Tussen de overwegend Surinaamse medemens

We moesten wachten totdat we naar binnen konden. Daar zaten we dan in, wat leek, een oude controlekamer van een fabriek, die nu dienst deed als gezellige bar. Het was wel een beetje wennen, als enige blanken tussen de overwegend Surinaamse medemens en ik was maar wat benieuwd naar wat komen ging.

Schoonzus Annette nodige ons enkele maanden geleden al uit om naar de tv-opnames van Zo: Raymann, van Nederlands-Surinaams cabaretier/stand-upcomedian en presentator Jörgen Raymann te gaan. Zelf moet ik eerlijk toegeven nooit naar het programma te kijken, maar het leek me wel leuk om die opnames eens van dicht bij te zien.

De studio zag er een stuk kleiner uit dan ik me had voorgesteld en uiteraard was ik bijzonder geïnteresseerd in de technische kant van de opnames.
Opeens vroeg Janine me of ik al naast me gekeken had en daar zag ik opeens onze eigen blonde porno-koningin Kim Holland naast me staan. Zij werd dan ook later geïnterviewd, evenals rapper Kleine Viezerik en visagist annex hairstylist Mari van de Ven.
Erg leuk om dit alles eens van dichtbij mee te maken, want mijn laatste aanwezigheid bij tv-opnames in de studio was toch alweer zo'n 20 jaar geleden, toen nog bij Telekids in de RTL studio's van Aalsmeer. Overigens een pluim voor Raymann die alles in rap tempo aan elkaar praat en het tempo er flink in houdt.

Na de opnames belandden we (spreekwoordelijk) onder de rook van de Euromast, waar we een plekje op de Spiesen Boot hadden gereserveerd. De binnenkant had ik me lang niet zo mooi voorgesteld dus dat viel me gelijk bij binnenkomst al op en alles mee.
Uiteraard genoten we met z'n drieën van de heerlijke vlees spiesen die op tafel kwamen en hoewel de dames voor het dessert nog even op de kaart moesten kijken, had ik mijn keuze uiteraard allang gemaakt. De geserveerde Dame Blanche deed niet veel onder voor de 'Moeder alle Dame Blanches' tot nu toe, dus dat ik nog even heerlijk heb zitten smikkelen moge duidelijk zijn!

Moppen en sterke verhalen voerden de boventoon

De lente leek vandaag echt ontketend, want een heerlijk zonnetje scheen op onze winters-witte gezichten. Een mooie dag dus om een aantal feestjes te vieren!

Zo werd schoonzus Annette eerder deze week al precies veertig jaar en dat vierden we vandaag tijdens een gezellige brunch met Janine, schoonmoeders en een aantal goede vriendinnen van de jarige. Dit alles vond plaats in pannenkoekenhuis "De Oude Maas" in Barendrecht, direct aan het water gelegen.
Ik was er persoonlijk nog nooit geweest, maar ik heb na vandaag in dit gezellige restaurantje een prima tussenstop voor een mooie zomerse motorrit gevonden!

Na de heerlijke brunch, die onder andere bestond uit pannenkoeken, harde broodjes en laten we vooral het overheerlijke toetje niet vergeten, spoedden we ons naar huis om vervolgens bij mijn eigen ouders aan te belanden.
Vandaag was het namelijk ook de verjaardag van mijn vader en terwijl Arjen gebiologeerd met een spelletje op de laptop van tante Jeanet bezig was, verrasten wij mijn vader met een aantal welkome kadootjes. Dat bleek echter nog wat lastiger dan gedacht, want we konden kiezen tussen een door mijn vader zogenoemde 'papier-prikkateur' (gewoon een ordinaire perforator, maar dan voor vier gaatjes) of een nieuwe motor....
Het werd uiteraard het eerste, maar vergezeld van nog een aantal andere aardigheidjes, die zoals gezegd een warm welkom genoten.

Ook oma De Gans was van de partij en prikte lekker een vorkje mee van de (hoe ironisch) 'oma frieten', die bij iedereen zonder enige moeite naar binnen gleden.
Een gezellige avond met familie en vrienden volgde, waar moppen en sterke verhalen weer de boventoon voerden. Ach ja, daar zijn verjaardagen toch ook voor...

Zijn oh-zo-befaamde knoflooksaus...

Er werd weer heel wat af gegeten en gezellig gedaan de afgelopen twee dagen. Kerst is een jaarlijks terugkerend 'vreet-festijn' en ook nu deed het zijn naam eer aan.

