De details zijn bekend!

Afgelopen vrijdag dook ik voor een van de laatste keren de oefenruimte van Buckle-Up in, in voorbereiding op het optreden van 11 september met Buckle-Up & Friends, dat plaats vindt in het nieuwe Jeugd Activiteiten Centrum van Middelharnis (JAC).

Omdat de Buckle-Up bezetting niet volledig was en Klaasjan, net terug van een rondje door the States en Canada, toch niet ging drummen (er waren immers drie drummers aanwezig!), voorzag hij de oefensessies hier en daar van zijn zangkwaliteiten.
Vanavond ontmoette ik Martin voor het eerst, die reeds zijn strepen op de gitaar al lang verdiend heeft en ook zag ik Richard weer eens spelen die die avond ook lekker bezig was.

Inmiddels zijn de details over het optreden bekend en is zelfs de poster al klaar (download hier de poster in een groot PDF formaat). Zoals gezegd zal het zaterdag 11 september plaatsvinden aan de Molenweg 28 in Middelharnis (daar waar vroeger Imabo Esselink zat). Kaartjes zijn echter niet nodig, de entree op deze feestelijke en vooral heugelijke avond, is gratis. De zaal gaat om 20:30 open en de aftrap begint dan om 21:00 en vanwege de flinke lijst met 'friends' én nummers zullen we zo rond 00:30 de laatste noten spelen.
Wees er echter snel bij! Er kunnen zo'n 150 mensen in de zaal en nu er vrije toegang is, betekend dit dat vol ook echt vol is! Meer informatie over dit optreden vind je op de website van Popstichting Jailhouse.

Helaas kan ik niet bij de generale repetities aanwezig zijn. Die vallen namelijk precies op de data dat ik in Griekenland van een heerlijke vakantie hoop te genieten. Ik hoop echter op de laatste dag nog eventjes 'voor 't echie' te kunnen oefenen omdat het toch voor mij ook allemaal nieuw zal zijn, maar uiteraard zal ik mijn vakantie sowieso goed besteden om de laatste puntjes nog even op de spreekwoordelijke i te zetten!

Hopelijk tot ziens bij Buckle-Up & Friends!

Als absoluut groentje tussen mijn 'local heroes'

Ik heb het inmiddels al een aantal keren genoemd, maar zaterdag 11 september heb ik de eer om met coverband Buckle-Up & Friends mee te mogen spelen in het nieuwe jeugdcentrum van Middelharnis (lees op de site van Popstichting Jailhouse waarom). Vorige maand dook ik met deze doorgewinterde muzikanten voor het eerst de oefenruimte in en had ik vanwege de korte tijd nog maar één nummer ingestudeerd. Tijd voor een revanche!

Met nog 52 dagen op de klok repeteerden we vanavond weer in de oefenruimte te Battenoord en speelde ik niet alleen samen met een drietal leden van Buckle-Up zelf, maar ook met een van de vrienden 'Kade', die zelf regelmatig als bassist van een van mijn andere favoriete lokale bands, de Black Jack Blues Band op het podium te vinden is. Opnieuw zat ik daar dus als absoluut groentje tussen een aantal uitmuntende muzikanten, maar toen ik eenmaal achter de drumkit zat, voelde het bijzonder goed.

Ik beschouw het als een eer om met mijn 'local heroes' te mogen spelen en hoewel ik opnieuw weinig tijd voor het oefenen heb kunnen vrijmaken, maakte ik gisteren nog eventjes alles goed (wat ten koste ging van de aardappelen!). Ik moest vanavond immers goed voor de dag komen en kon niet komen aanzetten met maar één nummer dat ik goed kon spelen.

Vaste drummer van de band Klaasjan liet me nog even zien hoe hij de nummers achter zijn drumkit speelde, maar daarna kreeg ik de eer om opnieuw plaats te nemen op de 'troon'. Ik speelde "You can say" van Krezip en die zat er al helemaal goed in. Dit nummer liep dus als een zonnetje. Het nummer "Born to be Wild" van Steppenwolf had ik iets minder goed ingestudeerd, maar ook dit liep boven verwachting lekker. Uiteraard waren er nog wat opmerkingen van de kant van Klaasjan, maar na een paar keer oefenen met de band, zat het nummer er bijna helemaal goed in. Het derde nummer dat we oefenden en wat ik ook op 11 september zal spelen, is "Start me Up" van de Rolling Stones. Voor de drummer is dit nummer niet zo heel erg moeilijk dus ook deze zat er na een paar keer in.

