Het zonnetje liet zich van zijn beste kant zien

De strategisch opgestelde taart liet er geen twijfel over bestaan waar wij vanmiddag allemaal voor gekomen waren. Mijn grote kleine drum-vriend werd vandaag alweer twee jaar en had voor de gelegenheid zelfs een eigen drumkit gekregen!

Uiteraard werd hij overladen met vele andere leuke kadootjes en bij ieder pakje wat hij te zien kreeg, werd hij opnieuw enthousiast. Ook bij het zien van het kado dat wij 'm met alle vrienden gaven, stond hij even met zijn ogen te knipperen. "Dit is wel heel groot!" moet hij gedacht hebben en samen met Ellen en de andere kinderen, scheurde hij het papier eraf.
Bij het zien van zijn kado moest hij even bedenken wat het eigenlijk was, maar toen we het hem stiekem toch maar toefluisterden, kwam er een brede glimlach op zijn gezicht. Eindelijk een eigen zwembad en wat voor een!

Uiteindelijk werd ook Levi's taart aangesneden door zijn hoog zwangere mama en dat bleek lekker smullen van kleurige stukken taart! Het was daarnaast erg gezellig met z'n allen terwijl het zonnetje zich van zijn beste kant liet zien in de feestelijke achtertuin van Chris en Martha.
Heerlijk chillen met vrienden is sowieso iets wat ik graag doe, maar sommigen bleken vandaag wel erg relaxt.

Na Levi's verjaardag, belandde ik nog met Janine en Jozien bij Bas en Noortje thuis, waar we genoten van een bescheiden maar erg lekkere barbeque. Ook Fellow genoot van alle heerlijke geurtjes die barbeque-koning Bas de tuin in stuurde en toen het uiteindelijk donker werd, liet Bas zich opnieuw van zijn beste kant zien, door een lekker warm vuurtje te stoken.
Het bleef dan ook nog lang gezellig in de Dirkslandse achtertuin. Totdat de laatste er letterlijk bij neerviel...

Alweer 3 jaar lekker leesbaar!

De tijd gaat ongelooflijk hard en het was bijna aan me voorbij gegaan omdat ik dacht dat het nog maar zo kort geleden was dat ik aandacht besteedde aan het twee jarig jubileum van mijn weblog.

Het geneuzel over het feit dat ik het zo leuk vind om stukjes te schrijven laat ik deze keer maar achterwege en ook het bijna neurotische gepeupel over dat ik het zo leuk vind dat velen mijn blog volgen en ik er vaak hele leuk opmerkingen over krijg, komt in deze blog niet aan de orde.

Dat neemt overigens niet weg dat ik het nog steeds ongelooflijk leuk vind dat mensen mijn blog überhaubt bezoeken én lezen (heb ik er stiekem toch nog even aandacht aan besteed)!

Nu er op de minuut af weer een jaar voorbij is en ik mezelf alweer drie jaar een fanatieke blogger mag noemen, is het toch weer even tijd om wat statistieken uit de kast te trekken.
Zo'n 650 blogs zijn er inmiddels verstreken, die kracht bijgezet worden door maar liefst ruim 5.750 foto's (tezamen goed voor een griezelige 666 Megabyte)! Ook de momenteel 135 filmpjes die tussen al mijn verhalen door terug te vinden zijn, mogen uiteraard niet worden vergeten.

Omdat het toch best nog aardig wat vrije tijd opslokt, heb ook ík soms eventjes geen zin een verhaal te vertellen, maar als ik er dan weer eenmaal eentje hebt geschreven, overheerst er altijd een dergelijk 'euforisch gevoel' dat het me motiveert voor een volgende blog.
Maandelijks vinden namelijk tussen de 2.200 en 2.500 mensen de weg naar mijn blog, die samen goed zijn voor zo'n 3.200 pagina weergaven en die moeten uiteraard wel 'gevoerd' worden!

