Hij neemt zijn taken als 'grote broer' uiterst serieus

We blijven nog even in de kindersferen, want afgelopen maandag mochten we een nieuweling in de vriendengroep verwelkomen. Evenals Paco en Ineke onlangs, kregen ook Chris en Martha nu een dochter. Met enige geplande hulp kwam het meisje maandagochtend op de wereld en na een nachtje in het ziekenhuis mochten moeder en dochter lekker mee naar huis, waar de kleine Levi stond te springen om met zijn zusje Lot te kroelen...

Het was overduidelijk toen we vanavond eventjes stiekem om een hoekje gingen kijken. Hier was iets bijzonders aan de hand! Lotte Noa, of 'Lot' zoals haar roepnaam luidt, groette ons al direct bij binnenkomst. Toen ik daarna omkeek en mijn hoofd opnieuw omdraaide, zag ik nog nèt dat ze haar tong naar me uit stak! Om vervolgens net te doen alsof ze van niks wist... De kleine schurk!

Zelf mocht ik ook eventjes met Lot kroelen en haar broertje Levi vond het schitterend. Die week overigens geen moment van haar zijde, want toen ook Janine het kleine meisje nog even van dichtbij mocht bewonderen, hield hij alles nauwlettend in de gaten. Hij neemt zijn taken als 'grote broer' dus uiterst serieus en dat is een goed teken, want als het een échte Looy wordt, dan moet hij straks nog vele vriendjes bij haar vandaan gaan houden!

Zijn voeten komen nog niet eens bij de bassdrumpedalen

Het begon allemaal toen ik met mijn handen een ritme op de keukentafel sloeg. Meteen reageerde de kleine man en sloeg zijn eigen, nog onregelmatige ritme. De eerst volgende keer dat hij bij ons op visite was, zette ik 'm achter de drumkit en het ventje leek volledig in z'n element.
Nu weet hij het al als hij hier is en zie ik het aan dat smoeltje als hij even lekker uit z'n dak wil gaan. En zo geschiedde ook vanavond weer...

Zijn voeten komen nog niet eens bij de bassdrumpedalen, maar de kleine Levi weet al goed wat hij met twee houten stokken moet doen. Vanavond sloeg hij weer alsof het een lieve lust was en hij waande zich al een echte artiest op het podium met uitzicht op een uitzinnige menigte.
Hij vond het allemaal schitterend en wilde eigenlijk na een kwartier nog steeds niet stoppen, maar zijn papa en ik vonden het toch de hoogste tijd om weer even met mama te gaan kroelen, want dat is eigenlijk wat je op die leeftijd gewoon nog lekker veel moet doen.

Zouden wij hem over een jaar of tien staan aan te moedigen als hij met zijn eerste schoolband de bühne betreed en de sterren van de hemel speelt?...

Levi's eerste verjaardagsfeestje

Toevallig, toen ik onlangs op mijn blog keek wat er vorig jaar april zoal gebeurde, kwam ik de blog tegen over de pas geboren Levi. Op bijgaande foto's zag ik het eerste kind van Chris en Martha, met de donshaartjes nog op z'n rug, liggend in de couveuse. Prompt viel er uitnodiging op de deurmat. Levi vierde zijn allereerste verjaardagsfeestje!

Hoewel hij eerder deze week al jarig was, was het vandaag de dag waarop vrienden langs mochten komen om onze kleine vriend te feliciteren. Janine en ik waren redelijk vroeg van de partij en bij aankomst was er nog niet zoveel visite. Iedereen zat heerlijk in de tuin en hoopte dat het zonnetje zich zou laten zien, dat nog achter de wolken verstopt zat.

Janine kroop meteen naast de kleine Looy en toen ze Levi wat van haar tompouce trakteerde leken ze samen de grootste lol te hebben.
Ondertussen stroomde de achtertuin gezellig vol en kreeg Levi steeds meer kadootjes. Hij en z'n vader hadden het maar druk met uitpakken, terwijl de rest van onze kleine vrienden zich stortten op het voorhanden zijnde speelgoed.
Zo leek Stijn een 'aardje naar z'n vaartje' en inspecteerde de felrode Ferrari eerst goed voordat hij plaats nam. Net z'n vader toch?

Ook van de, voor de gelegenheid gecreëerde, speelbak had gretig aftrek, maar even later leken de grote kinderen deze speelplaats over te nemen. Sommigen van hen waren nog wat beneveld van het schuurfeest van de avond daarvoor, maar anderen stortten zich vol overgave in de moederrol.
Een aantal kleine mensjes werden voor het eerst echt aan elkaar voorgesteld zo leek het en de verbazing was daarom af en toe wat groot. Anderen kwamen wat later die middag los en speelden gezellig mee met 'de grote jongens'.