Drie van de vijf is een mooie score met nog bijna 2 maanden de tijd. De komende tijd zal ik mij gaan concentreren op "Elevation" van U2 en "Smell's like teen spirit" van Nirvana, zodat ik bij de derde oefensessie alle nummers kan spelen.
In het optreden zelf heb ik ongelooflijk veel zin en wie wil komen kijken kan het beste zorgen dat hij op tijd zijn kaartjes heeft geregeld. Ik begreep dat er plaats is voor 200 mensen in het nieuwe JAC (Jeugd Activiteiten Centrum) en gezien het feit dat er 20 'Friends' met Buckle-Up meespelen die wellicht ook weer allemaal 'fans' meenemen, is het te verwachten dat het een drukke boel wordt. Kaarten zijn op dit moment nog niet beschikbaar, maar houd daarvoor de website van Popstichting Jailhouse even goed in de gaten.

Ik beloof in ieder geval de komende tijd hard te gaan oefenen, om goed voor de dag te kunnen komen op 11 september. Dat gaat een flinke knalfuif worden in het JAC!

Weer eens even lekker jammen

Omdat we donderdag beginnen met het maken van een zolder op onze zolder (klinkt wat vreemd maar is het zéker niet), kwam Jurien vanavond met het lumineuze idee om mijn akoestische drumkit naar de oefenruimte te verplaatsen. We komen de laatste tijd niet zo heel vaak in de oefenruimte en gezien het feit dat we zoveel mogelijk van de 2e verdieping af moeten halen omdat het wel eens een flinke rotzooi kan worden, was dat een heel goed plan!

Terwijl Noortje en Janine druk bezig waren met hun saxofoon-oefeningen, waren Jurien en ik dus druk bezig met het demonteren van mijn Yamaha kit. Dat duurde gelukkig niet zo lang, maar voor je alles naar beneden hebt versjouwd dan ben je weer een tijdje verder. Zodoende lag de woonkamer bezaaid met onderdelen en paste daarna alles precies in de Volvo. Toch makkelijk zo'n station...

Eenmaal bij de oefenruimte aangekomen bepaalden we een mooi plekje en na alles uitgeladen en weer opgesteld te hebben, was het na een kleine laatste check tijd om hem eens even in deze setting te testen.
Omdat we geen zin hadden in serieus gedoe vanavond, besloten we lekker wat te jammen en te spelen wat in ons op kwam. Dat resulteerde in een aantal leuke filmpjes (waarvan er tijdens het exporteren een paar verloren zijn gegaan...) en het bracht Jurien zelfs op het creatieve idee om twee instrumenten tegelijk te bespelen!

Mijn akoestische kit is in ieder geval al veilig gesteld, nu nog zorgen dat de rest ook een veilig heenkomen krijgt, voordat de verbouwing kan beginnen!

Als bonus een heel kort filmpje om een indruk te krijgen van ons onsamenhangend gelummel van vanavond!

Koninginnen uit het stenentijdperk

Het was weer erg gezellig vanavond tijdens de oefenavond, die dit keer een dag eerder plaats vond dan normaal, van onze nog naamloze band. Iemand misschien een idee?

Helaas moesten we wel onze bassist Barry missen omdat hij andere verplichtingen had en het niet zou gaan redden om met ons mee te spelen. We misten hem dan ook niet alleen vanwege zijn gezellige persoontje, maar ook vanwege zijn muzikale talenten. We moesten het dus vanavond zónder de zware bas-dreunen van ons 'Brie' doen...

Ik had flink geoefend deze week, omdat er een aantal snelle partijen in het nummer 'No One Knows' van Queens of the Stoneage voorkomen en kon hem dan ook nog niet volledig spelen. Niels en Richard waren toch al een stukje verder maar dat kon ik helaas nog niet bijbenen.
Ik had trouwens sowieso de grootste moeite met spelen vanavond. Het ging van mijn kant niet echt lekker, vooral ook omdat ik mijn partijen op een andere drumkit heb geoefend en dan is het toch wel wennen om het op de drumkit in de oefenruimte te spelen!

