Wie had er vroeger geen Flippo's?

Het was toch alweer eventjes geleden dat we dit bekende beeld hadden gezien. Het laatste paar werd afgeleverd toen wij in Amerika zaten en ondertussen verbleef hijzelf ook nog 10 dagen in Miami.

Toch wist ik precies hoe laat het was, toen een grote rode bus van TNT voor kwam rijden en Koen vrijwel direct als een zenuwachtige Jack Russel van zijn stoel opveerde en naar beneden stoof.
Het kon maar één ding betekenen, dat moesten wel weer nieuwe schoenen zijn.

De doos waarin ze verstuurd waren zat goed dicht, maar met een beetje geweld haalde hij korte tijd later, na het verwijderen van wat oud papier van de vorige eigenaar, toch de originele Nike schoenendoos tevoorschijn. Vol trots en in de karakteristieke 'Koenoe-pose' showde hij zijn paar 'Nike Air Max 90 Infrared' aan het toegesnelde publiek.
Hoewel Koen ons deed geloven dat hij dit wel een van de meest 'onmin-dotti' schoenen uit zijn verzameling vond (inmiddels rond de 30 paar!) vond ik persoonlijk dat ik al eens mooiere exemplaren voorbij had zien komen.

Het deerde hem niet, hij was helemaal in de gloria met zijn 'Infrareds' en ik begrijp het enthousiasme wanneer iemand zijn waardevolle verzameling weer kan aanvullen. Iedereen denk ik. Wie had er vroeger geen Flippo's?

Japanse bodem

We vroegen ons al af waarom het zo lang duurde, want het was immers al weer een hele tijd geleden dat er een paar nieuwe schoenen voor Koen op de zaak werd afgeleverd. Toch was het vandaag weer eens raak en kwam de o-zo-bekende rode TNT-bus (hier zijn ze nog rood!) weer voorrijden.

Koen nam gretig zijn pakketjes in ontvangst en we hoefden niet te raden wat daar in moest zitten.
Het eerste pakketje was snel geopend en toonde ons een paar gloednieuwe Nikes, uit de serie van de 'Nike Air Max 1 Storm'.
Uiteraard was er weinig tijd om bij dit ene paar stil te staan en begon Koen gelijk met het uitpakken van het tweede deel van zijn bestelling. Daarin bleken echter maar liefst twee schoenendozen te zitten, die naast 2 paar schoenen, ook volgepropt zaten met Japanse kranten. De schoenen waren namelijk van een Japanse eigenaar afkomstig en dus bleek dit schoeisel eerst op Japanse bodem te zijn gedragen.

De inhoud van de dozen loog er echter weer niet om toonde ons een paar 'Nike Air Max 1 Shima Shima' en ook een paar 'Nike Air Max 1 Crepe'.
Nu was er bijna geen plaats meer om te werken, maar er stonden nu wel 3 paar Nikes op Koen's bureau te glimmen! En daar was 'De Koenoe' maar wat blij mee!

Een overvloed en variatie aan cocktails en lekkere hapjes

Vanavond vierden we met een gezellig clubje, de verjaardag van Martha bij haar en Chris (en natuurlijk ook bij Levi!) in de achtertuin. Wat zag de kleine Levi er weer stoer uit vanavond en vooral met z'n nieuwe stoere Nike's stal hij de harten van alle aanwezige dames.

In de heerlijke zitkuil in de tuin van Chris & Martha ontbrak het ons overigens aan niks. Nou ja, het weer was dan niet wat we gehoopt hadden voor een zomers feestje, maar de terrasverwarmer maakte een hoop goed. Ook de overvloed en variatie aan cocktails, versierd met van die grappige parasolletjes, suikkerrandjes en sappige vruchten, gaven het toch een zomers gevoel en ook de lekkere hapjes ontbraken niet! Zelfs ík deed mij tegoed aan een cocktail, wat toch vrij uniek is omdat ik me meestal niet aan de sterke drank waag!

Het bleef dan ook tot na middernacht érg gezellig in de tuin, waar de meeste wilde en sappige verhalen de revu passeerden...

Een paar glimmende punters

Normaal gesproken kennen we hem als iemand met hippe kleding en dito uitspraken. Bonte gekleurde kleding en vele verschillende soorten schoenen, maken hem tot een ietwat flamboyante verschijning. Maar vandaag even niet...

Vandaag was de dag dat onze eerbiedwaardige collega en Nike-Air-Max-1-verzamelaar Koen eindelijk mocht afstuderen en zijn presentatie moest geven over een project waar de laatste maanden door Koen koortsachtig aan is gewerkt.

Gisteren gaf hij een proef-presentatie ten aanzien van alle collega's, maar vandaag moest het voor het "echie".

Speciaal voor deze belangrijke dag, had Koen zich voor één keer in een pak gehuld en ik moet 'm nageven, dat stond 'm goed! Hij leek opeens op een échte vent en wat helemaal bijzonder was, was zijn niet-Nike-schoeisel. Je kunt 'm tekenen met een stel bontgekleurde sportschoenen, maar dat Koen vandaag zijn Nikes ingeruild had voor een paar glimmende punters had niemand durven dromen! Hij was overigens vandaag wel in pak, maar zijn streken was hij nog niet verleerd!

