Het zonnetje liet zich van zijn beste kant zien

De strategisch opgestelde taart liet er geen twijfel over bestaan waar wij vanmiddag allemaal voor gekomen waren. Mijn grote kleine drum-vriend werd vandaag alweer twee jaar en had voor de gelegenheid zelfs een eigen drumkit gekregen!

Uiteraard werd hij overladen met vele andere leuke kadootjes en bij ieder pakje wat hij te zien kreeg, werd hij opnieuw enthousiast. Ook bij het zien van het kado dat wij 'm met alle vrienden gaven, stond hij even met zijn ogen te knipperen. "Dit is wel heel groot!" moet hij gedacht hebben en samen met Ellen en de andere kinderen, scheurde hij het papier eraf.
Bij het zien van zijn kado moest hij even bedenken wat het eigenlijk was, maar toen we het hem stiekem toch maar toefluisterden, kwam er een brede glimlach op zijn gezicht. Eindelijk een eigen zwembad en wat voor een!

Uiteindelijk werd ook Levi's taart aangesneden door zijn hoog zwangere mama en dat bleek lekker smullen van kleurige stukken taart! Het was daarnaast erg gezellig met z'n allen terwijl het zonnetje zich van zijn beste kant liet zien in de feestelijke achtertuin van Chris en Martha.
Heerlijk chillen met vrienden is sowieso iets wat ik graag doe, maar sommigen bleken vandaag wel erg relaxt.

Na Levi's verjaardag, belandde ik nog met Janine en Jozien bij Bas en Noortje thuis, waar we genoten van een bescheiden maar erg lekkere barbeque. Ook Fellow genoot van alle heerlijke geurtjes die barbeque-koning Bas de tuin in stuurde en toen het uiteindelijk donker werd, liet Bas zich opnieuw van zijn beste kant zien, door een lekker warm vuurtje te stoken.
Het bleef dan ook nog lang gezellig in de Dirkslandse achtertuin. Totdat de laatste er letterlijk bij neerviel...

Een schuurfeest voor chique geklede mensen

Een jaarlijks terugkerend fenomeen, dat er eigenlijk gewoon ieder jaar bij hoort, de Kerstparty in de Staver. Met de vriendengroep gaan we al zo lang ik me kan heugen en we slaan eigenlijk nooit over. Nu we al weer een aantal weken in adventtijd verkeren dient het feest, dat meer weg heeft van een schuurfeest voor chique geklede mensen, zich weer aan en dus hesen we ons vanavond in ons aller beste kloffie...

We verzamelden gedeeltelijk bij ons thuis en terwijl de dames zich mooi maakten in onze badkamer, leefden de mannen en ik ons een verdieping hoger nog effe uit.
Daarna vertrokken we richting 'De Keufjes' om daar de rest van de groep te treffen, alvorens we gezamenlijk richting De Staver vertrokken.

Eenmaal binnen was het bier snel gevonden en was het tijd voor wat portretten, voordat we badend in het zweet en beneveld van de drank daar niet meer toe in staat zouden zijn.
In de grote zaal was het 'Crazy Pianos' die de menigte de gehele avond met de voeten van de vloer kreeg maar ook in het aangrenzende 'Prieel', waar enkele DJ's denderende beats door de zaal heen pompten, was het zwingen geblazen.
De gehele avond werden er trouwens weer als vanouds gezellige en minder serieuze foto's genomen en werd er vooral ook veel meegezongen (of iets wat daar op lijkt) met de bekende nummers die de 'Crazy Pianos' voor een uiterst enthousiast publiek speelden.

Over foto's gesproken, die werden naarmate de avond vorderde steeds gekker en uitbundiger en omdat het dan zo gezellig en leuk is, tikt de klok sneller minuten weg dan je eigenlijk zou willen.
Toen de lichten aangingen was dat voor velen weer een tegenvaller en wilden we eigenlijk nog helemaal niet naar huis, maar wat moet dat moet.

Overigens was de terugweg absoluut geen straf, ook al had het die avond gortig gesneeuwd. Zo slim als we waren hadden we allemaal extra (warme) schoenen meegenomen en die werden dus, soms tegelijk met een aantal andere kledingstukken, bij de auto aangetrokken.
Daarna was het een paar kilometer terug naar huis lopen, maar oh wat hadden we een lol met al die sneeuw. Bas kon het zelfs niet laten om met pak en al even lekker met de witte massa te kroelen, dit tot groot vermaak van ons allen.

Het was half vier toen Janine, Bas, Noortje en ik binnenstapte en nog een afzakkertje namen. Een uur later was Bas al lekker vertrokken op z'n luchtbedje en droomde misschien wel over al die mooie vrouwen die hij vanavond gezien had, want eerlijk is eerlijk en ik blijf het zeggen, met de Kerstparty zijn alle vrouwen die avond op z'n mooist!