Enfin, we hebben het beste ervan gemaakt en wat vooral erg belangrijk is, is dat we weer ontzettend gelachen hebben met elkaar. Zo schoten er verschillende lachsalvo's de lucht in wanneer Niels of Richard een bizarre gitaarsolo ten gehore brachten en speelde Niels zichzelf nog het zweet op zijn hoofd op de drumkit!

Als bonus dit keer een filmpje (de beste van de verschillende takes...) waarin we de eerste 3 minuten van het nummer aardig kunnen spelen. Je mist echter meteen de zware basklanken van Barry. We hopen binnen een paar weken met een gelikt filmpje te komen (dan ook met zang eronder?), maar deze keer dus alleen een 'oefen-versie'. Ik zal daarom komende week opnieuw hard moeten oefenen en het nummer proberen nog verder te spelen. Dat wordt weer lange avonden op zolder 'studeren'!





Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

Lekker veel herrie

Het was weer heerlijk om vanavond met zulke getalenteerde en reeds ervaren muzikanten te spelen, die ook nog eens erg gezellig zijn! Het klikt goed, maar ik als redelijk onervaren drummer, die nog nat is achter zijn oren, zal flink m'n best moeten doen om Richard, Niels en Barry qua niveau een beetje bij te benen. Ik probeer dan ook zo goed mogelijk mijn partijen in te studeren zodat we op onze oefen-avond (vrijdag), er helemaal voor kunnen gaan.

Deze week speelden we echter écht live, in de oefenruimte, waar we lekker veel herrie kunnen maken in tegenstelling tot bij ons op zolder waar we veelal met een koptelefoon op spelen. We speelden net als vorige week het nummer 'Woman' van Wolfmother en zo met de versterkers, akoestische drums en het feit dat we deze week helemaal compleet waren, was toch nog een beetje wennen...

Ook 'No One Knows' van Queens Of The Stoneage kwam aan bod, maar dat zat er duidelijk nog niet helemaal in. Het eerste gedeelte ging prima, maar de moeilijke snelle stukken moesten we voor komende week bewaren.

Vanavond speelden we ook voor publiek! Althans, publiek, Jurien kwam kijken hoe we het er met z'n vieren vanaf brachten en nam ook nog een lekker biertje voor ons mee.

Na 2,5 uur vlammen, en vooral ook lachen, gieren en brullen hielden we het voor gezien. Met piepende oren verlieten we de oefenruimte, met de instelling dat we volgende week weer bij elkaar zouden komen en in de komende week, individueel, onze partijen goed zouden oefenen.

Dat wordt dus thuis weer flink aan de studie, zodat we aanstaande vrijdag weer volledig los kunnen gaan! Ik ben benieuwd...

Shakira keek angstig toe wat we nu weer aan het doen waren

Het was al weer een hele tijd geleden dat we voor het laatst in de oefenruimte waren, dat ongeveer op een steenworp afstand van mijn huis te vinden is. Meestal zitten we bij mij op zolder, maar dat komt voornamelijk omdat er in die oefenruimte nog een andere drummer huist en zijn drumkit vind ik niet zo lekker spelen...

Omdat Richard afgelopen week, tijdens een opruim-rondje in zijn slaapkamer, nog een paar vergeten vlaggen van Metallica vond en bedacht dat die niet zouden misstaan in onze oefenruimte, besloten we die vanavond gelijk maar op te hangen zodat we ook konden zien of de oefenruimte er überhaupt nog stond!

Het laantje er naartoe was in ieder geval mooi begroeid met bomen en de entree was dan ook wel erg mooi. Aangekomen bij de oefenruimte bleek Richard al present te zijn en deed de buitenkant pijn aan mijn ogen, want die was opnieuw gewit! Ook de rozen langs de zijkant van de ruimte stonden prachtig te bloeien op deze mooie zomeravond.

Binnen was het toch iets minder, want er stonden nog steeds enkele vuilniszakken van de opruimronde van vorig jaar en een van onze andere 'mede-bewoners' had dus niks meegenomen naar huis. Ook was er weer een flinke berg lege blikjes en flesjes te vinden, die we allemaal weer even netjes in een vuilniszak hebben gestopt en meegenomen.