Uiteindelijk kwam hij vanmiddag terug met een brede glimlach op zijn gezicht. Dat kon maar één ding betekenen... Hij was geslaagd! En wel met een dik verdiende 8!

Chappau Koen! Welkom bij de club!

Als bonus een filmpje van Koen die laat zien dat hij ook nog eens over een stel goede moves beschikt. Op zijn glimmende puntschoenen brengt hij een korte ode aan Michael Jackson...

Waar de naam vandaan komt laat zich gemakkelijk raden...

Het was alweer een tijdje geleden maar vandaag trok Koen opnieuw alle aandacht toen er weer eens een pakketje voor hem werd bezorgd met, je raad het al, een nieuw paar Nike's!

Deze keer ontving Koen de Nike Air Max 1 Skulls Pack. Uiteraard werden ze volgens traditie direct opnieuw geveterd en werd ik daarna gevraagd om een foto van de schoenen in volle glorie te nemen.

En waar de naam vandaan komt laat zich gemakkelijk raden...

Het lijkt meer op een schoenenwinkel dan op een slaapkamer...

Er worden de laatste tijd veel pakketjes bezorgd op de zaak maar niemand kijkt er ondertussen meer van op als het een rechthoekig pakket betreft, waar Koen's naam op prijkt.

Het is misschien wat bizar, gelet op het aantal blogs over dit onderwerp de laatste tijd, maar ook vandaag was het weer raak! Opnieuw bracht de postbode een pakket voor Koen die dit in volle gretigheid open scheurde en met een grote glimlach zijn Nike Air Max 1 Eskimo's voor het eerst in zijn handen nam.

Omdat ik eerst dacht dat het 2e hands schoenen waren, toonde hij lachend de onderkant van de schoenen, waar de tietjes nog op zaten en dat weet ik sinds kort ook, dit duid op fonkel nieuwe exemplaren.

Deze keer geen bijzonder bontgekleurde schoenen, maar deze Eskimo's zijn wél voorzien van een uniek kinky bontkraagje. Ze stonden hem goed en hij lijkt er zelfs enorme lange benen op te hebben (of komt dit door de camera?).

Overigens toonde Koen ons vandaag nóg een primeur. Hij had het er al een tijdje over, maar vandaag kregen we een foto onder ogen die ons een muur in zijn kamer laat zien. Het lijkt meer op een gedeelte uit een schoenenwinkel, maar het is toch écht in Koen's slaapkamer waar deze bijzondere collectie schoenen aan de muur prijkt.
De Eskimo's vanvandaag kunnen dus links bovenaan worden geplaats en komt hij dus vanaf nu alweer plaats tekort!

Het bekende ritueel

Het was weer eens zo ver. Terwijl Jaap dacht dat het iets heel anders was, bleken er toch weer een aantal fonkel nieuwe Nikes te zijn afgeleverd op de zaak.

Deze keer, en houdt u vast, bleek Koen een paar "Nike Air Max 1 Hold Tight, Designed by Ben Drury" te hebben besteld. Voor mij was het gewoon weer een paar schoenen, maar Koen behandelde ze als zijn kindjes.

Direct na het uitpakken trok hij zijn 3 dagen geleden ontvangen paar "Nike Air Max 1 Tech Pack" uit en zette ze netjes naast zijn bureau. Daarna begon het ritueel dat zich altijd voltrekt wanneer er een paar nieuwe schoenen worden afgeleverd. De schoenen zijn namelijk meestal net koud uit de doos of ze worden opnieuw geveterd. Dat is net zoiets als wanneer je een gloed nieuwe auto koopt, je hem uit de showroom, direct even langs de pomp rijdt om hem te wassen.

Eenmaal geveterd, trok hij zijn nieuwe aanwinst aan en trok een gezicht zo trots als een pauw...

Nikè, de godin van de overwinning uit de Griekse Mythologie

Nog niet zo gek lang geleden schreef ik een blog over Koen's schoenen-fetisj en toonde daarin een foto van zijn complete verzameling. Vandaag werd weer maar eens duidelijk dat die foto snel achterhaald zal zijn...

Het is tegenwoordig eerder regel dan uitzondering dat de TNT, de UPS óf DHL een pakketje af komt leveren op de zaak. Ook deze keer was het Koen die verblijd werd met een doos en niemand hoefde meer te raden wat er uit die kartonnen doos tevoorschijn zou komen.

Uiteraard een fel oranje schoenendoos met daarop het teken van Nikè, de godin van de overwinning uit de Griekse Mythologie. Nikè ziet eruit als een gevleugelde jonge vrouw en daarom het vleugeltje als oh zo bekend beeldmerk bij het immens populaire schoenen en sportmerk Nike.

