Van zo'n bekkie Fleur je toch helemaal op?

Ook Addie en Mirjam vonden het leuk nieuws toen we ze een aantal weken geleden kwamen vertellen dat Fleur er een speelkameraadje bij krijgt. Ze weten inmiddels goed hoe het is om zelf een kleintje te hebben, dus werden we , nadat we een bakkie koffie en een koek genuttigd hadden, met allerhande wijze raad weer heengezonden.

Om hun felicitaties kracht bij te zetten, kwamen ze vanmiddag even op bezoek en namen de kleine Fleur uiteraard gezellig mee. De kleine meid kan al goed staan en loopt al als een van de beste aan je hand of langs de tafel. Los lijkt ze vooralsnog even niet aan te durven, maar ik geloof vast en zeker dat dit kleine ondernemertje niet lang meer op zich laat wachten.

Ze kwam ons allerliefst een kadootje overhandigen. Het bleek een schitterend setje kleding voor de baby te zijn. Een shirtje, een broekje en ook een rompertje kregen we van de kleine meid (en natuurlijk haar vader en moeder) kado, maar het bleek nog niet alles!
Fleur had nog een pakketje en ze gaf het speciaal aan mij. We pakten het dan ook samen uit en tot mijn grote verrassing haalde ik een mooi beschilderd houten trommeltje, inclusief twee stokjes tevoorschijn! Hier gaat ons ukkie vast z'n eerste drumervaring mee opdoen en ik was er uiteraard dolblij mee.

Fleur was er zelf ook wel mee in haar nopjes, want hoewel ze er eerst wat onwennig naar keek toen ik het trommeltje even aan haar gaf, had ze er later, toen papa haar een handje hielp, op z'n zachts gezegd schik in!

Zeg nou zelf, van zo'n bekkie Fleur je toch helemaal op?

Dat deed hij dus beter dan ik!

Mijn internetverbinding trok het bijna niet meer. Mijn mailbox ontplofte. Vele retweets, replies, mentions en direct messages via Twitter. Vele likes, reactions en messages via Facebook. Heel veel krabbels, berichten, reacties en respects via Hyves. Berichten via LinkedIn en ook mijn blog bleef niet onaangeroerd. Het was duidelijk, de aankondiging dat er een klein Gansje in ontwikkeling was, bleek voor veel mensen een erg leuke verrassing!

En bij al het bovengenoemde bleef het niet. We ontvingen stapels kaarten en niet alleen vanwege de aanstaande baby. Er waren zelfs lieve reacties van dito mensen die mij op een wel erg leuke en creatieve manier succes wensten met mijn nieuwe baan bij het Rotterdamse internetbureau Mangrove!

Maar het kon nóg gekker! We werden in de afgelopen dagen namelijk al door veel familie en vrienden, ontzettend verwend met vele leuke kadootjes! We kregen zelfs een leuk presentje van een trouwe bloglezeres en vandaag, dé dag voor de moeders werden we opnieuw verrast.
Toen we vanmorgen nog op bed lagen, hoorden we opeens een kraaiend geluidje, dat we vrijwel meteen herkenden als de kleine Levi. Echter, toen ik eindelijk uit bed gekropen was en de gordijnen opzij geschoven had, was er niemand meer te zien, maar toen we beneden kwamen hier er een wel heel lief klein tasje aan de voordeur.
Het bleek inderdaad Levi te zijn die heel schattig alvast aan de moeder van zijn aanstaande vriendje of vriendinnetje had gedacht. Dat deed hij dus zelfs beter dan ik (want ik stond vandaag uiteraard met lege handen)!

Ik wil iedereen ongelooflijk bedanken voor de vele leuke en fantastische reacties via social media, mail, de ouderwetse brievenbus en ook voor alle kadootjes die we in zo'n korte tijd al hebben gekregen!

Aandachtig keek iedereen terug op wat er in 2010 passeerde

Ook 2010 loopt al weer op z'n einde en dat betekend bij Websites Nederland dat we het nieuwe jaar inluiden met een kerstborrel en een welverdiende vakantie. Echter, voordat die vakantie begint, dient het jaar zoals gezegd eerst even goed afgesloten te worden en dat begint traditiegetrouw altijd met een 'grote schoonmaak'.

