Het was weer tweede Paasdag...

...en dat betekende dus dat de tuin weer zomer-klaar gemaakt moest worden. Dat begon vanmorgen al met het eens goed reinigen van de terrastegels en het verplaatsen van ons tuinmeubel, waardoor we heel wat extra ruimte in de tuin creëerden. Niet lang daarna vertrokken we, net als de rest van Nederland, richting de Intratuin voor wat frisse aankopen.

Gelukkig hadden we alle ingrediënten snel gevonden en met een volgeladen karretje sjeesden we door Nederlands grootste 'bloemenwinkel' richting de kassa. Daar kwamen we uiteraard in de rij te staan, maar gelukkig had iedereen in de rij voor ons, minder meegenomen dan wij zelf en dus waren we vrij snel aan de beurt. Na afgerekend te hebben bewees de Volvo ons opnieuw een fantastische dienst. Wat gaat er veel in zo'n station en dus weer hulde voor die Zweedse tank van ons.

Eenmaal thuis gekomen stond de eerste échte klus voor de deur. De Prunus Eminens Umbraculifera's die zo'n 2,5 jaar geleden gepland werd, kwam nooit echt goed tot bloei en was meer een 'pain in the ass' dan dat we er echt plezier van hadden. Daarbij komt nog dat ze te hoog zijn voor het zonnescherm dat we willen aanschaffen en dus werden ze vandaag geruimd.
Dat ging overigens vrij gemakkelijk, want zoveel wortel hadden ze nog niet geschoten en ik zaagde ze dan ook met veel plezier in handzame stukken en mikte ze in de bruine container.
Ze werden daarop netjes vervangen door de nieuwe rozen op stam en dat hadden we eigenlijk veel eerder moeten doen. Schitterend! Ook Janine was er flink mee in haar nopjes, maar we moesten snel verder, want er was nog meer werk aan de winkel!
Zo werden de potten voorzien van vers groen en kreeg de rest van ons bescheiden tuintje ook een lekkere opfrisbeurt.

Het resultaat van een dagje zweten bleek verbluffend. Hier deden we het tenslotte voor. Eigenlijk hadden we dit veel eerder moeten doen, maar zo'n dag als vandaag blijkt maar weer de ideale gelegenheid te zijn voor dit soort praktische zaken. Het enige dat nu nog moet gebeuren is het aanschaffen van een mooi zonnescherm, zodat we ook wat schaduw hebben, want met een tuin op het zuiden is het zomers toch wel érg warm.

En Gijs? Die leek ook erg in zijn nopjes met de veranderingen, want zodra we klaar waren, had hij alweer een lekker plekje in de schaduw verovert...

Af en toe prikt het voorjaarlicht nog een beetje aan zijn ogen

Is het dan eindelijk zo ver? Dient na een koude winter het heerlijke voorjaar zich aan? Ik hoop het, want ik ben de donkere dagen nu toch echt wel zat en heb behoefte aan een flinke dosis UV-straling op m'n blanke pit!

Het heeft er in ieder geval alle schijn van, want toen ik vanmorgen een rondje door de tuin deed, zag ik dat de Narcissen al bijna volledig in bloei stonden. Dat stemde me uitermate vrolijk en toen ik verder keek, zag ik ook de eerste knoppen in de Klim Hortensia al opkomen.

Ook op de tuintafel prijkt sinds kort een vrolijk gekleurd en heerlijk ruikend stukje natuur en ook Gijs geniet van de eerste zonnestralen op zijn steeds dunner wordende wintervacht. Af en toe prikt het voorjaarlicht nog een beetje aan zijn ogen, maar over het algemeen is ook onze huistijger er vrij relaxt onder...

De slaap zat nog in zijn ogen...

Terwijl wij nog steeds, al is het nog maar voor een paar dagen, genieten van een heerlijke vakantie, geniet ook onze huistijger Gijs van zijn lekker luie leventje. Ook hij lijkt nog vakantie te hebben, want z'n normale ritme is hij een beetje kwijt. Zijn baasjes komen namelijk al bijna drie weken niet op het vaste afgesproken tijdstip thuis dus is hij af en toe ook wat etenstijd betreft een beetje in de war.

Vandaag zag ik dan ook hoe hij heerlijk lag te zonnen op de tuintafel, met zijn poot voor zijn ogen om geen last te hebben van de felle zon, maar zo wel zijn gezicht nog een beetje bij te laten bruinen. Echter, toen ik maar het minste geluid maakte, draaide hij zich al om en lag hij me wel heel lief aan te staren.

