Niet slecht voor een amateurtje! Toch?

Ik had het niet van mezelf verwacht. Eerlijk gezegd dacht ik altijd dat ik met mijn handen de verkeerde kant op geboren was. Het was immers ook al sinds mijn boomhut-periode niet meer voorgekomen dat ik écht aan het klussen was en toch zagen mijn boomhut creaties er toen al niet echt lelijk uit...

Zo zie je maar weer, als je iets echt wil, dan kan het ook. Vanavond was ik namelijk, hoewel iets later dan gepland, eindelijk klaar met ons schuurtje waar ik het afgelopen 'hemelvaart-weekend' al druk mee bezig ben geweest en daar ben ik dan ook eigenlijk wel een beetje trots op!

De zolder zit er netjes in en ook mijn werkbank is na vanavond klaar voor gebruik. Zelfs de trap naar zolder hangt netjes aan de eigen gemaakte klossen (met dank aan de tekening van Cor, dat dan weer wel), waardoor de trap nooit in de weg staat en altijd makkelijk neer te zetten is.

Niet slecht voor een amateurtje! Toch?

Opnieuw met de handen uit de mouwen

Na gisteren een volle dag geklust te hebben viel het vanmorgen voor deze kantoor-pik een klein beetje tegen om uit bed te rollen. Toch moest ik ook vandaag weer vroeg uit de veren om mijn handen opnieuw flink uit de mouwen te steken.

Ook Cor en Johan waren weer vroeg van de partij en startten met het aanbrengen van het gipsplafond. Zelf ging ik ook weer hard aan de slag met de zolder in het schuurtje, dit keer zonder mijn vader die vandaag gewoon moest werken.
Af en toe liep ik even in het huis naar boven, om de vorderingen te bekijken en te zien hoe er met het grootste gemak ook de kleinste details niet werden vergeten.

Toen de zolder in huis zo half in de middag tot in de puntjes opgeleverd bleek te zijn, was ik in het schuurtje ook al flink gevorderd. De laatste puntjes moeten daar ook nog op de spreekwoordelijke 'i' worden gezet en dan begin ik alweer aan mijn 'werkbank'...

Een vrije dag vol noeste arbeid

Met de bouw van ons huis hadden we er al rekening mee genomen maar toch duurde het nog een tijd voordat we er aan begonnen. Totdat we er vorig jaar samen met Cor en z'n timmermansoog eens goed voor gingen zitten, maar zelfs toen bleef het wachten tot een geschikt moment. Tot vandaag...

Omdat we onze 'zolder' gebruiken als volwaardige verdieping, is er bij ons in huis niet veel ruimte om de door de jaren heen gespaarde rotzooi ergens op te bergen. Al helemaal niet omdat onze 2e verdieping is gereserveerd voor een 'studio' en 'kantoor' en ik die graag netjes houd.
Toch is het zonde van de ruimte, want die gaat maar liefst 5 meter de hoogte in en dus was het na twee jaar de hoogste tijd om een échte zolder in huis te maken.

Gisteren leverde Esselink op bestelling van Cor al een geheimzinnig pakket af en zelf in het schuurtje, dat ook genomineerd was om er een zolder in te maken, stonden de nodige onderdelen. Gelukkig hadden we de 2e verdieping al leeg gemaakt en we wisten toen we vanochtend uit bed stapten, dat dit een van de laatste keren was dat we tot in de nok van ons huis konden kijken en dat we ook dat onooglijke pijpen-stelsel niet meer hoefden te zien.

Cor en zijn collega Johan stonden vanmorgen al om acht uur op de stoep en begonnen niet veel later de verschillende onderdelen al op maat te zagen. Diezelfde onderdelen hoefden gelukkig niet ons hele huis doorgesjouwd te worden, maar belandden via een slaapkamerraam al op de 1e verdieping. Het duurde dan ook niet lang voordat de eerste balk gelegd was en de rest van het raamwerk ging er ook al snel in. Voordat ik het goed en wel in de gaten had, zat Cor al een verdieping hoger om de vloerdelen op maat te zagen!

Zelf zat ik ook niet bepaald stil vandaag, want ik besloot samen met mijn vader het werk van de professionals in ons huis af te kijken en in ons schuurtje weer in de praktijk te brengen. We zaagden en boorden heel wat af en hoewel het niet zo snel ging als bij Cor en Johan, was ik aan het einde van de (halve) dag toch flink trots op wat we al bereikt hadden.
In huis viel mijn mond open van verbazing toen ik zag dat na een krappe dag werken, de gehele zolder er al in zat en zelfs de vlizotrap werkend en al gemonteerd was. De snelheid is echter wel een beetje te verklaren, want zo bleek Johan helemaal geen trappetje nodig te hebben om de latjes voor het gipsplafond vast te schroeven!

