Posts tonen met het label the cult. Alle posts tonen
Posts tonen met het label the cult. Alle posts tonen

zaterdag 5 februari 2011

Een zeer geslaagd 'studiereisje'

Krap vier maanden geleden had ik nog nooit van hen gehoord. Ik herkende wel een aantal bekende grote hits, maar bij het horen van de bandnaam ging vooralsnog geen lichtje branden. Daar kwam verandering in toen ik bij 5th Suspect ging spelen. Toen moest ik hun muziek tot in den treuren draaien om mijn drumpartijen te kunnen spelen.

Voor vanavond stond daarom een bijzondere avond gepland. Hoewel de rockers al tegen de vijftig lopen, zou ik samen met Janine, The Cult voor het eerst in onze eigen geschiedenis, live zien optreden, in het mooie Paradiso in Amsterdam.

Onze avond begon in het door ons beiden geliefde Hard Rock Cafe. Geflankeerd door onder andere de bijzondere saxofoon van Herman Brood en de gitaar van Eddy van Halen, namen wij een aantal pittige kippenpoten als voorgerecht. Daarna bestelde ik een van mijn favoriete hoofdgerechten van het wereld beroemde café, 'Twisted Mac, Chicken & Cheese', terwijl Janine zich tegoed deed aan een 'Legendary 10 Oz. Burger'.

Hoewel onze magen al flink gevuld waren, mocht een toetje uiteraard niet ontbreken en bestelde ik mijn favoriete toetje, dat veel lijkt op een Dame Blanche, maar hier 'Sinful Hot Fudge Sundae' heet.
Ondertussen kreeg ik een berichtje van onze zanger bij 5th Suspect, Robin, dat hij en zijn vriendin nog een tweetal kaarten hadden weten te scoren en eveneens onderweg waren naar Paradiso. Gezellig!

Nadat we afgerekend hadden liepen we naar buiten en gingen een klein stukje verderop Paradiso binnen. Een schitterende ambiance, dat vroeger als kerk gediend heeft en dat is nog goed te zien aan onder andere de glas-in-lood ramen boven het podium of de grote stenen plaquettes aan de muur waarop de voorgangers die in deze kerk gediend hebben, worden beschreven.
Het duurde niet lang voordat het voorprogramma ten tonele verscheen en ook van hen had ik nog nooit gehoord. Desalniettemin vond ik 'Masters Of Reality' erg goed en had ik nog weinig zulke goede bands als voorprogramma gezien en gehoord.
De zanger van de band bleek een grote verschijning en had wel iets weg van een grizzlybeer, maar ik was ook enigszins geïmponeerd door het voorkomen van de drummer, want die was ook flink groot en breed. Een filmpje van Masters Of Reality heb ik overigens op mijn YouTube kanaal geplaatst.

Nadat Masters Of Reality onder luid applaus en na ontvangst van een bos tulpen uit hand van The Cult zanger 'Ian Astbury het podium verlieten, werd het podium vliegensvlug geprepareerd voor de hoofdact en werd de drumkit van drummer John Tempesta onder een groot zwart doek vandaan getoverd.

Hoewel het programma al minstens 30 minuten uitgelopen was, lieten de heren van The Cult nog even op zich wachten, maar gelukkig niet 'vervelend lang'. Na een korte intro-tune betraden de heren het podium en kregen meteen al een warm onthaal. Het allereerste nummer kwam mij al niet bekend in de oren en dat is ook niet zo vreemd, want zo verschrikkelijk veel ken ik ook nog niet van The Cult.
Gitarist Billy Duffy speelde al meteen de sterren van de hemel, maar Robin en ik vergaapten ons vooral aan zanger Ian Astburry die in vergelijking met het videomateriaal dat ik van The Cult in m'n bezig heb, een flinke pens gekregen had. Ach, het mag nu ook wel, de heren lopen inmiddels al krap tegen de vijftig!

Om het optreden kort samen te vatten, het was fantastisch! Voor aanvang was ik nog een beetje bang dat vooral Astburry flink onder invloed zou zijn, nu hij al een paar dagen in Amsterdam verbleef, maar niets was minder waar. Ze speelden de sterren van de hemel en bleken in uitstekende (muzikale) vorm.
Het hele optreden werd ook door de rest van het publiek zéér gewaardeerd, afgezien van de paar sukkels die moesten menen af en toe een biertje het podium op te gooien...

Erg leuk ook dat The Cult maar liefst zeven van de negen nummers speelden die wij met 5th Suspect óók spelen, zoals onder andere 'She Sells Sanctuary', 'Love Removal Machine', 'Rain' en 'Firewoman'. Al met al een zeer geslaagd 'studiereisje' dus, met als klap op de vuurpijl twee originele, door drummer John Tempesta gesigneerde én zelfs bespeelde drumsticks die ik bij de merchandise wist te bemachtigen. Dat is, na zo'n fantastische avond, nog eens een mooie aanvulling op mijn verzameling!