Gisteren, op eerste kerstdag, lagen de gevulde kippen al lekker op te warmen toen ik samen met Janine's vader, moeder, zus en uiteraard Janine zelf, kadootjes uitpakte. Ook zo'n traditie. Onder andere lekkere geurtjes, een rijstkoker, een regenmeter een muziekboek voor de saxofoon en een puzzel werden uitgedeeld. Zelf werd ik verblijd met 'Mothership', een dubbel cd en dvd van Led Zeppelin en een hele stoere boxershort.

Nadat alle kadootjes uitgedeeld waren, was het aanvallen geblazen toen de geur van gevulde kip en andere lekkernijen ons al in de kamer bereikten. Het was een heerlijk maal, om over de door Janine vervaardigde pudding nog maar te zwijgen! Die werd dan ook door iedereen zeer gewaardeerd!

Vandaag dekten we de tafel bij tante Els thuis, waar we na het overlijden van ome Leen (gelukkig) gewoon de traditie voortzetten en tijdens de kerstdagen nog steeds met elkaar gezellig aan tafel zitten.
Terwijl oma De Gans eigenlijk de gehele middag de binnenkant van haar ogen bekeek, waren de dames druk in de keuken bezig met de voorbereiding voor het feestmaal. Althans, niet alleen dames, want zo was 'zwager-neef' Arjan druk bezig met zijn oh-zo-befaamde knoflooksaus, die zo'n beetje onder luid applaus ontvangen werd.

Na alle voorbereidingen was het ook hier vandaag weer heerlijk eten en een gezellig samenzijn en zat ook omaatje uiteindelijk lekker te smikkelen.
Echter, toen iedereen zijn buik al zo'n beetje rond gegeten had, was het de beurt aan Janine en mij om nog een toetje te maken, dat uit allerlei verschillende lekkernijen bestond. Ook dit werd goed ontvangen en er werd lekker van gesmikkeld, maar ook hier kwam uiteraard een einde aan.

Gelukkig maar, want na twee dagen van zoveel eten en gezelligheid is het nu tijd voor een weekje luieren. Althans, alleen voor mij, want Janine heeft geen vakantie maar slechts twee vrije dagen. Desalniettemin denk ik de komende week prima door te komen en overweeg zelfs om op rantsoen te gaan, want hoewel de afgelopen dagen enorm gezellig waren, zal de weegschaal waarschijnlijk iets minder blij met me zijn...

Opeens sprong "op een oude fiets moet je het leren" in mijn gedachten...

Toen we gisterochtend wakker werden, op de dag dat ze écht jarig was, had de postbode al een aardig stapeltje kaarten op de deurmat gelegd. Gretig maakte ze ze open en vulde de reeds eerder bezorgde verjaardagskaartjes aan, zodat het uiteindelijk een dolle boel werd in de kast.

Vanmiddag vierden we Janine's 33e verjaardag voor familie en hoewel we al een tijdje van het kado van haar zus af wisten, was Janine uiteraard toch apetrots met haar nieuwe fiets. Annette had een oude, Engelse opoe-fiets, om weten te toveren van een bijna wrak van misschien wel dertig jaar oud, tot een schitterend en gloednieuw ogend exemplaar. Alles zat er op en er aan, zoals een handig rekje met bijpassend mandje voorop de fiets en een fietstas met bloemetjesmotief achterop. Het zadel was vernieuwd, de banden, handvaten en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Het leek er zelfs even op dat Annette er moeite mee had om afscheid te nemen van haar project, maar nu ze zelfs een heuse 'cursus fietsenmaker' in haar vrije tijd volgt, staat een volgend project alweer te trappelen.

Ook mijn vader vond het een interessant kado en stond er versteld van dat de fiets eigenlijk al zo oud was. Zo zag hij er niet uit! Uiteraard is een fiets niet om er naar te kijken en dus werd er meteen een proefritje gemaakt. Als een kind zo blij reed ze een paar rondjes door de straat, getuige ook het filmpje onderaan deze blog. Overigens sprong opeens het spreekwoord "op een oude fiets moet je het leren" in mijn gedachten, maar dat liet ik maar weer snel varen..!

