Deze dame is niet voor de poes!

Al snel na haar geboorte ontving ik de eerste foto van haar trotse vader en ook het geboortekaartje (met een heel leuk gedichtje) bleef niet lang uit. Vlak voordat ze een week oud werd, mocht ik haar in levende lijve komen bekijken.

Het was duidelijk dat er in Melissant iets bijzonders gebeurd was. De voortuin van Addie en Mirjam loog er niet om en stond vol met volkswagen vedetten, gescandeerd met de naam van hun pasgeboren prinsesje. Die naam laat zich dan ook niet raden en dus is het voor iedere voorbijganger zo klaar als een klontje, vanaf vorige week maandag woont naast Addie en Mirjam ook Fleur in de Julianaweg.

De woonkamer hing vol met kaarten. Meer dan 115 hadden ze er inmiddels ontvangen en nu ze niet meer aan het touwtje passen, gaan ze vrolijk verder op de deur, zo simpel is dat.
Na een inleidend praatje over het verloop van de bevalling, ontmoetten Janine en ik voor het eerst de kleine Fleur. Trotse moeder Mirjam was niet weg te slaan bij haar kleine meisje, maar eerlijk is eerlijk, het is moeilijk je ogen van haar af te houden. Ze gaapte heel wat af, maar ik werd nu stiekem al een beetje verliefd op deze kleine kanjer. Een bekkie om op te vreten, daar zullen we de jongens over een jaar of 15 nog flink vanaf moeten houden!

We gaven de kersverse Vroegindeweij-telg een paar leuke roze slippers, die ze pas volgend jaar kan dragen, maar kleren voor de komende tijd heeft ze al genoeg gekregen! Alles roze en met leuke opdrukken en iedere dag worden er weer nieuwe exemplaren aan toegevoegd. Haar tante Annemarie schijnt zelfs niets meer te kunnen laten liggen in de winkel!

Addie en Mirjam lijken zelf ook nog maar net te bevatten dat ze nu een kleintje hebben en foto's worden dan ook in overvloed geschoten. Over-groot-opa kwam op de valreep ook nog even om een hoekje kijken en dus was het feestje compleet.

Ik hoop dat de ouders en alle vrienden nog heel veel plezier aan deze kleine meid mogen gaan beleven en als ik zo eens naar dat koppie kijk gaat dat helemaal goed komen! Levi, Stijn en Milow, maak jullie borst maar nat, want deze dame is niet voor de poes!

Eindelijk, ze is er!

Wachten duurt altijd lang, maar 9 maanden op iets moois wachten duurt wel érg lang. Toch werd het wachten vandaag op de valreep beloond want 5 minuten voordat de nieuwe dag zou starten, kwam Fleur Vroegindeweij ter wereld.

Papa Addie en mama Mirjam zijn uiteraard apetrots en van de kersverse vader stuurde mij al deze schattige foto van zijn eerste dochter en de eerste kleine meid in onze vriendengroep.
Ik hoop haar snel vast te mogen houden, maar eerst moeten de jonge ouders eventjes rust nemen.

Wordt dus binnenkort vervolgd met meer schattige foto's!

Flinke stukken

Trots als een pauw kwam de kersverse vader en opperhoofd van Websites Nederland vanmiddag de studio binnen. Twee dagen eerder was hij opnieuw vader geworden van een dochter, Noa, en dat moest natuurlijk even gevierd worden.

De bevalling was goed verlopen en Pieter zag het helemaal zitten om met drie vrouwen in hetzelfde huis te wonen. Voor de gelegenheid had hij een overheerlijke taart laten maken en die werd met uiterste precisie en onder grote belangstelling in gelijke stukken verdeeld.

Flinke stukken, dat wel, maar het is dan ook een feestje waard nietwaar?!

Papa 'Brie' stond met twinkel-oogjes langs de zijlijn...

Hoewel ze eigenlijk pas een paar dagen later verwacht werd, kwam ze na een vrij pittige bevalling dus een aantal dagen te vroeg aan in de grote mensen wereld. Gelijk had ze want ze wordt uiteraard vanaf het begin af aan al lekker vertroeteld...

Op 25 maart kwam het eerste kindje van Barry en Nikole ter wereld en hoewel we al heel snel een schattig kaartje in de bus vonden, besloten we beiden eerst eventjes een beetje bij te laten komen van de bevalling, alvorens wij ons hoofd om een hoekje zouden steken.

Vanavond was het dan eindelijk zo ver en zouden we de kers verse 'Robin' voor het eerst te zien krijgen!

Het was over duidelijk dat er een feestje werd gevierd op de geboorte van de kleine 'Breur' en na eerst wat verhalen over de bevalling te hebben gehoord, begaven we ons direct naar boven om het kleine wonder te aanschouwen. Daar lag ze dan en hoewel ik de laatste tijd zo'n beetje rondom in de kleine mensjes zit verbaasde ik me deze keer opnieuw hoe klein zo'n mensje is.
Robin toonde gelijk haar goede wil en liet zich van haar beste kant zien. Trotse papa 'Brie' stond met twinkel-oogjes langs de zijlijn toe te kijken en vond ik het een wel aandoenlijk gezicht, die kleine meid in dat 'grote' bed.

Brie verschoonde vakkundig en met uiterste precisie de luier van zijn kleine wonder en niet veel later zat ik met een uiterst relaxte baby op schoot waar ik even later met grote zorgvuldigheid een flesje melk bij naar binnen goot. Dat ging overigens zonder enige moeite want Robin leek het heerlijk te vinden en zoog aan de nep-tepel alsof het een lieve lust was.

Het boertje mocht ze uiteindelijk bij papa op zijn brede schouders laten en zo kon ik genieten van een heerlijk stukje cake met slagroom en roze muisjes, waarna ook Janine nog de gelegenheid kreeg om een tijdje met Robin te kroelen.

