien wat saai en dus zochten we een plekje verderop waar we nog een aantal bochten zagen liggen. Daar zaten we de rest van de middag met de zon brandend op onze blanke pitten en we genoten dan ook met volle teugen.

Terug bij de camping werd er algauw weer een koud biertje opengetrokken en draaide de 'stookton' weer overuren voor de op handen zijnde barbecue. Nick en Roy deden even een dutje, maar midden op de dag in de zon gaan liggen meuren is niets voor mij en dus deed ik opnieuw een rondje over de camping, waar ik op een grote groep mensen aan de andere kant van de sloot stuitte, die kennelijk op iets stonden te wachten. Er was een meneer op een wel heel onorthodoxe wijze zijn tand- en achterwiel aan het vervangen en beide stond hij enkele ogenblikken later zonder pardon op te roken (zie filmpje onderaan deze blog).
Toen ik terugkwam bij de camper bleek niet alleen het jonge publiek van een gekkigheidje te houden, maar kwamen 'opa en oma' ook als een stel malloten over de camping sjezen.

Er waren inmiddels nog enkele gasten gearriveerd en zo draaide de stookton nog steeds op volle toeren. Na het eten maakten we ons echter op voor de nacht van Assen en vertrokken met een leuke club richting de stad.
Daar genoten we van het 'Red Bull Dance' podium, waar vele vriendengroepen uit onze buurt bleken te zijn neergestreken. Herkingen, Middelharnis, Dirksland, Oude Tonge, ze bleken allemaal aanwezig te zijn en het werd dan ook een dolle boel!
Hoewel ik meestal niet van deze muziek houd, kon het me vanavond niet gek genoeg zijn en toen we met z'n allen nog wat sjans hadden met de 'lokale Tuksters' was het feest compleet.

Zaterdagochtend was het dan ook alweer vroeg dag en omdat ik meestal als eerste wakker ben, zag ik mijn vrienden langzaam uit hun roes ontwaken. De avond had ingeslagen als een bom en dat was aan alle gezichten van de aanwezigen duidelijk af te lezen. We hadden echter geen tijd om te treuzelen, want de wedstrijd stond op het programma, getuige ook de kilometers lange motorfile die langs de camping was ontstaan.

Met (ik schat) zo'n tienduizenden tegelijk liepen we richting het circuit en zochten een plekje in het gebied waar onze kaarten ons toegang toe verschaften. Dat bleken helaas toch wat mindere plaatsen te zijn en we keken uit op een saai recht stuk en zagen in de verte nog de 'Ruskenhoek' waar je prima uitzicht op hebt vanaf de 'Stekkenwal' waar ik enkele jaren geleden zat. Helaas beschikte het gedeelte waar wij zaten dan ook niet over een scherm waarop we de wedstrijden konden volgen en was het dus alleen snel voorbij rijdende motoren kijken én fotograferen.
De wedstrijd der wedstrijden, de MotoGP, was ook weinig spannend want Lorenzo die vanaf pole-position startte gaf de wedstrijd ook niet meer uit handen en werd dus overtuigd eerste. Pedrosa eindigde als tweede, gevolgd door Stoner die beiden niet eens in de buurt kwamen van de winnaar.

Velen wachtten de klassen die nog volgden niet af en met ongelooflijk veel mensen tegelijk verlieten we het circuit en liepen terug naar de camping. Daar pakten we vrijwel meteen onze spullen in en reden door de mensenmassa richting Hooghalen, waar enkele vrienden en bekenden van ons in twee bungalows bivakkeerden. Ook al zaten ze hier al jaren, ze hadden het circuit nog nooit gezien, want zij gingen puur voor het feest rondom dit evenement.
Ook hier beschikte men over voldoende lekkernijen en dus draaide de stookton ook hier weer overuren. Het bleek ongelooflijk gezellig en het bier was lekker koud, maar wat ik nog beter vond, is dat wij vannacht gewoon een tweepersoonsbed per persoon hadden! Gezien het kleine krappe stukje waar ik de afgelopen dagen op had moeten slapen, was dit een droombed en dus durfde ik het wel aan om ook vanavond weer te gaan stappen in de stad.

Het was wel vele malen minder druk dan in de beruchte 'Nacht van Assen' maar toen we het centrum inliepen getuigde de lange slinger van in elkaar gezette bekertjes van opnieuw een mooi feestje. Dat werd het dan ook zeker! Ik heb me werkelijk scheel gelachen om de mee-feestende Dirkslanders, maar dat had ik van tevoren dan ook al aan zien komen.
Ik vroeg om meerdere Colaatjes want "Een frisje tussendoor houd je op het rechte spoor" maar er zat meer dan eens Bacardi of Malibu doorheen gemixt.