Terwijl Janine de fiets weer parkeerde en Gijs inmiddels ook visite had, zat onze woonkamer gezellig vol met familie en kletsten we over van alles en nog wat en toonden we vol trots onder andere ons fotoboek van onze reis door de Verenigde Staten.
Ook oma De Gans was van de partij en ondanks haar hoge leeftijd, keuvelde ze gezellig mee. Al schrok ze af en toe even op vanuit haar middagdutje...

Als bonus een filmpje (wel kijken met geluid aan!) waarin Janine de eerste meters op haar nieuwe fiets maakt!

Er zou een prijs voor gegeven moeten worden

Ik vind het altijd een feestje als we uit eten gaan. Niet dat ik thuis niet lekker eet, integendeel, maar voor een avondje uit ben ik altijd wel te porren. Het liefst eet ik dan gewoon een grote schnitzel of biefstuk en houd ik niet van chique restaurants waar ik mezelf na de maaltijd de vraag moet stellen: "Wat heb ik nou eigenlijk gegeten?...".

Vanavond vierde Annette haar verjaardag zoals altijd, met een etentje voor de familie. Ze werd deze week, een dag voordat haar moeder 63 werd, alweer 39 jaar. Deze verjaardag zou gevierd worden bij eetcafé Huijsman in Rotterdam, zo ongeveer bij Annette om de hoek. Waarom daar? Nou gewoon, omdat ze precies daar de lekkerste Dame Blanche hebben die ik tot nu toe ooit geproefd heb!

Uiteraard begonnen we eerst met een voorgerecht. Zo smulde ik van mijn garnalen in hete olie terwijl de rest van de familie een lekker soepje naar binnen slurpte.
Ook op het hoofdgerecht was het prima kauwen! Zo had ik net als Janine's vader een overheerlijke schnitzel met een bedje van lekkere gebakken champignons.

Maar het was uiteraard het toetje waar ik vooral naar uitkeek. Veel keuze hebben ze niet bij Huijsman, maar dat is ook absoluut niet nodig! Zo stonden er dus opeens vijf overheerlijke Dame Blanches op tafel te prijken en bleek Huijsman zijn titel 'De beste Dame Blanche' te prolongeren met deze verrukkelijke calorieën-bom. Ze zouden er een officiële prijs voor moeten ontvangen!

Ik zat dan ook zichtbaar te genieten, maar niet alleen ik want ook de rest van de familie schoof deze lekkernij met gemak naar binnen. Smullen maar!

Een tweede kerstdag vol lekker eten en leuke kadootjes

Hoewel we nog vol zaten van de vorige dag, brak vandaag de tweede kerstdag aan. Deze besloten we dit jaar bij mijn schoonouders te vieren en dus toog ik vanmiddag samen met Janine en mijn eigen ouders richting Ouddorp.

Daar binnen gekomen bleek de voet van de gezellig verlichte kerstboom, bezaaid te zijn met kadootjes en hoewel dat geen verrassing was (we hadden immers een paar weken van tevoren lootjes getrokken) verbaasde ik mij toch over de hoeveelheid en de afmetingen.
Door dat laatste, zo had ik met Sinterklaas wel geleerd, moet je jezelf niet laten misleiden. Vaak hebben de 'inpakkers' slim gehandeld om jou op een zijspoor te brengen en is niet alles wat het lijkt.

Janine's zus Annette kreeg als eerste de eer om een kadootje uit te pakken en kreeg als eerste kadootje een magazine dat te maken had met haar hardloop perikelen. Daarna kreeg Janine een kado en die werd al direct misleid door de omvang van het pakketje. De inhoud was er echter niet minder om en ze haalde er maar liefst 3 kadootjes uit, waaronder een kookboek voor pannenkoeken (daar ben ik zelf ook heel blij mee!) en Wii Fit Plus, een nieuw spelletje voor de Nintendo Wii.
Ook voor mij werd goed gezorgd en ik kreeg de nieuwe dubbel cd van Rammstein in luxe verpakking en een bon voor Bol.com die bij mij altijd wel van pas komt.
Later kwamen ook mijn moeder, mijn schoonmoeder, mijn vader en ook Janine's vader aan bod. Die laatste kreeg een kado wat hem op zijn lijf geschreven is en ik maakte dan ook een bijzondere, typerende foto.

Als klap op de vuurpijl kregen zowel Janine als ik nog een extra kadootje uitgereikt waar we niet alleen verrast, maar ook erg blij mee waren! Een bon van Vive en een bon van VJ Motorsport was aan ons beiden wel besteed!