Uiteraard zijn alle foto's van deze fantastische avond weer terug te vinden in mijn speciale Flickr album of hieronder aan deze blog.

Ook mosselen passeerden de revue

Na een lekker ritje op de motor vanmiddag met neef Richard en een gezellig onder onsje bij Keuf en Ellen in de achtertuin, besloten we vanavond met wat vrienden aan de haven van Middelharnis te gaan eten. Samen met Jurien en Sjoerd, Janine en Ellen (Keuf moest helaas werken en Jozien was een gezellig weekendje met haar moeder en zus op stap) en ook Marieke, kozen we voor een tafeltje bij Het Genot, een tentje waar ikzelf nog nooit gegeten had.

Na een goed te versmaden voorgerecht, waarbij we nog nieuwe vrienden maakten, besloten we echter binnen het etentje voort te zetten, want het koelde snel af. Daar was dan ook gelukkig prima plek voor ons en we genoten dus binnen verder van een heerlijk hoofdgerecht. Snitzel, vis en ook mosselen passeerden de revue en ondertussen werd er uiteraard heel wat af gekletst.

Uiteraard mocht dit etentje niet afgesloten worden zonder een heerlijke Dame Blanche, die ik overgoot met buitengewoon goede en lekker warme chocoladesaus. Dit was weer een hele goede voor in mijn 'Dame Blanche Archief'!

Al met al dus een zeer geslaagde avond, want het blijft altijd leuk om met goede vrienden gezellig uit eten te gaan. Dat zouden we eigenlijk wel eens vaker moeten doen!

Bruiloft Marinus & Ellen: "Dé dag..."

Maanden lang keken we met z'n allen hier naar uit en zij al helemaal! De afgelopen maanden hadden we het met de vriendengroep maar wat druk met de voorbereidingen en werden de personen waar het vandaag om draaide, steeds zenuwachtiger...

Voor mij begon deze dag al op tijd, want al ruim voor acht uur stond ik bij Ellen's ouderlijk huis aan de versierde deur om mijn het begin van mijn belofte om op deze bijzondere dag het een en ander te filmen, in te wisselen. Ik zag hoe ze werd opgemaakt en uit de tijd liep en dat is iets wat bij Ellen eigenlijk niet kan en mag gebeuren!

Ondertussen arriveerde Marinus (Keuf) en ging met zijn vader en moeder alvast op de foto. Eindelijk mocht hij aanbellen en kwam ook zijn aanstaande naar buiten en dus ik wist niet hoe gauw ik met haar op de foto moest.
Daarna vertrokken de twee tortelduifjes voor de fotoshoot met Arjo van der Graaff en hadden wij als vrienden van het paar iets heel anders te doen!

Rond de klok van half 12 verzamelden we weer met z'n allen bij Ellen's ouders thuis en deed Martha nog even een schietgebedje om de op handen zijnde regen tegen te houden. Dat werkte, want het zonnetje begon feller te schijnen en na een overheerlijke maaltijd en een balkonscène waarin Ellen haar bloemetje nog eens aan een hevige inspectie onderwierp, kwam het paar naar buiten en ging op weg naar voor de ceremonie.
De Audi A5 Quattro werd met enige perfectie precies voor het Raadhuis van Middelharnis geparkeerd en nadat iedereen plaatsgenomen had, kwam het bruidspaar onder de door hun uitgekozen muziek naar binnen. Daar namen ze plaats bij het raam, waar de zon prachtig naar binnen scheen.
De twee leken wel licht te geven, maar ik zag aan Keuf's gezicht dat hij het erg warm had. Niet verwonderlijk ook, want het was flink warm vandaag en zo in het zonnetje was het bijna niet uit te houden. Serieuze gezichten richtten zich dan ook tot de ambtenaar, die een heel leuk verhaaltje geschreven had en waar meer dan eens om gelachen of gegniffeld werd.

Eindelijk mochten ze elkaar het 'ja-woord' geven en werden de ringen uitgedeeld. Nu was het officeel, Keuf & Ellen waren eindelijk man en vrouw...
Buiten werden de ringen door iedereen eens goed bekeken en werden er ondertussen de nodige foto's met familie en vrienden genomen. Onder de mannen was het intussen erg gezellig aan het worden en hadden allen trek in een biertje, maar dat moest nog even wachten.
Eerst werd het huwelijk nog kerkelijk ingezegend en precies tijdens de kerkdienst viel de stroom uit. Dat werd dus a capella verder!