Dat duurde echter niet zo heel lang, want lui als onze tijger is, draaide hij zich langzaam om en rekte zich even lekker uit. Omdat hij daarna te lui was om er weer fatsoenlijk bij te gaan liggen, hield meneer precies dezelfde houding een tijdje aan. Waarom zou je je ook druk maken als je een kat bent? Af en toe zat er echter nog een beetje beweging in, maar dat was alleen wanneer er eventjes uitgebreid gegeeuwd diende te worden. Kan het nog gekker?

Na een hele tijd vond hij dat hij wel weer genoeg had geluierd, want langzaam rees hij op en strekte zijn achterpoten nog even uit. Ik moest lachen, want de slaap zat nog in zijn ogen...

Een historisch moment in de achtertuin

Tijdens mijn vakantie smste ik 'm een aantal keer hoe het met z'n gras ging. Een beetje vreemde vraag zou je zeggen, maar vlak voordat ik weg ging werden bij Addie de grasmatten afgeleverd die gelegd werden toen wij al lang en breed richting Amerika waren vertrokken. De geschiedenis leert, zoals bij Chris en Martha, dat wanneer het gras gelegd is, de tuin opeens een hele andere aanblik krijgt en het pas écht af is.

Vanavond reden we richting Addie & Mirjam, want we waren nu toch wel erg benieuwd geworden naar hun tuin. Een flink, dat sowieso, maar hoe zou het gras er nu bij staan? Ik had af en toe een klein handje geholpen bij het verven van het tuinhuisje en het zetten van de schutting (het ophalen ervan en het zetten van de eerste 3 palen), maar nu wilde ik het wel eens af zien.

Via sms had Addie mij vandaag al op de hoogte gesteld van het historische feit dat zich vanavond ging voltrekken. Hij zou vanavond voor het eerst in de geschiedenis zijn gras maaien en daar móést ik natuurlijk wel even een fotootje van hebben!

Bij binnenkomst stond Mirjam ons al toe te lachen, maar Addie was zo geconcentreerd bezig dat hij ons en vooral mij, terwijl ik er vrij dicht met mijn camera op ging staan, pas laat in de gaten kreeg.

Zowel Addie's schoonzus Annemarie, Janine en Mirjam stonden goedkeurend toe te kijken en was Addie niet veel later klaar met het 'afrijden' van zijn gras. Een smile van oor tot oor zag ik verschijnen en geef 'm eens ongelijk. De tuin was schitterend geworden en wat was het gras mooi groen! Daar gaan ze de komende jaren hopelijk veel plezier aan beleven!

Van de Grand Canyon via Sedona naar Phoenix / Scottsdale

Allereerst wil ik iedereen die mij / ons in de afgelopen weken hebben gevolgd, bedanken voor hun vele leuke en lieve reacties via de blog, krabbels via Hyves of berichtjes via de mail of sms. We vinden dat erg leuk en waarderen dit enorm! Vaak genoeg krijgen we ook erg leuke reacties van mensen die niet zo dicht bij ons staan en wat dan een complete, aangename verrassing is! Helaas kan ik deze mensen niet altijd terug mailen om te bedanken, omdat er geen e-mail adres meegestuurd wordt, maar bij deze dus ontzettend bedankt!

Vandaag reden we een vrij saaie rit. Veel dor en droog gebied en we stuurden daarom ook eventjes de Highway af naar het cowboy dorpje 'Sedona' om te kijken of daar nog iets te beleven viel.

Hoe dichter we bij Sedona kwamen, des te mooier werd het landschap en dat bleek ook wel toen we in het dorpje zelf aankwamen en we vanaf onze parkeerplaats al een prachtig uitzicht hadden.
Sedona bleek een flink dorp te zijn, maar het bruisende gedeelte was toch wat kleiner dan gedacht. Wel waren er veel leuke winkeltjes met échte (Stetson) cowboy hoeden. Uiteraard heb ik er wat gepast (en vergeten foto's te nemen!), maar niet gekocht, want als ik 'm op Flakkee draag dan pies ik waarschijnlijk ver naast het potje...

Wel was het er ongelooflijk warm en het kwik moet zo tegen de 40 graden hebben gelopen. Er was geen wind en de zon scheen fel, maar gelukkig vonden we nog net een beetje schaduw op een terrasje, waar we ons prima vermaakten en een lekkere lunch nuttigden.

