De wind door onze haren

Hoewel vandaag de Tour-karavaan over ons eiland trok, had ik gezien het weer niet echt trek om me tussen al die drukte te wurmen. Op de vraag of Chris, Martha en Levi soms zin hadden in een middagje strand, stelden zij de wedervraag of we soms zin hadden om mee te gaan varen. Dat was uiteraard niet tegen dovemansoren gezegd!

Eenmaal in de boot in de haven van Middelharnis, zette Chris koers richting de Haringvlietdam om zo wellicht nog iets van de Tour De France mee te krijgen. Het was echter onbegonnen werk, want voordat ik het huis verliet, zag ik via de tv de kopgroep al aanzetten om de dam op te fietsen en gezien de afstand tussen de haven en de dam gingen we het 'never-nooit-niet' redden... De kleine Levi interesseerde het niet zoveel, zo lang hij maar bij zijn stoere papa op schoot en achter het stuur mocht zitten.

Nadat we teruggevaren waren vanaf de dam bij Stellendam, voeren we de haven van Hellevoetsluis binnen, waar Chris even later behendig de boot vastlegde en we de dames in de boot lieten zitten. Wij mannen (inclusief Levi) gingen aan wal voor de jacht op een lekker ijsje.
Die vonden we vrij snel, wat geen verrassing was met deze temperaturen en kregen dan ook een warm onthaal van de dames toen we met deze lekkernijen terugkeerden bij de boot.
Het was voor iedereen een welkome verkoeling en Levi speelde ondertussen lekker door en vond alles prima.

Na een tijdje besloten we verder te varen en terwijl zijn papa weer voor kapitein speelde, kroelde Levi even lekker met zijn mama en genoten Janine en ik van de wind door onze haren (ja ik heb me al enkele dagen niet geschoren!) en uiteraard de heerlijk warme zonnestralen.
Bij het strand van Middelharnis gingen we echter voor anker, sloegen ons kampement aan de vaste wal op en keken onze ogen uit naar de andere speedboten die ook voor anker lagen en af en toe een rondje waagden, achtervolgd door enkele wakeboarders en waterskiërs.

Levi hebben we bijna de gehele middag niet gehoord, want dat ventje is werkelijk met alles wat los en vast zit bezig te houden. Het was dus puur genieten op het kleine strandje bij 't Hoofd van Middelharnis.

Aan het einde van de middag, terwijl Chris en ik op de achtergrond de boot weer klaar maakten voor vertrek, namen Janine, Martha en Levi weer afscheid van het strand en zo kwam er een einde aan heerlijk weekendje!

Een kersvers nieuw familielid van de 4e generatie...

Schreef ik vrijdag nog een stukje over het gegeven dat we ons de laatste tijd wel erg vaak tussen de kleintjes begeven, vanavond reden we vol spanning naar een straat in een fonkel nieuwe nieuwbouwwijk in Hellevoetsluis, waar Tijgetje ons bij het desbetreffende huis al met roze ballonnen op stond te wachten.

Gisterenmiddag werd ik namelijk om 14:00 gebeld door mijn nichtje Sylvana, die een uur daarvoor bevallen was van Tequise, een prachtige dochter van iets meer dan 7 pond.
Mijn moeder had zelfs gisteravond al om een hoekje gekeken in het ziekenhuis van Dirksland, maar ik mocht vandaag bij hen thuis op de koffie komen om haar in volle glorie te mogen bewonderen.
Gelukkig mochten Tequise en Sylvana snel naar huis, hoewel ze wel beiden nog 1 nachtje in het ziekenhuis door moesten brengen omdat Tequise's temperatuur een klein beetje te laag was.

Bij binnenkomst zat een duidelijk vermoeide Syl op een stoel naar haar kadootjes te staren en wilde ze net haar eerste kadootje uitpakken van de andere visite die ook al aanwezig was.
Na een tijdje babbelen over hoe de bevalling gegaan was (vind ik altijd een vreselijk verhaal over inscheuren, inknippen, dichtnaaien en al dat bloed, maar het hoort er bij!), kwam het moment suprème waarop we naar de babykamer mochten om het kleine wondertje van dichtbij te bekijken.
Eenmaal boven stond daar het leuke wiegje op het al even leuke babykamertje. André boog zich als kersverse vader natuurlijk als eerste over het wiegje om Tequise aan ons te kunnen tonen, want ze had het nog steeds koud en lag dus lekker onder de dekentjes en tussen de warme kruiken.