Zo tegen de klok van vijf kwamen onder andere Addie en de hoogzwangere Mirjam nog even naar beide zolders kijken en namen heel attent een lekker toetje mee voor bij het eten! Een luchtige Dame Blanche pudding ging er wel in na zo'n dag noeste arbeid en na de overheerlijke, door Jaine gemaakte Paella, stroomde de chocoladesaus over de heerlijke vanillepudding en snoepte mijn vader nog even wat van de bitterkoekjes pudding weg.

Zie het als 'even op krachten komen' want, na deze goed besteedde Hemelvaartsdag, staat er morgen opnieuw een dag klussen ingepland!

Hij was niet voor niks ex-bassist!

Vanavond werd het een avondje buffelen want met een groot deel van mijn collega's en wat extra hulptroepen, hadden we een avondje zaalvoetbal in de Staver te Middelharnis gepland.

Omdat enkele van mijn collega's niet echt in de buurt wonen, had ik hen een etentje bij mij thuis aangeboden en dat ontaarde uiteindelijk in veel geweld op zolder! Ik leidde hen rond door het huis en toen we bij de zolder uitkwamen, slaakten alleen een kreet van opwinding en waren ze niet meer te houden.

Joan klom direct achter mijn akoestische drumkit en liet zien dat hij een flink gevoel voor ritme in zich had (hij was niet voor niks ex-bassist!). Ook Koen liet zich van zijn beste kant zien, maar verkoos de elektronische kit boven de akoestische. Koen ging zelfs zo enthousiast met de dubbele-bass-pedalen in de weer, dat ik ze halverwege weer vast moest schroeven voordat ze alle kanten op zouden vliegen! Jaap lag ondertussen krom op de bank van plezier en de avond begon dus op deze manier al helemaal goed.

Bekijk hier overigens enkele filmpjes die met diverse mobiele telefoons zijn genomen:
filmpje 1, filmpje 2, filmpje 3, filmpje 4.

Uiteraard gingen we op tijd naar de Staver, waar we ons 2 uren lang in het zweet mochten werken in de gymzaal, tijdens het voetballen. Er werd stevig tekeer gegaan maar ondertussen probeerde ik de tegenstanders af te leiden met het welbekende "He! Kijk daar eens!", maar helaas trapten ze er niet in. Nu ik de foto's trouwens terug kijk lijkt het wel of ik nog met mijn hoofd op zolder, bij mijn drumstel zat, want klaarblijkelijk sta ik midden in de zaal te air-drummen!

Uiteraard kwam ik ook in actie, want ik leek vanavond op mijn best. Goede assists afgewisseld met aardig wat goals die ik op mijn naam mocht schrijven. Ik kon het nog steeds!

Na 2 uren voetballen, met af en toe de hoognodige rust tussendoor, belandden we uiteindelijk bij de bowlingbaan van de Staver waar we getrakteerd werden op bier en snacks. Al met al dus een érg gezellig avond!

Omdat er weinig spannende filmpjes van het zaalvoetballen gemaakt zijn, heb ik deze keer als bonus een filmpje van mijn ruim vier minuten durende drumdemo, met mijn collega's Jaap, Koen en Joan als enthousiaste toeschouwers!

Nog bedankt buurman! Voor dat minderwaardigheidscomplex...

In navolging van mijn vorige blog, over de oranje gekte en de commerciële gekte er omheen, kon ik natuurlijk niet stilletjes af gaan zitten wachten. Nee, ik toog de volgende dag een ander maal naar de Albert Hein en voorzag mij van de nodige oranje artikelen. Dat resulteerde in de volgende foto. Ik ben er dus helemaal klaar voor, laat dat EK maar komen!
Een andere update, die van ons klus-avontuur doe ik nu ik er even tijd voor neem. Néém ja, want het is inmiddels al aardig laat en anders heb ik er geen tijd meer voor.

De afgelopen week is het sleutelwoord toch wel "druk". Druk in mijn hoofd vooral, want het is druk op de zaak (altijd die deadlines) en omdat ik ook snel in ons nieuwe huis wil omdat ik het wachten méér dan zat ben, heb ik daar ook een super strakke planning. Nu doen we dan zelf niet zoveel, maar de mensen die het doen moet je natuurlijk wel een beetje achteraan. Dat resulteert de hele dag door druk telefoneren en je zorgen maken over bepaalde zaken terwijl dat eigenlijk helemaal niet hoeft. Stress, dat is het goede woord en daar schijn ik op zulke cruciale momenten nèt wat minder goed mee om te kunnen gaan, zo merk ik nu. Waarschijnlijk ben ik voor mijn naaste Janine en de rest van de mensen die ik dagelijks zie of spreek, op het moment even een eikel, maar sorry mensen, het komt allemaal weer goed, want na volgende week kan ik mijn hoofd weer wat laten rusten en ik zal het goed maken als jullie om een bakkie komen.

