Van zo'n bekkie Fleur je toch helemaal op?

Ook Addie en Mirjam vonden het leuk nieuws toen we ze een aantal weken geleden kwamen vertellen dat Fleur er een speelkameraadje bij krijgt. Ze weten inmiddels goed hoe het is om zelf een kleintje te hebben, dus werden we , nadat we een bakkie koffie en een koek genuttigd hadden, met allerhande wijze raad weer heengezonden.

Om hun felicitaties kracht bij te zetten, kwamen ze vanmiddag even op bezoek en namen de kleine Fleur uiteraard gezellig mee. De kleine meid kan al goed staan en loopt al als een van de beste aan je hand of langs de tafel. Los lijkt ze vooralsnog even niet aan te durven, maar ik geloof vast en zeker dat dit kleine ondernemertje niet lang meer op zich laat wachten.

Ze kwam ons allerliefst een kadootje overhandigen. Het bleek een schitterend setje kleding voor de baby te zijn. Een shirtje, een broekje en ook een rompertje kregen we van de kleine meid (en natuurlijk haar vader en moeder) kado, maar het bleek nog niet alles!
Fleur had nog een pakketje en ze gaf het speciaal aan mij. We pakten het dan ook samen uit en tot mijn grote verrassing haalde ik een mooi beschilderd houten trommeltje, inclusief twee stokjes tevoorschijn! Hier gaat ons ukkie vast z'n eerste drumervaring mee opdoen en ik was er uiteraard dolblij mee.

Fleur was er zelf ook wel mee in haar nopjes, want hoewel ze er eerst wat onwennig naar keek toen ik het trommeltje even aan haar gaf, had ze er later, toen papa haar een handje hielp, op z'n zachts gezegd schik in!

Zeg nou zelf, van zo'n bekkie Fleur je toch helemaal op?

Fleur was inmiddels al aan mama's vinger begonnen

Naarmate je ouder wordt, kan het wel eens voorkomen dat je sommige vrienden niet zo vaak meer ziet zoals je dat wel zou willen. Iedereen heeft het wel druk en wanneer er dan ook nog eens leuke kindjes in het spel komen, zie je elkaar gewoonweg wat minder vaak. Dat betekend echter niet dat je elkaar vergeet!

Het was vandaag schitterend weer en Janine en ik besloten even gezellig naar Renesse te gaan om een broodje te eten. Het plan was om op de terugweg eventjes langs Addie, Mirjam en Fleur te rijden, omdat het weer al een tijdje geleden was dat we ze hadden gezien.
Eenmaal aangekomen in Renesse zag ik een glimmende BMW staan met ongelooflijk dikke BBS velgen. Dat kon maar één ding betekenen... De familie Vroegindeweij was in de buurt!

Na een belletje troffen we onze vrienden aan in het pannenkoekenhuis en Fleurtje zat heerlijk rustig bij mama op schoot. Wat was ze weer gegroeid sinds de laatste keer dat we haar zagen!
Addie en Mirjam hadden keurig gewacht met het bestellen totdat wij ook aan tafel zaten, maar Fleur was inmiddels aan mama's vinger begonnen zo te zien. De kleine meid werd uiteraard flink vertroeteld, maar toen de overheerlijke pannenkoeken arriveerden, ging ze zonder morren toch eventjes lekker in haar wagentje, zodat ook papa en mama even rustig konden eten.

Opeens zagen we een aantal bekenden langs de raam schuifelen. Het bleken opa en oma Vroegindeweij te zijn en toen ook zij eenmaal op de hoogte waren van het feit dat wij, maar vooral ook Fleur hier binnen zaten, was het feestje compleet. Oma bleek niet meer bij haar weg te slaan en de kleine werd eens flink geknuffeld!

De korte, maar gezellige middag eindigde met een ijsje uit de ijssalon. Zo zie je maar, ook al zie je elkaar soms (veel te) weinig, met een weerzien is het altijd weer gezellig!

Ze werd door een stel ietwat slaperige oogjes eens goed bekeken

Nadat we nog even snel naar het winkelcentrum van Hellevoetsluis waren gereden vanwege koopzondag, besloten we nog even bij Addie, Mirjam en de kleine Fleur op de koffie te gaan. Sinds haar gezellige kraamfeest hadden we haar immers niet meer gezien en dus werd het wel weer eens tijd!

Bij binnenkomst lag ze nog lekker bij mama op haar arm te slapen, maar weldra mocht ze bij Janine op schoot, die daardoor met een stel ietwat slaperige oogjes eens goed bekeken werd.
Toen ze eenmaal wakker was begon ze echter te huilen en wat we ook deden, ze wilde niet stoppen. Ook papa Addie kreeg het niet voor elkaar, hoewel ze nu wel af en toe wat rustpauzes inlaste.