Ze lag heerlijk te slapen en bewoog wat met haar handjes in haar slaap. Hoewel ik haar niet wilde storen met mijn geflits, maar het toch wel erg donker was en het lastig was om uit mijn eigen schaduw te blijven, wist ik toch een goeie foto van haar te maken. Wat een liefje...

Erg leuk dat mijn oma van bijna 89! dit nu nog mee mag maken. De 4e generatie vrouw geboren, dus daar moet ik nog een leuke foto van maken met oma De Gans, tante Janneke, nichtje Sylvana en achternichtje Tequise. Als mijn opa er nog was geweest weet ik zeker dat hij bere trots was en met zijn borst vooruit had gelopen. Helaas zullen we dat laatste nooit zien, maar mogen we blij zijn met dit nieuwe, kleine, lieve wondertje...

Bowlen

"Wat zullen we vanavond eens gaan doen..." stelden we ons vanmiddag de vraag toen ik samen met Keuf, Ellen, Sjoerd en Janine een glaasje Cola bij ons thuis op de bank dronk. "Laten we gaan bowlen!" was een opmerking van een van hen en tja, waarom ook niet en dus belde Sjoerd verschillende bowlingbanen af, maar pas bij de 4e hadden we succes.

Vanavond verzamelden we dan ook in Dirksland en reden toen naar Hellevoetsluis om een balletje te werpen.

Na een lange gang kwamen we uiteindelijk ook echt bij de bowlingbanen uit en ging Sjoerd aan de slag met het invoeren van de namen, terwijl de rest al wat zenuwachtig op zijn of haar stoel zat te wippen. Sjoerd ging heel zorgvuldig te werk en koos de juiste bal met grootse zorg uit, waarna hij 'm subtiel maar met uiterste precisie over de baan smeet. Met succes overigens!
Ook Janine bowlde niet geheel onverdienstelijk, zeker het laatste potje niet en zo keken Keuf en Sjoerd, beiden zeer fanatiek, met argusogen naar het scorebord.
Keuf zelf gooide overigens ook niet geheel onverdienstelijk en deed zijn uiterste best om een hoge score te behalen terwijl de rest met veel belangstelling toekeek.
We waren eigenlijk allemaal wel erg fanatiek, zo ook Marieke en ikzelf natuurlijk ook. Aan het einde van het eerste potje was ik dan ook dik tevreden met m'n score want óf ik was eerste, óf tweede, daar kwamen we eigenlijk niet uit omdat het op het laatst een beetje rommelig verliep, maar vooral het tweede potje was bij mij een drama en kwam ik niet meer echt aan een goede score toe.

Na 1,5 uur bowlen besloten we terug naar Middelharnis te rijden en nog een biertje te pakken in Quartier. Al met al een hele gezellige avond!

Als getuige op een prachtige dag en een fantastisch feest

Ik weet het nog precies. Toen ik voor de eerste keer op de zojuist gestorte fundering van ons nieuwe huis huis stond, samen met Janine, ging de telefoon. Het bleek mijn nichtje Sylvana te zijn die de mededeling had dat ze ging trouwen. Tof! Maar ze was nog niet klaar, want ze vroeg ook of ik haar getuige wilde zijn. Ik voelde de blosjes op mijn wangen komen, ik was zeer vereerd en omarmde het aanbod. 4 April zou de dag zijn en die brak nu aan.

Nadat Janine en ik ons opgedoft hadden, vertrokken we richting Hellevoetsluis waar we bij de ouderlijke woning van Sylvana naar binnen gingen. De kamer was helemaal gevuld met familie en vrienden. Ook mijn Omaatje mocht niet ontbreken, blij dat ze dit nog mee mocht maken op 87 jarige leeftijd. De afgelopen weken was ze bang dat ze het nèt niet zou halen, maar gelukkig deed ze dat wel.