De voornaamste reden dat ik echter nog steeds blog, naast alle leuke reacties die ik in drie jaar tijd al heb verkregen en omdat ik het veelal ontspannend vind, is het feit dat ik het zelf ontzettend leuk vind om mijn eigen oude blogs weer terug te lezen. Herinneringen komen dan weer boven. Leuke, maar soms ook hele droevige, maar dat komt in ieder normaal leven voor. De pieken en de dalen zijn dan ook beiden terug te vinden in de vele verhalen uit het verleden en ik hoop er ook nog lang (maar dan het liefst vooral de leuke natuurlijk!) over te mogen schrijven.

Bij deze wil ik mijn trouwe lezers hartelijk danken voor hun drang naar altijd nieuwe verhalen en niet gevreesd, want de inkt uit mijn pen is nog lang niet opgedroogd en we gaan dus vrolijk het vierde blogjaar tegemoet!

SanderDeGans.nl, alweer 2 jaar lekker gezellig...

Wat gaat de tijd toch hard! Ik weet nog hoe ik mijn blog begon, in de voortuin (lees: stoep) van ons appartement in Dirksland, postte ik mijn eerste blog. Vooral uit nieuwsgierigheid, omdat ik als internet-freak toch ook wel eens de 'wereld van het bloggen' wilde ontdekken.

Of ik het ooit serieus bij zou gaan bijhouden was nog maar de vraag. Vaak is zoiets de eerste periode leuk, vooral als je net als ons kort daarna op vakantie gaat en zo het thuisfront op de hoogte kan houden. Toch bleek ik ook daarna niet te kunnen stoppen en blogde in de afgelopen 2 jaar soms een hele maand, iedere dag weer. Af en toe postte ik ook minder blogs in een maand tijd, maar stoppen gebeurde niet.

Vooral door de vele leuke reacties die ik op mijn blogs krijg, kan ik gewoon niet stoppen met schrijven. Aan de ene kant voel je je dan verplicht naar je lezers toe, maar aan de andere kant vind ik het voor mezelf ook erg leuk om terug te lezen wat ik bijvoorbeeld in september 2007 allemaal beleefd heb. En al die verhalen zelfs in woord en beeld!

Na 2 jaar is mijn blog dan ook uitgegroeid tot iets wat ik niet meer kan wegdenken. Ik heb over allerlei zaken al geschreven. Belevenissen, avonturen, vakanties, anekdotes, leuke herinneringen maar ook moeilijke tijden deelde ik met mijn lezers. In die 2 jaar tijd schreef ik dan ook, inclusief deze blog, 446 blogs en zal ik waarschijnlijk ergens in oktober van dit jaar mijn 500e bijdrage schrijven. Ook het aantal foto's en filmpjes liegt er niet om, want in die 446 blogs verwerkte ik maarliefst 3.543 foto's en plaatste ik ook 91 filmpjes.

Ik hoef tegenwoordig ook eigenlijk niks meer te vertellen, want iedereen weet alles al. Vaak wordt ik bij de eerste zin van het verhaal over een belevenis al afgekapt met de historische woorden: "Ja dat weet ik al, dat heb ik op je blog gelezen ja...". Soms vervelend, soms erg handig, want zo blijft er meer tijd over om naar andermans verhalen te luisteren.
Het is ook te merken in de bezoekersaantallen, want die groeiden in deze 2 jaren gestaag mee. Zo werden er in het 2e blogjaar maarliefst 27.750 pagina's van mijn blog bekeken en ben ik tegenwoordig goed voor zo'n 1.800 bezoekers per maand! Zeker nu mijn blog aan allerhande zogenaamde sociale netwerksites is gekoppeld (zoals bijvoorbeeld mijn Hyves en mijn Twitter) nemen veel mensen even een kijkje wanneer ze zien dat ik weer een nieuwe blog gepost heb. Misschien toch eens aan reclame gaan denken? Wie wil banneren moet maar eens contact opnemen!

