"Sjaan, wiele gaen binnenkort thuus oak pannekoeken bakke!"

Opa en oma Visser waren voor Janine's verjaardagsfeestje helaas verhinderd, maar we besloten revanche te nemen. We nodigden hen uit om gezellig pannenkoeken te komen eten en dat hebben we geweten!

Beiden arriveerden tegen de klok van zes en deden een gezellig glaasje cola en een cassis voor oma vooraf. Ondertussen was Janine nog bezig met de pannenkoeken, maar die waren vrij snel nadat opa en oma binnengekomen waren, klaar om gegeten te worden.
Meteen na het 'startsein' vielen ze aan als leeuwen en doseerden zowel opa als oma een lekkere laag suiker op de naturel pannenkoek, terwijl Janine het even bij de stroop hield.
Er werd heerlijk gesmikkeld door ons vieren en ondertussen vlogen de verhalen over tafel, zoals we dat bij opa en oma gewend zijn.

Niet alleen de naturel, maar ook de spek-pannenkoeken vonden gretig aftrek en oma had ze zelfs nog nooit gegeten en ontdekte vanavond dus een nieuwe smaaksensatie. Het spek werd zelfs gecombineerd met suiker en ook stroop en opa besloot een van zijn laatste pannenkoeken met "Sjaan, wiele gaen binnenkort thuus oak pannekoeken bakke!" en nam hij zelfs de verpakking van de pannenkoekmix in ontvangst, terwijl hij nog een naturelletje met suiker bestrooide.

Opa zat op een gegeven moment vol, maar oma at nog eventjes lekker door en was bijna niet te stoppen! Zelfs toen we haar, nadat het bestek met rust gelaten werd, aanboden om de overige twee pannenkoeken mee naar huis te nemen om morgen uit de magnetron lekker op te peuzelen, zei ze geen nee en nam ze ze dankbaar in ontvangst.

Na deze overheerlijke en vooral ook er gezellige maaltijd, besloot ik opa en oma nog over onze avonturen tijdens de reis door de VS te vertellen, ondersteund met het schitterende fotoboek dat Janine samenstelde. Vol interesse volgden ze onze reis in beeld en gingen vervolgens na nog een 'bakkie koffie', met een voldaan gevoel naar huis. Altijd weer fantastisch, zo'n gezellig avondje met opa en oma!

Heerlijk zo'n immer enthousiaste opa!

Oma Visser heeft een vervelend jaar achter de rug. Ze was ziek en hoewel ze nu wel gelukkig weer thuis is, is ze nog altijd herstellende. Vandaag concentreerden we ons daarom even op wat anders, want oma vierde vandaag haar 74e verjaardag met ons!

Bij binnenkomst troffen we oma waar we haar meestal treffen, zorgzaam in de keuken. Ze was koffie aan het inschenken voor haar gasten en legde alles meteen neer toen we binnen kwamen. We feliciteerden haar met haar verjaardag en waren uiteraard niet zonder lege handen naar Stad aan't Haringvliet gereden.
Opa was intussen al druk bezig met het uitdelen van de gebakjes en nadat Janine oma even hielp met het uitpakken van haar kadootje, hoorde ik opa al direct de alom bekende woorden "Euh! Das leuk Sjaan! Kiek us!" spreken. Heerlijk zo'n immer enthousiaste opa!

Daarna was het gezellig keuvelen, zo met z'n allen bij elkaar. En terwijl het op oma's vier-en-zeventigste verjaardag weer gezellig gevierd werd, leukte opa de avond op met af en toe een aantal grote verhalen...

Oma komt weer thuis!

Nadat ze in het begin van dit jaar ziek werd en vanaf dat moment verschillende stadia moest doorlopen om weer de oude te worden is er gelukkig nog meer goed nieuws! Oma komt weer thuis!

Over twee weken mag oma na zo'n 5 maanden weer permanent naar huis. De afgelopen tijd kreeg ze ieder weekend verlof en die 'weekenden' duurden steeds langer, zodat ze nu nog maar twee dagen per week in de GGZNWB doorbrengt.

Nu het na een lange observatieperiode weer erg goed gaat met oma heeft ze van de doktoren te horen gekregen dat ze samen met opa haar leven weer op mag pakken en weer kan gaan genieten van al het goeds.

Vandaag troffen we haar zoals altijd in opperbeste stemming, samen met haar dochter (en toevallig mijn moeder!), druk bezig met haar opnieuw hervonden hobby en een trotse opa die trots toekeek hoe 'zijn Sjaan' weer helemaal opgekrabbeld was.