Nadat we Sedona wel hadden gezien, vervolgden we onze weg naar Phoenix. Ook deze weg was ongelooflijk saai maar kwamen op een gegeven moment wel in een gebied met ongelooflijk veel cactussen. Omdat Janine's vader een échte cactus kenner én verzamelaar is (hij heeft vele bijzondere in zijn kas staan), zette ik de auto langs de snelweg en liep een eindje het veld in. Daar fotografeerde ik een grote 'bos' cactussen en wat te denken van deze enorm grote cactus waar Janine maar een klein meisje bij lijkt?

Over cactussen gesproken, we belandden enkele honderden kilometers verder in de grote stad Phoenix, waar we de 'Dessert Botanical Garden' bezochten. Hier zagen we de meest uiteenlopende soorten cactussen. De een nog groter dan de andere en zelfs vele soorten met mooie bloemetjes.
Het 'Dessert' in de naam, deed zijn naam eer aan, want de zon brandde op onze hoofden en het was er echt ongelooflijk heet. Zo moest het ook wel in de woestijn zijn (we zaten tenslotte ook in Arizona) en we moesten dan ook regelmatig bijkomen bij een verkoelend fonteintje, of de schaduw.

In Phoenix zelf, zochten we uiteraard ook het daar aanwezige Hard Rock Cafe op en genoten daar van ons inmiddels favoriete gerecht, naast een blouse die ooit van Elvis Presley was en naast een echte Les Paul, van de onlangs overleden Les Paul zelf. Of wat te denken van een, door alle bandleden gesigneerde, gitaar van Metallica (ik gok van Hetfield?) die in mijn gezichtsveld hing, of het 'Explorer' model van John Entwistle van The Who?
Erg gaaf altijd, de vele interessante iconen die je overal ter wereld in deze keten tegen komt. Uiteraard kon ik zelf ook niet vertrekken voor ik een 'icoon' had gescoord en breidde ik mijn collectie USA drumstick dan ook uit met een Phoenix exemplaar.

Het werd al donker en haastten ons naar het hotel. Dit bleek een schitterend resort te zijn, waar we nog lekker samen ontspannend onder de sterrenhemel in het zwembad gezwommen hebben. Daarna zijn we snel naar bed gegaan, want de bedden nodigden toch wel erg uit, na opnieuw een pitte dag achter de rug te hebben, met vele nieuwe indrukken.

Morgen begint onze laatste reis van deze vakantie, wanneer we van Phoenix naar Los Angeles zullen rijden. Dat kan wel eens een saaie rit worden, want als we de kaart zo bekijken, dan lijkt het één recht stuk te zijn! Dat wordt morgen dus verstand op nul en de cruise control aan...

Toch mijn grote vriend die dode beesten mee naar huis brengt?

Mijn blog wordt zo langzamerhand wel erg onsmakelijk en morbide met al die foto's van de dode dieren in mijn achtertuin.

Ik hoop dat ik er dan ook snel vanaf ben en niet meer over hoef te bloggen. Helaas lag er vanochtend dit keer geen muis of rat in de tuin, maar een dode vis! Gijs was op zijn beurt een klein beetje nat, dus ik heb het idee dat ik de dader ontmaskert heb.

Is het dan toch mijn grote vriend die opeens dode beesten mee naar huis brengt?

Opnieuw een kadootje van een van mijn poeze-vrienden

Net als woensdag en gisteren, lag er vanochtend opnieuw een kadootje van een van mijn poeze-vrienden uit de buurt (die schijnbaar nog steeds anoniem wil blijven) in de achtertuin.

Het begon woensdag met een piepklein exemplaar, was gisteren al een stuk groter, maar vandaag lag er toch écht een flinke muis in de tuin! Zijn lijf mat op z'n minst 12 centimeter en dat exclusief de staart! Toch denk ik dat dit geen muis is maar een rat en ben zeer benieuwd wat mijn vrienden morgen weer hebben meegenomen...

Een goed bestede Hemelvaart

Mijn heerlijke vrije dag begon vanmorgen al vroeg. Ik hoef geen wekker te zetten om vroeg wakker te zijn, want al vóór 7 uur zat ik rechtop in bed. Klaar wakker... Geen probleem overigens, want ik had flink wat plannen vandaag. Onder andere iets dat waarschijnlijk half Nederland vandaag deed, maar Janine en ik wilde de grote drukte voor zijn en dus vertrokken we op tijd richting Intratuin!