Een reisje door de kamer, richting de mobile hield haar eventjes stil en geïnteresseerd keek ze naar Knorretje en Ior, maar toen Poeh voorbij kwam vliegen begon het weer van voor af aan.
Wat een aandoenlijk gezicht, zo'n verdrietig meisje en jammer dat ze nog niet kan zeggen wat er scheelt. Addie en Mirjam besloten dan maar een rondje met haar in de auto te gaan rijden en dat leek een wijs besluit, want voordat ze Melissant waren uitgereden, belandde Fleurtje weer in dromenland.

Ze viel heerlijk op mama's schouder in slaap

Er stond voor vandaag een drukke dag gepland, want niet alleen hadden we vanavond een feestje waarop maar liefst vier mensen 30 jaar werden, maar ook vierden we vandaag het eerste feestje van Fleur!

Half in de middag kwamen we aan bij de feestlocatie die gehouden werd in een van de loodsen van
N. Mijnders in Melissant en het viel niet te missen. Buiten stond een heus springkussen voor de aanwezige kids opgesteld en binnen was het al een drukte vanjewelste. Trotse ouders Addie & Mirjam vonden we precies om de hoek en er leek voor het geen einde te komen aan het handje schudden. Hoewel we de kleine Fleur al eerder hadden mogen bewonderen, feliciteerden we hen opnieuw en namen nog een kleinigheidje voor mama mee.

Ergens tussen het feestgedruis zaten mijn 'matties' verstopt en ook mijn 'kleine matties' Stijn en Levi waren gezellig meegekomen. Trotse opa Wim leek geen moment te willen missen, maar wat ik zelf vooral ook leuk vond is dat ik weer eens vrienden sprak die ik niet zo vaak meer zie. Zo maakte ik weer eens een praatje met Marc en Gaby en kwamen ook Alex en Marsha langs die nog niet zo heel lang geleden de gelukkig ouders van 'Fenna' werden.
Een erg gezellige bijeenkomst dus, die uiteraard snel voorbij was, want "Time flies when..." juist.

En Fleurtje zelf? Die was nog te klein om er wat van mee te krijgen, want na een flesje van mama viel ze heerlijk op haar schouder in slaap...

Als bonus alle foto's van dit kraamfeest, die ook terug te vinden zijn op mijn Flickr account.

Deze dame is niet voor de poes!

Al snel na haar geboorte ontving ik de eerste foto van haar trotse vader en ook het geboortekaartje (met een heel leuk gedichtje) bleef niet lang uit. Vlak voordat ze een week oud werd, mocht ik haar in levende lijve komen bekijken.

Het was duidelijk dat er in Melissant iets bijzonders gebeurd was. De voortuin van Addie en Mirjam loog er niet om en stond vol met volkswagen vedetten, gescandeerd met de naam van hun pasgeboren prinsesje. Die naam laat zich dan ook niet raden en dus is het voor iedere voorbijganger zo klaar als een klontje, vanaf vorige week maandag woont naast Addie en Mirjam ook Fleur in de Julianaweg.

De woonkamer hing vol met kaarten. Meer dan 115 hadden ze er inmiddels ontvangen en nu ze niet meer aan het touwtje passen, gaan ze vrolijk verder op de deur, zo simpel is dat.
Na een inleidend praatje over het verloop van de bevalling, ontmoetten Janine en ik voor het eerst de kleine Fleur. Trotse moeder Mirjam was niet weg te slaan bij haar kleine meisje, maar eerlijk is eerlijk, het is moeilijk je ogen van haar af te houden. Ze gaapte heel wat af, maar ik werd nu stiekem al een beetje verliefd op deze kleine kanjer. Een bekkie om op te vreten, daar zullen we de jongens over een jaar of 15 nog flink vanaf moeten houden!

We gaven de kersverse Vroegindeweij-telg een paar leuke roze slippers, die ze pas volgend jaar kan dragen, maar kleren voor de komende tijd heeft ze al genoeg gekregen! Alles roze en met leuke opdrukken en iedere dag worden er weer nieuwe exemplaren aan toegevoegd. Haar tante Annemarie schijnt zelfs niets meer te kunnen laten liggen in de winkel!

Addie en Mirjam lijken zelf ook nog maar net te bevatten dat ze nu een kleintje hebben en foto's worden dan ook in overvloed geschoten. Over-groot-opa kwam op de valreep ook nog even om een hoekje kijken en dus was het feestje compleet.

