Een trap naar de hemel

Toen ik vanmorgen op de bank in de huiskamer aan het relaxen was, hoorde ik opeens het geluid wat ik tegenwoordig wel vaker hoor. Het is nog niet zo lang hoor, nog maar een paar maandjes maar het wordt steeds beter. Verzonken in gedachten luisterde ik eerlijkheidshalve gezegd niet heel aandachtig, totdat ik in mijn onderbewuste opeens iets herkenbaars hoorde...

Ik kon een kleine glimlach maar moeilijk onderdrukken en meteen liep ik gewapend met een camera naar boven. In onze 'studio' zag ik Janine, nog niet zo heel lang uit bed, driftig maar zeer beheerst in de weer op haar saxofoon. Alleen, zoals gezegd, was het ditmaal anders. Ik herkende een bekend deuntje en werd blij van het feit dat ze dit nu al kon spelen. Het bleek 'Stairway to Heaven' van Led Zeppelin te zijn.
Mijn blijheid werd verder vergezeld door trots, want hoewel ze nog maar sinds eind vorig jaar écht les krijgt, stond ik enigszins verbaasd te luisteren naar de tonen die ze nu al uit dit mooie instrument krijgt.

Toen ik haar vroeg of ik hier een filmpje van mocht maken, aarzelde ze geen moment en begon spontaan vanaf de eerste regel met spelen. Trots, dat ben ik, en iedereen mag het weten...

Ze sprong bijna een gat in de lucht

Onlangs kochten Janine en Noortje allebei een schitterende mat-gouden saxofoon, maar kon alleen Noortje een exemplaar mee naar huis nemen. Gelukkig belde Muziekcentrum Van Gorp tijdens onze vakantie dat de sax van Janine ook vanaf de fabriek was binnengekomen en dus kon het niet anders dat we meteen vandaag naar Roosendaal reden.

Met een grote glimlach stapte ze de auto weer in, nadat we even daarvoor een gloed nieuwe 'Buffet' saxofoon ingeladen hadden. Eindelijk had ze dan zelf ook een exemplaar en kon ze naar hartenlust gaan oefenen.

Bij thuiskomst moest de koffer natuurlijk meteen weer open en na het nat maken van het, bij een saxofoon oh-zo-bekende, 'rietje' dat zorgt voor de trilling van de lucht, klonken (toevallig precies de 6.000e foto op mijn blog!) de eerste warme klanken door de woonkamer.
Ze was dolgelukkig met haar instrument en en sprong bijna een gat in de lucht. Ook ik ben blij, want het is werkelijk een schitterend instrument en hoewel het wellicht nog een tijd gaat duren voordat we echt samen kunnen spelen, heeft deze vintage-look sax in ieder geval al een mooi plekje in de woonkamer verovert...

Rook op het water

Neef Jeroen mag zich vanaf vandaag tot de negentien-jarigen rekenen en uiteraard brachten we een bezoekje aan zijn verjaardagsfeestje en namen tante Wilma's favoriete muziekinstrument gewoon even mee.

Hoewel Janine's saxofoon pas op de laatste dag van deze maand vanuit de fabriek in Frankrijk wordt opgestuurd, mocht ze deze en vorige week het exemplaar van Noortje lenen (dezelfde dus, zoals ik onlangs in een eerdere blog beschreef) om te oefenen en het zodoende niet te verleren.

Omdat tante Wilma al jaren saxofoon speelt, nam Janine de sax dus vanavond eventjes mee om hem te laten zien en te vragen wat tante Wilma er van vond.

Hij werd op het eerste gezicht al meteen goedgekeurd. Door de gehele visite trouwens, want de reacties waren allemaal lovend. Alleen, met een uiterlijk van een instrument kom je er niet en dus wilde tante Wilma ook graag even spelen. De mappen met bladmuziek werden daarom meteen uit de kast gehaald, de saxofoon omgehangen en hoppakee daar ging ze. Ook de speelkwaliteiten van deze sax werden even later goed bevonden, maar omdat dit instrument voor tante Wilma wat onwennig was en wij wel genoten van het achtergrond muziekje, kwam haar eigen toeter even later tevoorschijn.

