Een verbluffende kleurschakering

Mijn trouwe Yamaha Gigmaker, mijn aller eerste drumkit, bleek aan vervanging toe. Niet dat hij oud en versleten was, maar omdat hij niet meer kon voldoen aan mijn wensen. De beginners set die ik aan het begin van mijn drum-hobby kocht, klonk niet zoals ik nu vind dat een drumkit moet klinken en omdat het oog 'ook wat wil' voldeed hij ook aan deze eis niet meer. Hard sparen voor een nieuw exemplaar dus!

Twee weken geleden probeerde ik daarom de Tama Superstar Hyperdrive bij MusicAllin te Harderwijk en die beviel bijzonder goed! Na eventjes nadenken gaf ik groen licht en tuigde ik deze week mijn Yamaha uit, omdat ik 'm tegen mijn nieuwe drumkit zou inruilen en legde hem daarom alvast in delen op de grond, zodat ik 'm snel de auto in kon schuiven. Ik zette echter ook nog enkele onderdelen op Marktplaats.nl en die bleken érg in trek, want binnen een week had ik vier van de vijf aangeboden artikelen al verkocht!

Vanmorgen was het dan zo ver, Janine en ik zouden opnieuw naar Noordwijk afreizen, maar nu zouden we terug komen met een fonkel nieuwe Tama. De Gigmaker lag daarom al vroeg in de kamer en zou weldra ingeladen worden.
Onderweg naar Noordwijk, in Den Haag om precies te zijn, verkocht ik nog even mijn bekkenset voor een mooie prijs en dat was uiteraard mooi meegenomen. Daarnaast was het in Noordwijk trouwens snel geregeld en keerden we al snel weer terug in Sommelsdijk, want ik had vanmiddag nog genoeg te doen.

Het waren flinke dozen waar de Tama in geleverd werd en dat betekende dan ook flink sjouwen, want alles moest uiteraard weer naar de tweede verdieping. Het leverde veel gekreun, gesteun en hilarische plaatjes op, maar toen alles boven stond, kon het uitpakken beginnen.
Uiteraard deed ik dat met de grootste zorgvuldigheid en na een tijdje uitpakken lagen alle onderdelen netjes verspreid over de vloer. Van de grote, gelakte ketels tot alle andere onderdelen en de kleinste schroefjes, moertjes en dingetjes aan toe. Aan de andere kant van de zolder bleef een grote bende achter, maar het was voor het goede doel!

Uiteraard was ik goed voorbereid en mijn gereedschap, bestaande uit een drumsleutel, een spanningsmeter en steeksleutel nr. 8, lag al in de aanslag en ik ging meteen aan de slag.
De bassdrum stond als eerste in elkaar en dat is natuurlijk ook niet vreemd als basis van ieder drumstel. Ik was bijzonder gecharmeerd van de schitterende 'brushed platinum grey finish', de kleur van het drumstel zogezegd. De ene keer leek het grijs, de andere keer lag er weer een gouden gloed overheen en soms leek hij zelf naar het paars te neigen. Een verbluffende kleurschakering dus. Schitterend!

Nadat ook het 'Iron Cobra' bassdrum-pedaal was geïnstalleerd, klonken de eerste zware dreunen door het huis en wat was dat een verschil met de Gigmaker! Prachtige, volle, ronde klanken vulden de bovenste verdieping van ons huis en ik haastte me om ook de rest in elkaar te zetten. Ik was sowieso onder de indruk van de kwaliteit van de onderdelen en zoiets mag je dan ook wel verwachten van Tama.
Na een tijdje uitpakken en opbouwen, werden de contouren van het uiteindelijke drumstel steeds duidelijker, en toen ook de bekken-stands opgesteld stonden, kon eindelijk de doos met de glimmende Zildjian ZHT bekkenset opengemaakt worden. Ook nu was het even passen, meten en vooral de standaarden een aantal keren verzetten voordat ze stonden zoals ik ze graag wilden hebben, maar toen dat eenmaal achter de rug was en de zolder inmiddels in een vuilnisbelt veranderd leek te zijn, kon ik eindelijk plaatsnemen op mijn drum-troon en klonken de eerste ritmes door de straat.
Wat een verbluffend gaaf geluid zit er in! Wat een volume! Hier kan ik bij mijn nieuwe band, waarin we rocknummers uit de jaren '80 spelen, zéker mee voor de dag komen en ik kijk er dan ook naar uit om mijn nieuwe aanwinst snel met de rest van de band uit te proberen.