Van tevoren werden er briefjes getrokken en daarna ging iedereen aan de slag. Beeldschermen werden uiterst professioneel afgenomen, evenals de Luxaflex (ja Paul, dat is nu een stoffer!). Ook de vele lades werden eens goed uitgemest en de inhoud daarvan gesorteerd, om nog maar te zwijgen van de overuren die de stofzuiger maakte en werkelijk alle hoeken van de studio zag.

Daarna sloten we het 'WN-jaar' af met een korte presentatie in de creatine, waarin vele foto's, projecten en andere gebeurtenissen aan bod kwamen. Aandachtig keek iedereen terug wat er ook alweer gepasseerd was in 2010, want wat gaat zo'n jaar toch hard!

Vervolgens reden we met het hele team naar Middelburg, voor een échte afsluiter samen met de mensen van men@work. Vele WN'ers waren nog niet in het pand geweest en keken hun ogen uit bij binnenkomst. Vooral ook in de studio die helemaal op zolder gevestigd is en waar de lampjes in de kerstboom gezellig hingen te fonkelen.
Toen iedereen plaatsgenomen had, begon Pieter zijn korte speech en deelde daarna geheel volgens traditie, kadootjes uit. Iedereen werd blij verrast met een heerlijk luchtje en een 'waarde-pas' voor de juwelier met een wel heel mooi bedrag erop!
Echter, Pieter en Micha werden zelf ook nog even in het zonnetje gezet en kregen van het personeel een helikoptervlucht aangeboden, zodat ze de panden ook een van bovenaf kunnen bekijken.

Na alle 'officiële' gedeelten trokken we gezamenlijk richting café-restaurant 'De Vriendschap' in het centrum van Middelburg, waar we met z'n allen plaats namen en aller eerst genoten van een lekker biertje, wijntje, colaatje of vruchtensapje.
Daarna werd er heerlijke soep geserveerd, die gretig naar binnen geslobberd werd. Het brood met makreel, salade, kroten en mayonaise én de verschillende sandwiches die daarna op tafel kwamen werden, gingen er in als koek en met gevulde magen en een gezellige middag achter de rug, kon de vakantie pas echt beginnen.

Een mooie afsluiter van het eerste decennium dus. Ik ben benieuwd wat het komende jaar weer gaat brengen!

Vele meters inpakpapier werden deskundig verwijderd

Terwijl Gijs zich nergens druk om maakte, waren Janine en ik eerder deze week al druk bezig met de voorbereidingen op 'het heerlijk avondje'. We waren beiden de gehele avond lekker aan het knutselen en daarbij werd natuurlijk veel geknipt, geplakt, gemeten en nog eens uitgeprobeerd, maar toen de klok zo'n beetje bedtijd aanwees en we moegestreden waren van een avondje de 'Crea Bea' uithangen, waren we toch wel erg trots op het uiteindelijke resultaat.

Het was vanavond erg gezellig bij ome Johan en tante Wilma in Den Bommel, waar we met de gehele familie Visser, ietwat ongeduldig zat te wachten op Sinterklaas en zijn Pieten. Opeens klonk daar de deurbel en neefje Arjen sprintte naar de voordeur. Toen hij die open trok slaakte hij een kreet van opwinding. De Sint had kadootjes gebracht!

De toch wel grote huiskamer stond al snel vol en Arjen wist niet waar hij moest kijken. De jute zak leek echter speciaal voor hem te zijn en weldra had hij het eerst kadootje te pakken en volgenden er in rap tempo steeds meer.

Gelukkig was er ook genoeg voor de rest van de familie en werden er vanavond vele grappige en vooral ook goede gedichten voorgelezen, waar iedereen dan ook aandachtig naar luisterde.
Ook de kadoos waren overvloedig aanwezig en zo werden er vanavond vele meters inpakpapier deskundig verwijderd, al ging dat af en toe niet helemaal van een leien dakje en moest soms de gereedschapskist van ome Johan er aan te pas komen!
Overigens was er ook veel aandacht besteed aan de surprises. Waar sommigen de kadoos wel heel goed verpakt hadden, hadden anderen er soms hele kunstwerken van gemaakt.