Na het opruimen zijn we gelijk gestart met het ophangen van een paar vlaggen. Zo kwam er een stoere Metallica vlag uit het Reload-tijdperk op de muur achter de ritmesectie (drums en basgitaar) te hangen en keek Shakira vanaf de andere kant angstig toe wat we nu weer aan het doen waren. Op 2 meter van haar vandaan hing Richard nog een andere bizarre Metallica vlag die gebaseerd is op het nummer 'Sad But True'.
Ook ik greep mijn kans en hing met enige moeite (de punaises bleven moeilijk in de dikke wandbekleding hangen) een Metallica vlag van hun album 'Garage Inc.' op.

Na 3 vlaggen hielden we het weer voor gezien en uiteraard kon ik het niet laten om nog even een potje te drummen terwijl ik Riz, die zijn vroegere collectie Aardschok magazines in de kast aan het opbergen was, zag denken "Moet dit nu echt?!"...

Gelukkig hadden we in een uurtje toch bereikt wat we wilden bereiken. De oefenruimte was wat 'opgefleurt' en weer eens opgeruimd. Aankomende week nog één vlag ophangen en er even een stofzuiger doorheen halen en dan hopen dat we er in de toekomst wat vaker komen. We zullen zien!

Geen regels, geen stress, maar gewoon lekker spelen

Vorige week probeerden we het ook al maar toen heb ik jammer genoeg maar één foto genomen (ja daar stond ik zelf ook van te kijken!). Ja op mijn mobiel probeerde ik de sound vast te leggen maar het microfoontje van mijn Nokia begon zoals gewoonlijk weer te flippen.

Vanavond probeerden we het opnieuw en dus sloten Barry, Niels en ik ons weer op in de oefenruimte om daar eens lekker te jammen. Geen regels, geen stress, maar gewoon lekker spelen was dan ook het motto.
We speelden zo'n anderhalf uur lang (helaas had ik later op de avond nog een afspraak anders had het waarschijnlijk aardig laat geworden) en speelden van alles door elkaar. Zo kwamen verschillende nummers van Metallica voorbij maar ook Anouk kwam aan bod of andere Jazz en Blues achtige rifjes en melodiën.

Als bonus een filmpje waarbij Niels en ik ons gevoel de vrije loop laten en er even lekker op los jammen zoals dat hoort. Barry was op dat moment zijn basgitaar aan het stemmen dus die is helaas niet te horen in het filmpje. Dit stukje muziek is overigens gebaseerd op de bas-string van Anouk met Nobody's Wife (zoals Niels aan het einde van het filmpje ook verklapt). Ik heb daarnaast ook nog wat nieuwe truckjes uitgeprobeerd tijdens het videobewerken, dus ik sla 2 vliegen in 1 klap!




Kijk voor meer filmpjes (of een grotere versie van bovenstaande) ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.



Update (12-11-2008):
Ondertussen wordt ik al vanaf 9 november genoemd op de website van Golden Earring Record Research in verband met het optreden in Ouddorp waar ik vorige maand over schreef. Er komen dan ook flink wat bezoekers van die website naar mijn weblog en vandaar dat ik ze bij deze hartelijk bedank en een linkje naar hun website terug gooi.

De score: 14 vuilniszakken vol met blikjes, dopjes en andere troep!

Ook vanochtend waren we er redelijk vroeg bij. Gisteravond had ik de Honda al ingeruild voor mijn vaders Ford C-Max, want de bedoeling was om vanochtend de kast te kopen die we eerder bij IKEA hadden gezien maar die met geen mogelijkheid mee te krijgen was. Zo gezegd zo gedaan en we stonden al tegen een uur of 10 bij IKEA op de stoep.

Waar de kast zich in het magazijn bevond wist ik nog van de eerder deze week, gang 8 - stelling 14, maar ik wilde ook nog een klein kastje voor op zolder bij mijn drumkit. Dan kon ik daar in ieder geval netjes alle daarvoor bestemde spullen in kwijt, dus we gingen allereerst opzoek naar een mooi kastje daarvoor.

