Geharde lopers en een bruisend Oranjepop

Koninginnendag is toch wel één van die dagen in het jaar waar ik naar uitkijk en ik hoopte al weken dat het vandaag schitterend weer zou worden. Daarom was de teleurstelling des te groter toen ik vanochtend bij het ontwaken uit het raam keek en zag dat het knetter hard regende...

De regen trotserend en tussen de buien door, stonden we om half 11 onderaan de dijk bij 't Diekhuus van Middelharnis, waar ook Levi al lekker wakker bleek te zijn. Samen met Janine, Martha, Ellen en de kleine Levi, stonden we aan de start van de omloop van Middelharnis, een jaarlijks terugkerend evenement voor fervente hardlopers. Uiteraard niet voor niets, want zo deed onder andere Chris en ook Keuf mee en dan mogen we Antoinette natuurlijk ook niet vergeten!

Niet lang nadat we aangekomen waren, klonk het startschot en daar gingen de ruim 200 hardlopers van start.
Nadat wij als supporters een half uurtje bij Croissy binnen gezeten hadden, onder het genot van een warme chocomel, koffie of een Cola, kwam Keuf als eerste bekende in het visier. Triomfantelijk maar met de laatste restjes energie sprintte hij de laatste meters naar de finish. Zo'n tien seconden achter 'm kwam Chris met grote stappen aangelopen en beiden werden na de finishlijn door de fans opgevangen.
Toen we nog op Antoinette stonden te wachten, passeerde ook mijn moeders oom Teun (met ruim 70 jaar!) de finishlijn. Overigens kwam ook Antoinette op een mooie tijd, maar ietwat op haar tandvlees binnen. Gelukkig kon ze eventjes later al weer lachen zoals we van haar gewend zijn!

's Middags was het niet zo heel vroeg meer toen we op het Dirksland's 'Oranjepop' arriveerden, waar ik als een van de eerste mensen mijn collega Jan aantrof. Die bleek daar al de hele middag te staan en had het maar wat gezellig met mijn andere collega Paul. De twee hadden samen met hun vrienden al de nodige alcoholische versnaperingen weggewerkt en ik ontdekte tot mijn verbazing dat Jan rookte!

Ook Addie en de hoogzwangere Mirjam, die hier alleen even de biertjes vasthoudt, waren gezellig van de partij en tezamen met heel veel andere mensen vermaakte ik me prima met onder andere Barry (die sinds kort ook blogt)!
Er werden redelijk veel gekke bekken voor de camera getrokken en dat leverde een aantal bijzondere foto's op, maar he allerbelangrijkste was nog wel dat het ongelooflijk gezellig was!
Zéker tijdens het optreden van de Ierse band 'Fragment' die vorig jaar ook optrad, donderde de 'Kattewacht' in Dirksland op z'n grondvesten van de hossende mensenmassa.

Terug bij Bas & Noortje, moest iedereen eerst eventjes bijkomen en de foto's van die middag bekijken. De dames stonden echter vrijwel meteen in de keuken hun kunsten te vertonen en toen ook de kleine Levi weer van de partij was genoten we met z'n allen van een heerlijk bord nasi of macaroni en dat ging er bij een ieder wel in!

Er werd veel gelachen en het bleef dan ook nog lang gezellig in de Molenzicht. Helaas vliegt de tijd als het zo gezellig is en voor we het wisten wees de klok de volgende dag alweer aan. Jammer, maar wat een fantastische en vooral memorabele dag hebben we weer beleefd met z'n allen!

Als bonus een filmpje van de oh-zo-gezellige Ierse feestband 'Fragment'. Hopelijk zijn ze volgend jaar opnieuw van de partij!

Tieleman Keukensloop 2009

Ik vind het een beetje een rare naam, want ik ken wel een 'kussensloop' maar geen 'keukensloop'. Enfin, het betrof uiteindelijk een hardloopwedstrijd die door Tieleman Keukens georganiseerd werd en dat verklaard dan ook de ietwat vreemde titel.

Voor de wedstrijd liepen Ellen en Antoinette alvast wat warm en deden wat rek en strek oefeningen en liet Chris op zijn beurt zien dat hij er enorm veel zin in had... Desalniettemin kwam hij 5 kilomter en een mooie tijd later, samen met Ralph over de finish en maakte Ralph er, zoals we van 'm gewend zijn, nog even een showtje van. Daarna mochten ze uitpuffen en bijkomen en liepen we snel naar de slootkant om daar de rest van de (voor ons bekende) deelnemers aan te moedigen. Zo kwam Ellen nog bijna zo fris als een hoentje als een dolle naar de finish lopen en volgde ook Antoinette op korte afstand. Beide dames kwamen dan ook met een mooie eindtijd over de finish gelopen en mochten ook zij daarna op adem komen en ervaring uitwisselen.

Daarna werd het druk met de kleintjes, zoals Levi, Milow en later ook Stijn. Daar zaten ze dan, de eerste foto met z'n drieën met eveneens drie trotse moeders, die net als ons genoten van de gezelligheid tijdens de prijsuitreiking.

Een gezellige middag dus, die eindigde bij Lunchroom 'In Side' bij Tieleman Keukens, maar niet voordat Keuf nog even demonstreerde hoe degelijk een Honda eigenlijk is...

Lieve kleintjes en lekker eten

Vandaag stond er een drukke dag op het programma. Zo vertrokken we om half 12 richting Ouddorp om bij Janine's vriendin Antoinette een snowboard op te halen wat Janine komende wintersport mag lenen en die we dan even een beurt bij Snowshop Van Bellen zouden laten geven.
Bij Antoinette (en Jeroen) thuis, kwamen we natuurlijk ook kleine Xavi weer tegen, die ons harten weer deed smelten met zijn ondeugende blikken.