Al met al was het dus erg gezellig vanavond en kreeg iedereen leuke kadootjes die vaak goed van pas kwamen. Het enige nadeel is dat zo'n 'heerlijk avondje' dan altijd weer veel rotzooi geeft, maar dankzij de deskundigheid van neef Jeroen was dat ook al snel weer opgelost.

Tot volgend jaar Sinterklaas, nu snel naar verder naar de Kerstman!

Verwend met vele leuke kadootjes!

Hoewel ik aanstaande maandag pas echt jarig ben, vierden we vanavond mijn 26e verjaardag alvast met vrienden. De woonkamer zat stampvol (we wonen niet zo bijzonder groot) en ik ontving een flink aantal leuke kado's!

Zo kreeg ik bijvoorbeeld van Addie, Mirjam, Cor en Annemarie een geheimzinnig pakketje overhandigd, met een schattig papiertje van Pocahontas. Toen ik, onder het gegrijns van Mirjam en Annemarie, het pakket van z'n papiertje had ontdaan, bleek daar een heus 'Dame-Blanche-doe-het-zelf-pakket' onder te zitten! Het pakket bestond onder andere uit een flinke bak met vanille roomijs, chocoladesaus, slagroom, dubbel vla en appelsap. Precies de dingen die ik zo graag lust!

Verder kreeg ik vanavond nog een handige nek-warmer voor als ik op de motor rijd, een lekker luchtje, een boek over muziektheorie en als klap op de vuurpijl een verzamelbox met maar liefst 4 dvd's van Urbanus! En dan heb ik zelfs nóg niet alle kadootjes genoemd...

Wat ben ik toch verwend op deze gezellige avond!

Een tweede kerstdag vol lekker eten en leuke kadootjes

Hoewel we nog vol zaten van de vorige dag, brak vandaag de tweede kerstdag aan. Deze besloten we dit jaar bij mijn schoonouders te vieren en dus toog ik vanmiddag samen met Janine en mijn eigen ouders richting Ouddorp.

Daar binnen gekomen bleek de voet van de gezellig verlichte kerstboom, bezaaid te zijn met kadootjes en hoewel dat geen verrassing was (we hadden immers een paar weken van tevoren lootjes getrokken) verbaasde ik mij toch over de hoeveelheid en de afmetingen.
Door dat laatste, zo had ik met Sinterklaas wel geleerd, moet je jezelf niet laten misleiden. Vaak hebben de 'inpakkers' slim gehandeld om jou op een zijspoor te brengen en is niet alles wat het lijkt.

Janine's zus Annette kreeg als eerste de eer om een kadootje uit te pakken en kreeg als eerste kadootje een magazine dat te maken had met haar hardloop perikelen. Daarna kreeg Janine een kado en die werd al direct misleid door de omvang van het pakketje. De inhoud was er echter niet minder om en ze haalde er maar liefst 3 kadootjes uit, waaronder een kookboek voor pannenkoeken (daar ben ik zelf ook heel blij mee!) en Wii Fit Plus, een nieuw spelletje voor de Nintendo Wii.
Ook voor mij werd goed gezorgd en ik kreeg de nieuwe dubbel cd van Rammstein in luxe verpakking en een bon voor Bol.com die bij mij altijd wel van pas komt.
Later kwamen ook mijn moeder, mijn schoonmoeder, mijn vader en ook Janine's vader aan bod. Die laatste kreeg een kado wat hem op zijn lijf geschreven is en ik maakte dan ook een bijzondere, typerende foto.

Als klap op de vuurpijl kregen zowel Janine als ik nog een extra kadootje uitgereikt waar we niet alleen verrast, maar ook erg blij mee waren! Een bon van Vive en een bon van VJ Motorsport was aan ons beiden wel besteed!

Toen was het tijd om aan tafel aan te schuiven en die lag inmiddels bezaaid met een, zo bleek wat later, een heerlijk door Annette bereidde amuse met zalm of ham.
Het hoofdgerecht bestond uit een pan overheerlijk suddervlees, met aardappeltjes, spruitjes met spek en zelfgemaakte appelmoes, maar het zag er zo lekker uit dat ik helaas vergeten ben een foto te nemen.