Komende week zal ik mij echter vooral vergapen aan het uiterlijk van mijn drumkit, want de term 'oogstrelend' is hier bijna een understatement. Er moet echter op gespeeld worden, maar omdat ik dat de buren niet aan durf te doen, zal hij waarschijnlijk volgend weekend al naar de oefenruimte verhuisd worden, zodat ik lekker los kan. Wel jammer, want hij is schitterend om naar te kijken, maar daar draait het uiteraard niet om!

Als bonus een filmpje waarin ik de opbouw van de Tama Superstar Hyperdrive laat zien, maar omdat ik hier wel een paar uur mee zoet geweest ben, heb ik het in dit filmpje tot minder dan twee minuten weten te beperken...

Een pittige schoonmaakbeurt

Ik had er al ruim een jaar geleden spullen voor gekocht, maar iedere keer had ik er geen zin in om er aan te beginnen. Nu hij een tijdje niet thuis gestaan had vanwege de verbouwing en vanwege het oefenen voor de bruiloft van Keuf en Ellen, besloot ik echter om 'm weer terug in onze 'studio' te zetten, maar dat betekende wel dat ik 'm eerst van een opknapbeurtje wilde voorzien.

Sinds ik mijn eerste drumkit kocht, nu zo'n 2,5 jaar geleden, heb ik 'm weinig schoongemaakt. Althans, hij kreeg af en toe een doekje over de ketels zodat het meeste stof er weer vanaf was, maar de meest blinkende onderdelen zoals de 'bekkens' of 'cymbalen' ook wel genoemd, verloren stukje bij beetje hun glans. Daarom trok ik vandaag de stoute schoenen aan en begon vanochtend al op tijd met een pittige schoonmaakbeurt.

Eerst wilde ik het nog binnen doen, maar ik besloot toch de hele operatie buiten uit te voeren. Daar lagen ze dan, netjes verspreid en het eerste goedje 'Dunlop Intensive Cleaner' stond klaar om aan te vallen.
Na een tijdje poetsen op verschillende bekkens, zag het bijgeleverde 'washandje' er al niet meer uit maar het resultaat was verbluffend! Voor de poetsbeurt zag een bekken er een beetje dof uit, maar na de poetsbeurt leek hij van goud. Dat is dus pas eer van je werk hebben!
Ook het laatste goedje, de polish & cleaner verrichtte wonderen. Alle bekkens, waaronder mijn 20 inch ride bekken, glimmen nu als nooit tevoren. Het enige nadeel was dat het zeiltje wat eronder lag opeens vol zat met zwarte kringen, maar die kreeg ik er na goed schuren met een schoonmaakmiddel gelukkig ook nog van af.

Boven zette ik mijn drumkit weer in elkaar en haalde er een doekje overheen, voordat ik de bekkens weer op hun plaats installeerde. Hij staat er nu weer mooi bij en als ik haar zou hebben, zou ik het nu iedere ochtend in de weerspiegeling van mijn bekkens modelleren...

Weer eens even lekker jammen

Omdat we donderdag beginnen met het maken van een zolder op onze zolder (klinkt wat vreemd maar is het zéker niet), kwam Jurien vanavond met het lumineuze idee om mijn akoestische drumkit naar de oefenruimte te verplaatsen. We komen de laatste tijd niet zo heel vaak in de oefenruimte en gezien het feit dat we zoveel mogelijk van de 2e verdieping af moeten halen omdat het wel eens een flinke rotzooi kan worden, was dat een heel goed plan!

