"We gaan een echte Schwarzeneggert van je maken!"

Nu ik als een van de enigen nog gebruik maakte van de sportruimte van Websites Nederland, werd het sporten toch een beetje saai. Vele malen was ik na werktijd in deze ruimte te vinden, waar ik met wisselende collega's aan de gewichten hing of op de fiets wat conditie op deed.

Zoals gezegd haakten er door de tijd heen steeds wat collega's af en werd het voor iedereen die achter bleef een steeds zwaardere opgave om de discipline op te brengen. Daarom vond ik het nu tijd worden voor het echte werk!

Afgelopen zaterdag keek ik samen met Paco en Cor al bij de nieuwe sportschool Sportivia in Middelharnis. Beiden sportte voorheen bij het ter ziele gegane Megasport, maar waren zwaar teleurgesteld toen de zogenaamde 'krachthoek' bij de nieuwe sportschool, bijna volledig was weggevaagd. Te weinig gewichten en te weinig faciliteiten deed de heren besluiten ergens anders te gaan kijken en ik besloot mee te gaan.

Zo kwamen we bij Iron Man terecht, een beroemde (of is het een beruchte), maar goed verstopte sportschool aan de haven van Middelharnis. Hier schenen de échte mannen te trainen en het is beslist geen fitness dat hier gedaan wordt! Pure bodybuilding, dat werd direct duidelijk toen we de kleine ruimte met bar binnen stapten. Alles ademde glimmende, gespierde mannen en vrouwen. Overal hingen medailles en stonden blinkende bekers en andere prijzen.
We mochten onze ogen op de eerste verdieping goed de kost geven en toen Paco als eerste zijn hoofd boven de trap uit stak, klonk er bijna een gilletje van opwinding.
"Ja, hier wil ik wel trainen Cor, wat denk jij Gans?" sprak hij met opgewonden stem en met een ongelooflijke glimlach op zijn gezicht. Ook Cor zag het duidelijk zitten en de deal was snel gemaakt. Maandag de eerste training!

Mijn grote vriend Barry was verrast te horen dat we nu ook eens echt kwamen sporten en hij vond het geweldig dat we gisteren direct al kwamen trainen.
Bij binnenkomst verbaasde ik me opnieuw over de vele verschillende apparaten op de eerste verdieping, om nog maar over de tweede te zwijgen. Ook de vele gewichten in allerlei soorten en maten en wat te denken van al die dumbells (wat overigens precies mijn 5.000e geposte foto op mijn weblog is!) die tot wel 50 kilogram gaan, was ik absoluut niet gewend.
Ik was eigenlijk misschien wel niets gewend bleek na afloop want ik was compleet afgebeuld. Ik moest Janine zelfs bijna vragen om te krabben toen ik jeuk had aan mijn neus en vanochtend kreeg ik bijna de wekker niet eens uitgeschakeld!

Flinke spierpijn maakte zich vanmorgen dus van mij meester. Oké, ik heb sporten al een tijdje verwaarloosd, maar dat ik zo snel achteruit gegaan was had ik niet verwacht. Of stelde al dat gesport met mijn collega's misschien toch niet zoveel voor?

Op aandringen van Paco, Cor en ook Barry besloot ik vanavond opnieuw de 'gym' te betreden. "Effe de verzuring eruit trainen Gans!" gaf Paco me als wijze les mee en zo stond ik na het werk alweer snel in mijn sporttenue.
De mannen bleken al druk aan het werk en toen 'Brie' (Barry) me trots zijn spierballen liet zien, stond Cor toe te kijken hoe Paco een van zijn triceps-oefeningen zat te doen. Niet veel later waren de rollen omgedraaid en had ook Brie aardig wat gewicht in zijn handen.
Uiteraard moest ik zelf vanavond ook weer flink aan de bak en waren het gisteren nog de spiergroepen borst en biceps die getraind werden, vanavond waren de schouders en de triceps aan de beurt.

Ik begin er zowaar weer plezier in te krijgen. Het competitie-gevoel en het 'compleet-afgebeuld-zijn' geeft weer de heerlijke kick die ik al een tijdje kwijt was. Vanavond heb ik me dus maar meteen ingeschreven en sta ik me waarschijnlijk vrijdag opnieuw in het zweet te werken. "We gaan een echte Schwarzeneggert van je maken!" smste Brie me vanmiddag nog. Ik ben benieuwd!...

PS: Grappig hoe snel het kan gaan trouwens. Na (op twee weken na) 2 jaar en 9 maanden is dit precies mijn 600e blog en staat de foto-teller na deze blog op precies 5.005 foto's. Ook het aantal filmpjes loopt de laatste tijd aardig op en na 600 blogs heb ik dan ook 126 filmpjes online gezet.

Voor de statistieken-freaks onder ons betekend dit dat ik gemiddeld 8,3 foto's per blog post en dat er na iedere ongeveer 4,8 blogs weer een filmpje verschijnt.
Voorlopig ben ik nog lang niet van plan om te stoppen, want ik vind het niet alleen zelf leuk om te schrijven en vooral alle leuke (en minder leuke) belevenissen terug te lezen, maar ik hoor steeds vaker van mensen dat ze het erg leuk vinden om mijn verhalen te lezen en te blijven volgen en juist díe dingen geven mij de motivatie door te gaan.

Bij deze dus mijn welgemeende dank aan mijn trouwe lezers. Op naar de 1.000e blog!