Het toetje daarentegen heb ik wel vastgelegd. De zusjes bereidden 'gezusterlijk' de door Janine gemaakte crème brûlée door nog wat extra's toe te voegen, wat het overheerlijke toetje alleen maar ten goede kwam. Iedereen zat dan ook tijdens de laatste gang te smullen en te smekken en de bakjes en borden werden bijna afgelikt zo lekker was het!

Met een bakkie koffie na eindigde onze tweede en laatste kerstdag alweer. Een dag die wederom als geslaagd kan worden beschouwd.
Nu nog even de bergen oliebollen doorstaan met oud & nieuw en dan gaan we maar weer eens op de weegschaal staan en kijken we hoeveel er af moet. Een voornemen voor het nieuwe jaar is in ieder geval afvallen, iets wat ik me altijd na de feestdagen voorneem. Dit keer is het me echter wel serieus, want anders ben ik straks te zwaar om in 2010 te gaan parachutespringen...

Een heerlijk avondje

De afgelopen dagen werd er flink geknutseld aan de Sommelsdijkse Haven. Tot in de late uurtjes werd de hand gelegd aan een paar leuke surprises, om nog maar te zwijgen over de gedichten. Zo maakten we voor oma (Sjaan), een replica van een echte Chanel No. 5 fles en probeerden die tot in detail na te maken en er een persoonlijk tintje aan te geven.
Voor mijn moeder werd een heus boek nagemaakt, met daarin uiteraard een leuk kadootje verstopt.

Op de avond zelf was de spanning al bij het eerste bakkie koffie te snijden. Vooral Arjen kon bijna niet wachten totdat de Sint en zijn Pieten ook bij ons langs de deur kwamen. We zaten er immer helemaal klaar voor!
Nadat de eerst koffie naar binnen gegleden was, ging opeens de deurbel en werd er op de raam geklopt. Opa en Arjan renden naar de voordeur om te kijken wie er aan de deur stond. Er was helaas niemand meer te zien, maar de persoon in kwestie was wel zo aardig om een hele berg kadootjes achter te laten! Die werden dan ook massaal door zowel opa, oma als Arjen met grote spanning de woonkamer ingedragen en toen alles bij elkaar lag, was het een flinke berg.

Daarna kon het feestje beginnen en wat hebben we gelachen om de leuke en soms scherpe gedichten die werden voorgelezen door een ieder. Ook de surprises werkten veelal op de lachspieren en sommigen moesten erg veel moeite doen om uiteindelijk bij het kadootje uit te komen. Zelf werd ik verwend met een voor mij inmiddels bekende pion, die uiteraard te maken had met mijn motorrijlessen. Ik vond 'm zo leuk dat ik 'm niet wilde beschadigen en haalde daarom met uiterste precisie het kadootje uit de surprise. Het bleek een welkome kadobon van VJ Motorsport, zodat ik weer iets voor mijn uitrusting kan kopen. Daar was ik erg blij mee!

Ook de surprises waar Janine en ik voor hadden gezorgd vielen in de smaak en werden, nadat ze eerst goed bestudeerd en de gedichten voorgelezen waren, gretig uitgepakt.
Iedereen kreeg iets wat hij of zij goed kon gebruiken en zo was iedereen aan het einde van de avond maar wat blij met zijn of haar kadootje.

Zo hebben we dus een erg leuk en heerlijk (familie)avondje beleefd!

Als bonus dit keer alle foto's van dit heerlijk avondje en deze zijn natuurlijk ook terug te vinden in het speciale album op mijn Flickr account.

Opnieuw een kadootje van een van mijn poeze-vrienden

Net als woensdag en gisteren, lag er vanochtend opnieuw een kadootje van een van mijn poeze-vrienden uit de buurt (die schijnbaar nog steeds anoniem wil blijven) in de achtertuin.

Het begon woensdag met een piepklein exemplaar, was gisteren al een stuk groter, maar vandaag lag er toch écht een flinke muis in de tuin! Zijn lijf mat op z'n minst 12 centimeter en dat exclusief de staart! Toch denk ik dat dit geen muis is maar een rat en ben zeer benieuwd wat mijn vrienden morgen weer hebben meegenomen...