Na een heftige periode is het nu dus weer volop zon wat er schijnt op het Dijkhof bij de Vissers. Ik hoop dan ook dat ze nog lang van elkaar mogen genieten en ik kijk nu al uit naar die ene dag dat oma weer thuis komt!

Zowel opa als oma straalden weer

Een paar maanden geleden hadden we niet durven dromen dat we weer zo gezellig als vanouds bij elkaar zouden zitten, maar gelukkig liep het anders als wij dachten. Op de dag zelf belde ik uiteraard eventjes op om de felicitaties over te brengen, maar pas vandaag kon ik hen 'live' de hand schudden.

Nu alle vervelende dingen van de afgelopen maanden achter de rug lijkt en oma nog beter dan ooit tevoren is teruggekomen, vierden we vanavond in een bescheiden kring opa's 76e verjaardag. Ook oma, die een lang weekend verlof had van het geestelijk gezondheidscentrum, was er bij en dat maakte de hele club met kinderen en kleinkinderen compleet. Zowel opa als oma straalden weer en dat we opa's verjaardag op deze manier konden vieren leek op zich al een kadootje.
Er werd druk gediscussieerd over de voetbal en de op handen zijnde finale en Daisy was daarnaast onvermoeibaar en bleef de bal maar terugbrengen ook al gooide ik 'm iedere keer weer helemaal achter in de tuin.

Door de gezelligheid leek het snel laat te worden en hoewel alleen het maanlicht ons bijlichtte, werden we omringt door muggen. Het was dus onherroepelijk dat we keer op keer werden aangevallen door die ellendige beestjes, maar ome Johan maakte van de nood een deugd. Gelukkig wilde hij zijn idee wel met ons delen (al was ik het zelf af en toe even kwijt).
Ook Bethina vond nog iets interessants in de garage, waar ik uiteraard even later weer mee opgezadeld werd...

Ik ben blij dat we opa's verjaardag weer op deze manier hebben kunnen vieren en hoop dat er nog vele van deze gezellige avonden zullen volgen! Op naar de 77!

De zon leek recht op oma te schijnen

In het toch al drukke (lange) weekend stond ook vandaag weer volgepland. Ik viel van het ene in het andere en dat begon vanochtend al met het kiezen tussen klussen of motorrijden. Het werd het laatste...

Samen met neef Richard reed ik rond een uur of 11:00 op de motor naar Hellevoetsluis, waar we een bezoekje brachten aan onze gezamenlijke nicht Sylvana en haar man André. Richard was er nog nooit in huis geweest en kreeg een rondleiding. Buiten zat de kleine Tequise in haar eigen huisje. Wat wordt die kleine meid al groot en wat lijkt ze veel op haar moeder als ze lacht!

Met z'n vijven reden we (André, Sylvana en Tequise per fiets) richting Sylvana's moeder, onze tante Janneke. Zij wordt namelijk komende dinsdag 59 jaar en we besloten haar alvast te feliciteren.
Bij oom Jan & tante Janneke was het een gezellig drukke boel. Tequise kroop waar ze maar kon komen en oma De Gans genoot zichtbaar van haar achterkleindochter. Ook tante Els was aanwezig evenals mijn nichtje Claudia met haar Arjan. Lang konden Ries en ik echter niet blijven, want Richard moest weldra aan een middagdienst beginnen en mijn volgende bezoekje stond ook al weer gepland!

Bij thuiskomst had ik precies 5 minuten de tijd om mezelf om te kleden en me klaar te maken voor een bezoekje aan oma die nog steeds in de Geestelijke GezondheidsZorg Noord West Brabant verblijft. Tezamen met mijn vader, opa, Bethina en Janine reden we dus al snel weer richting Bergen op Zoom.

Daar trof ik een compleet andere oma dan een week geleden. Ze leek iets van haar oude glans terug te hebben gevonden. Ze herkende ons meteen, was geïnteresseerd, grappig en zelfs heel gewillig. Het deed me flink wat toen ik oma en opa gearmd door de gangen van de instelling zag lopen en buiten leek de zon wel recht op oma te schijnen. Voor het eerst in maanden zag ik weer een echte glimlach op haar gezicht verschijnen en ze genoot zichtbaar van de wandeling rondom de 'kinderboerderij'. Daar zagen we mooie herten en kangoeroes die flink in de buidel moesten tasten...