Op de fel blinkend gouden saxofoon bracht ze verschillende nummers ten gehore en alle aanwezigen luisterden naar de vrolijke noten. Ook Daisy, die af en toe zelfs een nummertje meezong!

Als bonus een filmpje waarin tante Wilma een stukje van Deep Purple's 'Smoke On The Water' speelt...

De 'Candy Dulfers in spé'

Na tien lessen was het duidelijk. Hier wilde ze mee verder, maar dat was pas mogelijk na een flink lange onderbreking vanwege de vakantieperiode. In navolging van de miniatuur die ik haar vorige week kado deed, besloten we daarom vandaag op pad te gaan voor een echte.

De keuze viel op Muziekcentrum Van Gorp, vanwege de uitgebreide keuzemogelijkheid op de blaas-afdeling. Het ruim opgezette saxofoon gedeelte was precies wat Janine en Noortje zo aansprak. Ze hebben ze daar in alle soorten en maten, van hele rechte kleintjes (ik dacht altijd dat een saxofoon alleen uit bochten kon bestaan) tot hele grote waarbij de dames gewoon een opstapje nodig zouden hebben om ze te bespelen. Ze hadden overigens ook nog andere 'toeters' in verschillende uitvoeringen, maar de dames waren maar geïnteresseerd in één ding; een alt-saxofoon.

We moesten eventjes wachten tot er een geschikte medewerker beschikbaar was om ons te helpen en de meisjes werden daardoor steeds zenuwachtiger. Uiteindelijk zette de verkoper om te beginnen vier verschillende saxen in een oefenhok en meteen gingen de dames aan de slag. Ze bliezen er lustig op los, soms tegelijk om te luisteren naar het verschil in klank, soms apart van elkaar om even een solootje te kunnen geven. Uiteraard werd er ook vooral veel lol beleefd tijdens het spelen en dat is uiteindelijk ook waar het allemaal om draait nietwaar?

Ik liet de meiden achter en liep naar 'mijn' afdeling, de verdieping met slagwerk. Een ook hier uitgebreide selectie, van fel-gekleurde tot strakke parelmoer witte drumkits strekte zich voor mij uit. Ik bewonderde een Yamaha Phoenix die was afgewerkt met 'gouden' details en daar was de prijs dan ook naar. Voor de lieve som van €7.999,- wisselde deze bijzondere kit van eigenaar, maar dat werd ik dus niet...

Na een tijdje keerde ik terug naar de 'Candy Dulfers in spé' en ontdekte dat ze nog steeds aan het toeteren waren. De exemplaren die aan het begin van de testsessie aanwezig waren, waren reeds geruid voor andere mooi stukken en Janine had op het moment van mijn binnenkomst een wel heel mooi exemplaar in handen. Het bleek geen blinkend gouden zoals de rest van de test-saxen maar een heel bijzondere matte, 'vintage-look' uitvoering.
Op een gegeven moment moest er toch een keuze gemaakt worden en de dames plaatsten de drie finalisten naast elkaar. Qua klank en gevoel zaten ze aardig dicht bij elkaar in de buurt, maar het was vooral de looks die bepalend waren. De rood-gouden sax vonden de dames niet mooi maar hij speelde wel lekker. De gouden sax speelde ook lekker en de kleur viel al een stuk beter in de smaak, maar de mat-gouden sax vonden ze beiden het mooist en klok ook het beste. Het enige nadeel was echter dat hij iets boven het budget lag dat beide dames in het hoofd hadden, maar na knap onderhandelen werd de koop alsnog beslecht.

Helaas was er maar één exemplaar op voorraad en stonden Janine en Noortje een aantal uren nadat we binnengekomen waren, weer buiten met maar één sax en twee standaarden.

Thuisgekomen besloten we de 'Buffet' nog eens goed te bekijken en de handige en stevige meegeleverde koffer werd zorgvuldig opengemaakt. Eenmaal op de standaard kwamen de 'Ah's' en 'Oh's' pas echt los en leek het alsof de dames nu pas in de gaten hadden wat ze gekocht hadden. Zenuwachtig gegiechel was niet langer te onderdrukken, wat zoveel betekende dat ze er erg mee in hun nopjes waren. Toegegeven, het was ook een van de mooiste exemplaren die er tussen zat en we hadden alle drie altijd al een voorkeur voor deze stijl van saxofoon, maar hadden tot nu toe nog geen idee van de prijs en dan moet je eerst alles uitproberen.
Vooral het ingegraveerde bloemen-motief, dat zelfs doorloopt op de 'beker', in combinatie met de kleurstelling, maken deze 'vintage-look' saxofoon tot een échte eye-catcher.