Toen was het tijd om aan tafel aan te schuiven en die lag inmiddels bezaaid met een, zo bleek wat later, een heerlijk door Annette bereidde amuse met zalm of ham.
Het hoofdgerecht bestond uit een pan overheerlijk suddervlees, met aardappeltjes, spruitjes met spek en zelfgemaakte appelmoes, maar het zag er zo lekker uit dat ik helaas vergeten ben een foto te nemen.

Het toetje daarentegen heb ik wel vastgelegd. De zusjes bereidden 'gezusterlijk' de door Janine gemaakte crème brûlée door nog wat extra's toe te voegen, wat het overheerlijke toetje alleen maar ten goede kwam. Iedereen zat dan ook tijdens de laatste gang te smullen en te smekken en de bakjes en borden werden bijna afgelikt zo lekker was het!

Met een bakkie koffie na eindigde onze tweede en laatste kerstdag alweer. Een dag die wederom als geslaagd kan worden beschouwd.
Nu nog even de bergen oliebollen doorstaan met oud & nieuw en dan gaan we maar weer eens op de weegschaal staan en kijken we hoeveel er af moet. Een voornemen voor het nieuwe jaar is in ieder geval afvallen, iets wat ik me altijd na de feestdagen voorneem. Dit keer is het me echter wel serieus, want anders ben ik straks te zwaar om in 2010 te gaan parachutespringen...

Mayumana Momentum

Het was vanavond weer eens, zij het vrij onverwachts, tijd voor een heerlijk avondje theater. Afgelopen zaterdag kreeg ik een e-mail van Janine's zus Annette, die me vertelde dat ze vrij goedkoop aan kaartjes kon komen van een voorstelling van Mayumana in het Nieuwe Luxor.

Van Mayumana had ik echter nog nooit gehoord, maar deed mijn huiswerk zorgvuldig en zocht hen op via YouTube. Daar vond ik al heel snel een preview van hun voorstelling "Momentum", dezelfde als de voorstelling waar Annette kaartjes voor wilde kopen. Het filmpje sprak me erg aan, want ik herkende iets van een percussie/theater-groep waar ik lang geleden al helemaal wild van werd, namelijk Stomp.

Het was het proberen waard en dus stapten we vanavond iets na 8 uur als een van de eersten de zaal van het Nieuwe Luxor in Rotterdam in, waar ik samen met Janine en haar zus op de eerste rij belandde en dus perfect zicht had op de voorstelling.

De voorstelling Momentum is, zoals zij zelf al perfect op hun eigen website omschrijven, een stomende, humoristische, ritmische, spectaculaire en zeer interactieve voorstelling! Laten dat nou net de ingrediënten zijn die nodig zijn voor een leuke avond!

Over veel zaken kunnen we zelf beslissen, behalve overde tijd die onherroepelijk haar eigen gang gaat. En dat onderwerp, de tijd, staat min of meer centraal in deze voorstelling van Mayumana.
De leden van Mayumana voerden een 1,5 uur durend, geweldig ritmisch, humoristisch en interactieve show op, waar ik, en zo te horen de rest van de zaal, ontzettend van genoot. Het publiek werd erg betrokken bij de show, doordat het af en toe ook zelf mee moest doen. Dat gebeurde onder andere door middel van een aantal koorden die in het publiek neerdaalden. Diegene die het dichts bij het koord zat werd geacht hier in een bepaald ritme aan te trekken en zo ontstond een heel ritmisch stuk dat gecomponeerd werd door 2 leden van Mayumana en de zaal zelf.

Hoewel er voor de voorstelling verteld werd door een vriendelijke, doch gebiedende stem uit de speakers dat foto's maken of filmen ten strengste verboden was, kon ik het tijdens de laatste knallen van het de voorstelling niet laten om toch wat foto's te schieten. Zeker toen de aller laatste seconden van de voorstelling weg tikten en de percussionisten / dansers op minder dan een meter van mij vandaan hun kunsten vertoonden, móést ik wel mijn camera tevoorschijn halen.

Op een gegeven moment trok het gehele gezelschap dwars door de zaal naar buiten en hoewel de mensen bij vlak bij de uitgang niet in de gaten hadden dat ze moesten volgen, gaf de zaal op een gegeven moment tóch gehoor aan de driftige handgebaren van het Mayumana team.
Die speelden op hun beurt nog vrolijk verder in de foyer van het Nieuwe Luxor, dat binnen een mum van tijd gevuld werd met het publiek uit de zaal, dat vrolijk meeklapte, bewoog op het ritme, schudde met de heupen of met een brede glimlach toekeek en gewoon genoot van het spectakel dat zich vlak voor onze neus op zeer ongebruikelijke wijze voltrok.