Terwijl Noortje en Janine druk bezig waren met hun saxofoon-oefeningen, waren Jurien en ik dus druk bezig met het demonteren van mijn Yamaha kit. Dat duurde gelukkig niet zo lang, maar voor je alles naar beneden hebt versjouwd dan ben je weer een tijdje verder. Zodoende lag de woonkamer bezaaid met onderdelen en paste daarna alles precies in de Volvo. Toch makkelijk zo'n station...

Eenmaal bij de oefenruimte aangekomen bepaalden we een mooi plekje en na alles uitgeladen en weer opgesteld te hebben, was het na een kleine laatste check tijd om hem eens even in deze setting te testen.
Omdat we geen zin hadden in serieus gedoe vanavond, besloten we lekker wat te jammen en te spelen wat in ons op kwam. Dat resulteerde in een aantal leuke filmpjes (waarvan er tijdens het exporteren een paar verloren zijn gegaan...) en het bracht Jurien zelfs op het creatieve idee om twee instrumenten tegelijk te bespelen!

Mijn akoestische kit is in ieder geval al veilig gesteld, nu nog zorgen dat de rest ook een veilig heenkomen krijgt, voordat de verbouwing kan beginnen!

Als bonus een heel kort filmpje om een indruk te krijgen van ons onsamenhangend gelummel van vanavond!

Één jaar drummer

Het lijkt gisteren maar toch mag ik mijzelf vandaag precies 1 jaar drummer noemen. Een echte mijlpaal dus. Vorig jaar kocht ik op 8 maart mijn eerste echte drumkit, de Yamaha Gigmaker en timmer er sinds die dag hevig op los. Niet alleen tijdens mijn vrije uurtjes, maar ook tijdens de lessen van Gert Zweerus die ik nu ook al een jaar lang volg en niet snel oversla.

Als ik het eerste filmpje nog eens terug kijk van de allereerste drumpartij die ik op mijn Gigmaker ten gehore bracht, schaam ik me vierkant in het rond en vind ik het alleen leuk om te zien dat ik in een jaar tijd al veel geleerd heb.

De buren vragen zich de laatste tijd misschien af waarom ik niet meer drum, maar niets is minder waar, want ik drum weldegelijk maar alleen horen de buren dat niet meer. Af en toe speel ik ook nog op mijn akoestische kit, maar veelal kruip ik even lekker achter mijn elektronische set en zet mijn koptelefoon op zodat alleen ik de fouten hoor die ik speel.

Als bonus dan ook een filmpje waarin ik laat zien dat mijn nieuwe kit stil is voor mijn medemens maar dat ik zelf met volle overtuiging kan genieten van mijn eigen geproduceerde drumbeats. Ik speel in het filmpje een stuk uit Lonely Day van System Of A Down dat ik al eens eerder ten gehore bracht op mijn akoestische kit.





Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

Een heuse zolderkamerartiest

Ik ben gek op elektronica en gadgets en nadat ik een demo avond van Michael Schack, drummer van onder andere Kate Ryan en Milc Inc. (ja niet alles bij dit muziekgenre wordt door de computer gegenereerd!) had bijgewoond, was ik eigenlijk min of meer verkocht.
Toch was ik van plan het voorlopig bij mijn akoestische drumkit te houden, want er is eigenlijk niks mooiers dan een akoestische set waar de buren lekker van kunnen meegenieten als hij bespeeld wordt.

De afgelopen maanden heb ik toch enkele keren een Roland TD9KX uitgeprobeerd bij onder andere Tierolff in Roosendaal en Feedback in Rotterdam. Het ding speelde fantastisch en beschikte in tegenstelling tot de concurrent van Yamaha, over heuse gaasvellen in plaats van rubberpads, dat het speelgevoel duidelijk verbeterde.

Het voordeel van een V-Drum (zo worden ze in vakjargon genoemd) is dat je uit dezelfde kit wel honderden verschillende geluiden kan halen. Bij een akoestische drumkit komt het aan op het afstemmen van de vellen, merk vellen, diepte van de ketel, het hout waar de ketel van gemaakt is enz. Bij een V-Drum kun je alles naar hartelust instellen, zoals de sound van alle toms en bekkens, de omgeving waarin je speelt (badkamer, gymzaal, garage, huiskamer etc.), de muren van de omgeving waarin je speelt (hout, pleister of glas), tot zelfs de positie van de virtuele microfoons die je geluid opnemen (onder of boven).
Je begrijpt, er zijn weinig beperkingen bij een dergelijke drumkit. Ook kun je alles heel gemakkelijk opnemen door bijvoorbeeld gewoon je computer aan de V-Drum te hangen en het geluid op te nemen. Geen gezeur dus met microfoons die je bij een akoestische drumkit moet plaatsen.