Oma leefde weer op en had weer erg in een hoop dingen die om haar heen gebeurde. Ze maakte weer grapjes en wist zoals vanouds de meest creatieve spreekwoorden toe te passen. Een fijn gezicht hoe opa weer wat lol beleefde aan zijn lieve vrouw, waar hij de afgelopen maanden toch heel wat mee meegemaakt heeft. Ik betrap mijzelf erop dat ik al een aantal keren over oma heb geblogd, maar eigenlijk nog nooit gezegd heb hoe groot respect mijn opa eigenlijk verdiend. Maanden lang maakte hij 24 uur per dag een hoop vervelende dingen mee, maar hij bleef oma onvoorwaardelijk steunen en zette zich voor de volle honderd procent in om zijn lieverd weer terug te krijgen. Hij oversteeg in die maanden zichzelf en deed dingen die hij eigenlijk nooit voor mogelijk had gehouden. Ik ben dus ongelooflijk trots op mijn pittige opa die ook in moeilijke situaties zéker zijn mannetje staat!

Het lange maar drukke weekend sloten we direct na het bezoekje aan oma, af met Bas & Noortje, waarmee we heerlijk gegeten hebben bij Rosali, aan de haven van Middelharnis. Zo at ik bijvoorbeeld als hoofdgerecht 'Gegrilde kip Piri Piri' en de trouwe lezers kunnen inmiddels wel raden wat ik als toetje koos.
Met een heerlijke Dame Blanche sloot ik dan ook dit weekend écht af. Een weekend waarin we veel hebben gedaan, maar waar ik zéker na het bezoekje aan oma vanmiddag, toch een stuk vrolijker van geworden ben...

Oma hief euforisch haar mega sorbet de lucht in

Een tijdje terug hadden we de 'generale repetitie', maar vandaag was het pas echt tijd voor de 50 jarige bruiloft van opa & oma Visser. Bijna alle kinderen, kleinkinderen, broers, zussen, neven en nichten waren in de Dolle Beer in Ouddorp neergestreken voor een gezellige samenkomst en natuurlijk om lekker te eten!

Eerst was er gelegenheid tot bijpraten met familie, die zien we ook niet dagelijks namelijk. Daarna kregen we een menu voorgeschoteld waar we konden kiezen uit verschillende voor-, na- en hoofdgerechten. Nou dat is aan deze jongen wel besteed!

Of dat de tijd nu zo snel ging, of de mensen in de keuken het vuur uit hun sloffen liepen, maar het eten stond ook vrij snel op tafel en het werd meteen een stuk stiller aan tafel...
Iedereen genoot van wat er op zijn bord lag! Zo zag ik opa & oma lekker smullen en ook Arjen, die een speciaal menuutje kreeg, zat lekker van z'n kipnuggets te peuzelen!

Mijn vaste blog-lezers raden inmiddels met gemak mijn dessert, want zo deed ik mij (net als mijn vader deze keer) zoals altijd tegoed aan een Dame Blanche (sorry op de foto had ik er al van gegeten, ik kon er niet van afblijven!).

En wat te denken van opa & oma! Beiden namen zij zoals verwacht een sorbet, maar speciaal voor oma lieten we, net als vorige keer, een mega sorbet aanrukken, die beiden met vuurwerk werden geserveerd (zie filmpje).
Oma (gek op ijs!) was er maar wat blij mee, schaterde, en hief euforisch haar mega sorbet de lucht in zodat iedereen hem kon zien. De dolle pret was van haar gezicht af te lezen en weldra begon zij aan haar (in onze ogen) zware missie, want hij móést op! Dat hoef je echter geen 2x tegen oma (kampioen ijs-eter) te zeggen!
Opa genoot overigens, net als de rest van de aanwezigen, ook erg van zijn ijsje, maar had hem iets eerder op dan oma...

Iedereen zat met spanning toe te kijken hoe oma de laatste druppel ijs uit de 'emmer' schepte en vol trots hief ze opnieuw het glas om te laten zien dat ze 'm toch écht 'burgemeester' gemaakt had!

Het was een gezellige middag en avond en ik prijs me gelukkig dat ik nog zo'n lieve en vitale opa en oma heb. Ik hoop dat de 60 jarige bruiloft nét zo gezellig wordt...

Als bonus een filmpje waarop de met vuurwerk versierde toetjes van opa & oma worden binnen gebracht!

50 Jarige bruiloft opa & oma Visser from Sander de Gans on Vimeo.

Al 75 jaar halve meter Jan!