Het mag gezegd worden, ik heb ontzettend genoten van deze voorstelling, ook al ben ik wat bevooroordeeld omdat ik een enorme fan ben van dit soort percussionistische kunst.
De voorstelling is dan ook een échte aanrader voor jong en oud, die graag een avondje onderuitgezakt in het theater willen zitten en van humoristische ritmiek, dans of gewoon een geweldige show houden.

Je zou natuurlijk altijd de preview van Momentum op YouTube kunnen bekijken, maar ook leuk is de bonus van deze keer, een opname van het optreden dat Mayumana na afloop in de foyer van het Nieuwe Luxor gaf...





Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

Een leuke herinnering

Vandaag was het Moederdag en zoals heel veel mensen op deze dag doen, deden ook wij een rondje langs familie.

Zo ging ik vanochtend op de koffie bij Opa & Oma Visser, waar ik mijn vader en moeder en mijn ooms, tantes en neven aantrof. Gezellig en heerlijk buiten in de tuin, want het was prachtig weer vandaag!

We gingen ook nog even langs bij mijn omaatje De Gans, waar ik helaas nèt mijn nichtje en achternichtje gemist schijn te hebben.

Aansluitend nog even een bezoekje aan oom Leen en tante Els gebracht met wie we ook een hele tijd gezellig in de tuin hebben zitten kletsen, genietend van het heerlijke zonnetje.

Voor ons laatste bezoek reden we naar Ouddorp, naar de ouders van Janine, waar haar zus ook al was aangekomen vanuit Rotterdam en waar we heerlijk hebben gegeten van de varkenshaas en aardappelkroketjes!
Een oud-tante van Janine, die nu in Duitsland woont, wordt binnenkort 90 jaar en speciaal voor haar maakten Janine's moeder en zus een serie foto's van Ouddorp en de omgeving, waar een fotoboek van gemaakt gaat worden, zodat ze daar een leuke herinnering aan heeft.

Een foto van de Ihrmannetjes en schoonzoon mocht natuurlijk niet ontbreken en dus maakte de buurman als klap op de vuurpijl deze leuke foto van ons vijven.

Tweede Kerstdag 2008

De tweede Kerstdag van 2008 begon eigenlijk gelijk aan de eerste, met een rondje lopen. Dit keer haalden Janine en ik samen een frisse neus in onze mooie buurt en langs de haven van Middelharnis, terwijl ik mijn nieuwe cameraatje nog eens uitprobeerde.

Later op de dag kwamen mijn en Janine's ouders en zus langs om met z'n allen de 2e Kerstdag te vieren. Dit natuurlijk niet zonder de nodige kadootjes! Die begonnen we dan ook al snel uit te pakken en ook ik mocht vandaag een paar meter papier verscheuren en tot mijn grote blijdschap ontving ik de spullen die ik op mijn verlanglijstje had gezet!
Ook de rest van de familie werd blij verrast met leuke en handige kadootjes en nadat het laatste kadootje eindelijk was uitgepakt, begaven de dames zich naarstig naar de keuken om iets later de lekkerste creaties op tafel te zetten. Zoals bijvoorbeeld het voorgerecht dat voor de vrouwen bestond uit een heerlijke salade met geitenkaas en waarbij de mannen een eveneens heerlijke carpaccio kregen voorgeschoteld. En zo genoten we dus met de hele familie van zowel het voor- als het hoofdgerecht.

Als toetje kreeg ik de eer om mijn eigen Dame Blanche te maken terwijl de rest zich tegoed deed aan de overheerlijke (zo heb ik mij laten vertellen) Tiramisu.

Beide Kerstdagen heb ik dus mijn buik nog ronder gegeten dan dat ie al was. Hoe lang zou het duren voordat de kilo's, die ik deze laatste week van 2008 erbij eet, weer verdwenen zijn?

Met beide voeten

Addie attendeerde me vanmiddag op het bandje 'Met beide voeten' dat vanavond zou optreden in
restaurant / kroeg 'Old Village' in Ouddorp. Na wat speurwerk op hun website, zag ik al snel dat dit om een leuk en gezellig bandje moest gaan. De keuze om vanavond een biertje te doen in 'Old Village' was dan ook snel gemaakt.

