Zijn voeten komen nog niet eens bij de bassdrumpedalen

Het begon allemaal toen ik met mijn handen een ritme op de keukentafel sloeg. Meteen reageerde de kleine man en sloeg zijn eigen, nog onregelmatige ritme. De eerst volgende keer dat hij bij ons op visite was, zette ik 'm achter de drumkit en het ventje leek volledig in z'n element.
Nu weet hij het al als hij hier is en zie ik het aan dat smoeltje als hij even lekker uit z'n dak wil gaan. En zo geschiedde ook vanavond weer...

Zijn voeten komen nog niet eens bij de bassdrumpedalen, maar de kleine Levi weet al goed wat hij met twee houten stokken moet doen. Vanavond sloeg hij weer alsof het een lieve lust was en hij waande zich al een echte artiest op het podium met uitzicht op een uitzinnige menigte.
Hij vond het allemaal schitterend en wilde eigenlijk na een kwartier nog steeds niet stoppen, maar zijn papa en ik vonden het toch de hoogste tijd om weer even met mama te gaan kroelen, want dat is eigenlijk wat je op die leeftijd gewoon nog lekker veel moet doen.

Zouden wij hem over een jaar of tien staan aan te moedigen als hij met zijn eerste schoolband de bühne betreed en de sterren van de hemel speelt?...