Het is helaas nog mijn enige en ben er dus ook heel zuinig op, en vandaag werd opa Visser (ooit eens halve meter Jan genoemd) alweer 75 jaar.

Ondanks de toch vrij hoge leeftijd kan van een 'bejaarde man' nog absoluut niet gesproken worden! Oké, onlangs was het even schrikken, maar normaal gesproken is hij zo fit als een hoentje en zo sterk als een paard.

Vanavond vierden we dan ook met de kinderen en kleinkinderen het feit dat hij opnieuw een jaartje bij mag schrijven en hopen dat we nog lang plezier met 'm mogen beleven!

Het eerste plezier staat overigens alweer in de planning, want op 18 juli gaan we (opnieuw, want onlangs deden we dat nog met een klein clubje om voor te proeven) met de hele familie uit eten bij de Dolle Beer in Ouddorp, ter ere van de 50 jarige bruiloft en opa's 75e verjaardag.

Opa (ik weet dat je af en toe m'n blog leest!), nogmaals van harte gefeliciteerd met je verjaardag!

Helaas pindakaas, mijn vader viste dit keer achter het net

Vanochtend was het alweer vroeg dag. Nadat ik een avondje was doorgezakt, was ik toch al vroeg wakker en kon ik zoals gewoonlijk de slaap daarna niet meer vatten. Zo kwam het dus dat ik om half 9 alweer achter de computer zat.

Het was vandaag vaderdag en omdat Janine dit weekend met haar moeder, haar zus en een vriendin van haar moeder op Texel zit en zij altijd voor de vaderdagkadootjes zorgt, had ik dit keer dus geen kadootje paraat. Zo ben ik dan ook weer!

Helaas pindakaas en dus viste mijn vader deze keer achter het net. Hij vond het overigens niet erg, hij heeft toch al zo'n beetje alles wat z'n hartje begeert.
Volledig volgens traditie reed ik aan het einde van de morgen richting Stad, naar mijn opa en oma om daar met de rest van de familie vaderdag te vieren.

Opa had zoals gewoonlijk weer veel lol met ons, en vooral met mijn neefje Arjen, die steeds meer kattekwaad uithaalt.
De kinderen (mijn oom, tante en moeder) gaven Opa een mooi presentje voor in de grote achtertuin, dat hij erg waardeerde en Arjen mocht opa helpen met het uitpakken ervan en dat deed hij dan ook met veel genoegen.

Een interessante bovenverdieping en Sinterklaasavond

De laatste keer dat ik er was, was Janine nog druk aan het nadenken over de inrichting ervan. Samen met Gert Paul ging zij onder andere op stap om een passende keuken uit te zoeken en te kijken welke meubels er goed bij de ruimte zouden passen. Hij opperde al meer dan eens dat ik langs moest komen om het eindresultaat te bekijken en gisteren dacht ik, kom, laat ik eens een bezoekje brengen aan Gert Paul's nieuwe pand.

op bezoek te gaan. Voorafgaand had ik namelijk begrepen dat hij nogal wat "nieuwe" auto's had gekocht, hij zit namelijk tegenwoordig samen met Na vanochtend eerst eens wat gerommeld te hebben (bakkie gedaan bij Maurice en zijn geluidsset beluisterd door middel van een drumsolo van niemand minder dan Phill Collins en natuurlijk nog even mij auto gewassen), vertrok ik richting Oude Tonge om even bij Gert PaulMaurice in de autohandel. Niet de doorsnee auto's welteverstaan, maar Porsches. Daar zijn ze gek op en ik toevallig ook, makkelijker kan dus niet.
Boven in het pand, houdt hij kantoor. Tenminste, voor een gedeelte. De andere kant is bestemd voor enkele adembenemende auto's. Zoals deze 911 Turbo en zijn Targa 4. Ook aan de andere kant stonden nog wat prachtige exemplaren waar ik mij genoeggelijk aan heb vergaapt. Helaas was de rest van de collectie nog onderweg per boot vanuit de Verenigde Staten.
Toen ik weer bij mij positieven was, moest ik helaas alweer snel afscheid nemen en Janine ophalen om vervolgens naar mijn vader en moeder te gaan. Daar zouden we vanavond Sinterklaas gaan vieren, met de familie Visser (van mijn moeders kant).