Omdat ik graag verder wil met muziek (niet dat ik nu de ambitie heb om een groots artiest te worden, maar meer voor het plezier), dacht ik er goed aan te doen om over een tijdje ook zo'n V-Drum aan te schaffen. Ik zie Jurien en Richard immers met allerlei apparatuur sjouwen waarmee ze de meest bijzondere geluiden uit hun gitaar trekken en van alle apparatuur die beschikbaar is voor een elektrische gitaar kon ik alleen maar watertanden. Voor mijn tak van sport, zeker met een akoestische kit, bestonden dergelijke hebbedingetjes eigenlijk niet.

Afgelopen zondag keek ik nog eens op de site van Tierolff en zag tot mijn grote verbazing dat de prijs van de Roland TD9KX (die ik op het oog had), opeens aardig gestegen was. Ietwat verontwaardigd mailde ik hen om te vragen hoe dat nu toch mogelijk was dat alles opeens een stuk duurder was geworden. Ze hadden mij al eens verzekerd dat de prijs voor de TD9KX eigenlijk te laag was voor hetgeen er allemaal mogelijk was met de TD9 module (ook Michael Schack had mij dit verzekerd), maar nu was de prijs tóch omhoog gegaan!

Om een lang verhaal kort te maken, door de stijgende Yen en de dalende Dollar (Roland is van Japanse makelij, die sommige onderdelen via de Verenigde Staten invoert) waren de prijzen omhoog gegaan. Tierolff moest nu immers ook een hogere inkoopprijs neertellen en dan is het logisch dat ook de verkoopprijs omhoog gaat.
Toch was Tierolff breidt, zeker na het tonen van de prijs bij de concurrent die €250,- lager lag omdat zij nog voorraad hadden staan die tegen de oude prijs was ingekocht, mij tegemoed te komen. Ik besloot dan ook nu mijn slag bij Tierolff te slaan, want niet alleen gunde ik hen deze verkoop omdat ze mij altijd fantastisch van dienst zijn, ik bedacht me ook dat als ik het nu niet deed, ik over een paar maanden voor dezelfde kit €250,- extra zou moeten betalen. Dan was ik immers een dief van mijn eigen portemonnee!

Vandaag ging ik dus wat eerder van mijn werk vandaan en besloot toch met mijn eigen auto richting Roosendaal te rijden, inplaats van met het "busje" van mijn vader. Het moest gek zijn wilde niet alles in mijn auto passen. Toch bleek het allemaal niet veel groter te moeten zijn! De achterbak was nokkie vol geladen en zelfs toen ik alles ons halletje had uitgestalt bleek het een aardig pakket te zijn.
Janine was niet thuis en dus kon ik ongestoord (niet dat ik dat normaal niet kan) mijn gang gaan en de hele avond aan mijn nieuwe drumkit besteden. Het zou immers nog een flinke klus zijn om alles in elkaar te krijgen dacht ik.
De plaats waar ie moest komen te staan had ik al bepaald en dus kon de opbouw snel beginnen nadat ik alles netjes had uitgepakt en het vele karton over de gehele zolder lag verspreid.

Na 2 uren van zweten en afstellen stond hij eindelijk in elkaar en was hij klaar voor gebruik. Ik kreeg trouwens van de mannen van Tierolff zelfs nog een heuse V-Drums Powerball kado om de onderarmen en polsen te trainen. Wim verzekerde me dan ook dat ik de volgende keer dat ik bij hen langs zou komen, 2 keer zo breed zou zijn. We zullen zien!