Ook probeerde ik nog even een badjas uit, want die moesten we eigenlijk ook nog hebben. De mevrouw meldde echter dat er volgende maand ook nog een zwarte versie uitkwam en dat leek me eigenlijk een beter idee dan een witte (gezien het feit dat ik nog wel eens iets wil morsen).

Nadat we afgerekend hadden en alles probeerden in te laden, bleek ook de Ford van mijn vader te klein! En hoe ik het ook probeerde, de kast paste er gewoon écht niet in. Dan maar met een touwtje dichtbinden en daar hebben ze bij IKEA al over nagedacht, want bij de parkeerplaatsen hangt een klos touw waar iedereen een stuk van mag pakken. Het werd nog eens benadrukt door een mevrouw met twee dochters die langsliep en riep: "Ah! Het bekende IKEA probleem!".

Gelukkig kwamen we heelhuids thuis en nadat we gegeten hadden stond Richard op de stoep voor fase 2 van de grote schoonmaak in het oefenhok, maar voordat we daar aan begonnen speelden we eerst nog even een potje Duck Hunt op de Wii.

Het gedeelte dat we de dag daarvoor schoongemaakt hadden kon nu gestofzuigd worden en toen daar alles weer spik en span was, moest alle apparatuur weer verplaatst worden, zodat er weer een ander plekje schoongemaakt kon worden. Onder de bank bijvoorbeeld!
Zo op het eerste gezicht bleek de ruimte alleen maar kleiner te worden toen we alles bij elkaar gezet hadden om goed schoon te kunnen maken, maar we gaven de moed niet op. Riz pakte ook regelmatig de stofzuiger en zoog tot in de kleinste hoekjes en kiertjes.
Toen Janine kwam om ons van wat te drinken te voorzien, viel Riz bijna in slaap op de zo goed als splinternieuw ogende bank, die na het stofzuigen weer helemaal opgeknapt leek te zijn.

We kwamen ook nog ergens een vuilniszak tegen met kleding van Riz' oude band In Age And Sadness. Ik beschoude dat t-shirt maar als een troffee voor ons werk en nadat echt alles gestofzuigd was, gaven we de laatste rommel zoals mixers, kabels, opname apparatuur etc. een plekje in de kast.
De score: 14 vuilniszakken vol met blikjes, dopjes en andere troep! Die moest alleen nog weggewerkt worden maar dat zou een andere keer wel weer komen. Voor nu zag de oefenruimte er prachtig uit. De drumhoek was heerlijk schoon (dat was eerst wel anders!), even als de rest van de ruimte die nu 2x zo groot geworden leek te zijn. Ook de kast, die eerder alleen maar in de weg leek te staan, deed nu ook echt dienst als kast en onttrok een hoop spullen aan het blote oog. Zelfs de bank (die eerst dienst leek te doen als rommelhoek) nodige de weer uit om lekker op te zitten!

Van al dit geklus was ik bekaf en heb de rest van de avond lekker op de bank gelegen en mijn series gekeken (Heros en Point Pleasant). Morgen weer een dag, dan zal ik die kast maar eens in elkaar zetten, maar dat zal nog wel een flinke klus worden!

Het begin van de grote schoonmaak en een boekhouder op een tracktor

Vandaag ging de wekker al om 7 uur en dat is redelijk vroeg voor een vakantie. Helaas werd ik weer eens niet gewekt door de wekker, omdat ik daarvoor al wakker was. Helaas.
Janine zou vandaag met haar moeder en haar zus naar een Na-zomer Fair gaan, ergens in de buurt van Nijmegen. Richard en ik zouden vanochtend al op tijd beginnen aan de grote schoonmaak in de oefenruimte.

De afgesproken tijd van half 9 werd helaas door Richard niet gehaald en toen hij na negen voor de deur stond, leek het alsof hij met zijn hoofd in zijn kont geslapen had (zo zou mijn vader het zeggen). Het was bijna niet te onderscheiden of zijn ogen nu open of dicht zaten. Toch begonnen we met volle moed aan de hoognodige schoonmaak in onze oefenruimte.