Ik hoop dat de ouders en alle vrienden nog heel veel plezier aan deze kleine meid mogen gaan beleven en als ik zo eens naar dat koppie kijk gaat dat helemaal goed komen! Levi, Stijn en Milow, maak jullie borst maar nat, want deze dame is niet voor de poes!

Eindelijk, ze is er!

Wachten duurt altijd lang, maar 9 maanden op iets moois wachten duurt wel érg lang. Toch werd het wachten vandaag op de valreep beloond want 5 minuten voordat de nieuwe dag zou starten, kwam Fleur Vroegindeweij ter wereld.

Papa Addie en mama Mirjam zijn uiteraard apetrots en van de kersverse vader stuurde mij al deze schattige foto van zijn eerste dochter en de eerste kleine meid in onze vriendengroep.
Ik hoop haar snel vast te mogen houden, maar eerst moeten de jonge ouders eventjes rust nemen.

Wordt dus binnenkort vervolgd met meer schattige foto's!

Geharde lopers en een bruisend Oranjepop

Koninginnendag is toch wel één van die dagen in het jaar waar ik naar uitkijk en ik hoopte al weken dat het vandaag schitterend weer zou worden. Daarom was de teleurstelling des te groter toen ik vanochtend bij het ontwaken uit het raam keek en zag dat het knetter hard regende...

De regen trotserend en tussen de buien door, stonden we om half 11 onderaan de dijk bij 't Diekhuus van Middelharnis, waar ook Levi al lekker wakker bleek te zijn. Samen met Janine, Martha, Ellen en de kleine Levi, stonden we aan de start van de omloop van Middelharnis, een jaarlijks terugkerend evenement voor fervente hardlopers. Uiteraard niet voor niets, want zo deed onder andere Chris en ook Keuf mee en dan mogen we Antoinette natuurlijk ook niet vergeten!

Niet lang nadat we aangekomen waren, klonk het startschot en daar gingen de ruim 200 hardlopers van start.
Nadat wij als supporters een half uurtje bij Croissy binnen gezeten hadden, onder het genot van een warme chocomel, koffie of een Cola, kwam Keuf als eerste bekende in het visier. Triomfantelijk maar met de laatste restjes energie sprintte hij de laatste meters naar de finish. Zo'n tien seconden achter 'm kwam Chris met grote stappen aangelopen en beiden werden na de finishlijn door de fans opgevangen.
Toen we nog op Antoinette stonden te wachten, passeerde ook mijn moeders oom Teun (met ruim 70 jaar!) de finishlijn. Overigens kwam ook Antoinette op een mooie tijd, maar ietwat op haar tandvlees binnen. Gelukkig kon ze eventjes later al weer lachen zoals we van haar gewend zijn!

's Middags was het niet zo heel vroeg meer toen we op het Dirksland's 'Oranjepop' arriveerden, waar ik als een van de eerste mensen mijn collega Jan aantrof. Die bleek daar al de hele middag te staan en had het maar wat gezellig met mijn andere collega Paul. De twee hadden samen met hun vrienden al de nodige alcoholische versnaperingen weggewerkt en ik ontdekte tot mijn verbazing dat Jan rookte!

Ook Addie en de hoogzwangere Mirjam, die hier alleen even de biertjes vasthoudt, waren gezellig van de partij en tezamen met heel veel andere mensen vermaakte ik me prima met onder andere Barry (die sinds kort ook blogt)!
Er werden redelijk veel gekke bekken voor de camera getrokken en dat leverde een aantal bijzondere foto's op, maar he allerbelangrijkste was nog wel dat het ongelooflijk gezellig was!
Zéker tijdens het optreden van de Ierse band 'Fragment' die vorig jaar ook optrad, donderde de 'Kattewacht' in Dirksland op z'n grondvesten van de hossende mensenmassa.

Terug bij Bas & Noortje, moest iedereen eerst eventjes bijkomen en de foto's van die middag bekijken. De dames stonden echter vrijwel meteen in de keuken hun kunsten te vertonen en toen ook de kleine Levi weer van de partij was genoten we met z'n allen van een heerlijk bord nasi of macaroni en dat ging er bij een ieder wel in!

Er werd veel gelachen en het bleef dan ook nog lang gezellig in de Molenzicht. Helaas vliegt de tijd als het zo gezellig is en voor we het wisten wees de klok de volgende dag alweer aan. Jammer, maar wat een fantastische en vooral memorabele dag hebben we weer beleefd met z'n allen!

Als bonus een filmpje van de oh-zo-gezellige Ierse feestband 'Fragment'. Hopelijk zijn ze volgend jaar opnieuw van de partij!