Na het eten was het dan zover. De familie stroomde binnen en zoals gewoonlijk stal mijn kleine neefje Arjen van bijna 3 weer de show. Zelfs vanaf de bank wist hij de aanwezigen op zijn hand te krijgen.
Toen was het moment daar. Er werd op het raam geklopt. Iedereen (deed of hij) schrok en ook Arjen keek verschrikt om zich heen. Daarna vroeg iedereen zich hard op af of het Zwarte Piet niet was die op het raam klopte. Opeens bleken er zakken met kadootjes voor de deur te staan en samen met Arjen liep ik naar de voordeur om dit te kunnen bevestigen. Daar waren mijn vader en Bethina de kadootjes al aan het binnen slepen en Arjen kon zijn geluk niet op.

Tijd om die kadootjes maar eens uit te pakken. We kregen allemaal wel iets van de Sint. Sommige kadootjes voorzien van een gedicht, kadootjes waar ook aardig wat knutseluurtjes in zaten en traditionele kadootjes van gewoon lekker scheuren en kijken wat er in zit.
Arjen wist eigenlijk niet met welk kadootje hij wilde spelen (want de Sint bleek hem dit jaar in het bijzonder erg goed gezind), en Opa bleek zich ook wel te kunnen vermaken met Arjen's kadootjes. Zelf kreeg hij later eindelijk ook nog wat kadoos toegestopt en toen was het de beurt aan het aller grootste kado dat zich in de woonkamer bevond. Dat bleek voor mij te zijn!

Een grote doos stond al een tijdje naar me te glimlachen en nu mocht ik het open maken. Ik kon me niet bedenken wat er in zou kunnen zitten en toen ik het papier er af scheurde en de doos opende, begon de ellende. De doos bleek gevuld met verschillende kleine kadootjes waar teksten in zaten die mij naar het uiteindelijke kado moesten leiden. De doos was daarnaast opgevuld met kilo's oud papier en andere rommel en daar wist Arjen zich weer goed mee te vermaken. De papiersnippers vlogen letterlijk door de kamer en belandden menig keer in de wijn van Janine. De kamer lag ermee bezaaid en dat moest natuurlijk wat later tóch even opgeruimd worden. Nadat hij nog even had gekroeld met mijn moeder, mocht Arjen zijn laatste kadootje open maken. Nadat hij een klein stukje had opengescheurd, riep hij direct "BEIN!", waarmee hij doelde op de inhoud van het pakketje, een speelgoed combine. Die wilde hij ontzettend graag hebben, maar hij kreeg de eerste minuten de kans niet om er mee te spelen, omdat de "grote kinderen" het ook érg interessant bleken te vinden. Gelukkig was er aan het einde van de avond toch nog even tijd om er zelf mee te spelen...

De avond werd helaas nog even met een wrange nasmaak afgesloten. Toen Ome Johan en zijn gezin naar huis wilde gaan, ontdekte hij tot zijn grote schrik dat er een videocamera op straat lag. Die bleek van Arend en Bethina te zijn, waar ze doodleuk met de auto overheen gereden waren. Ze hadden niets gemerkt van het alles, behalve dan dat ze dachten dat ze met de auto over de stoeprand reden. Hij bleek bij het uitstappen eerder die avond, uit de auto te zijn gevallen. Helaas, camera overleden. Jammer dat Sinterklaas pas volgend jaar weer terug is...

Tot slot nog even een filmpje van eerder die avond...

Een gezellig Sinterklaasfeest en een fotoshoot met auto's

Nadat ik eerst mijn auto gewassen had (het is immers zaterdag autowasdag), besloot ik samen met mijn neefje, mijn tante en mijn opa en oma naar het Sinterklaasfeest in Nieuwe Tonge te gaan. Daar mijn moeder al sinds enkele jaren de rol van hoofdpiet mag vervullen, reed zij dit keer weer mee op de koets door de straten van het dorp totdat zij aankwamen bij "Ons Dorpshuis" waar het feest "losbarstte".
Daar probeerde opa samen met Arjen en Sint op de foto te gaan, maar Arjen zag zoveel, dat het bijna onmogelijk was het ventje stil te krijgen. Ik, daarentegen, sta puik op de foto mag ik wel zeggen, geflankeerd door Sint en Piet (mijn moeder dus).

Ook Chinella kwam ik nog tegen en haar zoontje Ruben leek meer oog voor de camera, dan voor Zwarte Piet te hebben. Na enkele keren proberen, besloot Arjen toch bij Zwarte Piet op schoot te kruipen, maar niet zonder dat zijn moeder dicht in de buurt was. Zou je trouwens zeggen dat dit twee zussen zijn? Of dit moeder en dochter? Ook de echte Piet kwam nog langs, maar hij zo te zien moest ie niet veel van Zwarte Piet hebben.