Als eerste verzamelden we alle apparatuur bij elkaar en gaven dat een plekje zodat we keer op keer een andere hoek schoon konden maken. Daarna begonnen we simpelweg met het weggooien van troep, het verwijderen van enkele overjarige posters (van de Sugarbabes van 5 jaar terug bijvoorbeeld) en het verzamelen van lege flessen en blikjes.
Het schoot overigens aardig op en je zag al snel vooruitgang, al was dat niet zo moeilijk natuurlijk. Tegen een uur of 12 hielden we het echter voor gezien, want Riz moest de middagdienst in. Zelf ging ik ook naar huis om nog het een en ander te doen en eens een douche te pakken na dit muffe avontuur van vanochtend.

's Middags had ik een afspraak met onze boekhouder Dick. Ik was nog nooit bij hem thuis geweest en we hadden nog wat extra drukwerk voor hem op de zaak staan, zoals visitekaartjes en omslagen voor zijn rapporten. Een mooie gelegenheid om hem eens in zijn natuurlijke habitat op te zoeken en dus toog ik vanmiddag in mijn eentje naar Dreischor.

Daar was ik overigens nog nooit van mijn leven geweest! Niet eens in de buurt leek achteraf toen ik er naartoe reed. Die mensen wonen daar echt in niemandsland.
Enfin, een prachtig huis met een heerlijke weide erachter met paarden en een heuse paardenstal. Dick bleek zelfs in zijn "echte leven" op klompen te lopen en de volle luiers van de kleine gewoon uit het raam naar beneden te gooien. Het meeste verbaasde ik mij nog over zijn voor mij onbekende hobby. Nooit geweten dat Dick het leuk vond om de boer uit te hangen en zijn gras af te rijden met een heuse Massey Fergusson uit 1952. Geweldig om te zien dat oude ding, die Dick van de ondergang op de schroothoop had gered door hem voor een spreekwoordelijke scheet en knikker van een oud boertje op te kopen.

Nadat ik 3 uren lang met hem over koetjes, kalfjes en ook zaken had zitten praten, vond ik (en hij waarschijnlijk ook) het tijd om naar huis te gaan. Ook Janine was intussen al onderweg naar huis en vroeg zich af wat we gingen eten en omdat ze geen zin had om te koken, reserveerde ik een tafeltje bij Brasserie 't Vingerling, waar we die avond zo naartoe konden lopen en heerlijk hebben zitten eten.

Morgen staat er weer een ritje IKEA op de planning en natuurlijk deel 2 van de grote schoonmaak in het oefenhok! Weltrusten!

Even wat agressie van me af gebeukt!

Ah, heerlijk zo'n middagje muziek maken. Vanochtend ging ik al even met Jurien in het oefenhok kijken zodat hij dit ook eens gezien had voor hij op vakantie ging en wij waarschijnlijk in zijn afwezigheid zouden bespreken hoe we het met het oefenhok aan gingen pakken (wie gaan er in spelen, gaan we het een beetje opknappen, wat kan er allemaal weg?). Vanmiddag echter, speelden Richard en ik ons het zweet tussen de bilnaad!

Riz en ik spraken af om vanmiddag even wat te jammen in het oefenhok. Even uitleggen, dit hok wordt nu nog "bewoond" door Richards oude mede-bandleden maar de band stopt er mee. Voor ons dé kans om het oefenhok nu te gaan gebruiken, samen met wat ex-bandleden en onze ziel en zaligheid in de muziek, daar in de polder in een afgelegen en geïsoleerd schuurtje, ten uitvoer te brengen.

Na aankomst duurde het niet lang nadat Riz alle apparatuur aangsloten had, of hij nam de gitaar ter hand en pompte er weer wat lekkere melodiën uit. Daar stond ie, temidden van de nog aanwezige rommel dat we graag eens zouden willen aanpakken, als een jekko te spelen. Als ik bijvoorbeeld zei: "Goh Riz, ik heb van de week Open Your Eyes van de Guano Apes in zitten spelen, ken je die?", dan moest ie even nadenken, fronste zijn wenkbrauwen en speelde het stuk, waarna ik vrolijk mee deed op de drums.

Ook Riz sloeg nog een aantal ritmes en zelfs Janine kwam nog even snel kijken maar keerde ook (waarschijnlijk door de herrie!) snel weer huiswaarts.

Wij vermaakten ons in ieder geval prima vanmiddag. Heerlijk, even wat agressie van me af gebeukt!