Vandaag dus alweer 2 jaar SanderDeGans.nl en ik ben nog lang niet uitgeblogd. Over 10 dagen maken we bijvoorbeeld een rondreis door de Verenigde Staten, dat moet toch wel bijzondere verhalen opleveren?

Als je het leuk vindt, blijf dan vooral mijn blog lekker volgen. Op naar het 3e jaar lees- en schrijfplezier!

Vanille vlaai van de Hema

Het is vandaag alweer precies 25 jaar geleden dat ik geboren werd. Een kwart eeuw dus en volledig volgens traditie vierde ik ook mijn verjaardag.

Dat begon vanochtend al leuk toen ik uit bed kwam en blij verrast was toen ik de kamer in keek. Er hing een heuse slinger! Toen ik wat verder liep had Janine zelfs de moeite genomen om een opblaasbare versie van mijn levensjaren ten toon te stellen en ik kon een lach niet meer onderdrukken. Erg leuk vond ik het, zo voelde het écht als een echte verjaardag en dat was het tenslotte ook.

Vanmiddag kwamen veel van mijn familieleden gezellig om een stukje taart en een kop koffie of een biertje. Janine had zich gisteren al uitgesloofd in de keuken door zelf boterkoek en Cheese Cake te maken en met succes! Beiden vonden gretig aftrek, terwijl ik me meer op de Vanille vlaai van de Hema concentreerde...
Het kadootje dat ik van Janine en van mijn schoonouders en schoonzus kreeg, liet alleen helaas nog op zich wachten doordat het niet op tijd geleverd kon worden. Tot die tijd moet ik het doen met het plaatje wat ik dan wél kreeg van mijn aankomende iPod Touch, waar ik veel muzikaal vermaak en plezier mee ga beleven als het goed is! Hij schijnt morgen te worden bezorgd, dus nog even afwachten...

Als afsluiter van mijn verjaardag, had ik eerder deze week al een tafeltje bij Happerij 't Schouwtje gereserveerd, waar zowel Janine als ikzelf, heerlijk hebben gegeten.

Ben jij fit?

Enkele weken geleden vierden we het eigenlijk al een klein beetje, toen ik haar verjaardagskado niet langer achterwege kon laten en haar toch de Wii maar uitreikte. Die heeft al weken achter elkaar voor veel plezier gezorgd en nog steeds trouwens.
Vandaag is ze dan echt jarig en restte mij alleen nog een liedje voor haar te zingen toen we wakker werden. Dat deed ik dan ook, voor zover mijn ochtend-stem dat toelaat. Vandaag vieren we dus ook met trots, het feit dat het al weer 6 jaar geleden is dat Janine 25 werd (reken maar uit!).

Vanavond hielden we dan ook gelijk haar verjaardag voor familie, zoals ooms en tantes, opa's en oma's, neven en nichten en vaders en moeders. Ik had op de valreep nog een leuk kado verzonnen en dat kon ik nog net regelen met mijn moeder. Janine wilde graag, nadat ze 'm een tijdje terug eens mocht lenen van de buurman, een Wii Fit.

Met de Wii Fit, die er uitziet als een plank, is het mogelijk om je gewicht en BMI waarde in de gaten te houden middels grafieken en een kalender en zitten er ook allerlei behendigheidsspelletjes bij. Zo kun je skiën, waarbij je je gewicht moet verplaatsten, schanspringen waar je je evenwicht moet bewaren, je kunt yoga lessen volgen, aerobics, fitness en zo kan ik nog even doorgaan. De Wii Fit houdt alles bij en ziet of je fit bent voor je leeftijd of niet. Zo geeft hij ook aan de hand van je gewicht en je lengte, aan of je overgewicht hebt of dat je een mooi gewicht hebt. Dat zie je dan ook aan je poppetje, want die van mij heeft een buikje en die van Janine niet! Dus dan wil je wel aan de slag om dat weg te werken! Hij geeft ook op basis van je gewicht en je behendigheid (na het doen van een aantal tests), je Wii Fit leeftijd aan. Die is bij velen iets hoger dan hun echte leeftijd en dus ook erg confronterend!
Helaas was de Wii Fit overal uitverkocht maar toen we van de week een rondje over de dijk liepen, zagen we 'm bij Bart Smit in de etalage staan en dus belde ik mijn moeder op, dat ik dat wel een leuk kado vond.