Ook oma kwam nog even poolshoogte nemen en zo bleef het nog lang gezellig in die kindvriendelijke achtertuin in Middelharnis.
Levi's eerste feestje was een succes. Ik hoop dat er nog vele mogen volgen!

Geniet van elke dag...

Hoe gek het ook voelt, maar droefenis kan niet altijd de boventoon blijven voeren op mijn blog. We moeten verder met genieten van het leven, er uit halen wat erin zit. Met de laatste woorden die ome Leen sprak, 'geniet van elke dag, want de toekomst is vandaag' in ons achterhoofd geprent, proberen we de draad weer op te pakken.

Zo besloten Janine en ik, nadat we eerst bij het vernieuwde Van Bellen in Willemstad waren geweest, eventjes lekker uit te waaien op het Ouddorpse strand. Daar belandden we al gauw bij strandtent Paal 10, waar ik eigenlijk nog nooit was geweest, maar wat een relaxte indruk op ons maakte. We gleden weg in de heerlijk zachte bank aldaar en bestelden wat te eten.

Ook Chris, Martha en de kleine Levi kwamen om een hoekje kijken. Het kleine ventje stal natuurlijk de show en hij nam daar dankbaar gebruik van door zijn eerste tandje (en een tweede in opkomst) eens lekker in Janine's vingers te zetten!
Uiteraard konden wij ook niet van hem afblijven en hij moest het ontgelden met Martha's zonnebril.

Wat een schatje hè, dan geniet je toch weer van zo'n dag?

Kleine cowboys

Wat was het heerlijk weer vandaag, echt lekker strand weer. Toen Martha en Chris ons dan vroegen of we ook nog naar ''t Hoad' (havenhoofd van Middelharnis) kwamen, hoefden we daar dan ook niet lang over na te denken.

Op 't Hoofd troffen we echter de voltallige familie De Boed en voegden ons daar bij. Later werd de groep nog aangevuld door Marten, Lenny en diens zusje. Uiteraard waren de kleine cowboys er ook bij, waaronder Levi (die weer veel aandacht te verwerken had) en ook Milo (van Marten en Lenny), die op zijn beurt Levi weer een interessant verschijnsel vond, omdat die het zich wel érg gemakkelijk had gemaakt!

Erg leuk dus met die kleine gasten, want zeg nou zelf, bij een foto zoals deze kun je toch alleen maar glimlachen?

Zacht en donzig als een pasgeboren kuikentje

Gisteren kregen we te horen dat het kindje van Chris & Martha, waar we gisteren nog even in het ziekenhuis bij op bezoek waren, vandaag gehaald zou worden met de keizersnede. En zo geschiedde vanmiddag om 12:15. Een prachtig ventje werd ter wereld geholpen en kreeg de naam Levi!

Janine en ik zaten al de hele dag met spanning op nieuws uit het ziekenhuis te wachten, maar pas tegen half 4 werden we uit ons lijden verlost door een telefoontje van Martha, dat alles goed was verlopen. De kleine Levi werd nog wel goed in de gaten gehouden, maar alles zat er op en er aan.
Natuurlijk gingen we na het eten even op bezoek en troffen een uitgeputte en uitgehongerde Martha aan op haar kamer. De bevalling was meegevallen, maar ze had nu flink last van de wond in haar buik.

Chris nam ons als kersverse en trotse vader gelijk mee naar zijn zoontje en dus keken we met z'n drieën even om een hoekje bij de lieve kleine Levi. Wat schattig! Wat klein! En toch een wonder dat dit "pakketje" gisteren nog bij Martha in haar buik zat...
Levi was zo zacht en donzig als een pasgeboren kuikentje, wat niet vreemd is als je weet dat Martha er eentje van "De Boed" is... Het was zo'n lekker ventje dat Janine en ik er eigenlijk niet af konden blijven.

Terug op de kamer bij Martha werd het steeds drukker met bezoek en dus gingen we na dit korte bezoek maar weer naar huis. Daar waren de mannen van De Leeuw & Co immers alweer bezig met het bestraten onze voortuin! 's Middags hadden ze alles al uitgegraven, zand erin gegooid en aangestreken en toen we van het ziekenhuis terug kwamen, lag bijna de gehele voortuin al vol! En daar zijn we maar wát blij mee. Morgen nog een paar puntjes en dan is dat ook weer af...