Enfin, het was vanavond (en de afgelopen week) weer druk klussen op Sommelsdijkse Haven 8. Zo is onze slaapkamer zo goed als af, nu Melissant vandaag begonnen is met de stoffering. Wat staat de vloerbedekking trouwens mooi! Ook bij onze nieuwe schuifkast. Ook de andere slaapkamers zijn al voorzien van vloerbedekking, de overloop nog niet evenals de zolder, want die komen morgen pas aan de beurt.

Op dat laatste werd vanavond namelijk nog druk geklust. Althans, onze vriendelijke schilder Arie houdt wel van een babbeltje en omdat mijn vader, moeder en schilder Arie goeie vrienden zijn, was het hek natuurlijk van de dam toen het zaakie compleet bij elkaar was.

Beneden schiet het ook al op al is men daar nog erg druk bezig. Zo zijn nu bijna alle gangmuren gedaan, behalve die waar het grijs nog op moet, die is alleen nog maar voorgestreken. Verder zijn er beneden al een hoop muren gedaan, maar is men duidelijk nog druk bezig om alles af te maken. Ook de schuttingdelen zijn vandaag gearriveerd. Ik had ze zelf nog niet gezien, want de buren hebben gezamelijk de schutting uitgekozen toen wij in de Efteling waren. Ze verdienen allemaal een pluim, want we zijn er dik tevreden mee (nu alleen nog zetten)!
Oh ja, ook de voordeur heeft een ander kleurtje gekregen. Althans, de binnenkant, wat de gehele gang een veel lichtere aanblik geeft. Het lampje hangt zelfs ook al op!

En dan dé zolder. Die heeft Arie deze week helemaal wit geverfd en de uitdrukking "prachtig" is dan een heus understatement. De zolder lijkt nu een stuk groter en is heerlijk licht. De donkergrijze balken breken het geheel en het moet dan ook adembenemend zijn als hij straks is ingericht. Daarvoor moest trouwens vanavond nog hard gewerkt worden, want morgen wordt hier de vloerbedekking gelegd en dus moest nog het een en ander af en moest alles ook nog even netjes worden opgeruimd. Vooral het sjouwen van de stelling was een aardig klusje, maar gelukkig konden we met veel genoegen het resultaat aanschouwen.

Oh ja, als laatste nog even een kiekje bij de buurman. Alexander heeft namelijk een prachtige tv! Althans, tv, hij heeft ervoor gekozen om een HD-Beamer in zijn huiskamer op te hangen die HD kwaliteit op een scherm ruim 2 meter breed projecteert. Gisteravond heb ik al een potje zitten racen op de Xbox en vanavond kon ik het niet laten om nog een keer langs te komen en met open mond te kijken. Het ziet er fantastisch uit en ik kreeg dan ook een serieus minderwaardigheidscomplex toen ik mijn eigen huis weer binnen liep en onze tv op de muur afgetekend zag staan... Bedankt buurman!


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)

Hebben ze stiekem toch wat gedaan!

Al 2 weken lang rijd ik zoals iedere dag even langs ons in aanbouw zijnde huis, maar al 2 weken lang denk ik iedere dag weer "verdorie, hebben die lui weer geen reet uitgevoerd". Tot ik vandaag op het geniale idee kwam om mezelf weer eens op een illegale manier toegang te verschaffen tot de "bouwput" en het huis aan de achterkant te bekijken. Wat schetste mijn verbazing... ze hadden wel degelijk iets uitgevoerd de afgelopen 2 weken! Ze waren nu namelijk bezig met het metselwerk aan de achterkant van het huis en niet alleen aan dat van ons, maar van het gehele rijtje. Ook de kozijnen voor de 1e verdieping lagen zowel voor als achter al klaar en zullen waarschijnlijk binnen niet al te lange tijd worden geplaatst.

Reden genoeg dus weer om wat foto's te maken van de zoveelste fase van de bouw. Ook hebben we vandaag voor het eerst op zolder gestaan, waar straks een extra slaapkamer en een studio worden gemaakt (volgens de planning zoals het nu is dan). Echt leuk om alles weer een stapje verder te zien. De huizen achter ons hadden zelfs al daken (bij ons wordt dat volgens de planning week 42) en daar zagen we zelfs al de trap naar boven staan. Hopenlijk gaat het bij ons nu ook opschieten.

Oh ja, en bij ons zat de aansluiting voor het kraantje al in de achtergevel verwerkt!


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)