Nadat Sylvana was opgehaald door haar aanstaande Andre, was het de hoogste tijd om naar het gemeentehuis van Hellevoetsluis af te reizen waar de eerste huwelijksvoltrekking plaats zou vinden. Daar waren ook mijn vader en Oom Leen (en natuurlijk ook mijn moeder en tante Els) naartoe gekomen en we konden het niet laten om even als 3 Ganzen op de foto te gaan.

Binnenin het prachtige gemeentehuis in de vesting van Hellevoetsluis, voltrok zich het huwelijk waar ik met mijn neus op de eerste rij zat. Een privilege dat je hebt als getuige. Nadat ik er ook voor getekend had (wat wordt mijn haar dun!) dat ik met mijn blote ogen had gadegeslagen hoe Sylvana en Andre elkaar het ja-woord gaven, was het tijd om wat leuke en vooral mooie foto's te maken. Ik was die dag immers ook "gast-fotograaf", want ook dat had Sylvana me gevraagd.

Toen we ook Omaatje eindelijk beneden hadden gekregen, begon de huwelijksplechtigheid in de kerk. Daar werd Sylvana binnengebracht door haar vader, mijn Oom Jan en als gast-fotograaf zijnde had ik ook hier weer een privilege, want alleen de fotograaf en ik mochten foto's maken in de kerk. Een uitgelezen kans dus.
Het heeft wel iets vind ik, een huwelijksvoltrekking in de kerk. Dat levert echt prachtige plaatjes op.

Na een tijdje was het dan eindelijk tijd om de ringen uit te wisselen en na deze plechtigheid kregen we nog even de kans om het bruidspaar, de bruidsjonker, het bruidsmeisje en de dominee op de foto te zetten. Nadat Oom Leen het even niet kon laten om de klok te luiden, vertrokken we weer naar de volgende lokatie. Dat werd Partyfarm Steenbeek, eveneens in Hellevoetsluis.

Toen we daar aankwamen kon Oma de Gans een middagdutje niet meer onderdrukken. Geeft ook niks als je zo oud bent natuurlijk.
Nadat Syl en Dre ook eindelijk aangekomen waren (zij hadden eerst een fotoshoot met de fotograaf op verschillende lokaties), was het voor mij tijd om even met mijn nichtje op de foto te gaan. Daarna was het tijd voor het diner waar we met (ik schat) zo'n 50 man aan deelnamen.
Het hoogtepunt van het diner was dan ook de ijstaart, want een echte bruidstaart mag natuurlijk niet ontbreken op zo'n dag.

We zaten allemaak nokkie-vol van het lekkere eten maar het werd later en later en de eerste avondgasten druppelden al binnen. Rond 21:00 barstte het feest los, met Wallie, een artiest die met wat collega's al snel de voetjes van de vloer kreeg. Zo werd om 21:30 de polonaise al ingezet! Ook was er ruimte voor nog wat serieuze zaken, zoals een prachtig gedicht met ook vooral veel humor, uit het leven van Sylvana (ook ik kwam er nog in voor), voorgedragen door haar moeder (tante) Janneke.

Toen Sylvana en Andre de dans openden kon het feest echt beginnen en nadat Janine en ik nog even poseerden voor een foto, gingen we los. Zo dansten mijn Oom Leen en Tante Els alsof het een lieve lust was en ook mijn vader en moeder schoven over de dansvloer. Ook ik waagde een dansje met mijn moeder, waarna ik meestal even op adem moest komen bij neef Richard en Arjan. Natuurlijk danste ik (terwijl Andre even niet oplette ;-)) ook nog even met Sylvana, maar het liefst danste ik met mijn eigen Janine.

Het was écht een geweldig feest en heb het ontzettend naar m'n zin gehad. Helaas was het feest om 00:30 toch echt afgelopen en moesten we alweer naar huis. Wat gaat zo'n dag dan snel, maar het is wel een dag die je de rest van je leven herinnert...

PS: Kijk voor meer mooie foto's van deze dag ook eens in mijn foto dossier, te vinden aan de rechterkant.