En zo geschiedde, want Janine kreeg van mijn vader en moeder en mijn opa en oma, de Wii Fit kado en daar was ze maar wat blij mee! Ook mijn neef Jeroen probeerde hem nog even uit met een potje tennis, terwijl zijn moeder angstig haar hand voor haar ogen sloeg. Ook Tante Els probeerde de Wii Fit even uit en zag vol trots dat ze een ideaal gewicht had en haar Wii Fit age 13 jonger was dan ze in werkelijkheid is! Die moet een goede avond gehad hebben!

Oom Johan durfde hem helaas niet te proberen. Het leek hem niet zo'n goed idee toen hij zag dat hij ook even je leeftijd berekend. Desalniettemin was het vanavond erg gezellig en hebben we met de Wii weer erg gelachen. Morgen een feestje voor de vrienden.

Dubbel feest vandaag!

Vantevoren wisten we al dat Marco vandaag jarig zou zijn, maar dat we eigenlijk een beetje dubbel feest konden vieren was ons enigszins ontschoten. Vanochtend toen ik naar de zaak ging, was ik van plan om nog wat versiering mee te nemen zoals ballonnen en slingers, om Marco's bureau te versieren. Hij werd vandaag alweer 24 (je hoort het die Flakkeese tantes al zeggen: "Meid! Is dah weeral dien ouwsten van joe? Is die alweer zo grôât?"). Maar toen ik op de zaak kwam, was Angelique, toen wij al naar huis waren, zo aardig geweest de boel al een beetje op te vrolijken met slingers en ballonnen. Toen Ton als 2e op kantoor aankwam en hij zag dat Marco's bureau versierd was en wij een beetje aan de praat raakten over koetjes en kalfjes, meende hij zich opeens te herinneren dat hij vandaag precies 1 jaar bij Quest Media werkt. Dus dat hebben we opgezocht in de urenregistratie en jawel! Ton was vandaag precies 1 jaar bij de zaak, dus ook voor hem werden wat ballonnen opgehangen. Dubbel feest dus en dat hebben we dan ook lekker eenvoudig gevierd met wat gebak en slap gelul.

Vanavond ook nog even bij Gert-Paul op bezoek geweest. Klant vanaf het eerste uur bij Quest Media en ik mag wel zeggen dat het ook een goede vriend is geworden. Zeker nadat Janine de eer kreeg de inrichting te verzorgen van zijn nieuwe pand in Oude Tonge, iets dat een grote hobby van haar is.
Omdat Gert-Paul nogal van kunst houdt en zelfs enkele echte Warholl's, Liechtensteins en weet ik het wat allemaal in zijn bezit heeft, is Janine de afgelopen week ijverig bezig geweest om een kopie van een schilderij van Keith Haring op een wit bord te schilderen. Dat is prachtig gelukt moet ik zeggen en ook GP (zoals ie inmiddels zowel privé als zakelijk genoemd wordt) was er erg mee in zijn "nopjes". Als dank daarvoor kregen we zelfs een heel gaaf schilderij van hem, dat ik al lang mooi vond en al vaker had bekeken toen het nog in zijn oude pand hing. Het is een schilderij van de Londen Underground en vervaardigd door een Engelse kunstschilder. Het mooie is dat er maar eentje van is gemaakt volgens GP.

Het schilderij hangt inmiddels in de woonkamer en zal straks een plekje krijgen in ons nieuwe huis!