Mijn fonkel nieuwe Roland TD9KX staat nu dus tegenover mijn geliefde akoestische Yamaha Gigmaker waarvan ik weer al bijna 1 jaar de trotse eigenaar ben. Ik mag mijzelf nu dus met recht een heuse zolderkamerartiest noemen met mijn bescheiden "studiootje". Ik heb zelfs al geëxperimenteerd met het opnemen van de drums en dat is erg leuk om te doen! Wellicht dat ik in de toekomst meer van dat soort grappen ga uithalen.

Als laatste rest mij Wim en Koen van Tierolff Muziekcentrale nog publiekelijk te bedanken voor de wederom fantastische service en de goede afhandeling. Ik ben erg blij met mijn nieuwe drumkit!

Zonder rijbewijs, toch op een Yamaha

Vroeger was mijn moeder misschien wel gillend het huis uitgelopen als ik er eentje zou hebben gekocht, maar nu ik al 2,5 jaar samenwoon en we wat meer ruimte hebben, begon ik er toch over na te denken. Onlangs nog, liet ik het toch op het laatste moment nog even afweten, maar vandaag was er geen houden meer aan.

Nadat ik al een paar weken lang met de sticks, die ik nog niet zo lang geleden op een beurs kocht, op kussens aan het oefenen was en ik voor mijn verjaardag nog een ontzettend handig boek kreeg (ja er staat echt héél veel handige informatie in), vond ik het tijd worden voor het echte werk. Zeg nou zelf, van kussens komt geen geluid dus is het nog steeds moeilijk oefenen en hoewel ons nieuwe huis nog niet af is (dat duurt nog een week of 8) besloot ik toch alvast de stoute schoenen aan te trekken.

Op aanraden van verschillende mensen, trok ik vanmorgen al vroeg samen met Janine naar Tierolff Muziekcentrale in Roosendaal. Daar had ik namelijk via internet de Yamaha Gigmaker zien staan en die besloot ik uit te gaan proberen en / of te kopen.
Daar aangekomen bleken zij nèt 3 minuten open te zijn en stond het drumstel waar het om ging (ik had van tevoren al via e-mail contact gehad) nog niet in elkaar omdat deze gisteravond verkocht was. We moesten dus noodgedwongen nog even wachten tussen de vele andere drumsets, maar de mannen van Tierolff werkten het vuur uit hun sloffen om de set zo snel mogelijk in elkaar te zetten. Het resultaat volgde dan ook niet veel later.
Ondertussen keek ik rond in de winkel, waar aardig wat mooie setjes stonden, zoals deze parelmoer-kleurige. Ook zag ik dat Jurien zich hier wel tegoed kon doen aan de nodige modelletjes gitaren.

Nadat ik fantastisch geholpen was door de medewerkers van Tierolff en veel uitleg over verschillende onderdelen en uitbreidingen had gehad, besloot ik het op een akkoordje te gooien. En zo kwam het dat ik niet lang daarna, met een gevulde achterbank in de C-max van mijn vader weer naar huis reed (ik durfde het niet aan om met de Honda te gaan, want ik had geen idee hoe groot het pakket zou zijn).
Daar aangekomen en de auto uitgeladen te hebben, begon het puzzelen. Dat bleek makkelijker dan gedacht, want de set was heel snel in elkaar te zetten en het eindresultaat liet dan ook niet lang op zich wachten.

Alleen, na een paar keer goed rammen, constateerde ik dat voorbijlopend publiek wel erg pontificaal naar binnen koekeloerde, waardoor ik besloot alles naar een van de slaapkamers te verhuizen. Na veel geschuif met bedden en kasten kwam er uiteindelijk een mooi plekje vrij en de drumset stond daar dan ook weer voor ik het zelf goed en wel in de gaten had.
Nu ik niet afgeleid werd door vreemde blikken en ik ongestoord mijn gang kon gaan, was het tijd om eens écht los te gaan. Al snel bedacht ik me dat het wel leuk was om dat gelijk maar even vast te leggen en bouwde direct mijn eigen "studiootje". Na wat minuten rammen en een beetje videobewerking, resulteerde dat in onderstaand filmpje.

Nu maar hopen dat mijn huidige én toekomstige buren er net zo gelukkig mee zijn als ik...