Gelukkig werd alles goed opgelost en na de kerkdienst kwamen we aan bij de feestlokatie. Voordat het paar echter de trouwzaal van Restaurant Grevelingen binnenliep, werden ze eerst door de menigte toegezongen met een eigen geschreven liedje, maar daarna was het écht tijd voor een feestje. Echter, de bruidstaart bleek helemaal verkeerd te zijn en even was er lichte paniek, maar daar kwam vlug verandering in. Ellen's vader bracht een toost uit op het bruidspaar en iedereen deed vrolijk mee. Daarna sneden Keuf en Ellen de taart aan en hoewel dat misschien niet de goede was, smaakte hij verrukkelijk!

Nadat we gezellig met z'n allen buiten gezeten hadden en we de tijd hadden gehad om lekker met elkaar te kletsen over de gebeurtenissen en outfits van deze dag, was het tijd om aan tafel te gaan en te smullen van al het lekkers dat ons werd voorgeschoteld. De kleintjes waren intussen aardig ondeugend geworden en tussen de gangen door luisterden we naar gedichten van beide ouders, die veelal ondersteund werden door foto's uit het verleden. Uiteraard volgden daarna de kado's die met veel belangstelling bekeken werden, maar ook het eigen publiek werd door het bruidspaar niet vergeten. Zo werd Ralph ook nog even in het zonnetje gezet omdat hij precies vandaag jarig was en kreeg ik zelf ook nog een leuk presentje omdat ik vandaag zo dapper aan het filmen was en onder andere ook de foto voor de trouwkaart had gemaakt.

Na alle officiële gedeelten en andere gekkigheid, was het tijd voor het feest. Daar kwamen we oude bekenden tegen en praatten honderduit. Ook gingen we de dansvloer op en wilde ik natuurlijk ook nog eventjes met de bruid op de foto. De DJ's draaiden lekkere plaatjes, maar toen brak het gedeelte aan waar we met de vrienden zo ongeveer al maanden naar uitkeken.
We maakten in twee maanden tijd een hele leuke film en stopten daar veel tijd en energie in. Gelukkig dan maar dat we de lachers op de hand kregen en toen de film overging in realiteit en de uitzinnige dames de zaal instormden, wist het bruidspaar genoeg. Dit werd genieten!

Als Greenday verkleed stormde ik met drie vrienden het podium op en zetten het nummer 'Boulevard of Broken Dreams in, waarbij Chris voor zanger en gitarist speelde (hij leek precies Billy Joe Armstrong van de echte band), Jurien lekker stond te rocken met zijn letterlijk fonkel nieuwe gitaar, Sjoerd uit z'n dak ging met de baspartijen en ik uiteraard een lekker heftig ritme aan het geheel toevoegde. Gelukkig werden we als band beveiligd door heuse bodyguards, want we werden overspoeld door uitzinnige fans die ons bedolven onder de knuffelberen en bustehouders.
Het bleek een groot succes en had allemaal werkelijk niet beter kunnen lopen. Een zeer geslaagd optreden dus en mede door deze gebeurtenis kwam iedereen daarna lekker los en ging het feest pas echt van start.

Er werd lekker gedanst en gefeest en uiteraard werd het kersverse echtpaar op de schouders genomen bij het sluitingslied. Als laatste werden er nog wat puntzakjes patat uitgedeeld die door enkele dames zonder al te veel schaamte naar binnen gewerkt werden.

Toch kwam er ook een einde aan dit alles en hoewel we maanden naar deze dag toegeleefd hadden, stonden voor we het wisten Keuf en Ellen beiden op het podium om ons en vele anderen te bedanken voor hun inzet en aanwezigheid. Daarna verlieten ze onder begeleiding van een sterren-regen het feest en ging de muziek binnen nog eventjes door.
Zo eindigde rond de klok van 01:00 uur het feest aan de Grevelingen en hadden wij nog wat napret vanwege onze actie eerder deze dag...

Er zijn nog twee films van deze prachtige dag in de maak, maar tot die tijd zal iedereen het met de foto's moeten doen! Daarom hieronder de foto's van de bruiloft die ook op mijn Flickr account terug te vinden zijn.

Bruiloft Marinus & Ellen: "De voorpret..."

Het was vandaag de grote dag voor onze vrienden Marinus (Keuf) & Ellen. Zij stapten vandaag in het huwelijksbootje en dat betekend dus dat we traditiegetrouw nog een 'geintje' uit moesten halen.
Hoewel we geen sleutel voor hun huis wisten te bemachtigen, borrelden gisteravond tijdens de 'filmpremière' van de bruiloftfilm die we met onze vriendengroep maakten, de wildste ideeën op, waarbij we onder andere de schitterende actie voorafgaand aan de bruiloft van Addie & Mirjam ook nog ophaalden.