Tweede Kerstdag 2008

De tweede Kerstdag van 2008 begon eigenlijk gelijk aan de eerste, met een rondje lopen. Dit keer haalden Janine en ik samen een frisse neus in onze mooie buurt en langs de haven van Middelharnis, terwijl ik mijn nieuwe cameraatje nog eens uitprobeerde.

Later op de dag kwamen mijn en Janine's ouders en zus langs om met z'n allen de 2e Kerstdag te vieren. Dit natuurlijk niet zonder de nodige kadootjes! Die begonnen we dan ook al snel uit te pakken en ook ik mocht vandaag een paar meter papier verscheuren en tot mijn grote blijdschap ontving ik de spullen die ik op mijn verlanglijstje had gezet!
Ook de rest van de familie werd blij verrast met leuke en handige kadootjes en nadat het laatste kadootje eindelijk was uitgepakt, begaven de dames zich naarstig naar de keuken om iets later de lekkerste creaties op tafel te zetten. Zoals bijvoorbeeld het voorgerecht dat voor de vrouwen bestond uit een heerlijke salade met geitenkaas en waarbij de mannen een eveneens heerlijke carpaccio kregen voorgeschoteld. En zo genoten we dus met de hele familie van zowel het voor- als het hoofdgerecht.

Als toetje kreeg ik de eer om mijn eigen Dame Blanche te maken terwijl de rest zich tegoed deed aan de overheerlijke (zo heb ik mij laten vertellen) Tiramisu.

Beide Kerstdagen heb ik dus mijn buik nog ronder gegeten dan dat ie al was. Hoe lang zou het duren voordat de kilo's, die ik deze laatste week van 2008 erbij eet, weer verdwenen zijn?

Een middagje shoppen

Omdat ik de laatste weken steeds meer naar de oplevering van ons huis toe leef en me dus ook druk ga maken over de autiovisuele aspecten (beter gezegd TV, geluid, etc.), leek het me een goed idee vandaag eens naar Rotterdam te gaan om, naast wat winkels af te struinen, me eens wat te oriënteren op de beschikbare middelen heden ten dage. Ook Bjorn moest in Rotterdam zijn om wat etalages te fotograferen (de we later weer ergens voor gaan gebruiken) en dat zo hoefde hij ook niet alleen op pad.

Na wat winkels in en uit te zijn geweest, liepen we langs een Apple Premium Reseller, waar alles van Apple te koop is. Toevallig vond ik het onlangs wel welletjes geweest met de laptop van Janine, toen deze voor de zoveelste keer om onduidelijke reden uitviel en haar sinterklaasgedicht als sneeuw voor de zon verdween. Laten er bij bovengenoemde winkel nou prachtige MacBooks te koop zijn in een mooi maatje! Janine was zogezegd op slag verliefd maar ik probeerde het nog een beetje af te houden en gelukkig lukte dat.

Het was tijd om Bjorn te ontmoeten op het "rendevue point" en na wat geluncht te hebben bij La Plaz, was het voor Bjorn en mij tijd om even de stad in te trekken om wat te fotograferen en ondertussen wat leuke speeltjes te bekijken. Janine ging op haar beurt ook even shoppen, want dat gaat haar toch vrij gemakkelijk af.

Nadat Bjorn en ik even de Media Markt waren binnengewipt en mijn droom TV hadden zien staan (met een diameter van meer dan 2 meter 30 en een prijskaartje van, schrik niet, €79.999) en we nog werden weggestuurd door een "Beveiligings Neger" omdat we op verboden terrein aan het fotograferen waren, besloten we toch stiekem richting de Apple Reseller te gaan om Janine te verrassen.
Het kopen van de laptop was snel voor elkaar en nadat we Janine weer opgehaald hadden uit de Koopgoot en ik Bjorn een "tot morgen!" had toegeworpen, liepen we naar de parkeerplaats omdat de tijd weer al na 4 aanwees. Daar, bij de auto, overhandigde ik Janine het kado. Direct wierp ze me iets toe als "toch niet die laptop hè?", maar nadat het pakpapier in zijn geheel verwijderd was, spraken haar ogen boekdelen. Ze kon niet wachten om hem in gebruik te nemen en de oude laptop voorgoed dicht kon klappen.