Alle foto's van Masters Of Reality en The Cult in Paradiso zijn uiteraard terug te vinden in mijn speciale Flickr album. Als bonus dan ook een opname van The Cult met 'She Sells Sanctuary' die wij overigens met 5th Suspect ook spelen!



maandag 27 december 2010

Nu was ik geen eBay-maagd meer!

Ik weet het nog goed. Zo'n dertien jaar geleden kregen wij thuis voor het eerst internet, op de computer die ik toen van mijn eigen zuur verdiende centjes gekocht had. Eerst een inbelverbinding en later kabel, toen dat bij ons op het eiland als een van de laatste regio's van Nederland (zo voelde het tenminste) beschikbaar kwam. Zelf ontwerp en maak ik nu alweer zo'n twaalf jaar websites, maar toch kent het internet ook voor mij nog steeds een aantal 'donkere geheime uithoeken'.

Zo had ik bijvoorbeeld nog nooit iets via het immens populaire eBay besteld. Gewoon omdat de site in mijn ogen sowieso niet echt gebruiksvriendelijk is maar vooral omdat ik het tot nu toe niet nodig had gehad. Toch moest en zou ik nu een aantal cd's van The Cult hebben (verplichte kost nu ik in een band zit met The Cult liefhebbers) en die waren onmogelijk via een site als Bol.com te bestellen. Daarom heb ik deze keer toch de stoute schoenen aangetrokken en begon mijn zoektocht op eBay. Met resultaat, want al snel nadat ik een account aangemaakt had, vond ik wat ik wilde hebben.

Het duurde zo'n twee dagen, maar toen kreeg ik een mailtje dat ik de bieding gewonnen had. Voor $2,25 had ik 'The Cult' uit 1994 gekocht en werd hij mijn kant op gestuurd. Schitterend! Nu was ik geen eBay-maagd meer!

Vandaag kwam er een 'First class mail international' pakketje binnen, regelrecht vanuit het Amerikaanse Murfreesboro in Tennessee en het was zonder problemen door de Amerikaanse douane gekomen. Het bleek ook wel een beetje spannend om het pakketje open te maken, want zat er nu eigenlijk in wat ik besteld had? Misschien was het wel een gekopieerde versie? Een gevoel van pessimisme stak heel even de kop op, maar dat was van korte duur, want toen ik de cd eenmaal in mijn handen had bleek het een in bijna perfecte staat verkerend origineel exemplaar te zijn. Alleen het hoesje was niet kras-vrij, maar wat wil je na 16 jaar?!

Nog zo'n spannend moment. Zit er wel een cd in? En ja hoor, ook die zat netjes origineel in het doosje en zelfs het bijbehorende boekje was nog in hele goede staat.

Mijn eerste bestelling via eBay is dus een feit en het zal vooral ook niet de laatste zijn! Ik heb nog een paar mooie exemplaren gezien en heb ook nog het een en ander besteld, dus ik verwacht op korte termijn nog meer van zulke pakketjes in de bus. Ik ben benieuwd!

donderdag 2 december 2010

Tijd om de oefenruimte op z'n grondvesten te laten schudden

Ik lul al een tijdje de oren van ieders kop over het feit dat ik na Buckle Up & Friends nu eindelijk plaats heb mogen nemen op de drumkruk van een heuse eigen band. Althans, band in oprichting, want we zijn momenteel druk bezig met het opbouwen van het repertoire.
Met de band, die nu overigens nog geen naam kent, zullen we voornamelijk covers van de populaire rockband uit de jaren '80 / '90 'The Cult' en eigen nummers spelen. Vanavond was alweer de derde avond dat we bij elkaar kwamen...

Gitarist Leon was vanavond, nog voordat de eerste noten door de oefenruimte klonken, druk bezig met zijn batterij aan effect-pedalen, die hij onlangs keurig netjes in een handige koffer verwerkte. Ook bassist Ton moest nog even het een en ander instellen en uitproberen, want zijn nieuwe basgitaar maakte vanavond zijn debuut.

Voor zanger Robin en ik als drummer, zat er dus niets anders op dan even geduldig te wachten totdat de rest klaar was om de oefenruimte op z'n grondvesten te laten schudden.
Gelukkig hoefden we niet heel lang te wachten en even later stonden (of zaten) we hard te rocken en hadden we er, terwijl er ondertussen al wat bier en boterletter genuttigd was, bovenal ook veel plezier in!

De 'drive' is er, het klikt en de contouren van de band worden na drie avonden nu al duidelijk zichtbaar. De mannen zijn allen een stuk 'ervarener' dan ik, maar uiteraard doe ik mijn stinkende best ze bij te kunnen benen! Binnenkort maar eens een opname maken en op YouTube knallen?