Vanochtend, direct na het vertrekken van de bruid en bruidegom voor de fotoshoot, was er dus werk aan de winkel en vertrokken we met een clubje vrienden naar Auto Bakker Dirksland, waar we met een flinke aanhanger van Fleuren het nodige werk te verzetten hadden. We hadden immers niet erg veel tijd, gezien het feit dat we om 11:30 weer aanwezig moesten zijn als dag-gasten van deze bruiloft.

Meteen na aankomst werden handen flink uit de mouwen gestoken en vulden we vliegensvlug een kar met autobanden. Terwijl het net al over de lading werd getrokken, vulde Bas nog de laatste ruimte met extra rubber en vertrokken we weer naar Middelharnis.
Daar aangekomen werden de banden uitgeladen en werd er begonnen met het stapelen tegen de achtergevel.

Dat bleek overigens nog een aardig klusje, maar toen we de eerste kar hadden uitgeladen, konden we het niet laten om nóg een lading te halen en ook die werd vliegensvlug gevuld.
Daarnaast scoorden we nog een ludiek affiche voor op de deurmat, die het pasgetrouwde stel vanavond bij binnenkomst (waar ze flink wat moeite voor moesten doen) zou vinden.
Terug in Middelharnis werd de aanvoer van rubber dus hervat en moesten we steeds hoger rijken om de stapel compleet te maken. Ook aan details werd gedacht en het resultaat was ronduit verbluffend! We konden het bijna niet geloven, maar wat hebben we genoten van deze aanblik.

Ook het slot van de voordeur werd afgekit en de ramen werden met kleurrijke verf beschilderd. Wat zullen meneer en mevrouw Keuvelaar vanavond verrast worden bij thuiskomst!

Als bonus een filmpje van onze voorpret op de bruiloft...

Letterlijk een 'kikker in de bil' cadeau

Er waren weinig data meer over om een feestje te vieren. In de zomermaanden zitten we met onze vriendengroep eigenlijk altijd stampvol met verjaardagen, schuurfeesten, en andere feestjes. Toch wist Sjoerd zijn verjaardag nog tussen de overvolle agenda te wurmen en om die reden kwamen we vandaag weer bij elkaar in het Ouddorpse 'Poldersbos'...

's Middags, toen er nog bijna niemand was, liep ik al met Sjoerd door de duinen naar het strand en lieten we de meiden lekker achter in de tuin liggen. Even later zagen we Keuf snel over de duinen naar ons toe komen rennen en dat bleek niet van weelde, want het zand leek bijna te koken van de hitte. Ook de dames voegden zich aan het einde van de middag bij ons na een lange wandeling op het strand en zo belandden we met een grotere club weer terug bij het 'Casa Del Jager' in het Poldersbos.

Daar troffen we opnieuw een aantal extra vrienden aan, die netjes in de tuin lagen te wachten op onze terugkomst en vanwege de open deur al een paar biertjes te pakken hadden.
Ook Levi bleek van de partij en ook Bas voegde zich ietwat later bij de groep. Die hield Levi wel even bezig op het gras en zo moest zijn vader lijdzaam moest toekijken.

Het als vanouds relaxt in de achtertuin van het huisje van Sjoerd's vader en moeder en we gebruikten ook de trampoline om eens lekker 'fai' te doen. Waarom zou je immers gaan zitten als je ook kunt liggen?!
De meiden kropen uiteraard ook gezellig bij elkaar en bespraken waarschijnlijk 'vrouwen-dingen', maar later op de middag kropen we weer langzaam naar de meiden toe en werd, nadat het eerst eventjes een beetje had geregend, de barbeque aangeslingerd. Wie mijn blog vaker leest kan gemakkelijk raden wie het vlees bereidde, want het was uiteraard Bas die weer met de knijper in zijn handen zat. Jurien ervoer dit later ook, toen Bas een stukje vlees met Jurien's teen verwarde, waardoor Jurien op z'n zachts gezegd een ietwat onbehaaglijk gevoel ervoer...

Na de voortreffelijke maaltijd, probeerden enkelen de trampoline te bedwingen, maar dat bleek met een volle maag toch wat tegen te vallen. De rest van de avond buikten we daarom met elkaar uit en kropen we dicht bij elkaar onder het afdakje, omdat het water met bakken uit de hemel viel, maar de grote ellende van de storm die over de rest van het land raasde, bleef ons gelukkig bespaard.
Rond de klok van elf uur besloten Bas, Keuf, Sjoerd en ik nog even naar het strand te gaan, maar Sjoerd besloot nog voor we op de helft waren en nadat hij letterlijk een 'kikker in de bil' cadeau kreeg, terug te keren en dus ondernamen we de reis met z'n drieën.