En dus werden Janine en ik vanavond door Addie en Mirjam opgehaald voor een avondje uit. Later voegden Cor, Annemarie en Annette zich ook bij ons vieren.
Veel bekende waren eveneens naar Old Village gekomen om naar de band te luisteren en vooral Janine kwam in haar 'thuisdorp' veel bekenden tegen die ze allang niet gezien of gesproken had.

Het was dan ook erg gezellig. Zelf deed ik een paar biertjes maar ging algauw weer aan de Cola ter compensatie. Zo leerde ik van Keuf ooit de spreuk "Een frisje tussendoor, houd je op het rechte spoor!" en dat blijkt ook echt te werken.
De dames gingen echter onverstoord door met het drinken van glazen Rosé en hoe later het op de avond werd, des te spraakzamer werden de dames!
De mannen daarentegen, zoals Addie en Cor hier, deden het rustig aan. Addie was zelfs BOB want hij had besloten om morgenochtend al vroeg uit bed te stappen om te gaan mountainbiken.
Cor had geen verplichtingen en dronk dus gezellig een biertje mee en genoot van de gezelligheid.

Dan even over de band, want daar kwam ik vooral voor. 'Met beide voeten' is met recht vanaf vandaag een van mijn favoriete kroeg-bandjes. Ze hebben enorm uitgebreid en divers repertoir. Ze speelden nummers van onder andere Neil Young, De Dijk, U2, Bon Jovi, Beatles, Pearl Jam, Johnny Cash, Boudewijn de Groot, Guns and Roses en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ze begonnen om 22:00 met spelen en na 3 pauzes ingelast te hebben waren ze om 1:30 nog steeds niet uitgespeeld.
De voetjes kwamen naarmate de tijd verder verstreek, steeds losser op de dansvloer en tegen de tijd dat wij vertrokken, ging het dak er zo'n beetje af en kwam zelfs de eigenaar van de tent op het podium om te vertellen dat iedereen vanaf dat moment gewoon lekker binnen mocht roken! Direct stegen grote stoomwolken naar het plafond en lieten de rokers een luid gejuich horen.

Al met al een erg leuke band die er voor ons een hele leuke avond van maakte. Helaas heb ik het einde gemist, want ik had gehoopt dat ze Greenday met Time of your Life nog zouden spelen, maar dat zal ik dus waarschijnlijk nooit te weten komen.

'Met beide voeten' is een band om in de gaten te houden en zéker de moeite waard om naar te gaan luisteren! Voor meer informatie over deze band aangaande optredens, biografie of foto's van hun optredens, is er een website.

Janine weer thuis, de lekkerste Dame Blanche en een jammsessie

Na een nacht lang alleen in mijn bed te hebben liggen woelen, heb ik vanavond Janine weer opgehaald bij haar zus in Rotterdam. Ze ging samen met haar zus een nachtje weg, twee daagjes dus naar Oudewater, vlak bij Gouda. Daar heeft ze naast 40 kilometer fietsen, enkele kilometers lopen en lekker eten, ook nog tijd gehad om lekker te luieren.

We besloten vanavond bij haar zus Annette op de hoek wat te gaan eten en zo belandden we met een bord vol schnitzel en anders lekkers in een eetcafé op ongeveer 200 meter lopen. Het was geen bijzonder eten, maar gewoon een doodnormale schnitzel dus, met patat, mayonaise en wat groente. Perfect, want voor mij hoeft het nooit zo bijzonder te zijn, als het maar lekker is en dat was het dan ook zeker!

Onze keus was niet zomaar op dit eetcafé gevallen want hier hadden we al eens vaker gegeten. Ik wilde er vooral graag heen omdat ze hier een overheerlijke Dame Blanche serveren. Voor de mensen die mij een beetje kennen, is het geen nieuws dat de Dame Blanche dan ook mijn lievelingstoetje is en ik een restaurant niet goed kan vinden als er niet een op de kaart staat.

Enfin, ook dit keer was de Blanke Dame, die hier wordt geserveerd met lekker zacht soft-ijs, overheerlijk! En dat was niet alleen Annette maar ook Janine, roerend met mij eens! Ons weekend werd dus op gepaste wijze afgesloten...