Eenmaal thuis duurde het dan ook niet lang of ze had hem al aan de praat en op het moment van schrijven is ze nog steeds druk bezig om het nieuwe, voor haar onbekende, besturingssysteem onder de knie te krijgen. Je hebt geen kind meer aan d'r!

Een interessante bovenverdieping en Sinterklaasavond

De laatste keer dat ik er was, was Janine nog druk aan het nadenken over de inrichting ervan. Samen met Gert Paul ging zij onder andere op stap om een passende keuken uit te zoeken en te kijken welke meubels er goed bij de ruimte zouden passen. Hij opperde al meer dan eens dat ik langs moest komen om het eindresultaat te bekijken en gisteren dacht ik, kom, laat ik eens een bezoekje brengen aan Gert Paul's nieuwe pand.

op bezoek te gaan. Voorafgaand had ik namelijk begrepen dat hij nogal wat "nieuwe" auto's had gekocht, hij zit namelijk tegenwoordig samen met Na vanochtend eerst eens wat gerommeld te hebben (bakkie gedaan bij Maurice en zijn geluidsset beluisterd door middel van een drumsolo van niemand minder dan Phill Collins en natuurlijk nog even mij auto gewassen), vertrok ik richting Oude Tonge om even bij Gert PaulMaurice in de autohandel. Niet de doorsnee auto's welteverstaan, maar Porsches. Daar zijn ze gek op en ik toevallig ook, makkelijker kan dus niet.
Boven in het pand, houdt hij kantoor. Tenminste, voor een gedeelte. De andere kant is bestemd voor enkele adembenemende auto's. Zoals deze 911 Turbo en zijn Targa 4. Ook aan de andere kant stonden nog wat prachtige exemplaren waar ik mij genoeggelijk aan heb vergaapt. Helaas was de rest van de collectie nog onderweg per boot vanuit de Verenigde Staten.
Toen ik weer bij mij positieven was, moest ik helaas alweer snel afscheid nemen en Janine ophalen om vervolgens naar mijn vader en moeder te gaan. Daar zouden we vanavond Sinterklaas gaan vieren, met de familie Visser (van mijn moeders kant).

Na het eten was het dan zover. De familie stroomde binnen en zoals gewoonlijk stal mijn kleine neefje Arjen van bijna 3 weer de show. Zelfs vanaf de bank wist hij de aanwezigen op zijn hand te krijgen.
Toen was het moment daar. Er werd op het raam geklopt. Iedereen (deed of hij) schrok en ook Arjen keek verschrikt om zich heen. Daarna vroeg iedereen zich hard op af of het Zwarte Piet niet was die op het raam klopte. Opeens bleken er zakken met kadootjes voor de deur te staan en samen met Arjen liep ik naar de voordeur om dit te kunnen bevestigen. Daar waren mijn vader en Bethina de kadootjes al aan het binnen slepen en Arjen kon zijn geluk niet op.

Tijd om die kadootjes maar eens uit te pakken. We kregen allemaal wel iets van de Sint. Sommige kadootjes voorzien van een gedicht, kadootjes waar ook aardig wat knutseluurtjes in zaten en traditionele kadootjes van gewoon lekker scheuren en kijken wat er in zit.
Arjen wist eigenlijk niet met welk kadootje hij wilde spelen (want de Sint bleek hem dit jaar in het bijzonder erg goed gezind), en Opa bleek zich ook wel te kunnen vermaken met Arjen's kadootjes. Zelf kreeg hij later eindelijk ook nog wat kadoos toegestopt en toen was het de beurt aan het aller grootste kado dat zich in de woonkamer bevond. Dat bleek voor mij te zijn!