Hoewel de temperatuur van het water niet bijzonder koud was, ging alleen Bas kopje onder, maar hij was dan ook de enige die vandaag nog niet in het water gezeten had nadat hij de hele middag gewoon had moeten werken.

Na ook dit avontuur weer achter de rug te hebben, keerden we terug naar het huisje, waar het nog een tijdje gezellig bleef onder het genot van koffie, bier of Cola, maar ook aan deze verjaardag kwam weer een eind. Hoewel we vaak genoeg in het huis blijven slapen, keerden we nu allemaal terug naar ons eigen huis, want voor morgen staat er opnieuw een feestje ingepland!
Dit keer het examenfeest van Jozien en uiteraard de WK finale met Nederland tegen Spanje! Op nieuw een drukke, maar (hopelijk) leuke dag...

Als extra hieronder de foto's van dit feestje, die ook terug te vinden zijn op mijn Flickr account.

De overtuiging droop er vanaf

Nadat de eerste wedstrijd zich midden op de dag afspeelde en we noodgedwongen op de zaak moesten kijken, was het ten tijde van deze wedstrijd gelukkig weekend en dus konden we met een groep vrienden de WK wedstrijd Nederland - Japan aanschouwen.

Chris en Marta waren zo aardig om hun woonkamer beschikbaar te stellen en hadden daar bij binnenkomst duidelijk aandacht aan besteed, zo getuigde ook de eettafel. Er waren genoeg versnaperingen om de gezelligheid kracht bij te zetten en toen de 'gasten' even later arriveerden was het feestje compleet.
Iedereen had z'n best gedaan om onze nationale kleur, vol overtuiging te dragen en zelfs de kleine Levi kwam in vol ornaat naar beneden om de wedstrijd mee te kijken. Hij kleurde perfect bij zijn eigen stoel en hoewel Marten de tegenstander leek te steunen, droop bij de rest de overtuiging er vanaf.

Helaas was het spel niet veel spannender dan de eerste wedstrijd en terwijl Levi en Milow zich kostelijk lieten vermaken door de meiden, leken de heren een beetje in te kakken. Toch stonden we opeens op scherp toen de 1-0 gescoord werd, maar dat was dan ook een van de zeldzame actie-momenten die het scherm ons liet zien.

Ach, het maakte ook eigenlijk niet uit. Ze hadden gewonnen en daar ging het tenslotte toch ook om. Laat ze hun krachten maar sparen voor de volgende rondes, dan hoop ik dat we het weer net zo gezellig kunnen maken als vandaag en dat we aan het einde van de wedstrijd alleen maar hartstikke tevreden kunnen zijn...

Goed met de golf mee leunen bleek een advies van cruciaal belang

We keken er allemaal al een tijdje naar uit, maar die ene persoon waar het om draaide niet. Of, tenminste, misschien ook wel, maar hij wist niet wáár hij naar uit moest kijken en wanneer en dat was nu juist de bedoeling...

Onlangs berichtte ik nog van de bruiloft van Keuf en Ellen en die grote dag komt steeds dichterbij. Geheel volgens de traditie hoort daar natuurlijk een vrijgezellenfeest aan vooraf te gaan en dat er zo'n feest ging komen, wisten beiden aanstaanden wel, maar de precieze datum werd uiterst geheim gehouden.

Vanmorgen verzamelden alle mannen zich rond het middaguur bij ons thuis in de achtertuin en omdat het zonnetje al lekker scheen was het bij ons achter goed toeven.
Gezamenlijk trokken we richting het huis van Keuf en Ellen, waar Chris aan het klussen was en zo een oogje in het zeil kon houden en Keuf dus niet weg zou gaan. Eenmaal in de tuin was Keuf dan ook nog druk bezig en had hij niets in de gaten toen we achter 'm stonden, maar toen we met een aantal 'vuvuzela's' langs zijn gehoorbescherming bliezen, wist hij meteen hoe laat het was. Ook Chris kwam meteen de tuin in en zag er uit alsof hij wel een middagje ontspanning kon gebruiken!

Onder luid gejoel werd Keuf gesommeerd zijn spullen op te ruimen en met ons mee te gaan en nadat hij nog een steenstrip op de goede plaats had vastgelijmd en wij ondertussen de eerste biertjes te pakken hadden, mocht Keuf zich in zijn outfit voor vandaag gaan hijsen. Dat bleek echter nog een hele klus en dan met name een 'klus' want zijn 'klus' zat wel erg klem als hij het broekje in vol ornaat zou moeten dragen! Hij kreeg dus vrijstelling en zo vertrokken we richting Chris zodat hij zich als eerste even op kon frissen.
Daar was het ook al druk, want het vrijgezellenfeest van Ellen was daar al van start gegaan met de meiden. De twee aanstaanden gingen maar al te graag samen nog eventjes op de foto, voordat ze hun spreekwoordelijke laatste vrijgezellen-dag te gemoed zouden gaan.
De volgende stop maakten we in Nieuwe Tonge, bij Keuf's ouders en niet veel later reden we richting Zoetermeer en wist Keuf nog steeds niet wat we zouden gaan doen.