Vanochtend was dan ook het woord 'brak' een flinke understatement maar we moesten inpakken want het weekendje zat er helaas weer op. We reden echter na een omleiding een flinke file in en Bas had zo'n hoge nood dat een onorthodoxe aanpak niet meer dan noodzakelijk was. Vol trots toonde hij het resultaat en nadat hij het bezinksel van dit weekend, netjes teruggaf aan moeder natuur bleek hij zelfs nog niet klaar!

Opnieuw veel lachen en gezelligheid dus, ook al raakten we in een flinke file verstrikt. Opnieuw bijna 5 uren later, kwam ik thuis, maar het deerde niet, want dit was weer een weekend om nooit te vergeten!

Uiteraard heb ik vele foto's van dit weekend gemaakt en de camping- en feestfoto's, maar ook de foto's van de races en het circuit, zijn terug te vinden op mijn Flickr account.
Een aantal filmpjes van dit weekend zijn terug te vinden in mijn Vimeo album van de TT Assen 2010 en als bonus bij deze blog een filmpje waarin een van de vele camping bezoekers op een wel heel relaxte wijze een stuk rubber laat verdampen...

Goed met de golf mee leunen bleek een advies van cruciaal belang

We keken er allemaal al een tijdje naar uit, maar die ene persoon waar het om draaide niet. Of, tenminste, misschien ook wel, maar hij wist niet wáár hij naar uit moest kijken en wanneer en dat was nu juist de bedoeling...

Onlangs berichtte ik nog van de bruiloft van Keuf en Ellen en die grote dag komt steeds dichterbij. Geheel volgens de traditie hoort daar natuurlijk een vrijgezellenfeest aan vooraf te gaan en dat er zo'n feest ging komen, wisten beiden aanstaanden wel, maar de precieze datum werd uiterst geheim gehouden.

Vanmorgen verzamelden alle mannen zich rond het middaguur bij ons thuis in de achtertuin en omdat het zonnetje al lekker scheen was het bij ons achter goed toeven.
Gezamenlijk trokken we richting het huis van Keuf en Ellen, waar Chris aan het klussen was en zo een oogje in het zeil kon houden en Keuf dus niet weg zou gaan. Eenmaal in de tuin was Keuf dan ook nog druk bezig en had hij niets in de gaten toen we achter 'm stonden, maar toen we met een aantal 'vuvuzela's' langs zijn gehoorbescherming bliezen, wist hij meteen hoe laat het was. Ook Chris kwam meteen de tuin in en zag er uit alsof hij wel een middagje ontspanning kon gebruiken!

Onder luid gejoel werd Keuf gesommeerd zijn spullen op te ruimen en met ons mee te gaan en nadat hij nog een steenstrip op de goede plaats had vastgelijmd en wij ondertussen de eerste biertjes te pakken hadden, mocht Keuf zich in zijn outfit voor vandaag gaan hijsen. Dat bleek echter nog een hele klus en dan met name een 'klus' want zijn 'klus' zat wel erg klem als hij het broekje in vol ornaat zou moeten dragen! Hij kreeg dus vrijstelling en zo vertrokken we richting Chris zodat hij zich als eerste even op kon frissen.
Daar was het ook al druk, want het vrijgezellenfeest van Ellen was daar al van start gegaan met de meiden. De twee aanstaanden gingen maar al te graag samen nog eventjes op de foto, voordat ze hun spreekwoordelijke laatste vrijgezellen-dag te gemoed zouden gaan.
De volgende stop maakten we in Nieuwe Tonge, bij Keuf's ouders en niet veel later reden we richting Zoetermeer en wist Keuf nog steeds niet wat we zouden gaan doen.

Totdat we eindelijk bij Dutch Water Dreams arriveerden en we het woelige water en de rafts al voorbij zagen drijven. We keken naar de lopende band die alle dappere waterratten naar boven vervoerden en de naastgelegen pijpen, die maar liefst 17 kuub water per seconde omhoog pompten.
Met een bruggetje staken we het woelige water over en kwamen bij het 'Beach House' waar we werden ontvangen met koffie, bier en muffins. Het zonnetje scheen heerlijk op onze blanke pitten en omdat we nog even tijd hadden om te 'chillen' namen we het er goed van, terwijl we angstvallig naar de voorbij hobbelende bootjes keken.