Heerlijk zo'n kleine meid en hoewel ik het allang had gedaan, wens ik Barry en Nikole nog een lang en gelukkig leven met deze schat van een meid!

Zacht en donzig als een pasgeboren kuikentje

Gisteren kregen we te horen dat het kindje van Chris & Martha, waar we gisteren nog even in het ziekenhuis bij op bezoek waren, vandaag gehaald zou worden met de keizersnede. En zo geschiedde vanmiddag om 12:15. Een prachtig ventje werd ter wereld geholpen en kreeg de naam Levi!

Janine en ik zaten al de hele dag met spanning op nieuws uit het ziekenhuis te wachten, maar pas tegen half 4 werden we uit ons lijden verlost door een telefoontje van Martha, dat alles goed was verlopen. De kleine Levi werd nog wel goed in de gaten gehouden, maar alles zat er op en er aan.
Natuurlijk gingen we na het eten even op bezoek en troffen een uitgeputte en uitgehongerde Martha aan op haar kamer. De bevalling was meegevallen, maar ze had nu flink last van de wond in haar buik.

Chris nam ons als kersverse en trotse vader gelijk mee naar zijn zoontje en dus keken we met z'n drieën even om een hoekje bij de lieve kleine Levi. Wat schattig! Wat klein! En toch een wonder dat dit "pakketje" gisteren nog bij Martha in haar buik zat...
Levi was zo zacht en donzig als een pasgeboren kuikentje, wat niet vreemd is als je weet dat Martha er eentje van "De Boed" is... Het was zo'n lekker ventje dat Janine en ik er eigenlijk niet af konden blijven.

Terug op de kamer bij Martha werd het steeds drukker met bezoek en dus gingen we na dit korte bezoek maar weer naar huis. Daar waren de mannen van De Leeuw & Co immers alweer bezig met het bestraten onze voortuin! 's Middags hadden ze alles al uitgegraven, zand erin gegooid en aangestreken en toen we van het ziekenhuis terug kwamen, lag bijna de gehele voortuin al vol! En daar zijn we maar wát blij mee. Morgen nog een paar puntjes en dan is dat ook weer af...

Een kersvers nieuw familielid van de 4e generatie...

Schreef ik vrijdag nog een stukje over het gegeven dat we ons de laatste tijd wel erg vaak tussen de kleintjes begeven, vanavond reden we vol spanning naar een straat in een fonkel nieuwe nieuwbouwwijk in Hellevoetsluis, waar Tijgetje ons bij het desbetreffende huis al met roze ballonnen op stond te wachten.

Gisterenmiddag werd ik namelijk om 14:00 gebeld door mijn nichtje Sylvana, die een uur daarvoor bevallen was van Tequise, een prachtige dochter van iets meer dan 7 pond.
Mijn moeder had zelfs gisteravond al om een hoekje gekeken in het ziekenhuis van Dirksland, maar ik mocht vandaag bij hen thuis op de koffie komen om haar in volle glorie te mogen bewonderen.
Gelukkig mochten Tequise en Sylvana snel naar huis, hoewel ze wel beiden nog 1 nachtje in het ziekenhuis door moesten brengen omdat Tequise's temperatuur een klein beetje te laag was.

Bij binnenkomst zat een duidelijk vermoeide Syl op een stoel naar haar kadootjes te staren en wilde ze net haar eerste kadootje uitpakken van de andere visite die ook al aanwezig was.
Na een tijdje babbelen over hoe de bevalling gegaan was (vind ik altijd een vreselijk verhaal over inscheuren, inknippen, dichtnaaien en al dat bloed, maar het hoort er bij!), kwam het moment suprème waarop we naar de babykamer mochten om het kleine wondertje van dichtbij te bekijken.
Eenmaal boven stond daar het leuke wiegje op het al even leuke babykamertje. André boog zich als kersverse vader natuurlijk als eerste over het wiegje om Tequise aan ons te kunnen tonen, want ze had het nog steeds koud en lag dus lekker onder de dekentjes en tussen de warme kruiken.

Ze lag heerlijk te slapen en bewoog wat met haar handjes in haar slaap. Hoewel ik haar niet wilde storen met mijn geflits, maar het toch wel erg donker was en het lastig was om uit mijn eigen schaduw te blijven, wist ik toch een goeie foto van haar te maken. Wat een liefje...

Erg leuk dat mijn oma van bijna 89! dit nu nog mee mag maken. De 4e generatie vrouw geboren, dus daar moet ik nog een leuke foto van maken met oma De Gans, tante Janneke, nichtje Sylvana en achternichtje Tequise. Als mijn opa er nog was geweest weet ik zeker dat hij bere trots was en met zijn borst vooruit had gelopen. Helaas zullen we dat laatste nooit zien, maar mogen we blij zijn met dit nieuwe, kleine, lieve wondertje...

Er is een kindeke geboren op aard...

We zaten er met z'n allen al zo'n 9 maanden op te wachten, maar uiteindelijk heeft Stijn ons afgelopen dinsdagnacht uit onze spanning verlost.
Met gepaste trots presenteer ik Stijn, de kersverse zoon van Papa Paco en Mama Ineke! Vannacht om 5:16 uur geboren en 3605 gram zwaar! Janine en ik feliciteren Paco & Ineke dan ook vanaf deze plaats met de geboorte van dit leuke knulletje! Heel veel plezier en geluk met z'n 3en (of z'n 5en met kat Sjaan en hond Dodge meegerekend)! We komen snel een keertje kijken, maar tot die tijd zullen we het onder ander met deze schattige foto moeten doen...

Met dank aan de foto's van Paco & Ineke zelf, die ik even van Hyves "gejat" heb!