Unaniem werd in de winkel al besloten dat Noortje de saxofoon mee naar huis mocht nemen en dus bleef er na een paar laatste blikken, alleen een standaard in de kamer over. Het fonkelnieuwe exemplaar van Janine is in bestelling, maar over de levertijd is helaas nog niets bekend in verband met de vakantieperiode. Ik hoop dan ook maar dat hij op korte termijn geleverd wordt, want ook ikzelf ben erg van dit instrument gecharmeerd. Daarna is het een kwestie van goed oefenen en dan kan ik met beide dames de bühne op. Iemand nog suggesties voor een goede naam?

Weer eens even lekker jammen

Omdat we donderdag beginnen met het maken van een zolder op onze zolder (klinkt wat vreemd maar is het zéker niet), kwam Jurien vanavond met het lumineuze idee om mijn akoestische drumkit naar de oefenruimte te verplaatsen. We komen de laatste tijd niet zo heel vaak in de oefenruimte en gezien het feit dat we zoveel mogelijk van de 2e verdieping af moeten halen omdat het wel eens een flinke rotzooi kan worden, was dat een heel goed plan!

Terwijl Noortje en Janine druk bezig waren met hun saxofoon-oefeningen, waren Jurien en ik dus druk bezig met het demonteren van mijn Yamaha kit. Dat duurde gelukkig niet zo lang, maar voor je alles naar beneden hebt versjouwd dan ben je weer een tijdje verder. Zodoende lag de woonkamer bezaaid met onderdelen en paste daarna alles precies in de Volvo. Toch makkelijk zo'n station...

Eenmaal bij de oefenruimte aangekomen bepaalden we een mooi plekje en na alles uitgeladen en weer opgesteld te hebben, was het na een kleine laatste check tijd om hem eens even in deze setting te testen.
Omdat we geen zin hadden in serieus gedoe vanavond, besloten we lekker wat te jammen en te spelen wat in ons op kwam. Dat resulteerde in een aantal leuke filmpjes (waarvan er tijdens het exporteren een paar verloren zijn gegaan...) en het bracht Jurien zelfs op het creatieve idee om twee instrumenten tegelijk te bespelen!

Mijn akoestische kit is in ieder geval al veilig gesteld, nu nog zorgen dat de rest ook een veilig heenkomen krijgt, voordat de verbouwing kan beginnen!

Als bonus een heel kort filmpje om een indruk te krijgen van ons onsamenhangend gelummel van vanavond!

'Candy Ihrman' of is het 'Janine Dulfer'?

Na maanden van rondbellen, rondvragen en mailen is het de meisjes dan eindelijk gelukt. Het bleek een heel opgave om saxofoon-les in de buurt te krijgen, zonder dat je daarbij aangesloten hoeft te zijn bij een vereniging of iets dergelijks, maar onlangs vonden Janine en Noortje tócht een oplossing. Zij het vooralsnog een tijdelijke...

Ze gaan het samen eerst 3 maanden proberen en daarom kon Janine vandaag haar sax al ophalen. Thuis gekomen pakte ze 'm direct direct uit de koffer en zette 'm zorgvuldig doch ietwat onwennig in elkaar. Uiteraard probeerde ze er direct geluid uit te krijgen, maar dat was nog niet zo makkelijk als we in eerste instantie dachten. Het was Sjoerd die er uiteindelijk als eerste een brommende toon uit kreeg en de liefde voor het instrument bleek meteen geboren.

Ook mijn vader leek het wel een interessant instrument en hij verbaasde zich over de veelvoud aan kleppen en knoppen. Zelf waande hij zich al een stoere sax-speler in een bekende jazzband, maar kijkt hij toch liever hoe zijn schoondochter straks als 'Candy Ihrman' de sterren van de hemel af speelt.

De buren hebben nog eventjes rust, aanstaande woensdag volgt haar aller eerste les!