Nadat we wat moed ingedronken hadden, staken we opnieuw het water over, op weg naar de kleedkamers, waar we niet veel later in vol ornaat naar buiten kwamen. Voordat we te water gelaten werden, werd er eerst nog een groepsfoto gemaakt maar direct daarna kregen we instructies en moesten ons half in de baan in het water laten zakken om te wennen aan de stroming. Dat viel echter nog wel een beetje tegen! Het zag er vanaf de kant milder uit dan het in werkelijkheid was, maar we hadden het er maar mee te doen.
Als eerste onderdeel was het 'hydrospeeden' aan de beurt. Met een schuimrubberen bootje en flippers om de schoenen, klommen de eersten op de lopende band en werden vanzelf naar boven getransporteerd. Daarna volgden enkele ruige afdalingen naar beneden en hoewel ik wel van wild water houd en wat gewend ben, bleek dit alles nog best pittig! Goed met de golf mee leunen bleek een advies van cruciaal belang maar toen we het goed en wel onder de knie hadden, stond het volgende onderdeel alweer op het programma.

Met zes deelnemers tegelijk namen we plaats in een raft, die werd aangestuurd door een ervaren rafter. We werden vriendelijk verzocht om de commando's die deze 'rot-in-het-vak' ons toe spitste, direct op te volgen, maar uiteraard bleek ik gaandeweg de ritten wat commando's te missen en kreeg ik zelfs een keer een roeispaan op mijn hoofd en het verzoek om op te letten.
Ach we konden er allemaal om lachen en toen we een rondje precies deden wat ons werd opgedragen, gingen we als een raket naar beneden!
Enkelen vielen halverwege of zelfs bovenaan al uit de boot en die moesten dan boven zien te blijven in het woelige water. Gelukkig werden ze op tijd gered door 'safeties' die langs de kant stonden en te hulp schoten als je op het punt stond te verzuipen. Zo zag ik Jurien hoestend en proestend zijn weg zónder boot vervolgen en sprong een 'safety' hem gelukkig achterna, want we hadden het idee dat we hem nooit meer terug zouden zien.

Enfin, het was in ieder geval erg leuk om te doen en na deze heldhaftige inspanningen namen we opnieuw plaats bij het Beach House om te genieten van de barbeque en de onbeperkte drank toestroom. Dat beviel overigens allemaal erg goed en toen het eten op was, besloten we binnen in het Beach House nog wat verder te drinken en daar kreeg Keuf een wel heel pittig pilsje voor de kiezen (zie filmpje onderaan de blog).

Het werd al laat en we vervolgende onze weg naar Scheveningen, waar we in Crazy Piano's belandden. Daar was het in het begin even wennen, maar toen we eenmaal een goed plekje hadden gevonden, was het daar bere-gezellig! Er werd meer dan eens hard meegezongen en gezellig een biertje gedronken, maar we hebben ook ontzettend gelachen met een aantal 'oudere' dames die we aan een pittige enquête onderwierpen, wat we met ons nuchtere verstand waarschijnlijk nooit gedurfd zouden hebben!
Toen het al bijna licht begon te worden liepen we over de boulevard, terug naar de auto, maar stopten we om onze honger te stillen bij een Egyptische 'vreetschuur'. Daar werd nog eventjes voor het naar huis gaan een flinke 'kapsalon' naar binnen gewerkt!

De terugreis hadden een aantal van ons waarschijnlijk iets anders voorgesteld, want vanwege wat geschuif met auto's werd de achterbank bij ons door maar liefst vier heren bezet. Dat is vanaf Zoetermeer toch best pittig kan ik u vertellen, maar omdat de kleinste billen achterin moesten, zat ik gelukkig safe op de bijrijdersstoel!

Naarmate we dichter bij huis geraakten werd het stiller op de achterbank en toen ik achterom keek lagen de heren schattig tegen elkaar aangeschoven. De meest vreemde poses werden aangenomen om het comfort enigszins te verhogen, maar het maakte hen allemaal niet meer uit. Uitgeteld waren ze en dat was niet verwonderlijk ook, want het zonnetje klom al langs de horizon omhoog!

Als een lange, vermoeiende, maar fantastische dag zal ik me dit vrijgezellenfeest herinneren. Nu op naar de grote dag voor Keuf en Ellen. Heeft deze dag ook nog iets onverwachts in petto?...

De bonus dit keer is een filmpje waarin Keuf probeert in één keer een halve liter koud bier naar binnen te werken...