'Wie mooi wil zijn...'

Als ik er op terugkijk dan is er alweer bijna een jaar overheen gegaan, van tekening tot realisatie, maar wat gaat de tijd hard. Voor vandaag stond de laatste afspraak in de planning, maar het vermoeden dat het deze keer niet tot het uiteindelijke resultaat zou komen, hing reeds in de lucht.

Ik voelde me een beetje schuldig, want de afspraak van vandaag was er al eentje extra en dát op Lisette's vrije zondag. Jurien ging me 's ochtends eerst nog voor, maar die krijgt vrijstelling vanwege zijn moeilijke werktijden en dus gaat hij eigenlijk altijd op zondag.

Samen met Richard reed ik dus vandaag opnieuw naar het Brabantse Achtmaal en bij binnenkomst kon ik Jurien precies afwisselen. Paco was ook meegekomen en had de tekening van zijn nieuwe tatoeage aanschouwd en goed bevonden. Een nieuw projectje dus voor later dit jaar.

Omdat ik Lisette van Wonder of Colour niet al te veel in haar vrije zondag wilde beletten, lag ik al snel na binnenkomst op tafel en kon zij direct aan de slag. Het was vandaag echter niet de fijnste plek die aan de beurt was, maar goed, 'wie mooi wil zijn...'.

Na ruim 1,5 uur hield ze het voor gezien, anders was haar zondag wel heel snel voorbij en dat kon ik haar niet kwalijk nemen ook. Het een en ander moet over een aantal maanden nog worden bijgewerkt en dan vind ook gelijk de controleronde plaats, waarin Lisette controleert of de inkt goed gepakt heeft en alles netjes op kleur is.
Mijn blijvende herinnering is dus nog steeds niet honderd procent af, maar na de zomer, eind september om iets preciezer te zijn, is hij dan toch écht klaar.