Na nog even bij het Sinterklaasfeest te hebben gekeken, vertrok ik richting Melissant, waar ik afgesproken had met Keuf en Addie bij Mijnders Transport, om daar wat foto's te maken van onze auto's, maar niet voordat ze eerst gewassen waren. Gelukkig had ik die van mezelf al gedaan en was die van Addie ook al klaar, maar die van Keuf kon nog wel een wasbeurtje gebruiken! Na een grondige sopbeurt was het dan tijd om in de loods van Mijnders wat mooie plaatjes te schieten, met de volgende resultaten...

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20

Foto's uit deze blog mogen niet zonder toestemming voor commerciële doeleinden worden gebruikt

Mosa tegels, Bridgestone Potenza's en Gran Turismo

Een drukke dag gehad vandaag. Het begon zo rond half 10, want Janine en ik hadden eindelijk een besluit genomen over de vloer die in ons nieuwe huis komt te liggen en we zouden de offerte gaan tekenen en inleveren. Wij dus al vroeg naar Tegelhandel Peeman, om daar onze 60x60 tegel van Mosa te bestellen. Eentje in een lichtgrijze tint, prachtige tegel die Janine al vanaf het begin niet meer uit het oog verloren was en ik ook niet trouwens. Wat dat betreft hebben wij gelukkig allebei vrijwel dezelfde smaak. Erg fijn is dat want we hoeven vaak niet lang over een besluit na te denken omdat we snel op één lijn liggen.

Mooi, dat was dan geregeld. Toen plan 2, nieuwe Bridgestones onder de R. Vanaf het moment dat ik hem gekocht heb had ik eigenlijk al gezeur met mijn achterbanden. Ze bleken "gecubbed" te zijn doordat de wielen niet goed uitgelijnd waren en maakten dus herrie. De dealer (Honda Welman uit Heerhugowaard) hield zijn poot stijf en dat leek mij absoluut niet op zijn plaats. Zo hebben meerdere mensen naar de banden gekeken en kwamen zij met de conclusie dat de dealer ze in deze staat nooit had af mogen leveren. Aan de binnenkant was het profiel ook bijna weg en waren ze echt aan vervanging toe. Honda Welman vond het echter niet "boeiend" en gaf te kennen niets te willen doen nadat hij ze gezien had. Nadat ik 2 weken later toch nog eens belden en ze me een belachelijk voorstel deden (je kan 2 nieuwe Bridgestone Potenza's krijgen voor €180,- per stuk) besloot ik dat ze mooi in de bekende stront konden zakken.

Addie regelde afgelopen week een alternatief voor me en vanochtend kon ik dus terecht bij Banden Service Flakkee, waar mijn voorbanden naar achter werden geplaatst en waar er aan de voorkant 2 hagel nieuwe banden om gingen. Ook werden alle wielen op een erg vernuftige wijze uitgelijnd. Mijn wielen werden voorzien van hele vreemde reflectoren die infraroodstralen terug kaatsten en waarna er aan de hand van op het beeldscherm verschenen waarden, aan mijn wielen werd geschroeft en gedaan. Erg kunstig allemaal en het resultaat? Verbluffend. De R is nog nooit zó stil geweest. Dat klinkt overdreven maar dat is het absoluut niet. Het verschil is "significant" hoorbaar. Dat was z'n geld dus dubbel en dwars waard.

Tussen de middag aten we lekker frietjes bij opa en oma, die vonden dat wel gezellig (al wilde oma zich voor de foto achter een fles verstoppen en ik moet zeggen, ze valt helemaal niet meer op). Vroeger was ik best vaak bij hen als ik in de buurt was, tegenwoordig komt dat niet zoveel meer voor.
Toen direct door naar Corné, om samen met hem, Antwan en Mark de stenen bij Corné uit de voortuin te halen en ze met aanhangwagens te verschepen naar een loods van Visbeen, zodat ze over een paar maanden weer verplaatst kunnen worden naar het nieuwe huis van Mark.

Sinds vandaag ben ik trouwens ook in het bezit van een Playstation 2, met Gran Turismo uiteraard, zodat ik met een Type R over de Nordschleife kan blèhren en alvast kan oefenen voor als we echt met de R het circuit op gaan.

Om een lang verhaal kort te maken, het was 'n drukke dag, maar ach... tis weekend! Morgen blowkarten!