Totdat we eindelijk bij Dutch Water Dreams arriveerden en we het woelige water en de rafts al voorbij zagen drijven. We keken naar de lopende band die alle dappere waterratten naar boven vervoerden en de naastgelegen pijpen, die maar liefst 17 kuub water per seconde omhoog pompten.
Met een bruggetje staken we het woelige water over en kwamen bij het 'Beach House' waar we werden ontvangen met koffie, bier en muffins. Het zonnetje scheen heerlijk op onze blanke pitten en omdat we nog even tijd hadden om te 'chillen' namen we het er goed van, terwijl we angstvallig naar de voorbij hobbelende bootjes keken.

Nadat we wat moed ingedronken hadden, staken we opnieuw het water over, op weg naar de kleedkamers, waar we niet veel later in vol ornaat naar buiten kwamen. Voordat we te water gelaten werden, werd er eerst nog een groepsfoto gemaakt maar direct daarna kregen we instructies en moesten ons half in de baan in het water laten zakken om te wennen aan de stroming. Dat viel echter nog wel een beetje tegen! Het zag er vanaf de kant milder uit dan het in werkelijkheid was, maar we hadden het er maar mee te doen.
Als eerste onderdeel was het 'hydrospeeden' aan de beurt. Met een schuimrubberen bootje en flippers om de schoenen, klommen de eersten op de lopende band en werden vanzelf naar boven getransporteerd. Daarna volgden enkele ruige afdalingen naar beneden en hoewel ik wel van wild water houd en wat gewend ben, bleek dit alles nog best pittig! Goed met de golf mee leunen bleek een advies van cruciaal belang maar toen we het goed en wel onder de knie hadden, stond het volgende onderdeel alweer op het programma.

Met zes deelnemers tegelijk namen we plaats in een raft, die werd aangestuurd door een ervaren rafter. We werden vriendelijk verzocht om de commando's die deze 'rot-in-het-vak' ons toe spitste, direct op te volgen, maar uiteraard bleek ik gaandeweg de ritten wat commando's te missen en kreeg ik zelfs een keer een roeispaan op mijn hoofd en het verzoek om op te letten.
Ach we konden er allemaal om lachen en toen we een rondje precies deden wat ons werd opgedragen, gingen we als een raket naar beneden!
Enkelen vielen halverwege of zelfs bovenaan al uit de boot en die moesten dan boven zien te blijven in het woelige water. Gelukkig werden ze op tijd gered door 'safeties' die langs de kant stonden en te hulp schoten als je op het punt stond te verzuipen. Zo zag ik Jurien hoestend en proestend zijn weg zónder boot vervolgen en sprong een 'safety' hem gelukkig achterna, want we hadden het idee dat we hem nooit meer terug zouden zien.

Enfin, het was in ieder geval erg leuk om te doen en na deze heldhaftige inspanningen namen we opnieuw plaats bij het Beach House om te genieten van de barbeque en de onbeperkte drank toestroom. Dat beviel overigens allemaal erg goed en toen het eten op was, besloten we binnen in het Beach House nog wat verder te drinken en daar kreeg Keuf een wel heel pittig pilsje voor de kiezen (zie filmpje onderaan de blog).

Het werd al laat en we vervolgende onze weg naar Scheveningen, waar we in Crazy Piano's belandden. Daar was het in het begin even wennen, maar toen we eenmaal een goed plekje hadden gevonden, was het daar bere-gezellig! Er werd meer dan eens hard meegezongen en gezellig een biertje gedronken, maar we hebben ook ontzettend gelachen met een aantal 'oudere' dames die we aan een pittige enquête onderwierpen, wat we met ons nuchtere verstand waarschijnlijk nooit gedurfd zouden hebben!
Toen het al bijna licht begon te worden liepen we over de boulevard, terug naar de auto, maar stopten we om onze honger te stillen bij een Egyptische 'vreetschuur'. Daar werd nog eventjes voor het naar huis gaan een flinke 'kapsalon' naar binnen gewerkt!

De terugreis hadden een aantal van ons waarschijnlijk iets anders voorgesteld, want vanwege wat geschuif met auto's werd de achterbank bij ons door maar liefst vier heren bezet. Dat is vanaf Zoetermeer toch best pittig kan ik u vertellen, maar omdat de kleinste billen achterin moesten, zat ik gelukkig safe op de bijrijdersstoel!