Een historisch moment in de achtertuin

Tijdens mijn vakantie smste ik 'm een aantal keer hoe het met z'n gras ging. Een beetje vreemde vraag zou je zeggen, maar vlak voordat ik weg ging werden bij Addie de grasmatten afgeleverd die gelegd werden toen wij al lang en breed richting Amerika waren vertrokken. De geschiedenis leert, zoals bij Chris en Martha, dat wanneer het gras gelegd is, de tuin opeens een hele andere aanblik krijgt en het pas écht af is.

Vanavond reden we richting Addie & Mirjam, want we waren nu toch wel erg benieuwd geworden naar hun tuin. Een flink, dat sowieso, maar hoe zou het gras er nu bij staan? Ik had af en toe een klein handje geholpen bij het verven van het tuinhuisje en het zetten van de schutting (het ophalen ervan en het zetten van de eerste 3 palen), maar nu wilde ik het wel eens af zien.

Via sms had Addie mij vandaag al op de hoogte gesteld van het historische feit dat zich vanavond ging voltrekken. Hij zou vanavond voor het eerst in de geschiedenis zijn gras maaien en daar móést ik natuurlijk wel even een fotootje van hebben!

Bij binnenkomst stond Mirjam ons al toe te lachen, maar Addie was zo geconcentreerd bezig dat hij ons en vooral mij, terwijl ik er vrij dicht met mijn camera op ging staan, pas laat in de gaten kreeg.

Zowel Addie's schoonzus Annemarie, Janine en Mirjam stonden goedkeurend toe te kijken en was Addie niet veel later klaar met het 'afrijden' van zijn gras. Een smile van oor tot oor zag ik verschijnen en geef 'm eens ongelijk. De tuin was schitterend geworden en wat was het gras mooi groen! Daar gaan ze de komende jaren hopelijk veel plezier aan beleven!

Een gelukkig 2009!

Iedereen die ik niet gesmst of gebeld had omdat ik geen zin had in al die rompslomp, wil ik via deze weg als nog een gezond, voorspoedig en gelukkig 2009 toewensen! Lekker makkelijk zo toch?

Wij hebben het heugelijke feit in ieder geval met een leuk clubje vrienden, gezellig gevierd en hebben er zojuist ook nog een glaasje champagne op gedronken (de glaasjes waren snel vol!). Ook Addie's vuurwerkpakket was mooi om te zien, evenals dat van de rest van Sommelsdijk en omstreken.

Een dagje naar de sneeuw

Hoewel ik er erg fanatiek in ben en het een grote "hobby" van me is, was het tot vandaag toch alweer bijna zo'n 3 jaar geleden dat ik er voor het laatst op stond. Op een snowboard welteverstaan. Echter, afgelopen week gingen er stemmen op vanuit de vriendengroep om de plank of de lange latten weer eens onder te binden. De locatie was snel gevonden, want in de wijde omgeving was geen sneeuw te bekennen en even 10 uren rijden om daar de Oostenrijkse lucht op te snuiven, was ons ook iets te veel van het goede. De oplossing, Snow World in Zoetermeer.

Met een man (inclusief vrouwen) of 9 vertrokken we dus vanochtend rond een uur of half 12 naar Zoetermeer. Sommigen hadden hun ogen nog maar half open, want de avond daarvoor waren we pas half 4 thuis van het stappen in Breda. Goed, aangekomen in Zoetermeer was het eerst even tijd om wat aan te sterken. Terwijl de sterke verhalen over hoe goed we wel niet waren en in welke landen we al van de besneeuwde hellingen waren afgedaald, aten we een stevige erwtensoep, of een Snicker, een Mars of dronken we gewoon wat.

Toen dat achter de rug was, werd het tijd om de daad daadwerkelijk bij het woord te voegen en besloten we met z'n allen eerst nog even de kleine helling af te dalen. Des te meer omdat bijvoorbeeld Corné en Lianne nog nooit op skies hadden gestaan en zelfs mijn eigen vriendin had ik nog nooit op de latten naar beneden zien komen. Nadat Anco en ik op ons board alvast een stukje naar beneden waren gegaan kwamen Addie (die zich overigens al jaren op skies voortbeweegt in de Oostenrijkse contrijen) en Corné naar beneden. Kleine kanttekening, voor ons allemaal was het wel weer even erg wennen. Ook Janine kwam goed naar beneden en daar was ik eerlijk gezegd toch een beetje verbaasd over. Ik had niet verwacht dat ze al zo netjes naar beneden zou komen. Voor haar was het immers al bijna 15 jaar geleden dat ze voor het laatst geskied had!