Als bonus, heb ik net ook nog even wat zitten monteren van de jammsessie met Richard gisteren bij ons op zolder. Natuurlijk had ik weer een camera aan staan en heb zo'n beetje alles opgenomen wat we hebben gespeeld of zitten prutsen. Ik heb er even 2 leuke en lekker klinkende stukjes uit gevist en er een kort filmpje van gemaakt. Sit back and relax!

Kerst = (veel) eten = kilo's!

Bij kerst lijkt het vaak maar om één ding te draaien en dat vind ik eigenlijk helemaal niet erg. Wat is er namelijk leuker dan lekker eten? En vooral heel veel eten? Natuurlijk is dat egoïstisch als je kijkt naar mensen (ook hier in Nederland) die zich met de kerst niet meer dan een bordje warme doperwten en een klein stukje tartaar kan veroorloven. Want deze mensen bestaan er ook. Waar geen kadootjes onder de kerstboom prijken of waar niet de hele familie gezellig komt eten, want er is al zo weinig om van te eten. Dat is dan ook iets waar ik me terdege van bewust ben, maar als we hierbij stil gaan staan, dan kunnen we beter alles laten.

We hadden het over heerlijk eten toch? En veel gezelligheid, daar was ook geen tekort aan de 2 kerstdagen. Zo aten we eerste kerstdag bij Ome Leen en Tante Els, samen met mijn vader, moeder, neef Richard, nicht Claudia en diens vriend Arjan. Af en toe was het dan ook een dolle boel, vooral toen Claudia een voorwerp vond, waarmee het hoofd gemasseerd kon worden. Tja... Zelf kon ik het die dag natuurlijk weer eens niet laten om weer even achter een computer te kruipen. Een spelcomputer welteverstaan.

Kerstdag 2 werd bij ons in Ouddorp gevierd, waar wij nu alweer bijna 2 maanden "bivakkeren". Ditmaal met mijn ouders en mijn schoonfamilie. Die dag was het ook tijd om de kadootjes eindelijk eens van hun verpakking te ontdoen en omdat Arjen ook nog even langs kwam, mocht hij meehelpen het pakpapier te verwijderen cq. af te scheuren.
Ook die 2e kerstdag kon niet voorbij zonder dat er weer lekker gegeten werd. Dit keer zelf bereidde (ja ik niet, maar de dames van het gezelschap) kalkoen, zalm, aardappeltjes, groenten, salades, mosterdsoep (vooraf) en wentelteefjes (dessert). De enige die niet onder de indruk leek te zijn die dag (terwijl de vis toch erg goed bereid was) was Gijs. Hij lag liever lui te zijn en kwam alleen van z'n plek toen ie een beetje vanille vla kreeg voorgeschoteld...

Helaas is kerst niet alleen lekker en veel eten, maar zorgt het ook voor de nodige kilo's erbij! Misschien een goed voornemen voor 2008?

PS: We hebben eerste kerstdag nog ontzettend gelachen om "Kabouter Prikkeprak" die Ome Leen had gevonden op YouTube. Fantastisch flauw maar wel grappig! Chech hier

Rondje GTI, een balletje slaan en fase 1 van de uittocht

Vandaag kwamen Bart en Peter weer langs, om onze besprekingen omtrend ons nieuwe avontuur nog wat verder uit te diepen. Bjorn en ik besloten voorafgaand nog even het befaamde slingerdijkje buiten Oude Tonge (richting de Hoek van Sint Jaap) met Peter's Golf GTI uit te proberen. Ik moet zeggen dat zo'n GTI geweldig zit, rijdt en aanvoelt. Deze was namelijk uitgevoerd met een snelle DSG automatische bak. Die schakelt eigenlijk vrijwel op hetzelfde moment als dat je zelf zou willen schakelen. Zelf vind ik echter de beleving die je hebt mét het schakelen toch een stukje leuker.

Direct nadat wij terug kwamen van ons rondje, merkte Peter op dat je bij ons vanaf de sluis, eigenlijk perfect een balletje kon slaan. Laat hij nou net zijn golftas bij zich hebben! Dus zo kwam het dat zowel Peter, als Bart, als Bjorn fijn een balletje sloeg. Dat ging af en toe erg ver en er kwam er zelfs een gevaarlijk dicht bij de huizen van Suijssenwaerde terecht. Zelf probeerde ik ook nog een balletje te slaan, maar het bleef bij proberen, want ik had nog nooit zo'n ding in m'n handen gehad, dus ik sloeg 2x mis. Toen gaf ik het al snel op om niet verder af te gaan...