Naarmate we dichter bij huis geraakten werd het stiller op de achterbank en toen ik achterom keek lagen de heren schattig tegen elkaar aangeschoven. De meest vreemde poses werden aangenomen om het comfort enigszins te verhogen, maar het maakte hen allemaal niet meer uit. Uitgeteld waren ze en dat was niet verwonderlijk ook, want het zonnetje klom al langs de horizon omhoog!

Als een lange, vermoeiende, maar fantastische dag zal ik me dit vrijgezellenfeest herinneren. Nu op naar de grote dag voor Keuf en Ellen. Heeft deze dag ook nog iets onverwachts in petto?...

De bonus dit keer is een filmpje waarin Keuf probeert in één keer een halve liter koud bier naar binnen te werken...

'Candy Ihrman' of is het 'Janine Dulfer'?

Na maanden van rondbellen, rondvragen en mailen is het de meisjes dan eindelijk gelukt. Het bleek een heel opgave om saxofoon-les in de buurt te krijgen, zonder dat je daarbij aangesloten hoeft te zijn bij een vereniging of iets dergelijks, maar onlangs vonden Janine en Noortje tócht een oplossing. Zij het vooralsnog een tijdelijke...

Ze gaan het samen eerst 3 maanden proberen en daarom kon Janine vandaag haar sax al ophalen. Thuis gekomen pakte ze 'm direct direct uit de koffer en zette 'm zorgvuldig doch ietwat onwennig in elkaar. Uiteraard probeerde ze er direct geluid uit te krijgen, maar dat was nog niet zo makkelijk als we in eerste instantie dachten. Het was Sjoerd die er uiteindelijk als eerste een brommende toon uit kreeg en de liefde voor het instrument bleek meteen geboren.

Ook mijn vader leek het wel een interessant instrument en hij verbaasde zich over de veelvoud aan kleppen en knoppen. Zelf waande hij zich al een stoere sax-speler in een bekende jazzband, maar kijkt hij toch liever hoe zijn schoondochter straks als 'Candy Ihrman' de sterren van de hemel af speelt.

De buren hebben nog eventjes rust, aanstaande woensdag volgt haar aller eerste les!

Groeten uit het MagnEETcafé!

Mijn blogs over mijn 'Dame Blance fetisj' zetten trouwe lezers aan tot actie. En dat vind ik leuk!

Zo lag er vandaag een bijzondere verrassing op de deurmat toen ik thuis kwam! Een kaartje met het opschrift "Groeten uit het MagnEETcafé!". Ik herkende het meteen, want zelf heb ik daar ook al eens gegeten met Janine en haar familie.

Ik dacht eerst dat het misschien een marketing actie was, om het eetcafé weer eens onder de aandacht te brengen, maar toen ik de kaart omdraaide, zag ik een aantal bekende namen...
Keuf, Ellen, Sjoerd en Marieke bleken uit eten te zijn geweest en stuurden ons een kaartje om te vertellen dat ze bij het MagnEETcafé een heerlijke Dame Blance serveren. Dat vind ik nou nog eens een leuke spontane actie!

Een geslaagd weekendje Poldersbos

Het was al weer lang geleden dat we af en toe een fantastisch weekendje Ouddorp beleefden, in het huisje van familie De Jager op het Poldersbos. Wat hebben we daar altijd veel lol gehad als we daar weer eens met onze vriendengroep bleven slapen of toen we er zelfs 2 weken in de zomervakantie verbleven. Sjoerd vond het tijd worden voor 're-visited-versie' en besloot om zijn verjaardag én zijn afstuderen eens goed en ouderwets te vieren.

Helaas werd ik gedwongen te kiezen tussen het bedrijfsuitje van Websites Nederland en een weekendje met vrienden uit. Het werd het laatste en gelukkig heb ik het eerste ook een klein beetje mee kunnen maken, dankzij de blog van collega Jan.

Vrijdagavond ging ik met Janine en Richard al even langs, maar bleven nog niet slapen. Zaterdag vertrokken we echter al op tijd richting Ouddorp, want het prachtige weer was aanlokkelijk.
Ook Keuf, Ellen, Johan, Jirga, Chris, Martha en Levi streken al vroeg op de dag in het poldersbos neer en dus besloten we ook nog even de bijzondere wandeling naar het strand te maken.

's Avonds kwam ook de rest van de vriendengroep op visite en was er de gelegenheid om mee te eten van het overheerlijke vlees op de barbeque.
Uiteraard gingen de biertjes met dit warme weer als eveneens warme broodjes over de toonbank en besloten we zelfs de avond, toen een groot deel helaas alweer naar huis was, met een aantal rondjes kaartje blazen. Dit leverde uiteraard hilarische momenten op en het werd alweer bijna licht toen we eindelijk op bed lagen.