Een grote doos stond al een tijdje naar me te glimlachen en nu mocht ik het open maken. Ik kon me niet bedenken wat er in zou kunnen zitten en toen ik het papier er af scheurde en de doos opende, begon de ellende. De doos bleek gevuld met verschillende kleine kadootjes waar teksten in zaten die mij naar het uiteindelijke kado moesten leiden. De doos was daarnaast opgevuld met kilo's oud papier en andere rommel en daar wist Arjen zich weer goed mee te vermaken. De papiersnippers vlogen letterlijk door de kamer en belandden menig keer in de wijn van Janine. De kamer lag ermee bezaaid en dat moest natuurlijk wat later tóch even opgeruimd worden. Nadat hij nog even had gekroeld met mijn moeder, mocht Arjen zijn laatste kadootje open maken. Nadat hij een klein stukje had opengescheurd, riep hij direct "BEIN!", waarmee hij doelde op de inhoud van het pakketje, een speelgoed combine. Die wilde hij ontzettend graag hebben, maar hij kreeg de eerste minuten de kans niet om er mee te spelen, omdat de "grote kinderen" het ook érg interessant bleken te vinden. Gelukkig was er aan het einde van de avond toch nog even tijd om er zelf mee te spelen...

De avond werd helaas nog even met een wrange nasmaak afgesloten. Toen Ome Johan en zijn gezin naar huis wilde gaan, ontdekte hij tot zijn grote schrik dat er een videocamera op straat lag. Die bleek van Arend en Bethina te zijn, waar ze doodleuk met de auto overheen gereden waren. Ze hadden niets gemerkt van het alles, behalve dan dat ze dachten dat ze met de auto over de stoeprand reden. Hij bleek bij het uitstappen eerder die avond, uit de auto te zijn gevallen. Helaas, camera overleden. Jammer dat Sinterklaas pas volgend jaar weer terug is...

Tot slot nog even een filmpje van eerder die avond...

Kom eens kijken wat er in je digitale schoentje zit...

Gisteravond kreeg ik rond half 9 nog een mailtje van Bjorn. Of ik even naar www.zetvandaagjeschoen.nl wilde gaan. Daar aangekomen bleek het om een viral van De Rabobank te gaan. In een bijna levensechte huiselijke omgeving kreeg ik de stem van Sinterklaas te horen. Wie kent die niet.
Hij vroeg mij om mijn digitale schoen te zetten. Geen probleem dacht ik, dat kan toch geen kwaad? Dapper koos ik uit een van de schoenen die Sinterklaas mij voorschotelde waarna hij mij nog op het hart drukte dat de grootste schoen uit het assortiment, niet per definitie het grootste kado opleverde. Alsof ik daar op uit ben Sinterklaas...

In de volgende stap kon ik voor Sint's hongerige Amerigo (die naar ik begreep zelfs fan van Jamie Oliver is) iets lekkers uitzoeken. Bijna uit gewoonte koos ik voor het paard van Sinterklaas een peen, waarna Sinterklaas me vertelde dat ik voor ik wegging, ook nog even mijn verlanglijstje achter moest laten. Natuurlijk, hoe kon ik dat nu vergeten...

Bovenaan stond al dat ik graag een bluetooth headset wou hebben (hoe de goede beste man daar aan komt weet ik niet) en daaronder kon ik nog 3 kadootjes kiezen. Ik koos voor een videocameraatje en als laatste mocht ik nog een wens doen. Omdat ik mijn schoen bij de openhaard van de Rabobank moest zetten besloot ik het simpel te houden voor de Sint en waagde een brutaal gokje. Ik wenste dan ook meer rente op mijn spaarrekening, eens kijken of de goed heilig man daar in zou trappen.

Vanochtend ontving ik mail. Met trillende vingers bewoog ik mijn pen (ik gebruik een tekentableau in plaats van een muis) richting het verse mailtje in mijn mailbox. Afzender Sint, met de titel "Er zit wat in je schoen!". Vol verwachting klopte mijn hart. Wat zou er in mijn schoen zitten? Ik voelde me weer een jongetje van een jaar of vijf, denk ik want ik weet niet meer precies wanneer mijn geloof in de Sint definitief tot een einde kwam. Dat gevoel was altijd geweldig. Vroeger hadden we een openhaard, waar ik 's avonds mijn schoen voor zette en netjes een liedje zong. Hoewel ik mij afvroeg hoe Zwarte Piet het kadootje in mijn schoen zou kunnen stoppen terwijl hij helemaal door de schoorsteen naar beneden moest en een bocht moest maken om iets in mijn schoen te stoppen, maakte ik mezelf daar nooit écht druk om. Hele boekwerken maakte ik voor Sint, waarin ik zelfs een gedetaileerde tekening maakte van de haven, zodat hij niet kon verdwalen. 's Ochtends was ik dan al vroeg wakker en rende naar beneden en zag mijn schoen bij de eerste stap die ik in de kamer zette al staan.