Toen was het tijd om naar huis te gaan, want ik moest 's middags helpen verhuizen. Janine, d'r moeder en Annette waren al vanaf vanochtend vroeg bezig om alle makkelijk mee te nemen spullen naar ons tijdelijke onderkomen in Ouddorp te verhuizen. Zelf zou ik mijn bureau met computers en toebehoren leeghalen. Dat was toch echt een flinke klus, maar ik ben er toch in geslaagd. Nu alles nog een beetje naar ons eigen inzicht inrichten in Ouddorp. Zoals de kamer, de keuken en de slaapkamers. Gelukkig is het gemeubileerd zodat we niet nog langer op geleende stoelen hoeven te zitten, omdat we onze inboedel 2 maanden terug al verkochten. Het grootste voordeel is dat we nu eindelijk weer een bank hebben!

Morgen de zware spullen en dan trekken we de deur op Kaai 3 voor de laatste keer achter ons dicht...




(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)

Morgen dan eindelijk weg, alleen ging het niet van harte...

Het begon gisteren al. Janine d'r moeder en zus zijn afgelopen week een weekje op vakantie geweest naar Duitsland. Op de terugweg (gisteren) werd haar zus Annette plotseling ziek. Hevige hoofdpijnen zorgden ervoor dat ze niet verder kon rijden, toen zij nog even op bezoek gingen bij een oud tante die ook in Duitsland woonde. Daar vielen zelfs enkele lichaamsfuncties uit, waardoor ze niets meer kon beet pakken, niet op haar ene been kon staan en zelfs haar gezicht ging een beetje hangen. Na even op bed te hebben gelegen, waarna alles weer wat helderder werd en de misselijkheid een beetje gezakt was, is Janine's moeder aan de terugweg begonnen, want Annette kon niet meer zelfstandig rijden. Daar werd ze weer ziek en heeft nog enkele keren overgegeven.

Gelukkig waren wij gisteren in Rotterdam, omdat ik daar een afspraak had (daarover later meer) en dus hebben we geholpen Annette naar bed te doen (die in Rotterdam woont), wat kleren opgeruimd, de auto schoongemaakt en mijn schoonmoeder mee terug genomen en thuis gebracht.

Vanochtend is Annette naar de dokter geweest die haar doorverwees naar de neuroloog in het ziekenhuis, dus daar zouden wij vanmiddag bij zijn om haar niet alleen te laten gaan.
Toen wij om 13:00 wilden vertrekken richting Rotterdam, dit keer met Janine's Toyota Aygo, zag ik een kras op de auto zitten. Enigszins geïrriteerd zei ik tegen Janine dat er weer een of andere eikel met iets langs de auto was gegaan, maar we zouden er later naar kijken omdat we haast hadden. Stap ik in de auto, zie ik dat de spiegel er naast hangt. Gewoon eraf gereden! Heb ik nog een keer goed naar de auto gekeken, blijkt hij aan de bestuurderskant flink beschadigd te zijn door krassen en die gebroken spiegel, maar niemand die zich had gemeld, ook geen briefje onder de ruitenwisser. Schandalig!
Wij dus al kwaad richting Rotterdam, Annette opgehaald, naar de neuroloog, krijgen we te horen dat Annette een hersenbloeding heeft gehad en dat dat vanwege haar leeftijd (36) wel heel opvallend is. Ook haar bloeddruk was veel te hoog, dus ze moest gelijk een paar dagen blijven en een CT scan maken.

Gelukkig heeft ze er niks aan over gehouden. Het enige dat nu van belang is, is dat de bloeddruk zakt, want die was veel te hoog. Na een tijdje kreeg ze dan ook weer praatjes (dat ze nu iedere dag uit eten ging, want de maaltijden in het ziekenhuis zijn zo slecht nog niet) en konden we dan ook weer een beetje lachen.
Saillant detail is dat wij vannacht op vakantie gaan naar Oostenrijk, dus het was nog de vraag of we wel gingen. Gelukkig gaan we dan toch nog, want we zijn er wel écht aan toe.
De koffers hebben we dan nog niet gepakt, maar dat gaan we dan vannacht maar doen.

Ik ga zeker mijn weblog bijhouden vanuit Oostenrijk, misschien iets minder frequent en minder grote stukken, maar dat is even afwachten. Ik hoop jullie allemaal weer in gezondheid terug te zien en tot volgende week!