We gingen er heen, met een duidelijke missie. We zouden niet terug komen voordat we twee mooie potten voor in ons voortuintje hadden uitgezocht. En zo geschiedde. Na een tijdje zoeken en mezelf vertillen, vonden we 2 mooie maatjes en namen ze mee door de rest van de winkel, want er moest ook nog wat in natuurlijk. Dat was overigens nog een stuk moeilijker om uit te zoeken tussen de bizar vele soorten bloemen en platen, maar uiteindelijk maakten we een keuze en vervolgden onze weg door de Intratuin.

Daar kwamen we niet alleen veel accessoires tegen (waarvan we ook nog wat dingetjes níét konden laten staan), maar ook deze prachtige buiten-keukens, waarbij ik mezelf al bezig zag in mijn korte broek met een schort voorgebonden, terwijl ik een heerlijk visje stond te bakken.

Nadat we de rest van de winkel ook hadden gezien en nog 6 zakken potgrond en wat andere spulletjes hadden meegenomen, reden we in een afgeladen Honda weer terug naar huis, waar eenmaal thuis gekomen die afgeladen Honda ook weer uitgeladen moest worden! Dat vergde spierballen, maar dat was wel aan ons besteed!

We hebben dan ook direct maar de koe bij de horens gevat en begonnen nog voordat we de deur van slot hadden gehaald, met het vullen van de potten. Ook de buxus kregen een voorkeursbehandeling en werden voorzien van lekkere verse grond.
Nadat we alles nog even lekker opgepoetst en aangeveegd hadden, genoten we eerst van ons opgefleurde voortuintje en waren we maar wat trots op het eindresultaat!

Ook in de achtertuin hebben we nog het een en ander op orde gebracht en hebben we zelfs het schuurtje weer eens opgeruimd. Ons huis staat er nu dan zowel aan de voor- als aan de achterkant goed bij! Dat noem ik nog eens een goed bestede Hemelvaart!

Het is (a)pril, maar heb er het volste vertrouwen in!

Het is lente! Dat betekend dat de blaadjes aan de bomen en alle plantjes in de tuin weer gaan groeien en daar word ik vrolijk van!
Zo was Janine vorige week druk in de tuin bezig met het mooie weer en terwijl Gijs last had van het felle zonnetje en af en toe lekker even buiten de schaduw opzocht, ging zij vol overgave verder met het planten van nieuwe bloemetjes en plantjes.

Zelf maakte ik me echter nogal druk om onze boompjes, want hoewel ik wel wat uitschieters aan de stam kon ontdekken, zag ik op de geënte stekjes bovenop, geen enkel teken van leven. Meerdere mensen hadden me al gewezen op het feit dat de boompjes waarschijnlijk de winter niet hadden overleeft, maar de tuinman verzekerde me onlangs nog dat het gewoon laatbloeiers zijn en in juni waarschijnlijk gewoon in bloei staan. Ik had er een hard hoofd in...

Tót afgelopen weekend! Want nu het zonnetje deze maand lekker heeft geschenen en we een enkele regenbui gehad hebben, schiet het groen als paddestoelen uit de grond.
De uitschieters op de stam van onze boompjes worden snel groter, maar echt gelukkig werd ik toen ik zag dat er in de toppen van de boompjes, ook groen verschijnt!

Het is nog (a)pril, maar nu heb ik er weer het volste vertrouwen in!

Een niet alledaagse bezoeker

Toen ik vannacht van een gezellig verjaardagsfeestje thuis kwam en ik de achtertuin in liep om de buitenverlichting uit te doen, stuitte ik op een niet alledaagse bezoeker.
Achter de deur, in het hoekje, zat een kleine roofvogel die mij met zijn diep zwarte kraaloogjes recht aankeek.

"Snel!" zei ik tegen Janine, "pak 'm camera even!" en Janine begreep er niks van maar ging toch om de camera. Hier moest ik natuurlijk een foto van hebben, maar toen ik mijn camera op het beestje richtte, begon hij boos naar me te blazen. Zonder blikken of blozen drukte ik af...

Zo te zien was het nog een jonkie, maar wat zou er met het beestje aan de hand zijn? Dierenvriend als ik ben bedacht ik dat ik 'm misschien beter kon vangen en in het schuurtje tot rust moest laten komen, want stel je voor dat ie niks meer kon en een van de katten uit de buurt 'm vannacht te grazen zou nemen.
Gewapend met een kartonnen doosje, liep ik op de vogel af, maar opeens steeg hij op en vloog langs me heen, het hek in. Daar bleef hij hangen en hoewel ik me rot schrok van zijn actie, liep ik opnieuw op het beestje af, die op zijn beurt opnieuw opsteeg en nèt over de schutting naar de tuin van de buren verdween.