Een geslaagd weekendje Ouddorp weer! Ookal zijn we wat rustiger geworden in de loop van de jaren, ik heb er weer ontzettend van genoten! Helaas ben ik door al die gezelligheid wel vergeten om meer foto's te maken, maar de foto's die beschikbaar zijn kunnen bekeken worden in mijn speciale Flickr album of onderaan deze blog.

Sjoerd en uiteraard ook Marieke, nogmaals ontzettend bedankt voor het gezellige weekendje! Moeten we toch weer vaker doen!

"Wie laf joe Fijnoor, wij doe"

Een aantal jaren geleden heb ik mij ook al eens zitten verbazen over het enthousiasme waarmee de échte voetbalsupporter achter zijn cluppie staat. Ook toen zat ik in het Feyenoord stadion en woonde ik op uitnodiging van een van mijn vrienden een wedstrijd bij. Zo zat ik ook vandaag weer eens in de Kuip en keek ik naar de wedstrijd Feyenoord - N.E.C., de eerste wedstrijd van het seizoen.

Anco nodigde me 2 maanden geleden al uit want zijn broertje was dan toch op vakantie en zo kon ik mee op zijn seizoenskaart. Ik vond het wel weer eens leuk om mee te gaan, de vorige keer was de sfeer me immers ook goed bevallen. Ik keek toen mijn ogen uit en ook nu weer zat ik mij te verbazen over de personen van 'Het Legioen'. We zaten namelijk precies tussen de harde kern Feyenoord hooligans, die het maar over één ding kunnen hebben, hun cluppie.

We zaten helemaal bovenaan in het vak, want daar zitten Anco en diens broertje Nick klaarblijkelijk altijd. Ook Sjoerd en zijn vrienden waren van de partij en hij keek dan ook verbaasd om toen hij mijn stem hoorde. "Gans, wat doe jij nou hier?!?" vroeg hij verrast en ik lachte hem toe dat ik weer eens een keertje meekwam, om de sfeer te proeven.
Zo liet ik mij achter hem wegzakken in het plastic stoeltje en was ik van plan om zo de wedstrijd te volgen, maar zodra de spelers het veld opkwamen, veerde het voltallige legioen op en kwam in beweging. Ik zag niets meer en werd gedwongen om ook de hele wedstrijd te blijven staan, tussen de zingende en schreeuwende die-hard fans.

Wat kunnen die lui zingen. Een kwartier lang bleven ze met een bizar Rotterdams accent "Wie laf joe Fijnoor, wij doe" zingen en "Hand en hand kameraden" werd steevast een octaaf te hoog ingezet waardoor ze de zinsnede "geen woorden maar daden" dan maar een octaaf lager zongen omdat ze er anders niet bij konden.
Het deerde niet, want wie boeit dat nou? Het was gezellig en iedereen was druk bezig zijn cluppie toe te zingen en te steunen. Daar kwamen ze voor, Feyenoord door dik en dun! Zonder deze bijzondere groep mensen zou de club niet zijn wat het nu is!

Het was overigens ook een aardige wedstrijd om naar te kijken. Al in het eerste speelkwartier kwam Feyenoord op 1-0 voorsprong, maar daarna kakte het helaas een beetje in. Toen ze half in de tweede helft een penalty mee kregen omdat er vanuit een hoekschop 'hands' gemaakt werd door een speler van N.E.C. werd vak S gek van opwinding. Dit kon wel eens de 2-0 voorsprong betekenen en ik zag Sjoerd vlak voor mijn neus zelfs een van zijn maten omhelsen en knuffelen van vreugde!

De 2-0 viel inderdaad maar daarna werd er jammer genoeg weinig interessant voetbal meer gespeeld. Toch verliet iedereen met een redelijk goed gevoel De Kuip. Hún cluppie had alle te verdelen punten weer binnengehaald, ondanks dat ze geen spetterende wedstrijd hadden gespeeld.
Ook Anco en ik verlieten het stadion met een goed gevoel. Ik, omdat ik weer een gezellige middag had gehad, Anco omdat hij de hoop had dat het dit seizoen misschien toch weer goed zou komen met zijn club.

Het duurde een tijdje voor we bij de auto aankwamen, want het was een drukte van jewelste buiten het stadion. Ook toen we met de auto vertrokken, duurde het nog even voor we echt door konden gaan rijden, maar daardoor kreeg ik nog wel de kans om een geweldige foto te maken.
Eentje van een échte fan welteverstaan...

Als bonus een filmpje van het penalty dat Feyenoord op 2-0 voorsprong bracht en waardoor vak S zo'n beetje ontplofte!