Zo voelde het nu ook een beetje. Zou ik iets gekregen hebben? Volgens het mailtje moest ik maar snel mijn kadootje uitpakken en dat deed ik vol overgave. Wat bleek? Mijn gewenste renteverhoging op mijn spaarrekening was niet doorgegaan, want de boot van Sinterklaas was gezonken. Vreemd, dacht ik nog, Diewertje had er immers niks van gezegd op het Sinterklaasjournaal. Toch had die ouwe nog een kadootje voor me kunnen regelen. Als ik nu namelijk een abonnement op Rabo Mobiel zou nemen, dan kreeg ik een mobieltje gratis! Fantastisch Sint, dankuwel! Dat had ik net nodig!

Leuke actie van de Rabobank!. Ik heb in mijn leven nog nooit eerst iets moeten kopen bij de Sint om vervolgens iets terug te krijgen wat ik al lang heb. Beetje fout uitgevoerde actie in mijn optiek...

Wat ik als laatste nog even kwijt wil en de lieve lezer niet wil onthouden is een fotootje. Ik moest vanmiddag even bij Anco langs, die iets van Hoofd-tomaten-verpakker is of iets in die richting, ik weet het eigenlijk niet eens. Even een bakje tomaten halen om wat uit te proberen. Wat schetste echter mijn verbazing, ik moest opeens een hygiënisch verantwoord jasje en petje op! Gelukkig was ik samen met Bjorn en stond ik dus niet alleen voor lul...

Het regende kadootjes...

Soms zit je zó intens te wachten op iets, dat je er geen nagel meer aan overhoud om mee aan je kont te krabben en dan opeens komt alles tegelijk. Zo bestelde ik enkele weken geleden (week of 4) 2 hartslaghorloges (voor tijdens het mountainbiken, kunnen we een beetje alles in de gaten houden) en een kussentje bij de ANWB. Voor de vakantie, maar dat duurde maar en duurde maar en volgende week begint mijn vakantie al. Gelukkig kwam er dan vandaag een pakketje binnen een toen ik dat open maakte zag ik dat de bestelde artikelen erbij zaten. Alleen, Ton gaf me nog een doos die de postbode net bezorgt had, die gericht was aan S.A.N.D.E.R. de Gans (waarschijnlijk een keer bij "Voorletters" gewoon m'n naam ingevuld) en dat kon niets anders zijn dan mijn nieuwe telefoon, die ik eigenlijk pas over 2 weken had verwacht (als ik al in Oostenrijk zou zitten).

Geweldig, want vrijdag gaat mijn nieuwe abonnement in (het nummer blijft hetzelfde) en dan kan ik lekker vanuit Oostenrijk mijn weblog bijhouden via mijn mobiel. Ik heb namelijk een Nokia N95 gekocht, voorzien van de laatste technische snufjes op gebied van mobiele technologie. Ik ben iemand die dat geweldig vind en er altijd naar streeft weer het nieuwste en het meest uitgebreide te hebben op die gebieden. Helaas heb ik dan geen goedkope smaak, maar daar moet ik dan maar mee leren leven. Met die 5 megapixel camera waar die Nokia mee "gezegend" is, hoef ik dus eigenlijk geen extra camera meer mee te nemen. Erg handig.

Gisteren regende het ook al kadootjes, zo kreeg ik dan niet alleen dat schilderij van GP, maar kreeg ik ook 2 originele houten Coca Cola kistjes. Erg leuk om te hebben en zoals de foto laat zien, is onze kat Gijs er ook erg blij mee!
Dan ga ik nu maar eens naar bed, want dat potje voetbal van vanavond heeft me toch wel een beetje gesloopt...