Helaas, ik hoop dat ie het goed maakt. Ik heb hem in ieder geval niet meer gezien. Iemand een idee welk soort dit is? Ik denk zelf dat het familie is van de Valk, maar wat voor een...?

Een witte wereld

Ik hou van de sneeuw. Behalve in eigen land dan, want dat levert eigenlijk alleen maar problemen op. Files, ongelukken, rotzooi in huis, enzovoorts. Toch levert het naast al die problemen ook mooie vergezichten op.

Zo zag ik vandaag voor het eerst ons huis in de sneeuw en ook de achtertuin deed gezellig winters aan. En wat dan te denken van mijn uitzicht vanaf mijn bureau op zolder? Mooi hè, zo'n witte wereld...

Geldboompje

Het is al bijna 2 dagen vies weer. Het regent, het hagelt en het waait hard. Onze achtertuin schijnt een verzamelplaats te zijn voor de blaadjes van de bomen uit de buurt, want aan onze bomen en planten zitten allang geen bladeren meer. Ik denk zelfs dat iemand bij ons in de buurt, een geldboompje in de tuin heeft staan. Toen ik daarnet naar buiten liep en naar de hoop met bladeren in onze achtertuin keek, zag ik er ook een briefje van 5 euro tussen liggen.

Toch maar eens kijken wie dat geldboompje heeft geplant en of ik er een stekje van kan krijgen...

Eindelijk lekker weer!

Eindelijk lekker weer! Gisteren was het al lekker, maar toen waren we natuurlijk in Groesbeek.
Vandaag genoot ik tussen de middag al met mijn collega's van het lekkere weer, toen we bovenop de sluis zaten (of lagen), uitkijkend over een rustgevend landschap.

's Avonds aten Janine en ik voor de allereerste keer buiten in het zonnetje. Heerlijk! Een bordje nasi eten met de zon op je blanke pit. En Gijs? Die genoot net zo hard van het zomerzonnetje...

Nooit geweten dat ik "plantjes-jacht" leuk zou vinden

Toen we in Dirksland woonden hadden we het niet. Missen deed ik het daar wel. In Ouddorp hadden we het wel, maar was dat niet al te spannend. Ook vanwege het weer trouwens, want in de winter ga je daar niet voor je lol zitten. Nu, in Sommelsdijk hebben we het wel, alleen moest daar nog het een en ander aan gebeuren voordat we er daadwerkelijk gebruik van konden maken.

In de afgelopen weken is er hard gewerkt aan ons tuintje of terras, het is hoe je het wil noemen. Zo werden er vele tegels op maat gesneden (dat heb je hier nu eenmaal in de Havenkom, door het architectonische grapje dat ze uitgehaald hebben, door de huizen in een bochtje te laten lopen), en perfect in elkaar gepast. Ook werd er direct rekening gehouden met de tuinverlichting, zoals de grondspotjes (zie de lussen die uit de vloer komen) en de spotjes die de nog te planten boompjes gaan aanlichten.

Ook is er hard gewerkt (hier dan even niet) aan de schuttingen, het hekwerk (dat op last van de gemeente persé moest blijven staan en wij hier wat creatief mee omsprongen) en de poort. We kregen alle benodigde hulp van buurman Sjaak en kornuiten die erg handig bleken te zijn. Op enkele details na (zoals het afvoerputje dat nog aangelegd moet worden, waar ik in de eerste week van de sleutel al op heb staan zweten, en niet te vergeten de grondspotjes) lag ons tuintje er dan ook begin deze week al geweldig bij.

Daarom was het vanavond tijd om eens op "plantjes-jacht" te gaan. Iets waar ik in het verleden niet in geïnteresseerd zou zijn, maar nu trekt het me wel en dus toog ik samen met Janine naar de Life & Garden.
Daar zag ik zóveel verschillende plantjes dat het me allemaal een beetje ging duizelen, maar gelukkig heeft Janine groene vingers en zochten we toch een paar mooie plantjes uit, evenals een paar prachtige potten.
Die laatste staan nu dus gevuld op ons terras, wat het opeens een levendige aanblik geeft. Kijk aan de andere kant moeten de spotjes, boompjes en planten nog geplaatst worden en ook in deze uitsparing moeten nog klim-hortensia's komen die tegen het hekwerk aan gaan groeien en als het goed is prachtige bloemen gaan produceren.

De parkeerplaats moet nog wel even netjes opgeruimd worden, want dat is nu nog een zooitje. Dat gaan we dan ook aankomende week aanpakken, maar voor nu zijn we al erg trots op het resultaat!