Daar sommigen van ons, waaronder ook ikzelf, de kleine piste al na 2 keer zat waren (het was echt te kort en het gleed er voor geen meter vanwege de hellingshoek) besloot ik samen met wat anderen van de groep, richting de grote piste te gaan. Toen Sander, Anco, Addie en ik direct bemerkten dat het hier een stuk beter vertoeven was, kwam ook de rest al snel onze kant op. Zelfs de dames kwamen naar de grote hal en werden Janine en Lianne dus wederom flink op de proef gesteld.

Nadat Sander zowel vanuit de lift als bovenaan de piste zijn zaken via de telefoon afhandelde (in werkelijkheid kreeg hij van tijd tot tijd de stand van Feyenoord - FC Heerenveen doorgebeld door Alex, die met een gebroken pootje thuis op de bank moest blijven zitten), konden we weer met volle overtuiging naar beneden zoals hij en onder andere Rianne even demonstreerden. Corné volgde direct hun voorbeeld (die overigens ook al aardig goed naar beneden kwam en vooral heel graag heel snel wilde gaan), evenals Janine die direct de achtervolging inzette. Overigens had Corné de ambitie om af en toe de sneeuw van dichtbij te bekijken, dat ons dan onderaan de piste weer de stuipen op het lijf joeg en waar we daarna dan weer hartelijk om konden lachen. Corné zelf overigens ook.

Na 2 uren was de pret helaas alweer gedaan en was het tijd om de piste weer te verlaten. Voordat we naar huis zouden gaan, toch nog even een beetje "après-ski", met wat te drinken en te eten. Daarna lekker terug naar huis, een warme douche tegemoet.
En natuurlijk kon ik het weer even niet laten, toen ik Rietje naast mij in de auto weg zag dommelen, om een foto te maken.

Het was weer fantastisch en heb nu spijtig genoeg direct ontzettend veel zin om écht naar Oostenrijk af te reizen. Dat laat wellicht nog even op zich wachten, daar ons nieuwe huis en alles wat daarbij inbegrepen is, ook al een aardige berg eurootjes opsnoept. Tot die tijd zullen we het moeten doen met de foto's en filmpjes van weleer, zoals onderstaand filmpje dat ik vandaag schoot, terwijl ik achter Janine aan boardde.

Een dag vol goede beweging

Nadat we gisteravond een feestje hebben gehad in een van de loodsen bij N. Mijnders, zijn we de dag vandaag al goed begonnen door al rond 11 uur te gaan mountainbiken. Dit keer werd het een "rondje Slikken" via de Slikken van Flakkee, waar we naar Den Osse fietsten, dwars door de natuur en langs goed gehoornde stieren. Daarna weer terug naar Dirksland via Melissant.

's Middags zijn we met Addie, Mirjam, Corné en Lianne naar de Brouwersdam gereden om de nieuwe vliegers van beide heren uit te proberen, want na het vrijgezellenfeest van Alex waar we met een man of 15 zijn wezen vliegeren, hebben we de smaak daarvan goed te pakken gekregen. Allereerst dus de vlieger netjes uitgelegd en de lijnen met de vlieger verbonden (de vrouwen assisteerden fantastisch). Toen dat allemaal goed zat, was het tijd om als eerste Addie's vlieger op te laten. Ook dit voelde goed aan, terwijl er naast ons nog een wedstrijd verreden werd op zogenaamde Blowkarts. Het vliegeren bij Addie liep gesmeerd, dus was het tijd om Corné's vlieger op te laten. Ook die pakte gelijk wind, dus ook Corné bleek het vliegeren nog niet te zijn verleerd en nadat Addie nog even een workshop weggaf aan zijn aanstaande Mirjam, kwamen Sander en Rianne ook op de scherende vliegers bij de Kous af.
Nadat Sander het eens even aangekeken had, besloot hij om niet net als Addie en Corné van de in de aanbieding zijnde vlieger bij de Gamma gebruik te gaan maken, maar kocht hij liever een professionele uitrusting. Hij ging dan ook niet over een nacht ijs en maakte direct de dagomzet bij de kiteshop aan de Brouwersdam weer goed.

Ikzelf kan nu ook niet achterblijven. Dat professionele tuig komt er zeker (misschien wel sneller dan ik zelf denk), maar morgen eerst maar eens naar de Gamma, waar ik 25 euro me even prima kan gaan vermaken! Over 15 minuten zal de eerste visite voor Janine's verjaardag wel komen (we vieren dat ze 5 jaar geleden 25 is geworden), dus ik ga mezelf nu even "optutten"...