Nadat we ons bij Van Bellen in Willemstad weer hadden laten verleiden door het kopen van leuke en mooie spulletjes voor de wintersport (handschoenen, rugzak, thermoshirt etc.), gingen we direct door naar Paco en Ineke in Dirksland om daar een blik te werpen op hun kersverse zoon waar ik vorige week al een kort blogje over schreef, Stijn. Wat een liefie, zo klein! Dat zoiets uit Ineke's buik komt. Heel vreemd weer, maar zo schattig...
Natuurlijk werden we nog even getrakteerd op beschuit met muisjes en liet Paco zijn nieuwste aanwinst voor kleine Stijn nog even zien.

Direct daarna zijn we doorgereden naar Bas en Noortje want Ineke werd alweer moe en we hadden beloofd om nog even bij Bas en Noortje een bakkie koffie te komen drinken.
Dit resulteerde uiteindelijk in een paar potjes Mario Kart op de Wii en aansluitend een etentje in Roos Sali aan de haven van Middelharnis. Ik was al lang van plan daar eens te eten, want ik had van verschillende mensen gehoord dat het daar goed te pruimen was. En dat was het zeker!
Een echte aanrader, want met muziek uit het Middelandse Zee gebied op de achtergrond en een dito ambiance, had ik tezamen met het uitzicht op de haven die verlicht was door vele lichtjes, zelfs het echte zomer-vakantie-gevoel. En dat bij -3 graden!

Min 3 of niet, ik heb me uiteraard weer heerlijk tegoed gedaan aan lekker eten en, niet geheel onbelangrijk, het toetje! Ook bij Roos Sali serveren ze namelijk een Dame Blanche (het heet daar een Dame Blanca) en wie mij een beetje kent, weet ook dat ik pas goed gegeten heb met een Dame Blache als afsluiter!

Een drukke dag dus maar wel een hele gezellige! Ik zit nog vol van het eten, dus dat wordt na 31 december weer flink op de kilo's letten!

Een huiskamer vol gillende koters

Terwijl Gijs weer eens lag te dromen waren Janine en ik vandaag te gast op de verjaardag van Xavi, het zoontje van Janine's vriendin Antoinette en haar vriend Jeroen uit Ouddorp. Xavi werd vandaag alweer 1 jaar en ik heb dan ook lekker van zijn taart zitten snoepen. De huiskamer zat vól met andere kinderen en het was dan ook een hele drukke bedoeling met al die gillende en spelende koters.

Hoe zou dat over een paar jaar in onze vriendenkring zijn tijdens een verjaardag?

Gelukkig, toch een vaatwasser...

Vanochtend reed ik langs ons in aanbouw zijnde huis en tot mijn grote vreugde constateerde ik dat ze eindelijk aan de voorkant bezig zijn. Het isolatiemateriaal was voor een gedeelte aangebracht, dus ik denk (en hoop) dat ze er vandaag stenen tegenaan gaan metselen, wat ik overigens geweldig zou vinden! Eindelijk schot in de zaak, want volgens de planning moet volgende week het dak erop. Zelf zijn we op dit moment nog steeds aan het camperen in ons eigen huisje, al duurt dat ook niet lang meer. Over 2 weken verhuizen we namelijk voor een maandje of 6 naar Ouddorp. Eerlijk gezegd zie ik daar toch een beetje tegenop. Het is toch n klein beetje "ver weg" van vrienden en familie. Waar ik nu 8 minuten over het ritje naar de zaak doe, doe ik straks waarschijnlijk in het gunstigste geval 30 minuten over hetzelfde ritje en dan moet er geen oud vrouwtje voor me rijden die geen gas durft te geven. De weg naar Ouddorp is namelijk een drama vanaf Dirksland, want vanaf daar is het bijna onmogelijk om fatsoenlijk in te halen en andersom natuurlijk ook.

Gelukkig rijd ik graag in mijn auto, dus dat heb ik dan weer als voordeel. Ook onze nieuwe programmeur Keesjan komt uit Ouddorp, dus dan kunnen we wellicht nog wel eens carpoolen. Ook het feit dat we vlak bij Piet en Marijke van Happerij het Schouwtje zitten (we wonen er praktisch achter), waar ik goed mee op kan schieten, vind ik een pluspunt en Marijke is op dit moment in blijde verwachting en verwacht haar kindje met de kerst. Evenals een van de beste vriendinnen van Janine, Antoinette, is in december uitgerekend. Ook dat is dus een meevaller.
Het feit dat we dicht bij het strand zitten, waar bij een goede zucht wind lekker gevliegerd kan worden en waar we heerlijk kunnen mountainbiken is niet echt vervelend. Oh ja, en Marc belde gister nog dat ie op dat moment de vaatwasser in ons tijdelijke onderkomen aan het installeren was. Super! Daar heb ik helemáál blij mee want ik heb een broertje dood aan afwassen of afdrogen (en Janine ook trouwens). Vooral voor Janine is het trouwens fijn dat we op steenworp afstand van haar ouders komen te zitten, zodat ze af en toe lekker even daar langs kan wippen.

Zo te horen valt het dus allemaal wel mee, maar desalniettemin zie ik wel op tegen het feit dat ik toch wat minder makkelijk even langs vrienden of familie ga dan dat ik nu doe. Ach ja, we zien het wel. Ik ben me nu in ieder geval aan het voorbereiden op komend weekend want vanavond staat er een cameraploeg en een verslaggever bij me voor de deur, want dan beginnen de opnamen voor de pilot van Sander Versluys' nieuwe tv-programma. Ik ben benieuwd!


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)