Vol trots en met het bekende gezicht, toonde "de Koenoe" zijn nieuwste aanwinst, verruilde onmiddellijk zijn Nike Air Safari's van de levering van vorige week, voor zijn gloednieuwe Nike Air Max 1 Tech Pack (een hele mond vol voor een paar schoenen!), en showde ze vol blijdschap opnieuw aan de camera!

PS: Koen fluisterde me in dat er zeer binnenkort opnieuw een paar schoenen zal worden afgeleverd. Ik beloof mijn trouwe lezers op de hoogte te houden!

De tietjes zitten er nog op!

Koen staat bij ons op de zaak bekend als iemand met een bijzondere passie. Of eigenlijk misschien wel een fetisj. Eentje voor schoenen welteverstaan en iets specifieker Nike sneakers...
Thuis blijkt hij al een flinke berg schoenen te hebben staan, sommige uit de sportzaak bij 'm in de buurt, andere zijn bijzonder en zijn maar in een kleine oplage gemaakt.

Het is zelfs zo erg dat Koen het af en toe presteert om in één weekend, maar liefst drie paar sneakers te bestellen! Het enige nadeel is dat hij af en toe de douane op z'n dak krijgt vanwege invoerrechten, maar dat neemt hij voor lief, want z'n Nike's zijn 'm alles...

Zo kwam vandaag eerst de TNT langs met een pakket, waarin direct de vorm van een schoenendoos te herkennen was. Koen veerde meteen op uit z'n stoel. "Zouden dat mijn Safari's zijn?!" riep hij door de zaak...
En inderdaad, het bleken een paar mooie Nike Safari's te zijn, tweedehands, ook van een verzamelaar, maar die had er nog niet veel op gelopen getuige de "tietjes" onder op de zolen (alleen een kenner als Koen valt dit natuurlijk op!).
Ook bracht de TNT weer een brief van de douane, van een paar dat Koen weer vanuit het buitenland in wilde voeren, maar die onderschept waren door ijverige douaniers.

Iets later op de ochtend stopte er een DHL busje voor de deur en ook deze bracht een pakketje dat verdacht veel op een schoenendoos leek. Opnieuw was het Koen die van vreugde opveerde uit zijn stoel en snel naar beneden liep om het pakketje aan te pakken.
Vol spanning opende hij vakkundig de doos en deed dat uiterst voorzichting om de originele schoenendoos niet te beschadigen. Hij toverde daarna opnieuw een paar mooie Nike's tevoorschijn en deze keer hageltje nieuw.

Een mooi opbrengst voor de maandag. Twee paar blinkende Nike's en nog een paar aan Koen's voeten die zelf voor de rest van de dag zijn ogen niet van zijn twee nieuwe liefdes kon afhouden...

"Nie fokke met me Nike's"

Je hebt van die dagen dat je meer bezig bent de bal te halen dan daadwerkelijk te voetballen. Zo ook vandaag en gisteren, want gisteren presteerde Koen het om de bal over een hek, midden in een modderpoel te trappen en stond daar beteuterd bij de rand van het hek naar te kijken.
Hij deed nog een verwoede poging om over het hek te klimmen maar op aanraden van ons liep hij toch maar om.

Wij keken daarop uiteraard vrolijk en geamuseerd toe hoe Koen zijn Nike's op het spel zette door met gevaar voor eigen vieze schoenen, het modderige terrein op te lopen. Koen en z'n Nike's zijn onafscheidelijk en hoewel hij vele paren in allerlei bonte kleuren bezit, is hij er maar wat zuinig op. Zijn lijfspreuk luidt dan ook "Nie fokke met me Nike's" dat is natuurlijk allesomvattend.
Uiteindelijk kwam Koen er dan ook niet zonder 'kleerscheuren' vanaf en bleken zijn Nike's na dit avontuur bijna onherkenbaar verminkt.

Toch was ík het die zich niet in kon houden en ik schoot de bal na een mooie pass, recht de lucht in, maar een windvlaag nam 'm toch mee en zo belandde hij uiteindelijk op het dak. Spelletje afgelopen, terug naar de werkplek!

Zo kwam het dat ik vandaag bij Zielst (de buurman) om een ladder moest bietsen en eenmaal geïnstalleerd was het nog even slikken. Ik zei mijn collega's nog een keer vaarwel, want stel dat... en klom moedig naar boven, tot ik helemaal over de rand was. Daar keek ik naar beneden, naar mijn collega's die vol spanning onderaan de ladder stonden te wachten tot ik weer naar beneden zou komen. Of dan toch in ieder geval de bal!
Die bleek in het uiterste hoekje van het dak te liggen en toen ik 'm eenmaal in mijn handen had keek ik eens goed om me heen, want zo had ik het industrieterrein in Stellendam nog nooit bekeken. Ondertussen hoorde ik dat mijn collega's onrustig werden en graag wilden voetballen en dus maakte ik dat ik weer van het dak af kwam.

Gelukkig kunnen we nu weer voetballen, maar het zal waarschijnlijk niet erg lang duren voor we opnieuw de modder of het dak op moeten!